Την Ελλάδα θα υποστηρίζουν οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ στο ματς με την Κύπρο

Στο πλευρό της Εθνικής μας και όχι της Κύπρου θα είναι οι οργανωμένοι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ στο παιχνίδι των προκριματικών του Μουντιάλ. 

Ενόψει της αυριανής αναμέτρησης στο «Καραϊσκάκης», οι φίλοι των πρωταθλητών της Μεγαλονήσου εξέδωσαν ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο «apoel.net». 

Τονίζουν λοιπόν ότι δεν ξεχνούν τι σημαίνει το Ε στο όνομα της ομάδας τους και σημειώνουν ότι μοναδική τους έγνοια θα είναι να νικήσει η πραγματική τους Εθνική, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν. 


Αναλυτικά η ανακοίνωση 

«Η αυριανή ποδοσφαιρική αναμέτρηση ανάμεσα στην Κύπρο και την Ελλάδα έχει αρκετές ιδιαιτερότητες οι οποίες έχουν σχολιαστεί τις τελευταίες μέρες. Μια από αυτές είναι ο κοινός εθνικός ύμνος κάτι που πιθανόν να ξενίσει όσους ξένους δεν γνωρίζουν ότι είμαστε Έλληνες. 

Σε μια εποχή όπου κάποιοι ίσως να αγνοούν ή να ξεχνούν τι αντιπροσωπεύει το Ε του ΑΠΟΕΛ, πρέπει να πούμε χωρίς δισταγμό ότι αύριο μόνο μια Εθνική αγωνίζεται και είναι αυτή που θέλουμε να πετύχει τον στόχο της. 

Ο ΑΠΟΕΛ ιδρύθηκε, υπάρχει και μεγαλουργεί επειδή αποτελεί ένα φάρο του Ελληνισμού και των ιδανικών του. Μπορεί μέσα από τις δεκαετίες να έχουν ξεθωριάσει κάποιες αξίες, γεγονός που έφερε πολλών ειδών προβλήματα στη χώρα μας, αλλά ποτέ δεν πρόκειται να υποβαθμιστεί το Ε των Ελλήνων της Λευκωσίας. 

Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη των ποδοσφαιριστών της Κύπρου να μετρήσουν δυνάμεις απέναντι στους Ελλαδίτες διεθνείς αλλά και τους σκαούτερς που θα βρίσκονται στο Καραϊσκάκη αλλά η δική μας έγνοια είναι να κάνει ακόμα ένα βήμα για πρόκριση η πραγματική Εθνική μας. 

Και υπενθυμίζουμε ότι θα είναι έγκλημα εις βάρος του ΑΠΟΕΛ αν επιστρέψει τραυματίας ο Πιέρος Σωτηρίου».

ΤΟ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΚΑΙ Ο ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ

Απόψε τα μεσάνυκτα, όπου και αν βρίσκεστε, κάντε ενός λεπτού σιγή. Τόση αρκεί. Να ακούσετε το ανατριχιαστικό και διαπεραστικό τρίξιμο. 
Είναι το ίδιο που διαπερνάει τις ψυχές κάθε 13η Μαρτίου, εδώ και 59 χρόνια. 
Εκείνο το τρίξιμο που 20 λεπτά μετά τα μεσάνυκτα διαχύθηκε σε κάθε γωνιά του νησιού. Σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Για να στείλει στεντόρειο το μήνυμα ότι η αγάπη για την πατρίδα και το πάθος για την ελευθερία, είναι τα υπέρτατα ιδανικά. 
Εκείνο το ανοιξιάτικο βράδυ ήταν διαφορετικό. Εκείνα τα μεσάνυκτα ήταν διαφορετικά. Έτσι είναι ενίοτε κάθε στιγμή που η Ιστορία γονατίζει ευλαβικά μπροστά σε γίγαντες. Μόνο που στη συγκεκριμένη στιγμή, ο γίγαντας ήταν ουσιαστικά ένα παιδαρέλι 19 χρόνων. Ασυνήθιστο, γι’ αυτό και αξεπέραστα μεγαλοπρεπές γεγονός.    
Πρώτοι οι αποικιοκράτες πίστεψαν ότι το παιδαρέλι θα δείλιαζε και θα υπέκυπτε. Δεν ήξεραν οι τιποτένιοι. 
Στη δίκη έμαθαν. «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Εκείνο το οποίο έχω να πω είναι τούτο. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την ελευθερία του. Τίποτα άλλο», τους απάντησε με απέραντο εύρος εθνικής αξιοπρέπειας. Έμειναν αποσβολωμένοι. Η δική τους μικροψυχία αδυνατούσε να αντιληφθεί τη δύναμη της ελληνοπρέπειας που καθοδηγούσε τον Ευαγόρα. Περιορίστηκαν στην ποταπό μέθοδο, την μοναδική που γνώριζαν. Την θανατική καταδίκη. 
Πού να γνώριζαν τα ευτελή ανθρωποειδή ότι πρόσφεραν νέκταρ αιώνιας αθανασίας στον αγέρωχο νέο. 
Πού να γνώριζαν τους στίχους του για τους ήρωες που «ζήλευε»: «Των αθανάτων το κρασί/ Το ‘βρετε σεις και πίνετε/ Ζωή για σας ο θάνατος/ Κι αθάνατοι θα μείνετε».     Στην ίδια παγίδα έπεσε και ο Χάρος. 

Μεσάνυκτα ακριβώς πορεύθηκε στο ικρίωμα και περίμενε. 
Άκουσε την πόρτα του κελιού να ανοίγει. Και βήματα σταθερά, που δεν φανέρωναν το παραμικρό τρέκλισμα. 
Άκουσε το επίδοξο θύμα του να φωνάζει περνώντας από τα κελιά των συντρόφων του: «Για σας λεβέντες. Ελπίζω να ‘μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια, συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη, γελαστός, υπερήφανος». 
Ο Χάρος μειδίασε. Ήξερε πως όσοι είχαν αντικρίσει το τρομακτικό του πρόσωπο, δείλιασαν, φοβήθηκαν, υπέκυψαν. Όχι όμως, ο Ευαγόρας. Όχι οι τιτάνες του ηρωισμού όπως εκείνος. 
Ανέβηκε στο ικρίωμα. Του πέρασαν την αγχόνη. Έσφιξαν το σχοινί, που σε λίγο θα έκοβε το νήμα της ζωής του. Κοίταξε κατάματα τον Χάρο. Με πύρινο βλέμμα και ειρωνικό χαμόγελο. «Εγώ δεν σε φοβάμαι», του είπε. Ο Χάρος σάστησε. Δεν είχε ξανασυναντήσει κάτι τέτοιο και σε τέτοια ηλικία. Ένεψε, όμως, στον εξίσου απεχθή δήμιο να τραβήξει τον μοχλό. 
Άνοιξε η καταπακτή. Ακούστηκε το ανατριχιαστικό τρίξιμο.
 Το σώμα του τιτάνα νέου βρέθηκε στο κενό. Την ψυχή του, ωστόσο, δεν πρόλαβε να την αγγίξει ο Χάρος. 
Είχε από καιρό χαράξει την πορεία που θα ακολουθούσε. 
Είχε από καιρό πάρει μιαν ανηφοριά. Είχε από καιρό πάρει τα μονοπάτια.
 Είχε από καιρό βρει τα σκαλοπάτια που παν’ στη Λεφτεριά. Εκείνη την στιγμή, απλώς, όδευσε στο χρυσοποίκιλτο παλάτι της, για να πάρει τη θέση του στο Πάνθεον των Αθανάτων.    
Απόψε, μαζί με το ανατριχιαστικό τρίξιμο της καταπακτής, όσοι διαθέτουν ακόμη στοιχειώδη εθνική αξιοπρέπεια, θ’ ακούσουν κι ένα γοερό κλάμα. Τον σπαραγμό του ήρωα, που δεν έκλαψε μπροστά στην αγχόνη και μπροστά στον Χάρο. 
Κάθε 13 του Μάρτη τα δάκρυα κυλάνε από τα μάτια του. Αντικρίζοντας 59 χρόνια μετά, το κατάντημα ενός λαού που έχασε την πορεία του. Που ξέχασε τις αξίες και τα ιδανικά του. Που κουρέλιασε το μεγαλείο της ψυχής, την αξιοπρέπεια και την εντιμότητα. Κυρίως τα δάκρυα κυλάνε, αντικρίζοντας το κατάντημα των «ηγετών». Εκείνος πήρε μιαν ανηφοριά. Αυτοί ακολουθούν έκτοτε, αδιάκοπα μιαν κατηφοριά. Εκείνος πέταξε στην αθανασία με φουσκωμένα στήθη από ελληνοπρέπεια. Αυτοί κατρακυλούν στα τάρταρα της καταισχύνης, βεβηλώνοντας ό,τι εθνικά αξιοπρεπές έχει απομείνει.    
Ο Ευαγόρας θα παραμείνει φωτεινός φάρος και πρότυπο ηρωισμού στην αιωνιότητα. Τα δάκρυα του, ωστόσο, δεν θα στερέψουν ποτέ, όσο οι «ταγοί» -κι εμείς- θα συνεχίζουν να ακολουθούν την κατηφοριά της ντροπής! 

ΠΗΓΗ

Ιδού τι φέρνει η προδοσία της Κύπρου

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με ένα άκρως εμπεριστατωμένο άρθρο ο παλαίμαχος και πολύ γνωστός Τούρκος αρθρογράφος και αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, Sami Kohen, παραθέτει τα μεγάλα οφέλη που θα υπάρχουν αφ’ ενός για το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου και αφ’ ετέρου για την ίδια την Τουρκία η αναμενόμενη «επίλυση» του Κυπριακού.

Οι Τούρκοι δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους μαζί με τους πάτρωνες της προδοσίας Αμερικανούς, αλλά και Ευρωπαίους ιθύνοντες που έσπευσαν να εκδηλώσουν την μεγάλη τους χαρά για την επικείμενη κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το άρθρο έχει τον άκρως ενδεικτικό τίτλο, «Bu fırsat kaçmalı», δηλαδή, «Δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία», φυσικά για τους Τούρκους και όχι για την ελληνική πλευρά που πρόθυμη παραδίδει όλα τα μέχρι σήμερα κεκτημένα. Επειδή κανείς δεν θα σας ενημέρωνε γι’ αυτά τα οφέλη, τα παραθέτουμε παρακάτω όπως ακριβώς το ομολογεί η τουρκική εφημερίδα.

Σύμφωνα λοιπόν με τον κ Sami Kohen, τα πραγματικά μεγάλα οφέλη της τουρκικής πλευράς από την συμφωνία για την επίλυση, (βλέπε παράδοση της Κύπρου ), του Κυπριακού, θα είναι τα εξής:

1) Θα αναγνωριστεί για πρώτη φορά διεθνώς το ψευδοκράτος, που μέχρι σήμερα κανείς δεν το αναγνώριζε, σαν ισότιμος συνέταιρος του νέου κρατικού μορφώματος και θα μετέχει ισότιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2) Θα καταργηθεί το εμπάργκο που μέχρι σήμερα ίσχυε για τα κατεχόμενα και φυσικά με όλα αυτά θα υπάρξει ευημερία και αγαλλίαση για το κατοχικό κράτος.

3) Θα σταματήσει το μπλοκάρισμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξ αιτίας της σκανδαλώδης εμμονής της Άγκυρας να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία που είναι ισότιμο κράτος μέλος της. Η δημιουργία της λεγόμενης «Ενωμένης Κύπρου», θα αντικαταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

4) Θα πάψουν να υπάρχουν τα χρόνια προβλήματα που δημιουργούσαν στην τουρκική εξωτερική πολιτική το Κυπριακό, (που έχει φάει πολλά «χαστούκια» τελευταία), και η Τουρκία αποδεσμευόμενη από το χρόνιο αυτό πρόβλημα θα «ανακουφιστεί» και θα πάρει δύναμη για τις νέες «εξορμήσεις» της.

5) Αλλά φυσικά το πιο σημαντικό από όλη αυτή την ιστορία, (που για πολλούς εξ αιτίας του γίνεται), είναι η ισότιμη συμμετοχή του ψευδοκράτους στα οφέλη και στα κέρδη από τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ.

Από εδώ και στο εξής και αφού φυσικά καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, το ψευδοκράτος και φυσικά και η Τουρκία θα έχουν πρώτο λόγο για την εκμετάλλευση και για τα μεγάλα κέρδη που έχουν ήδη αναγγελθεί από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της κυπριακής ΑΟΖ.
Έτσι θα δοθεί τέλος και στα σενάρια για κατασκευή ενεργειακών αγωγών που θα περνούν από την Ελλάδα, αφού πλέον η Τουρκία θα γίνει το κομβικό σημείο για τους ενεργειακούς αγωγούς που θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο της Κύπρου στην Ευρώπη αλλά και το φυσικό αέριο του Ισραήλ που τώρα χωρίς το πρόβλημα το Κυπριακού θα έρθει πιο κοντά την Τουρκία για μια μεγάλη ενεργειακή συνεργασία.

Με την μεγάλη συμβολή μας λοιπόν, ξανακτίζεται σταδιακά ο περίφημος άξονας Τουρκίας –Ισραήλ.
Εύγε μας!

Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα.
Ο ίδιος ο Τουρκοεβραίος δημοσιογράφος τα είπε όλα.

Εκείνο βέβαια που δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει, είναι ότι να μην νομίζουμε ότι δεν έπεται συνέχεια. Η τουρκική «βουλιμία» δεν έχει όρια και τα νεοοθομανικά τερτίπια της Άγκυρας αφού ελευθερωθούν από το Κυπριακό θα μας βλέπουν τώρα σαν ένα ώριμο «ορεκτικό».
Η Ελλάδα και τα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου έχουν συνέχεια και θα ακολουθήσουν την «επίλυση» του Κυπριακού.

Θα μου πείτε τώρα ποιος ενδιαφέρεται για όλα αυτά;
Ενδιαφέρονται οι ένστολοι, οι ρασοφόροι, οι γραβατωμένοι πολιτικοί;
Άραγε αυτή η χώρα υπάρχει ακόμα, ή ζούμε μοναχά στις απατηλές ψευδαισθήσεις μας;
ΠΗΓΗ

ΣΟΚ: "Κοινότητα" αποκάλεσε ο Α.Σαμαράς την Κυπριακή Δημοκρατία - "Γιατί, ΔΟΣΙΛΟΓΕ Αντώνη;" ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ (vid)

Σοκ από την αναφορά του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων τους μετά την συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της Κύπρου Ν.Αναστασιάδη: Χαρακτήρισε "κοινότητα" το κυπριακό κράτος και κατ'αυτό τον τρόπο φυσικά έδωσε την ευλογία του για την αποδοχή του νέου σχεδίου Ανάν, ενώ δικαίωσε και τον γ.γ. του ΟΗΕ που είχε χαρακτηρίσει επίσης το κυπριακό κράτος ως "ελληνοκυπριακή κοινότητα"!

Συγκεκριμένα ο Α.Σαμαράς, δήλωσε ότι «έγινε μια ενδελεχής συζήτηση για τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό και ειδικότερα για το ζήτημα της επανεκκίνσης των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων».

Ποιες κοινότητες; Πάγια θέση της ελληνικής και της κυπριακής πλευράς είναι ότι το Κυπριακό μετά το 1974 είναι ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής τμήματος ενός κράτους και οι συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών είναι μεταξύ του κυπριακού κράτους και της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Δηλαδή έχουμε ένα κράτος και μία κοινότητα που συνομιλούν, όχι δύο κοινότητες, όπως μας είπε σήμερα ο Α.Σαμαράς, υιοθετώντας πλήρως την φρασεολογία της Άγκυρας που δεν αναγνωρίζει το κυπριακό κράτος!

Αυτό ήταν και το σημείο επάνω στο οποίο στάθηκε σαν βράχος και ο τελευταίος Εθνάρχης ο τότε πρόεδρος της Κϋπρου Τάσσος Παπαδόπουλος, τον Απρίλιο του 2004 στο περίφημο δάγγελμά του:

«Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω 'κοινότητα' χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα. Και όλα αυτά έναντι κενών, παραπλανητικών, δήθεν, προσδοκιών. Έναντι της ανεδαφικής ψευδαίσθησης ότι η Τουρκία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της».

«Στη ζυγαριά του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του ΝΑΙ. Σε καλώ να απορρίψεις το Σχέδιο Ανάν. Σε καλώ να πεις στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό ΟΧΙ. Σε καλώ να υπερασπιστείς το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την Ιστορία σου.

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Ιστορία, στο παρόν και το μέλλον της Κύπρου και του λαού μας, σε καλώ να μην υποθηκεύσεις το μέλλον στην πολιτική βούληση της Τουρκίας.

Να προασπιστείς την Κυπριακή Δημοκρατία, λέγοντας ΟΧΙ στην κατάλυσή της. Να συστρατευτείς για μια νέα πιο ελπιδοφόρα πορεία επανένωσης της πατρίδας μας μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση»

Τότε βέβαια, ο Α.Σαμαράς δεν ήταν καν βουλευτής, οπότε είναι πιθανόν να μην θυμάται τα παραπάνω λόγια, αλλά νομίζουμε ότι είναι ο ίδιος ο Α.Σαμαράς ο οποίος είχε χαρακτηρίσει την Κύπρο "το δεύτερο ελληνικό κράτος".

Τώρα "το δεύτερο ελληνικό κράτος" έγινε "κοινότητα". Ελπίζουμε κάποια στιγμή να πάρει προαγωγή και να γίνει και "δήμος".

Στον Έλληνα πρωθυπουργό και πρόεδρο της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά μπορεί κάποιος να του καταμαρτυρήσει πολλά, ιδιαίτερα μετά την 1η Νοεμβρίου 2011 που έκανε την τεράστια κυβίστηση  και από πολέμιος βρέθηκε υπερασπιστής του Μνημονίου.

Αλλά οι πατριωτικές του θέσεις εμφανίζονταν σε γενικές γραμμές σταθερές. Μέχρι σήμερα που έκανε το "δεύτερο ελληνικό κράτος" μία "συνιστώσα κοινότητα"...

Κρίμα!

Δείτε και το σχετικό βίντεο με τις δηλώσεις:

Το ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΑΚΕΛ στηρίζει τον ΠΡΟΔΟΤΗ Αναστασιάδη για το κοινό ανακοινωθέν.

Το περιεχόμενο του προσχεδίου του κοινού ανακοινωθέντος είναι επαρκές για να πάμε σε διαπραγματεύσεις, δήλωσε σήμερα ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, επαναλαμβάνοντας ότι το ΑΚΕΛ θα στηρίξει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων και ότι θα συμβάλει ώστε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να προσέλθει σε αυτές όσο το δυνατό πιο καλά προετοιμασμένος.

Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ κάλεσε όσους διατυπώνουν αντίθετη άποψη να καταθέσουν εναλλακτική πρόταση.

Ο κ. Κυπριανού επανέλαβε ότι θα εξαρτηθεί κι από τον ίδιο τον Πρόεδρο εάν θα υπάρξει δυνατότητα ευρύτερης συλλογικότητας.

«Εάν είναι συνεπής σε αρχές, εάν λειτουργήσει με συλλογικότητα και αποφύγει παλινδρομήσεις και αντιφάσεις, θέλω να πιστεύω ότι τα πολιτικά κόμματα θα συνειδητοποιήσουν ότι επιβάλλεται να συνεργαστούμε όλοι μέσα σε κλίμα ενότητας, για να δούμε πώς θα καταφέρουμε να ισχυροποιήσουμε τις δυνατότητες να φτάσουμε σε συμφωνία» είπε, προσθέτοντας ότι «αυτός πρέπει να είναι ο στόχος του κάθε πολιτικού κόμματος».

Είπε ακόμα ότι το ΑΚΕΛ «δεν πρόκειται ποτέ να συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρθηκαν άλλοι την προηγούμενη πενταετία. Είμαστε υπεύθυνο κόμμα, θέτουμε πάνω απ’ όλα το συμφέρον της Κύπρου και του κυπριακού λαού και αυτό μας καθοδηγεί στο πώς τοποθετούμαστε σε ό,τι αφορά το Κυπριακό» ανέφερε.
ΠΗΓΗ

Θα περάσει έτσι η προδοσία του Κυπριακού;

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Το είχαμε γράψει από την αρχή ότι η επιβολή των μνημονίων και της οικονομικής και ψυχολογικής εξόντωσης του ελληνισμού σε Ελλάδα στην αρχή και στην συνέχεια στην Κύπρο, είχε σαν ένα βασικό στόχο το γενικό ξεπούλημα όλων των εθνικών θεμάτων. Δυστυχώς τώρα επαληθευόμαστε με τον πιο τραγικό τρόπο.

Η Κυπριακή Δημοκρατία παύει πλέον να είναι Κυπριακή Δημοκρατία, παύει να είναι ανεξάρτητο κράτος ισότιμο μέλος της Ευρώπης και γίνεται ελληνοκυπριακή κοινότητα που έχει τα ίδια δικαιώματα με το κατοχικό ψευδοκράτος και κατά συνέπεια μοιράζεται, (και με αμερικανική εντολή), και τα ίδια οφέλη από τα ενεργειακά κοίτασμα που βρίσκονται στην κυπριακή ΑΟΖ.

Αυτός που με περισσό στόμφο διαβεβαίωνε τους Κύπριους πριν από τις προεδρικές εκλογές ότι δεν θα υπέγραφε το μνημόνιο της οικονομικής καταστροφής της μεγαλονήσου, αυτός που έπαιζε θέατρο με εκείνο τον ανεκδιήγητο υπουργό του των οικονομικών όταν τον έστελνε στη Μόσχα δήθεν για να διαπραγματευτεί  βοήθεια που θα τον γλύτωνε από την  Ευρωπαϊκή εξόντωση, αυτός, ο Ανα(ν)αστασιάδης, θα είναι αυτός που θα θάψει την Κυπριακή Δημοκρατία σε συνεργασία με τους ελληνόφωνους προδότες των Αθηνών, με αυτούς που εξόντωσαν την Ελλάδα, με αυτούς που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο.

Αλήθεια θα αφήσουμε έτσι να περάσει αυτή η τρομερή προδοσία;
Θα αφήσουμε έτσι να θαφτεί με αυτό τον πιο κυνικό τρόπο το κυπριακό, το κυπριακό που γι’ αυτό ο Τάσος Παπαδόπουλος έδωσε την ψυχή του, το κυπριακό που γι’ αυτό οι Σολομός και Ισαάκ έπεφταν δολοφονημένοι εν ψυχρώ από τις κατοχικές τουρκικές σφαίρες;
Υπάρχουν ακόμα Έλληνες σε αυτή την χώρα;
Που είναι οι αξιωματικοί που ορκίστηκαν να υπερασπίζονται την πατρίδα;
Που είναι οι  διανοούμενοι αυτού του τόπου;
Οι ακαδημαϊκοί, οι δικαστές, η εκκλησία που έχει πιει το αμίλητο νερό;
Αυτή είναι η ελληνική εκκλησία που ήταν πάντα στην πρώτη έπαλξη για την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων;
Που είναι οι δημόσιοι άντρες που ορίστηκαν να υπερασπίζονται την εθνική μας ταυτότητα;
Παραδόθηκαν όλα σε δυο διοπτροφόρους προδότες που ξεπουλούν το κυπριακό για να κρατηθούν στις καρέκλες τους;
Αυτή είναι Ελλάδα του 2014;
Αυτή είναι η Ελλάδα που σε λίγα χρόνια θα έχει τη επέτειο των διακοσίων χρόνων από την εγερτήριο επανάσταση του 1821;
Άραγε θα υπάρχει μέχρι τότε η Ελλάδα;

Διακόσια χρόνια μετά την επανάσταση, διακόσια χρόνια μετά το αίμα που χύθηκε από τους ήρωες του 21, ο τόπος αυτός θα είναι μια θλιβερή ανάμνηση, θα είναι γεμάτος μουσουλμανικούς μιναρέδες και μια ελληνογενή μειονότητα που θα πασχίζει να διασωθεί από τις αλλεπάλληλες συμφορές και προδοσίες.
Εκεί μας οδηγούν!
Εκατομμύρια φανατικοί μουσουλμάνοι θα κάνουν το τελικό γιουρούσι και τότε δεν θα μπορεί τίποτα να μας σώσει!
Η προδοσία του Κυπριακού είναι η αρχή.
Θα ακολουθήσει το μακεδονικό, το Αιγαίο και στο τέλος ότι θα απομείνει θα γίνει παρανάλωμα της γερμανικής βουλιμίας.
Τότε θα λέμε πως κάποτε υπήρξε μια ιστορική Ελλάδα και οι Έλληνες θα είναι αντικείμενο ιστορικής μελέτης.
Όσοι Έλληνες θα έχουν απομείνει εδώ, γιατί οι άλλοι θα έχουν ήδη φύγει από το καράβι που το βούλιαξαν.

Αυτό είναι το μέλλον μας;
ΠΗΓΗ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ:Δεν είναι σάρκα ο Διγενής για να τον φάει το χώμα,είναι ιδέα υψηλή,αθάνατη ακόμα.

ΑΞΙΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΕΝΩΤΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 15-22/1/1950 15-22 Ιανουαρίου 1950.
Ολόκληρη η Κύπρος βρίσκεται σε αναβρασμό. Με πρωτοβουλία της εθναρχίας διεξάγεται δημοψήφισμα με σκοπό την συλλογή υπογραφών για να απαιτήσουν οι Έλληνες της Κύπρου το αυτονόητο. Την ΕΝΩΣΗ με την μάνα Ελλάδα. Σε κάθε επαρχία, σε κάθε ενορία, σε κάθε προαύλιο των εκκλησιών, στήνονται πρόχειρα τραπέζια. Πάνω η πιο βαρια κληρονομιά και υποχρέωση.
 Ο τίτλος βαρύς «ΑΞΙΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ».
Οι καμπάνες των εκκλησιών κτυπούσαν χαρμόσυνα. Μετά από δεκαετίες ψεύτικων υποσχέσεων και ανώφελης προσμονής οι Έλληνες της Κύπρου αναλαμβάνουν ακόμα ένα εγχείρημα για να διεκδικήσουν την ΕΝΩΣΗ. Οι Εγγλέζοι προειδοποιούν τους δημοσίους υπαλλήλους να μη λάβουν μέρος σ΄ αυτή την «απαράδεκτη ενέργεια». Όλος όμως ο λαός είχε επίγνωση του καθήκοντός του. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό. 215,108 από τους 224,747 ψηφοφόρους, το 95.7% δηλαδή του πληθυσμού αξιώνει την ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα.Η αντιπροσωπία, που αποστέλλεται τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Βρετανία δεν έχει τα ποθητά αποτελέσματα. Οι Έλληνες της Κύπρου έχουν όμως συνειδητοποιήσει το ποθούμενο. ΕΝΩΣΗ. Αυτή η μεθυστική γεύση πλημμύρισε τους αγνούς Κύπριους πατριώτες οι οποίοι μετά από 5 χρόνια υπέγραψαν με το αίμα τους την ΕΝΩΣΗ. Η συνέχεια είναι γνωστή. Κολοβή ανεξαρτησία το 1960, διακοινοτικές ταραχές το 1963-64, εισβολή το 1974, ομόφωνες συμφωνίες με αποδοχή της ομοσπονδίας από όλα τα κόμματα το 1989, σχέδιο Ανάν 2004. Το 1950 ο λαός αξίωνε ΕΝΩΣΗ. Αυτοί σήμερα αξιώνουν ομοσπονδία και βάλε. Υπάρχει όμως η «τρέλλα» ακόμα. Το χρονικό του ξεπουλήματος της Κύπρου δεν θα μας βρει σύμφωνους. Εμείς, όπως και αυτοί το 1950 και όπως έλεγε ο όρκος της Φανερωμένης το 1954: "Με θάρρος θα υψώσωμεν το ηθικόν παράστημα μας υπεράνω των μικρών και εφήμερων κωλυμμάτων, εν και μόνον επιδιώκοντες, εις εν και μόνον αποβλέποντες τέρμα: Την Ένωσιν και μόνον την Ένωσιν". Έχουν περάσει 61 χρόνια από το ιστορικό εκείνο δημοψήφισμα όπου το 95,7% του πληθυσμού της Κύπρου ψήφισαν υπέρ της ενώσης της Κύπρου με την Ελλάδα (οι κυβερνητικοί δεν είχαν ψηφίσει). Στον περίδοξο θρόνο του Απ. Βαρνάβα καθόταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Β', ο επίσκοπος με τα φλογισμένα ράσα, αληθινό ηφαίστειο πατριωτισμού, πατριωτική φλόγα που αποτελούσε τη συνισταμένη των πατριωτικών δυνάμεων του λαού, του οποίου τάχθηκε πολιτικός και θρησκευτικός αρχηγός. Μέχρι της ιστορικής εκείνης μέρας είχαν διεξαχθεί ατέλειτωτοι αγώνες των Κυπρίων για τη δική τους λευτεριά. Η έκρηξη των Κυπρίων το 1931 είχε ως αποτέλεσμα το απαίσιο και καταθλιπτικό παλμερικό καθεστώς, που οι Κύπριοι των ημερών εκείνων θυμούνται ακόμα με πικρία. Ήρθε ύστερα ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος για να ακουστούν από τα στόματα των μεγάλων παχιά λόγια για την απελευθέρωση των λαών, αλλά μονάχα λόγια. Οι Κύπριοι πείθονται στα λόγια αυτά και πυκνώνουν τις τάξεις των στρατιωτών της Μ.Βρετανίας, η οποία φωνάζει στα πέρατα του κόσμου, πως αγωνίζεται για την λευτεριά των μικρών και των αδύνατων. Η Ελλάδα γίνεται ολοκαύτωμα στον μεγάλο αυτό αγώνα, ακούγοντας από επίσημα στόματα πως θα 'ναι μέτοχος στα κέρδη της νίκης και δεν θα ξεχαστεί ποτέ η δική της συμβολή στον τιτάνιον εκείνο αγώνα. Τελιώνει ο πόλεμος και η Ελλάδα, πρωτουργός και βασικός συντελεστής της νίκης, ξεχνιέται στο μοίρασμα των κερδών. Με πολύ κόπο κατάφεραν να της παραχωρήσουν τα Δωδεκάνησα και μια οικονομική βοήθεια για να επουλώσει τις πληγές που τις άνοιξε ο πόλεμος. Οι Κύπριοι ζητούν το δίκαιο τους με πρεσβείες και υπομνήματα για να αντικρύσουν: 1) Επιστράτευση από την αγγλική διπλωματία αρχαιολόγων, εθνολόγων, Ιστορικών και λαογράφων (η επιστράτευση άρχισε από την εποχή του Παλμερικού καθεστώτος) οι οποίοι προσπαθούν να αποδείξουν πως οι Κύπριοι είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από Έλληνες! 2) Την απειλή οικονομικής κατάρρευσης και πείνας όπως στην Ελλάδα και στην Κύπρο και, 3) Διαβήματα της αγγλικής πολιτικής στην Ελλάδα για να επέμβει η Ελληνική Κυβέρνηση και να ματαιώσει το δημοψήφισμα για το οποίο πήρε κιόλας απόφαση η Εθναρχία. Η πρώτη δουλεία της αγγλικής πολιτικής ήταν να καταπολεμήσει με κάθε τρόπο το δημοψήφισμα, αφού δοκίμασε να εξαπατήσει τους Κύπριους με την περίφημη Διασκεπτική και με το Σύνταγμα χωρίς να το κατορθώσει. Οι λόγοι που ανάγκασαν την Εθναρχία να προχωρήσει στο Δημοψήφισμα εκτίθενται στην εγκύκλιο που απέλυσε στον Κυπριακό λαό κατά την 8η Δεκεμβρίου του έτους 1949 και αξίζουν τον κόπο να τους επαναλάβουμε εδώ για να διαβαστούν: «Κυπριακέ λαέ Του θεού δώρον είναι η Ελευθερία. Της θείας ευλογίας η μικρά πατρίς μας στερείται από αιώνων πολλών. Ξένος κυρίαρχος της νήσου μας κατα την τελευταία εβδομηκονταετίαν παραμένει η Μ.Βρεττανία. Δια την ανάκτησιν της ελευθερίας της η Κύπρος ούδεποτε έπαυσε ν'αγωνίζεται. Καθ'όλον το διάστημα της Αγγλικής κατοχής εξεδήλωσε ποικιλοτροπώς την θέλησιν της ν'απαλλαγή του ξένου ζυγού. Διαμαρτυρίαι, υπομνήματα, συλλαλητήρια, πρεσβείαι, ουδόλως έτυχον της προσοχής του κυρίαρχου, όστις τουναναντίον μετεχειρίσθη παν μέσον προς κατάπνιξιν και υπονόμευσιν του εθνικού φρονήματος του Κυπριακού λαού. Μετα καρτερίας αληθώς ελληνοχριστιανικής αντιμετωπίσθησαν πάντα όσα ο ξένος κυρίαρχος εμηχανεύθη προς τον σκοπόν τούτον. Και επήλθε τέλος ο δέυτερος παγκόσμιος πόλεμος , κατά τον οποίο μεγαλόστομοι ηκούσθησαν εκ νέου αι περι ελευθερίας και αυτοδιαθέσεως των λαών διακηρύξεις του στρατοπέδου των δημοκρατιών, εκ των ηγετών του οποίου ήσαν οι κυρίαρχοι μας Άγγλοι. Εις τον αγώνα εκείνον συνέβαλον εκ των πρώτων η Κύπρος διά χιλιάδων στρατιωτών και του υλικού της πλούτου, ολοκαύτωμα δε κατέστη η μήτηρ Ελλάς, διά να εξασφαλίση διά της θυσίας της και την πρώτην και την τελικήν νίκην. Τερματισθέντος όμως του πολέμου έπεα πτερόεντα απεδείχθησαν αι περί ελευθερίας και δικαιοσύνης επαγγελίαι της Μ.Βρεττανίας και φενάκη αι προς την Ελλάδα και την Κύπρο αειδείς υποσχέσεις της περί μερισμού των αγαθών της νίκης. Όχι μόνον δεν είδαμεν οι Κύπριοι την πραγμάτωσιν της εθνικής μας αποκαταστάσεως, αλλά αντιθέτως αντικρύσαμεν την Μ.Βρεττανίαν να μηχανάται τα πάντα δια την παράτασιν της επί της νήσου μας κυριαρχίας της. Προς συγκάλυψιν της ανεπιθύμητου ενταύθα παραμονής της, την είδομεν να αποπειράται παγίδευσιν του τόπου, να επινοή και δημιουργή την αμαρτωλόν εκείνην Συμβουλευτικήν Συνέλευσιν. Και όταν δια της σθεναράς αντιδράσεως της νήσου εξημενίσθησαν τα περί επιβολής συντάγματος σχέδια, δεν είδομεν την ξενοκρατίαν να αναγνωρίζη και ικανοποιή την περί Ενώσεως αξίωσιν της Κύπρου, αλλά αντιθέτως και ηκούσαμεν τον μετά της Συμβουλευτικής ναυαγήσαντα λόρδον Ουίνστερ να λέγη ότι ουδείς εκ του λαού υπέβαλε προς αυτόν την περι Ένώσεως αξίωσιν. Κυπριακέ λαέ, Η ώρα της εθνικής αποκαταστάσεως έφθασε. Σύσσωμον το Πανελλήνιον από των βασιλέων ημών, μέχρι του τελευταίου πολιτού, του Τύπου και των σωματείων και ιδρυμάτων της ελευθέρας πατρίδος, παρακολουθούν αγρύπνως και στοργικώς και ολοψύχως μετέχουν εις τον απελευθερωτικόν αγώνα μας. Απανταχού του φιλελευθέρου κόσμου υπάρχουν οι πρόθυμοι και σημαίνοντες συνήγοροι της δίκαιας αξιώσεως μας. Ας προσέξωμεν ότι η ελευθερία εδωρήθη μεν υπό του Θεού προς τον άνθρωπον, αλλά μόνον δι' αγώνων επιπόνων και συνεχών εξαναγκάζονται οι κυρίαρχοι να αναγνωρίζουν εις τους υπ' αυτών κυριαρχουμένους το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως. Η μέχρι τούδε στάσις της κυρίαρχου δυνάμεως έχει πείσει πάντας ότι αυτή μένει ασυγκίνητος προ της στερεάς θελήσεως ημών όπως ενωθώμεν μετά της μητρός Ελλάδος. Ευγλώττως ομιλεί και η στάσις του Άγγλου υπουργού των στρατιωτικών κ. Σίνγουελ, όστις αμέσως μετά την πρόσφατον επίσκεψιν του εις την Κύπρον εδήλωσε πρός τον Τύπον εν Αθήναις, οιωνεί μυκτηρίζων τον αγώνα μας, ότι ουδεμίαν υπέρ της Ενώσεως εκδήλωσιν αντελήφθη κατά την εν Κύπρώ παραμονήν του. Ανάγκη, συνέπεια πάντων τούτων, να εκδηλωθώμεν εντονώτερον. Εφ' όσον δε και πολιτικοί ηγέται της Αγγλίας διεκήρυξαν πανηγυρικώς και δη αυτός ο Βρεττανός πρωθυπουργός κ. Άτλη ότι ουδείς λαός εξαναγκάζεται να παραμείνη ακουσίως εντός της Βρεττανικής Αυτοκρατορίας, το ενδεδειγμένον είναι, όπως διά τρόπου διεθνώς ανεγνωρισμένου, διαδηλώσωμεν την αμετάτρεπτον θέλησιν μας να ενωθώμεν μετά της μητρός Ελλάδος. Εντεύθεν ως τεταγμένοι φρουροί των συμφερόντων της νήσου, προεκρίναμεν, κατά τα ήδη εξαγγελθέντα ως πρώτον μέτρον του περαιτέρω απελευθερωτικού μας αγώνος, την διεξαγωγήν Δημοψηφίσματος. Τούτο διά να καταδειχθή διά μίαν εισέτι φοράν, ότι σύμπας ο λαός ουδέν άλλο επιζητεί, ειμή την Ένωσιν Θα καλέσωμεν την Κυβέρνησιν, όπως εαν θελήση διενεργήση η ίδια το Δημοψήφισμα, παρέχουσα πάντα τα ενδεδειγμένα εχέγγυα διά την ελευθέραν και αμερόληπτον διεξαγωγήν του. Εάν η κυβέρνησις δεν αποδεχθή την εισήγηση ταύτην, θα χωρήσωμεν ημείς εις το Δημοψήφισμα, το οποίον θα διενεργηθή την 15ην Ιανουαρίου 1950. Κυπριακέ λαέ Καλείσαι, όπως ηνωμένος και αδιάσπαστος υπέρ πάσαν άλλην περίπτωσιν επιτελέσης και τώρα προς την δούλην πατρίδα καθήκον σου μετ' ενθουσιασμού. Δι Ένωσιν και μόνον Ένωσιν ηγωνίσθης επί τόσα έτη. Ένωσιν και μόνον Ένωσιν καλείσαι να επισφραγίσης διά της ψήφου σου. Σύνθημα μοναδικόν διά πάντας: Ένωσιν και μόνον Ένωσιν. Και δι'αυτήν να δοθή η ψήφος και του τελευταίου Κυπρίου. Το δημοψήφισμα αποτελεί ειρηνικήν μάχην της οποίας η νικηφόρος έκβασις θα συμβάλη τα μέγιστα εις τον ενωτικόν αγώνα μας. Εις τον αγώνα τον καλόν ουδείς να υπολειφθή. Εμπρός Κύπριοι! Όλοι εις τας επάλξεις διά την μάχην του Δημοψηφίσματος διά την εθνικήν αποκατάστασίν μας. Δια την ένωσιν με την αθάνατον Μητέρα Ελλάδα. Ο δίκαιος Θεός, οστίς εδημιουργησε τον άνθρωπον διά να ζη ελεύθερος, είναι βοηθός και παραστάτης του αγώνος μας. Ζήτω η Ένωσις Διαπύροι πρός Κύριον εύχεται Ο Κύπρου ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο Πάφου ΚΛΕΟΠΑΣ Ο Κιτίου ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο Κυρηνείας ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Ο Σαλαμίνος ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ Εν τη 'Ι Αρχιεπισκοπή Κύπρου τη 8 Δεκεμβρίου 1949". Μετά την απόλυση της εγκυκλίου αυτής ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Β΄ υπέβαλε προς τον τότε Κυβερνήτην της Κύπρου Σερ Άντριου Ραϊτ αίτηση στην οποίαν τόνιζε δύο σημεία: 1) Να αναλάβη η κυβέρνηση τη διενέργεια του Δημοψηφίσματος και να λάβει τα μέτρα που χρειάζονται ώστε το Δημοψήφισμα να 'ναι ελεύθερον και αδιάβλητο από οποιαδήποτε πλευρά. 2) Να έχει υπόψη της η Κυβέρνηση πως η Εθναρχία είναι αποφασισμένη να διενεργήσει η ίδια το Δημοψήφισμα σε περίπτωση που η Κυβέρνηση θα αρνιόταν να το αναλάβει. Η απάντηση ήταν βέβαια αρνητική και μάλιστα απειλούσε να λάβει μέτρα εναντίον της Εθναρχίας σε περίπτωση που θα γινόταν αφορμή να διασαλευθή η τάξη εξαιτίας του Δημοψηφίσματος. Δεν περιορίστηκε όμως στις απειλές αυτές. Πρώτη και άμεση ενέργεια ήταν η εξορία του διευθυντή του "Έθνους" Παντελή Μπίστη και λίγο αργότερα του Σωκράτη Λοιζίδη, ο οποιός σαν Γ.Γ. της ΠΕΚ ενθουσίαζε τα πλήθη των γεωργών με τις επισκέψεις και ομιλίες του. Με τις ενέργειες αυτές πίστευε η Κυβέρνηση, πως θα τρομοκρατούσε τους Κυπρίους, των οποίων ο ενθουσιασμός και η αγάπη προς τη λευτεριά φούντωνε από μέρα σε μέρα, γιατί η ιδέα του Δημοψηφίσματος ήρθε ακριβώς στην ώρα της. Από την άλλη, μια εγκύκλιος της Αρχιγραμματείας προς τους κυβερνητικούς υπαλλήλους απαγόρευε τη συμμετοχή στο Δημοψήφισμα. Το ίδιο για τους διδάσκαλους από μια στραβοτιμονιά της επιτροπής της ΠΟΕΔ, η οποία απρόκλητα και στα καλά καθούμενα ζήτησε τη γνώμη του διευθυντή της Παιδείας, αν πρέπει οι διδάσκαλοι να λάβουν ή όχι μέρος στο Δημοψήφισμα. Με τα μέτρα αυτά πίστευε η κυβέρνηση, πως ένας μεγάλος αριθμός Κυπρίων θα απόφευγε το Δημοψήφισμα, γιατί το αποτέλεσμα του θα επηρεαζόταν ασφαλώς από την αρνητική στάση των κυβερνητικών υπαλλήλων, των διδασκάλων και των Μουχτάρων (Μουχτάρης στην κυπριακή διάλεκτο σημαίνει ο αρχηγός της τοπικής αυτοδιοίκησης), οι οποίοι και στις τρεις περιπτώσεις θα επηρέαζαν συγγενικούς ή φιλικούς ψήφους. Στο μεταξύ, οι καταλόγοι των ψηφοφόρων σε κάθε πόλη και χωρίο ετοιμάστηκαν από τους ιερείς της κάθε ενορίας και περιέλαβαν τα ονόματα όλων των αντρών και γυναικών, που είχαν ηλικία μεγαλύτερη των 18 ετών. Ομιλητές από τις διάφορες πόλεις σκορπίστηκαν στα χωριά, για να μιλήσουν στους χωρικούς και γύριζαν ενθουσιασμένοι από τον πατριωτικό παλμό που συναντούσαν ανάμεσα στα στρώματα του λαού και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που οι ομιλητές πήραν μαθήματα πατριωτισμού από απλοικούς ανθρώπους της υπαίθρου! Η προκήρυξη για τη διενέργεια του Δημοψηφίσματος δεν αναστάτωσε μονάχα την Κυπριακή ύπαιθρο αλλά και την υπόλοιπη Ελληνική. Η είδηση ξεσήκωσε ολόκληρη την Ελλάδα. Ο Τύπος, τα σωματεία, οι οργανώσεις, οι θρησκευτικοί και πολιτικοί αρχηγοί, τα διάφορα ιδρύματα από του Πανεπιστημίου μέχρι της δημογεροντίας του τελευταίου Έλληνικού χωριού έστελναν συνεχή τηλεγραφήματα, γράμματα, ψηφίσματα γεμάτα εθνικό παλμό και συγκίνηση για την απόφαση των Κυπρίων να ζητήσουν τη λευτεριά τους. Οι εφημερίδες συνεχώς επί μέρες έγραφαν συγκινητικά άρθρα και η κίνηση γενικά στην Ελλάδα πήρε τότε την όψη γενικού συναγερμού κι ας ανακατευόταν η ουρά του διαβόλου που λέγεται πολιτική και διπλωματία, να σταματήσει τη θύελλα που ξέσπασε ενάντια στα Αγγλικά σχέδια. Και δεν ενδιαφέρθηκε μονάχα ο ημερήσιος Τύπος αλλά και ο περιοδικός και οι λογοτέχνες και οι ποιητές και οι φοιτητές και οι καθηγητές των Πανεπιστημίων, που οργάνωναν ομιλίες και συγκεντρώσεις με ψηφίσματα και απαγγελίες ποιημάτων, ένα από τα οποία είναι και το επόμενο: Το αρχαίο δρυ κι αν κόψανε λογής ανόσια χέρια ζει η δύναμη του ακέρια στη ρίζα τη βαθιά ζει μεσ' τ παραπούλια του π' ανθοβολούν τριγύρα κι όμοια μ'αυτόν μύρα κι όμοια έχουν ομορφιά Κύπρο της Μάνας της Ιερής σαρξ είσαι εκ της σαρκός της. Καημός σου και καημός της ο μαύρος χωρισμός. Κύπρος, κι ο νους μας κι η ψυχή σου μερόνυχτα κοντά σου. Σαν λέμε τ'όνομα σου μας πνίγετ'ο στεναγμός Δε σου λυγίσανε ποτέ την πίστη στην Ελλάδα του χρυσαφιού η λαμπράδα, η φοβέρα της φωτιάς. Ήσουν πλασμένη τρυφερή κι αβρή και λουλουδένια, σε κάναν ατσαλένια οι αιώνες της σκλαβιάς Να τα βλαστάρια που έβγαλε τ'αρχαίο δρυ μεστώσαν. Στα κλωνιά του σκάλωσαν προφητικά πουλιά και προμηνούν την άνοιξη που ώρα την ώρα φτάνει χλωρό αγριελιάς στεφάνι φορώντας στα μαλλιά Σπύρος Παναγιωτόπουλος Ήρθε η μέρα του δημοψηφίσματος. Οι οδηγίες της Εθναρχίας για τον τρόπο της διεξαγωγης του είχαν σταλεί εγκαίρως στους ιερείς και τους επιτρόπους των ναών. Το πρωί της ιστορικής εκείνης μέρας η Κύπρος έπλεε στα εθνικά της χρώματα. Είχεν όψη γιορταστική. Και η υπογραφή του συνθήματος: ΑΞΙΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ άρχισε. Η 15η Ιανουαρίου 1950 ήταν η μεγαλειωδεστέρα εξόρμηση των Κυπρίων, ένα αληθινό ξεχείλισμα πατριωτισμού και αγάπης προς τη λευτεριά. Σύσσωμη η ύπαιθρος δονείται από πατριωτικό ενθουσιασμό. Άντρες και γυναίκες, νέοι και γέροι κατακλύζουν τους ναούς για την υπογραφή του Δημοψηφίσματος που ήταν για όλους έγγραφο τιμής. Με πηγαίο ενθουσιασμό, με φλογερή πίστη και αγάπη προς την Ελλάδα και τη λευτεριά, με ακατάβλητο εθνικό φρόνημα και ανωτερότητα πολιτισμού υπέγραψαν οι Κύπριοι το Δημοψήφισμα τους. Η 15η Ιανουαρίου του 1950 αποτελεί τον μεγαλύτερο ιστορικό σταθμό στην ιστορία του απελευθερωτικού κινήματος των Κυπρίων. Τη διεξαγωγή του παρακολούθησαν πολλοί ξένοι ανταποκριτές, οι οποίοι έγραψαν στις εφημερίδες τους ενθουσιώδεις λόγους για τη διεξαγωγή του. Εντύπωση μεγάλη έκαναν οι γέροι και οι γριές. Ακουμπώντας στο ραβδί τους έφταναν στο ναό του χωριού και με δάκρυα στα μάτια σταυροκοπιούνταν κι ευχαριστούσαν το Θεό που τους αξίωσε να ψηφίσουν την Ελλάδα. Μαρωνίτες και Τούρκοι υπέγραψαν το Δημοψήφισμα κι οι περισσότεροι από τους Μουχτάρηδες καθώς και πολλοί κυβερνητικοί υπαλλήλοι και δασκάλοι παρά την κυβερνητική απαγόρευση. Εξαιρετική εντύπωση έκαναν οι φοιτητές του Διδασκαλικού Κολλεγιού της Μόρφου. Από τους 96 φοιτητές οι 92 εγκατέλειψαν το Κολλέγιο και πήγαν στην Μόρφου και ψήφισαν παρά την απαγόρευση του Άγγλου Διευθυντού του Κολλεγίου. Δε σημειώθηκε πουθενά αλλού στον κόσμο, όπου έγιναν Δημοψηφίσματα, τόση επιτυχία όση στο Κυπριακό Δημοψήφισμα! Το αποτέλεσμα εκπληκτικό. 215,108 από τους 224,747 ψηφοφόρους, το 95.7% δηλαδή του πληθυσμού αξιώνει την ΕΝΩΣΗ Το 4.3% που υπολείφθηκαν αντιπροσώπευαν κυβερνητικούς υπαλλήλους, δασκάλους και ελάχιστους μουχτάρηδες. Αν δεν έκανε καμμιά επέμβαση η Κυβέρνηση θα έβγαινε παμψηφεί το Δημοψήφισμα. Στην υπόλοιπη Ελλάδα έφερε αναστάτωση και μια αληθινή χαρά και αγαλλίαση σκορπίστηκε σε πόλεις και χωριά. Τα ασύστολα ψεύδη της πολιτικής και της διπλωματίας, χιλιοειπωμένα, πως η ενωτική κίνηση στην Κύπρο είναι έργον ολίγων δημεγερτών και λαοπλάνων και πως οι ανθρώποι της υπαίθρου προτιμούν την αγγλική διοίκηση και δε θέλουν την Ελλάδα, γκρεμίστηκαν σαν χάρτινοι πύργοι. Και το επιχείρημα των Άγγλων, πως οι Κύπριοι είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από Έλληνες καταβαραθρώθηκε με το Δημοψήφισμα και έκτοτε δεν επαναλήφθηκε, γιατι οι Κύπριοι απέδειξαν ατράνταχτα, πως είναι εκείνοι που θέλουν και πιστεύουν και όχι εκείνοι που τους θέλει η πολιτική και η διπλωματία. Το Δημοψήφισμα ενώ απετελέσε χρυσάς δέλτους για την Κύπρο και ενώ δεν αμφισβητήθηκε στα σοβαρά και απο αυτούς τους Άγγλους, δεν είχε το αποτέλεσμα που έπρεπε να έχει και που έπρεπε να είναι άμεσο. Η Κυπριακή πρεσβεία που ανέλαβε τη μεταφορά του εκεί που έπρεπε και διάσχισε θάλασσες και ωκεανούς, συνάντησε παντού άρνηση με αποτέλεσμα να βρίσκεται η Κύπρος στα σημερινά πολιτικά χάλια και οι Κύπριοι να μη βρίσκουν δικαίωση των αγώνων και των πόθων τους. Δεν λυγίζουν όμως γιατί είναι αληθινά τα λόγια του ποιητή που λέει για την Κύπρο: "...Δεν της λυγισανε ποτέ την πίστη στην Ελλάδα του χρυσαφιού η λαμπράδα, η φοβέρα της φωτιάς..."

"Μάστρε μου πεθαίνω. Ζήτω η Ελλάς!" ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΩΡΓΑΛΛΑΣ

Το 1935, στο κατεχόμενο σήμερα χωριό Μαραθόβουνο, γεννήθηκε ο Μιχαήλ (Μάκης) Γεωργάλλας. Στις 31 Δεκεμβρίου 1956 ο 21χρονος Μάκης ξεψυχούσε με το όνομα της Μάνας Ελλάδας στα χείλη…

Φοιτούσε ακόμη στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, όταν πρωτοστατούσε σε μαχητικές διαδηλώσεις κατά των αποικιοκρατών. Δεν μπορούσε η ελληνική του ψυχή να δεχτεί πως η Κύπρος ήταν σκλαβωμένη. Σε κάθε χριστιανική και εθνική κίνηση μέσα ήταν κι ο Μάκης. Συνελήφθηκε και κλείστηκε στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς. Μα πώς μπορούσε να χωρέσει η ελεύθερη ψυχή του στις φυλακές εκείνες; Με μεγάλη τόλμη πέτυχε να δραπετεύσει στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 και να καταφύγει στα βουνά. Αμέσως μετά, κατάφερε να ενωθεί με την ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του, τρεις μήνες αργότερα.

Ο Αρχηγός Γρίβας, χαρακτηρίζει τον Γεωργάλλα «γενναίο παλικάρι, αγνός και ενθουσιώδης αγωνιστής, όστις, μολονότι λαμπρού ήθους και εξαιρέτου επιδόσεως, απεβλήθη, ως μη ώφειλε, του Σχολείου, εις το οποίο εφοίτα, λόγω της ζωηρής συμμετοχής τους εις τας μαθητικάς πατριωτικάς εκδηλώσεις».

Η ομάδα του Αυξεντίου καταδιωκόταν από τους Άγγλους και μετακινείτο συνεχώς. Το βράδυ της 30ης προς 31 Δεκεμβρίου 1956 βρισκόταν στο χωριό Ζωοπηγή της επαρχίας Λεμεσού, στο σπίτι του Μηνά Κωνσταντίνου. Το πρωί της 30ης Δεκεμβρίου είχαν φτάσει στο χωριό Εγγλέζοι και διενήργησαν έρευνες άνευ αποτελέσματος. Γύρω όμως στα μεσάνυχτα, κατέφθασε ιδιωτικό ταξί και σταμάτησε έξω από το σπίτι του Μηνά, 20 περίπου μέτρα από την κρύπτη των ανταρτών. Οι επιβαίνοντες άρχισαν να χτυπούν τη θύρα του σπιτιού. Ο Αυξεντίου, νομίζοντας ότι ήταν μαντατοφόροι της ΕΟΚΑ, έστειλε τον Μηνά να ανοίξει. Ανοίγοντας βρέθηκε αντιμέτωπος με 5 πάνοπλα άτομα. 2 Τούρκους και 3 αργυρώνητους προδότες στην υπηρεσία των Άγγλων. Αυτοί ήταν οι Ανδρέας Φοινιώτης, Τσούκας και Λιμνιάτης. Κάποιος απ΄ αυτούς πλησίασε τον Μηνά και του είπε δήθεν εμπιστευτικά να ειδοποιήσει αμέσως τους αντάρτες που ήταν στο χωρίο να φύγουν, γιατί σε 10 λεπτά θα κατέφθανε στρατός. Ο Μηνάς αντελήφθη το τέχνασμα και έτσι άρχισε να προσποιείται άγνοια.

Οι 5 πράκτορες των Άγγλων αφού κατάλαβαν ότι δεν ήταν δυνατόν να πετύχουν κάτι με το καλό, άρχισαν να απειλούν το Μηνά για να τους αποκαλύψει που βρίσκονταν όπλα και βόμβες. Όταν άρχισαν να γίνονται πολύ απειλητικοί, ο Μηνάς, για να ειδοποιήσει την ομάδα των ανταρτών, που βρίσκονταν στην παρακείμενη οικία άρχισε να φωνάζει ζητώντας βοήθεια. Ο Αυξεντίου, ο οποίος άκουσε τις φωνές, αποφάσισε να τον απαγκιστρώσει από τους πράκτορες των Άγγλων για να τον σώσει, γιατί ο Μηνάς Κωνσταντίνου ήταν άριστο στέλεχος της ΕΟΚΑ και επιπλέον, γνώριζε πολλά μυστικά της Οργάνωσης. Έτσι ο Αυξεντίου και ο Γεωργάλλας, οπλισμένοι με Τόμιγκαν, προχώρησαν προς τους 5 πράκτορες και όταν έφτασαν σε απόσταση 15 μέτρων ήταν έτοιμοι να πυροβολήσουν. Όμως, ο Μηνάς βρισκόταν στο βαλλιστικό πεδίο τους… Περίμεναν λίγο να μετακινηθεί ο Μηνάς. Οι πράκτορες των Άγγλων όμως, αντιλήφθηκαν τους 2 αντάρτες και όταν μετακινήθηκε ο Μηνάς, ακούστηκε μια ριπή και ο Γεωργάλλας έπεσε πληγωμένος βαριά. Αυτός που πυροβόλησε ήταν ο Τούρκος. Αμέσως ο Αυξεντίου ανταπέδωσε τα πυρά προς το μέρος που φάνηκε η λάμψη και το εχθρικό αυτόματο σίγησε, αφού είχε σκοτωθεί ο κάτοχός του.

Για μερικά λεπτά έγινε ανταλλαγή πυρών αλλά οι πράκτορες των Εγγλέζων κατάφεραν να διαφύγουν μπαίνοντας στο ταξί. Ο Γεωργάλλας τραυματισμένος βαριά, σύρθηκε σιγά σιγά και χάραξε μια γραμμή με το αίμα του, από το γεφύρι του χωριού, όπου τραυματίσθηκε, μέχρι το σπίτι του Μηνά.

Πριν πεθάνει, ο Αυξεντίου έτρεξε κι αγκάλιασε το Μάκη. Ο νεαρός ήρωας κατάφερε να ψελλίσει: «Μάστρε μου πεθαίνω. Ζήτω η Ελλάς».

Βιαστικά η ομάδα του Αυξεντίου έθαψε τον ήρωα στο νεκροταφείο του χωριού. Ήταν ακόμη άγρια μεσάνυχτα, όταν έφεραν κρυφά τον ιερέα του χωριού να τελέσει την κηδεία. Η αντάρτικη ομάδα που αποτελείτο από 6 άτομα ετοιμαζόταν τώρα να φύγει από το χωριό, γιατί αναμενόταν η άφιξη ισχυρής δύναμης Εγγλέζικων στρατευμάτων. Έπρεπε τα παλικάρια να φύγουν προτού έλθουν βρετανικές ενισχύσεις. Μέσα στο σκοτάδι εξαφανίστηκαν οι αντάρτες στη βουνοκορφή Παπούτσα.

Λίγο αργότερα αγγλικές δυνάμεις έφτασαν στο χωριό. Βρήκαν μόνο το νιόσκαφτο τάφο του νεαρού ήρωα με το άψυχο κορμί του να κείται σ’ αυτόν.

Στην άκρη του χωριού Ζωοπηγή, κοντά στο γεφύρι του κύριου δρόμου, εκεί που ξεψύχησε ο Μάκης Γεωργάλλας, ένα μνημείο στέκεται σήμερα για να θυμίζει σε όλους μας τη θυσία του ήρωα. Όταν κάποια μέρα περάσεις από εκεί, αγαπητέ αναγνώστη, κάνε μια σύντομη στάση και κατέβα από το αυτοκίνητο. Κοίταξε το μνημείο και βάλε το σταυρό σου. Ιερός είναι ο τόπος εκείνος και κάθε τόπος όπου έδωσαν τη ζωή τους οι νέοι της Κύπρου.

Νέοι, με ψυχή από καθαρό ατόφιο ελληνικό χρυσάφι! Νέοι, που τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς βρίσκονταν αγκαλιά με τα όπλα τους αντί με τους συγγενείς.

Νέοι, με ιδανικά και με ακλόνητη πίστη στην Ελλάδα και στην Ένωση.

Δόξα και Τιμή στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ.

Δόξα και τιμή στους αθάνατους ήρωές μας!

Υβριστικά πανό κατά της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου έπειτα από την συμφωνία για ενοποίηση με τους Τουρκοκύπριους

Με ποινές κλεισίματος κάποιων πλευρών των γηπέδων τους τιμώρησε η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου την Ανόρθωση και τον Απόλλωνα Λεμεσού για τα πανό των οπαδών τους.

Υβριστικά πανό κατά της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου ανάρτησαν οπαδοί της Ανόρθωσης και του Απόλλωνα Λεμεσού στα ματς με ΑΕΛ και ΕΝΠ, αντίστοιχα. Αυτά καταφέρονταν κατά της συμφωνίας με τους Τουρκοκύπριους, κάτι που δεν πέρασε έτσι από την ΚΟΠ.

Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε να κλείσουν στο επόμενο εντός έδρας παιχνίδι των δύο προαναφερθέντων ομάδων η Νότια Κερκίδα του «Αντώνης Παπαδόπουλος» και το κάτω διάζωμα της Δυτικής Κερκίδας του Τσιρείου.


Τι λέει η συμφωνία...
Κατ’ αρχήν διευθέτηση για θέματα ποδοσφαίρου στην Κύπρο μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων επιτεύχθηκε την 5-11-2013,,στη Ζυρίχη, όπου υπογράφηκε έγγραφο από την Κυπριακή και την Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Η συμφωνία θα οριστικοποιηθεί, εφόσον εγκριθεί στις γενικές συνελεύσεις των δύο ομοσπονδιών.
Σύμφωνα με το έγγραφο, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) θα είναι η Υπεύθυνη Αρχή για την οργάνωση, τη διαχείριση και τον έλεγχο του ποδοσφαίρου στην Κύπρο, αλλά και τις διεθνείς ποδοσφαιρικές δραστηριότητες εντός αυτής.

Στη συνάντηση πήραν μέρος οι πρόεδροι της FIFA, Ζεπ Μπλάτερ, και της UEFA, Μισέλ Πλατινί, ενώ τις δύο ομοσπονδίες εκπροσώπησαν, από πλευράς Κύπρου οι Κώστας Κουτσοκούμνης (επικεφαλής), ο α’ αναπληρωτής πρόεδρος Γιώργος Κούμας, ο β’ αναπληρωτής πρόεδρος Ανδρέας Σάντης και ο β’ αντιπρόεδρος Νίκος Νικολάου και από τους Τουρκοκύπριους οι Χασάν Σέρτογλου (επικεφαλής), Ορκούν Καμάλι, Χασάν Μπαλμάν και Ζερόμ Σαμπάν.

H FIFA για τη συμφωνία για θέματα ποδοσφαίρου στην Κύπρο
Η συμφωνία προνοεί όπως η τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ενταχθεί στην ΚΟΠ σαν ομοσπονδία, σύμφωνα με τους κανονισμούς και το καταστατικό της ΚΟΠ. Επιπλέον, η κυπριακή Ομοσπονδία θα συνεχίσει να είναι μέλος της FIFA και της UEFA, και το αρμόδιο όργανο, υπεύθυνο για την οργάνωση, τον έλεγχο και τη διαχείριση του ποδοσφαίρου στην Κύπρο, καθώς επίσης το όργανο, το οποίο είναι υπεύθυνο για διεθνείς ποδοσφαιρικές δραστηριότητες στην Κύπρο.
Οι δύο πλευρές έχουν επίσης συμφωνήσει στη δημιουργία μιας Διαρκούς Οργανωτικής Επιτροπής (Steering Committee), η οποία θα εργαστεί για την εφαρμογή της Συμφωνίας. Η συμφωνία, η οποία στηρίζεται στα καταστατικά της FIFA και της UEFA, αφορά, αποκλειστικά, θέματα που έχουν να κάνουν με το ποδόσφαιρο και στοχεύει στην ενοποίηση και την πρόοδο του ποδοσφαίρου στην Κύπρο, μέσα σε πνεύμα εμπιστοσύνης, αμοιβαίου σεβασμού και καλής θέλησης, μεταξύ των δύο ποδοσφαιρικών κοινοτήτων του νησιού.

«Σήμερα, είναι μια ιστορική μέρα για το ποδόσφαιρο, την Κύπρο, αλλά και για τον κυπριακό λαό γενικότερα. Μετά από σχεδόν 60 χρόνια διαχωρισμού, τώρα είναι δυνατό να ενώσουμε και πάλι το ποδόσφαιρο», δήλωσε ο πρόεδρος της ΚΟΠ. Την άποψη πως η ΚΟΠ και η Τ/Κ Ομοσπονδία, με την υπογραφή της σημερινής συμφωνίας, αποτελούν ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς το ποδόσφαιρο μπορεί να φέρει κοντά τους ανθρώπους, εξέφρασε ο πρόεδρος της FIFA Σεπ Μπλάτερ.
Εξάλλου, ο πρόεδρος της UEFA Μισέλ Πλατινί, επισήμανε ότι «αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι υπέροχο. Χαιρετίζω τις δύο πλευρές για την αποφασιστικότητα και το θάρρος τους να φτάσουν σε αυτό το σημείο που έχουν φτάσει. Ως πρόεδρος της UEFA, είμαι ευτυχής για αυτό που έχει γίνει σήμερα».
ΠΗΓΗ

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ.Κατ’ αρχήν συμφωνία για το ποδόσφαιρο μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Toυ Αριστείδη Βικέτου

Σε  κατ΄αρχήν  διευθέτηση για θέματα ποδοσφαίρου στην Κύπρο μεταξύ ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων επιτεύχθηκε σήμερα στην Ζυρίχη , όπου υπογράφηκε έγγραφο από την Κυπριακή και την Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου . Η συμφωνία θα οριστικοποιηθεί, εφόσον εγκριθεί στις Γενικές Συνελεύσεις των δύο ομοσπονδιών.

Σύμφωνα με το έγγραφο η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) θα είναι η Υπεύθυνη Αρχή για την οργάνωση, τη διαχείριση και τον έλεγχο του ποδοσφαίρου στην Κύπρο, αλλά και τις διεθνείς ποδοσφαιρικές δραστηριότητες εντός αυτής.

Στη συνάντηση πήραν μέρος ο πρόεδρος της FIFA, Ζεπ Μπλάτερ ο αντίστοιχος της UEFA, Μισέλ Πλατινί. Τις δύο ομοσπονδίες εκπροσώπησαν οι Κώστας Κουτσοκούμνης(επικεφαλής) 1ος Αναπληρωτής Πρόεδρος κ. Γιώργος Κούμας, ο 2ος Αναπληρωτής Πρόεδρος κ. Ανδρέας Σάντης και ο 2ος Αντιπρόεδρος κ. Νίκος Νικολάου από πλευράς Κύπρου. Ενώ από τους τουρκοκύπριους οι Χασάν Σέρτογλου(επικεφαλής), Ορκούν Καμάλι, Χασάν Μπαλμάν και Ζερόμ Σαμπάν.

Η συμφωνία προνοεί όπως η Τ/Κ Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ενταχθεί στην ΚΟΠ σαν Ομοσπονδία, σύμφωνα με τους κανονισμούς και το καταστατικό της ΚΟΠ. Επιπλέον, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) θα συνεχίσει να είναι μέλος της FIFA και της UEFA και το αρμόδιο όργανο, υπεύθυνο για την οργάνωση, τον έλεγχο και τη διαχείριση του ποδοσφαίρου στην Κύπρο, καθώς επίσης το Όργανο, το οποίο είναι υπεύθυνο για διεθνείς ποδοσφαιρικές δραστηριότητες στην Κύπρο.

Οι δύο πλευρές έχουν επίσης συμφωνήσει στη δημιουργία μιας Διαρκούς Οργανωτικής Επιτροπής (Steering Committee) η οποία θα δουλέψει για την εφαρμογή της Συμφωνίας.

Η συμφωνία, η οποία στηρίζεται στα Καταστατικά της FIFA και της UEFA, αφορά αποκλειστικά και μόνον θέματα που έχουν να κάνουνε με  το ποδόσφαιρο και στοχεύει στην  ενοποίηση και τη διευκόλυνση της προόδου του ποδοσφαίρου στην Κύπρο μέσα σε πνεύμα εμπιστοσύνης, αμοιβαίου σεβασμού και καλής θέλησης μεταξύ των δύο ποδοσφαιρικών κοινοτήτων του νησιού.

Ο πρόεδρος της ΚΟΠ δήλωσε:«Σήμερα, είναι μια ιστορική μέρα για το ποδόσφαιρο την Κύπρο αλλά και για τον Κυπριακό λαό γενικότερα.

Μετά από σχεδόν 60 χρόνια διαχωρισμού, τώρα είναι δυνατό να ενώσουμε και πάλι το ποδόσφαιρο».

Την άποψη πως η ΚΟΠ και τη Τ/Κ Ομοσπονδία, με την υπογραφή της σημερινής συμφωνίας, αποτελούν ένα εξαιρετικό παράδειγμα για όλο τον κόσμο, για το πως το ποδοσφαιρο μπορεί να φέρει κοντά τους ανθρώπους,  εξέφρασε ο Πρόεδρος της FIFA κ.  Σεπ Μπλάτερ:

Ο Πρόεδρος της UEFA κ. Μισέλ Πλατινί προέβει στο ακόλουθο σχόλιο:”Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι υπέροχο. Χαιρετίζω το θάρρος και την αποφασιστικότητα των δύο πλευρών για την αποφασιστικότητα και το θάρρος τους να φτάσουν σε αυτό το σημείο που έχουν φτάσει. Ως Πρόεδρος της UEFA, είμαι ευτυχής για αυτό που έχει γίνει σήμερα’.

Ανακοίνωση  της Προεδρίας της Δημοκρατίας
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης εκφράζει βαθειά ικανοποίηση για την υπογραφή, σήμερα, στη Ζυρίχη, συμφωνίας μεταξύ της ΚΟΠ και της  Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, για προσωρινή διευθέτηση σχετικά με το ποδόσφαιρο στην Κύπρο. Η συμφωνία επετεύχθη με την ενεργό εμπλοκή της FIFA και της UEFA.
Η συμφωνία, η οποία προνοεί ένταξη της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου στην ΚΟΠ, που αποτελεί την υπεύθυνη Aρχή για τη διοργάνωση, διαχείριση και έλεγχο του ποδοσφαίρου στην Κύπρο, έχει την πλήρη στήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος τη θεωρεί ως θετική και ελπιδοφόρα εξέλιξη.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκφράζει την ευχή, η εφαρμογή της συμφωνίας, μετά την έγκρισή της από τις Γενικές Συνελεύσεις της ΚΟΠ και της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, να οδηγήσει βαθμιαία στην ενοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου.
ΠΗΓΗ

Σπύρος Σολωμού: "Είμαι Έλλην Εθνικιστής" (βίντεο)

του Γιώργου Βεργιάννη
Διευθυντή Οργανώσεως
του Εθνικού Μετώπου

Στις 14 Αυγούστου του 1996 δολοφονήθηκε από τους Τούρκους ο ήρωας των ημερών μας Σολωμός Σολωμού την ώρα που προσπαθούσε να κατεβάσει από τον ιστό της την Τούρκικη σημαία, σύμβολο του στρατού κατοχής στην Κύπρο.

Την ειδεχθή πράξη παρακολούθησαν δισεκατομμύρια τηλεθεατές σ’ όλο τον κόσμο όπως ακριβώς καταγραφόταν το έγκλημα καρέ-καρέ από την τηλεοπτική κάμερα.

Η συγκλονιστική στιγμή της πρόσφατης ιστορίας μας χαράχτηκε  βαθιά στις ψυχές των Ελλήνων που το έβλεπαν. Κι αυτό είναι κάτι που δεν θα το ξεχάσουν σ’ όλη τους τη ζωή.

Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 11 Αυγούστου,  είχε λυντσαριστεί από τους Τούρκους ο εξάδελφός του Τάσος  Ισαάκ, ο οποίος συμμετείχε στην αντικατοχική διαδήλωση.Έγκλημα το οποίο κατεγράφη επίσης από τις κάμερες και το είδε όλη η γη…

Η ροή των γεγονότων εκείνων των ημερών ήταν πραγματικά ραγδαία, αφού στην ουσία οι εξελίξεις άρχισαν στις 2 Αυγούστου του 1996 με την συγκέντρωση των μοτοσικλετιστών που ξεκίνησαν από την πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο και κατέληξαν στην Κύπρο, όπου τελικά σημαδεύτηκαν από τα δύο Τουρκικά εγκλήματα σε βάρος των δύο Ηρώων μας και του Ελληνικού μας Έθνους 
εν γένει.

Επειδή πραγματικά πρόκειται για ένα ημερολόγιο πολλών πράξεων που αξίζει να το δούμε βήμα-βήμα, έχουμε δημοσιεύσει ένα αναλυτικό χρονικό των γεγονότων εκείνων των ημερών,  που  δίνει πολλές απαντήσεις σε άγνωστες πτυχές αλλά και σε πιθανά… κενά μνήμης… http://www.vergianni.blogspot.gr/2011/08/blog-post_15.html

Ο δολοφόνος που πάτησε τη σκανδάλη.

Γιατί στις μέρες μας, στις μέρες της παρατεταμένης κατοχής ολόκληρου του Ελληνισμού, οι ηρωικές πράξεις που συντελούνται, αποτελούν ψιλά γράμματα για τους κομματάρχες τόσο στην μητροπολιτική Ελλάδα όσο και στην Κύπρο ασφαλώς.

Η Τουρκολαγνεία τους οδηγεί σε συμπεριφορές δουλικές, ώστε να μην κακοκαρδίσουν τους Τουρκοκύπριους, να μην προκαλέσουν την Άγκυρα και τελικά να φτιάξουν ομελέτα, αλλά χωρίς να σπάσουν αυγά. 
Προφανώς, ένα σκεύασμα για τα μούτρα τους…

Μέχρι και πριν λίγες μέρες η κατάπτυστη κυβέρνηση του ΑΚΕΛικού Χριστόφια έδειξε τα υποτελή της ασπόνδυλα χαρακτηριστικά ζητώντας να προμηθευτεί ρεύμα από τους Τουρκοκύπριους. Από τους εισβολείς δηλαδή…

Κλείνοντας αυτόν τον πρόλογο, θα υπενθυμίσω ότι:

Ο Σολωμός και ο Ισαάκ απάντησαν επιβεβαιώνοντας τη ρήση του Θουκυδίδη: «το σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα»

Ο Ηρωικός πατέρας του Εθνομάρτυρα Σολωμού είχε παραχωρήσει συνέντευξη στον Θόδωρο Χατζηγώγο, συντάκτη της εφημερίδας “Ελεύθερος Κόσμος”, μέσα από την οποία αποκαλύπτει το μήνυμα που είχε λάβει από τον τότε πρωθυπουργό Σημίτη με την εντολή που του έδινε «για να μην ενοχλούνται οι Τούρκοι». Επίσης στις 18 Ιανουαρίου του 2009 απέστειλε βιντεοσκοπημένο μήνυμα για τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση που διοργάνωσε το περιοδικό “Patria”. Στην εκδήλωση τιμήθηκε ο Σταύρος Λάλας και ο Σπύρος Σολωμού, πατέρας του Ήρωα.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την συνέντευξη που παραχωρήθηκε στον Ελεύθερο Κόσμο και το Video για την εκδήλωση του “Patria”:

Σπύρος Σολωμού: Ο Κώστας Σημίτης
 μας είχε δώσει αυστηρή εντολή... 
"Μη ζητάτε να φύγουν οι Τούρκοι!"

Την περασμένη άνοιξη είχατε εμφανιστεί σε εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και είχατε καταγγείλει, ότι ο Δήμος Παραλιμνίου αρνείται να παραχωρήσει χώρο στο γνωστό τραγουδιστή Νότη Σφακιανάκη για την εγκατάσταση μνημείου για τον γιο σας και τον Τάσο Ισαάκ που πλήρωσε ο ίδιος με δικά του έξοδα. Πώς ακριβώς έχει το θέμα;

Κοιτάξετε... Ο Σφακιανάκης έφτιαξε ένα μνημείο για τον Σολωμό και θέλει να του παραχωρήσουν χώρο για να το τοποθετήσει. Αυτό το ζητά εδώ και τέσσερα - πέντε χρόνια, αλλά δεν τον βοηθά κανένας. Δεν ξέρω πού κολλάει το θέμα... Του υποσχέθηκαν να του δώσουν χώρο εκεί που είναι το πολιτιστικό κέντρο Αμμοχώστου στην Δερύνεια. Τελικά αυτό δεν έγινε και ο Νότης αποτάθηκε στον Δήμο Παραλιμνίου και σε πάρα πολλούς άλλους, αλλά δεν έχει γίνει τίποτε.

Ο τάφος του Ήρωα Σολωμού στο Παραλίμνι… Γιατί δεν προχωρά αυτή η ιστορία, κύριε Σολωμού;

Αυτό το καταλαβαίνουμε όλοι! ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ!!! Εγώ αυτό πιστεύω... Δεν θέλουν να ακούγεται φωνή ενάντια στα τουρκικά στρατεύματα.

Σε ποιο νεκροταφείο είναι θαμμένα τα παιδιά;

Στο Παραλίμνι. Η οικογένειά μας είναι από το Παραλίμνι.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ

Ο Σολωμός δολοφονήθηκε από τους Τούρκους στις 14 Αυγούστου 1996. Μετά από 11 χρόνια κύριε Σπύρο, εσείς ως πατέρας, βλέπετε ότι η θυσία του παιδιού σας πήγε χαμένη;

Είναι δύσκολο να απαντήσω, να σου εξηγήσω πώς αισθάνομαι. Σαν πατέρας ήθελα να τον έχω εδώ. Αλλά αφού το έκανε, το έκανε. Τώρα, αν πήγε χαμένη η θυσία, εγώ πιστεύω ότι καμιά θυσία δεν πάει χαμένη. Οι θυσίες πάνε χαμένες όταν τες ξεχάσωμε.

Δηλαδή η Κύπρος κέρδισε τίποτα από τις θυσίες του Σολωμού Σολωμού και του Τάσου Ισαάκ;

Αυτό είναι θέμα αυτών που διοικούν την Κύπρο και που χειρίζονται τα θέματα. Εγώ νομίζω πως κάτι προσέφερε.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Από ότι ξέρουμε, κύριε Σολωμού, εσείς ανήκετε στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Όμως το ΔΗ.ΣΥ έχει ταχθεί υπέρ του Σχεδίου Ανάν...

Πράγματι, είμαι ιδρυτικό μέλος του ΔΗ.ΣΥ. Ακριβώς επειδή διεφώνησα με το σχέδιο Ανάν, αποχώρησα από το ΔΗ.ΣΥ. Και από τότε δεν έχω ενταχθεί σε κανένα κόμμα.

Δηλαδή πιστεύετε ότι το σχέδιο Ανάν, ακόμη και αν βελτιωθεί, είναι καταστροφή για την Κύπρο;

Το σχέδιο Ανάν προνοεί ότι η Τουρκία θα γίνει κύριος ολόκληρης της Κύπρου. Της παραχωρεί επεμβατικά δικαιώματα σε ολόκληρο το νησί. Δηλαδή, το σχέδιο Ανάν, μας ζητά να υπογράψωμε με την υπογραφή μας, να εγκρίνωμε τα όσα έπραξε η Τουρκία μέχρι σήμερα στην Κύπρο. Αυτό ζητά από εμάς τους Κυπρίους το σχέδιο Ανάν.

Ναι, αλλά λένε ότι εσείς οι Παραλιμνιώτες έχετε συμφέροντα με τις περιουσίες σας από το σχέδιο Ανάν... Γι’ αυτό άλλωστε ψηφίσατε 70% υπέρ του σχεδίου Ανάν.

Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αν υπάρχει ελπίδα τώρα να πάρωμε και κάτι, με το σχέδιο Ανάν δεν θα πάρωμε τίποτα. Άλλο να παραχωρείς θέματα με την υπογραφή σου και άλλο να τα διεκδικάς. Ας τα πάρουν αλλά δίχως την υπογραφή μας... Εμείς δεν θα σταματήσωμε ποτέ να τα διεκδικώμε.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

Όπως έχουν εξελιχθεί σήμερα τα πράγματα, με την είσοδο της Κύπρου στην Ε.Ε., ποια βλέπετε ότι μπορεί να είναι η λύση του Κυπριακού;

Μπορεί να επιτευχθεί πολύ καλή και σωστή λύσις, αν οι διοικούντες σκεφθούν σοβαρά και υποστηρίξουν στα σοβαρά τα δίκαια του Κυπριακού λαού.

Την υποψηφιότητα του κ. Χριστόφια με το ΑΚΕΛ για την Προεδρία της Κύπρου πώς την βλέπετε;

Ο κύριος Χριστόφιας, όπως ο ίδιος εδήλωσε θα υποστηρίξει το "ΟΧΙ" για να τσιμεντώσει το "Ναι". Δεν ξέρω αν ο στόχος της υποψηφιότητάς του είναι αυτός. Δεν μπορώ να το γνωρίζω. Ας ελπίσουμε ότι εννοεί αυτό που είπε.

Εδώ στην Ελλάδα, έχουμε την αίσθηση ότι κάποιοι πάνε να φτιάξουν "Κυπριακή συνείδηση" στην Κύπρο, με την έννοια να πεισθούν οι Κύπριοι ότι δεν έχουν καμμία σχέση με τους Έλληνες. Υπάρχει όντως τέτοια προσπάθεια;

Σ' αυτό το νησί ό,τι και να κάνουν η καρδιά μας θα είναι πάντα Ελληνική. Ό,τι λύση κι αν δώσουν στο Κυπριακό, εμείς θα αισθανόμαστε πάντα Έλληνες. Κι αν δεν είναι η σωστή λύση, πάντα θα υπάρχει Κυπριακό πρόβλημα. Πρέπει να αποχωρήσουν τα Τουρκικά στρατεύματα και να αφήσουν Έλληνες και Τούρκους να αποφασίσουν μόνοι τους για την τύχη του τόπου τους. Τότε μόνο θα λυθεί το Κυπριακό. Όσο υπάρχουν οι επεμβάσεις έξωθεν, ούτε σωστή Κυπριακή συνείδηση μπορεί να δημιουργηθεί, ούτε λύση του Κυπριακού να βρεθεί.

ΤΙΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ TH ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Για τον Άρη που σας τίμησε το βράδυ της Τετάρτης, στον αγώνα με τον ΑΠΟΕΛ στην Θεσσαλονίκη, τι έχετε να πείτε;

Ο Άρης μας συμπαραστέκεται από το 1996 - 97, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς, στην Κωνσταντινούπολη και αφιέρωσε εκείνο το τρόπαιο στην μνήμη του Σολωμού και του Ισαάκ. Είχανε μάλιστα έλθει τότε στην Κύπρο. Το 2001 οι άνθρωποι του Αρη ήλθαν πάλι στην Κύπρο και έκαναν τρισάγιο. Τώρα επ' ευκαιρία του αγώνα με τον ΑΠΟΕΛ, πάλι μας κάλεσαν και μας τίμησαν. Είναι ένα σωματείο, που βλέπω ότι θυμάται και δεν ξεχνά τους αγώνες και τις θυσίες του Κυπριακού λαού.

"ΚΑΘΗΣΤΕ ΣΤ' ΑΥΓΑ ΣΑΣ" ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΣΗΜΙΤΗ

Όλοι θυμόμαστε ότι επί Σημίτη, είχε έλθει ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θόδωρος Πάγκαλος και έγινε νονός της μικρής κόρης του Τάσου Ισαάκ. Έκτοτε, έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την βαφτισιμιά του ο κ. Πάγκαλος;

Πριν σας απαντήσω, στην συγκεκριμένη ερώτηση, πρέπει να σας πω ότι τότε η κυβέρνηση Σημίτη, είχε στείλει στην οικογένειά μας, ένα πολύ αυστηρό μήνυμα: "Ότι δεν πρέπει να φωνάζωμε εναντίον των Τούρκων, ότι δεν πρέπει να κάνωμε εκδηλώσεις και να ζητάμε δυναμικά την αποχώρηση των Τούρκων από το νησί και λοιπά. Αυτό το μήνυμα μας είχε στείλει τότε ο Σημίτης.

Όσο για τον Πάγκαλο, δεν ξέρω αν ενδιαφέρθηκε από τότε για την τύχη της βαφτισιμιάς του. Είχε έλθει εδώ στην Κύπρο ως ανάδοχος εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων, δεν είχε έλθει ως άτομο. Αν και έχουμε πολύ καλές σχέσεις με την οικογένεια Ισαάκ, δεν ξέρω αν έδειξε ενδιαφέρον, δεν θέλω να το σχολιάσω... Δεν μ' αρέσει να ρωτάω για τέτοια λεπτά οικογενειακά θέματα, αν ήλθε ο Πάγκαλος, αν έστειλε δώρο η Βουλή των Ελλήνων και άλλα τέτοια.

Εσείς πόσα παιδιά έχετε ακόμα κύριε Σπύρο;

Έχω ακόμη επτά.

Ευχαριστούμε κύριε Σολωμού, για όσα μας είπατε.

Κι εγώ σας ευχαριστώ! ΠΗΓΗ

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Διαλύστε τη γερμανική ομοσπονδία των βαρβάρων, για να σωθεί η Ευρώπη.

Ο πιο άχρηστος λαός της Ευρώπης επιτίθεται σε όλους τους λαούς της.

Τρίτη φορά μέσα σε λιγότερο από εκατό χρόνια "βυθίζει" την ήπειρο στη φτώχεια και την απελπισία.

Αν βάλεις ένα μεγαλόσωμο πρόβατο επικεφαλής μιας αγέλης λεόντων, το βέβαιο είναι ότι θα την οδηγήσει στον όλεθρο και την καταστροφή. Γιατί; ...Γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ελπίδα επιβίωσης, όταν ο ηγέτης μιας αγέλης ανήκει σε διαφορετικό είδος από αυτό της ίδιας της αγέλης ...Γιατί, όσο ισχυρό κι αν εμφανίζεται ένα πρόβατο, δεν μπορεί να "σώσει" τα λιοντάρια, καθώς δεν έχουν τις ίδιες εκείνες ανάγκες, των οποίων η κάλυψη οδηγεί στη "σωτηρία" τού είδους. Το πρόβατο έχει άλλες ανάγκες, άλλη διατροφή και άλλες συνήθειες από τα λιοντάρια. Ακόμα κι αν είναι πανίσχυρο, δεν αρκεί η έννοια της απλής ομοιότητας για να διασφαλίσει αυτά τα οποία διασφαλίζονται μόνον από την απόλυτη ταύτιση.

Σε μια τέτοια περίπτωση το τέλος είναι κοντά, εφόσον η διαφορετικότητα των "ειδών" είναι τόσο καθοριστική, που αυτή τελικά θα "αποφασίσει" για το "μοιραίο". Γιατί όμως λέμε όλα αυτά τα "βουκολικά" σε ένα κείμενο για τη Γερμανία; Γιατί κάποιοι αφελείς έχουν αναγορεύσει τη σημερινή ηγεσία της Γερμανίας σε "εγγυητή" της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Γιατί κάποιοι ιστορικά "αναλφάβητοι" έχουν εναποθέσει στη Γερμανία τις ελπίδες τους για την "επιβίωση" της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί κάποιοι οπαδοί τής λογιστικής σκέψης θεωρούν ότι η Γερμανία είναι αυτήν, που, ως το ισχυρότερο οικονομικά κράτος της Ευρώπης, είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει τα ευρωπαϊκά έθνη στη "σωτηρία".

Αυτό από μόνο του θα μπορούσε να είναι μια από τις μεγαλύτερες ιστορικές "μπαρούφες" όλων των εποχών. Η Γερμανία όχι απλά δεν μπορεί να σώσει την Ευρώπη, αλλά στην κυριολεξία είναι ανίκανη να σώσει τον εαυτό της. Στην καλύτερη γι' αυτήν περίπτωση είναι να κάνει ολόκληρη την Ευρώπη σαν τα "μούτρα" της και αυτό θα είναι η απόλυτη καταστροφή. Τι ακριβώς είναι αυτά γερμανικά "μούτρα" στα οποία αναφερόμαστε τόσο υποτιμητικά και τα οποία δεν θα θέλαμε να τα δούμε ποτέ "ζωγραφισμένα" στο ευρωπαϊκό "πρόσωπο"; ...Τα "μούτρα" τού σκλάβου των Εβραίων ...Τα "μούτρα" τού απόλυτα υποταγμένου λαού της Ευρώπης ...Τα "μούτρα" του μοναδικού κατακτημένου κράτους στη σημερινή Ευρώπη.

Αυτή είναι η Γερμανία ...Ίσως το μοναδικό κατακτημένο κράτος, που απέμεινε στον Δυτικό Κόσμο. Στον αιώνα αυτόν, που όλες οι αποικίες της Αφρικής έχουν απελευθερωθεί, η Γερμανία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ξένο ζυγό. Ως εκ τούτου η ελευθερία της Ευρώπης και των λαών της δεν μπορεί να εξασφαλιστεί από ένα κράτος, το οποίο από την ίδρυσή του δεν έχει γνωρίσει την ελευθερία. Δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία της Ευρώπης και των λαών της από ένα κράτος, το οποίο από την ίδρυσή του και εντεύθεν "ανήκει" στην κυριολεξία σε άλλους. Δεν μπορεί να εξασφαλιστεί το αυτόβουλο της Ευρώπης και των λαών της από ένα κράτος, το οποίο είναι "μαριονέτα" στα χέρια των Εβραίων τοκογλύφων, που ίδρυσαν το κράτος αυτό.

Η Γερμανία δεν ανήκει καν στο "είδος" εκείνο, στο οποίο κάποιοι την τοποθετούν επικεφαλής, προκειμένου να το οδηγήσει στη σωτηρία. Ο σύγχρονος γερμανικός λαός στην κυριολεξία συγκαταλέγεται καταχρηστικά στο "είδος" των εθνών. Είναι ένα τεχνητά "κατασκευασμένο" έθνος, το οποίο και μόνον που συγκαταλέγεται ανάμεσα στα γνωστά ευρωπαϊκά έθνη αποτελεί μέγα ιστορικό "ατόπημα". Ο σημερινός γερμανικός λαός είναι ένα ανθρώπινο σύνολο χωρίς συγκεκριμένα πολιτισμικά ή θρησκευτικά χαρακτηριστικά, τρομοκρατημένο και ελεγχόμενο, το οποίο κάποιοι το ανέβασαν σε μια εθνική "πλατφόρμα", η οποία δεν είναι φυσική.

Στην πραγματικότητα ο σημερινός γερμανικός λαός είναι ένα ολόκληρο ευρωπαϊκό "φύλο", το οποίο παριστάνει το έθνος και ως εκ τούτου είναι ιδιόμορφη η συνολική παρουσία του. Είναι τόσο καταλυτική αυτή η ιδιομορφία της γερμανικής περίπτωσης, που, οτιδήποτε κι αν πει κάποιος εις βάρος των Γερμανών και της Γερμανίας —όσο αρνητικό ή ρατσιστικό κι αν φαίνεται— δεν παύει να είναι αλήθεια. Αν, για παράδειγμα, "ιεραρχούσαμε" τους λαούς της Ευρώπης με βάση την προσφορά τους στην ανθρώπινη αλλά και την ευρωπαϊκή ιστορία, τότε ο σύγχρονος "γερμανικός" λαός είναι σίγουρα ο τελευταίος της Ευρώπης.

Στην Ευρώπη, η οποία έδωσε μερικούς από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς στην ανθρώπινη ιστορία, η Γερμανία δεν μπαίνει καν στις "λίστες" της. Ο λαός της όχι απλά δεν ανήκει στην ευρωπαϊκή "ελίτ" των λαών, αλλά είναι ο απόλυτα "κατώτερος" λαός ...Ο μόνος λαός που δεν έχει προσφέρει ΤΙΠΟΤΕ απολύτως στην ανθρώπινη και ευρωπαϊκή ιστορία ...Ο μόνος λαός που θα μπορούσε άνετα να καταγραφεί ως ο "ψυχοπαθής" του τελευταίου αιώνα, εφόσον με την ύπαρξή του μόνον την καταστροφή και τον θάνατο "σπέρνει" γύρω του ...Ο λαός, που, μέσα στην άγνοιά του, χαίρεται όταν χαρακτηρίζει σαν PΙIGS διάσημους ευρωπαϊκούς λαούς, οι οποίοι θεμελίωσαν όχι απλά την ευρωπαϊκή αλλά την πανανθρώπινη ιστορία.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά, χωρίς να φοβόμαστε μήπως χαρακτηριστούμε ρατσιστές; Γιατί απλούστατα δεν υπάρχει ρατσισμός, όταν υπάρχει διαφορετικότητα. Σε μια κοινωνία ομοίων το διαφορετικό ενίοτε μπορεί να είναι και κατώτερο. Το διαφορετικό δεν κρίνεται απλά με υποκειμενικά κριτήρια —όπως τα όμοια—, αλλά συγκρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και ως εκ τούτου μπορεί να βρεθεί και "κατώτερο". Σε μια κοινωνία όμοιων λεόντων το πρόβατο όχι απλά θεωρείται, αλλά είναι "κατώτερο" από αυτά. Δεν είναι ούτε υποκειμενικά πιο άσχημο, πιο κακόβουλο ή πιο δυσάρεστο από τα υπόλοιπα λιοντάρια, αλλά είναι αντικειμενικά κατώτερο, γιατί απλούστατα είναι ...πρόβατο. Ανήκει σε άλλο είδος, το οποίο αντικειμενικά είναι πιο αδύναμο από αυτό των λεόντων.

Όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι ρατσισμός οι συγκρίσεις των διαφορετικών μεταξύ τους. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το γερμανικό έθνος. Στην κοινωνία των Εθνών το γερμανικό "έθνος" είναι το "κατώτερο" ...Το απόλυτα κατώτερο. Γιατί; ...Γιατί απλούστατα δεν είναι αυθεντικό "έθνος" ...Γιατί απλούστατα στην ολιγόχρονη ζωή του "αγκομαχά", για να παραστήσει κάτι που δεν είναι και ως εκ τούτου δύσκολα μπορεί να είναι ανταγωνιστικό απέναντι στα φυσικά έθνη. Όταν κάποιος μετά βίας πληρεί τα αθλητικά προσόντα, για να προσληφθεί ως δασοφύλακας, είναι δυνατόν να περιμένουμε να διαπρέψει στον αθλητισμό και να ελπίζουμε να δούμε από αυτόν ένα παγκόσμιο ρεκόρ;

Αυτό συμβαίνει με τους σύγχρονους Γερμανούς της σύγχρονης Γερμανίας. Αποτελούν δημιούργημα του τελευταίου αιώνα και ακόμα δεν έχουν βρει ένα σωστό "βήμα". Επιτυχία τους είναι και μόνον που δεν διαλύουν ως σύνολο, εξαιτίας των διαφορετικοτήτων που τους χαρακτηρίζουν. Επιτυχία τους είναι και μόνον που νικούν τις εσωτερικές "φυγόκεντρες" τάσεις τους και καταφέρνουν και "σέρνονται" όλοι μαζί ως έθνος. Αυτό, το οποίο λέμε —για κάποιον, που έχει ιστορικές γνώσεις— είναι κάτι απολύτως σωστό, εφόσον είναι κάτι που έχει την εξήγησή του. Οι Γερμανοί δεν αποτελούν αυθεντικό έθνος και ως εκ τούτου και μόνον που απλά επιβιώνουν ως έθνος ανάμεσα στα έθνη είναι "επιτυχία" γι' αυτούς, έστω κι αν δεν έχουν την παραμικρή ανταγωνιστικότητα απέναντι στα υπόλοιπα έθνη.

Το γερμανικό "έθνος" είναι ένα τεχνητό δημιούργημα, το οποίο κάποιοι "δημιούργησαν" αυθαίρετα και το τοποθέτησαν ανάμεσα στα έθνη απλά και μόνον για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους ...Είναι τεχνητό δημιούργημα, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει αυθεντικός γερμανικός λαός, ο οποίος να έχει την αυθεντική του εθνική "έκφραση" μέσα από το σύγχρονο γερμανικό κράτος ...Υπάρχει ένα γερμανικό κρατικό "έκτρωμα", το οποίο το δημιούργησαν κάποιοι καθαρά για λόγους συμφέροντος ...Ένα "σιδηρούν" κρατικό "σαμάρι", το οποίο κάποιοι τοποθέτησαν αυθαίρετα πάνω στους γερμανόφωνους λαούς της Κεντρικής Ευρώπης, ονομάζοντάς τους "έθνος".

Είναι προφανές ότι κάποιοι —για τους δικούς τους λόγους— διέγραψαν από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα λαούς ισχυρούς, συμπαγείς, αυθύπαρκτους και περήφανους, όπως ήταν οι Πρώσοι, οι Σάξονες ή οι Βαυαροί και στη θέση τους έβαλαν ένα ασύνδετο ανθρώπινο σύνολο χωρίς ιστορία, χωρίς θρησκεία, χωρίς πολιτισμικό "χαρακτήρα" και χωρίς καθόλου αυτοπεποίθηση ...Ένα σύνολο "φορτωμένο" μόνον με εθνικά λάθη, εγκλήματα, απολυτότητες και ενοχές ...Ένα σύνολο με "διαταραγμένη" προσωπικότητα, το οποίο χρησιμοποιούν κατά βούληση ...Ένα σύνολο ταπεινωμένο από τις ήττες του και υποταγμένο στα αφεντικά του και το οποίο τις λίγες φορές που "ακούγεται" στην ευρωπαϊκή "γειτονιά" είναι είτε για κακό είτε για "συγνώμη".

Όλα αυτά τα οποία λέμε, όσο σκληρά κι αν ακούγονται, δεν αποτελούν "ύβρεις" για τους Γερμανούς. Απλά περιγράφουμε μια αλήθεια, την οποία κάποιοι δεν θέλουν να ακούγεται. Δεν "βρίζουμε" το "πρόβατο", αν σε μια κοινωνία λιονταριών το θεωρούμε "κατώτερο". Δεν το "βρίζουμε" όταν λέμε πως, όταν επιχειρεί να φερθεί σαν σαρκοφάγο "λιοντάρι" —και άρα πέρα από τη φύση του—, φέρεται με μια προφανή "ψυχοπάθεια" ...Μια "ψυχοπάθεια", η οποία το κάνει επικίνδυνο για όλους τους υπολοίπους και βέβαια και για τον εαυτό του.

Αυτή ακριβώς είναι η σχέση της Γερμανίας με την Ευρώπη. Η Γερμανία ήταν, είναι και θα εξακολουθεί να είναι —για όσο διάστημα υπάρχει ως κράτος— ένα μεγάλο πρόβλημα για την Ευρώπη ...Το πιο μεγάλο της πρόβλημα τον τελευταίο αιώνα ...Ένα πρόβλημα, το οποίο οι σημερινές πρωτοφανείς καταστάσεις οικονομικής κρίσης το κάνουν "θανάσιμο". Είναι πλέον ορατό από όλους ότι η ευρωπαϊκή "οικογένεια" βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γερμανία. Οι "τριβές" μπορεί να ξεκίνησαν από τις "τεμπέλες" χώρες τους Νότου, αλλά ήδη έχουν αρχίσει να επεκτείνονται και στον Βορά.

Ο αντιγερμανισμός, ο οποίος έχει αρχίσει να "σκεπάζει" την Ευρώπη, δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός και ούτε προέκυψε εξαιτίας κάποιων φανατικών εθνικιστών. Είναι μια φυσική αντίδραση μιας πολύ σκληρής καθημερινότητας για όλους τους λαούς. Δεν είναι δυνατόν λαοί με ιστορία χιλιάδων χρόνων να δέχονται να τους παραδίδονται μαθήματα "τιμιότητας" και "ανταγωνιστικότητας" από τους ιδιοκτήτες της πανταχόθεν καταδικασμένης για διαφθορά Siemens. Δεν είναι δυνατόν οι λαοί να απεμπολούν εργασιακά δικαιώματα —τα οποία αποκτήθηκαν με σκληρό αγώνα και πολλές φορές με αίμα—, προκειμένου να μην δυσαρεστηθούν οι τοκογλύφοι της Deutsche Bank. Δεν είναι δυνατόν οι λαοί να χάνουν τις εθνικές ή ιδιωτικές τους περιουσίες, γιατί αυτό επιβάλει σαν εκπαιδευτική "τιμωρία" η υποκριτική προτεσταντική ηθικολογία της Μέρκελ.

Όλα αυτά αργά αλλά σταθερά συσσωρεύουν αντιγερμανικό μίσος στην Ευρώπη, γιατί η Γερμανία εμφανίζεται ως ο βίαιος και απειλητικός "μπράβος" αυτών των τοκογλύφων ...Ο σκληρός "broker", ο οποίος εισπράττει κέρδη και παίρνει ποσοστά από τη χρεοκοπία τού κάθε κράτους ...Ένας σκληρός μεσάζων, ο οποίος βλέπει τα επιτόκιά του να "βυθίζονται", όταν με τις πράξεις και με τις διαταγές του "εκτοξεύει" αυτά των άλλων ...Αυτό δηλαδή που κάνει συστηματικά η σημερινή Γερμανία, η οποία "θλίβεται" και κονομάει κάθε φορά που απειλούνται με "χρεοκοπία" οι "τεμπέληδες" του Νότου. Η καταστροφολάγνος Γερμανία, η οποία ωθεί τα κράτη στο ΔΝΤ, αποκομίζοντας αμύθητα κέρδη.

Όλα αυτά στην εποχή του ίντερνετ και της εύκολης και άμεσης ενημέρωσης δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. Όλοι πλέον βλέπουν τι συμβαίνει. Όλοι βλέπουν την προσπάθεια της Γερμανίας να επωφεληθεί από την κρίση των κρατών με στόχο να τα λεηλατήσει. Καθημερινά οι Γερμανοί, κάνοντας χρήση της οικονομικής τους δύναμης εις βάρος των λαών και όχι εις βάρος των τοκογλύφων, αυξάνουν τις αντιπάθειές τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης. Αν για κάποιον ο αντιγερμανισμός τού Μπερλουσκόνι θεωρείται γραφικός, τότε αυτός ο κάποιος ας μας εξηγήσει την αντιγερμανική ρητορεία του Μόντι, ο οποίος θεωρείται αρεστός στο Βερολίνο και θεώρησε "χρέος" του να το προειδοποιήσει για τα συμβαίνοντα.

Η σύγκρουση μεταξύ Ευρώπης και Γερμανίας θα γίνει αναπόφευκτη, εφόσον δεν υπάρχει άλλη επιλογή για κανένα από τα δύο μέρη. Αν θέλει η Ευρώπη να επιβιώσει, θα πρέπει να "πεθάνει" η Γερμανία, γιατί, αν τελικά "επιβιώσει" η Γερμανία, θα "θάψει" ολόκληρη την ήπειρο. Η Ευρώπη έχει "μπλέξει" σε ένα πρόβλημα, το οποίο εδώ και έναν αιώνα την απειλεί με ακατάσχετη "αιμορραγία". Πάνω από εκατό εκατομμύρια νεκρούς έχει θρηνήσει η Ευρώπη σε λιγότερο από εκατό χρόνια εξαιτίας τής εφεύρεσης της "Γερμανίας". Παρόλα αυτά όμως δεν μπορεί να απαλλαχθεί από αυτό το πρόβλημα, γιατί απλούστατα δεν το κατανοεί στην ουσία του. Όταν δεν κατανοείς ένα πρόβλημα, δεν μπορείς να το λύσεις.

Η "Γερμανία" είναι το μεγαλύτερο "επίτευγμα"

του εβραϊκού εθνικισμού

...μεγαλύτερο ακόμα και από το ίδιο το Ισραήλ.

  Όταν κάποιοι Εβραίοι βλέπουν τους Γερμανούς να τραγουδούν τον εθνικό τους ύμνο γεμάτοι συγκίνηση και με το χέρι στην καρδιά, πρέπει να ξεκαρδίζονται στα γέλια ...Πρέπει να πέφτουν από τις καρέκλες τους από τα γέλια ...Πρέπει να μην τους μένει "άντερο" από τα γέλια. Γιατί; Γιατί γνωρίζουν αυτό, το οποίο αγνοούν οι Γερμανοί. Γνωρίζουν ότι οι Γερμανοί είναι ίσως από τα μεγαλύτερα κορόιδα που έχουν υπάρξει όχι μόνο στην ευρωπαϊκή αλλά στην ανθρώπινη ιστορία. Οι Εβραίοι τούς έβαλαν να πιστεύουν σαν "ιερό" κάτι, το οποίο το είχαν "κατασκευάσει" οι ίδιοι στα "υπόγειά" τους ...Τους έβαλαν να λατρεύουν σαν "ιερή" πατρίδα μια καθαρά ιδιωτική "επιχείρηση", όπως είναι η σύγχρονη Γερμανία ...Πάλι καλά που δεν τους έδωσαν κανένα παλιό "βρακί" του Μωυσή να το έχουν για "σημαία".

Ποτέ και κανένας λαός δεν έχει "δουλευτεί" για τόσο μεγάλο διάστημα από τόσους λίγους ανθρώπους. Ποτέ και κανένας λαός δεν πλήρωσε τόσο βαρύ τίμημα σε "αίμα" για τα οικονομικά —και όχι μόνο— κέρδη ενός άλλου λαού. Ποτέ και κανένας άλλος λαός δεν δέχθηκε να κουβαλήσει στις "πλάτες" του ως άβουλο υποζύγιο έναν άλλο λαό. Ποτέ και κανένας άλλος λαός δεν "συγκινήθηκε" τόσο πολύ για μια ιδιότητα και για ένα κράτος, το οποίο σκέφτηκαν και υλοποίησαν οι θύτες του και όχι ο ίδιος. Ποτέ και κανένας άλλος λαός δεν ζήτησε τόσες πολλές φορές "συγνώμη" για λάθη, τα οποία αποδεδειγμένα άλλοι τον ανάγκασαν να κάνει.

 Ό,τι γνωρίζουν, ό,τι νομίζουν και ό,τι πιστεύουν για το κράτος τους οι Γερμανοί είναι λάθος και είναι καθαρά "κατασκεύασμα" των Εβραίων....Μιλάμε για πρωτοφανή πράγματα ...Μιλάμε για υποτιμητικές ιμπεριαλιστικές καταστάσεις, οι οποίες μέσα στους αιώνες δεν έχουν βρει εφαρμογή ούτε σε απομονωμένες φυλές της ζούγκλας. Αρκεί να πούμε ότι ο Εβραίος υπερσιωνιστής και υπερεθνικιστής Χερτσλ έχει στο "βιογραφικό" του μεγαλύτερο "αγώνα" για τη "ενωμένη" Γερμανία απ' ό,τι για το "ελεύθερο" Ισραήλ ...Έχει μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση της σύγχρονης Γερμανίας από τον οποιονδήποτε Γερμανό "πατέρα" της Γερμανίας. Είναι γνωστό ότι ως νέος ο Χερτσλ είχε εμπλακεί σε μια ένωση με την επωνυμία Burschenschaft, η οποία αγωνίστηκε για την ενοποίηση της Γερμανίας υπό το σύνθημα "Ehre, Freiheit, Vaterland" (τιμή, ελευθερία, πατρίδα).

Όταν ένας σιωνιστής Εβραίος —και μάλιστα ο Χερτσλ— "αγωνίζεται" για την "πατρίδα", την "τιμή" και την "ελευθερία" των Γερμανών, ευνόητα είναι μερικά πράγματα. Όταν κύρια και σχεδόν μοναδικά "συστατικά" τής σύγχρονης Γερμανίας είναι οι "αγώνες" της Εβραίας Ρόζας Λούξεμπουργκ και τα "έργα" του Εβραίου Μαρξ, ευνόητα είναι μερικά πράγματα. Όταν ο χρηματοδοτούμενος από τους Εβραίους τραπεζίτες Χίτλερ ήταν ο πρώτος και μοναδικός αρχηγός, τον οποίο "ακολούθησαν" οι Γερμανοί στο σύνολό τους, ευνόητα είναι επίσης κάποια πράγματα.

Στην πραγματικότητα ο Χίτλερ ήταν ο εμπνευστής και δημιουργός της Γερμανίας ...Ο πρώτος και μοναδικός πραγματικός αρχηγός τού εθνικού κράτους της Γερμανίας ...Ο πρώτος πραγματικός Καγκελάριος της Γερμανίας, αν σκεφτεί κάποιος ότι ο Χίτλερ εκλέχθηκε αρχικά ως Καγκελάριος της "Δημοκρατίας της Βαϊμάρης" και μόνος του "κατασκεύασε" την Καγκελαρία της γνωστής "Deutschland" ...Της "Δημοκρατίας της Βαϊμάρης", την οποία επινόησε ως όρο το εβραϊκό SPD ...To SPD των Εβραίων Λούξεμπουργκ, Κάουτσκυ, Μπάμπελ, Μπερνστάιν ...Το SPD του "νονού" της "Δημοκρατίας της Βαϊμάρης" Σάιντεμαν, ο οποίος ήταν το πνευματικό παιδί του Εβραίου φιλόσοφου Χέρμαν Κοέν.

Βλάκας να είναι κάποιος, με τη γνώση αυτών των ονομάτων αρχίζει και υποπτεύεται πως κάτι περίεργο συμβαίνει με τη Γερμανία ...Αρχίζει και καταλαβαίνει ότι κάποιος "έσπρωξε" τους Γερμανούς στην ίδρυση του ενωμένου γερμανικού κράτους. Αρχίζει και καταλαβαίνει πως δεν είναι και τόσο δεδομένη η "γερμανικότητα" της Γερμανίας. Στην πραγματικότητα οι αυθεντικοί Γερμανοί δεν είχαν ούτε καν "φιλική συμμετοχή" στην ίδρυση της Γερμανίας. Ούτε καν ιδέα δεν είχαν για ό,τι γινόταν γι' αυτούς, χωρίς αυτούς ...Κανονικοί "κομπάρσοι".

Άλλοι ήταν αυτοί, οι οποίοι "εμπνεύστηκαν" και έχτισαν τη Γερμανία όπως την γνωρίσαμε τον προηγούμενο αιώνα. Οι Εβραίοι την "ονειρεύτηκαν" και οι ίδιοι χρηματοδότησαν όλο το εγχείρημα. Το εβραϊκό SPD ήταν αυτό, το οποίο όχι απλά "έστρωσε", αλλά δημιούργησε τον "δρόμο" για την Ενωμένη Γερμανία. Το SPD —στο όνομα του δήθεν σοσιαλισμού— στήριξε τη "Δημοκρατία της Βαϊμάρης" εις βάρος των θρόνων των γερμανικών βασιλείων και αυτό στην ουσία άνοιξε τον δρόμο για το Ράιχ του δεκανέα Χίτλερ.

Από εκεί και πέρα αυτός ο διορισμένος —από τους Εβραίους χρηματοδότες του— Φύρερ ήταν εκείνος, ο οποίος "αποφάσισε" για την "ταυτότητα" της σύγχρονης Γερμανίας. Να μετατρέψει την σοσιαλιστικής έμπνευσης "Δημοκρατία της Βαϊμάρης" σε Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Αυτός ανέλαβε τόσο τις αποτυχημένες όσο και τις επιτυχημένες προσπάθειες αυτής της "ίδρυσης". Δυστυχώς για τους "ανώτερους" του Ρήνου η γέννηση του κράτους τους είναι εξαιρετικά ταπεινή. Ένας αγράμματος δεκανέας, πλαισιωμένος από τους μεθύστακες του Μονάχου ήταν ο "εμπνευστής" της σύγχρονης Γερμανίας.

Εν μέσω ρεψιμάτων ανακοινώθηκαν οι στόχοι και τα οράματα αυτής της Γερμανίας. Ο Χίτλερ μπήκε επικεφαλής του αποτυχημένου "Πραξικοπήματος της Μπυραρίας" τον Νοέμβριο του '23, προκειμένου να δημιουργήσει τη "Γερμανία" και ο ίδιος ήταν που τα κατάφερε μερικά χρόνια αργότερα ως αρχηγός του Γ’ Ράιχ. Αυτός, είναι ο πραγματικός "πατέρας" της Γερμανίας. Αυτός, βασισμένος στα σχέδια Εβραίων "φιλοσόφων" και με τα δάνεια των Εβραίων τραπεζιτών, είναι ο "κατασκευαστής" της σύγχρονης Γερμανίας ...Deutschland, Deutschland ...τζούπερ, τζούπερ.

Αυτός είναι ο δημιουργός ολόκληρης της γερμανικής παράδοσης, η οποία λειτουργεί ως "πλατφόρμα", που "ενώνει" όλους τους Γερμανούς και "στηρίζει" το σύγχρονο γερμανικό κράτος. Αυτό, που βλέπουμε σήμερα ως ενιαία Γερμανία, δεν πρέπει να μας φαίνεται περίεργο μετά τα όσα έχουν προηγηθεί της ίδρυσής της. Άλλωστε τους ανθρώπους δεν τους ενώνουν μόνον τα καλά, αλλά και τα άσχημα. Τους ανθρώπους δεν τους ενώνουν μόνον οι ηρωισμοί, αλλά και τα εγκλήματα. Πολλές φορές μάλιστα οι συνενοχές στα εγκλήματα δημιουργούν ισχυρότερους δεσμούς απ' ό,τι η συντροφικότητα στα "μεγάλα" και στα "ωραία".

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους λαούς. Παράδοση για έναν λαό δεν είναι μόνον οι "μεγάλες" ημέρες του κράτους του ...Είναι όλες οι ημέρες του και άρα και οι αρνητικές ...Οι ημέρες που θα ήθελαν να "ξεχάσουν", αλλά δεν επιτρέπεται να "ξεχάσουν". Για τη μεταχιτλερική Γερμανία μόνον τέτοιες ημέρες υπάρχουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι αξιοποιήσιμες ...Δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν ένα "πακέτο" παράδοσης. Αυτές τις "αξέχαστες" αλλά αρνητικές ημέρες διαθέτει η Γερμανία και αυτές διατηρεί ως κοινή πανγερμανική παράδοση. Αυτές οι ημέρες είναι όλες τους δημιουργήματα του "πατέρα" τής Γερμανίας, ο οποίος ήταν "υπάλληλος" των Εβραίων και ήταν ο Χίτλερ. Δικαιωματικά λοιπόν αυτός είναι ο δημιουργός της Γερμανίας και της μοναδικής πανγερμανικής παράδοσης, η οποία συνδέεται με το Ολοκαύτωμα και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αν αυτό, το οποίο λέμε, φαίνεται υπερβολικό στον αναγνώστη, ας το διερευνήσει μόνος του ...Ακόμα και Γερμανός να είναι, ας το επιχειρήσει. Ας προσπαθήσει να σκεφτεί έστω και ένα γερμανικό "στοιχείο" παράδοσης, που να ενώνει τη Γερμανία από άκρο εις άκρο ...Να βρει ένα στοιχείο, για παράδειγμα, που να "ενώνει" το Αμβούργο ή το Βερολίνο με το Μόναχο και το Φράιμπουργκ. Δεν θα βρει τίποτε πέρα από τα γνωστά και βεβαίως τραγικά για όλη την Ευρώπη. Μόνον ο Χίτλερ "συνδέει" όλους τους Γερμανούς μεταξύ τους. Μόνον οι "ενοχές" για τα έργα του Χίτλερ συνδέουν τους καθολικοπροτεστάντες Γερμανούς μεταξύ τους. Μόνον η Βέρμαχτ, οι Ναζί και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι κοινά σημεία αναφοράς για τους Γερμανούς στο σύνολο της γερμανικής επικράτειας. Μόνον οι "συγνώμες" μπορούν να καταγραφούν ως κοινές θετικές γερμανικές "παραδόσεις".

Ευτυχώς υπάρχει και η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και έχουν λόγο οι Γερμανοί να πάρουν μια κοινή σημαία και να υποστηρίξουν κάτι "κοινό", που να μην κοστίζει σε ευρωπαϊκό αίμα και να μην συνδέεται με τα "αριθμημένα" Ράιχ ...Τίποτε άλλο. Ακόμα και η "υπερηφάνειά" τους για τη βιομηχανική τους υπεροχή ανήκει στην ίδια χιτλερική παράδοση. Φίλοι, θαυμαστές και "κολλητοί" τού Χίτλερ ήταν όλοι οι μεγάλοι της γερμανικής βιομηχανίας ...Από τους ιδρυτές της Mercedes και της Volkswagen μέχρι τους ιδρυτές της Siemens και της Bayer ήταν όλοι τους επιδοτούμενοι από τον Χίτλερ και χρηματοδοτούμενοι από τους Εβραίους.

Για ό,τι μπορούν να είναι υπερήφανοι οι σύγχρονοι Γερμανοί της τεχνολογίας και της ανάπτυξης, αυτό έχει τις "ρίζες" του στη ναζιστική Γερμανία και έχει αναπτυχθεί με εβραϊκή χρηματοδότηση. Μέχρι και ο Hugo Boss, που σήμερα εκφράζει το "γούστο" και τη "φινέτσα" των Γερμανών, ήταν ο "ράφτης" του Ράιχ ...Ο κύριος και αποκλειστικός "ράφτης" του Ράιχ ...Ο σχεδιαστής των στολών των Ες-Ες και της Βέρμαχτ. Τίποτε απολύτως, που να ορίζει την έννοια της Γερμανίας, δεν "ξεφεύγει" από τον Χίτλερ και άρα από την εβραϊκή χρηματοδότηση.

Όλα αυτά δεν πρέπει να φαίνονται παράξενα στον αναγνώστη. Δεν λέμε κάτι το πρωτοφανές ή το μυστήριο. Μπορεί να το ελέγξει με πολλούς τρόπους. Άλλωστε, στην εποχή των υπολογιστών ζούμε. Ποιες είναι οι λέξεις "κλειδιά", που φέρνουν στον νου τού καθενός τη Γερμανία; ...Τα γνωστά "tag", τα οποία χρησιμοποιούμε στις αναζητήσεις μας μέσα στα ηλεκτρονικά δίκτυα. Ας κάνει ο αναγνώστης μια "βόλτα" στις μηχανές αναζήτησης. Ας κάνει μια αναζήτηση στο Google. Για την Ελλάδα, για παράδειγμα, tag's είναι oι λέξεις: "Δημοκρατία", "Θερμοπύλες", "φιλοσοφία", "Αλέξανδρος", "Αριστοτέλης" κλπ.. Για τη Γαλλία tags είναι οι λέξεις: "Επανάσταση", "αδελφοσύνη", "Βολτέρος", "κοινωνικό συμβόλαιο", "Ρουσσώ", "Ναπολέοντας" κλπ..

Για τη Γερμανία τι ακριβώς είναι tag, που την "εντοπίζει"; Πώς θα τη βρούμε "πλαγίως" στο διαδίκτυο; ...Με τον ίδιο τρόπο που την ανακαλούμε στη μνήμη μας ...Με τα δικά της tag, προκειμένου να μην την μπερδέψουμε με την Πρωσία ή τη Βαυαρία για παράδειγμα ...Με τα δικά της ξεχωριστά tag, τα οποία δεν έχουν σχέση με αυτά της Πρωσίας ή της Βαυαρίας ..."Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας", "αποζημιώσεις θυμάτων", "κούρεμα χρεών", "στάση πληρωμών", "στρατόπεδα συγκέντρωσης", "Χίτλερ", "προπαγάνδα"," Γκαίμπελς κλπ.. Υπάρχει κάποιος, που να μην "θυμάται" τη Γερμανία με αυτά τα tags;

Αυτά μόνον χαρακτηρίζουν τη Γερμανία, γιατί αυτά μόνον "καλύπτουν" τον περιορισμένο χρόνο της "ζωής" της ...Τον περιορισμένο και απόλυτα προσδιορισμένο χρόνο ζωής της. Η Γερμανία δεν έχει "βάθος" αιώνων. Είναι άλλο πράγμα ο "γερμανικός κόσμος" και άλλο πράγμα η "Γερμανία". Στην κυριολεξία υπάρχουν αυτοκίνητα κατασκευασμένα από Γερμανούς, τα οποία είναι πιο παλιά από την ίδια τη Γερμανία ως εθνικό κράτος ...Τη Γερμανία, η οποία είναι καθαρά η διάδοχος της "Δημοκρατίας της Βαϊμάρης". Πριν από αυτήν στον ίδιο χώρο υπήρχαν άλλα γερμανικά κράτη παντελώς άσχετα με την έννοια της Γερμανίας. Υπήρχε η διάσημη Πρωσία, όπως υπήρχε και η διάσημη Βαυαρία.

Όμως, όλα αυτά είναι άσχετα αν όχι εχθρικά μεταξύ τους. Όλα αυτά όχι μόνον δεν αλληλοσυμπληρώνονται, αλλά βρίσκονται στην κυριολεξία "απέναντι" το ένα από το άλλο. Η ιστορία της προτεσταντικής Πρωσίας δεν είναι η ιστορία της Γερμανίας. Η ιστορία της καθολικής Βαυαρίας δεν είναι η ιστορία της Γερμανίας. Στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο μέρος τής ιστορίας τού ενός είναι η σύγκρουσή του με τον άλλο. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτές οι γερμανικές ιστορίες δεν είναι κοινές ιστορίες των Γερμανών, ώστε να μπορούν να συμπεριληφθούν στην κοινή ιστορική "πλατφόρμα" τής Γερμανίας. Αυτές οι ξεχωριστές γερμανικές παραδόσεις δεν προστίθενται σε μια κοινή γερμανική παράδοση. 

...Είναι διαφορετικές ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων, οι οποίοι πολλές φορές έχουν έρθει σε σύγκρουση μεταξύ τους. Είναι ιστορίες ανθρώπων, οι οποίοι έχουν διαφορετικές αντιλήψεις στα θέματα της θρησκείας, αλλά και του πολιτισμού ...Ανθρώπων, οι οποίοι έχουν διαφορετικές απόψεις για τον χριστιανισμό, όπως έχουν και διαφορετικές απόψεις για τον ελληνικό πολιτισμό ...Απόψεις, οι οποίες παραμένουν ακλόνητες μέσα στον χρόνο και δεν "παντρεύονται" σε καμία νέα κοινή "πανγερμανική" άποψη. Οι προτεστάντες διατηρούν τα χαρακτηριστικά τους και οι καθολικοί το ίδιο.

Διέφεραν μεταξύ τους παλιά και διαφέρουν μεταξύ τους και τώρα. Ως εκ τούτου τα "φορτία" τους δεν μπαίνουν στο κοινό νεογερμανικό "φορτίο". Μεταξύ τους οι Νεογερμανοί μοιράζονται μόνον ότι είναι δυνατόν να είναι κοινό και άρα να μοιράζεται μεταξύ τους ...Μόνον ό,τι τους αφορά εξίσου και αυτά είναι συγκεκριμένα πράγματα ...Πολύ συγκεκριμένα. Η κοινή τους γερμανική ιστορία είναι αυτή, η οποία "περιορίζεται" μέσα στα χρονικά περιθώρια της κοινής τους "ζωής". Μέσα στα χρονικά περιθώρια της ύπαρξης της Γερμανίας. Ως εκ τούτου δεν μπαίνουν όλα στο ίδιο "τσουβάλι"... Δεν μπαίνει στο ίδιο "τσουβάλι" η Γερμανία του Χίτλερ και της Λούξεμπουργκ με τον προϋπάρχοντα γερμανικό κόσμο.

Στην πραγματικότητα καμία από τις μεγάλες ιστορικές μορφές τού γερμανικού κόσμου δεν είναι ταυτόχρονα ιστορική μορφή τής σύγχρονης Γερμανίας. Ο Γκαίτε, για παράδειγμα, έζησε και πέθανε ως προτεστάντης, όταν δεν υπήρχε το εθνικό κράτος της Γερμανίας. Ο Ότο φον Μπίσμαρκ ήταν ένας εριστικός Πρώσος μεθύστακας φανατικός προτεστάντης, που μισούσε τους καθολικούς Γερμανούς του Νότου και με την προσπάθειά του για "ένωση" στην πραγματικότητα ασκούσε ιμπεριαλιστική πολιτική εις βάρος τους. Ο Νίτσε ήταν ένας Πρώσος αντισιωνιστής φιλόσοφος γερμανικής καταγωγής.

Όλα αυτά τα οποία λέμε είναι πολύ σημαντικά, γιατί με τον τρόπο αυτόν αποδεικνύεται ότι η ιστορία τής σύγχρονης "άθεης" Γερμανίας είναι πολύ συγκεκριμένη. Ξεκινάει από συγκεκριμένο χρονικό σημείο και δεν τους συμπεριλαμβάνει όλους αυτούς. Όσο πιο "πίσω" πάει κανείς, τόσο πιο "αχνή" γίνεται η έννοια της "Γερμανίας" και τόσο πιο πολύ διαφοροποιούνται οι Γερμανοί μεταξύ τους, φτάνοντας στο τέλος να γίνονται μισητοί εχθροί. Γι' αυτόν τον λόγο οι Γερμανοί, προκειμένου να βρουν κοινά ιστορικά σημεία αναφοράς μεταξύ τους, "συμφώνησαν" να εξετάζουν τα πράγματα έπειτα από μια συγκεκριμένη χρονολογία. Συμφώνησαν να χρησιμοποιούν τις μεγάλες μορφές τού γερμανικού κόσμου μόνον σαν "διακοσμητικά" και όχι ως "δομικά" στοιχεία τής σύγχρονης Γερμανίας.

Αυτή ήταν μια ιστορική ανάγκη για τους Γερμανούς, γιατί σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσαν να συνυπάρξουν όλοι μαζί μέσα σε ένα κράτος. Στην πραγματικότητα έπρεπε όλοι τους να "αρνηθούν" τις καταγωγές τους, ώστε να μπορέσουν να συνυπάρξουν ...Να "ξεχάσουν" πως ήταν Πρώσοι ή Βαυαροί ή Αυστριακοί ή οτιδήποτε άλλο ...Να ξεχάσουν πως ήταν προτεστάντες ή καθολικοί ή οτιδήποτε άλλο ...Να "θυμούνται" μόνον τη γερμανικότητά τους ...και αυτήν βέβαια με συγκεκριμένους περιορισμούς ...Να τη θυμούνται μόνον μετά από κάποια συγκεκριμένα χρονικά όρια ...Να περιοριστούν σε αυτό το οποίο απομένει ως κοινή για όλους τους γερμανική ιστορία και αυτό είναι μόνον ένας Χίτλερ, ένα Ολοκαύτωμα και κάτι "ψιλά" ...Κάτι "ψιλά", τα οποία στο μέλλον θα γίνουν περισσότερα με "σκουπίδια" του τύπου Κολ, Μέρκελ, Σόιμπλε, Βεστερβέλε κλπ.. Μόνον αυτοί οι "πρωταγωνιστές" προστίθενται ως "δομικά" στοιχεία στην ιστορία της σύγχρονης Γερμανίας και όχι ο Νίτσε και ο Γκαίτε.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο για τον οποίο μιλάμε για "διακοσμητικές" ιστορικές παρουσίες; Ο Νίτσε και ο Γκαίτε έχουν σχέση με τη σημερινή Γερμανία όσο ένα χρυσοποίκιλτο σεμέν επάνω σε μια ηλεκτρονική τηλεόραση ...Δηλαδή καμία απολύτως ...Παντελώς ασύνδετα και άσχετα στοιχεία είναι μεταξύ τους ...Συνυπάρχουν απλά και μόνον για ένα καλύτερο "φαίνεσθαι" ...Βρέθηκαν στον ίδιο χώρο και απλά συνδυάσθηκαν για ένα άνευ ουσίας καλύτερο οπτικό αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα άνθρωποι όπως ο Νίτσε ή ο Γκαίτε όχι μόνον δεν είναι "πρότυπα" της Γερμανίας, αλλά είναι απολύτως ανεπιθύμητοι στη σύγχρονη γερμανική πραγματικότητα ...Είναι εχθρικοί, εφόσον επαναφέρουν "μνήμες" προγενέστερες της Γερμανίας και άρα ανεπιθύμητες ...Είναι για παράδειγμα Πρώσοι, χριστιανοί, πιθανότατα αντισιωνιστές  και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά ενεργοποιούν αντανακλαστικά, τα οποία απειλούν τη ενωμένη Γερμανία.

Γι' αυτόν τον λόγο στην αρχή του κειμένου θεωρήσαμε ως απολύτως δεδομένο πως, ό,τι εμφανίζεται να πιστεύουν οι σύγχρονοι Γερμανοί για τους εαυτούς τους, είναι ψέμα ...Ένα τεράστιο ψέμα, το οποίο το δημιούργησαν οι Εβραίοι, για να τους εκμεταλλευτούν και να επικρατήσουν οι ίδιοι στη Γερμανία τής βιομηχανικής εποχής. Οι Εβραίοι είναι οι πραγματικοί ιδρυτές και ιδιοκτήτες της Γερμανίας. Πριν αποφασίσουν οι Εβραίοι για την ίδρυσή της, δεν υπήρχε Γερμανία. Οι Εβραίοι κατέστρεψαν τα γερμανικά κράτη, τα οποία προϋπήρχαν στον ίδιο χώρο και με τα "συντρίμμια" τους δημιούργησαν τη Γερμανία, προκειμένου να εξυπηρετήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εθνικά τους συμφέροντα. Εκμεταλλεύτηκαν την άγνοια και την αφέλεια των υπό σύγκρουση γερμανικών φύλων και δημιούργησαν το κράτος-Φρανγκενστάιν το οποίο τους εξυπηρετούσε.

Σε αυτό το σημείο ο αναγνώστης μπορεί να αντιληφθεί την ουσία του προβλήματος, το οποίο "γεννά" την πλάνη γύρω από το γερμανικό ζήτημα. Στη Γερμανία έχουν εγκλωβιστεί σε μια τεράστια "παγίδα" τα γερμανικά φύλα και εξαιτίας αυτής της "παγίδας" αναγκάζονται να παριστάνουν το ενιαίο γερμανικό έθνος. Γιατί μιλάμε για "παγίδευση" και όχι για αυθεντική συμπόρευση; Γιατί η έννοια της "γερμανικότητας" είναι πολύ πιο γενική από αυτήν του έθνους. Η έννοια του έθνους είναι μια πολύ συγκεκριμένη έννοια. Προσδιορίζεται από κοινές πολιτισμικές, θρησκευτικές ή άλλες "ιδρυτικές" θεμέλιες επιλογές μεταξύ των μελών του. Προσδιορίζεται από την κοινή ιστορική "πορεία" αυτών, οι οποίοι ακολούθησαν τις κοινές επιλογές και ταυτίστηκαν μεταξύ τους απέναντι σε διαφορετικούς και πολλές φορές εχθρικούς περίγυρους.

Η έννοια της "γερμανικότητας" δεν πληρεί αυτές τις προϋποθέσεις, εφόσον δεν περιορίζεται από τέτοιες κοινές επιλογές. Δεν προκαλεί κανενός είδους ταύτιση μεταξύ των πληθυσμών της Κεντρικής Ευρώπης. Είναι μια έννοια πολύ γενική και αόριστη. Αφορά γενικά ανθρωπολογικά ή γλωσσικά χαρακτηριστικά πληθυσμών, τα οποία δεν τους καθιστούν όμοιους. Είναι έννοια ομοεπίπεδη με την έννοια —για παράδειγμα— της "σλαβικότητας". Ανήκουν όλοι οι Σλάβοι στο ίδιο έθνος; Γιατί να ανήκουν οι Γερμανοί; Πράγματι όλοι οι κάτοικοι της Γερμανίας είναι Γερμανοί, όπως πιο "δίπλα" από αυτούς είναι όλοι τους Σλάβοι. Αρκεί όμως αυτή η "συγκατοίκηση", για να τους κάνει έθνος;

Εφόσον δεν αρκεί για τους Σλάβους, γιατί να αρκεί για τους Γερμανούς; ...Απλά πράγματα. Τι σχέση έχει ο θρησκευτικά καθολικός και εθνικά Πολωνός με έναν θρησκευτικά ορθόδοξο και εθνικά Ρώσο; Οι Πολωνοί και οι Ρώσοι αλληλομισούνται μεταξύ τους, άσχετα αν είναι καί οι δύο τους σλαβικοί λαοί. Το ίδιο συμβαίνει και με τους γερμανικούς λαούς. Τι σχέση έχει ο Πρώσος με τον Βαυαρό, που είναι καί οι δύο Γερμανοί; Τι σχέση έχει η ιστορία του προτεστάντη Πρώσου με αυτήν του καθολικού Βαυαρού; Το γεγονός ότι φυλετικά είναι Γερμανοί, δεν σημαίνει τίποτε απολύτως ...Αυτό δεν το λέμε εμείς ...Αυτό το "λένε" οι τόνοι αίματος, οι οποίοι έχουν χυθεί ανάμεσά τους.

Στην πραγματικότητα μεγαλύτερες διαφορές και μίση χωρίζουν τους Πρώσους με τους Βαυαρούς παρά τους Πολωνούς με τους Ρώσους. Λιγότερο έχουν αλληλοσφαγεί οι Σλάβοι μεταξύ τους από τους Γερμανούς. Όπως λοιπόν είναι γελοίο ένας Ρώσος πολιτικός να θεωρεί ότι, ως Σλάβος, νομιμοποιείται να εκφράζει και τον Πολωνό, επειδή καί οι δύο είναι Σλάβοι και μιλάνε εκδοχές τής ίδιας γλώσσας, άλλο τόσο γελοίο είναι ένας Βαυαρός να θεωρεί ότι, ως Γερμανός, εκφράζει και τον Πρώσο, επειδή επίσης τυπικά είναι όλοι "Γερμανοί" και μιλάνε "γερμανικά" ...Αυτό, δηλαδή, που βλέπουμε σήμερα να συμβαίνει στη γερμανική Βουλή.

Αυτό, το οποίο δεν τόλμησε να κάνει ποτέ και κανένας εις βάρος των Πολωνών και των Ρώσων, το τόλμησαν και το κατάφεραν οι Εβραίοι εις βάρος των Πρώσων και των Βαυαρών ...Ενώ κανένας δεν τόλμησε να δημιουργήσει τη "Σλαβία", τόλμησαν οι Εβραίοι και δημιούργησαν τη "Γερμανία" ...Ενώ κανένας δεν τόλμησε να δοκιμάσει να υποτάξει τους καθολικούς Πολωνούς στον ορθόδοξο δικέφαλο αετό της Μόσχας, το κατάφεραν οι Εβραίοι με τους Γερμανούς. Υπέταξαν τους καθολικούς Βαυαρούς στον προτεσταντικό πρωσικό αετό του Βερολίνου.

Γι' αυτόν τον λόγο μπορούμε να μιλάμε χωρίς κανέναν ενδοιασμό για χαϊβάνια, που όμοιά τους δεν υπάρχουν ούτε στις απομακρυσμένες ζούγκλες ...Τα μεγαλύτερα χαϊβάνια της ευρωπαϊκής και ίσως της παγκόσμιας ιστορίας ...Η ειρωνεία είναι ότι αυτά τα χαϊβάνια, τα οποία τα έχουν "δουλέψει" οι Εβραίοι όσο κανέναν άλλο, ακόμα και σήμερα θεωρούν τους Σλάβους "κατώτερους" ανθρώπους.

...Δεν βλέπουν την "παγίδα" στην οποία έχουν εγκλωβιστεί και κρίνουν τις "καμπούρες" των άλλων ...Δεν βλέπουν ότι οι Εβραίοι τούς έχουν υποβάλει σε μια τρομακτική ιστορική "λοβοτομή", η οποία δεν τους επιτρέπει να "βλέπουν" τίποτε πέρα και πίσω από κάποιες συγκεκριμένες χρονολογίες ...Δεν βλέπουν ότι τους έχουν επιβάλει μια επιλεκτική "αμνησία" ...Δεν βλέπουν ότι έχουν "σκοτώσει" όλους τους μεγάλους άνδρες του γερμανικού κόσμου, γιατί απλούστατα δεν τους βόλευε ο προφανής θρησκευτικός φανατισμός τους και βέβαια ο εγγενής αντισιωνισμός τους. Σκότωσαν τους χριστιανούς "πατέρες" των Γερμανών, γιατί τους βόλευε να "δουλεύουν" τα "ορφανά". Ευκολότερη έγινε η ζωή των Εβραίων στη Γερμανία με την "απουσία" ενός Νίτσε.

Αυτήν την "ακρωτηριασμένη" ιστορικά Γερμανία την "εφεύραν" οι Εβραίοι. Τη σύγχρονη "άχρωμη" θρησκευτικά ενωμένη Γερμανία την "εφεύραν" οι Εβραίοι. Για να επιτύχουν αυτήν την ένωση, έπρεπε να αντιμετωπίσουν το θρησκευτικό ζήτημα, το οποίο διαφοροποιούσε τους Γερμανούς μεταξύ τους και τους έδινε την ξεχωριστή τους ταυτότητα. Γνώριζαν πως, από τη στιγμή που θα κατάφερναν και θα "πάγωναν" το μέχρι τότε "καυτό" σημείο των ενδογερμανικών θρησκευτικών συγκρούσεων, όλα τα άλλα θα ήταν εύκολα στη διαχείρισή τους. Γι' αυτόν τον λόγο οι ισχυρότεροι και δολιότεροι των σιωνιστών αγωνίστηκαν με το απόλυτο πάθος για την "ιδεολογία" μέσα στη Γερμανία.

Γνώριζαν πως μόνον αν παρέκαμπταν το θρησκευτικό ζήτημα, θα ήταν δυνατή η ένωση των δύο κυρίαρχων και διαφορετικών γερμανικών οντοτήτων μέσα στο ίδιο κράτος. Μέσω της ιδεολογίας προσπάθησαν να αμβλύνουν τα μίση μεταξύ των δύο διαφορετικών θρησκευτικών δογμάτων. Προσπάθησαν —και τελικά κατάφεραν— να "βάλουν" μέσα στη Γερμανία τις δήθεν "ιδεολογικές" συγκρούσεις, στις οποίες οι ίδιοι πρωταγωνιστούσαν, προκειμένου να "σκεπάσουν" τις αντίστοιχες θρησκευτικές. Τράβηξαν από το "κάδρο" του γερμανικού διχασμού τον Λούθηρο και έβαλαν τον Μαρξ με τον ίδιο στόχο. "Αγορασμένες" από τους Εβραίους τραπεζίτες ήταν όλες οι δήθεν "σοσιαλιστικές" ιδεολογίες, οι οποίες "χώριζαν" τους Γερμανούς σε νέες "πλατφόρμες", που θα τους μπέρδευαν και θα τους αποπροσανατόλιζαν. Αυτό δεν το έκαναν οι Εβραίοι από κοινωνική ευαισθησία και πολιτισμό, αλλά από συμφέρον.

Φιλοδοξούσαν ―όπως ορθώς εκ των υστέρων αποδείχθηκε― πως η καταστολή των θρησκευτικών ενστίκτων των κυρίαρχων δογμάτων της Γερμανίας θα τους ευνοούσε. Φιλοδοξούσαν να χωρίσουν τους Γερμανούς σε φανατισμένους σοσιαλοδημοκράτες και χριστιανοδημοκράτες, ώστε να μην θυμούνται ότι προηγουμένως ήταν προτεστάντες ή καθολικοί. "Συντόνισαν" τη σοσιαλοδημοκρατία με την προτεσταντική "συχνότητα" και τη χριστιανοδημοκρατία με την καθολική "συχνότητα" και τα "σκέπασαν" όλα υπό τη δική τους καθοδήγηση και τον δικό τους έλεγχο. Δικά τους κόμματα είναι τόσο το SPD όσο και το CDU. Μόνοι τους επιλέγουν τις ηγεσίες της Γερμανίας. Μόνοι τους επιβάλουν τους ομοσπονδιακούς νόμους τής Γερμανίας. Μόνοι τους σχεδιάζουν την "εθνική" ατζέντα της Γερμανίας.

Επένδυσαν και δικαιώθηκαν για την πίστη τους στην αφέλεια των Γερμανών. Όταν αυτή η κοινωνικά "ευαίσθητη" Γερμανία αναγκάστηκε —προκειμένου να "επιβιώσει" ως ενιαίο κράτος— να μην κάνει διακρίσεις μεταξύ καθολικών και προτεσταντών, ευνόητο είναι πως έπαψε να κάνει διακρίσεις όλων των θρησκευτικών τύπων και άρα διακρίσεις εναντίον των Εβραίων. Κάπου εκεί αναζητούμε το όφελος των Εβραίων από την ενωμένη Γερμανία. Η θρησκευτική "απονεύρωση" της ενωμένης Γερμανίας ήταν ευεργετική μόνον για τους Εβραίους και για κανέναν άλλο.

Οι Γερμανοί έτσι κι αλλιώς —ως λαός— δεν την είχαν και τόσο πολύ ανάγκη για την επιβίωσή τους. Κανένας δεν τους υποχρέωνε να ζήσουν μαζί και να ανέχονται ο ένας τον άλλο. Οι "διαφορετικοί" Γερμανοί θα μπορούσαν να ζήσουν και "χώρια" στα δικά τους "διαφορετικά" κράτη. Ο καθένας από αυτούς είχε την κυριαρχία του στη δική του "γωνιά" ...Οι Πρώσοι στην Πρωσία και οι Βαυαροί στη Βαυαρία. Αυτό όμως ήταν μια επιλογή, η οποία δεν βόλευε τους Εβραίους. Αυτούς τους βόλευε μια ενωμένη νέα άθεη Γερμανία, όπου "χωρούσαν" οι παλιοί μισητοί θρησκευτικοί εχθροί και άρα θα "χωρούσαν" και οι ίδιοι. Ανάμεσα στους "αλληλομισούμενους" συγκάτοικους θα "χωρούσαν" και οι μισητοί, παρασιτικοί και "σοσιαλιστές" Εβραίοι.

Γι' αυτόν τον λόγο δεν "χωρούσε" στη νέα Γερμανία ούτε καν ο φερόμενος ως φυσικός ιδρυτής της ...Ο προτεστάντης Πρώσος φανατικός αντισοσιαλιστής Μπίσμαρκ με τον αντικαθολικό του Kulturkampf ...Δεν "χωρούσε" δηλαδή στην ενωμένη Γερμανία ούτε αυτός, ο οποίος ήταν θεωρητικά ο "πατέρας" της ...Δεν "χωρούσε" τίποτε από όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία "θύμιζαν" στους Γερμανούς την προηγούμενη "καταγωγή" τους και τη θρησκεία τους. Στην νέα εβραϊκής "κατασκευής" Γερμανία όλα έπρεπε να είναι κοινά και ενιαία, όπως τα ήθελε και τα "ονειρευόταν" ο πραγματικός "πατέρας" τής Γερμανίας, ο Χίτλερ. Όλα θα έπρεπε να είναι "κρύα", "ουδέτερα" και σχεδόν "αντιγερμανικά".

Με αυτόν τον τρόπο οι Εβραίοι κατόρθωναν και λειτουργούσαν μέσα στην ιδιόμορφη "πολυδογματική" Γερμανία σαν ξεχωριστό "δόγμα" ανάμεσα στα άλλα δόγματα και όχι ως ξεχωριστή "θρησκεία" μέσα σε ένα αμιγώς χριστιανικό κράτος. Τους βόλευε τους Εβραίους να δημιουργηθεί μια μεγάλη και σχεδόν "άθεη" και ανεκτική Γερμανία, γιατί δεν ήθελαν οι ίδιοι να είναι η μειονότητα, είτε σε μια φανατικά προτεσταντική Πρωσία είτε σε μια φανατικά καθολική Βαυαρία. Η γερμανική ένωση "εξουδετέρωνε" αυτές τις δύο "τάσεις" και αυτό βόλευε τους πονηρούς Εβραίους ...Αυτή λοιπόν η "κατασκευασμένη" Γερμανία έκανε τους —κατά παραγγελία των Εβραίων— παγκόσμιους πολέμους.

Γι' αυτόν ακριβώς τον στόχο αγωνίστηκε ο Χερτσλ ...Ο φανατικός σιωνιστής, που σε όλη του τη ζωή υπηρετούσε τα συμφέροντα των Εβραίων ...Ο σιωνιστής, που μαζί με τους ομοίους του συνετέλεσαν τα μέγιστα στην "κατασκευή" της ίδιας της έννοιας της "Γερμανίας". Μιλάμε για τραγικά πράγματα. Οι Εβραίοι κατόρθωσαν αυτό, το οποίο έναν αιώνα πριν θα φαινόταν πραγματικά ακατόρθωτο. Κατόρθωσαν και υπέταξαν απόλυτα τους καθολικούς Γερμανούς του Νότου στους προτεστάντες Γερμανούς του Βορρά.

Μιλάμε για πραγματικό κατόρθωμα, γιατί πώς διαφορετικά μπορείς να περιγράψεις αυτά, τα οποία ακολούθησαν; Πώς είναι δυνατόν σύμβολο της "ενότητας" —και άρα και της "αδελφοσύνης" της Γερμανίας— να είναι ο προτεσταντικός "αετός" της Πρωσίας, όταν αυτός ο "αετός" ήταν το πιο μισητό σύμβολο για τους καθολικούς Βαυαρούς; ...Ο αιμοβόρος πρωσικός "αετός", ο οποίος μέσα στον χρόνο όχι απλά νίκησε τον βαυαρικό "λέοντα", αλλά τον εξαφάνισε από προσώπου Γης. Γιατί εξαφανίστηκε από παντού ο βαυαρικός "λέοντας" και στη θέση του έμεινε μόνον το μπακλαβαδωτό "τραπεζομάντιλο", που χρησιμοποιεί η Βαυαρία ως σημαία της;

Πόσο δηλαδή μπορεί να γελάει ο Εβραίος "κατασκευαστής" τής Γερμανίας, όταν βλέπει έναν Βαυαρό πολιτικό, όπως είναι ο Σόιμπλε, να υπερασπίζεται τη γερμανική πολιτική "κάτω" από τον αετό της Πρωσίας; ...Συμβαίνει όμως καθημερινά αυτό το "θέατρο" του παραλόγου, γιατί η σύγχρονη Γερμανία —και άρα και η πολιτική της— δεν είναι η φυσική συνέχεια της γερμανικής ιστορίας. Η σύγχρονη Γερμανία είναι ένα απολύτως νέο μόρφωμα, το οποίο δεν έχει σχέση με κανένα από τα προηγούμενα γερμανικά συστήματα, τα οποία προϋπήρξαν στον ίδιο χώρο ...Ένα δημιούργημα, το οποίο ξεκίνησε από λευκό "χαρτί" και επάνω του "γράφει" μόνον ό,τι εξυπηρετούσε τους ιδιοκτήτες της και άρα τους Εβραίους.

Η σύγχρονη Γερμανία "διαγράφει" όλη την προηγούμενη ιστορία των γερμανικών λαών που την συνθέτουν και διατηρεί μόνον το "όραμα" του Χίτλερ ...Του Χίτλερ αποκλειστικά ...Ούτε του Πρώσου Μπίσμαρκ ούτε του Πρώσου Κάιζερ ούτε του Πρώσου Χίντεμπουργκ. Ο Χίτλερ ήταν ο πρώτος Νεογερμανός, ο οποίος με χρήματα των Εβραίων μετέτρεψε το ασταθές πρωσικό "υβρίδιο" της Βαϊμάρης στο σύγχρονο γερμανικό κράτος ...Ο Χίτλερ και οι μεθύστακες των μπυραριών. Ο Χίτλερ είναι ο μοναδικός "πατέρας" τού Σόιμπλε ...Ο πρώτος Βαυαρός, ο οποίος "υιοθέτησε" πλήρως τους εβραϊκούς σχεδιασμούς και τους μετέτρεψε σε παγγερμανικά "οράματα" ...Ο πρώτος Βαυαρός, ο οποίος δήθεν εξέφραζε —στα πλαίσια του "οράματός" του για τη δική του Γερμανία— ...και τους Πρώσους.

Αυτό ήταν άλλωστε και το "κόλπο", για να παγιδευτούν όλοι οι Γερμανοί εντός μιας ενιαίας Γερμανίας ...Το "κόλπο", για να αισθάνονται όλοι οι κουτοπόνηροι Γερμανοί πως έχουν "συμφέρον" από την ενιαία Γερμανία ...Το "κόλπο", για να αισθάνονται πως από την Ένωση "επωφελούνται" οι ίδιοι έναντι των "άλλων" ...Το "τυράκι" της "παγίδας". Αρκούσε γι' αυτό ένας πληρωμένος από τους Εβραίους Βαυαρός ψευδοηγέτης και η εφαρμογή των πρωσικών ιμπεριαλιστικών οραμάτων εις βάρος των υπολοίπων Γερμανών ...Απλά πράγματα. Οι Βαυαροί θα έβαζαν τον "ηγέτη" και οι Πρώσοι το "σχέδιο". Όλοι ευχαριστημένοι ως  "πρώτοι", χωρίς να γνωρίζουν ποιοι κινούσαν από πίσω τα "νήματα" ...Όλοι "πρώτοι" και μυστηριωδώς όλοι "πίσω" από τους Εβραίους.

Στο "βήμα" αυτής της μυστηριώδους γερμανικής εξουσίας, που ο ίδιος ο Χίτλερ έφτιαξε, προκειμένου να εξυπηρετήσει το δικό του γερμανικό "όραμα", μιλάει σήμερα ο Σόιμπλε. Στη "θέση" όπου καθόταν ο Χίτλερ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, περιμένοντας γερμανικές διακρίσεις, "κάθεται" σήμερα η Μέρκελ, όταν περιμένει διακρίσεις τής Νationalmannschaft ...Οι Γερμανοί εξουσιαστές κάθονται στο "βάθρο" που έφτιαξε ο Χίτλερ για τους επιγόνους του, προκειμένου να εξυπηρετήσουν μια "άθεη" Γερμανία, η οποία δεν υπήρχε πριν από αυτόν και την οποία ο ίδιος "έχτισε"

...Μια Γερμανία καθαρά δική του, εφόσον μετά τον πόλεμο των Ναζί η Γερμανία στην πραγματικότητα δεν "αποναζιστοποιήθηκε" ποτέ. Κανένας ναζιστής στην πραγματικότητα δεν τιμωρήθηκε για τα εγκλήματα της Γερμανίας στην Ευρώπη και κανένας δεν αντικαταστάθηκε από τη θέση που κατείχε στην περίοδο του εγκληματικού πολέμου. Οι ίδιοι Ναζί, οι οποίοι στελέχωναν τον κρατικό μηχανισμό της Γερμανίας του Χίτλερ, ήταν οι "δημοκράτες", που με τα "συγχωροχάρτια" των τοκογλύφων τον στελέχωναν και μετά τον πόλεμο. Τα ίδια Μερσεντές του εγκληματία Friedrich Flick οδηγούσαν προπολεμικά οι Ναζί και τα ίδια Μερσεντές οδηγούν και μεταπολεμικά οι ίδιοι άνθρωποι.

Γιατί λοιπόν μας φαίνεται σήμερα παράξενη η κατά κανόνα προκλητική και αντιευρωπαϊκή γερμανική συμπεριφορά; Γιατί μας φαίνεται παράξενη η αλαζονεία της, η αρπακτικότητά της και η "παντογνωσία" της; ...Αυτή είναι η φυσική συμπεριφορά της Γερμανίας, γιατί απλούστατα, ως Γερμανία, δεν έχει άλλη. Ο ναζισμός, δηλαδή, για τη σύγχρονη Γερμανία δεν είναι απλά το φυσικό της θεμέλιο, αλλά το μοναδικό της θεμέλιο ...Δεν έχει άλλο ...Ας ψάξει κάποιος όσο θέλει, για να βρει κάποιο άλλο. Κανένας Γερμανός, όποιας καταγωγής κι αν είναι, δεν μπορεί να προσδιορίσει την εθνική του ταυτότητα με κάτι άλλο, το οποίο υπήρξε πριν από τον Χίτλερ και τους παγκόσμιους πολέμους. Αυτό, που λέγαμε σε άλλο σημείο για τα tag's.

Ο σύγχρονος Γερμανός, για ν' αποδείξει την εθνική του ταυτότητα, μπορεί να επικαλεστεί μόνον τις γερμανικές "συγνώμες", τις Mercedes και βεβαίως ...τα κύπελλα της εθνικής ποδοσφαίρου ...Τίποτε άλλο ...Εντελώς τίποτε άλλο. Η ιστορία της Πρωσίας έχει πάει στο "νεκροτομείο" των πολιτισμικών "πτωμάτων" μαζί με τους Μάγια και τους Ίνκα ...Το ίδιο και η ιστορία της Βαυαρίας. Ολόκληρη Βαυαρία με μια τεράστια ιστορία, η οποία φτάνει μέχρι την αρχαία Ρώμη, κατάντησε να έχει σαν μεγαλύτερη σύγχρονη "μορφή" της ένα αγράμματο σέντερ μπακ τής εθνικής Γερμανίας. "Σκότωσαν" τον Κάιζερ και στη θέση του έβαλαν έναν "Κάιζερ" με κοντά παντελονάκια, ο οποίος ακόμα προσπαθεί να μάθει ανάγνωση και γραφή ...Έναν γνήσιο Γερμανό, ο οποίος μπορεί να είναι αστοιχείωτος, αλλά έχει ύφος και τουπέ "ανώτερου", το οποίο θα ζήλευαν και οι ναζιστές

...Άλλος ένας εθελοντής Βαυαρός, που στο όνομα της "Γερμανίας" αγωνίστηκε για τον "αετό" της Πρωσίας, χωρίς να γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο ευθυγραμμίζεται με το "όραμα" του Χίτλερ. Η βαυαρική καταγωγή του και η ταύτισή του ως αρχηγού με την Εθνική Γερμανίας ήταν η τύχη τού παρ' ολίγον ασφαλιστή Φραντς. Για να καταλάβει και ο αναγνώστης τον λόγο για τον οποίο οι Γερμανοί τον προσέχουν ως "κόρη" οφθαλμού, ενώ δεν υπήρξε ποτέ ο σούπερσταρ του γερμανικού ποδοσφαίρου

...Τραγικό και μόνον να το σκεφτεί κάποιος. Στο ποδόσφαιρο "ξέπεσε" ένα ολόκληρο ευρωπαϊκό φύλο για να βρει έναν κοινό "ήρωα" να "φωτίσει" την πορεία του. Στο ποδόσφαιρο "ξέπεσε" μια ολόκληρη Γερμανία, προκειμένου να βρει ένα κοινό σημείο αναφοράς για ολόκληρο τον γερμανικό λαό. Στα γήπεδα τρέχει και η ―κόρη προτεστάντη πάστορα― Μέρκελ, για να παραστήσει τη φανατική Γερμανίδα. Μπορεί να μην καταλαβαίνει τον λόγο που τρέχουν πάνω-κάτω τόσοι μαντραχαλάδες, αλλά καλό είναι να πανηγυρίζει κάπου-κάπου με το "πόπολο" που ψηφίζει ...Καλό είναι και για την σεξουαλικά στερημένη μέγαιρα της Στάζι να παίρνει "μάτι" στα αποδυτήρια των ανδρών ...Καλό είναι να δίνει συγχαρητήρια σε ημίγυμνους Τούρκους, οι οποίοι ιδρώνουν για το "μεγαλείο" της Γερμανίας ...Κατάντια.

Υπάρχουν όμως κι άλλα πράγματα, τα οποία προκαλούν ακόμα πιο πολύ γέλιο στους γνώστες της κατάστασης. Ακόμα και ο "εθνικός" ύμνος των Γερμανών, ο οποίος τους "συγκινεί" και τους αναγκάζει να "πιάσουν" τις καρδιές τους, είναι ο ύμνος του Χίτλερ. 1. Deutschland, Deutschland uber alles, Uber alles in der Welt, Wenn es stets zu Schutz und Trutze Bruderlich zusammenhalt, Von der Maas bis an die Memel, Von der Etsch bis an den Belt ...Αφαίρεσαν τους πρώτους στίχους τής πρώτης στροφής, για να αποκρύψουν το "Deutschland uber Αlles" και διατήρησαν το υπόλοιπο ...Αφαίρεσαν το γνωστό και τραγουδάνε το άγνωστο.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι οι Γερμανοί τραγουδάνε δυνατά αυτό, το οποίο αυθαίρετα όρισαν ως το πιο νόμιμο και από "μέσα" τους κυριαρχεί το χιτλερικό μέρος του, ως το πιο γνωστό ...Ούτε τον ύμνο του Χίτλερ δεν μπόρεσε να αλλάξει η "δημιουργική" και "ανταγωνιστική" Γερμανία ..."Το τραγούδι των Γερμανών", το οποίο γράφτηκε για Γερμανούς, οι οποίοι ήταν Πρώσοι και έγινε αυθαίρετα το "Τραγούδι της Γερμανίας", το οποίο τραγουδήθηκε για πρώτη φορά από όλους τους Γερμανούς όταν αυτοί ήταν Ναζί ...Γιατί να μην ξεκαρδιστεί κάποιος στο γέλιο;

Η Γερμανία, δηλαδή, είναι ένα κράτος, το οποίο υπάρχει μόνον εξαιτίας του σχεδιασμού ...Το κράτος της "συγνώμης". Όταν δεν ζητάει "συγνώμη", ζητάει δανεικά ...Πάντα κάτι ζητάει. Όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, η έννοια της "Γερμανίας" είναι ίσως από τις χειρότερες "πλευρές" της γερμανικής ιστορίας ...Ίσως το χειρότερο των συστημάτων, που στη διάρκεια του χρόνου ανέλαβαν να "εκφράσουν" τα γερμανικά φύλα, εφόσον ταυτίζεται μόνον με τις "μαύρες" σελίδες των γερμανικών λαών. Όπως αντιλαμβανόμαστε δεν υπάρχει το παραμικρό θετικό αποτέλεσμα για την Ευρώπη και τον κόσμο από τη βραχεία ιστορία της Γερμανίας.

...Ταυτίζεται απόλυτα με τη "μαυρίλα", γιατί απλούστατα δεν υπήρχε πριν τους παγκοσμίους πολέμους, τους οποίους η ίδια προκάλεσε. Γερμανία, ως εθνικό κράτος, πριν τους παγκόσμιους πολέμους δεν υπήρχε. Αυτά, για τα οποία ζητάει συγνώμη από τους λαούς, είναι η μοναδική εθνική παράδοση της Γερμανίας ...Η κοινή παράδοση των πρώην Πρωσοβαυαρών, που, μόλις ενώθηκαν, ακολούθησαν τις εντολές του Χίτλερ και έβαλαν τις στολές της γερμανικής Βερμαχτ, αιματοκυλώντας την Ευρώπη ...Τις στολές εκείνες, οι οποίες τους καθιστούσαν πλέον  Γερμανούς σφαγείς της Ευρώπης ...Τις στολές εκείνες, οι οποίες δημιούργησαν τη μόνη πραγματική εθνική "παράδοση" της Γερμανίας ...ΔΥΟ ΣΥΓΝΩΜΕΣ, που ήδη έχει δώσει στην Ευρώπη η Γερμανία και μια νέα ΣΥΓΝΩΜΗ, που σύντομα θα κληθεί στο άμεσο μέλλον να ξαναδώσει.

Γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε ότι ο πραγματικός —και ίσως μόνος— "πατέρας" της Γερμανίας είναι ο Χίτλερ και μαζί μ' αυτόν και κάτι "τρωκτικά" των μπυραριών, των καταγωγίων και των πεζοδρομίων ...Εβραϊκά παράσιτα των ιδεολογιών τύπου Μαρξ, Έγκελς, και Λούξεμπουργκ ...Απλά πράγματα, τα οποία κάποιοι δεν θέλουν ν' "ακούγονται". Αυτοί οι κάποιοι είναι οι Εβραίοι τοκογλύφοι και χρηματοδότες των ομοεθνών τους "ιδεολόγων" ...Οι ξένοι παράγοντες, οι οποίοι μονίμως "παίζουν" με τη γερμανικότητα και την ενότητα των Γερμανών, για να προκαλέσουν συναισθηματικές ταυτίσεις εθνικιστικού τύπου, ώστε να διατηρούν τη συνοχή μεταξύ των διαφορετικών γερμανικών φύλων.

Εβραίοι μιλούν για τη Γερμανία των Γερμανών με μοναδική "προίκα" την κοινή γερμανική γλώσσα και "φορτίο" προφανώς τις κοινές ...ενοχές. Εξασφαλίζοντας για τους εαυτούς τους τον ρόλο του υπεράνω πάσης υποψίας "μάρτυρος" του "Ολοκαυτώματος", προσπαθούν να πετύχουν ταύτιση όλων των Γερμανών και μιας τεχνητά ενιαίας Γερμανίας, για να διατηρούν το "μαγαζί" τους ...Μία ταύτιση, η οποία "γέννησε" μόνον κακά τόσο για τους ίδιους τους Γερμανούς όσο και για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ...Μία ταύτιση, η οποία είναι "εφεύρημα" των Εβραίων ιδιοκτητών της ...Των ιδιοκτητών εκείνων, που ακόμα και σήμερα παραμένουν τέτοιοι. Αυτοί οι ιδιοκτήτες ίδρυσαν, εξόπλισαν και έστρεψαν την ενιαία Γερμανία εναντίον των υπόλοιπων Ευρωπαίων με γνώμονα το δικό τους προσωπικό συμφέρον και όχι το συμφέρον του γερμανικού λαού.

Αυτή η "ιδιωτική" Γερμανία πολύ συγκεκριμένων Εβραίων τραπεζιτών, εκδοτών και βιομηχάνων, δεν έχει υπηρετήσει ποτέ τα ευρωπαϊκά συμφέροντα και βεβαίως ούτε τα γερμανικά ...Είναι η Γερμανία-"γκάγκστερ", που εκτελεί πληρωμένα "συμβόλαια" εναντίον όποιου της υποδείξουν τα "αφεντικά" της ...Είναι η Γερμανία της Bild και της ηλιθιότητας, που με το αίμα της εξυπηρετεί ολόκληρη την εβραϊκή συμμορία των Εβραίων τοκογλύφων. Είναι η Γερμανία αυτή, που εξαιτίας της ο γερμανικός λαός δάρθηκε, ταπεινώθηκε και εξευτελίστηκε για περισσότερο από έναν αιώνα ...Είναι η Γερμανία αυτή, που για το κέρδος έκανε κατά παραγγελία πολέμους ...εξ’ αρχής χαμένους.

Αυτή η ίδια Γερμανία δημιούργησε και τη σημερινή ευρωπαϊκή κρίση χρέους, η οποία καταστρέφει τους ευρωπαϊκούς λαούς και τα κράτη. Αυτή η ίδια άπληστη Γερμανία είναι εκείνη, που κατάντησε να την καταγγέλλει μέχρι και ο Μπερλουσκόνι. Έχει άλλωστε αποδειχθεί στις δικαστικές αίθουσες όλου του κόσμου ότι γερμανικές εταιρείες ήταν αυτές, οι οποίες διέφθειραν μαζικά τις ηγεσίες των ευρωπαϊκών χωρών, προκειμένου να "φορτώσουν" τα κράτη με χρέη και τη Γερμανία με παραγγελίες και άρα με "ανάπτυξη". Αυτή η Γερμανία "μαγείρευε" τόσο τα δικά της στοιχεία όσο και αυτά των ασθενέστερων κρατών, προκειμένου να έχουν κι αυτά τη δική της "τύχη" ...Προκειμένου να οδηγηθούν και αυτά "σιδηροδέσμια" στο ίδιο εβραϊκό "κελί" με τη μεταπολεμική Γερμανία.

Αυτός ήταν ο στόχος των Εβραίων και αυτόν τον στόχο εξυπηρέτησε το "εργαλείο" τους στην Ευρώπη. Με τα παράνομα δάνεια των διεφθαρμένων κυβερνήσεων κατέστρεψαν τα κράτη, για να έχουν την ίδια μοίρα με την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Γερμανία. Φιλοδοξούν —μέσω των χρεών— να ελέγξουν ολόκληρη την Ευρώπη με τον απόλυτο εκείνον τρόπο, που το κάνουν και εις βάρος της Γερμανίας. Σε αυτόν τον κόσμο των "κατεστραμμένων" σκλάβων η Γερμανία είναι η "πρώτη" και το απόλυτο "πρότυπο". Αυτή τη Γερμανία θέλουν οι αφελείς να αναλάβει να οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στη "σωτηρία".

Το μουλάρι της Ευρώπης.

Όταν "παίζεις" με τη φύση, είναι θέμα χρόνου να τιμωρηθείς από αυτήν. Όταν, εξαιτίας των συμφερόντων σου, αποφασίζεις ως λαός να ακολουθήσεις το "παράδοξο", είναι θέμα χρόνου να το βρεις μπροστά σου. Όταν ως λαός έχεις χάσει την ιστορική σου ταυτότητα και στην πανανθρώπινη "κούρσα" τής διάκρισης όχι απλά δεν είσαι ένα διάσημο "άλογο", αλλά ούτε καν ένα άσημο "γαϊδούρι", τότε απλά γίνεσαι ένα δύστροπο "μουλάρι" ...Ένα "μουλάρι" ικανό μόνον για να κουβαλάει τις πραμάτειες των αφεντικών του ...Ένα "μουλάρι" τεχνητό, που η φύση δεν του επιτρέπει να συμμετέχει στη λειτουργία της με τους όρους της ...Ένα "μουλάρι", το οποίο δεν αναπαράγεται μόνο του και η επιβίωση του είδους του είναι εξαρτώμενη από τα συμφέροντα αυτών που το δημιούργησαν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τη Γερμανία. Στη Γερμανία οι Εβραίοι έπαιξαν με τη φύση και τα αποτελέσματα αυτού του παιχνιδιού είναι η απόλυτη εξάρτηση της Γερμανίας από αυτούς.

Σήμερα αυτήν τη Γερμανία την κυβερνά η γενιά της "λοβοτομής", η οποία παίζει με τα πάντα, γιατί απλούστατα αγνοεί τα πάντα. Όταν μαθαίνεις να ζεις χωρίς "ρίζες", επειδή αυτό σου επέβαλαν οι Εβραίοι δυνάστες σου, ευνόητο είναι ότι αντιλαμβάνεσαι τα πάντα με τον ίδιο τρόπο ...Αντιλαμβάνεσαι τα πάντα χωρίς "ρίζες". Όταν τα πάντα για σένα ξεκινάνε κάπου το 1945, ευνόητο είναι ότι πρέπει να τα "χτίσεις" από την αρχή. Πρέπει να αρχίσεις να χτίζεις τον "κόσμο" σου και αυτό δεν είναι μόνον επικίνδυνο, αλλά πολλές φορές και γελοίο. Όταν απαρνείσαι τις "ρίζες" της θρησκείας, του πολιτισμού και της ιστορίας σου, είναι βέβαιο ότι θα αρχίσουν τα λάθη. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλά να σκέφτεσαι σαν ηλίθιος, αλλά να φέρεσαι και ως τέτοιος.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στη Γερμανία. Την ηγεσία της την έχουν αναλάβει τα "γεννήματα" της μεταπολεμικής εβραϊκής "χαβούζας" ...Τα "γεννήματα" του "σωλήνα" τού πολιτικώς "ορθού" ...Τα "ορφανά" του ναζισμού, που τα πήραν οι Εβραίοι και από τις πολλές "μετάνοιες" και "συγνώμες" τα έκαναν και ηλίθια. Αυτοί οι άθεοι, ανιστόρητοι και ανεκδιήγητοι άνθρωποι προσπαθούν να "χτίσουν" τα πάντα από την αρχή, γιατί στον τεχνητό κόσμο που ζούνε τα πάντα είναι ένα ισοπεδωμένο "οικόπεδο". Προκειμένου να μην απειλήσουν τα αφεντικά τους και ταυτόχρονα να "υψώσουν" τους εαυτούς τους, "χτίζουν" το απόλυτο "κενό". Προσπαθούν να καλύψουν το "κενό" αιώνων και να "χτίσουν" από την αρχή τη θρησκεία, τον πολιτισμό και την ανθρώπινη φύση. Τέτοιοι τυχάρπαστοι λοβοτομημένοι "χτίστες" είναι αυτοί, οι οποίοι σήμερα κυβερνούν τη Γερμανία.

...Παρεμβαίνουν αυθαίρετα όπου μπορούν και με όποιον τρόπο θεωρούν ότι εξασφαλίζουν προσωπική προβολή και πολιτικό κέρδος ...Παρεμβαίνουν σε όλα τα θέματα χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό. Θεωρώντας λοιπόν ότι και ο Θεός —μαζί με τη Γερμανία— "φύτρωσε" το 1945 σαν "μανιτάρι", αποφάσισαν να του προσδιορίσουν μόνοι τους το "φύλο" Του. Εφόσον μετά το 1945 δεν έχει δηλώσει ο Υιός τη σχέση Του με τον Πατέρα Του, άνθρωποι σαν την Κριστίνα Σρέντερ θεώρησαν ότι μπορούν να τον "μανιταροποιήσουν" και να Του αφαιρέσουν το "φύλο" Του.

Με τη "σιγουριά" ενός ασθενούς, ο οποίος έχει γενική απώλεια μνήμης μετά από ένα τρομερό ατύχημα, "αποφασίζουν" για τα πάντα σε λευκό "χαρτί". Θεωρούν ότι αρκεί μια απόφαση της γερμανικής Βουλής, για να υπάρξει αλλαγή σε ένα τέτοιο μεγάλο θρησκευτικό θέμα. Δισεκατομμύρια άνθρωποι διαχωρίστηκαν σε αντιμαχόμενα δόγματα, εξαιτίας της διαφωνίας τους στο θέμα της "εκπόρευσης" του Αγίου Πνεύματος και κάποιοι αφελείς Γερμανοί θέλησαν με μια ψηφοφορία στη Βουλή να αλλάξουν το "φύλο" του Θεού ...Άπιστοι υπήρχαν πάντα στον κόσμο, αλλά τόσο ηλίθιοι άπιστοι μόνον στη σύγχρονη Γερμανία τολμούν να εμφανιστούν.

Τα ανάλογα κάνουν και στα ιστορικά θέματα. Έχοντας χάσει την έννοια του "βάθους" της ιστορίας, λειτουργούν και πάλι με τη "ρηχότητα" του 1945. Θεωρώντας λοιπόν ότι η "πορεία" των λαών ξεκινάει μετά το 1945, νομίζουν ότι μπορούν να τους "αξιολογήσουν" όλους, βλέποντας απλά τα ταμειακά τους διαθέσιμα. Με το θράσος τού νεόπλουτου θεωρούν ότι δικαίως καταλαμβάνουν την "πρώτη" θέση στην Ευρώπη, κρίνοντας μόνον τις τσέπες τους. Ξεχνώντας ότι είναι οι ρέκορντμαν των χρεοκοπιών —αλλά και το γεγονός ότι οι ίδιοι ζούνε με τα "χαρτζιλίκια" των Εβραίων τοκογλύφων—, θεωρούν ότι μπορούν να "διδάσκουν" ανταγωνιστικότητα και οικονομική "ηθική" σε όλους τους ιστορικούς λαούς της ανθρωπότητας. Γι' αυτούς "ανώτεροι" και υπεράνω διδασκαλίας είναι μόνον οι πλουσιότεροι και γι' αυτόν τον λόγο οι σύγχρονοι Γερμανοί λατρεύουν μόνον τις ΗΠΑ και βέβαια τους Εβραίους.

Επειδή βρέθηκαν με πέντε ευρώ στις τσέπες τους, θεωρούν PIIGS τους λαούς, που τους έβγαλαν από το "σκότος" της βαρβαρότητας και τους έβαλαν στην κοινωνία των πολιτισμένων ανθρώπων. Άνθρωποι, όπως ο "εισαγόμενος" Ρέσλερ, θεωρούν ότι νομιμοποιούνται να "διδάσκουν" πολιτισμό ακόμα και τους Έλληνες. Όπως για τον Ρέσλερ τα πάντα "ξεκινούν" από τη στιγμή που αυτός αντιλήφθηκε τον "γερμανικό" του κόσμο —αγνοώντας ακόμα και τη "φάτσα" του—, έτσι κάνουν και οι υπόλοιποι ομοϊδεάτες του. Αντιλαμβάνονται τον κόσμο "επιφανειακά" και τον κρίνουν με το "μέτρο" της δικής τους ασήμαντης και εφήμερης ύπαρξης. Ανιστόρητοι βάρβαροι, που να επιτέθηκαν με "λύσσα" στον ελληνισμό υπήρξαν πολλοί στον κόσμο, αλλά τόσο ηλίθιοι μόνον στη Γερμανία τολμούν να εμφανιστούν.

Δυστυχώς τα ανάλογα κάνουν οι απερίγραπτοι Γερμανοί και σε θέματα που αφορούν την ίδια την ανθρώπινη φύση. Αγνοούν την ανθρώπινη φύση και αγνοούν τα διδάγματα των χιλιετιών της ανθρώπινης πορείας. Νομίζουν ότι ανακάλυψαν τον κόσμο και δεν σέβονται ούτε καν τις πετυχημένες πρακτικές της ιστορίας. Η αντιμετώπιση της ομοφυλοφιλίας, για παράδειγμα, γίνεται με έναν τρόπο πολύ επιφανειακό και επικίνδυνο για ένα τόσο ισχυρό σύστημα εξουσίας. Ομοφυλόφιλοι υπήρχαν πάντα στην ανθρωπότητα και οι ισχυρότεροι από αυτούς ήταν οι καλύτεροι υπηρέτες της εξουσίας. Το σύστημα όμως μέσα στις χιλιετίες γνώριζε πώς να τους εκμεταλλεύεται και βέβαια πώς να τους προστατεύει, όταν ανήκαν στο δυναμικό του.

 Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο που η ομοφυλοφιλία "κρατήθηκε" επί αιώνες στα "παρασκήνια" της ιστορίας. Δεν είναι τυχαίο που ως "ιδιομορφία" δεν "έβγαινε" ποτέ από τις κρεβατοκάμαρες, για να κατακλύσει τα θεσμικά όργανα της εξουσίας. Οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι θεωρούσαν ότι αυτή η "θέα" ήταν κάτι, το οποίο μακροπρόθεσμα δεν τους συνέφερε. Η "λοβοτομημένη" Γερμανία, νομίζοντας ότι βρίσκεται σε δημιουργικό "οίστρο" —και παράγει "πολιτισμό"—, προσπάθησε κι αυτό το πρόβλημα να το επιλύσει με τον δικό της αφελή και βλακώδη τρόπο.

"Ανακαλύπτοντας" εκ νέου τον κόσμο, ούτε καν αυτήν την μακραίωνη πρακτική εφαρμογή δεν σεβάστηκε. Δεν καταδέχθηκε ούτε καν να "αντιγράψει" προηγούμενες πετυχημένες πρακτικές. Νομίζοντας ότι "ανοίγει" νέους "δρόμους" ανθρωπισμού και πολιτισμού, έκανε Υπουργό των Εξωτερικών της έναν "υπανδρεμένο" άνδρα. Εμφάνισε σαν κοινωνικό πρότυπο μια τρελή "αδερφή", που συχνάζει στα gay bar όλου του κόσμου ...Μια εκβιαζόμενη "αδερφή", που είναι προφανές πως, όποιος θέλει να κάνει δουλειές με τη γερμανική κυβέρνηση, γνωρίζει σε ποιο toy boy πρέπει να απευθυνθεί.

Σαν να μην έφτανε αυτό το τρομερό πολιτικό ατόπημα, πήγε η Μέρκελ —με την ιδιότητα της θαμώνος των αποδυτηρίων των ποδοσφαιρικών ομάδων— και προσπάθησε να ενθαρρύνει τους ομοφυλόφιλους παίκτες να "αποκαλύψουν" την "ιδιαιτερότητά" τους. Το αποτέλεσμα; Η γερμανική κοινωνία πήρε λάθος "μήνυμα" και το λάθος "μήνυμα" τις περισσότερες φορές συνεπάγεται και λάθος "απάντηση". Η Γερμανία πλέον δείχνει τις "αρρώστιες" της, χωρίς να ντρέπεται και αυτό είναι επικίνδυνο για την ίδια. Αυτά, τα οποία επί αιώνες έκρυβαν οι λαοί, σήμερα στη Γερμανία βγαίνουν φόρα παρτίδα. Οι λανθασμένες επιλογές τής ηγεσίας έφεραν τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα και αυτά, όπως ήταν φυσικό, εξέθεσαν ανεπανόρθωτα τη γερμανική κοινωνία.  

Σε ανύποπτο χρόνο οι Γερμανοί πολιτικοί πήγαν να απαγορεύσουν με νόμο την κτηνοβασία και βρέθηκαν αντιμέτωποι με απρόβλεπτες αντιδράσεις. Από αυτές τις αντιδράσεις των θιγομένων έμαθε το αποσβολωμένο παγκόσμιο ακροατήριο ότι μια μεγάλη "πόλη" της Γερμανίας αποτελείται αποκλειστικά από κτηνοβάτες ...Κτηνοβάτες με "αιτία" ...Κτηνοβάτες με σοβαρή "σχέση" και καλό "σκοπό". Και βέβαια μιλάμε μόνον για τους φανερούς, γιατί οι κρυφοί μάλλον θα είναι περισσότεροι. Μερικοί από αυτούς βγήκαν δημοσίως να υπερασπιστούν τα "αισθήματά" τους και τις πολυετείς τους "σχέσεις", διαβεβαιώνοντάς μας ότι συνευρίσκονται ερωτικά με τα κτήνη, έχοντας προηγουμένως εξασφαλίσει τη σύμφωνη "γνώμη" των τετράποδων "συντρόφων" τους ...Μέχρι τώρα γνωρίζαμε τους κτηνοβάτες από ανάγκη και σεξουαλική στέρηση και οι Γερμανοί μας αποκάλυψαν ότι στην κτηνοβασία υπάρχει και "αίσθημα".

Ευρισκόμενοι αυτοί οι άρρωστοι άνθρωποι σε ένα "πολιτισμικό" ντελίριο, το οποίο συναντάται συχνά στους προθάλαμους των τρελοκομείων, ανέπτυξαν μια πρωτάκουστη για τον σύγχρονο πολιτισμό επιχειρηματολογία περί της κτηνοβασίας. Οι Γερμανοί κτηνοβάτες μπέρδεψαν τα ανώτερα με τα εμετικά και "ψέλλισαν" κάτι περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πασαλείφοντάς τα με ζωικά κόπρανα. Νόμισαν μάλιστα ότι "επαναστατούν" κατά του πουριτανισμού και ότι γίνονται φορείς νεωτεριστικών ιδεών, που κανένας πριν από αυτούς δεν είχε "τολμήσει" να αγγίξει. Το μόνο που δεν μας είπαν για κάποια εξωτικά τετράποδα είναι ότι δικαιούνται —μετά από πολυετή σχέση με Γερμανό "επιβήτορα"— και τη γερμανική υπηκοότητα.

    Γιατί να υπάρχει μόνον ο γερμανικός ποιμενικός και όχι και ο γερμανικός γορίλας μετά από μακρόχρονη σχέση με Γερμανό κτηνοβάτη; Αυτό δεν πρέπει να το εξετάσει η Σρέντερ ως αρμόδια υπουργός για όλων των τύπων τις "οικογένειες"; Αφού λύσει το πρόβλημα του "φύλου" του Θεού, ας λύσει και το πρόβλημα των κοινωνικών παροχών, που δικαιούνται τα ζώα που "χηρεύουν". Γιατί να χάνει τη σύνταξη του Γερμανού συντρόφου της μια φτωχή "μετανάστρια" από την Αφρική; ...Επειδή είναι ζέβρα; Θα της φερθούμε ρατσιστικά, επειδή είναι μισή "μαύρη", ενώ στην πραγματικότητα είναι μισή "άσπρη"; ...Αδίστακτοι ανώμαλοι υπήρξαν πολλοί στον κόσμο, αλλά τόσο ηλίθιοι μόνον στη Γερμανία τολμούν να εμφανιστούν.

Αυτήν τη "ρηχή" ιστορικά και πολιτισμικά Γερμανία κάποιοι τη θεωρούν "εγγυητή" της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό το εβραϊκό ντοπαρισμένο "πρόβατο" έβαλαν επικεφαλής τής ευρωπαϊκής αγέλης των λεόντων ...Η απόλυτη τραγική ειρωνεία. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για γερμανικά "μούτρα", τα οποία δεν "βλέπονται". Αλίμονο στην Ευρώπη, αν αυτή γίνει κάποτε σαν τη Γερμανία. Αν η μοίρα της Ενωμένης Ευρώπης είναι η μοίρα της υποταγμένης στους Εβραίους Ενωμένης Γερμανίας, τότε πρέπει να την αρνηθούμε. Ο στόχος ήταν να ενωθούν οι Ευρωπαίοι, για να εξασφαλίσουν ευκολότερα την ελευθερία και όχι να ενωθούν, για να μπουν ομαδικά στο ίδιο δουλοστάσιο με τους Γερμανούς. Καλύτερα διασπασμένοι οι Ευρωπαίοι και ανεξάρτητοι, παρά ενωμένοι σε συνθήκες δουλείας.

Εδώ βέβαια αποκαλύπτεται και η σημαντικότητα του ρόλου της Βαυαρίας. Θεωρούμε τη στάση της Βαυαρίας καθοριστική για το μέλλον όχι μόνον της Γερμανίας, αλλά της ίδιας της Ευρώπης. Θεωρούμε ότι ο "λέων" της Βαυαρίας  πρέπει να αποκοπεί από το "τσίρκο" της ναζιστικής Γερμανίας. Καθίσταται πλέον ανάγκη να αποσχισθεί η Βαυαρία από το ψευδοκράτος της Γερμανίας. Να αποσχισθεί, ώστε η υπόλοιπη Γερμανία να "αναγκαστεί" να πάρει τον εθνικό "χαρακτήρα" τής προτεσταντικής Πρωσίας, ώστε να πάψει να λειτουργεί ως επικίνδυνο απεθνικοποιημένο και άθεο "υβρίδιο", το οποίο απειλεί τους πάντες.

Αυτή η εθνική και θρησκευτική "εξειδίκευση" της Γερμανίας είναι η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει στην Ευρώπη την ασφάλεια. Είναι η μόνη που μπορεί να καταστήσει τη "Γερμανοπρωσία" ομοειδή με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά έθνη. Μόνον με αυτόν τον τρόπο θα ξεχωρίσει η εβραϊκή "ήρα" από το γερμανικό "σιτάρι" και θα απαλλαγεί η Ευρώπη από την εβραϊκή "μπίζνα" με το όνομα "Deutschland". Αυτός ο διαχωρισμός των γερμανικών λαών μεταξύ τους είναι η προϋπόθεση, για να "σωθεί" και η ίδια η Βαυαρία. Καθίσταται πλέον επιτακτική η ανάγκη για την επιβίωση και της ίδιας, εφόσον καθημερινά αλλοιώνονται και τα δικά της ειδικά χαρακτηριστικά ...Καθημερινά "σβήνει" από τη συλλογική "μνήμη" των Βαυαρών ό,τι μπορεί να σημαίνει η έννοια της "Βαυαρίας" γι' αυτούς.

Η "μπουλντόζα", που λέγεται "εβραϊκή προπαγάνδα", χρησιμοποιώντας ανθρώπους όπως τον Βεστερβέλε ή την Σρέντερ, καθημερινά αλλοτριώνει την εθνική και θρησκευτική ταυτότητα των Βαυαρών. Σε μια Βαυαρία, η οποία ακούει τον εθνικό της ύμνο να αρχίζει με το "Ο Θεός μαζί σου, εσύ γη της Βαυαρίας", καλό θα είναι οι Βαυαροί να αρχίσουν να προετοιμάζονται να ακούσουν "Το Θεό μαζί σου, εσύ γη της Βαυαρίας" (..."Den Gott mit dir, du Land der Bayern"). Σε λίγο θα τους απαγορεύσουν και τις θρησκευτικές "λιτανείες", γιατί στη χώρα θα "βασιλεύουν" μόνον οι "θεοί" της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ...και βέβαια οι "άγιοι" της Μπάγερν Μονάχου .

Οι μόνες "λιτανείες", οι οποίες θα γίνονται στο μέλλον στη Γερμανία θα είναι αυτές των παγκοσμίων κυπέλλων κάθε τέσσερα χρόνια. Ο Άγιος Βονιφάτιος θα γίνει "αλλαγή" και στη θέση του θα "περάσει" ο "μεγάλος" Φραντς Μπεκενμπάουερ ...Θα φύγει από τη βαυαρική "ομάδα" ένας "ασήμαντος" άγιος του χριστιανισμού και θα μπει ένας "θεός" της Γερμανίας και "άγιος" της Βαυαρίας ταυτόχρονα ..."Το" Φραντς —σε λίγα χρόνια— ...για να μην έχει πρόβλημα με τον σεξισμό η Σρέντερ, όταν θα προσπαθεί να διηγηθεί "λαμπρές" γερμανικές ποδοσφαιρικές ιστορίες στην επόμενη κόρη της.

  Μιλάμε για καταστάσεις πρωτοφανείς, τις οποίες μόνον ναζιστές θα μπορούσαν να μεθοδεύσουν ...Οι ναζιστές, οι οποίοι έβαζαν τα παιδιά τους κάτω από λάμπες υπέρυθρης ακτινοβολίας, για να τα ξανθύνουν και με αυτόν τον τρόπο να τα "γερμανοποιήσουν" ...Μιλάμε για "πολιτισμό" ...Οι λάμπες, οι οποίες σήμερα χρησιμοποιούνται για να διατηρούν ζεστά τα κεμπάπ, χρησιμοποιήθηκαν κάποτε για να "παράγουν" τους "φρέσκους" Γερμανούς του Χίτλερ.

Όταν, προκειμένου να καταφέρεις μια αυθαίρετη, βίαιη και γρήγορη "γερμανοποίηση", δεν έχεις ως βοήθεια κανένα ιστορικό δεδομένο, φυσικό είναι να καταφεύγεις στις "λάμπες" και τα χρωμοσαμπουάν, ώστε να δημιουργήσεις κοινά και "ανώτερα" χαρακτηριστικά στον πληθυσμό που σε ενδιαφέρει. Αυτά έκαναν τότε οι Ναζί και αυτά κάνουν και σήμερα. Για τη γρήγορη "γερμανοποίηση" των πληθυσμών παλαιότερα ήταν οι "λάμπες" και σήμερα είναι το ποδόσφαιρο και η οικονομική άνθηση. Παλαιότερα "κατώτεροι" Γερμανοί ήταν οι μελαχρινοί ή οι ανάπηροι και σήμερα είναι οι πιστοί χριστιανοί ή αυτοί οι οποίοι "θυμούνται" τις εθνικές τους καταγωγές.

Ο βασικός στόχος όλων αυτών των ειδικών της "ευγονικής" ήταν πάντα —και εξακολουθεί να είναι ακόμα και σήμερα— η Βαυαρία. Η εχθρική για τον καθολικισμό της και "ύποπτη" για τον φιλελληνισμό της Βαυαρία, η οποία ακόμα και σήμερα αντιστέκεται στη "γερμανοποίησή" της. Όμως, οι Εβραίοι είναι αποφασισμένοι να την "γερμανοποιήσουν" ...Να την "γερμανοποιήσουν" πάση θυσία ...Να την "γερμανοποιήσουν" έστω κι αν καταφύγουν σε μια ιδιόμορφη "γενοκτονία". Η Βαυαρία βρίσκεται σήμερα υπό μια ιδιότυπη γερμανική "κατοχή". Τα παιδιά των Ναζί στην κυριολεξία "θερίζουν" το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο δεν συμβιβάζεται με τις δικές τους απόψεις.

Ό,τι καλύτερο, εξυπνότερο και ικανότερο διαθέτει η Βαυαρία, απομονώνεται και "εξουδετερώνεται" και στη θέση τους αναδεικνύονται μόνον οι φανατικοί "Γερμανοί", οι οποίοι επιλέγονται από τα εβραϊκά "φίλτρα" ...Αυτοί είναι που προωθούνται στον γερμανικό κρατικό μηχανισμό της Βαυαρίας. Άνθρωποι άθεοι, διεθνιστές, νεοταξίτες, οι οποίοι υιοθετούν την "ιδεολογία" της Γερμανίας και οι οποίοι είναι τόσο "μοντέρνοι", που θεωρούν την ιστορική "μνήμη" μια ξεπερασμένη συνήθεια "κατώτερων" ανθρώπων ...Τόσο "μοντέρνοι", που οι απόψεις τους δεν διαφέρουν καθόλου από εκείνες του Χίτλερ και του Γκαίμπελς ...Άνθρωποι, οι οποίοι παίρνουν από το Βερολίνο έτοιμη τη "λίστα" των politically correct απόψεων, τις οποίες —επ' αμοιβή— πρεσβεύουν στη Βαυαρία ...Άνθρωποι, οι οποίοι με χρήματα των Εβραίων έχουν σπουδάσει στις ΗΠΑ και "διδάσκουν" στη Βαυαρία τον νεογερμανικό "πολιτισμό".

Με αυτούς τους ανθρώπους οι Εβραίοι επιχειρούν να "ξηλώσουν" από τη Βαυαρία ό,τι διατηρεί την ιστορική της "μνήμη". Είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τίποτε να υπάρχει στη Βαυαρία ως "αναμνηστικό" τής προηγούμενης ιστορίας της και να τους απειλεί. Θα τα ισοπεδώσουν όλα, για να έχουν μονίμως υπό τον έλεγχό τους τον "ασθενή" με το τεράστιο κενό "μνήμης". Θα την βάλουν στο "χειρουργείο" και δεν θα της αφήσουν τίποτε. Ήδη η βαυαρική νεολαία έχει αρχίσει να εμφανίζει συμπτώματα εθνικής αμνησίας.

Μόνον στην "αρένα" της Μπάγερν Μονάχου τής επιτρέπεται να εκφράζεται ελεύθερα με τα εθνικά της σύμβολα και να γιορτάζει τη "βαυαρικότητά" της ...Μόνον στον χώρο όπου η "βαυαρικότητα" εκφράζεται με άναρθρες κραυγές βαρβάρων ...Στον χώρο όπου το βαυαρικό έθνος μετατρέπεται σε γερμανική φυλή των ..."Τor..Τor".

Όλες αυτές τις αντιβαυαρικές πολιτικές πρέπει να τις σταματήσουν οι ίδιοι οι Βαυαροί πριν η "βλάβη", η οποία θα προκληθεί στον λαό τους, θα είναι μη αναστρέψιμη. Η Βαυαρία μπορεί και πρέπει να ηγηθεί μιας πανευρωπαϊκής προσπάθειας να απαλλαγούμε από την εβραϊκή "χαβούζα" του Ρήνου, η οποία μολύνει μέχρι "θανάτου" την Ευρώπη. Όλα αυτά πρέπει να σταματήσουν πριν γίνουν θανάσιμα και ο καλύτερος τρόπος είναι να σταματήσουν από "μέσα" και όχι από έξω ...Να σταματήσουν από εσωτερική αντίδραση και όχι από εξωτερική επιβολή ...Η καλύτερη θεραπεία είναι η αυτοθεραπεία και αυτό είναι δυνατόν να συμβεί στη Γερμανία για όσο διάστημα υπάρχουν "ψήγματα" ιστορικής "μνήμης" στα έθνη της.

Η ευσεβής Βαυαρία δεν έχει λόγο να ανέχεται ολόκληρη αυτήν τη γερμανική "αρρώστια" των διορισμένων από τους Εβραίους άθεων του Βορρά ...Η πλούσια Βαυαρία δεν έχει λόγο να πληρώνει τα πανάκριβα ιμπεριαλιστικά σχέδια των Εβραίων "σοσιαληστών" και των πρώην σταλινικών του Βορρά.  Δεν την συμφέρει να παραμένει σε αυτήν την αρνητική κατάσταση. Της κοστίζει πολύ σε χρήμα, για να παραμένει προσδεμένη σε αυτό το "παρδαλό" άρμα. Δεν την συμφέρει να παραμείνει στον γερμανικό "κορμό". Ήδη οι Βαυαροί διαμαρτύρονται απέναντι στη γερμανική εξουσία κάθε φορά που αντιλαμβάνονται απειλή για τις εθνικές τους αντιλήψεις και τα εθνικά τους συμφέροντα.

 Διαμαρτυρήθηκαν για τα χρήματα εκείνα, τα οποία καταβάλει η Βαυαρία για να χρηματοδοτηθεί το "μαυσωλείο" της βερολινέζικης Γερμανίας, αλλά διαμαρτυρήθηκαν επίσης πολύ έντονα για τις αντιχριστιανικές ηλιθιότητες της Σρέντερ. Ήδη ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας —και πρόεδρος της χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU)—, Χορστ Ζεεχόφερ κατέφυγε στα συνταγματικά δικαστήρια, προκειμένου να σταματήσει η Βαυαρία να χρηματοδοτεί τους "νταβατζήδες" του Βορρά. Ταυτόχρονα η υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων της Βαυαρίας —και μέλος του ίδιου κόμματος— Κριστίν Χάντερταουερ κατακεραύνωσε σε βαθμό προσβολής τη θρησκευτικά "αναλφάβητη" και προφανώς ναζίστρια Σρέντερ.

Όλα αυτά είναι η κορυφή του "παγόβουνου" της σύγκρουσης αυτής, η οποία μαίνεται υπογείως στη Γερμανία εδώ και δεκαετίες. Μια σύγκρουση, η οποία, για όσο διάστημα η οικονομική άνθιση "ταΐζε" τους Γερμανούς, βρισκόταν σε ύφεση, εφόσον κανένας δεν ήθελε να ζημιωθεί από μια ενδεχόμενη εξασθένιση της κερδοφόρας Γερμανίας. Μια σύγκρουση, την οποία οι Εβραίοι με τον έλεγχο των ΜΜΕ κατόρθωναν και την "υποβάθμιζαν", σπρώχνοντάς την στις κερκίδες των ποδοσφαιρικών ομάδων. Τώρα όμως, που η οικονομική κρίση "βαθαίνει" στην Ευρώπη και αρχίζει και απειλεί και την ίδια τη Γερμανία, αυτήν η σύγκρουση δεν θα μπορεί να κρυφτεί και θα γίνεται διαρκώς οξύτερη.

Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, δεν είμαστε εμείς αυτοί, οι οποίοι "εφεύραν" αυτήν την ενδογερμανική σύγκρουση. Εμείς απλά περιγράφουμε αυτά, τα οποία γνωρίζουμε ότι συμβαίνουν στα γερμανικά κοινωνικά "παρασκήνια". Από εκεί και πέρα λέμε στους Βαυαρούς να κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία και να την τελειώσουν άπαξ και δια παντώς αυτήν τη σύγκρουση, εφόσον είναι βέβαιον ότι αυτή η ιστορία δεν θα πάει μακριά. Δεν είναι δυνατόν η πολύ πιο αδύναμη Καταλονία —για μικρότερες και πολύ πιο ασήμαντες διαφορές με τη Μαδρίτη— να θέλει να αποσχισθεί από την Ισπανία και η πλούσια Βαυαρία να ανέχεται να την κυβερνά από το Βερολίνο η πρώην σταλινική "πλέμπα" και οι Εβραίοι τοκογλύφοι.

Όμως, όπως και να έχει, για όποιους λόγους κι αν εκδηλωθεί η σύγκρουση αυτήν, κρίνουμε πως θα είναι αναπόφευκτη. Έτσι όπως επιδεινώνεται διαρκώς η οικονομική κρίση, είναι μαθηματικά βέβαιον πως, αν δεν αλλάξει κάτι σε ριζικό βαθμό, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαλύσει στα "χέρια" τής Γερμανίας. Εμείς απλά προβλέπουμε πως, πριν διαλύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι βέβαιον ότι θα δούμε διασπαστικές τάσεις μέσα στην ίδια τη Γερμανία. Για όσο διάστημα η γερμανική "ηθική" επιβάλει απάνθρωπα οικονομικά μέτρα μόνον στους άλλους λαούς και όχι στους Γερμανούς, η Γερμανία δεν κινδυνεύει. Όταν το πρόβλημα θα αρχίσει να "μπαίνει" μέσα στη Γερμανία, τότε τα πράγματα θα αλλάξουν.

Ήδη ο Σόιμπλε "προϊδέασε" τους Γερμανούς για "μέτρα" άνω των 6 δις ευρώ. Όταν αυτά τα "μέτρα" θα αρχίσουν να περιορίζουν τα "βοηθήματα" τα οποία απολαμβάνει ο γερμανικός λαός, τότε οι αντιδράσεις θα είναι πολλές και ίσως ανεξέλεγκτες. Όταν μαζί με αυτά τα μέτρα θα αρχίσει να τους απειλεί και η ύφεση και η ανεργία που αυτήν συνεπάγεται, τότε τα πράγματα θα γίνουν "εκρηκτικά". Θα γίνουν εκρηκτικά σε μια Ευρώπη "εύφλεκτη" ...Πάρα πολύ "εύφλεκτη", εφόσον, αν δεν αντιμετωπιστεί η σημερινή οικονομική κρίση —η οποία απειλεί να ξεσηκώσει μια ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική κρίση—, η Ευρωπαϊκή Ένωση και βέβαια το κοινό της νόμισμα δεν θα έχουν τύχη.

Η κοινωνική έκρηξη πλησιάζει και αν αυτήν συνδυαστεί με μια ταυτόχρονη νομισματική κρίση, η Ευρώπη θα κινδυνεύσει να δει "τοπία" του Μεσαίωνα. Σε αυτήν τη "ρευστή" Ευρώπη η κυρίαρχη Γερμανία θα κληθεί να αντιμετωπίσει υπό συνθήκες κρίσης και τα δικά της εσωτερικά προβλήματα. Σε μια Ευρώπη, η οποία έχει ήδη μπει σε μια διαδικασία λιτότητας και εξαντλεί τις εσωτερικές αντοχές της, η Γερμανία θα πρέπει να δοκιμάσει και τις δικές της "αντοχές" ...Μιλάμε για βίους παράλληλους. Μαζί με τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να περιμένουμε και τη διάλυση της Γερμανίας. Είναι αδύνατον οι πλούσιοι Γερμανοί του γερμανικού Νότου να δεχθούν λιτότητες, για να "σωθούν" οι υπάλληλοι των Εβραίων του Βορρά.

...Vae victis, είπε ο Γαλάτης Βρέννος στους ηττημένους Ρωμαίους, "παίζοντας" με την αδυναμία τους. Αλίμονο στους ηττημένους και αλίμονο στη Γερμανία, αν χάσει αυτήν τη μάχη για την κηδεμονία της Ευρώπης ...Θα είναι η τελευταία της μάχη. Μια ηττημένη Γερμανία σε συνθήκες οικονομικής κρίσης είναι βέβαιον ότι θα γίνει η χλεύη όλων εκείνων των λαών, που αυτή πρόσβαλε για την οικονομική τους κατάσταση. Θα γίνει η χλεύη των κάθε λογής Μπερλουσκόνι, οι οποίοι έχουν αρχίσει να υποπτεύονται τον ρόλο της και να "ψελλίζουν" τα σωστά και τα πρέποντα...Θέμα χρόνου είναι ...Στην κυριολεξία θα τη "μουντζώσει" η ιστορία τη Γερμανία.

Η φύση σκοτώνει με ταπεινωτικό τρόπο τα μουλάρια και η φύση θα "εξοντώσει" με τον ίδιο τρόπο και τη Γερμανία του Χίτλερ και της Μέρκελ ...Απόλυτα ταπεινωτικά και χωρίς ίχνος μεγαλείου ...Ούτε αίμα ούτε πόνος ...Στους στάβλους πεθαίνουν μόνα τους τα μουλάρια και όχι στα πεδία των μαχών ...Απόλυτη ξεφτίλα και απαξίωση θα χαρακτηρίζουν τον "θάνατο" της Γερμανίας ...Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος με την τύχη της Γερμανίας. Ο χρόνος, όπου όλα και όλοι σε αυτόν τον κόσμο θα κριθούν —για να γίνει επιτέλους το "ταμείο" της ανθρώπινης "πορείας"—, πλησιάζει ...Θα κριθούν άνθρωποι, αλλά θα κριθούν και λαοί για την προσφορά τους στην ανθρώπινη ανάπτυξη και στον πολιτισμό.

Αναμφίβολα η Βαυαρία ή η Πρωσία έχουν σημαντικές θέσεις στην ευρωπαϊκή ιστορία. Με την ιστορία τους και τη λειτουργία τους συνέβαλαν στην ανάπτυξη της σύγχρονης Ευρώπης όπως και όλα τα υπόλοιπα μεγάλα έθνη της ηπείρου. Όμως, η "χαβούζα" τού Χίτλερ ούτε στους "προκριματικούς" της ιστορίας δεν δικαιούται να φτάσει. Λαός, που —στη σύντομη "πορεία" του— το μόνο που έχει καταφέρει να προσθέσει στο "κεφάλαιό" του είναι Δύο χαμένους Παγκόσμιους Πολέμους και Τρία κερδισμένα Παγκόσμια Κύπελλα ποδοσφαίρου, είναι σίγουρο ότι θα "αποκλειστεί" από τις επόμενες "φάσεις" της κρίσης.

Αλίμονο στη Γερμανία αν φτάσει σε αυτήν την ώρα της μεγάλης "κρίσης" με ηγεσίες σαν τη σημερινή. Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι ...το παλιό "αίσθημα" του Χανς.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Δημιουργός της θεωρίας του ΥΔΡΟΧΟΟΥ

http://eamb-ydrohoos.blogspot.com

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

1933 - 2013. Ογδόντα χρόνια γερμανικής «φαγούρας».

Δικαίωση σε χρόνο ρεκόρ.

Στις 18 Ιανουαρίου δημοσιεύσαμε το κείμενο για τη Γερμανία και η "δικαίωσή" μας "ήρθε" σε λιγότερες από 10 ημέρες. Στις 26 Ιανουαρίου η Μέρκελ απλά "επιβεβαίωσε" με τον πιο απόλυτο τρόπο τις θέσεις μας. Η γνωστή θαμώνας των ποδοσφαιρικών αποδυτηρίων, ως "αρχηγός" του ανύπαρκτου γερμανικού έθνους, εκμεταλλεύτηκε τη μοναδική ευκαιρία να εκφράσει έναν υποτίθεται παγγερμανικό λόγο, για να την ακούσει ένα υποτίθεται παγγερμανικό ακροατήριο. Ελλείψει νέων παγκοσμίων και ευρωπαϊκών κυπέλλων και διακρίσεων από την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, το μόνο, το οποίο απέμενε για την ψευδοεθνική γερμανική προπαγάνδα, ήταν και πάλι ο Χίτλερ ...Ο πραγματικός και μοναδικός "πατέρας" τής Γερμανίας.

Τι μας είπε η Μέρκελ επ’ ευκαιρία μιας επετείου; ...Μας δημοσιοποίησε τα αποτελέσματα τις ογδοντάχρονης "γερμανικής" φαγούρας. Μας εξήγησε με τον πιο επίσημο τρόπο —και εκ της θέσεώς της, ως απολύτως αρμόδια— τι ακριβώς σημαίνει "Γερμανία" και βέβαια "Γερμανός" πολίτης ογδόντα χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ. Επί λέξη μας είπε: "Φυσικά, έχουμε (οι Γερμανοί) μια διαρκή ευθύνη για τα εγκλήματα του εθνικοσοσιαλισμού, για τα θύματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και πάνω από όλα, επίσης, για το Ολοκαύτωμα ...Πρέπει να το πούμε σαφώς από γενιά σε γενιά και θα το πω και πάλι: με θάρρος, με το θάρρος του πολίτη, ο κάθε ένας ξεχωριστά δεν πρέπει να επιτρέψει τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό να έχουν καμία τύχη".

Η Μέρκελ με αυτόν τον απλό τρόπο επιβεβαιώνει το μυστικό στο "χτίσιμο" της σύγχρονης γερμανικής "παράγκας". Τι μας λέει με το "μήνυμά" της, αν αυτό "αποκωδικοποιηθεί"; Μας αποκαλύπτει μέσα σε δύο μικρές παραγράφους τι ακριβώς είναι για το Βερολίνο η σύγχρονη Γερμανία και ο σύγχρονος Γερμανός. Η ηγέτιδα της Γερμανίας μάς περιγράφει τι ακριβώς είναι στην πραγματικότητα η Γερμανία. Η Γερμανία, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, είναι το κράτος εκείνο, το οποίο έχει "διαρκή ευθύνη" για τα εγκλήματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Γιατί "φορτώνεται" οικιοθελώς με μια τέτοια "διαρκή ευθύνη"; Γιατί απλούστατα η Γερμανία, ως κράτος, έχει μόνιμη ανάγκη ύπαρξης και εκτός από τα εγκλήματα αυτά δεν υπάρχει κανένα άλλο "συνεκτικό" στοιχείο μεταξύ των λαών που την συνθέτουν. Η "διαρκής" ευθύνη δημιουργεί προϋποθέσεις μονιμότητας και αυτό είναι το ζητούμενο.  

Αυτή είναι η Γερμανία σύμφωνα με την Μέρκελ ...Είναι η Γερμανία των γερμανόφωνων λαών, οι οποίοι έχουν "διαρκή ευθύνη" απέναντι στον ένα και μοναδικό λαό-"αφέντη". Αυτόν, ο οποίος ταυτίζεται με το αντικείμενο αυτής της ευθύνης και άρα το Ολοκαύτωμα. Η Μέρκελ, δηλαδή, συνδέει όλους τους Γερμανούς με μια "ευθύνη", την οποία δημιούργησε ο "αντιμέγας" Χίτλερ ...Μια "ευθύνη" απέναντι στα "αφεντικά" τής Γερμανίας, που είναι τα "θύματα" του Ολοκαυτώματος και άρα οι Εβραίοι.

Όμως, η Μέρκελ δεν "σταμάτησε" μόνον στην περιγραφή του "ορισμού" τής σύγχρονης Γερμανίας. Ως αρμόδια ηγέτης αυτού του τεχνητού κράτους, ανέλαβε να προσδιορίσει και την έννοια του "Γερμανού πολίτη". Ο Γερμανός —σύμφωνα με την Μέρκελ— δεν είναι για παράδειγμα το "παιδί" του Γκαίτε ή του Λούθηρου ή του Νίτσε, όπως θα πιθανολογούσε κάποιος αδαής ...Γερμανός δεν είναι ο πολίτης εκείνος, ο οποίος από γενιά σε γενιά θα αγωνιστεί για τα "οράματα" των "πατέρων" τής Γερμανίας, την Ελευθερία της πατρίδας και τη Δημοκρατία ...Γερμανός είναι ο πολίτης της Γερμανίας εκείνος, ο οποίος από γενιά σε γενιά θα φροντίζει να περνά το μερκελικό "μήνυμα" τής Γερμανίας ...Το "μήνυμα" της "διαρκούς ευθύνης" ...Γερμανός είναι εκείνος, ο οποίος θα είναι υποτίθεται αντιρατσιστής, αλλά προπάντων ΦΙΛΟΣΙΩΝΙΣΤΗΣ ...Γερμανός είναι μόνον αυτός, ο οποίος με θρησκευτική σχεδόν προσήλωση δεν θα αφήσει στη Γερμανία να έχει ο αντισιωνισμός καμία "τύχη". Για τον αντιρατσισμό δεν απαιτείται τόση προσήλωση, εφόσον ...οι Έλληνες ...είναι τεμπέληδες.  

Ο αναγνώστης μπορεί να καταλάβει τον λόγο, που υπάρχει η "εμμονή" με τον "αντιχιτλερισμό". Οι δούλοι των Εβραίων "απεχθάνονται" σε βαθμό λατρείας τον Χίτλερ. Στην κυριολεξία "λατρεύουν" να τον μισούνε, γιατί χωρίς αυτόν δεν υπάρχει ούτε η Γερμανία ως κράτος ούτε οι Γερμανοί ως έθνος. Στον Χίτλερ οφείλουν τα πάντα και από αυτόν περιμένουν όλα τα μελλούμενα. Ο Χίτλερ τους "χάρισε" το Ολοκαύτωμα και άρα τη "διαρκή ευθύνη" που έχει ανάγκη η Γερμανία, για να "βαδίζει" ως κράτος μέσα στον χρόνο. Ο Χίτλερ τούς "χάρισε" το αντισιωνιστικό αντιπρότυπο, για να "εφεύρουν" το φιλοσιωνιστικό "πρότυπο", που έχει ανάγκη ο γερμανικός ανθρωπότυπος, για να "δηλώσει" την δήθεν ειδική "εθνική" του παρουσία.

Ο ρατσισμός και ο αντισιωνισμός του Χίτλερ λειτουργεί ως "φάρος" για τη γερμανική κοινωνία ...Πραγματικός "φάρος", που την κατευθύνει εκεί όπου βολεύει τα αφεντικά της και άρα τους χρηματοδότες του. Δεν έχει σημασία αν εμφανίζεται ως "εχθρικός". Θέμα σχεδιασμού είναι όλα. Είτε "Μέγας" είναι κάποιος είτε "Αντιμέγας", η δουλειά γίνεται όταν είναι ορατός από το πόπολο και το κατευθύνει ως φάρος. Ο φάρος είναι χρήσιμος γιατί σε κατευθύνει και όχι επειδή σε "στεγάζει" ..."Όργανο" με συγκεκριμένη χρηστική αξία είναι και όχι ασφαλές λιμάνι να σε φιλοξενεί στην "αγκαλιά" του ...Απλά πράγματα. Ακόμα και ο πιο σωτήριος φάρος είναι για τα πλοία εχθρικός σε βαθμό καταστροφής σε περίπτωση που τον προσεγγίσουν περισσότερο από όσο επιτρέπεται. 

Ένας τέτοιος σωτήριος και κατευθυντήριος φάρος για τη Γερμανία είναι ο Χίτλερ ...Ο "μοναδικός" και "υπέρλαμπρος" γερμανικός "φάρος", που απλά το γερμανικό κράτος πρέπει επιμόνως να "αρνείται". Αυτό το γνωρίζει η σταλινικιά Μέρκελ και αυτό "αναπαράγει" με τις δηλώσεις της ...Τις εμετικές και ναζιστικές δηλώσεις της. Γιατί ναζιστικές; Γιατί επιθυμία της είναι να διατηρήσει στη ζωή τη Γερμανία του Χίτλερ. Να την διατηρήσει όπως την είχε σχεδιάσει ο Χίτλερ με τους Εβραίους δανειστές του. Να την διατηρήσει με τους πάγιους αντιευρωπαϊκούς στόχους της. Να διατηρήσει "ζωντανή" την αυθαίρετη Γερμανία, που "έχτισαν" οι Εβραίοι με τα δάνειά τους, για να κατακτήσουν την Ευρώπη. Τη Γερμανία των κορόιδων, που παλιότερα τους "έσερνε" ο Χίτλερ με τον φυσικό αντισιωνισμό τους και σήμερα τους "σέρνουν" οι ίδιοι άνθρωποι με τον άνωθεν επιβεβλημένο φιλοσιωνισμό τους. 

Γι' αυτόν τον λόγο μπορούμε να μιλάμε για απόλυτη επιβεβαίωση του κειμένου μας. Η Μέρκελ με τις δηλώσεις της επιβεβαίωσε την ορθότητα της κάθε λέξης τού κειμένου μας. Αν υπήρχε πραγματικό γερμανικό έθνος, ο ηγέτης του δεν θα έκανε αυτού του είδους τις άθλιες δηλώσεις. Θα έκανε τελείως διαφορετικές δηλώσεις. Δεν θα δεχόταν να φορτωθεί ο ίδιος "διαρκείς" υποχρεώσεις από λάθη προκατόχων του και ούτε θα "φόρτωνε" στον λαό του "διαρκείς" υποχρεώσεις από τα λάθη των προγόνων του. Θα έλεγε ότι το έθνος του "διαγράφει" τα "χρέη" του παρελθόντος και βλέπει μόνον το μέλλον του. Θα έλεγε ότι το έθνος συνεχίζει τη μακραίωνη πορεία του μέσα στον χρόνο όπως αυτή "χαράχτηκε" από τους θεμελιωτές "πατέρες" του. Θα αναγνώριζε βεβαίως τα σφάλματα, τα λάθη ή τις παραλείψεις, οι οποίες πάντα χαρακτηρίζουν τις εθνικές ιστορίες, αλλά μέχρι εκεί.

Το "σφάλμα" του χιτλερικού ολοκαυτώματος σε μια τέτοια περίπτωση θα γινόταν μια "παρένθεση", η οποία απλά θα έκλεινε. Θα παραδιδόταν στην ιστορία και στη λήθη. Εφόσον "πληρώθηκαν" τα κόστη της από τη γενιά που έσφαλε, δεν υπάρχει λόγος να "ακολουθεί" σαν "χρέος" τις γενιές τού μέλλοντος. Οι Γερμανοί δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που εγκλημάτησαν ως λαός στην ανθρώπινη ιστορία. Γιατί να επωμιστούν οι επόμενες γενιές των Γερμανών τη "διαρκή ευθύνη"; Γιατί οι Γερμανοί να είναι αναγκαστικά φιλοσιωνιστές, όταν κανένας δεν γνωρίζει την πορεία του ίδιου του σιωνισμού; Γιατί στο όνομα των εγκλημάτων τού Χίτλερ να αναγκάζονται σήμερα οι Γερμανοί να ανέχονται και να δικαιολογούν τα εγκλήματα των σιωνιστών στην Παλαιστίνη;

Από τη στιγμή λοιπόν που η Μέρκελ δεν κλείνει τη χιτλερική "παρένθεση", σημαίνει ότι δεν συμφέρει τα αφεντικά της να την κλείσει ...Σημαίνει ότι δεν συμφέρει τη θέση εξουσίας που καταλαμβάνει να την κλείσει. Δεν την κλείνει, γιατί στην πραγματικότητα αυτή η "παρένθεση" είναι η Γερμανία. Τα ογδόντα χρόνια, τα οποία πέρασαν από την ανάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ, δεν είναι απλά μια "παρένθεση" της γερμανικής ιστορίας, αλλά η μοναδική γερμανική ιστορία. Αν κλείσει αυτή η "παρένθεση", στην επόμενη "στροφή" της ιστορίας οι δρόμοι των Γερμανών θα χωρίσουν ...Οι Πρώσοι θα "στρίψουν" αντίθετα από εκεί που θα πάνε οι Βαυαροί.

Το ρεσιτάλ της Καγκελαρίας δεν σταματά στο "μεγαλόπνοο" και "βαθυστόχαστο" μήνυμα της Μέρκελ. Η δυστυχισμένη, που παριστάνει την Καγκελάριο της Γερμανίας, στις 6 Φεβρουαρίου θα μεταβεί στο Παρίσι, προκειμένου να παρακολουθήσει με τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ έναν φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα των εθνικών ομάδων των δύο κρατών και φυσικά να μιλήσουν για πολιτική ...Ό,τι μ' ό,τι ...Πάλι στα "τιμημένα" σώβρακα και στις "ιερές" φανέλες θα καταλήξει να αναζητά ιδεολογικά "στηρίγματα" η πρώην χαφιές της Στάζι. Με "αχυρένια" θεμέλια προσπαθεί να θεμελιώσει το "ανταγωνιστικότερο" έθνος της Ευρώπης.

Η Γερμανία κινδυνεύει να γίνει η μεγαλύτερη πλάκα της ευρωπαϊκής και όχι μόνον ιστορίας ...Το έθνος-επιχείρηση της χαζής γριάς των αποδυτηρίων, της τρελής αδερφής και του σακάτη ...Ογδόντα χρόνια ψεύτικης ιστορίας. Ακόμα και οι ΗΠΑ έχουν πιο βαθιά κι αυθεντική εθνική ιστορία από τη Γερμανία. Θα γελάνε οι μελλοντικές γενιές με το "δούλεμα" που επιχειρούν —και δυστυχώς για περίπου ογδόντα χρόνια επιτυγχάνουν— κάποιοι εις βάρος των Γερμανών. Οι Εβραίοι για περίπου ογδόντα χρόνια "αρμέγουν" απροβλημάτιστα το γερμανικό "φέουδό" τους και οι Γερμανοί δουλοπάροικοι —"εθνικά" εκστασιασμένοι και υποχρεωτικά φιλοσιωνιστές— φωνάζουν ... ...«Tor...Tor»". ΠΗΓΗ