ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΠΟΙΟΣ ΣΚΑΒΕΙ ΤΝ ΛΑΚΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ του Σάββα Καλεντερίδη




Όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου...
  • Του Σάββα Καλεντερίδη
Η Τουρκία, χρησιμοποιώντας την εποχή του Ψυχρού Πολέμου παρελκυστικά και καταχρηστικά την αξία του γεωγραφικού χώρου που κατέχει ως κράτος, κατόρθωσε να εξασφαλίσει τη στήριξη των χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και να θέσει υπό πολυετή ομηρία Κύπρο και Ελλάδα. Με την καθοριστική στήριξη των ως άνω χωρών, η Τουρκία κατέλαβε το 40% της Κύπρου, το οποίο, παρά τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, συνεχίζει να κατέχει διατηρώντας 40 χιλιάδες στρατό κατοχής στην πολύπαθη νήσο.

Ταυτόχρονα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία επί τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου της. Για να ισχυροποιήσει δε τις θέσεις και τα επιχειρήματά της απέναντι στην Ελλάδα, η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, που είναι σε ισχύ από το 1982.

Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας όμως, δίνει το δικαίωμα στις χώρες που έχουν θαλάσσιες ακτές, να ορίσουν κάτω από συγκεκριμένες διαδικασίες την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κατόπιν συμφωνίας με τις όμορες προς αυτές χώρες. Αυτό ακριβώς το δικαίωμα έκανε χρήση η μικρή και διαμελισμένη Κύπρος, και όρισε την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο, ενώ είναι σε εξέλιξη ανάλογη διαδικασία με τη Συρία.

Η Τουρκία, εγκλωβισμένη στην πρακτική της άσκησης κρατικής τρομοκρατίας σε Ελλάδα και Κύπρο και στην απόφασή της να μην αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, όσο διαρκούσε η διαδικασία της οριοθέτησης, στην ουσία παρέμεινε απλός θεατής των εξελίξεων. Το μόνο που κατάφερε, ήταν να επεκτείνει εξ αντικειμένου το casus belli που ίσχυε για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και να θέσει υπό ομηρία την Ελλάδα και στο ζήτημα της κήρυξης της ΑΟΖ σε όλο το θαλάσσιο χώρο από το Θρακικό Πέλαγος μέχρι το Αιγαίο, το Καστελόριζο και την Κύπρο.

Η Τουρκία άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι έπεσε η ίδια στο λάκκο που έσκαβε χρόνια τώρα σε Κύπρο και Ελλάδα, όταν οι παλιοί καλοί φίλοι, Ισραήλ και ΗΠΑ, έκαναν πρακτικά βήματα στο ζήτημα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Τότε συνέλαβε ένα στρατήγημα που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, θα την έβγαζε από το αδιέξοδο. Ανακάλυψε την Παλαιστίνη, τη Γάζα και το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό. Και ένας λαός που πένεται και κυριολεκτικά δεν έχει στον ήλιο μοίρα, ανταποκρίνεται σε όποιο χέρι βοηθείας του απλωθεί, έστω και τουρκικό.

Ποιο ήταν το κεντρικό ζητούμενο του στρατηγήματος; Να ρίξει το Ισραήλ μέσα στο λάκκο που έσκαψε το ίδιο για τους Παλαιστινίους. Δηλαδή, εκμεταλλευόμενη τον πόνο των Παλαιστινίων, να θέσει υπό ομηρία ολόκληρη τη ΝΑ Μεσόγειο, και μέχρι να λυθεί το Παλαιστινιακό και να ορίσει η Παλαιστίνη τη δική της ΑΟΖ στη Μεσόγειο, να σταματήσει κάθε διαδικασία καθορισμού της ΑΟΖ των γειτονικών χωρών και να παγώσει κάθε διαδικασία εξόρυξης στην περιοχή αυτή.

Στα πλαίσια αυτού του στρατηγήματος, η Τουρκία διεκδίκησε το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων, μια διαδικασία που διακόπηκε βίαια, με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, το Δεκέμβρη του 2008. Αυτός ήταν ο λόγος του εκνευρισμού του Ερντογάν στο Νταβός, ένα μήνα μετά, όταν έφυγε από το πάνελ, αφήνοντας σύξυλο τον Σιμόν Πέρες, καταγγέλλοντας το Ισραήλ ως χώρα δολοφόνο μικρών παιδιών. Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, χρόνια τώρα είναι ο βασικός υποστηρικτής της Τουρκίας στον αγώνα που γίνεται να αναγνωριστεί διεθνώς η Γενοκτονία που υπέστησαν Αρμένιοι, Έλληνες και Ασσύριοι από τους Τούρκους. Άλλος ένας λάκκος δηλαδή, που πέφτουν μέσα εκείνοι που τον έσκαψαν για τους άλλους, τους γενοκτονημένους λαούς της Ανατολής.

Στη συνέχεια, στα πλαίσια του ιδίου στρατηγήματος, η Τουρκία προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, υπενδυόμενη την προβιά του ακτιβιστή ανθρωπιστή αυτή τη φορά. Το γενοκτόνο τουρκικό κράτος, διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη μίσθωση του Μαβί Μαρμαρά και ανέθεσε στην παρακρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση ΙΗΗ την αποστολή να σπάσει το εμπάργκο. Ο στόχος ήταν να αποκτήσει ναυτική δραστηριότητα η Λωρίδα της Γάζας, για να ισχυροποιηθούν τα επιχειρήματα της Τουρκίας που θα οδηγούσαν στην ομηρία της ΝΑ Μεσόγειο. Το Ισραήλ αντέδρασε με το γνωστό τρόπο, για να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ και να φθάσουμε σήμερα να μιλάμε για το Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας;

Ποιο είναι το σχέδιο αυτό;

Θα παραθέσουμε τους κεντρικούς του άξονες.

Η Τουρκία σε πρώτη φάση θα επιδιώξει να έχει αυξημένη και μόνιμη παρουσία με πλοία του πολεμικού της ναυτικού στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Κόλπου της Αλεξανδρέττας και της Διώρυγας του Σουέζ και κυρίως στα όρια της ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ, με το πρόσχημα της προστασίας των τουρκικών εμπορικών πλοίων που θα κινούνται στην περιοχή. Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει εμπράκτως τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ. Μάλιστα, σε επιχειρησιακό επίπεδο η Τουρκία σχεδιάζει να κάνει ό,τι ακριβώς κάνει στο Αιγαίο με τα πολεμικά της αεροπλάνα. Δηλαδή, όπως με τις πτήσεις των πολεμικών της αεροσκαφών αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγαίο και δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών του πηγών, έτσι, με τις κινήσεις των πολεμικών της πλοίων στην περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ, θα επιδιώξει να αμφισβητήσει εμπράκτως τα νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα των ως άνω χωρών και υπό το φόβο μιας πολεμικής σύγκρουσης, να προκαλέσει την παρέμβαση των ΗΠΑ και να παγώσουν οι διαδικασίες εξόρυξης και εκμετάλλευσης.

Παράλληλα, η Τουρκία θα επιχειρήσει να πετύχει εντός του Σεπτεμβρίου την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως κυρίαρχου κράτους, στην επικείμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Αμέσως μετά, σχεδιάζει να ανακηρύξει μονομερώς την δική της ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο μέχρι τα 200 ν.μ., και με βάση την αρχή της αναλογικότητας, να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με το ψευδοκράτος, χωρίς να αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ στο Καστελόριζο.

Στη συνέχεια, σχεδιάζει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Παλαιστίνη, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό της το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο έχουν λάβει εντολή να προβούν στις απαραίτητες επιχειρησιακές προετοιμασίες για να προστατεύουν τα τουρκικά πολεμικά πλοία.

Τέλος, στα πλαίσια του σχεδίου αυτού, η Τουρκία, μέσω της τουρκικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ, θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην ΑΟΖ Τουρκίας-ψευδοκράτους-Παλαιστίνης, έχοντας καταφέρει να περικλείσει και να απομονώσει εντελώς από θαλάσσης το Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει και το βέτο της Άγκυρας, στις προσπάθειες που καταβάλλει για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.

Υπάρχουν και άλλα υποτιθέμενα «βέλη στη φαρέτρα» της Άγκυρας, όπως η καταγγελία του Ισραήλ στον ΟΗΕ για το πυρηνικό του οπλοστάσιο, η καταγγελία επίσης στον ΟΗΕ για τον αποκλεισμό της Γάζας, η πλήρης διακοπή των διπλωματικών σχέσεων, το πλήρες πάγωμα των εμπορικών σχέσεων και άλλα.

Ασφαλώς και υπάρχουν πολλά κενά και αδυναμίες στο Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ, το οποίο επιδέχεται και πολλές αναγνώσεις.

Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα, εν όψει της μονομερούς ανακήρυξης της τουρκικής ΑΟΖ, πρέπει να είναι έτοιμη να διαχειριστεί το ζήτημα του Καστελόριζου, αν δεν το έχουν «διευθετήσει» ήδη εκείνοι που χαϊδολογούνται χρόνια τώρα με την Τουρκία.
Επίσης, είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ισραήλ δεν βοηθούσαν με χέρια και πόδια την Τουρκία να καταλάβει τα 40% του εδάφους της Κύπρου και να κρατηθεί πάνω στο νησί τόσα χρόνια, όλα θα ήταν πιο εύκολα για όλους. Είναι ο λάκκος που λέγαμε…

Το άρθρο-ανάλυση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, την Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011 ΠΗΓΗ:networkedblogs.com

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Καρατζαφέρης ετοιμάζεται για το Γουδή


Ο Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, Γ. Καρατζαφέρης δήλωσε στην Βουλή κατά την συζήτηση για το τζαμί:
Να σας θυμίσω ορισμένα πράγματα, κύριε Υπουργέ, που κάνετε πως τα ξεχνάτε. Έτσι λοιπόν έχουν το 3% και αύριο το πρωί θα έχετε ένα ισλαμικό κόμμα εδώ μέσα. Και μπορούμε; Το αντέχουμε; Δεν βλέπετε τι γίνεται στη Βουλγαρία που δεν μπορούν να κάνουν Κυβέρνηση εξαιτίας της παρουσίας αυτού του ισλαμικού κόμματος;
Παίζετε με τη φωτιά. Καταστρέφετε την Ελλάδα, να το καταλάβετε. Γι’ αυτό λοιπόν εάν δεν μπορείτε να κάνετε κάτι, πάμε τώρα σε εκλογές, για να σωθείτε. Διαφορετικά πιστεύω ότι ούτε τα ειδικά δικαστήρια θα φτάσουν. Μήπως χρειαστεί να κοιτάξουμε προς το Γουδή....”

Αυτά τα λέει ο πολιτικός που ψήφισε το Μνημόνιο και στήριξε με κάθε τρόπο, μέσο και συκοφαντία την Κυβέρνηση του Μνημονίου και τον Πρωθυπουργό της Τροϊκας, υπονομεύοντας συστηματικά τον Αντώνη Σαμαρά και τη ΝΣ.
Η δήλωσή του για το Γουδή σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο δεν αφήνει επίσης καμία αμφιβολία για το πως βλέπει και ό ίδιος το πολιτικό μέλλον του.                                                                                        ΠΗΓΗ:www.antinews.gr

Το εθνικό κράτος είναι αδιαπραγμάτευτο!

                                                                         

Τι να κάνουμε, τώρα που ζυγώνει η «τέλεια Καταιγίδα»…

Σε προηγούμενο σημείωμά μας αναφερθήκαμε στις διαφορετικές κρίσεις που συγκλίνουν σήμερα προς την Ελλάδα και η που η σύμπτωσή τους θα μπορούσε να προκαλέσει το σόκ της «τέλειας καταιγίδας».
Σε επόμενο σημείωμά μας δείξαμε ότι η Ελλάδα, παρ’ όλα αυτά, μπορεί μέσο-μακροπρόθεσμα να βγει πιο ισχυρή, αφού έχει πολλά πλεονεκτήματα που δεν αξιοποίησε τις τελευταίες δεκαετίες. Αρκεί να αντέξει το σοκ που έρχεται και τους κραδασμούς που θα ακολουθήσουν.
Εντάξει μέσο-μακροπρόθεσμα μπορούμε να τα καταφέρουμε…
Αλλά μπορούμε να αντέξουμε άμεσα την «τέλεια καταιγίδα» που επίκειται;
Η συνοπτική απάντηση είναι: Ναι, μπορούμε!
Αυτό δεν σημαίνει ότι «σίγουρα» θα τα καταφέρουμε. Σημαίνει, όμως, ότι έχουμε τη δυνατότητα και τα περιθώρια να τα καταφέρουμε. Και είναι στο χέρι μας…
 Όμως με άλλη διακυβέρνηση ως Πολιτεία και άλλα μυαλά ως κοινωνία!
Το πώς, θα εξετάσουμε αμέσως πιο κάτω:
Μεταδοτικότητα της κρίσης: Το ρίσκο του δανειστή
Πρώτον, να εκμεταλλευτούμε το «ρίσκο του δανειστή»!
Η κρίση χρέους της Ελλάδας, μπορεί να γίνει μεταδοτική σε όλη την Ευρώπη. Δεν είναι τόσο το οικονομικό μέγεθος της Ελλάδας και τους χρέους της και των πιθανών απωλειών των ξένων (κυρίως ευρωπαϊκών) τραπεζών.
Είναι πρωτίστως το φαινόμενο «ντόμινο» που θα ακολουθήσει. Και που θα συμπαρασύρει άλλες οικονομίες και χώρες και θεσμούς. Και το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης συνολικά, αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, θα προκαλέσει αμέσως εκτίναξη των spreads σε πολλές άλλες χώρες. Και μερικές, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, που βρίσκονται ήδη πολύ κοντά στο «χείλος του γκρεμού» θα βρεθούν «στο κενό»
Αυτό η Ευρωζώνη δεν μπορεί να το αντέξει. Αν η σωτηρία Ελλάδας, Ιρλανδίας και Πορτογαλίας στοίχισαν όλες μαζί λιγότερο από 400 δισεκατομμύρια, η αντίστοιχη «σωτηρία» Ισπανίας και Ιταλίας θα στοιχίσει πολλαπλάσια. Και τέτοιες δυνατότητες η Ευρωζώνη σήμερα δεν διαθέτει…
Άρα η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι εφιαλτικό σενάριο και για τους Ευρωπαίους συνολικά! Αυτό, καλό είναι να το θυμόμαστε εμείς – αλλά να το θυμίζουμε και σε κείνους.
Μέχρι τώρα σε όλο το σχετικό διάλογο που έγινε «το ρίσκο του δανειστή» δεν έπεσε στο τραπέζι. Μόνο το «ρίσκο του οφειλέτη».
Όλοι μάθαμε ή ακούσαμε (ή υπονόησαν διάφοροι) τι θα συμβεί στην Ελλάδα αν χρεοκοπήσει. Ελάχιστοι βγήκαν να θυμίσουν τι θα συμβεί και στην Ευρώπη, αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα.
Στον ευρωπαϊκό τύπο γράφηκε κάποιες φορές ότι η Ελλάδα μπορεί να αποδειχθεί «η Lehman Brothers της Ευρώπης». Αλλά η Ελλάδα δεν το χρησιμοποίησε, δεν το υπονόησε. Δεν το έχει συνειδητοποιήσει καν
Όχι ασφαλώς, να αρχίσουμε να «εκβιάζουμε», ούτε να βγάζουμε «πιστόλια στο τραπέζι» κι άλλες τέτοιες ανοησίες…
Γιατί, αν μας αντιμετωπίζουν ως «κακομαθημένους» που δεν έχουν διάθεση να αλλάξουν οι ίδιοι, αλλά επιμένουν να τους «ταϊζουν» οι εταίροι τους, τότε ο κίνδυνος του δανειστή δεν εξαρτάται από τι θα κάνουν εκείνοι, αλλά από το τι δεν κάνουμε εμείς.
Όσο πιστεύουν ότι «με τα μυαλά που κουβαλάμε, πάμε για φούντο έτσι κι αλλιώς, το συμπέρασμά (τους) θα είναι ότι όσο πιο γρήγορα μας ξεφορτωθούν, τόσο λιγότερα θα χάσουν όταν – «αναπόφευκτα» – χρεοκοπήσουμε.
Το πρόβλημα είναι να τους πείσουμε ότι εμείς έχουμε σκοπό να αλλάξουμε και μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας. Αλλά είναι πια η πολιτική που επιβάλλουν που δεν μας το επιτρέπει, όχι οι δικές μας «κακές συνήθειες» του παρελθόντος.
Μόνο τότε θα αντιληφθούν ότι το ρίσκο του δανειστή αφορά τους ίδιους πλέον. Γιατί εκείνοι δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα.
Γεωπολιτικό ρίσκο: Μια άλλη μεταδοτικότητα μιας άλλης κρίσης…
Δεύτερον, το γεωπολιτικό ρίσκο: Η Ελλάδα περιζώνεται από εξεγέρσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Ο ισλαμικός κόσμος βρίσκεται σε αναβρασμό. Η Δύση στην αρχή είδε την «αραβική άνοιξη» μάλλον αμήχανα, ενώ στη συνέχεια έσπευσε να παρέμβει, ώστε να ελέγξει το «μετά». Ακόμα αμήχανη είναι…
Γιατί μέσα στις δυνάμεις που πρωτοστατούν εκεί, ενεργό ρόλο έχουν οι ορκισμένοι εχθροί της Δύσης: οι φοντεμενταλιστές του Ισλάμ! Οι οποίοι, άλλωστε, εδώ και χρόνια είχαν κηρύξει «ιερό Πόλεμο» (Τζιχάντ) κατά των διεφθαρμένων καθεστώτων που τώρα καταρρέουν…
Αυτό το «ντόμινο» στον μουσουλμανικό κόσμο στην καλύτερη περίπτωση (για τη Δύση) είναι πια ανεξέλεγκτο και (στη χειρότερη) οδηγεί στην τελική επικράτηση του φονταμενταλισμού.
Πράγμα που πρώτον, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία στη Δύση, δεύτερον διασπά τη Δύση (καθώς υπάρχουν πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση του Ισλάμ) και τρίτον, έχει ήδη τον «απόηχό» του μέσα στις δυτικές κοινωνίες.
Οι πρόσφατες ταραχές στο Λονδίνο θεωρούνται ως «προπομπός» αυτών που φοβούνται πολλοί ότι θα ακολουθήσουν…
Η Ελλάδα είναι η «πύλη» της Ευρώπης στη Μέση Ανατολή. Κι έχει ήδη μια μεγάλη μάζα λαθρομεταναστών μέσα στην επικράτειά της.
Ακόμα κι αν δεν υπήρχε η σοβαρή οικονομική και κοινωνική κρίση στο εσωτερικό της, η Ελλάδα θα ήταν «αδύνατος κρίκος» της Ευρώπης, μια που θα κινδύνευε να καταστεί η «Κερκόπορτα» απ’ όπου οι αποσταθεροποιήσεις καθεστώτων μπορούν να περάσουν από την Ασία και την Αφρική στο Ευρωπαϊκό έδαφος.
Με δεδομένη την εύθραυστη κατάσταση στα Βαλκάνια, η «μεταδοτικότητα» κι αυτής της κρίσης γίνεται προφανής.
Με δεδομένες της μεγάλες μουσουλμανικές μειονότητες σε στις σημαντικότερες Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, η μεταδοτικότητα μιας τέτοιας κρίσης γίνεται προφανής και εφιαλτική.
Είναι μια άλλη «μεταδοτικότητα» μιας άλλης κρίσης!
Που επίσης καθιστά γεωπολιτικό συμφέρον όλων – μα όλων – τη θωράκιση της Ελλάδας. Που αντί να τη θωρακίζουν τώρα κάνουν ό,τι μπορούν για να την αποσταθεροποιήσουν
Αυτό το γεωπολιτικό επιχείρημα η επίσημη Ελλάδα ακόμα δεν το έχει επικαλεστεί δημόσια.
Κανείς δεν τους είπε ότι, αν η Αθήνα και η Μαδρίτη γίνουν «πλατείες Ταχρήρ» τότε το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα σαρωθεί για πολλούς λόγους, με πολλούς τρόπους κι απ’ όλες τις πλευρές. Γιατί ο «κίνδυνος» δεν είναι απ’ έξω, βρίσκεται ήδη «εντός των ευρωπαϊκών τειχών»…
Οι Ευρωπαίοι πυροβολούν τα πόδια τους!
Τρίτον,  η ίδια η Ευρωπαϊκή κρίση, ανεξάρτητα από την Ελλάδα πια: Διότι οι Ευρωπαίοι φαίνεται να κάνουν ό,τι μπορούν για να διαλύσουν το οικοδόμημά τους από μόνοι τους!
Βγήκαν πρόσφατα από ύφεση, που τους δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα ελλειμμάτων. Πριν την ξεπεράσουν καλά-καλά κι ενώ έχουν πλέον κρίση χρέους σε μια σειρά χώρες… ανεβάζουν τα επιτόκια! Ήδη το έκαναν δύο φορές, ετοιμάζονταν να το κάνουν και τρίτη, αλλά το ανέβαλαν…
Ταυτόχρονα, όσο ανεβαίνουν τα ευρωπαϊκά επιτόκια ισχυροποιείται και το ευρώ
Και τέλος, αντιδρούν στη κρίση ελλειμμάτων-δανεισμού επιβάλλοντας προγράμματα σκληρής λιτότητας σε πολλές χώρες (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία κλπ.)
Αυτό σημαίνει ότι η οικονομική δραστηριότητα θα πληγεί από τρείς πλευρές: Από την πλευρά της συνολικής προφοράς κι από την πλευρά της συνολικής ζήτησης κι από την πλευρά της ρευστότητας και από την πλευρά του Ισοζυγίου Πληρωμών. Από παντού
Κάνουν ό,τι μπορούν για να… ξαναμπούν σε ύφεση, πράγμα που, αν συμβεί θα χειροτερέψει και το πρόβλημα ελλειμμάτων (σε περιόδους ύφεσης αυξάνονται τα ελλείμματα) και το πρόβλημα δανεισμού (με υψηλότερα ελλείμματα και ακριβότερα επιτόκια, επιτείνεται το πρόβλημα του χρέους).
Πυροβολούν μόνοι τους τα πόδια τους!
Και το κάνουν μόνον οι Ευρωπαίοι
Ενώ όλοι οι άλλοι (Αμερικανοί και Βρετανοί παλαιότερα, Ιάπωνες ανέκαθεν) αυξάνουν την προσφορά χρήματος, ενισχύουν την εσωτερική ζήτηση, αποδυναμώνουν την ισοτιμία του νομίσματός τους για να ξεφύγουν από την κρίση, οι Ευρωπαίοι κάνουν τα αντίθετα!
Και είναι πολύ πιθανό να βυθιστούν πολύ πιο βαθιά στην κρίση.
Αυτή η αντίφαση είναι εντελώς ανεξάρτητη από το «ελληνικό πρόβλημα» αλλά αποτελεί πρόσθετο εμπόδιο στην Ελληνική Ανάκαμψη: Γιατί πως μπορεί η Ελλάδα να ορθοποδήσει όταν ολόκληρη η Ευρώπη ξαναπέφτει σε ύφεση;
Και τι αξιοπιστία θα έχουν οι εγγυήσεις που θα προσφέρει η Ευρώπη για το Ελληνικό χρέος, όταν η ίδια η Ευρώπη γονατίζει – και μάλιστα για λόγους άσχετους με την Ελλάδα;
Αυτή η κυοφορούμενη κρίση, μπορεί να αποδειχθεί ευκαιρία για την Ελλάδα στο εξής. Η μάλλον για μια άλλη ελληνική κυβέρνηση που μπορεί να πει τα εξής:
– Πρώτον, ότι η «λογική» να ξεπεράσουμε τη λιτότητα δια της…ασφυξίας απειλεί πια άμεσα όλη την Ευρώπη, όχι μόνο την Ελλάδα.
– Κι ότι αυτή η λογική πρέπει να αλλάξει για να σωθεί όλη η Ευρώπη, κι όχι μόνον η Ελλάδα.
– Κι ακόμα, όταν βουλιάζει η Ευρώπη, κάθε χώρα έχει δικαίωμα να αναζητεί αλλού εναλλακτικές λύσεις.
Αν κάνουμε ό,τι μπορούμε για να θέσουμε αυτό το πρόβλημα στους Ευρωπαίους, είναι πολύ πιθανό σύντομα να βρούμε πολλά ευήκοα ώτα μέσα στην Ευρώπη, καθώς η κρίση που προκαλούν οι ίδιοι στους εαυτούς τους πλέον (όχι το «ελληνικό πρόβλημα») θα αρχίσει να τους «δαγκώνει» όλους.
Το εθνικό κράτος είναι «αδιαπραγμάτευτο και αναντικατάστατο» (Ντελόρ)
Επιμύθιον: Βλέπουμε ότι καθώς μας πλησιάζουν οι κρίσεις από παντού, διαμορφώνονται και νέες ευκαιρίες που δίνουν επιχειρήματα και πλεονεκτήματα και διαπραγματευτικά ατού στην Ελλάδα να εξουδετερώσει κινδύνους ή να επωφεληθεί ή ίδια, ή να δημιουργήσει συμμαχίες που ως τώρα δεν έχει ή δεν βλέπει ή δεν έχει αντιληφθεί…
Αλλά προϋπόθεση για όλα αυτά είναι να ξαναγίνει η Ελλάδα σύγχρονο κράτος!
Εθνικό κράτος, με εθνικά συμφέροντα να ιεραρχήσει και να υπερασπιστεί…
– Και Δημοκρατία, με Δημόσιο συμφέρον από το οποίο αντλεί νομιμοποίηση για τη θεσμική της υπόσταση και την καθεστωτική της λειτουργία.
Γιατί αυτή τη στιγμή κοντεύει να «εκλείψει» ως εθνικό κράτος, ενώ είναι «ανάπηρη» δημοκρατία.
Κι αυτό που σήμερα της συμβαίνει δεν την πάει «μπροστά», στο μέλλον, την φέρνει πίσω στην εποχή των «διομολογήσεων» και των «Προστάτιδων Δυνάμεων»
Την υποβιβάζει από ελεύθερο δημοκρατικό κράτος σε άθλιο προτεκτοράτο
Η «διεθνής διακυβέρνηση» ξεκίνησε σαν όνειρο του Γιώργου Παπανδρέου και κατάντησε εφιάλτης της Ελλάδας!
Καιρός να αντιληφθούν οι Έλληνες – αυτό που έχουν αντιληφθεί όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι – ότι το εθνικό κράτος είναι «αναντικατάστατο και αδιαπραγμάτευτο» (όπως είχε πει κάποτε ο Ζακ Ντελόρ, πατέρας της Πολιτικής Ενοποίησης της Ευρώπης). Δεν είναι… αναλώσιμο!
Ότι η Ενωμένη Ευρώπη θα υπάρξει – αν υπάρξει – ως ένωση εθνικών κρατών με κοινή ταυτότητα και κοινά συμφέροντα, όχι ως άλωση κρατών ούτε ως υποταγή εθνών και λαών.
Θα υπάρξει – αν υπάρξει – ως πολιτική Ένωση με Ελευθερία και Δημοκρατία, όχι ως γραφειοκρατική επιβολή ενός «διευθυντήριου».
Η «διεθνής διακυβέρνηση» είναι το αντίθετο απ’ όλα αυτά και οδηγεί στο πάρτυ των κερδοσκόπων. Και στη διάλυση της Ευρώπης.
– Προϋπόθεση για να υπάρξει η Ευρώπη είναι οι δημοκρατικές κοινωνίες της να γίνουν κύριες του εαυτού τους και να αποκτήσουν συναίσθηση των εθνικών συμφερόντων τους. Των «συνεργειών» που έχουν ανάμεσά τους και της σύγκλισης που μπορούν να επιτύχουν μεταξύ τους…
– Προϋπόθεση για να υπάρξει η Ελλάδα και να βγει ενισχυμένη, είναι ακριβώς η ίδια: Να γίνει κύρια του εαυτού της! Και να συνειδητοποιήσει ότι σε μια Πολιτική Ένωση της Ευρώπης έχει κάθε λόγο να συμμετέχει ισότιμα, φτάνει η ίδια να σταθεί στα πόδια της και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να πάψουν να… πυροβολούν τα πόδια τους.
Ο εθνοκεντρισμός είναι απόλυτα συμβατός με τον Ευρωπαϊσμό.
Η «διεθνής διακυβέρνηση» διαλύει την Ευρώπη.
Το να πάρουμε τη χώρα μας ξανά στα χέρια μας είναι απόλυτα συμβατό με το να πάρουμε την Ευρώπη ξανά στα χέρια μας…
Παραφράζοντας κάπως το Ντεγκώλ, η Ενωμένη Ευρώπη θα υπάρξει ως Ευρώπη των Πατρίδων. Κι όχι των… «απάτριδων»!      
Τηλέμαχος                                                                                                                                                 ΠΗΓΗ:www.antinews.gr
 

Μήπως κινδυνεύει η Ελληνική ΑΟΖ και όχι η Κυπριακή;



  • Πού σκοπεύει η Άγκυρα στην ρήξη της με το Ισραήλ;
  • Το επόμενο καίριο βήμα του Ταγίπ Ερντογάν
  • Ένα βολικό θερμό επεισόδιο για τον Γιώργο Παπανδρέου
«Αν τα μέτρα που λάβαμε έως τώρα αποτελούσαν το «Σχέδιο Β», υπάρχει και «σχέδιο Γ» το οποίο θα εφαρμοσθεί κατά στάδια, αναλόγως των εξελίξεων» δήλωσε την Τρίτη, στο περιθώριο της τελετής έναρξης του νέου δικαστικού έτους, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, δίνοντας έτσι, μετά από λίγα 24ωρα δικής του σιωπής, το σήμα ότι οι κινήσεις εναντίον του Ισραήλ που εξήγγειλε την Παρασκευή ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Αχμέτ Νταβούτογλου δεν είναι παρά η αρχή.

Όποιος όμως πιστεύει πως σκοπός του πανέξυπνου Ταγίπ Ερντογάν είναι να έρθει σε στρατιωτική ρήξη – σύγκρουση με το Τελ Αβίβ, τότε προφανώς είτε δεν γνωρίζει τον τούρκο πρωθυπουργό, είτε δεν έχει «δει» το ευρύτερο πλαίσιο της περιοχής στην οποία φαίνεται να ανεβαίνει η θερμοκρασία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

“Τσαμπουκάς”…αλλά με μέτρο! Αυτός είναι ο Ερντογάν, αυτό είναι το γενικότερο πλαίσιο δράσης της τουρκικής πολιτικής. Αν διαβάσουμε προσεκτικά τις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, θα διαπιστώσουμε ότι προσπαθεί να αφήσει ανοιχτή μία έξοδο διαφυγής σ΄ όσα κατά τ΄ άλλα…απειλητικά ανακοινώνει. Ο Τ. Ερντογάν, είναι χαρισματικός και έξυπνος. Δεν μπορεί να μην μετρά ότι αυτή τη στιγμή μία σπασμωδική κίνηση μπορεί να απομονώσει την Τουρκία. Και ίσως γι΄ αυτό όλες οι “απειλές” συμπληρωνόταν με ένα “θα το δούμε”, «θα πράξουμε ανάλογα με τις εξελίξεις» και άλλα σχετικά.

Πού αποσκοπεί λοιπόν η πολιτική του τούρκου πρωθυπουργού; Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν στοχεύει στην στρατιωτική αναμέτρηση, αν και επιλέχθηκε ως τρόπος «πίεσης» προς την πλευρά του Τελ Αβίβ, η επί της θαλάσσης αντιπαράθεση, στην οποία σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία η Τουρκία υπερτερεί (το Ισραήλ όμως δεν μας έχει συνηθίσει να δημοσιοποιεί πλήρως τις στρατιωτικές του δυνάμεις…).

Η κίνηση της Τουρκίας στην γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου (και ιδιαίτερα στο θέμα της ενέργειας), αποσκοπεί στην επίδειξη ισχύος και στην «απειλή» μίας ισχυρής Τουρκίας απέναντι σε ένα πανίσχυρο Ισραήλ. Το κερδισμένο γόητρο του τούρκου πρωθυπουργού είναι δεδομένο (έχει ήδη κερδίσει την συμπάθεια του αραβικού κόσμου), όμως είναι γεγονός πως δεν μπορεί η Άγκυρα να βρεθεί αντιμέτωπη ούτε με την στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ, ούτε με τις οικονομικές δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από αυτό, ούτε όμως και απέναντι στην αμερικανική Noble Energy η οποία έχει την απόλυτη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης και φυσικά του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού.

Βρίσκεται πράγματι ο Ερντογάν μπροστά σε ένα αδυσώπητο αδιέξοδο; Φυσικά όχι…, αφού ποτέ δεν θα ξεκινούσε κάτι χωρίς να έχει εξασφαλισμένο κέρδος από αυτό. Και το κέρδος θα έρθει στην Τουρκία, τη στιγμή που θα ανακοινώσει την αποχώρησή της από την περιοχή, λόγω σεβασμού απέναντι στο ΝΑΤΟ, λόγω σεβασμού απέναντι στην απαίτηση διατήρησης ειρήνης στην περιοχή… Έτσι, θα εγκαταλειφθεί η «χορογραφία» που βλέπουμε αυτή τη στιγμή και θα υπάρξει το επόμενο βήμα… Και θα πραγματωθεί η αποχώρηση των τουρκικών πολεμικών πλοίων, η οποία θα γίνει στην Ελληνική ΑΟΖ, νότια του Καστελόριζου. Εκεί θα υπάρξει και ανακοίνωση, πως τα τουρκικά πλοία σεβόμενα την φιλία μεταξύ των χωρών, αποχώρησαν και εγκαταστάθηκαν στην τουρκική ΑΟΖ (η Τουρκία έχει ήδη εκδόσει χάρτες βάσει των οποίων αμφισβητεί ευθέως την Ελληνική ΑΟΖ και ταυτόχρονα την οικειοποιείται…!). Με απλά λόγια, η Τουρκία θα ανακοινώσει την «δική» της ΑΟΖ, παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο των θαλασσών, αυτή τη φορά εις βάρος της Ελλάδας…!!! Και στο σημείο αυτό, αρχίζουν τα δύσκολα για την ασθμαίνουσα πολιτικά και οικονομικά Ελλάδα…

Τι θα κάνει η κυβέρνηση Παπανδρέου σε μία τέτοια ευθεία πρόκληση; Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, έχει ήδη ανακοινωθεί πως το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έχει διαταχθεί να προστατεύσει τα Ελληνικά χωρικά ύδατα μέχρι και την υφαλοκρηπίδα… αλλά όχι πέρα από αυτήν! Και φυσικά, άλλο είναι η υφαλοκρηπίδα και άλλο είναι η ΑΟΖ (την οποία δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει η Ελληνική κυβέρνηση!!!). Τι θα πρέπει, λοιπόν, ο Γιώργος Παπανδρέου; Θα ανακοινώσει την αναγνώριση της Ελληνικής ΑΟΖ μετά την Άγκυρα και θα διατάξει τον Ελληνικό Στόλο να κινηθεί προκειμένου να την υπερασπίσει και να διώξει τα τουρκικά πολεμικά πλοία από την Ελληνική ΑΟΖ; Ή μήπως θα προτιμήσει τη γνωστή πολιτική της αδράνειας και ουσιαστικά της απώλειας των εθνικών κεκτημένων και δικαιωμάτων, μέσω εκκίνησης διαλόγου με την Άγκυρα, προκειμένου να εκτονωθεί η «κρίση»;

Τα ερωτήματα που πηγάζουν από μία τέτοια εξέλιξη είναι αδυσώπητα και απαιτούν άνδρες ικανούς να παίρνουν κρίσιμες αποφάσεις. Πράγματι, πόσοι μπορούν να χαρακτηρίσουν ικανό για τέτοιου είδους αποφάσεις τον Γ. Παπανδρέου; Και αν αποφασίσει να ανταπεξέλθει σε ένα θερμό επεισόδιο, αυτό θα το κάνει για να υπερασπίσει τα εθνικά δικαιώματα της Ελλάδας ή για να δημιουργήσει έναν αντιπερισπασμό – αποπροσανατολισμό στο εσωτερικό της χώρας, ικανό μάλιστα να «διαγράψει» όλα όσα σήμερα βαρύνουν την κυβέρνηση και την απειλούν με διάλυση;


ΥΓ: Το κείμενο αυτό αποτελεί «σενάριο» που πολύ πιθανό είναι να το δούμε να γίνεται πράξη. ΠΗΓΗ:kostasxan.blogspot.com

Μανώλης Γλέζος: Λέει ΟΧΙ στην προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Πάρο γιατί… κατέλυσε την δημοκρατία!

Αυτοί είναι οι «ήρωες» της αριστεράς! Κατά την συνεδρίαση του τελευταίου δημοτικού συμβουλίου της Πάρου, στις 6 Σεπτεμβρίου, συζητήθηκε η τοποθεσία όπου θα πρέπει να τοποθετηθεί η προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου – κάπου στην περιοχή Θόλου Παροικιάς… Ο γνωστός… superstar και είδωλο χιλιάδων «αντιφασιστών», Μανώλης Γλέζος ως επικεφαλής της δημοτικής Κίνησης Ενεργών Πολιτών Πάρου, καταψήφισε την πρόταση τοποθέτησης της προτομής στο νησί γιατί όπως είπε χαρακτηριστικά: «από την εποχή του Μ. Αλεξάνδρου και πιο πριν του πατέρα του Φιλίππου καταργήθηκε η δημοκρατία. Αρνούμαστε λοιπόν την διαστρέβλωση της ιστορίας».
Δεν περιμέναμε αυτή την τοποθέτηση για να μάθουμε τα αισθήματα των μαρξιστών για τον Μέγα Αλέξανδρο. Όμως και να μιλάει ο Γλέζος για διαστρέβλωση της ιστορίας… πάει πολύ! Η στάση της… μεγάλης αυτής μορφής της αριστεράς, ασφαλώς και συνάδει με τον ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟ και την ιστορική αγραμματοσύνη  των μπολσεβίκων που κρύβουν την εμπάθειά τους κάτω από τον μανδύα της… «δημοκρατίας» και των «προοδευτικών ιδεών»… Να τον χαίρεται η αριστερά και το θολοκουλτουριάρικο σκυλολόι λοιπόν και να θυμούνται πάντα ότι ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΗΡΩΕΣ σαν τον Μεγάλο Στρατηλάτη είναι τόσο Μεγάλοι που δεν μπορούν με τίποτα να τους φτάσουν οι νάνοι του μαρξισμού. Πολύ περισσότερο ένας… Γλέζος!                                                                                    ΠΗΓΗ:xryshaygh.wordpress.com

Εθνική Ψυχή και Ιστορία: Οι μεγάλοι εχθροί της «παγκοσμιοποίησης»

aetos«Ας λείψη το κράτος, που θα είναι εμπόδιο ή θα παραμορφώνη την εθνική ψυχή. Αν το κράτος στενοχωρή το έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή να αλλάξη μορφή ή να χαθή. Το κράτος, που εμποδίζει το έθνος, είναι περιττό και βλαβερό.» Ίων Δραγούμης

Ο μεγάλος και βαθύς γνώστης των ανθρωπίνων πραγμάτων Γουσταύος Λε Μπόν εις το περίφημο έργον του «Η ψυχολογία των όχλων» πολύ εύστοχα παρατηρεί και επισημαίνει ότι όσο ισχυροί είναι οι δεσμοί μεταξύ των ατόμων μιας ομάδος, τόσο δυσκολότερα αυτός καθίσταται «όχλος» και χειραγωγείται από επιτήδειους και πονηρούς δημαγωγούς. Ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των ατόμων ο Γουσταύος Λε Μπον θεωρεί την κοινή φυλετική καταγωγή, την επίγνωση του κοινού ιστορικού παρελθόντος, την παράδοση και βεβαίως και την κοινή θρησκευτική πίστη. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι προσπαθούν να κάνουν τα όσα κάνουν στην Ελλάδα σήμερα οι εξουσιαστές της.
Γιατί θέλουν να διαγράψουν την Ιστορία μας; Γιατί διαλύοντας κάθε εθνικό και φυλετικό δεσμό, διαγράφοντας κατ’ ουσίαν την εθνική μνήμη, την φυλετική ψυχή, αφαιρώντας τον ενιαίο θρησκευτικό χαρακτήρα του κράτους μας δεν επιδιώκουν τίποτε άλλο από το να μεταβάλλουν τον λαό της Ελλάδος, τον πλέον ομοιογενή εθνικά και γλωσσικά λαό της Ευρώπης, σε έναν όχλο ασπόνδυλο, χωρίς ταυτότητα, χωρίς παρελθόν και τελικά χωρίς μέλλον.
Σε συνέδριο που έγινε στην Θράκη προ ετών, συνέδριο που συνδιοργάνωσε το Υπουργείο Εξωτερικών και που ήταν σε αυτό παρών και ο ίδιος ο υφυπουργός των εξωτερικών ελέχθη ότι βαδίζουμε σε κοινωνία των κοινοτήτων κι όχι του “κράτους – έθνους…»
Ποιος έδωσε το δικαίωμα σ’ αυτούς που σήμερα μας εξουσιάζουν να θέλουν να καταργήσουν το Έθνος σαν ουσία αυτού του ίδιου του κράτους; Θα αναφέρουμε επίσης σχετικά ότι απόλυτα ευθυγραμμισμένη με αυτήν τους την επιδίωξη είναι και η αλλαγή του κώδικος Ελληνικής ιθαγενείας, που ήδη έχει ψηφισθεί σαν νόμος του κράτους, αλλαγή με την οποία «ελληνοποιούνται» διαφόρων ειδών και αποχρώσεων αλλοδαποί!
Ποιοι όμως ιδρύσαν αυτό το κράτος και γιατί και ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να το καταργήσουν;
Τροιζήνα, 3 Απριλίου 1827, άρθρο 5: «Η κυριαρχία ενυπάρχει εις το Έθνος πάσα εξουσία πηγάζει εξ αυτού και υπάρχει υπέρ αυτού».
Το νέο Ελληνικό κράτος ιδρύθηκε από την Επανάσταση του 1821 και είναι ξεκάθαρο ότι αυτοί που το ίδρυσαν είχαν σαφέστατο προσανατολισμό. Αρκεί μόνον να αναφέρουμε ότι στην πρώτη διακήρυξη που έγινε από την Μεσσηνιακή Γερουσία μετά την πρώτη απελευθέρωση Ελληνικής πόλεως, της Καλαμάτας, την 25η Μαρτίου του 1821 ο αρχιστράτηγος Μαυρομιχάλης επικαλούμενος την Θεία Πρόνοια διεκήρυσσε την ανεξαρτησία της Ελλάδος προς τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις. Αργότερα στην πρώτη Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στην Επίδαυρο στις 20 Δεκεμβρίου του 1821 εκηρύσσετο επίσημα η πολιτική ύπαρξη και ανεξαρτησία της Ελλάδος και ψηφιζότανε το πρώτο πολίτευμα.
Ακόμη, στην Τρίτη εθνοσυνέλευση που έγινε στην Τροιζήνα στις 3 Απριλίου του 1827 ψηφιζόταν στην διάρκεια των εργασιών της το πολιτικόν σύνταγμα της Ελλάδος, του οποίου το άρθρο 5 ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η κυριαρχία ενυπάρχει εις το Έθνος πάσα εξουσία πηγάζει εξ αυτού και υπάρχει υπέρ αυτού». Ε, αυτό το Έθνος κάποιοι «προφεσόρες» και κάποιοι πολιτικοί, δήθεν εθνικοί εκπρόσωποι, αποφάσισαν να τα καταργήσουν! Δεν πρόκειται, λοιπόν, περί «μεταρρυθμίσεων». Πρόκειται περί καταργήσεως αυτού του ίδιου του Ελεύθερου Ελληνικού κράτους, όπως αυτό προέκυψε από το Αίμα και την Θέληση των Αγωνιστών της Εθνεγερσίας!

Θέλουν μια κοινότητα «πολιτών», χωρίς εθνική, φυλετική και θρησκευτική ταυτότητα. Θέλουν ένα κράτος δήθεν λαϊκό, ενάντια στην θέληση αυτού του ίδιου του Λαού. Αυτό θέλουν και ο Ελληνικός λαός έχει καθήκον με κάθε τρόπο, σεβόμενος την ύπαρξη αυτή καθ’ αυτή της πολιτείας των Ελλήνων, να μη τους το επιτρέψει.                                                                               ΠΗΓΗ:xryshaygh.wordpress.com

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Τι λέει ο "πατέρας" του Αναρχισμού Μπακούνιν για τους Εβραίους...

Διαβάστε το κείμενο βρε άπλυτα που τους υποστηρίζετε και τους προστατεύετε....
Διαβάστε το και εσείς κομμουνιστές για να καταλάβετε ποιών συμφέροντα προωθείτε

” Τώρα, αυτός όλος ο Εβραϊκός κόσμος, ο οποίος συγκροτεί μια σέκτα εκμετάλλευσης, ένα λαό από βδέλλες, ένα αδηφάγο παράσιτο, στην οποία είναι στενά και βαθιά συνδεδεμένοι ο ένας με τον άλλον, χωρίς να λογαριάζουν όχι μόνο συνοριακές, αλλά επίσης ούτε και πολιτικές διαφορές- αυτός ο Εβραϊκός κόσμος είναι στις ημέρες μας, κατά μεγάλο μέρος, στη διάθεση του Μαρξ ή του Ρότσιλντ. Είμαι βέβαιος ότι, από την μία πλευρά, η οικογένεια Ρότσιλντ εκτιμά την αξία του Μαρξ, και από την άλλη πλευρά, ο Μαρξ αισθάνεται μια ενστικτώδη συμπάθεια και τρέφει έναν μεγάλο σεβασμό για την οικογένεια Ρότσιλντ. Αυτό ίσως φαίνεται περίεργο. Τι κοινό θα μπορούσε να υπάρχει μεταξύ του κομμουνισμού και της....
υψηλής διαχείρισης χρημάτων; Ω! ω! Ο κομμουνισμός του Μαρξ ζητά ένα ισχυρό συγκεντρωτικό κράτος και όπου αυτό υφίσταται, πρέπει αναπόφευκτα να υπάρχει μια κεντρική κρατική τράπεζα, και όταν αυτό υφίσταται, εκεί το παρασιτικό Εβραϊκό Έθνος, το οποίο κερδοσκοπεί πάνω στο μόχθο του λαού, θα βρίσκει πάντοτε τα μέσα για την ύπαρξη του.Μπακούνιν


Άντε, με τις υγείες σας τώρα πρακτοράκια του Soros και της Αμερικανοσιωνιστικής Πρεσβείας...!! ΠΗΓΗ:paspartoy.blogspot.com