Δ.ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ:"Βιβλία που δεν είναι νοητό να μην υπάρχουν στην ατομική βιβλιοθήκη του δάσκαλου"

«Δίνω έναν αριθμό βιβλίων που δεν είναι νοητό να μην υπάρχουν στην ατομική βιβλιοθήκη του δάσκαλου, προτού μπει στην τάξη. Πνευματική περιουσία στοιχειώδης αλλά βαρύτιμη. "Ακτινο­βολία υποβάθρου", θα λέγανε οι κοσμολόγοι στη γλώσσα τους. Η επαφή μας με τα κείμενα αυτά ζητά να μοιάζει το δεσμό που έχει ο καθένας μας με στοιχεία όπως: η θάλασσα, το βουνό, η μουσική, το ταξίδι, η Κυριακή, η κουβέντα με το φίλο, η Αγορά, οι "υπαρκτικές ώρες" του προσώπου μας»

Α. Για τα Νέα Ελληνικά 1. Πολίτου Ν., Εκλογαί από τα τραγούδια του ελληνικού λαού.
2. Σολωμού Δ., Άπαντα. Επιμέλεια – Σημειώσεις υπό Λίνου Πολίτη. Τόμοι 2 + Παράρτημα.
3. Καβάφη Κ., Ποιήματα. Επιμ. Γ. Π. Σαββίδη. Τόμοι 2.
4. Παπαδιαμάντη Α., Άπαντα. Επιμ. Τριανταφυλλόπουλου, Τόμοι 5.
5. Κορνάρου Β., Ερωτόκριτος. Εκδ. Ξανθουδίδη.
6. Χορτάτζη Γ., Ερωφίλη.
7. Κάλβου Α., Ωδαί, Εκδ. Ρ.Μ. Pontani.
8. Μακρυγιάννη, Απομνημονεύματα. Εισαγωγή Γ. Βλαχογιάννη, βιβλία 4 με Πρόλογο και Επίλογο.
9. Μυριβήλη Σ., α’) Η ζωή εν τάφω
β’) Ο Βασίλης ο Αρβανίτης
γ’) Η Παναγιά η Γοργόνα
10. Βάρναλη Κ., α') Το φως που καίει
β’) Σκλάβοι πολιορκημένοι
γ’) Ποιήματα
δ’) Η αληθινή απολογία του Σωκράτη.
11. Σεφέρη Γ., α’) Δοκιμές. Τόμοι 2
β’) Ποιήματα
γ’) Έξι νύχτες στην Ακρόπολη
12. Παλαμά Κ., α’) Τρισεύγενη
β’) Θάνατος Παλικαριού
γ’) Ο δωδεκάλογος του Γύφτου
13. Καζαντζάκη Ν., α’) Βίος και πολιτεία τον Αλέξη Ζορμπά.
β’) Αναφορά στο Γκρέκο
14. Ελύτη Ο., α’) Έξη και μία τύψεις για τον ουρανό
β’) Το Φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη Ομορφιά.
γ’) Το άξιον εστί
δ’) Άσμα ηρωικό και πένθιμο
ε’) Προσανατολισμοί.
15. Ανωνύμου, Ελληνική Νομαρχία.
16. Κολοκοτρώνη, Απομνημονεύματα. Καταγραφή Τερτσέτη.
17. Βυζαντίου Δ., Βαβυλωνία.
18. Ροΐδη Ε., Πάπισσα Ιωάννα.
19. Φωτιάδη Δ., Καραϊσκάκης.
20. Καρυωτάκη Κ., Άπαντα. Επιμ. Γ.Π. Σαββίδη. Τόμοι 2.
21. Κονδυλάκης Ι., Ο Πατούχας
22. Εμπειρίκου Α., α’) Οκτάνα
β’) Υψικάμινος
γ’) Ενδοχώρα
23. Σικελιανού Α., Αντίδωρο (Επιτομή)
24. Ψυχάρη Γ., Το ταξίδι μου.
25. Αποστολάκη Γ., Η ποίηση στη ζωή μας.
26. Δημαρά Κ.Θ., Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
27. Περάνθη Μ., Μεγάλη Ελληνική Ανθολογία της ποιήσεως. Από την Άλωση ως σήμερα.
28. Παπαρρηγοπούλου Κ., Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.
29. Εκδοτική Αθηνών, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.
30. Εκδοτική Αθηνών, Ελληνική Μυθολογία.

Β. Για τα Αρχαία Ελληνικά
31. Όμηρος
α’) Iliad. Εκδ. Allen-Monro. 2 τόμοι Οξφόρδη.
β’) Odyssey. Εκδ. Allen. 2 τόμοι. Οξφόρδη.
γ’) Hymni. Εκδ. Allen. 1 τόμος. Οξφόρδη.
δ’) Ιλιάδα-Όδύσσεια. Μετάφρ. Καζαντζάκη-Κακριδή.
ε’) Οδύσσεια. Μετάφρ. Ζ. Σίδερη.
32. Ησίοδος
α’) Theogonia, Opera et dies. Εκδ. Solmen. Οξφόρδη.
β’) Άπαντα. Εισαγωγή - κείμενο - σχόλια - κριτικό υπόμνημα υπό Κ. Σίττλ.
33. Προσωκρατικοί
Die Fragmente der Vorsokratiker, Εκδ. Diels-Kranz. 2 τόμοι.
34. Πίνδαρος
α’) Carmina. Εκδ. Bowra. Οξφόρδη.
β’) Επίνικοι. Μετάφρ. Θ. Βορέα. 4 τόμοι.
35. Λυρικοί. Lyrica Graeca selecta. Εκδ. Page, Οξφόρδη.
36. Αισχύλος
α’) Septem Tragoediae. Εκδ. Murray, Οξφόρδη.
β’) Οι τραγωδίες του Αισχύλου. Μετάφρ. Γ. Γρυπάρη, 2 τόμοι.
37. Σοφοκλής
α’) Fabulae. Εκδ. Pearson, Οξφόρδη.
β’) Οι τραγωδίες του Σοφοκλέους. Μετάφρ. Γ. Γρυπάρη, 2 τόμοι.
38. Ευριπίδης
α’) Fabulae. Εκδ. Murray, 3 τόμοι. Οξφόρδη.
39. Αριστοφάνης
α’) Comediae. Εκδ. Hall-Gelbert, τόμοι 3, Οξφόρδη.
β’) Οι κωμωδίες του Αριστοφάνη, Μετάφρ. Θ. Σταύρου.
40. Ηρόδοτος
α’) Historiae. Εκδ. Hude. 2 τόμοι. Οξφόρδη.
β’) Ιστορίαι. Μετάφρ. Α. Βλάχου. 3 τόμοι.
41. Θουκυδίδης
α’) Ξυγγραφή. Εκδ. Stuart-Jones και Powell. 2 τόμοι. Οξφόρδη
β’) Ιστορία. Μετάφρ. Ελ. Βενιζέλου.
42. Ξενοφών
Opera. Εκδ. Marchant, 5 τόμοι. Οξφόρδη.
43. Πλάτων
α’) Opera. Εκδ. Burnet, 5 τόμοι. Οξφόρδη.
β’) Συμπόσιον υπό Ι. Συκουτρή.
γ’) Πολιτεία υπό Κ. Γεωργούλη.
δ’) Φαίδρος υπό Ι. Θεοδωρακόπουλου.
44. Αριστοτέλης
α’) Τα μετά τα Φυσικά. Εκδ. Jaeger. Οξφόρδη.
β’) Τα μετά τα Φυσικά. Μετάφρ. Κ. Γεωργούλη.
γ’) Περί Ποιητικής υπό Συκουτρή-Μενάρδου.
δ’) Γεωργούλη Κ., Αριστοτέλης ο Σταγιρίτης.
45. Πλούταρχος
α’) Βίοι παράλληλοι. Εκδ. Sintenis. 5 τόμοι. Λειψία.
β’) Βίοι παράλληλοι. Βιβλιοθήκη Ζαχαρόπουλου. 5 τόμοι (οι μισοί βιογραφούμενοι).
46. Λουκιανός
α’) Opera. Εκδ. Macleod. 4 τόμοι. Οξφόρδη.
β’) Άπαντα. Μετάφρ. Ι. Κονδυλάκη.
47. Επίκουρος
Θεοδωρίδη Χ., Επίκουρος. Η αληθινή όψη του αρχαίου κόσμου.
48. Λουκρήτιος.
Περί της φύσεως των πραγμάτων. Μετάφρ. Κ. Θεοτόκη.
49. Liddel-Scott, Μέγα λεξικόν της ελληνικής γλώσσης. Μετάφρ. Μόσχου – Κωνσταντινίδου. 5 τόμοι.
50. Σταματάκου Ι., Λεξικόν της αρχαίας ελληνικής γλώσσης.
51. Lesky A., Ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας. Μετάφρ. Α. Τσοπανάκη.
52. Τσούντα Χ., Ιστορία της αρχαίας ελληνικής τέχνης.
(Ο κατάλογος αυτός υπάρχει στο βιβλίο του Δ. Λιαντίνη "Τα Ελληνικά")ΠΗΓΗ

Ανεπαρκές το σχέδιο «Αθηνά», λένε οι πρόεδροι των ΤΕΙ

 

Τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις επιφυλάξεις τους για το σχέδιο αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (σχέδιο «Αθηνά») εξέφρασαν οι πρόεδροι των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΤΕΙ) κατά τη διάρκεια της Συνόδου τους.
Οι πρόεδροι έκριναν το σχέδιο «Αθηνά» ως «ανεπαρκές» προσθέτοντας ότι οι προτάσεις του «πλήττουν ευθέως και ουσιαστικά μονομερώς την Ανώτατη Τεχνολογική Εκπαίδευση της χώρας».
Συγκεκριμένα, οι πρόεδροι των ΤΕΙ αναφέρουν στο ψήφισμα που εξέδωσαν:
 - Στις προτεινόμενες μετακινήσεις Τμημάτων, μεγάλος αριθμός φοιτητών των ΤΕΙ δεν θα ολοκληρώσει τις σπουδές του, κάτω από την πίεση της σημερινής οικονομικής συγκυρίας.
 - Αποδομούνται προγράμματα σπουδών και επαγγελματικά δικαιώματα, που δημιουργήθηκαν σε βάθος χρόνου και με υψηλό κόστος.
 - Οι πολλαπλές συγχωνεύσεις και η φανερή πλέον υποβάθμιση των τίτλων καταδεικνύουν τη μονομερή κατεύθυνση του «σχεδίου Αθηνά».
Οι πρόεδροι των ΤΕΙ ζητούν να ολοκληρωθεί ο διάλογος για το θέμα με θεσμικές διαδικασίες, με συμμετοχή της ΑΔΙΠ (Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας Ανώτατης Εκπαίδευσης) και του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και να αποσυνδεθεί η ολοκλήρωση του «Σχεδίου Αθηνά» από τις εισαγωγικές εξετάσεις του 2013, ώστε να ενσωματωθούν, όπως σημειώνουν, στο φετινό μηχανογραφικό για τους υποψηφίους μόνο οι αλλαγές που θα γίνουν αποδεκτές από τις διοικήσεις των Ιδρυμάτων.
Εξάλλου, υπογραμμίζουν, είναι αδύνατη η εφαρμογή των μεταβολών που προτείνει το σχέδιο «Αθηνά» μέσα στο διάστημα των ολίγων μηνών μέχρι το Σεπτέμβριο του 2013 (προεδρικά διατάγματα, αλλαγές προγραμμάτων, μετακινήσεις εργαστηρίων, φοιτητών κ.λπ.).
Παράλληλα, οι πρόεδροι των ΤΕΙ συζήτησαν και τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Τεχνολογικά Ιδρύματα και σημείωσαν: «Οι προϋπολογισμοί των Ιδρυμάτων για το 2013 ευρίσκονται σε κατάφωρη αναντιστοιχία με τις πραγματικές ανάγκες. Η δραματική μείωση του σχετικού προϋπολογισμού στο 50% και πλέον δεν είναι αποδεκτή. Η μείωση των κονδυλίων για λειτουργικές δαπάνες θα δημιουργήσει αδυναμία ακόμη και στην κάλυψη πάγιων λειτουργικών εξόδων».
Μετά τους πρυτάνεις των πανεπιστημίων και οι πρόεδροι των ΤΕΙ εντόπισαν προβλήματα με τις αρμοδιότητες των μελών των νέων Συμβουλίων Διοίκησης, ζητώντας αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων και διευκρινίσεις.ΠΗΓΗ

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΑΠΟ ΑΡΓΥΡΗ ΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟ

                       

• Παραδέχεται πως η κυβέρνηση εκβιάστηκε.

• Παραδέχεται πως η κυβέρνηση ενέδωσε στον εκβιασμό των δανειστών.

• Για να δικαιολογηθεί μάλιστα υιοθετεί τον πυπήνα της προπαγάνδας που επαναλαμβάνεται και διαχέεται στην κοινωνία από τα εξαγορασμένα Μ.Μ.Ε..

Όταν λοιπόν αποδέχεσαι πως ως εκπρόσωπος του ελληνικού λαού ενέδωσες στους εκβιασμούς κι έδωσες το λόγο σου σε ξένα συμφέροντα να εφαρμόσεις την πολιτική που αυτούς βολεύει κι όχι τον ελληνικό λαό, αυτόματα επαληθεύεις τον ορισμό του ΔΟΣΙΛΟΓΟΥ.

Στη συνέχεια αποδέχεσαι πως η πολιτική αυτή είναι επιζήμια για τη χώρα, αλλά παρόλαυτά συνεχίζεις να την εφαρμόζεις, άρα είσαι ΣΥΝΕΡΓΟΣ.

ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

Η παντελής έλλειψη  συντονισμού των πατριωτών, πολιτικών κομμάτων, και οργανώσεων στις απεργίες άφησε ανοιχτό το πεδίο για να αλωθεί από την αριστερά και το παρακράτος, οι απεργιακές κινητοποιήσεις των Ελλήνων. Οι εθνικιστές φοβούμενοι επεισόδια και προβοκάτσιες απουσιάζουν παντελώς από τα τεκτενόμενα παρόλο που στέκονται στο πλευρό των απεργών.
Αυτή η έλλειψη συντονισμού δείχνει οτι ο πατριωτικός χώρος συθλιβώμενος στις προσωπικές διαφορές προτιμάει να μένει απαθείς τραβώντας ο καθένας τον δικό του δρόμο,  και αφήνοντας ανυπεράσπιστο τον απλό λαό στους κοινωνικούς αγώνες.
Είναι βέβαιο οτι αν οργανωνόταν μπλοκ πατριωτικό από όλους τους φορείς και τα 'έντυπα θα είμασταν χιλιάδες στο σύνταγμα και φυσικά δεν θα μας μίλαγε κανείς. Και απο την άλλη δεν μπορεί ο φόβος των επεισοδίων, και της σύρραξις να μας κρατά μακριά απο τους κοινωνικούς αγώνες του λαού.
Αποτέλεσμα αυτού είναι και το σημερινό γεγονός οτι ενας πολίτης που κράταγε ελληνική σημαία μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη ξυλοκοπήθηκε απο αναρχικούς και αριστεριστές, επειδή αυτή θεώρησαν οτι όποιος έχει ελληνική σημαία είναι και "φασίστας". Το βασικό όμως ήταν, πως αυτός ο αγνός πολίτης ήταν ανυπεράσπιστος και μόνος.ΠΗΓΗ

Έζρα Πάουντ: Το βιβλίο-δυναμίτης ενός πεφωτισμένου φασίστα

Ενδεχομένως να τον έχουν γνωρίσει οι πιο υποψιασμένοι ως έναν από τους μεγαλύτερους ποιητές του μοντερνισμού, δημιουργό των Cantos, αλλά και ως εξαιρετικά ανιξιχνίαστη περίπτωση ιστορικής φυσιογνωμίας που συνδέθηκε με τη μουσολινική Ιταλία σε βαθμό παρεξηγήσεως.
Το ανεξιχνίαστο της περίπτωσής του έρχεται να διαλευκάνει ή, αντιστρόφως, να επιτείνει ένα πολύ σπουδαίο μικρό δοκίμιό του, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από το 2009 στη σειρά «Αρχείο Β' Παγκοσμίου Πολέμου» των εκδόσεων Περίπλους σε μετάφραση και ερμηνευτικά σχόλια του ιστορικού Ιωάννη Κωτούλα και με διαφωτιστικότατο πρόλογο του καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου New Brunswick Δημήτρη Τρυφωνόπουλου.
«Ενώ οι ΗΠΑ βρίσκονταν σε πόλεμο με την Ιταλία και το Ολοκαύτωμα βρισκόταν σε εξέλιξη, ο Αμερικανός ποιητής Έζρα Πάουντ (1885-1972) πραγματοποιούσε εκπομπές στο ραδιοφωνικό σταθμό της Ρώμης αποκηρύσσοντας τον πρόεδρο Ρούζβελτ, προτρέποντας τους Αμερικανούς να μην πολεμήσουν και αναφερόταν με εμμονή σε εβραϊκές συνωμοσίες και στη συμβολή των τραπεζών στην υποκίνηση του πολέμου», γράφει ο Δημήτρης Τρυφωνόπουλος στον πρόλογο του βιβλίου, προσθέτοντας: «Το έργο η Αμερική και οι αιτίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είναι ένα από τα κείμενα του Πάουντ, όπου ο Αμερικανός ποιητής υποστηρίζει την εγκυρότητα της εξαιρετικά προσωπικής του ανάγνωσης της οικονομικής ιστορίας – μία ανάγνωση που έλαβε τη μορφή διαγγελμάτων από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Ρώμης προς τους Αμερικανούς στρατιώτες και που τελικά προκάλεσε τον εγκλεισμό του επί δεκατρία σχεδόν έτη σε ένα άσυλο παραφρόνων».
Βαρύ τίμημα για τις αδιάσειστες ιδεολογικές γραμμές μιας ισχυρής προσωπικότητας που «περπάτησε» τόσο χρονικά όσο και χωρικά στη σπονδυλική στήλη του 20ου αιώνα και στιγματίστηκε όσο κανείς άλλος από τη λατρεία του για ένα πολιτικό σύστημα που θα μπορούσε να ονομαστεί «πεφωτισμένη αρχή»: «Ο βασικός λόγος για τη λατρεία που έτρεφε ο Πάουντ προς τον Μουσολίνι ήταν η απέχθειά του για τη λαϊκή δημοκρατία και η προτίμησή του σε ριζοσπαστικές ακροδεξιές απόψεις που τόνιζαν τη σημασία του χαρισματικού ηγέτη».
Πίσω από το μικρό αυτό βιβλίο, αλλά και από πολλά ποιήματά του, «σιγοκαίει» το έντονο ενδιαφέρον του, ήδη από το 1931, για τη μελέτη των οικονομικών θεωριών και κυρίως του φαινομένου έκδοσης της πίστωσης από τις τράπεζες που τους έδινε το μονοπώλιο επί της πίστωσης και του νομίσματος. Ο Πάουντ «παραθέτει την "αληθινή" ιστορία των ΗΠΑ... Η αξιοποίηση της αμερικανικής λαϊκίστικης πολιτικής παράδοσης τον οδηγεί χωρίς περιστροφές στην άποψη ότι "ο πόλεμος αυτός [ενν. Η αμερικανική επανάσταση] αποτελεί, όπως [όπως όλοι οι πόλεμοι] εκδήλωση του επίγειου πολέμου ανάμεσα στους τοκογλύφους και τους χωρικούς, ανάμεσα στους κυρίαρχους του χρήματος και σε οποιονδήποτε πραγματοποιεί μία τίμια καθημερινή εργασία με το μυαλό ή τα χέρια του"» [από τον πρόλογο της έκδοσης].
Η Αμερικανική Επανάσταση προκλήθηκε από την τακτική της Τράπεζας της Αγγλίας...
Οι αξίες της Επανάστασης προδόθηκαν από τον Χάμιλτον και τα οικονομικά συμφέροντα...
Το κακό ξεκίνησε με την ίδρυση της Τράπεζας της Αγγλίας το 1694 και με το μονοπώλιό της στην έκδοση του χρήματος...
Η αμερικανική ιστορία είναι η απόδειξη πως οι πόλεμοι προκαλούνται για να προκύψουν χρέη και να κερδοσκοπήσουν οι τοκογλύφοι...
Κάθε επανάσταση τελικά προδίδεται...
Αυτές είμαι μερικές μονάχα από τις μύριες αφοριστικές αποφάνσεις ενός υπέρλαμπρου – μέχρι συσκοτίσεως – νου, που είχε καταλάβει πως ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος δεν οφειλόταν σε κάποια ιδιοτροπία εκ μέρους του Μουσολίνι ή του Χίτλερ, αλλά στη στρατηγική των τραπεζών, των πιστωτών και των τοκογλύφων.
Όπως, επίσης, είχε κατανοήσει σε βάθος πως το πρόβλημα του ανθρώπου δεν ήταν ποτέ οντολογικό, αλλά ωμά οικονομικό, για να μην πούμε νομισματικό...

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Ezra Pound γεννήθηκε στο Hailey του Αϊντάχο (1885), μεγάλωσε στο Wyncote της Πενσυλβανίας και φοίτησε στο κολέγιο του Χάμιλτον και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας. Δίδαξε για λίγο γαλλικά και ισπανικά στο Κολέγιο Wabash της Ιντιάνα και απολύθηκε γιατί ένα βράδυ πρόσφερε στέγη σε μια απένταρη χορεύτρια. Αμέσως ξενιτεύτηκε στην Ευρώπη (1907). Έμεινε ένα χρόνο στη Βενετία, όπου τύπωσε (1908) την πρώτη του συλλογή "A lune spento" . Τον ίδιο χρόνο εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και άρχισε να εμφανίζεται με προκλητική εμφάνιση στα καλλιτεχνικά σαλόνια. Εκεί τύπωσε τις συλλογές του: "Personae" και "Exultations" (1909), πρωτοστατώντας στο αμερικάνικο ποιητικό κίνημα του "εικονισμού" που καθιέρωνε μια ποίηση λιτή, απέριττη αντικειμενική και ελλειπτική. Το 1914 παντρεύτηκε τη Dorothy Shakespear, απόχτησε από το γάμο του ένα γιο (1926) κι αργότερα την εγκατέλειψε για να συνδεθεί εως το τέλος της ζωής του με την πιανίστα Όλγα Rudge, ερωμένη και πιστή του φίλη. Καρπός του δεσμού τους υπήρξε η κόρη του πριγκήπισσα Mary de Rachewiltz. Την εποχή εκείνη παρεκίνησε τον Τζόυς και τον Έλιοτ να τυπώσουν τα έργα τους και μάλιστα περιέκοψε σχεδόν τη μισή "Έρημη χώρα" του Έλιοτ και της έδωσε την τελική της μορφή. Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη μουσική. Συνέθεσε (μουσική και λιμπρέτο) την όπερα "Francois Villon" και ήταν από τους πρώτους που ανακάλυψαν στον αιώνα μας τον Βιβάλντι. Φύση αντιφατική με τραγικές μεταπτώσεις από την τρυφερότητα έως την αυτοκαταστροφή, μπορούσε να βοηθάει από το υστέρημα του τους φίλους του ή να αναπτύσει μια δική του οικονομική θεωρία περί κοινωνικής πίστεως, να μελετά επί χρόνια νεκρές γλώσσες για να μεταφράζει ή να παραφράζει αρχαία κείμενα από το πρωτότυπο ή να φωνασκεί υπέρ του Μουσολίνι και κατά των Εβραίων από το ραδιοφωνικό σταθμό της Ρώμης. Αυτές οι τακτικές εκπομπές συνεχίστηκαν σ΄ όλο το διάστημα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Ακολούθησε η σύλληψή του (1945) από τα αμερικάνικα στρατεύματα που απελευθέρωσαν την Ιταλία, η απομόνωσή του σ΄ ένα ξέσκεπο κλουβί με συρματοπλέγματα στην Πίζα και η μεταφορά του στην Ουάσιγκτον (1945) για να δικαστεί επί προδοσία. Κρίθηκε διανοητικά ακατάλληλος για δίκη και κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική. Αποφυλακίστηκε (1958) και ξαναγύρισε τον ίδιο χρόνο στην Ιταλία. Πέθανε στη Βενετία, στις 2 Νοεμβρίου 1972.

ΠΗΓΗ

ΣΟΚ: Τσιμέντωσαν βουλευτή - Βρέθηκε νεκρός σε μεταλλικό βαρέλι ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ...

Μικαήλ Παχόμοβ, σε ιδιωτικό γκαράζ στο προάστιο Νογκίνσκι.
Ο 36χρονος, Μικαήλ Παχόμοβ, που είχε απαχθεί στις 12 Φεβρουαρίου, ανήκε στο κόμμα του προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην περιοχή Λιπέτσκ στη νότια Μόσχα.
Κατά πληροφορίες, εις βάρος του βουλευτή εκκρεμούσαν απλήρωτα χρέη.
Σύμφωνα με το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «RIA Novosti» που επικαλείται εκπρόσωπο της ρωσικής ερευνητικής Αρχής, οι Αρχές έχουν συγκεντρώσει αρκετά στοιχεία από τον τόπο του εγκλήματος, ώστε να εντοπιστούν οι δράστες.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρας, το θύμα εθεάθη μαζί με άλλους τρεις άντρες που τον έσπρωξαν μέσα σε ένα Ι.Χ. ενώ την επόμενη ημέρα οι αστυνομικές Αρχές συνέλαβαν τον οδηγό και το συνοδηγό ενός οχήματος Hyundai, στο οποίο βρέθηκαν τα υπάρχοντα του βουλευτή.
Δέκα συλλήψεις έχουν γίνει μέχρι στιγμής, ωστόσο βασικός ύποπτος είναι ο 40χρονος, Γιεβγκένι Κχαριτόνοβ, που είναι στέλεχος της επίσημης υπηρεσίας κοινής ωφελείας για τη στέγαση στη Μόσχα.

ΠΗΓΗ

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΟΥΔΗ

Είναι γνωστές οι χρόνιες πολύ καλές σχέσεις της Ελλάδας με την Γαλλία. Μάλιστα, αυτές οι σχέσεις ήταν αγαστές σε πολλά επίπεδα. Όμως, ήταν αλήθεια τόσο φίλοι μας οι Γάλλοι ή μήπως η (αποδεδειγμένη σε κρίσιμους τομείς) φιλία στηριζόταν και σε οικονομικά ανταλλάγματα εκ μέρους των Αθηνών; Προφανώς, και χωρίς να αμφισβητούμε την φιλία των γάλλων πολιτών, οι γαλλικές κυβερνήσεις προσέφεραν εξυπηρετήσεις στην Ελλάδα έναντι κάποιων αγορών, κυρίως στρατιωτικού εξοπλισμού. Όμως, άλλο η φιλία και οι σχέσεις δούναι και λαβείν και άλλο η δήλωση του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος στη συνάντησή του με τον Γάλλο Πρόεδρο κ. Ολάντ, αναφερόμενος στους υδρογονάνθρακες της Ελλάδας, μίλησε επί λέξει για "πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ευρώπης, ευρωπαϊκές πηγές και ευρωπαϊκούς υδρογονάνθρακες..."!!!

Ακόμη και εάν δεχθούμε πως πρόκειται για μία διπλωματική δήλωση, η οποία απευθύνεται προς όλους τους ενδιαφερόμενους για τον Ελληνικό ορυκτό ενεργειακό πλούτο, ο κ. Σαμαράς θα έπρεπε να λάβει πολύ σοβαρά τα «απότοκα» αυτής της δήλωσης και θα έπρεπε να έχει προετοιμάσει καταλλήλως την χώρα «δια παν ενδεχόμενο»… Και, δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη, οπότε η συγκεκριμένη δήλωση του φερόμενου και ως πρωθυπουργού της χώρας δεν είναι διπλωματική κίνηση, αλλά μία ειλικρινής κατάθεση των προθέσεων του κ. Σαμαρά, αλλά και της οπτικής γωνίας της σημερινής κυβέρνησης της χώρας. Ίσως κάποιος θα έπρεπε να πει στον κ. Σαμαρά πως οι υδρογονάνθρακες (και όχι μόνο) που έγινε –επιτέλους- γνωστή η ύπαρξή τους, ανήκουν στην Ελλάδα και στον Ελληνικό λαό. Εάν ο ίδιος έχει κάποια προσωπική πετρελαιοπηγή, μπορεί να την ονομάσει ή να την χαρακτηρίσει όπως θέλει…

Εμείς, αναρωτιόμαστε, για το πώς είναι δυνατόν να γίνεται αυτή η δήλωση περί «πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ευρώπης», όταν η Ευρώπη δεν έχει επιφορτισθεί καμία ευθύνη (έστω και στο πνεύμα της έμπρακτης αλληλεγγύης) για τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.

Η Ευρώπη αφήνει έκθετη την Ελλάδα στην επιθετικότητα της Άγκυρας, χωρίς να τολμά να ανεβάσει τους τόνους προς τον τούρκο πρωθυπουργό, ενώ μετέχει στον υπερ-εξοπλισμό της Τουρκίας…

Η Ευρώπη, γνωρίζοντας πως η οικονομική θέση της Ελλάδας έχει ξεπεράσει κάθε παρόμοια περίπτωση διεθνώς, εμμένει στην εφαρμογή καταστροφικών πολιτικών και οικονομικών μέτρων, αποστέλλοντας νόμους από τις Βρυξέλλες στα πειθήνια όργανα της κυβέρνησης των Αθηνών, καταστρατηγώντας το Σύνταγμα της Ελλάδας και δημιουργώντας συνθήκες διάλυσης της χώρας… Φυσικά, όλα αυτά οι ευρωπαίοι «φίλοι», «εταίροι» και «σύμμαχοι» τα κάνουν επειδή έχουν τα δικά τους οφέλη, στα οποία αποκλειστικά αποσκοπούν, διαγράφοντας τις ευθύνες τους για τα όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.

Η Ευρώπη δημιουργεί συνθήκες διάλυσης της Ελληνικής κοινωνίας, επιμένοντας στην μετατροπή της Ελλάδας σε μία ανοιχτή φυλακή, στην μετατροπή της σε ισλαμική χώρα –ελέω λαθρομεταναστών-, ενώ την ίδια στιγμή οδηγεί στην δολοφονία των Ελλήνων πολιτών μέσω των «όρων» και εκτρωματικών νομοθετημάτων σχετικά με την υγεία και τις κοινωνικές παροχές.

Η Ευρώπη, εξάλλου, είναι αυτή που σήμερα δανείζει την Ελλάδα, με όρους τέτοιους που το χρέος έχει γίνει μεγαλύτερο από ότι ήταν το 2009…

Ε, λοιπόν, κύριε Σαμαρά, μετά από όλα αυτά (και άλλα πολλά περισσότερα που έχουν συμβεί ήδη ή έχουν προγραμματισθεί να υλοποιηθούν) η τοποθέτησή σας είναι πλέον του δέοντος φιλο-ευρωπαϊκή και τείνει να γίνει εφάμιλλη των επιδιώξεων πολυεθνικών εταιρειών, τραπεζών και άλλων πολιτικών εκτρωμάτων (βλ. το 4ο Ράιχ της Μερκελικής Γερμανίας), που εκμεταλλεύθηκαν τις συγκυρίες και βρίσκοντας ή προωθώντας τους «βολικούς» πολιτικούς, κατόρθωσαν και μετέτρεψαν την κρίση σε μία θαυμάσια ευκαιρία.

Ίσως, θα έπρεπε να ξεκαθαριστεί στον φερόμενο ως πρωθυπουργό της Ελλάδας, πως δεν έχει κανένα δικαίωμα να υπογράφει ή να αναφέρει οτιδήποτε εκθέτει σε κίνδυνο την περιουσία των Ελλήνων πολιτών, δηλαδή όλα όσα συμπεριλαμβάνονται μέσα στην Ελληνική Επικράτεια. Οι εθνικές ΠΩΛΗΤΙΚΕΣ τελείωσαν και οι σχετικοί "ντίλερς" θα λάβουν λίαν συντόμως τα... δέοντα. Εάν και εφόσον ο ίδιος επιθυμεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες εκείνων που δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες και που εναγωνίως περιμένουν την πλήρη κατάπτωση της χώρας, προκειμένου να υφαρπάξουν (το έχουν κάνει πολλές φορές στο παρελθόν) με ποικίλους τρόπους, τον πλούτο της Ελλάδας, θα πρέπει να γνωρίζει πως δεν πρόκειται να τον κρίνει απλά η ιστορία, αλλά θα βρεθεί ενώπιον του Ελληνικού λαού, με ευθύνες οι οποίες δεν θα του στερήσουν απλά την ελευθερία του. Και θα πρέπει να γνωρίζει πως ο δρόμος που ακολουθεί δεν οδηγεί στον Κορυδαλλό, αλλά στου Γουδή...

Ενδεχομένως ο κύριος Σαμαράς επιθυμεί να αντιμετωπίζει τον Ελληνική λαό ως υποζύγιο και θέλει να το «σαμαρώσει» και να του φορτώσει το πλήθος των πολιτικών και οικονομικών ανομημάτων του πολιτικού συστήματος μέσα στο οποίο ο ίδιος εκτράφηκε, ανδρώθηκε και του οποίου σήμερα ηγείται. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως εάν κάποια στιγμή αναλάβει τις «πολιτικές ευθύνες» του, θα… εξαγνιστεί. Οι πολιτικές ευθύνες τελείωσαν, κύριε Σαμαρά. Εδώ και αρκετά χρόνια όλα λογίζονται ως «ποινικές ευθύνες», οι οποίες και θα αποδοθούν με παραδειγματικό τρόπο (προς αποφυγή μελλοντικής επαναλήψεώς τους) την επομένη ημέρα της επιστροφής στην Δημοκρατία και στην ομαλότητα…

ΠΗΓΗ

ΔΟΣΙΛΟΓΕ ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ

1.000 και 93 νύχτες δεν είναι αρκετές;;; 1.093 νύχτες που όμοιες δεν έχει ζήσει κανένας λαός της Δύσης.

Χίλιες και ενενηντατρείς νύχτες πέρασαν από την αποφράδα εκείνη μέρα , που ο τέως Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, βγήκε από το Καστελόριζο να προαναγγείλει ουσιαστικά, το δράμα του Ελληνικού λαού! Προανήγγειλε στην ουσία την είσοδο της χώρας στο αποικιοκρατικό καθεστώς ! Και μάλιστα προανήγγειλε την έλευση του ΔΝΤ στην Ελλάδα μετά από μυστικές διαπραγματεύσεις! Γι αυτό και στο βίντεο που ακολουθεί, με την ομιλία του, πουθενά μα πουθενά δεν αναφέρει τις λέξεις «Διεθνές Νομιασματικό Ταμείο»! Πουθενά! Ενώ ο ίδιος το γνωρίζει πολύ καλά!! Η δήλωσή του αυτή βλέπετε, σκηνοθετήθηκε από ειδικούς , όχι τόσο ως μήνυμα προς τον Ελληνικό λαό αλλά κυρίως, ως μήνυμα προς τον τραπεζικό Οίκο Ρόθτσιλντ, και την Μπούντενσμπανκ!

                                  Μιλά για «Ιθάκες» για «αγορές» για «οξυγόνο» «Δικαιοσύνη» «ανάπτυξη» και ένα σωρό άλλα φαιδρά τα οποία είχε ξεπουλήσει τόσο ο ίδιος όσο και οι υπόλοιποι που τον διαδέχτηκαν, πριν από πολλά χρόνια!

1093 νύχτες πέρασαν από εκείνη τη μέρα που ο ΓΑΠ διάλεξε το Καστελόριζο, «το διεθνές έμβλημα του νέου Eldorado», για να δηλώσει σε όλες τις κατευθύνσεις πως «εδώ υπάρχει πολύ χρήμα και θα σας το δώσω … κοψοχρονιά»!!!

1093 νύχτες πέρασαν από τότε και σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι έμειναν άνεργοι!

1093 νύχτες πέρασαν για να καταστραφεί ολοσχερώς η ραχοκοκαλιά της Ελληνικής οικονομίας , η μικρομεσαία επιχείρηση!

1093 νύχτες πέρασαν, για να δώσουν τέλος στη ζωή τους πάνω από 4.000 συνάνθρωποί μας!

1093 νύχτες πέρασαν για να καταστραφεί πλήρως ο δημόσιος τομέας, να απαξιωθεί η περιουσία του και να ξεπουληθεί φτηνά στα κοράκια

1093 νύχτες, γεμάτες τρόμο, αγωνία για το τι ξημερώνει η επόμενη μέρα για τα παιδιά μας!

1093 νύχτες, που όλοι αυτοί εξακολουθούν να παίζουν στα ζάρια το μέλλον ενός ολάκερου λαού!

1093 νύχτες εκβιασμών από ανθρωπάρια όπως ο Πολ Τόμσεν

1093 νύχτες απειλών από τους Γκαουλάϊτερ της Μέρκελ όπως ο Χορστ Ράιχενμπαχ

1093 νύχτες εγκλωβισμού του τραπεζικού συστήματος της χώρας από τον Μπομπ Τράα

1093 νύχτες «μαστίγιο και καρότο» από την συμμορία των «ΑΑΑ» της Μέρκελ και των υπολοίπων διεθνών γκάνγκστερ.

1093 νύχτες απόλυτης υποταγής του πολιτικού συστήματος σε όλους αυτούς

1093 νύχτες ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ των πολιτικών που εντέλλονται στο όνομα του … Ελληνικού λαού, να ξεπουλήσουν όλα αυτά που κατακτήσαμε με αίμα σε αλλεπάλληλους πολέμους, στους Banksters.

1093 νύχτες διακυβέρνησης από απατεώνες που δεν θα διστάσουν να κυβερνήσουν τη χώρα ακόμη κι αν αποκτήσουμε μια … άλλη σημαία!

1093 νύχτες, χωρίς κανάλια και ενημέρωση, γιατί όλα ελέγχονται απόλυτα

1093 νύχτες, στις οποίες επιχειρούν άλλοτε με πολύ ξύλο κι άλλοτε με πλύση εγκεφάλου, να πείσουν τον Ελληνα ότι όλα αυτά γίνονται για το καλό του!!!

Αναρωτιέμαι, πόσες νύχτες πρέπει να περάσουν ακόμη, για να καταλάβουμε ότι ΠΡΕΠΕΙ να τους πετάξουμε στη θάλασσα;;;

Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου, «αύριο» να ξημερώσει μια καλή μέρα για όλους μας!!!!ΠΗΓΗ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

                                ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ
ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ
ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΛΑΘΗ


Στίχοι: Χρήστος Γιαννόπουλος
Μουσική: Χρήστος Γιαννακόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Χριστίνα Μαραγκόζη


Εμείς οι Έλληνες που λες
μέσα σε νόθες εποχές
στης γης το σταυροδρόμι

Εδώ στον όμφαλο της γης
ξένου πλανήτη θα γενείς
κι άλλου κόσμου απογόνοι

Εμείς οι Έλληνες που λες
μόνοι ανοίγουμε πληγές
και ποιος θα τις γιατρέψει

Μα είναι αρκετή μια μουσική
να μας λιγώσει την ψυχή
και να μας ταξιδέψει

Εμείς οι Έλληνες που λες
ονειροπόλοι εραστές
χανόμαστε τα βράδια

Χιλιάδες χρόνια ναυαγοί
με μια μανία για φυγή
σε άγνωστα φεγγάρια

Εμείς οι Έλληνες που λες
ονειροπόλοι εραστές
χανόμαστε τα βράδια

Εμείς οι Έλληνες που λες
με ένα μυαλό διαμπερές
και στην καρδιά ένα αγκάθι

Δεν προσκυνάμε τους Θεούς
γιατί τους φτιάξαμε κι αυτούς
με τα δικά μας λάθη

Εμείς οι Έλληνες που λες
μια ποιητές μια πειρατές
Έλληνες στους αιώνες

Μες σε υπόγειες στοές
μας παραχάραξαν το χθες
στου κόσμου τις οθόνες

Εμείς οι Έλληνες που λες
ονειροπόλοι εραστές
χανόμαστε τα βράδια

Χιλιάδες χρόνια ναυαγοί
με μια μανία για φυγή
σε άγνωστα φεγγάρια

Εμείς οι Έλληνες που λες
μόνοι ανοίγουμε πληγές
και ποιος να τις γιατρέψει

Μα είναι αρκετή μια μουσική
να μας λιγώσει την ψυχή
και να μας ταξιδέψει  

ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΟΣΙΛΟΓΕ

ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΨΗΦΙΣΑΝ... ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Πεντακάθαρο ήταν το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο και προδικάζει την τελική έκβαση στον δεύτερο γύρο της ερχόμενης Κυριακής. Νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα εκλεγεί ο δεξιός Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος προχτές πήρε το 45,46% των ψήφων.
Αντίπαλός του θα είναι ο επίτηδες ορισθείς από το ΑΚΕΛ για να ηττηθεί σίγουρα (!) Σταύρος Μαλάς. Ο... «ευρείας απήχησης» Μαλάς πήρε μόλις 26,91%, μη κατορθώνοντας να συσπειρώσει ούτε καν τους ψηφοφόρους του ΑΚΕΛ, το οποίο στις βουλευτικές εκλογές είχε πάρει 32%. Ο Στ. Μαλάς μόλις και μετά βίας πέτυχε να ξεπεράσει τον τρίτο υποψήφιο Γιώργο Λιλλήκα, ο οποίος αν και υποστηριζόταν επισήμως μόνο από την ΕΔΕΚ που δεν έχει ούτε καν το 10% των ψήφων, κέρδισε το 24,93% των ψήφων. Υστέρησε έτσι μόνο 2 εκατοστιαίες μονάδες από τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, ενώ η διαφορά ΑΚΕΛ - ΕΔΕΚ είναι πάνω από... 20 εκατοστιαίες μονάδες! Αυτά όμως ελάχιστη σημασία έχουν. Εντελώς δευτερεύουσα και παροδική.
Η πολιτική ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι όσο και αν η νίκη του Ν. Αναστασιάδη ήταν απολύτως αναμενόμενη, πρόκειται για εξέλιξη που από τη στιγμή που θα επιβεβαιωθεί στις κάλπες την Κυριακή, θα βάλει πολύ βαριά τη σφραγίδα της στην πορεία της Κύπρου από εδώ και πέρα. Οσο και αν ακούγεται βαρύγδουπο, η εκλογή Αναστασιάδη θα αλλάξει εντελώς το σκηνικό και το πλαίσιο των πολιτικών εξελίξεων μέσα στην Κύπρο, ενώ θα τινάξει πιθανότατα στον αέρα και τις παραδοσιακά στενές σχέσεις της Λευκωσίας με τη Μόσχα. Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι άνθρωπος με θέσεις πασίγνωστες στην Κύπρο. Δεν τις έχει κρύψει ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει ότι υφάρπαξε την ψήφο των πολιτών κρύβοντας τα όσα σκέπτεται. Δικαιούται να διακηρύττει ότι η ψήφος στο πρόσωπό του είναι ψήφος στις απόψεις και στις θέσεις του.
Ο Ν. Αναστασιάδης υποστήριξε με πάθος το σχέδιο Ανάν και προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις να πείσει τους Κυπρίους να το αποδεχθούν, ασχέτως του ότι αυτοί το απέρριψαν με πλειοψηφία... τριών τετάρτων (!) ως απαράδεκτα ευνοϊκό για την Τουρκία. Ο πιθανότατος πρόεδρος της Κύπρου τάσσεται επίσης αναφανδόν υπέρ της αποδοχής οποιουδήποτε όρου απαιτήσουν οι Γερμανοί για την επιβολή καθεστώτος Μνημονίου στην Κύπρο, συμπεριλαμβανομένης της εκποίησης όλης της δημόσιας περιουσίας και των απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων. Με άλλα λόγια, υπερψηφίζοντας τον Ν. Αναστασιάδη οι Κύπριοι γνωρίζουν άριστα ότι ψηφίζουν υπέρ της υπαγωγής της χώρας τους σε καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας, αλλά και υπέρ της εφαρμογής κάποιας νέας εκδοχής του σχεδίου Ανάν, αν το απαιτήσουν οι Αμερικανοί ή οι Ευρωπαίοι.
Αυτά όμως συνιστούν εντελώς νέα κατάσταση στο εσωτερικό και νέες συμμαχίες στο εξωτερικό, αλλά και σοβαρές ανακατατάξεις σχετικά με το Κυπριακό μέσα στην ίδια την Ελλάδα. Αν οι Κύπριοι π.χ. θελήσουν, αποδεχόμενοι κάποια λύση τύπου Ανάν στο Κυπριακό, να γίνουν έμμεσο εξάρτημα της Τουρκίας, προφανώς και δεν μπορούν να περιμένουν από την Ελλάδα βοήθεια, αν σε κάποια υστερότερη φάση διαπιστώσουν τι έγκλημα έχουν διαπράξει εναντίον του ίδιου τους του εαυτού. Τους νέους τους φίλους η Κύπρος θα πρέπει να τους βρει στο στρατόπεδο των φιλοτουρκικών ή ενδοτικών δυνάμεων. Οι Κύπριοι γνωρίζουν επίσης ότι το Μνημόνιο στην Κύπρο θα έχει πρώτο στόχο τη διάλυση του υπερμεγέθους τραπεζικού συστήματος του νησιού, ώστε οι καταθέσεις των Ρώσων και άλλων ολιγαρχών και γκάνγκστερ από τις χώρες του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού» να φύγουν από την Κύπρο και να κατευθυνθούν στην Αγγλία, στη Γαλλία, στο Λουξεμβούργο ή στην Ελβετία.
Μήνες τώρα οι Γερμανοί διαφημίζουν ότι η επιβολή Μνημονίου στην Κύπρο θα σημάνει πριν από όλα... κατάσχεση των καταθέσεων των Ρώσων και όλων των καταθετών που δεν είναι υπήκοοι κράτους της ΕΕ! Αλλά και για τους πολίτες της ΕΕ, κατάσχεση όποιου ποσού ξεπερνά τις 100.000 ευρώ! Πρέπει να είναι τρελός κάποιος ξένος πλούσιος για να αφήνει τα λεφτά του σε κυπριακή τράπεζα υπό το κράτος τέτοιας απειλής, ότι θα του τα κατασχέσουν! Αν όμως φύγουν οι καταθέσεις από τις κυπριακές τράπεζες, τότε η κυπριακή οικονομία καταρρέει αμέσως. Το εννοούμε κυριολεκτικά και το αποδεικνύουν οι αριθμοί: ενώ το ΑΕΠ της Κύπρου ανέρχεται σε περίπου 18 δισεκατομμύρια ευρώ, οι καταθέσεις στις κυπριακές τράπεζες ανέρχονται σε περίπου... 70 δισ. ευρώ!!! Τέσσερις φορές το ΑΕΠ είναι οι καταθέσεις! Τι άλλο να πούμε; Οψόμεθα, λοιπόν... ΠΗΓΗ

ΑΓΑΘΩΝΑΣ:"ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ"

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΠΙΣΩ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΝΑΔΙΡ

Το γυαλί που καλύπτει την τηλεοπτική δημοκρατία δεν είναι αλεξίσφαιρο αντιθέτως όσο περνάει ο καιρός και όλοι αυτοί, που πριν ένα χρόνο κρυβόταν σε τρύπες φοβούμενοι την καθαρή οργή του λαού και τώρα αφήνουν την γλώσσα τους να γίνεται πιο αναιδής από πριν, αυτό το γυαλί γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Όσο κάθονται μπροστά σε κάμερες και εκτοξεύουν δημοκρατικές τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον ενός ανθρώπου που ζει σε ένα σπίτι ψυγείο, που το ψυγείο του είναι άδειο, που το άδειο έχει πάρει την όψη του μέλλοντός του, αυτό το γυαλί που χρόνια τώρα είναι η ασπίδα του κάθε πολιτικού θρασύδειλου θα θρυμματιστεί.
 Και εκεί, που ο θεωρών την ζωή του παιχνιδάκι στα χέρια όλων των αριστεροδεξιοκεντρώων πολιτικάντηδων θα νομίζει ότι όλα τελείωσαν για αυτόν, θα διαπεράσει το αόρατο σύνορο μεταξύ αυτού και του πρωταγωνιστή της τηλεοπτικής δημοκρατίας. Θα τον λιώσει ακριβώς όπως ο πρόγονός του έλιωνε την πέτρα με το χέρι και έχτισε τούτο το σπίτι που τώρα καλείται να παραδώσει αμαχητί τα κλειδιά γιατί έτσι γουστάρει ο τηλεοπτικός δημοκράτης. Τα υλικά ανοικοδόμησης αυτής της χώρας δεν είναι κοινοτικά κονδύλια, δεν είναι Κυριακές εκλογικής αναμέτρησης, δεν είναι ιδεολογίες, δεν είναι ο αιματοβαμμένος ευρωπαϊκός πολιτισμός που προσκυνάς μπροστά του ξεχνώντας τι σού στέρησε. Τα υλικά ανοικοδόμησης που θα συλλέξεις ένα βράδυ - όπως τα άλλα τα παγερά που ζεις- είναι οι μαριονέτες που κουνάνε τα χεράκια τους μέσα στο τηλεοπτικό κουτί και φέρουν το όνομα «δημοκρατικά εκλεγμένος». Αυτές είναι η λάσπη που θα φτιάξεις και πάλι το σπιτικό που λέγεται Ελευθερία.
Είναι σίγουρο ότι οι εξουσιαστές σου εκεί που την έφθασαν την κατάσταση δεν μπορούν να την γυρίσουν πίσω. Θεωρούν ότι πέρασαν όλα τα τεστ αντοχής με εσένα ως όχημα να χτυπάς από τοίχο σε τοίχο χωρίς έλεος και σιγούρεψαν ότι μέχρι εκεί μπορεί να φθάσει ένας οργισμένος, απογοητευμένος, νικημένος πολίτης αυτής της χώρας. Κάθε φορά που εσύ έχανες έδαφος στις μάχες για τα καταπατημένα σου δικαιώματα, άλλοτε με την στρατηγική του συστήματος των πολιτικών αναχωμάτων με την ταμπέλα «Αριστερός» και άλλοτε με την ιδέα ότι είσαι μόνος απέναντι σε μυριάδες, αυτά τα ανθρωπάρια δυνάμωναν, ενώ την ώρα που εσύ σκεφτόσουν να βάλεις τέλος στην ζωή σου, έτριβαν τα χέρια τους όλα μαζί. Όλα μαζί, ανεξαρτήτου πολιτικού χώρου. Κάθε απόγνωση και ένα ποσοστό παραπάνω στις πληρωμένες τους δημοσκοπήσεις. Δεν κονταροχτυπιούνται για σένα αλλά με προστασία εσένα.
Σε πέρασαν από πολλά κρας τεστ και για αυτό με την σιγουριά πλέον ότι μέχρι εδώ ήσουν, παίρνουν πόζα πίσω από την οθόνη και σε δουλεύουν ψιλό γαζί. Σε κάνουν να νιώθεις ένοχος. Ένοχος για την ζωή που έζησες, για τα όνειρα που έκανες, για το σπίτι που έφτιαξες, για τα ταξίδια που έλεγες ότι θα πας, για τις αγωνίες που πέρασες, για τις δημιουργίες σου, για τα ιδρωμένα μεροκάματά σου, ακόμα και για τα παιδιά που γέννησες. Σε βάζουν με τους απάνθρωπους νόμους να απολογείσαι μπροστά στον κάθε γκρίζο δημοσιοϋπαλληλίσκο επειδή ακόμα ζεις και δεν έχεις περάσει θηλιά στο λαιμό σου. Ένοχος που αναπνέεις, ένοχος που αυτοκτόνησες. Ένοχος που ουρλιάζεις, ένοχος που μένεις σιωπηλός.
 Όλα όμως θα φθάσουν στο τέλος ακριβώς την στιγμή που αυτοί θα ολοκληρώσουν το σχέδιο που δουλεύουν δεκαετίες και που ο κάθε μη συμβιβασμένος πολίτης θα τα έχει χάσει όλα. Θα είναι η στιγμή που θα κατανοήσουμε όλοι μας ότι οι απειλές τις οποίες δεχόμασταν από ανθρώπους που για μεροκάματο είχαν το ξέσκισμα της δικής μας ζωής με την κομματική δημοκρατία τους για αντιπερισπασμό, ήταν μόνο μία σαπουνόφουσκα. Άγνωστο γιατί θα πρέπει να φθάσεις στο Ναδίρ των αντοχών σου για να κατανοήσεις ότι τζάμπα τα έχασες όλα, και όσα δημιούργησες αλλά περισσότερο τα πολύτιμά σου χρόνια που πέρασαν σαν ζάρια όχι στα δικά σου χέρια μα στα αδούλευτα χέρια καταστροφέων ζωών. Δεν υπήρχε ποτέ κάτι ανίκητο απέναντι, υπήρχε μόνο ένα τηλεοπτικό είδωλο που νόμιζες ότι είναι άθραυστο και αδιαπέραστο από την οργή σου. Ένα πραγματικό Τίποτα ντυμένο με κουστουμάκι, πληρωμένο με πακέτα ευρωπαϊκά και αμερικάνικα, ένας άδειος τενεκές που για να υπάρχει θα έπρεπε εσύ να πιστέψεις ότι ήταν τα Πάντα.
Όταν θα διαπεράσει, λοιπόν, το χέρι σου την οθόνη και θα πιάσεις τον λαιμό αυτού που νομίζει ότι νίκησε, όταν θα συνθλίψεις μέσα στην χούφτα σου αυτή την ξύλινη προγραμματισμένη μαριονέτα θα καταλάβεις ότι τα Πάντα σε αυτό το παιχνίδι, ακόμα και τη ζωή αυτής της ξύλινης, άψυχης πολιτικής κούκλας, δεν τα κινούσε κανείς άλλος παρά μόνο ΕΣΥ. ΠΗΓΗ

“Οικονομικός μετανάστης”, κομμάτιασε 80χρονη γιαγιά με κασμά. Όχι, δεν είναι “ρατσιστικό”, ούτε “σεξιστικό” έγκλημα, της πήρε και 30 ευρώ.

Ένα ανθρωπόμορφο κτήνος εισβάλλει σε οικία όπου γνωρίζει πως μένει μία ανυπεράσπιστη γερόντισα. Μία αγρότισα στην Ιστιαία.

Την κομματιάζει με έναν κασμά. με απίστευτο μίσος. Βαθύ, φυλετικό μίσος που θυμίζει τους τσέτες όταν έσφαζαν γερόντισσες στον Πόντο και την Ιωνία. Για να ξεριζώσουν οτιδήποτε “άπιστο”.

Την κομματιάζει ο νταγλαράς, ο άντρακλας, βγάζοντας το μίσος του σε μία γυναίκα, γερόντισσα, μάνα και γιαγιά, που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να αντισταθεί.

Όχι, αυτό το φρικιαστικό έγκλημα, το χειρότερο έγκλημα που μπορεί να διαπράξει ένας άνθρωπος στον πλανήτη, ένα έγκλημα που βρωμάει φυλετικό μίσος και σεξισμό, δεν θα καταχωρηθεί ποτέ ως κρούσμα ρατσισμού ή σεξισμού. Όπως για τις υπόλοιπες, εκατοντάδες δολοφονημένες γερόντισσες με πανομοιότυπο τρόπο, από μισάνθρωπους που μεγάλωσαν με μίσος για την Ελλάδα, μίσος για την γυναίκα, αλλά -πως τα φέρνει η ρημάδα η τύχη- ήρθαν εδώ “για μια καλύτερη τύχη”.

Λες και φταίει η Ελλάδα που αυτοί συνεργάστηκαν με σουλτάνους, φασίστες και ναζί. Λες και φταίει η γερόντισα που μεγάλωσε αντάρτες και ήρωες της Πίνδου, που οι δικοί τους μουλάδες μεγάλωσαν ρουφιάνους, φασίστες, ναζιστικά γουρούνια, υποτακτικούς κάθε κατακτητή που πατούσε ελεύθερα εδάφη και δεν άφηνε τίποτα όρθιο.

Αυτές οι γερόντισσες, οι Ελληνίδες, γνώρισαν τις σφαγές από τον Σουλτάνο, τον Κεμάλ και τους μαθητές του, τον Μουσολίνι, τον Χίτλερ δηλαδή, σε καιρούς δουλείας, πολέμου και κατοχής.

Τώρα τις γνωρίζουν σε καιρό ειρήνης από ένα κράτος που εμείς παραδώσαμε στα παιδιά των δοσίλογων. Σε Χριστοφοράκους, Σημίτηδες, Παγκάλους κλπ.

Αυτό το έγκλημα θα καταχωρηθεί ως ληστεία από “τοξικομανή”. Στο σπίτι του βρέθηκαν τρία “ναρκωτικά” χάπια, όταν συνελήφθη. Οι νομοθέτες μας φρόντισαν σοφά για τους σφαγείς. Σε ελάχιστο χρόνο θα είναι έξω για να συνεχίσει.ΠΗΓΗ

ΚΥΠΡΟΣ:ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ...

Του Γιώργου Δελαστίκ

Ζοφερή, κάπως σαν Μεγάλη Παρασκευή, από πολιτική σκοπιά μοιάζει η σημερινή Κυριακή των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο. Τον στεναγμό ανακούφισης για την περάτωση της θητείας του Δημήτρη Χριστόφια φαίνεται πως θα διαδεχθεί η οιμωγή για την αντικατάστασή του από τον Νίκο Αναστασιάδη. 

Η προεδρική πενταετία του προερχόμενου από το αριστερό ΑΚΕΛ Δ. Χριστόφια υπήρξε η πλέον επιζήμια για τον λαό της Κύπρου κατά τον μισό και πλέον αιώνα που υφίσταται η Κυπριακή Δημοκρατία. Αρνητική κορύφωσή της η οδήγηση του νησιού στα πρόθυρα ολέθριας υπαγωγής του υπό καθεστώς υποτέλειας μνημονίου κατά το πρότυπο της Ελλάδας. Ακόμη πιο σκοτεινοί οι οιωνοί για την προεδρία Αναστασιάδη. Διάχυτος ο φόβος για πλήρη εξανδραποδισμό των Κυπρίων. Αβεβαιότητα ακόμη και για την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο τέλος της θητείας του.

Υπέρ του σχεδίου Ανάν είχε ταχθεί αναφανδόν ο Ν. Αναστασιάδης. Πανηγυρίζουν προκαταβολικά στην Αγκυρα εν όψει της εκλογής του. Ο πιθανότατος νικητής των εκλογών δεν έχει επίσης καμιά αναστολή και σε ό,τι αφορά την αποδοχή των πιο σκληρών όρων του μνημονίου που θα απαιτήσουν οι Γερμανοί, ανεξαρτήτως συνεπειών.

Διάλυση της οικονομίας της Κύπρου θα επιφέρει ταχύτατα και αναπότρεπτα η υπαγωγή της σε μνημόνιο. Δεινά πολύ χειρότερα από αυτά που υφίστανται οι Ελληνες περιμένουν τους Κύπριους, οι οποίοι δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει προς τι είδους κόλαση βαδίζουν και γι' αυτό η συντριπτική πλειοψηφία τους τάσσεται υπέρ του μνημονίου (!), με αποτέλεσμα κανένας υποψήφιος Πρόεδρος να μην έχει κάνει σημαία του την απόρριψη οποιουδήποτε μνημονιακού καθεστώτος. Γερμανοί, Αγγλοι, Αμερικανοί πάντως αυτή τη φορά στόχο έχουν να αποδομήσουν το άκρως κερδοφόρο για την Κύπρο τραπεζικό της σύστημα, το οποίο είναι η βάση της οικονομικής ευημερίας της.

Αρπαγή των... καταθέσεων (!) που υπάρχουν στις κυπριακές τράπεζες προωθούν οι Γερμανοί. Αυτή η ληστεία δηλαδή που έγινε στην Ελλάδα με όσους κατείχαν ομόλογα του Δημοσίου μέσω του «κουρέματος» και της «επαναγοράς», στην Κύπρο να γίνει μέσω της κατάσχεσης τμήματος των καταθέσεων. Γι' αυτό και ξαφνικά άρχισαν να κάνουν θόρυβο για τις καταθέσεις των Ρώσων ολιγαρχών στο νησί και να κατηγορούν την Κύπρο για «ξέπλυμα βρώμικου χρήματος». Οχι ότι αυτό δεν συμβαίνει, αλλά είναι πιο «καθαρά» τα ρωσικά κεφάλαια που είναι κατατεθειμένα κατά εκατοντάδες δισεκατομμύρια στην Ελβετία, την Αγγλία ή το Λουξεμβούργο;

Θα «φάνε» και το αέριο της Κύπρου οι Ευρωπαίοι για να την «σώσουν», όπως όλα δείχνουν. Το έβαλαν ήδη στο μάτι. Αυτό συνάγεται από επιστολές που έστειλε στις 11 και στις 14 Ιανουαρίου η τρόικα στο κυπριακό υπουργείο Οικονομικών. Μπλοκάρισε η τρόικα την ψήφιση νομοσχεδίου για τη δημιουργία κυπριακού ταμείου διαχείρισης εσόδων από τους υδρογονάνθρακες. Το ταμείο αυτό να φτιαχτεί αργότερα, υπό καθεστώς μνημονίου και σε συνεννόηση με τους δανειστές, απαίτησαν.

Αναθάρρησαν οι εχθροί της Κύπρου με την προοπτική εκλογής ως προέδρου του Νίκου Αναστασιάδη. «Αυτός θα παραμέριζε τα εναπομείναντα εμπόδια στον δρόμο προς το μνημόνιο» έγραψε χαρακτηριστικά η γερμανική «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Συμφωνούν και οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου: «Ο Ν. Αναστασιάδης έχει υποστηρίξει πολλά δημοσιονομικά και δομικά μέτρα που προτάθηκαν» έγραψαν.

Πιο επιθετικοί είναι άλλοι. Θέλουν να αξιοποιήσουν το επικείμενο μνημόνιο και τα δάνεια προς την Κύπρο για να την προσδέσουν στην Τουρκία! «Οι δανειστές της Κύπρου μπορεί να πιέσουν για την κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου προς την Τουρκία - κάτι που οι Ελληνοκύπριοι θα δυσκολευτούν να καταπιούν» έγραψε χαιρέκακα το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ».

«Τώρα ή ποτέ!» είναι η ευκαιρία, έγραφαν ακόμη πιο επιθετικά οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Ο κίνδυνος χρεοκοπίας της Κύπρου «πρέπει να δώσει στις Βρυξέλλες τη δυνατότητα να σπρώξουν τους Ελληνοκύπριους στη συνεργασία με τους Τουρκοκύπριους για να ενωθούν σε μια χαλαρή ομοσπονδία, του είδους που είχε προταθεί το 2004 από τον τότε γ.γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν» τόνιζε η αμερικανική εφημερίδα.

ΠΗΓΗ ΠΗΓΗ

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Μετά τις χώρες PIIGS, οι χώρες FISH – πρόκειται για τις France, Italy, Spain και Holland, όπου λέγεται χαρακτηριστικά πως το ψάρι μυρίζει από το κεφάλι. Η κρίση λοιπόν της Ευρωζώνης επεκτείνεται, αργά αλλά σταθερά, από την περιφέρεια στο κέντρο – γεγονός που σημαίνει ότι, κάθε άλλο παρά έχει καταπολεμηθεί.

Αναλυτικότερα, τα ενυπόθηκα δάνεια της Ολλανδίας (άρθρο μας) έφτασαν στο 107,1% του ΑΕΠ, με τις τιμές των ακινήτων να μειώνονται κατά 15%, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα – ενώ το ιδιωτικό χρέος εκτοξεύθηκε στο 249%. Θα ακολουθήσουν σύντομα πολύ μεγάλα προβλήματα στις τράπεζες – μετά τη κρατικοποίηση της τέταρτης μεγαλύτερης στη χώρα.

Φούσκα ακινήτων υπάρχει επίσης στη Γαλλία, η οποία αδυνατεί να περιορίσει το έλλειμμα της – ενώ σχηματίζεται και στη Γερμανία, σαν αποτέλεσμα των χαμηλών βασικών επιτοκίων. Παράλληλα, η Αυστρία διέσωσε τις τράπεζες της με 20 δις € – τα οποία όμως πολύ δύσκολα θα φτάσουν.

Περαιτέρω, η Ισπανία δυστυχώς αδυνατεί να ανταπεξέλθει με το έλλειμμα, καθώς επίσης με το πρόβλημα των τραπεζών της. Σύμφωνα με την El Pais, παρά την πολιτική λιτότητας, το δημόσιο χρέος της Ισπανίας αυξήθηκε κατά 146 δις € μέσα σε ένα έτος, για πρώτη φορά στην Ιστορία της χώρας – στα 882 δις € ! Από την εποχή που εκλέχθηκε η νέα κυβέρνηση, το χρέος αυξάνεται κατά 400 εκ. € την ημέρα – αναμφίβολα ένα πρωτοφανές ευρωπαϊκό ρεκόρ.

Στην Ιταλία τώρα (δημόσιο χρέος στο 128% του ΑΕΠ της), «μαίνονται» τα τραπεζικά σκάνδαλα (Banca dei Paschi, Τράπεζα του Βατικανού κλπ.) – ενώ από το αποτέλεσμα των εκλογών, από τη μάχη για τη Ρώμη κατά κάποιον τρόπο, θα κριθούν πολλά πράγματα, ενδεχομένως ακόμη και το ευρώ (επιστροφή της στη λιρέτα).

Από την άλλη πλευρά, στη σύσκεψη των G20, οι Η.Π.Α., η Μ. Βρετανία και η Ιαπωνία δεν δεσμεύθηκαν να σταματήσουν το «τύπωμα»  νέων χρημάτων – απλά ανακοίνωσαν τυπικά όλοι οι ηγέτες μαζί ότι, δεν θα επιτρέψουν να προκληθεί συναλλαγματικός πόλεμος. Όμως, ο πόλεμοςαυτός είναι ήδη σε πλήρη εξέλιξη – με όπλα την εκτύπωση χρημάτων, τους προστατευτικούς δασμούς και τις κρυφές νομισματικές «διολισθήσεις».

Σύμφωνα τώρα με δημοσκόπηση στη Μ. Βρετανία, μόλις το 33% των πολιτών θέλουν να παραμείνουν στην Ε.Ε. – ενώ το 50% επιθυμεί την άμεση αποχώρηση της χώρας τους. Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, το συνολικό χρέος της Μ. Βρετανίας υπερβαίνει το 550% του ΑΕΠ της – κάτι που σημαίνει πως η οικονομική θέση της θα επιδεινώνεται συνεχώς.

Συνεχίζοντας, η Ελλάδα δεν φαίνεται να αποφεύγει το μοιραίο, εάν δεν ληφθούν άμεσα αναπτυξιακά μέτρα – καθώς επίσης εάν δεν πάψει να παίζει το ρόλο της Ιφιγένειας, παραμένοντας το ιδανικό υποψήφιο θύμα, για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων μελών της Ευρωζώνης.

Η Ιρλανδία, αντίθετα, η οποία χρησιμοποιείται από τη Γερμανία ως «παράδειγμα προς μίμηση» (άρθρο μας), αποτελεί ήδη αντικείμενο αυστηρής κριτικής – ενώ πρόσφατα ο πρώην διευθύνων οικονομολόγος της ΕΚΤ, ο J.Stark, κατηγόρησε την ΕΚΤ για παράνομες, μυστικές συμφωνίες με την κυβέρνηση της Ιρλανδίας.

Σχετικά με την Κύπρο, μελετάται το ενδεχόμενο εγκατάλειψης και χρεοκοπίας της – κυρίως λόγω του τεράστιου τραπεζικού προβλήματος, αλλά και του «μοντέλου» της οικονομίας της (άρθρο μας). Όπως έχει ερευνηθεί όμως, η χώρα που θα επηρεαζόταν περισσότερο θα ήταν η Ελλάδα – αφού στις κυπριακές τράπεζες, οι οποίες προφανώς θα χρεοκοπούσαν, ευρίσκεται το 10% των καταθέσεων των Ελλήνων,

Όσον αφορά την Ευρωζώνη στο σύνολο της, διαπιστώνεται η επιμονή σε μία «σχιζοφρενή» οικονομική πολιτική – με την έννοια ότι, επιμένει σε μία έντονα περιοριστική δημοσιονομική πολιτική χωρίς αναπτυξιακά μέτρα (μείωση των ελλειμμάτων των προϋπολογισμών κλπ.), παράλληλα με μία επεκτατική νομισματική.

Εάν δε παραμείνει σε ύφεση, θα εισάγει λιγότερα προϊόντα – γεγονός που θα οδηγήσει σε αύξηση της ισοτιμίας του ευρώ, η οποία θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σε πολλά κράτη (η αύξηση της ισοτιμίας ενός νομίσματος έχει ανάλογα αποτελέσματα με την αύξηση των βασικών επιτοκίων).

Για την ΕΚΤ τώρα, η οποία έχει ελάχιστα μέσα στη διάθεση της, συγκριτικά με τη Fed ή με άλλες κεντρικές τράπεζες, λέγεται το εξής χαρακτηριστικό: «Όταν έχεις ένα σφυρί στη διάθεση σου, τότε όλα τα προβλήματα μοιάζουν με καρφιά». Δηλαδή, όταν οι περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης είναι υπερχρεωμένες, υπάρχει μία τραπεζική βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια σου, η βιομηχανική ελίτ είναι πανίσχυρη και έχεις μόνο ένα όπλο, τη νομισματική πολιτική, τότε κάνεις μόνο αυτό που μπορείς – καρφώνεις παντού καρφιά και κλείνει πρόχειρα τρύπες, είτε συνειδητά, είτε όχι.

Ολοκληρώνοντας, όσον αφορά το χρυσό, ο οποίος αργά ή γρήγορα θα εμφανισθεί στο προσκήνιο, οφείλει κανείς να αναφερθεί στη συνήθη πλάνη – σε αυτούς δηλαδή  που υποστηρίζουν ότι, δεν υπάρχουν τόσα αποθέματα, όσα απαιτούνται σήμερα με κριτήριο το ΑΕΠ, εάν ήθελε ο πλανήτης να επιστρέψει στον κανόνα του χρυσού.

Το θέμα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι ποσοτικό όπως εσφαλμένα νομίζει κανείς, αλλά «τιμολογιακό». Δηλαδή, εάν η τιμή του χρυσού αυξανόταν στα 10.000 $ για παράδειγμα, αντί για τα 1.600 $ που είναι σήμερα, δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα.

Ακόμη πιο αντικειμενικά, εάν διαιρούσε κάποιος τις ποσότητες του χρυσού παγκοσμίως με τις ποσότητες των χρημάτων, θα έβρισκε εκείνη την τιμή του χρυσού, η οποία θα μπορούσε να επαναφέρει τα σύνδεση των χρημάτων μαζί του. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι οι περιορισμένες ποσότητες του χρυσού, αλλά ο μεγάλος αριθμός των χαρτονομισμάτων που έχουν τυπωθεί - ουσιαστικά χωρίς αντίκρισμα.ΠΗΓΗ

ΟΙ ΥΠΟΝΟΜΟΙ ΞΕΧΕΙΛΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΛΥΜΑΤΑ ΚΑΤΕΚΛΥΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.

"Για να σωθεί η Ελλάδα στους καιρούς τους ύστατους
βρείτε κάπου έναν καιάδα και γκρεμοτσακίστε τους" (Νίκος Γκάτσος)

Η απάντηση του Καθηγητή Γ. Κοντογιώργη στον Βουλευτή Αργ. Ντινόπουλο και στους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος,

        Παραδίδεται ότι λίγο πριν αλωθεί η Τραπεζούντα, οι υπόνομοι ξεχείλισαν και τα λύματα κατέκλυσαν την πόλη. Οι αρουραίοι τότε έγιναν δίποδα, απέκτησαν λόγο και αξίωσαν να ελέγξουν τις ψυχές των ανθρώπων. Ένα απέραντο στρώμα τοξικών αποβλήτων κάλυψε την ατμόσφαιρα, ακυρώνοντας την ίδια την φύση της ανθρώπινης λογικής. Η ύβρις κατέβαλε τη θεά Δίκη και έσπειρε τους κατοίκους της πόλης στους τρεις ανέμους. Αυτό το κλίμα κατακυριεύει εδώ και χρόνια την ψυχή της ελληνικής κοινωνίας, όπου η ύβρις -η “Ελλάδα” της ασχήμιας- μίσγεται αναφανδόν και αυθαδιάζει πάνω στο πτώμα της Ελλάδας του πολιτισμού και της δημιουργίας.    

          Η μικρή μου ιστορία στα δημόσια πράγματα δεν έχει λόγους να απολογηθεί στους αυθέντες ή στους αυλικούς της κομματοκρατίας. Υπήρξε κατά γενική ομολογία παραδειγματική και διάφανη. Θα μπορούσα επομένως να παραδώσω τον συκοφάντη μου στον αρχηγό του, που τον επέλεξε, ανάμεσα στα εκατομμύρια των Ελλήνων, για να ασκήσει το ύψιστο λειτούργημα του νομοθέτη και του “εκπροσώπου” της κοινωνίας, σε μια χώρα όπου το λειτούργημα αυτό άσκησαν Δράκοντες, Σόλωνες, Εφιάλτες, Περικλήδες και μυριάδες άλλοι στους ελληνιστικούς, στους βυζαντινούς χρόνους, αλλά και σ’εκείνους της δουλείας, όπως ο Ρήγας και ο Καποδίστριας. Θα μπορούσα να τον παραδώσω, ίσως, στην καταισχύνη της αφάνειας και της χλεύης, έχοντας επίγνωση ότι προφανώς τα μηδενικά δεν αθροίζονται για να γίνουν συνομιλητές του υπέρτατου θεσμού, του πολίτη της πολιτείας. Διότι, σε τελική ανάλυση, ο ρυπαρός λόγος απαξιώνει πρώτα αυτόν που τον εκφέρει, για να μην πω ότι η αξίωση, αυτή καθεαυτή, των “αρουραίων”  να εξουσιάζουν, μολύνει ανίατα το “κοινωνικό ιερό”.

          Επειδή όμως, μια τέτοια αντιμετώπιση θα εκλαμβανόταν, ενδεχομένως, ως αδυναμία ή ως φόβος απέναντι στις ολιγαρχικές συμμορίες, που λυμαίνονται συστηματικά τον τόπο και δυναστεύουν της κοινωνία, αισθάνομαι ότι δεν δικαιούμαι να ολιγωρήσω. Πολλώ μάλλον, αφού δεν θα έδινα το μήνυμα ότι δεν προσφέρομαι για επιμερισμό ευθυνών ούτε σε συμψηφισμούς, πολύ δε περισσότερο, σε εξισώσεις, σαν αυτές που προκαλεί ο φόβος ή που αποδέχονται όσοι έχουν κρυμμένους “σκελετούς” στα σεντούκια της ιστορίας τους. Όπως θα έλεγε ο συντοπίτης μου Λευκάδιος Χερν, “έχω μέσα μου ψυχή που δεν χρωστά στην υποτέλεια“!… Διδάσκω ανέκαθεν…

την ελευθερία και τη δημοκρατία, χρωστώ μόνο στη χώρα μου και στους ανθρώπους που πάσχουν γιατί δυναστεύονται από τα “καθιζήματα” του κομματικού βόρβορου και των συγκατανευσιφάγων της εξουσίας. Δεν έχω, πέραν αυτών, καμία μα καμία πολιτική φιλοδοξία.

          Ο συκοφάντης μου ήρθε προετοιμασμένος να ρυπάνει το πρόσωπό μου, ώστε να με εξισώσει με τον εαυτό του και τους ομοίους του. Διέπραξε όμως το σφάλμα να ομολογήσει την αιτία: ότι ο λόγος μου ενοχλεί σφόδρα τις δυνάμεις της κομματοκρατίας. Ανέμενα, όντως, μια ενορχηστρωμένη επίθεση από τις δυνάμεις αυτές ή, ενδεχομένως, από τους αυλικούς τους, με ρυπαντικό περιεχόμενο. Ωστόσο, με εξέπληξε το “φθηνό” και ανόητο του πράγματος. Η επιλογή του συγκεκριμένου υβριστή, συνομολογεί ότι η “φαρέτρα” τους είναι κενή. Είναι ήδη γνωστό ότι, το τρίτο κόμμα που επείσθη από τα άλλα δύο να αναλάβει τις “ευθύνες” του, πριν καταλήξει στον ενλόγω υβριστή, αναζήτησε άλλους πιο “αξιόπιστους” να με επιπλήξουν “που εμφανίζομαι ως τιμητής των πάντων, ενώ είμαι ένας από αυτούς“. Όλοι όμως αρνήθηκαν να τα βάλουν μαζί μου. Για το πόσο στημένο ήταν το εγχείρημα της ρύπανσής μου, αρκεί να δει κανείς πώς έγινε η διαχείριση του θέματος από τα διατεταγμένα ιστολόγια, που κινούνται στους υπονόμους της κομματοκρατίας. Πριν ακόμη τελειώσει η εκπομπή είχαν αναρτήσει, πανηγυρικώ τω τρόπω, το ρυπαντικό απόσπασμα του υβριστή μου, χωρίς ωστόσο την σύντομη απάντηση που του έδωσα. Οι τίτλοι είναι χαρακτηριστικοί:  ["O βουλευτής της ΝΔ έστρεψε τα βέλη του κατά του καθηγητή πολιτικών επιστημών, κατηγορώντας τον ότι στη θητεία του στην ΕΡΤ «μοίραζε εξωτερικές παραγωγές και παραδάκι» και ότι συμμετείχε στο"πάρτυ της ΕΡΤ". "Για να μην πω και για το πάρτι στα πανεπιστήμια και στην Πάντειο"....] ή ["Καβγάς Ντινόπουλου - Κοντογιώργη: Σε θυμάμαι στην ΕΡΤ που μοίραζες παραδάκι"]και άλλοι με συναφές στιγματιστικό περιεχόμενο.Όλα αυτά τα στρατευμένα υποζύγια της λεηλατικής κομματοκρατίας, τα ορίζει προφανώς η γνωστή παροιμία, που εξηγεί γιατί “η χαρά του ρόλου τους δεν τα αφήνει να κρυφτούν”, να τηρήσουν έστω τα προσχήματα!…

Συνάγεται τελικά ότι η αλαζονεία και η ιδιοτέλεια δεν επέτρεψε στα πολιτικά απόβλητα να πληροφορηθούν ότι πριν από αυτούς άλλοι, έσκαψαν βαθιά στο παρελθόν μου και δεν βρήκαν ψήγματα μομφής.

          Με άλλα λόγια, θα αναφέρω ορισμένα πράγματα από τη θητεία μου στα θέματα που επικαλέσθηκε το ανθρωπάκι της εξουσίας -στην ΕΡΤ και στο Πάντειο-, όχι για να απολογηθώ, αλλά: πρώτον, για να φανερώσω στην κοινωνία τα μέσα που μετέρχονται ενγένει οι ολιγαρχικές συμμορίες, προκειμένου να κλείσουν στόματα που εκφέρουν τον λόγο της ελευθερίας, με επίκεντρο το κοινό συμφέρον, έτσι ώστε διασώσουν τα προνόμιά τους, τη δυναστική κατοχή της πολιτείας. Δεύτερον, για να καταδείξω στον “κοινό λαό” ότι οι δυνάμεις της κομματοκρατίας δεν προτίθενται να αλλάξουν στο παραμικρό, να προσφέρουν έστω ψήγματα μετάνοιας και ένα παράθυρο ελπίδας στη χώρα. Ότι, δηλαδή, το καθόλα αναντίστοιχο με τον τόπο, πολιτικό σύστημα, παράγει “πολιτικά σκουπίδια”, λάτρεις συμπεριφορών καταγωγίων και όχι φιλοδοξία πολιτισμού που να συναντάται με το κοινό συμφέρον. Τρίτον, τέλος, ως προειδοποίηση σ’αυτούς, που ίσως αισθανθούν ότι ο λόγος μου υπερέβη τα “εσκαμμένα” και τις ανοχές τους, πως δεν προτίθεμαι να σιωπήσω. Μάλιστα, η αντίδρασή μου στο μέλλον δεν θα είναι η ίδια.

          Η μια μομφή αφορά στο Πάντειο. Ο συκοφάντης μου, ως ρεπόρτερ, γνωριζε ασφαλώς ότι με αφετηρία την τότε Πάντειο, πραγματοποίησα τη μεγάλη μεταρρύθμιση που οδήγησε στη δημιουργία πέντε νέων συνεκτικών πανεπιστημίων και σε μια σημαίνουσα ανάπτυξη της ελληνικής επιστήμης, η οποία ξεπέρασε τα όρια της χώρας. Η μεταρρύθμιση αυτή, δημιούργησε αίσθηση, ώστε να μην μπορεί να περάσει απαρατήρητη από ένα μικρό έστω δημοσιογράφο!…

          Είναι εξίσου πασίγνωστο ότι το μέγα σκάνδαλο του Παντείου άνοιξε και διατηρήθηκε στην επιφάνεια, από την ταπεινότητά μου, επί οκτώ ολόκληρα χρόνια, με τεράστιο προσωπικό κόστος, έως ότου το 1998 η τότε πρυτανική αρχή διενήργησε έλεγχο και το έστειλε στη δικαιοσύνη. Χρειάσθηκε αγώνας ετών για να μην παραγραφεί και να οδηγηθούν οι πρωταίτιοι στη φυλακή. Να υπενθυμίσω ότι παρέλασαν ως μάρτυρες υπεράσπισης στη δίκη ή ως συμπάσχοντες στα “παράθυρα”, μεγάλος αριθμός επωνύμων πολιτικών και διανοουμένων; Και τα μικρά παιδιά του δημοτικού γνωρίζουν τα ανωτέρω, όπως και τον ρόλο ολίγων άλλων συναδέλφων, που δεν ενέδωσαν στις εξαγορές και στους εκφοβισμούς.     

          Η άλλη μομφή αφορά στην ΕΡΤ. Στους τέσσερις και κάτι μήνες που έμεινα τότε στην κρατική ρ/τ, έγιναν τόσες δομικές παρεμβάσεις και οικονομίες κλίμακας, ώστε για πρώτη φορά και, εάν δεν λαθεύω, για τελευταία, δημοσιεύθηκε πλεονασματικός προϋπολογισμός για ολόκληρο το έτος. Αυτό έγινε, συγκεκριμένα, εφικτό, παρόλον ότι πολλαπλασιάσθηκε ο χρόνος του προγράμματος. Έγινε 24ωρος, με την προσθήκη μιας τρίωρης πρωινής και μιας δίωρης μεσημβρινής παραγωγής.

          Όλες οι παραγωγές ήταν εσωτερικές: η πρωινή, η μεσημβρινή, το θέατρο της Δευτέρας, που επανήλθε από τη Διοίκησή μου, οι εβδομαδιαίες με διεθνή θέματα, οι αθλητικές κλπ. Με άλλα λόγια, ο πολλαπλασιασμός του χρόνου μετάδοσης τηλεοπτικού σήματος, δεν επέφερε την αύξηση των εσωτερικών παραγωγών. Αντιθέτως. Οι εξωτερικές παραγωγές που διατηρήθηκαν, κάλυπταν μόλις 3 έως 3,5 ώρες την εβδομάδα, στο σύνολο του 24ώρου ημερησίου προγράμματος. Επρόκειτο, ουσιαστικά, για παραγωγές με μεγάλη ιστορία και συμβολή όπως το 15ήμερο Παρασκήνιο και το Μονόγραμμα. Οι τότε εσωτερικές παραγωγές είναι 4 έως 5 φορές περισσότερες, συγκρινόμενες με τις σημερινές, παρόλες τις σαφώς περιορισμένες τεχνικές δυνατότητες της τότε ΕΡΤ.

          Στις ανωτέρω παραγωγές πρέπει να προσθέσουμε τιςειδησεογραφικές και τις ενημερωτικές, που ήσαν όλες εσωτερικές. Οι παραγωγές αυτές πολλαπλασιάσθηκαν επίσης για δυο λόγους: πρώτον, επειδή η διάρκεια της θητείας μου συνέπεσε με πολλές εκλογές, τις οποίες η ΕΡΤ οφειλε να καλύψει ως έχουσα το ρ/τ μονοπώλιο. Δεύτερον, και κυρίως, διότι απελευθέρωσα την ΕΡΤ από την χειραγώγηση της κομματοκρατίας. Έθεσα εκτός τη διακομματική επιτροπή, που λυμαίνονταν τον Οργανισμό και απαγόρευσα ρητώς τημετάδοση των προεκλογικών συγκεντρώσεων. Αντ’αυτών, επέβαλα τις συζητήσεις των πολιτικών αρχηγών με δημοσιογράφους και τα θεματικά “πάνελ” πολιτικών στελεχών και διανοουμένων.

          Ήταν τόσο διάχυτη η βεβαιότητα ότι η ΕΡΤ ήταν κομματικό φέουδο, που ο Πρόεδρος της Πολιτείας, αξίωσε να απολύσω τον Διευθυντή Ειδήσεων επειδή δεν υπέκυψε στις αξιώσεις του. Από την πλευρά μου, κήρυξα τον Πρόεδρο έκνομο, καθώς εκινείτο εκτός συνταγματικής νομιμότητας, και απαγόρευσα τη μετάδοση “της εικόνας και του λόγου του”, έως ότου αποκαταστήσει (Βλέπε μέρος της σχετικής αλληλογραφίας με την κυβέρνηση στο Ρ.Σωμερίτης, Ο Ξενόφερτος, Εστία, Αθήνα, 1990).

          Στο ζήτημα της κάθαρσης: έστειλα περισσότερους από δέκα φακέλους διαφθοράς στη δικαιοσύνη (κλοπές υλικού, χρημάτων, δωροδοκίες, παράνομοι διορισμοί κλπ), ενώ αρνήθηκα να υπογράψω το διορισμό 2157 παρανόμων/προεκλογικών προσλήψεων, που είχε καθ’υπόδειξη της κυβέρνησης, αποφασίσει η προηγούμενη Διοίκηση.

          Προκειμένου να μπει σε υγιείς βάσεις το νέο ρ/τ τοπίο, που έμελε να δημιουργηθεί μετά την εισαγωγή της ιδιωτικής ρ/τ, επεξεργάσθηκα σχέδιο δημιουργίας ενός ανεξάρτητου ΕΣΡ, το οποίο υιοθέτησαν οι τότε πολιτικές δυνάμεις, πλην όμως στέγασαν σ’αυτό τη διακομματική επιτροπή, την οποία απέβαλα από την ΕΡΤ!… Συγχρόνως, συνέταξα τον “συνταγματικό” χάρτη, που αφορούσε στους κανόνες διαχείρισης της πολιτικής δυναμικής από την ΕΡΤ, ο οποίος μάλιστα υπεγράφη και από την ΕΣΗΕΑ.

          Η σύντομη θητεία μου στην ΕΡΤ, το 1989, έμεινε γνωστή ως “Δημοκρατική Άνοιξη“, η οποία συμπλήρωσε το εγχείρημα του (1,5 μηνός) του 1985.

          Τέλος, κατέλειπα ως καταπίστευμα ένα υπόμνημα/μελέτη για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έπρεπε κατ’εμέ να πραγματοποιηθούν από τους διαδόχους μου, ώστε η κρατική ρ/τ να ελευθερωθεί από τον κλοιό της κομματοκρατίας και να ανταπεξέλθει με επάρκεια στη νέα εποχή όπου έμελε να συναντηθεί με την ιδιωτική ρ/τ και τις νέες τεχνολογίες. Μεγάλο μέρος του υπομνήματος αυτού δημοσιεύθηκε, μετά την αποχώρησή μου, στον Οικονομικό Ταχυδρόμο.

          Περιττεύει να πω ότι ο υβριστής μου όχι μόνο ήταν, όπως άλλωστε ομολογεί, ρεπόρτερ στον κρατικό ρ/τ φορέα, αλλά και μετά βεβαιότητας γνώριζε. Μεριμνούσε επίσης αυτοκλήτως για την προβολή της μεταρρύθμισης και δεν παρέλειπε, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, να εγκωμιάζει τους συντελεστές της.

          Τα ανωτέρω συνομολογούν ότι ο ενλόγω συκοφάντης, επιχείρησε στο πρόσωπό μου να σιγήσει τον αντίλογο, που προσιδιάζει στον έλλογο πολίτη, μόνο και μόνο επειδή ενοχλεί το σύστημα. Ως πυγμαίος τω πνεύμα, ελευθέρωσε με τον λόγο του τα λύματα της φαυλότητας, τα οποία ήδη πνίγουν την Ελλάδα του πολιτισμού και της δημιουργίας. Υπό την έννοια αυτή, η μαρτυρία μου, αποτελεί μιαν ασφαλή επιβεβαίωση -αλλ’όχι εξήγηση- της άποψης ότι δεν μπορεί κανείς να περιμένει μια διαφορετική διαχείριση του ελληνικού προβλήματος από την παρούσα πολιτική τάξη.

          Κατά τούτο, γίνεται νομίζω επίκαιρος ο λογισμός ότι είναι καιρός, όπως θα έλεγε και ο Νίκος Γκάτσος, “όλοι μαζί να διώξουμε τα σκουπίδια αυτά από τη χώρα“.

ΠΗΓΗ

ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ.ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ;

 

 

Στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών αρχών μπαίνουν πλέον όλες οι συναλλαγές ώστε να συγκεντρώνονται πληροφορίες και να προχωρούν σε διασταυρώσεις οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Ετσι πλέον θα φακελώνονται ηλεκτρονικά όχι μόνο καταθέσεις, κάρτες, δάνεια, μετοχές αλλά και οι συναλλαγές του πολίτη με τράπεζες, χρηματιστήρια, θεραπευτήρια, ταμεία, επιχειρήσεις ιδιωτικής ασφάλισης, εταιρείες τηλεφωνίας, παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας και εταιρείες ύδρευσης.
Στις 20 Φεβρουαρίου λήγει η προθεσμία που έδωσε το οικονομικό επιτελείο για την υποβολή καταστάσεων και στοιχείων στην Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων από τα ιδιωτικά θεραπευτήρια, τα εκπαιδευτήρια, τις τράπεζες και τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ.
Αλλωστε, όπως αποκάλυψε το Πρώτο Θέμα, με εγκύκλιο (ΠΟΛ 1011/21-1-2013),  η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων ζητάει τώρα όλες τις επιχειρήσεις να στέλνουν τους αριθμούς φορολογικού μητρώου των πελατών τους, ώστε να γνωρίζουν όλοι ποιος ξοδεύει, πόσα και πως. Στην εγκύκλιο τονίζεται ότι υποχρέωση να ενημερώσουν για τον αριθμό φορολογικού μητρώου όλων των πελατών τους, έχουν πλέον και οι σχολές χορού, πολεμικών τεχνών, τα ωδεία και τα γυμναστήρια. Μαζί με τα ΑΦΜ υποχρεούνται να αποστείλουν και το ύψους των συνδρομών που εισπράττουν από τους πελάτες τους.
Όλα τα στοιχεία που θα συγκεντρωθούν στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, θα χρησιμοποιηθούν σε διασταυρώσεις, με στόχο τον εντοπισμό φορολογουμένων που παρουσιάζουν μικρά εισοδήματα, αλλά μεγάλες καταναλωτικές δαπάνες.
Στη ΓΓΠΣ ετοιμάζεται και νέο ειδικό πρόγραμμα μέσω του οποίου οι ελεγκτικές Αρχές θα έχουν τη δυνατότητα, με το πάτημα απλώς ενός κουμπιού, να έχουν την πλήρη εικόνα και το οικονομικό προφίλ όλων των συγγενικών προσώπων, του φορολογούμενου που ελέγχουν. Αυτό, σύμφωνα με τη Ναυτεμπορική, θα δίνει τη δυνατότητα στους ελεγκτές να βάζουν στο μικροσκόπιο των ερευνών και τα συγγενικά πρόσωπα του «ύποπτου» φορολογούμενου και να «ξεψαχνίζουν» το «πόθεν έσχες» τους. Ουσιαστικά, το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα στηθεί πάνω στη βάση δεδομένων του υπουργείου Εσωτερικών που ετοιμάζει το «Μεγάλο Αδελφό» κάθε οικογένειας, με τη δημιουργία του εθνικού ηλεκτρονικού ληξιαρχείου!ΠΗΓΗ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ

Ἡμεῖς οἱ Ἰδεολόγοι εἴμεθα οἱ πνευματικοὶ πατέρες τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ πραγματικοὶ ποιμένες αὐτοῦ. Ἡμεῖς κρατοῦμεν εἰς τὰ χέρια μας, τὴν ψυχήν του, τὴν καρδιά του, τὸ πνεῦμά του. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν διαφθείρομεν ἔως τὸ κόκκαλον. Ἡμεῖς ἐὰν θέλωμεν τὸν ναρώνομεν, τὸν ἀρρωσταίνομεν, τὸν πεθαίνομεν, τοῦ κόπτομεν κάθε καλόν, κάθε χαράν. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν βοηθοῦμεν ν᾿ ἀνθίσῃ περίφημα, νὰ εἶνε παραδειγματικός, θαυμάσιος. Οὔτε ὁ Δηλιγιάννης, οὔτε ὁ Τρικούπης, οὔτε κανεὶς ἄλλος πταίει, δι᾿ ὅ,τι ἔγινε, δι᾿ ὅ,τι γίνεται. Πταίουν μόνον, κυρίως, πρῶτοι, οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος, καὶ ἡμᾶς βαρύνει ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη της σήμερον, ἡ φοβερὰ εὐθύνη τῆς αὔριον ὁλόκληρος.

Ἰδοὺ ποία εἶνε ἡ δύναμίς μας: Κάθε γῆ ἔχει τὰ μέταλά της, τὰ φυτά της, τὰ ζῶά της, τοὺς ἀνθρώπους της καὶ αἱ ἐκδηλώσεις ὅλαι τῶν ἀνθρώπων κάθε γῆς, κατὰ φυσικὸν λόγον, εἶνε διαφορετικαί. Συνεπῶς, ἄλλο εἶδος οἰκογενείας ἔχει ὁ Ἄγγλος, ἄλλο ὁ Γάλλος, ἄλλο ὁ Ἰταλός, ἄλλο ὁ Γερμανός. Ἄλλο πατρικὸν αἴσθημα ἔχει ὁ Ἄγγλος, ἄλλο μητρικόν, ἄλλο ἀδελφικόν. Ἄλλο ὁ Γάλλος, ὁ Ἰταλός, ὁ Γερμανός. Ἄλλη λοιπὸν εἶνε καὶ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκογένεια, διότι ἄλλος εἶνε ὁ Ἕλλην, διότι ἄλλη εἶνε ἡ γῆ του. Ἡ οἰκογένεια εἶνε ἡ θρησκεία τοῦ Ἕλληνος. Εἶνε ἡ βαθυτέρα του θρησκεία, ἀπὸ τὴν προϊστορικὴν ἐποχὴν ἔως αὐτὴν τὴν στιγμήν, παντοῦ ὅπου ὑπάρχει Ἕλλην. Θρησκευτικῶς τηρεῖται ἡ ἱεραρχία, δυνατότατος εἶνε ὁ ἑνωτικὸς δεσμὸς τῆς ἀγάπης, τῶν αἰσθημάτων, τῶν καθηκόντων, τοῦ σεβασμοῦ μεταξὺ τῶν μελῶν της. Ἀπόλυτος ἡ ἀφοσίωσις τοῦ ἑνὸς εἰς τοὺς ἄλλους, τῶν ὅλων διὰ τὸν ἕνα. Ὁ Ἕλλην δὲν ἔχει τίποτε ἱερότερον εἰς τὸν κόσμον ἀπὸ τὴν οἰκογένειάν του. Τίποτε δὲν τηρεῖ ὑψηλότερα, ἁγνότερα. Ὁ πατὴρ δουλεύει εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν διὰ τὸ σπίτι του. Ἡ μητέρα -ὤ ἡ ἑλληνὶς μητέρα! ἡ ὡραιοτάτη Παναγία- πονεῖ δι᾿ ὅλους εἰς ὅλην της τὴν ζωήν. Ὁ ἀδελφός, ἔχει τὴν ἀδελφήν του σὰν τὰ μάτια του. Δὲν ὑπανδρεύεται πρὶν τὴν ὑπανδρεύσῃ. Ὁ υἱὸς μόλις μάθει ὅτι ἡ μητέρα του εἶνε ἀσθενής, τρέχει ἀπὸ τὰ βάθη τῆς Αἰγύπτου, τῶν Ἰνδιῶν, τῆς Ἀγγλίας, ἀπὸ τὰ πέρατα τοῦ κόσμου, νὰ εὐρεθῇ κοντά της καὶ ὅσον ἂν ἄσπρισαν τὰ μαλλιά του, ὅσον καὶ ἂν τὸν ἀγρίευσαν αἱ καταιγίδες, κλαίει σὰν μικρὸ παιδὶ μόλις τὴν ἰδεῖ. Εἴτε εἰς τὴν Μάνην, εἴτε εἰς τὴν Σύφνον, εἴτε εἰς τὰ Πάτρας, εἴτε εἰς τὸν Βόλον, εἴτε εἰς τὴν Κρήτην, εἴτε εἰς τὰς Ἀθήνας, εἴτε εἰς τὴν Πόλιν, εἴτε εἰς τὴν Ὁδησσόν, εἴτε εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, εἴτε πρὸ χιλίων, εἴτε πρὸ ἑκατόν, εἴτε πρὸ πέντε ἐτῶν, εἴτε τώρα, αὐτὴ εἶνε ἡ μία ἑλληνικὴ οἰκογένεια. Ἡμεῖς οἱ ἰδεολόγοι, οἱ ἰδεογράφοι, ἔχομεν τὴν δύναμιν, ἂν θέλωμεν, νὰ καταστρέψωμεν τὸ θαυμάσιον αὐτὸν πρᾶγμα, νὰ θραύσωμεν τοὺς ἱεροὺς καὶ στενοτάτους αὐτοὺς δεσμούς, νὰ ξεριζώσομεν τὰ αἰσθήματα αὐτά, νὰ πετάξωμεν τὴν οἰκογένειαν εἰς τοὺς δρόμους, νὰ τὴν διαλύσωμεν εἰς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους. Δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ πάρωμεν τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἄγγλου, τοῦ γάλλου, τοῦ γερμανοῦ, τοῦ ἰταλοῦ καὶ νὰ εἰποῦμεν εἰς τὴν ἰδικήν μας νὰ γίνῃ τὸ ἴδιον. Καὶ ὁ ἄγγλος ἀδελφὸς ἀφήνει τὴν ἀδελφὴν του νὰ πεθάνῃ ἀπὸ τὴν πεῖναν, τὴν παραδίδει δεμένην ἐπάνω εἰς τὰ σίδερα τοῦ κρεββατιοῦ διὰ νὰ πάρῃ ὁλίγα σελήνια καὶ μεθύσῃ. Ὁ ἰταλὸς σὲ πηγαίνει εἰς τὴν μητέρα του καὶ τρέφεται ἀπὸ τὴν διαφθοράν της. Ὁ Γερμανὸς μὲ ὁλίγα μάρκα σοῦ πουλεῖ τὴν γυναῖκά του, τὴν ἀδελφήν του, τὴν μητέρα του, τὴν νόννα του. Ὁ Ἕλλην πατήρ, υἱός, ἀδελφός, σκοτώνει. Παίρνομεν λοιπὸν ἡμεῖς, τὴν «Τιμὴν» τοῦ Σούδερμαν, τὴν μεταφράζομεν, τὴν ἐξυμνοῦμεν, τὴν διδάσκομεν εἰς τὸ θέατρον, τὴν συζητοῦμεν καί, λέγομεν ἡμεῖς οἱ πνευματικοὶ πατέρες, οἱ ὁδηγοί, ἡ τιμὴ εἶνε κολοκύθια, δὲν ὑπάρχει τιμή. Εἶσαι βάρβαρος νὰ ἔχῃς τιμήν.

Αὐτὴν τὴν δύναμιν ἔχομεν εἰς κάθε τι. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν δύναμιν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὸ κάθε καλὸν τὸ κάθε κακὸν εἰς κάθε ζήτημα. Δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὸν λαὸν νὰ κρατήσῃ τὰ ἰδικά του θαυμάσια πράγματα ἢ νὰ τὰ ἀλλάξῃ μὲ ἄλλα ξένα, ποταπά. Βαθυτάτη λοιπὸν πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ συναίσθησις τῆς εὐθύνης ἡμῶν. Ὁ κάθε ἰδεολογῶν ἢ ἰδεογραφῶν βαθύτατα πρέπει νὰ συναισθάνεται πιάνων τὴν πένα τὶ κακὸν δύναται νὰ κάμῃ ἢ τὶ καλόν.

Καὶ κανένα ἀπολύτως σκοπὸν ἄλλον, δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τώρα, πιάνοντες τὴν πένα, παρὰ πῶς νὰ θέσωμεν τὰς ἰδέας εἰς τὴν θέσιν των, διὰ νὰ θέσωμεν ἔπειτα καὶ τὰ πράγματα. Κανέναν ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ δημιουργήσωμεν τὴν Ζωὴν Ἑλληνικήν.

Καὶ διὰ νὰ τὴν δημιουργήσωμεν καὶ τὴν βοηθήσωμεν νὰ ἀνθίσῃ πρέπει νὰ μελετήσωμεν αὐτὴν ποὺ ἔχει, καὶ ἔχει καὶ εἶνε θαυμασία καὶ εἶνε ἀνωτέρα κάθε Εὐρωπαϊκῆς (μὴν ἀκοῦτε τοὺς ξιππασμένους), νὰ τοῦ συστήσωμεν νὰ κρατήσῃ μὲ τὰ δόντια ὅ,τι ἔχει ἰδικόν του, νὰ τοῦ δείξωμεν ὅτι εἶνε ὡραῖον ὅ,τι ἔχει, νὰ τοῦ τὸ ἀποδείξωμεν, νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν, νὰ τὸ κάμωμεν πρῶτοι ἡμεῖς, νὰ εἴμεθα ἡμεῖς ὑπερήφανοι δι᾿ ὅ,τι ἔχομεν ἰδικόν μας, νὰ τοῦ συστήσωμεν καὶ αυτοῦ νὰ εἶνε ὑπερήφανος ὅπως ἦτο πάντοτε καὶ θὰ ἦτο καὶ τώρα ἐὰν δὲν τὸν ἀλλάζαμεν ἡμεῖς.

Καὶ πρὶν στραφῶμεν πρὸς τὴν Ἑλλ. ζωήν, τὸ πρώτιστον πρᾶγμα ποὺ ἔχομεν νὰ κάμωμεν, διότι εἶνε καὶ τὸ μόνον ἐμπόδιον, μὰ κτυπήσωμεν κατακέφαλα ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην τῆς ζωῆς ἔως τὴν ἄλλην, ἀπὸ τὴν κούνιαν ἔως τὸν τάφον τὸν Ξενισμόν. Νὰ βοηθήσωμεν τὰς λαϊκὰς τάξεις -αἱ ὁποῖαι ἐκόλησαν τὴν ψώραν ἀπὸ τὴν ἀνωτέραν καὶ ἔγιναν γελοιωδέσταται- ὰ ἐλευθερωθοῦν, νὰ κτυπήσωμεν μὲ μῖσος καὶ ἀπόφασιν ἀμείλικτον τὸν ξενισμὸν τῆς ἀνωτέρας τάξεως, μεχρις ὅτου τὸν ξεπατώσωμεν ὁριστικῶς, μέχρις ὅτου δὲν μείνει οὔτε ἴχνος. Ὁ καθεὶς λοιπὸν εἴτε ἰδεολογῶν, εἴτε ἰδεογραφῶν, διὰ τοῦ ἔργου καὶ διὰ τοῦ λόγου, ἀποστολικῶς, καθῆκον ἔχει, νὰ βοηθήσῃ τὸν πρῶτον αὐτὸν ἀγῶνα πρὸς πέταγμα τῶν ξένων πραγμάτων τὰ ὁποῖα πνίγουν τὰ ἰδικά μας καὶ ἐμποδίζουν τὴν δημιουργίαν ἰδικῶν μας πραγμάτων ἀπὸ τὰ ἰδικά μας ὑλικὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας τεχνίτας. Ἀπὸ τὰ πράγματα τοῦ σπητιοῦ ἔως τὴν ἐφημερίδα καὶ τὸ περιοδικὸν καὶ τὸ θέατρον καὶ τὴν φιλολογίαν.

Εἶνε ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ Ἑλληνικὴ Ζωὴ ἐνόσῳ ὅλη ἡ ζωὴ εἶνε πιασμένη ἀπὸ τὴν ξένην.

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

(Περικλῆς Γιαννόπουλος, «Τὸ καθῆκον μας», «Ὁ Νουμᾶς», ἀρ. 4, 12-1-1903)