ΕΦΥΓΕ Ο ΕΚΔΟΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ.ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΛΛΗΝΑ

Σχεδόν από επιλογή φαίνεται πως πέθανε ο εκδότης Οδυσσέας Χατζόπουλος, ο οποίος δεν ήθελε να υποταχθεί στη ζωή, που του επέβαλαν οι γιατροί...

Τον τελευταίο καιρό, ο Οδυσσέας Χατζόπουλος έπαψε να προσέχει τον εαυτό του, παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες την αγαπημένης του Αθηνάς και των γιατρών του, καθώς αρνήθηκε την ινσουλίνη του επανειλημμένα και αποφάσισε να ταξιδέψει «ελεύθερος».

Διαβάστε το συγκλονιστικό "αντίο" για τον Οδυσσέα Χατζόπουλο, όπως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο με την υπογραφή... ενός φίλου:

"Ο Οδυσσέας Χατζόπουλος έφυγε. Έτσι απλά. Έφυγε κυριολεκτικά από τη ζωή γιατί δεν ήθελε να συνεχίσει. Επειδή το τελευταίο μοντέλο που άλλοι είχαν επιλέξει για εκείνον δεν του άρεσε. Επειδή δεν γούσταρε άλλο αυτή την συνεχιζόμενη υποχρεωτική υποβάθμιση της ανθρώπινης ζωής και των αξιών της.

Είτε το πιστεύετε είτε όχι κι επειδή θα μου τα έχωνε εάν το έκρυβα, έφυγε επειδή βαρέθηκε όλο το φάσμα του πολιτικού γίγνεσθαι με το οποίο η ζωή του από διαφορετικούς δρόμους ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη.

Έπαψε να προσέχει τον εαυτό του, παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες την αγαπημένης του Αθηνάς και των γιατρών του, αρνήθηκε την ινσουλίνη του επανειλημμένα και αποφάσισε να ταξιδέψει ελεύθερος.

Το βιογραφικό του το έγραψε μόνος του προλογίζοντας ένα βιβλίο πολλών λευκών σελίδων με τίτλο «ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ», με ημερομηνία 2014-2015 και έναν μακρύ κατάλογο ως υπότιτλο: Σύνταγμα, Δημοκρατία, Βασιλεία, Δικτατορία, Εκκλησία, Πολιτικά Κόμματα, Πολιτικοί, Παιδεία, Δικαιοσύνη Υγεία, Μέσα Ενημέρωσης(Ραδιόφωνο- Έντυπο-Τηλεόραση), Αθλητισμός (Ποδόσφαιρο, Αναβολικά και ντοπάρισμα),Πολιτισμός(Μουσεία, Φεστιβάλ, ΜΚΟ),Τεχνολογία και Ρομπότ, Χρηματιστήριο, ΟΠΑΠ, Ιπποδρομίες, Λογιστές, Δικηγόροι, Κινητά τηλέφωνα, Πρεζόνια, Τυχερά παιχνίδια, Οίκοι Ανοχής. Για να συμπληρώσει με περισσή ειρωνεία στο τέλος: Δεν έχουμε άλλο χώρο.

«Γεννήθηκε το 1941 στην Αθήνα. Τελείωσε το Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών το 1959. Το 1960 εξέδωσε το πρώτο του περιοδικό Γραμμάτων και Τεχνών στον «Ηνίοχο». Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και μουσική. Το 1974 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο «ΚΑΚΤΟΣ» για να κυκλοφορήσει 6.000 βιβλία. Συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους Έλληνες και ξένους συγγραφείς. Πάθος του η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία».

«Από το 1974 μέχρι σήμερα» γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του «ψήφισα δύο φορές. Το 1981 ΠΑΣΟΚ και το 2007 ΛΑΟΣ. Όλα τα υπόλοιπα χρόνια ψήφισα λευκό».

Καλό ταξίδι Οδυσσέα και καλές περιπέτειες

Ο φίλος σου"

Γεννήθηκε το 1941 στην Αθήνα. Τελείωσε το Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών το 1959. Το 1960 εξέδωσε το πρώτο του περιοδικό Γραμμάτων και Τεχνών στον «Ηνίοχο. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και μουσική.

Τον Εκδοτικό Οίκο «Κάκτος» ίδρυσε το 1974. Από το 1991, μαζί με τα υπόλοιπες εκδόσεις που δίνουν στην κυκλοφορία, οι Εκδόσεις «Κάκτος» έχουν ως κύριο έργο την έκδοση της σειράς «Αρχαία Ελληνική Γραμματεία Οι Έλληνες», με προγραμματισμό να δημοσιευθούν μεταφρασμένα και σχολιασμένα —για πρώ­τη φορά στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς— όλα τα έργα όλων των συγ­γραφέων της ελληνικής αρχαιότητας. Η σειρά αυτή, που βραβεύ­τηκε τον Απρίλιο του 2000 από το Πανεπιστήμιο της Aix-en-Provence στη Γαλλία ως ένα από τα σπουδαι­ό­τερα έργα της εποχής μας, και αργότερα, τον Οκτώβριο του 2002, από το Ίδρυμα Πιερίδη, στην Κύπρο, αριθμεί μέχρι στιγ­μής 700 τόμους και είναι ήδη, για το αντικείμενό της, η μεγαλύτερη στον κόσμο. Τον Ιανουάριο του 2004 ο εκδότης Οδυσσέας Χατζόπουλος παρουσίασε τους «Έλληνες» στην Κούβα, με ομιλία του στο Μουσείο Τεχνών της Αβάνας.

ΠΗΓΗ

Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ

Γράφει η ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Επανέρχομαι σε ένα σοβαρό ζήτημα που δεν γίνεται ευρέως κατανοητό στη Δύση παρά την ολοφάνερη αύξηση του ευρωσκεπτικισμού, της ισλαμοφοβίας και των αντιδράσεων εναντίον της θλιβερής προοπτικής της Ευραβίας. Αυτές οι αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνον από «δεξιούς» και «ρατσιστές»· προέρχονται από πρώην μουσουλμάνους θεωρητικούς (Αλί Σινά, Τασλίμα Νασρίν, Ανβάρ Σαΐχ) κι από κοσμικούς φιλοσόφους (Μισέλ Ονφρέ, Κρίστοφερ Χίτσενς, Ρίτσαρντ Ντόκινς). Αρχίζω με την παραδοχή ότι τα παραπάνω αισθήματα είναι δικαιολογημένα και οφείλονται σε συγκεκριμένα γεγονότα και λανθασμένες πολιτικές.

H πολυπολιτισμικότητα είναι ένα ιδανικό που συντηρεί διακριτούς εθνοτικούς πολιτισμούς στο εσωτερικό ενός κράτους: όπως π.χ. την εφαρμογή της σαρία στη μουσουλμανική κοινότητα της Θράκης. Πρόκειται για ρήξη του πολιτιστικού ήθους που κάποτε ήταν ενιαίο και ευνοούσε τον «πλουραλισμό», δηλαδή την πολιτιστική ενσωμάτωση των διαφόρων ξένων ομάδων –θρησκευτικών και εθνοτικών– στη νομοθεσία, στις αξίες και στους θεσμούς μιας χώρας. Η εφαρμογή της πολυπολιτισμικότητας εμποδίζει την αφομοίωση και κατακερματίζει («βαλκανοποιεί») την κοινωνία η οποία δεν επιτυγχάνει ενιαία εθνική ταυτότητα. Αυτή η αποτυχία έχει ανυπολόγιστες συνέπειες: οι μειονότητες παραμένουν προσκολλημένες σε βάρβαρα ήθη· περικλείονται και απομονώνονται από την ευρύτερη κοινωνία και, με τη θεαματική τους «ασυμβατότητα», προκαλούν ρατσιστικά αισθήματα στους πολίτες των χωρών υποδοχής (επ’ αυτού καλό είναι να διαβάσει κανείς τον Ετιέν Μπαλιμπάρ που κάνει λόγο για τις κραυγαλέες «ορατές διαφορές»).

Έτσι, σε όλες τις δυτικές χώρες, η πρακτική της πολυπολιτισμικότητας έχει δημιουργήσει απειλή για τον πολιτισμό, την ταυτότητα και τις αξίες: το παλιό αμερικανικό χωνευτήρι ξεχάστηκε και αντικαταστάθηκε από μια παράλογη ιδέα ισοπεδωτικής κοινωνικής ανθρωπολογίας (περί «ισοτιμίας των πολιτισμών» και «πανέμορφου μωσαϊκού») και δήθεν πολιτικής ορθότητας. Για παράδειγμα, όταν το 2006 η αυστραλιανή κυβέρνηση προσπάθησε να επιβάλει εξετάσεις (στην αγγλική γλώσσα, στην τοπική ιστορία κτλ) σε όσους ζητούσαν την αυστραλιανή υπηκοότητα, η αριστερά αντέδρασε εντόνως. Κι όμως οι εξετάσεις στη γλώσσα και στην ιστορία θα έπρεπε να είναι αυτονόητες – ειδαλλιώς, δημιουργούνται ξεχωριστές κοινότητες με διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αναφέρω εδώ, ενδεικτικά, ότι στις συνεντεύξεις στις οποίες υποβάλλονται μετανάστες που επιθυμούν να γίνουν Γάλλοι πολίτες, πολλοί μουσουλμάνοι αρνούνται να προσυπογράψουν το γαλλικό Σύνταγμα: η συμπεριφορά αυτή είναι, φυσικά, απαράδεκτη – αποτελεί όμως συνέπεια μιας μακρόχρονης εσφαλμένης μεταναστευτικής πολιτικής που πήρε το ελκυστικό όνομα «πολυπολιτισμική».

Η πολυπολιτισμικότητα είναι το αντίθετο της κοινωνικής συνοχής: τονίζει τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων εις βάρος της πλειοψηφίας των πολιτών και, μακροπρόθεσμα, εξυπηρετεί στρατηγικά συμφέροντα ξένων χωρών (Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Μπαχρέιν). Μέσω της πολυπολιτισμικότητας δημιουργούνται θύλακες που, σε περίπτωση κρίσης, δεν θα ακολουθήσουν τα συμφέροντα του κύριου κορμού της κοινωνίας αλλά τα συμφέροντα των χωρών της καταγωγής τους. Παρ’ όλ’ αυτά, η πολυπολιτισμικότητα, ως κυρίαρχο ρεύμα, θεωρείται σήμερα συνιστώσα όλων σχεδόν των κομματικών ιδεολογιών του πολιτικού mainstream: έτσι, τα κόμματα αποσπούν στήριξη και ψήφους, πλην όμως βραχυπρόθεσμα. Αν δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα και τον ορίζοντα, θα διαπιστώσουμε ότι μόνον η ομοιογένεια ευνοεί τη δημοκρατία, την παραγωγικότητα, την ασφάλεια, την αντοχή σε εξωτερικούς κλονισμούς και γενικότερα την ύπαρξη της κοινωνίας των πολιτών. Αντιθέτως, η δημογραφική ανισορροπία (το γεγονός ότι σε χώρες παραδοσιακά «λευκές», «χριστιανικές» και εκκοσμικευμένες οι μετανάστες εμφανίζουν υψηλότερη γεννητικότητα η οποία προστίθεται στις μεταναστευτικές εισροές) δημιουργεί κοινωνική και οικονομική αποδιάρθρωση, εκφοβισμό και απομονωτισμό από την πλευρά των πολιτών των χωρών υποδοχής. Χρειάζεται πολιτική πληθυσμού: η εξέλιξη του πληθυσμού έχει αφεθεί στην τύχη όπως έχει αφεθεί στην τύχη το ίδιο το ευρωπαϊκό και γενικότερα δυτικό ιδεώδες. Πράγματι, μεγαλύτερα πλήθη φαίνεται να μεταφράζονται σε περισσότερες ψήφους – πλην όμως, για μια ακόμη φορά, τα φαινόμενα απατούν: μεγαλύτερα πλήθη σημαίνουν λιγότερες ψήφους· ο όχλος δεν συμμετέχει σε δημοκρατικούς θεσμούς και διαδικασίες· κατεβαίνει στους δρόμους, εμπλέκεται σε τρομοκρατικές ενέργειες, επιτίθεται εναντίον του ίδιου του του εαυτού. Οι κοινότητες που ζουν χωριστά από το υπόλοιπο κοινωνικό σώμα είναι επιρρεπείς σε εσωτερικές συγκρούσεις.

Σε όλες τις δυτικές χώρες, ορισμένες μειονότητες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και εγκληματικότητας. Αλλά το φαινόμενο δεν πρέπει να αποδίδεται, όπως συμβαίνει, στον υποτιθέμενο ρατσισμό και στις διακρίσεις: συνήθως, η υψηλή ανεργία και η εγκληματικότητα οφείλονται στα ίδια τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των μειονοτήτων τα οποία διατηρούνται πεισματικά μέσω της πολυπολιτισμικότητας. Η «διαφορετικότητα» έχει αποκτήσει διαστάσεις cult – και όμως είναι επιβλαβής για όλους: διαλύει την έννοια του ανήκειν, δυσχεραίνει την κοινωνική ένταξη και διαιωνίζει τα στερεότυπα. Οι κοινωνίες έχουν πεπερασμένη ικανότητα απορρόφησης: ακόμα και όταν υπάρχουν οι θεσμοί που επιτρέπουν την απορρόφηση, οι μεγάλοι αριθμοί την υπονομεύουν. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση –κυρίως από μουσουλμανικές κοινότητες– επιφέρει προβλήματα προσαρμογής όπως την εγκατάλειψη του σχολείου και τη σύσταση εσωτερικής αντιπολίτευσης εναντίον της ενσωμάτωσης και της εκκοσμίκευσης.

Στα κράτη δικαίου τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ανώτερα από οποιαδήποτε «κουλτούρα». Το καθήκον των χωρών που υποδέχονται μετανάστες είναι η προάσπιση αυτών των δικαιωμάτων, όχι η εφαρμογή πολιτιστικού σχετικισμού. Ο πολιτιστικός σχετικισμός αναιρεί τους θεσμούς του κράτους δικαίου και μπορεί να επιτρέψει βρεφοκτονίες, βασανιστήρια, καταπίεση γυναικών (μισογυνία, κλειτοριδεκτομή, λιθοβολισμούς, καύση χηρών, τιμωρίες μοιχαλίδων), μίσος εναντίον ομοφυλοφίλων, αντισημιτισμό, συμμορίες, θανατικές ποινές.

Κοντολογίς, η πολυπολιτισμικότητα είναι μια τερατωδία: ενθαρρύνει τις εθνοτικές ομάδες να προσκολλώνται σε συνήθειες, πρακτικές και γλώσσες της παλιάς πατρίδας. Αυτή η στάση δεν εξηγείται μέσω του υποτιθέμενου φόβου της φυλετικής βίας και της πολιτιστικής συγγένειας μεταξύ των μελών της κάθε μειονότητας – αποτελεί συνέπεια της ίδιας της πολιτικής των χωρών υποδοχής η οποία οξύνει τον ρατσισμό όχι μόνον εναντίον των μειονοτήτων, αλλά, ιδιαίτερα, εναντίον του κύριου κορμού της κοινωνίας. Εξάλλου, αυτός ο λεγόμενος κύριος κορμός της κοινωνίας απειλείται τόσο δημογραφικά όσο και πολιτιστικά εφόσον καλείται να εγκαταλείψει την ιδιαίτερότητά του, ενώ οι μικρότερες ομάδες απαιτούν να διατηρήσουν τη δική τους. Αν δεν διορθωθούν οι πρακτικές της πολυπολιτισμικότητας, υπάρχει κίνδυνος κοινωνικών εκρήξεων και μετατόπισης των πολιτών σε ανοιχτά ρατσιστικές θέσεις. Χρειάζεται γνώση, χρειάζεται σύνεση: η πολιτική της πολυπολιτισμικότητας είναι ακροσφαλής, φοβική και αμυντική· πρόχειρη, αυτοσχέδια και ασυλλόγιστη.
ΠΗΓΗ

ΕΛΛΑΔΑ-Ακτή Ελεφαντοστού 2-1 ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΣΑΙ...ΣΤΟΥΣ 16

Η τεράστια ΕΛΛΑΔΑ είναι στους 16 του κόσμου! Με επική εμφάνιση κέρδισε 2-1 την Ακτή, είχε και 3 δοκάρια και τώρα πάει με την Κόστα Ρίκα για νέο έπος! 


Ο Φερνάντο Σάντος παρέταξε την Εθνική με τις αναμενόμενες αλλαγές τόσο σε πρόσωπα όσο και σε θέσεις. Η άμυνα έμεινε απαράλλαχτη, ενώ στον άξονα της μεσαίας γραμμής την θέση του τιμωρημένου Κατσουράνη πήρε ο Καραγκούνης. Ο Λάζαρος έπαιξε στο αριστερό άκρο αντί του Σαμαρά, ο οποίος προωθήθηκε στην κορυφή της επίθεσης και μαζί με τον Σαλπιγγίδη συμπλήρωσαν την επιθετική τριάδα.

Στα πρώτα λεπτά, ήταν φανερή η διάθεση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος να «παγώσει» τον ρυθμό και να μην επιτρέψει στους Τουρέ, Ντρογκμπά και Ζερβίνιο να απειλήσουν. Κυρίως τελευταίος πήρε αρκετές προσπάθειες, εκμεταλλευόμενος την ταχύτητά του, όμως είτε οι Τοροσίδης, Χολέμπας, είτε οι Μανωλάς, Παπασταθόπουλος τον έκοβαν με όποιο τρόπο μπορούσαν. Ωστόσο και πάλι υπήρξαν απρόβλεπτα προβλήματα...

Προβλήματα και αντεπίθεση
Αρχικά με τον τραυματισμό του Κονέ που οδήγησε στην είσοδο του Σάμαρη και στη συνέχεια με τον Γλύκο που πήρε την θέση του επίσης τραυματία Καρνέζη. Παρόλα αυτά όμως, η ομάδα του Φερνάντο Σάντος δεν φάνηκε να επηρεάζεται... Έχοντας κλείσει όλους τους διαδρόμους μέσα στην περιοχή της, χτυπούσε στις αντεπιθέσεις. Σε μία από αυτές, Σαμαράς, Χριστοδουλόπουλος και Χολέμπας συνεργάστηκαν άψογα, με τον τελευταίο να πιάνει ένα απίστευτο σουτ στο 33' όμως η μπάλα δεν του έκανε το χατήρι και βρήκε στο οριζόντιο δοκάρι του Μπαρί. Στη συνέχεια της φάσης ο Χριστοδουλόπουλος κέρδισε το φάουλ, το οποίο εκτέλεσε ωραία ο Καραγκούνης, όμως ο τερματοφύλακας της Ακτής Ελεφαντοστού είχε σωστή θέση και κατάφερε να μπλοκάρει.

Όσο περνούσε η ώρα όμως, η πίεση που ασκούσαν ψηλά οι Σαμαράς, Σαλπιγγίδης, Μανιάτης και Σάμαρης άρχισε να δημιουργεί προβλήματα στην κυκλοφορία των Ιβοριανών.
 Κάτι που φάνηκε στην φάση του 42ου λεπτού, όμως ο τελευταίος έκλεψε την μπάλα από τον Τιοτέ, έπαιξε το 1-2 με τον «Sam», βγήκε τετ-α-τετ με τον Μπαρί και έσπασε επιτέλους την επιθετική δυστοκία της Ελλάδας, κάνοντας το 1-0, με το οποίο οι δύο πήγαν στα αποδυτήρια για την ανάπαυλα του ημιχρόνου.

Μονότερμα στο 2ο ημίχρονο
Από εκεί και πέρα, το δεύτερο ημίχρονο ήταν παράσταση για έναν ρόλο, με τους παίκτες του Φερνάντο Σάντος όχι απλά να έχουν τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού, αλλά να χάνουν τη μία ευκαιρία μετά την άλλη. Και δεν ήταν μόνο οι προσπάθειες του Χριστοδουλόπουλου (54', 59') και του Σαλπιγγίδη (59', 90')... Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα είχε και δύο ακόμη δοκάρια, με τους Καραγκούνη (68') και Τοροσίδη (80'), με την Ακτή Ελεφαντοστού να διατηρεί παθητικό ρόλο, μην μπορώντας να κάνει ούτε μία ευκαιρία της προκοπής...

Στη μία και μοναδική φορά, που η αμυντική γραμμή ξεχάστηκε, ο Μπονί βρήκε την ευκαιρία και ισοφάρισε σε 1-1 στο 74', βάζοντας σε θέση ισχύος τους Αφρικανούς. Ωστόσο λογάριαζαν χωρίς την ελληνική ψυχή, καθώς οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος δεν το έβαλαν κάτω... Συνέχισαν να πιέζουν και τελικά δικαιώθηκαν στο 2ο λεπτό των καθυστερήσεων, όταν ο Σαμαράς κέρδισε το πέναλτι.
 Ο Έλληνας επιθετικός ανέλαβε και την εκτέλεση και παρά τις προκλήσεις του Μπαρί έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και την Εθνική μας ομάδα στους «16» του Μουντιάλ.

MVP: Σε ένα τέτοιο ματς ΟΛΟΙ ήταν MVP. Κανείς δεν υστέρησε, από τους Καρνέζη και Κονέ που μπήκαν αλλαγή στα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού, μέχρι τον Γκέκα που έπαιξε στα τελευταία λεπτά. Αυτοί μαζί με τους Γλύκο, Τοροσίδη, Μανωλάς, Παπασταθόπουλο, Χολέμπας, Μανιάτη, Καραγκούνη, Σάμαρη, Σαλπιγγίδη, Χριστοδουλόπουλο, Σαμαρά ήταν ΟΛΟΙ τους ΗΡΩΕΣ.

POINT: Η ελληνική ψυχή της Ελλάδας, έκανε την διαφορά. Εκεί που οι άλλες ομάδες θα κατέρρεαν ψυχολογικά μετά την ισοφάριση, οι Έλληνες διεθνείς βρήκαν τα ψυχικά αποθέματα και πήραν μία παλικαρίσια νίκη.

STAT ATTACK: Το πάθος των παικτών της Εθνικής, επιβεβαιώνεται και από τα χιλιόμετρα που έτρεξαν οι παίκτες. 103.758 έγραψαν οι διεθνείς, έναντι 95.445 των Ιβοριανών.

ME ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ: Η Ελλάδα έκανε ένα απίστευτο παιχνίδι, τόσο στον ανασταλτικό τομέα όπου απειλήθηκε ελάχιστες, αλλά και επιθετικά, καθώς θα μπορούσε να είχε πάρει μία πολύ πιο εύκολη νίκη.

ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ

ΕΛΛΑΔΑ:(Φερνάντο Σάντος): Καρνέζης (24' Γλύκος), Τοροσίδης, Μανωλάς, Παπασταθόπουλος, Χολέμπας, Μανιάτης, Καραγκούνης (77' Γκέκας), Κονέ (13' Σάμαρης), Σαλπιγγίδης, Χριστοδουλόπουλος, Σαμαράς.

Ακτής Ελεφαντοστού:(Σαμπρί Λαμουσί): Μπαρί, Μποκά, Κ.Τουρέ, Καλού, Τιοτέ (61' Μπονί), Ζερβίνιο (82' Σιο), Ντρογκμπά (78' Ντιομαντέ), Όιερ, Γ. Τουρέ, Σερέι, Μπαμπά

Ο... ΑΛΛΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Οι ήρωες παίζουν σαν Έλληνες.

ΠΗΓΗ

Η ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ

1.Καρνέζης: Ραντεβού με την ατυχία για τον Έλληνα πορτιέρο. Σε μία επέμβαση του, πήρε ως... σουβενίρ ένα πρόβλημα στην μέση. Προσπάθησε να σφίξει τα δόντια αλλά δεν άντεξε και στο 24' πήρε την θέση του ο Γλύκος κάτω από τα δοκάρια.

4.Μανωλάς: Ακόμη ένα πολύ μεγάλο ματς από τον νεαρό στόπερ. Έκοψε τα πάντα! Εβγαινε πρώτος πάνω στην μπάλα, έπαιξε με αυτοθυσία, ήταν καταπληκτικός! Με αυτές τις εμφανίσεις πιστοποιεί ότι αποτελεί ένα από τα πιο... καυτά ονόματα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο αυτή την στιγμή. Φοβερός σε όλα του.

19.Παπασταθόπουλος: Ο κεντρικός αμυντικός της Ντόρντμουντ ήταν μαζί με τον παρτενέρ του στο κέντρο της άμυνας, ένας από τους λόγους που η Ελλάδα κατάφερε αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο. Έκλεισε με σπουδαίο τρόπο τον Ντρογκμπά. Είχε μοναχά μία άτυχη στιγμή στην φάση του γκολ αλλά... χαλάλι του. Η γενική του εικόνα ήταν εξαιρετική. Ηγετική παρουσία στην ανασταλτική γραμμή.

20.Χολέμπας: Το καλύτερο, πιο μεστό, πιο γεμάτο παιχνίδι του με το εθνόσημο στο μέρος της καρδιάς. Ο αριστερός μπακ ήταν απροσπέλαστος αμυντικά, έκλεινε σωστά στον άξονα και έκοβε τις επικίνδυνες καταστάσεις. Δημιουργικά έκανε τις γνωστές του... κούρσες ενώ από το δικό του πόδι ξεκινά η φάση που ο Σαμαράς κερδίζει το πέναλτι! Μεγάλο ματς και από τον Χολέμπας που είχε και ένα δοκάρι στο 33΄, σουτάροντας με το δεξί στην αντεπίθεση.

15.Τοροσίδης: Ο δεξιός μπακ της Ρόμα ήταν από τους καλύτερος της Ελλάδας στο πρώτο μέρος. Σταθερός τόσο ανασταλτικά όσο και δημιουργικά. Στην επανάληψη κουράστηκε λίγο, είχε κάποια προβλήματα αλλά το πρόσημο της παρουσίας του κόντρα στους Ιβοριανούς ήταν κάτι παραπάνω από θετικό. Έτρεξε ακατάπαυστα την πλευρά του ενώ είχε και ένα δοκάρι.

8.Κονέ: Κόντρα στον Ιαπωνία άφησε τα πνευμόνια του μέσα στον αγωνιστικό χώρο! Τα έδωσε όλα και το... πλήρωσε απόψε στο παιχνίδι με την Ακτή. Οι ποδοσφαιριστές είναι και εκείνοι άνθρωποι, ο οργανισμός του άσο της Μπολόνια ήταν στα... κόκκινα και μόλις στο 13' εγκατέλειψε τον αγωνιστικό χώρο με τράβηγμα.

10.Καραγκούνης: ΑΡΧΗΓΟΣ. Στα 77' που αγωνίστηκε μέχρι να αντικατασταθεί τα έδωσε όλα. Στα 37 του έμοιαζε σαν 20άρης στο κέντρο. Έκοβε, μοίραζε σωστά την μπάλα ενώ είχε και μία πολύ καλή εκτέλεση φάουλ αλλά και μία... σουτάρα που κατέληξε στο οριζόντιο δοκάρι της Ακτής. Περνάει δεύτερη νιότη στην Βραζιλία και το δείχνει σε κάθε ευκαιρία.

2.Μανιάτης: Συγκλονιστικός. Σπουδαίες επεμβάσεις ανασταλτικά. Είχε πολλά κλεψίματα στην μεσαία γραμμή, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να βγαίνει γρήγορα στην κόντρα. Εκανε κατάθεση ψυχής και ποιότητας στον άξονα. Τι άλλο να έκανε; Πολύ μεγάλο παιχνίδι από τον Μανιάτη.

16.Χριστοδουλόπουλος: Αργήσαμε να τον δούμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο αλλά στην πρώτη του εμφάνιση... έβγαλε μάτια. Σπουδαία εμφάνιση στο αριστερό «φτερό», τόσο ανασταλτικά όσο πολύ περισσότερο δημιουργικά. Είχε πολύ καλά σουτ προς την αντίπαλη εστία και μια φανταστική ενέργεια στο 53' που τελικά κατέληξε άουτ. Έτρεξε πολύ με την μπάλα στα πόδια, αναστάτωσε την αντίπαλη άμυνα.

7.Σαμαράς: Χρωστούσε κάτι από τα δύο πρώτα παιχνίδια. Το έκανε και με το παραπάνω. Σπάει υπέροχα την μπάλα για την ασίστ στο 1-0 του Σάμαρη. Κρατούσε σωστά μπάλα με πλάτη ενώ είναι καθοριστικός για την πρόκριση στην επόμενη φάση! Παίρνει το πέναλτι και δείχνει... κρύο αίμα, στέλνοντας την μπάλα στο πλεκτό με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι.

14.Σαλπιγγίδης: Στο πρώτο ημίχρονο δεν μπόρεσε να φανεί δημιουργικά αλλά ήταν άριστος τακτικά, μάρκαρε, έτρεξε και βοηθούσε τον Τοροσίδη. Στην επανάληψη έδειξε και το καλό του πρόσωπικο στο δημιουργικό κομμάτι. Είχε μια καλή στιγμή στο 58' και ακόμη μια... τεράστια στο 87' όταν το πλασέ του πέρασε λίγο άουτ. Ευτυχώς δεν κόστισε και όλα καλά!

12.Γλύκος: Από το... πουθενά έκανε ντεμπούτο στο Μουντιάλ και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Σταθερός στις επεμβάσεις του, είχε μία-δύο καλές αποκρούσεις και σε καμία περίπτωση δεν φέρει ευθύνη για το γκολ των Ιβοριανών.

22.Σάμαρης: Πολύ μεγάλο παιχνίδι από τον νεαρό μέσο που έκανε τα πάντα απόψε στην Φορταλέζα! Ο παίκτης του Ολυμπιακού κλέβει ιδανικά την μπάλα και τελειώνει εξαιρετικά την φάση στο γκολ που βάζει μπροστά την Εθνική στο σκορ. Από κει και πέρα κάλυψε χώρους στο κέντρο, είχε αρκετά κλεψίματα και αποτέλεσε σημαντικό «εργαλείο» για την ομάδα του Φερνάντο Σάντος.

17. Γκέκας: Μπήκε στα τελευταία λεπτά στην κορυφή της επίθεσης. Άνοιξε διαδρόμους, ήταν δραστήριος και βοήθησε και αυτός με τον τρόπο του για να έρθει αυτή η τεράστια νίκη για την Ελλάδα.

ΠΗΓΗ

ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΤΥΠΟΣ

Ο παγκόσμιος Τύπος δεν έκρυψε την έκπληξη του για την πρόκριση της Ελλάδας την οποία σχεδόν σύσσωμα αποκάλεσε θαύμα. Πιο ενδεικτική η πρώτη σελίδα της γερμανικής Bild.


Gazzetta (Ιταλία): «Εκπληξη και ελληνικό θαύμα. Με πέναλτι του Σαμαρά ο Ντρογμπά έμεινε εκτός»

Ole (Αργεντινή): «Το ελληνικό θαύμα»

Kicker (Γερμανία): «Ο Σαμαράς ήταν ψύχραιμος και η Ελλάδα προκρίθηκε»

L' Equipe (Γαλλία): «Σκληρό αποτέλεσμα για τους Ιβοριανούς. Οι Έλληνες κατάφεραν να προκριθούν στο τελευταίο λεπτό»

Record (Πορτογαλία): «Πέναλτι στις καθυστερήσεις και ο Φερνάντο Σάντος στους 16»

Winsports (Κολομβία): «Με γκολ στις καθυστερήσεις η Ελλάδα έκλεψε την πρόκριση»

BBC (Αγγλία): «Δραματική πρόκριση της Ελλάδας στους 16»

Bild (Γερμανία): «Απίστευτο!!! Οι μινιμαλιστές πέρασαν στην επόμενη φάση μόλις με δυο τέρματα. Τις καλύτερες ευχές στην Ιταλία που δεν κατάφερε το ίδιο. Αλλα οι Ελληνες το έκαναν πιο συναρπαστικό»


Lancenet (Βραζιλία): «Εγραψε ιστορία! Η Ελλάδα στο τέλος του αγώνα έδωσε τη νίκη και την πρόκριση στην επόμενη φάση»

Marca (Ισπανία): Ελληνικό έπος στη Βραζιλία. Ο Σαμαράς έστειλε την Ελλάδα στην επόμενη φάση. Ηταν απόλυτα δίκαια επικράτηση, είχε καρδιά και την πίστη των Σπαρτιατών.

Corriere dello Sport (Ιταλία): «Η Ελλάδα απέκλεισε την Ακτή Ελεφαντοστού. Ο Μπόνι ισοφάρισε το γκολ του Σάμαρη, όμως το τέλος ήταν συναρπαστικό με τον Σαμαρά να χαρίζει την πρόκριση με πέναλτι στο τελευταίο λεπτό».

ΠΗΓΗ

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΦΩΤΟ

ΠΗΓΗ

Χ.ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ-Ι.ΦΡΙΤΖΑΛΑ Σ :Η Μάννα Θράκη μας καλεί

ΣΟΦΙΑ ΘΑ ΚΛΗΘΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΣΟΥ

Η Σοφία Βούλτεψη, ήταν μια μαχόμενη δημοσιογράφος που αντιπολιτευόταν με επιχειρήματα τα τρισκατάρατα Μνημόνια. Την εποχή εκείνη, είχε γίνει ιδιαίτερα αγαπητή στους άγρια δεινοπαθούντες Έλληνες πολίτες, όταν  από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Alter συμμετείχε πολλές φορές ως σχολιάστρια της επικαιρότητας και ήταν με τα σχόλιά της καταπέλτης των πολιτικών εφαρμογών και των αποτελεσμάτων των Μνημονίων. Ταυτόχρονα, διατηρούσε στο διαδίκτυο ιστοσελίδα με την ονομασία «Ελεύθερη Σκέψη» και στην οποία καταχωρούνταν εκτός από τα δικό της καθημερινό άρθρο και πολλά άλλα σημαντικά – ενημερωτικά άρθρα. Είχα δε, την τύχη να δημοσιευθούν και αρκετά δικά μου άρθρα, κυρίως πατριωτικού και αντιμνημονιακού χαρακτήρα. Έτσι, η «Ελεύθερη Σκέψη» καθημερινώς αναγνωριζόταν από περισσότερους πολίτες και είχε φτάσει σε υψηλά στάνταρ αναγνωσιμότητας.

            Όμως, παρ΄ όλα ταύτα, η Σοφία Βούλτεψη ήταν έξω από τον αρεστό περίγυρο του αντιμνημονιακού τότε, Αντώνη Σαμαρά και έκανε απεγνωσμένες προσπάθειες προσέγγισής του. Την εποχή εκείνη ο σημερινός Πρωθυπουργός ηρνείτο πεισματικά να τη δει. Όμως ο πάγος «έσπασε» μετά από ένα ραντεβού στο οποίο παραβρέθηκε και ο υπογράφων, με συγγενικό πρόσωπο του Σαμαρά, στα μέσα Ιουνίου 2011, στο JKcafé στο Κολωνάκι και ο οποίος έκλεισε την καθοριστική συνάντηση Βούλτεψη-Σαμαρά!

            Ωστόσο, παρ΄ ότι το Νοέμβριο του 2011, ο Αντώνης Σαμαράς για πρώτη φορά από την έναρξη της κρίσης αποδέχθηκε ως «αναπόφευκτη» τη δανειακή σύμβαση και συμφώνησε στο σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με τον Γιώργο Παπανδρέου – ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Καρατζαφέρη –ΛΑΟΣ, εγκαταλείποντας τη μέχρι τότε αντιπολιτευτική – αντιμνημονιακή τακτική του, δήθεν για να ξεπεραστεί η κρίση, υποτασσόμενος απόλυτα στα Μνημόνια, η Σοφία Βούλτεψη συνέχισε βέβαια, σε χαμηλότερους τόνους, αυτήν την αντιμνημονιακή – πατριωτική ρητορική και γραφή. Έχει αξία να σημειωθεί πως Πρωθυπουργός αυτής της κυβέρνησης συνεργασίας διορίστηκε οΛουκάς Παπαδήμος, πρώην διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ) επί πρωθυπουργίας του τρισκατάρατου Σημίτη και πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Αυτό το πιστό όργανο της Νέας Τάξεως Πραγμάτων, γρανάζι της μηχανής που επιβουλεύεται την εγκαθίδρυση στον πλανήτη της Παγκόσμιας Κυβέρνησης, αυτό το πειθήνιο όργανο του παγκόσμιου τραπεζικού – τοκογλυφικού κατεστημένου, το «στόλιζε» καταλλήλως η Σοφία Βούλτεψη σε κάθε ευκαιρία.

            Στο κάδρο των καταγγελλομένων της μαχητικής Σοφίας Βούλτεψη, βρέθηκε και ο Γκίκας Χαρδούβελης, όταν ανέλαβε διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου του Λουκά Παπαδήμου. Που να φανταζόταν ηΣοφία Βούλτεψη πως μετά από μερικά χρόνια με τον Γκίκα Χαρδούβελη – σημερινό υπουργό Οικονομικών – θα κάθονταν στο ίδιο οβάλ κυβερνητικό τραπέζι, συναποφασίζοντας έτι περεταίρω την εξαθλίωση του λαού μας; Ναι μαζί με τον Γκίκα Χαρδούβελη, που δεν είναι καθόλου τυχαίο πρόσωπο. Είναι ο άνθρωπος του τραπεζικού κεφαλαίου - πρώην Οικονομικός Σύμβουλος του Ομίλου της Eurobank – καθώς επίσης άσπονδος φίλος – πολλές φορές αντάλλασαν πολιτικοοικονομικές απόψεις - του καταδικασμένου μιζαδόρου του Δημοσίου χρήματος και παρ΄ ολίγον Πρωθυπουργού της χώρας, Άκη Τσοχατζόπουλου.Μέλος της λέσχης Bilderberg(2011). Ανήκει και αυτός στην ομάδα του «εκσυγχρονιστή» Σημίτη. Γιαυτό αξίζει να θυμηθούμε ένα απόσπασμα του άρθρου της Σοφίας στις 9 Ιανουαρίου 2012με τίτλο: «Βρισκόμαστε στο 1922 και όχι στο 1999, κ. Χαρδούβελη…», όπου οι χαρακτηρισμοί που απεύθυνε στο σημερινό Τσάρο της Οικονομίας μας ήταν βαρύτατοι ως εξευτελιστικοί.

            «Από εκβιασμό σε εκβιασμό φθάσαμε και στο τελευταίο στάδιο του ραγιαδισμού. Στο “σφάξε με αγά μου, ν΄ αγιάσω”. Όπου και να στραφείς, πάντα πάνω σε κάποιον εθελόδουλο θα πέσεις, έτοιμο να εξηγήσει, να δικαιολογήσει, να ταυτιστεί με τη γνώμη των δανειστών. Από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό των Οικονομικών ως τους αρμόδιους (λέμε τώρα) υπουργούς, γενικούς γραμματείς, πρώην και επίδοξους καταστροφείς της χώρας. Σα να μην μας έφθαναν όλοι αυτοί, τελευταίως προστέθηκε και καινούργιος “αναλυτής” των ψυχαναγκαστικών προβλημάτων των δανειστών μας. Πρόκειται για τον διευθυντή του Οικονομικού Γραφείου του κ. Παπαδήμου, Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος στα διαλείμματα προσφοράς των υπηρεσιών του μεταξύ Σημίτη και Παπαδήμου (πάντα από το ίδιο πόστο), κάνει και τον καθηγητή στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς….Αν και οικονομολόγος, αποδέχεται δηλαδή ότι η χώρα στραγγαλίζεται καθαρά για λόγους παραδειγματισμού, για να τιμωρηθεί δηλαδή, να εξουθενωθεί και να μηδενιστεί, να μην υπάρξει η παραμικρή περίπτωση να συνέλθει. Κάνει, όμως, ένα λάθος. Επειδή η δική του ζωή δεν έχει καθόλου επηρεαστεί από την άθλια κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και επειδή συνέχισε να παρέχει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο τις «υπηρεσίες» του εδώ κι εκεί χωρίς ποτέ να χρειαστεί να μας εξηγήσει τι διάβολο συμβούλευε τον κ. Σημίτη της λεγόμενης “Ισχυρής Ελλάδας” και των swaps, νομίζει πως διαρκεί ακόμη εκείνη η “χρυσή εποχή” των απευθείας αναθέσεων στα εξοπλιστικά και των πανάκριβων υπογραφών με τη Ζήμενς. Πιστεύει δηλαδή πως η χώρα θα οδηγηθεί στην απόλυτη φτώχεια και στην (αναπόφευκτη) χρεοκοπία, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι…..Πολύ περισσότερο που αν δεν βάλει το μυαλό του να δουλέψει προς κάποια πιο επιστημονική λύση από αυτήν της τιμωρίας, το μεν καινούργιο του αφεντικό θα φύγει νύχτα – έχοντας λάβει και αυτός μέρος στην εθνική προδοσία – ο δε ίδιος θα δυσκολευτεί να βρει τράπεζα να τον (ξανα)μαζέψει, αφού η χώρα θα έχει οδηγηθεί στην άτακτη χρεοκοπία. Επειδή, λοιπόν, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά, καλά θα κάνει ο κ. καθηγητής και μόνιμος σύμβουλος πρωθυπουργών – διεκπεραιωτών, να αποφύγει στο μέλλον τις σειρήνες της δημοσιότητας και να σταματήσει τις γελοίες δηλώσεις περί «μεγάλων τιμωρών», διότι και αυτοί (οι γελοίοι τιμωροί) γνωρίζουν πως αν πέσει η Ελλάδα, θα τους πάρει ο διάολος όλους μαζί. Ας φροντίσει επίσης τόσο ο ίδιος – όπως και κάποιοι άλλοι που έχουν αναλάβει να μας τρομοκρατήσουν, καθηγητές, επικεφαλής τραπεζών και άλλοι σύμβουλοι του πρωθυπουργού….. Ας φροντίσει να μην μας εκνευρίσει ξανά, διότι θα θυμηθούμε πως ήταν μέλος της περίφημης επταμελούς επιτροπής καταγραφής του ελλείμματος, που τον Οκτώβριο του 2009 διόρισε ο κ. Παπακωνσταντίνου, προκειμένου να δημιουργηθεί η νομιμοποιητική βάση για να οδηγηθεί η χώρα στο Μνημόνιο. Για να εξυπηρετήσουν την κυβέρνηση Παπανδρέου και για να διευκολύνουν το δίδυμο Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου στα σχέδιά τους, τα μέλη της επιτροπής εξέδωσαν τον Φεβρουάριο του 2012 πόρισμα με το οποίο παρουσίαζαν την Ελλάδα με τα πιο μελανά χρώματα. Και επειδή δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε – διότι θα έλθει η ώρα της Δικαιοσύνης για όλους και ο καθένας θα κληθεί να απολογηθεί για τον ρόλο .… ειδικά ο κ. Χαρδούβελης, αντί να προσπαθεί να μας πείσει ότι πρέπει να δεχθούμε την τιμωρία μας από τους ανίκανους εκπροσώπους των δανειστών μας, να φροντίσει να κόβουμε εισιτήρια στα μουσεία μας, όπου παραμένουν όσα εκθέματα μας επέτρεψαν να κρατήσουμε στη χώρα μας οι αρχαιοκάπηλοι «μεγάλοι τιμωροί».
Υ.Γ. Αν είναι μαζοχιστής και του αρέσουν οι τιμωρίες, κάτι θα βρεθεί και γι΄ αυτόν». ΠΗΓΗ

            Ειλικρινά πιστεύω, πως δεν μπορεί να υπάρξει περισσότερο ατιμωτικό κείμενο για ένα πρόσωπο που σήμερα ορίσθηκε από τον Πρωθυπουργό μας να διαπραγματευθεί με την τρόικα τα οικονομικά της πατρίδας μας. Και όμως, τις πράξεις αυτού του προσώπου που πριν δυόμιση χρόνια τόσο απαξιωτικά αποκήρυσσε η Σοφία Βούλτεψη, καλείται σήμερα από τη θέση της κυβερνητικής εκπροσώπου, να υπερασπισθεί!

            Αλήθεια, η πατριωτική και αντιμνημονιακή ευαισθησία της Σοφίας Βούλτεψη, εξαντλήθηκε στην άρνησή της να είναι υφυπουργός υγείας – κάτω από τον ακροδεξιό Άδωνη Γεωργιάδη - της κυβερνήσεως Σαμαρά στον πρώτο ανασχηματισμό στις 24 Ιουνίου 2013;

            Είναι δυνατόν Σοφία, η Εξουσία να σε μεταβάλλει σε εθελόδουλό της; Είναι δυνατόν να συνεργάζεσαι με πρώην και επίδοξους καταστροφείς της χώρας;Με αυτούς που επένδυσαν στην χρεοκοπία μας; Με αυτούς που έλαβαν μέρος στην εθνική προδοσία της πατρίδος μας; Είναι δυνατόν να έχεις μεταβληθεί σε ένα ακόμη νόθο τέκνο αυτού του πολιτικού προδοτικού Συστήματος που διαλύει τις ζωές των παιδιών μας; Είναι δυνατόν να έχεις αναγκάσει αυτούς που σε αγάπησαν, να πιστεύουν πως και εσύ, ήσουν ένας χαμαιλέοντας, ένας γυμνοσάλιαγκας που μετάλλαξε την ιδεολογία του με την κατάκτηση της Εξουσίας και προς εξυπηρέτηση των μωροφιλοδοξιών του; Διότι, όπως είπες Σοφία, «θα έλθει η ώρα της Δικαιοσύνης για όλους και ο καθένας θα κληθεί να απολογηθεί για τον ρόλο του»!!!
ΠΗΓΗ

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΣΕΝΤΡΑΡΕΙ ΤΟΝ ΑΔΩΝΗ ΜΕ ΙΔΙΟΧΕΙΡΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΤΤΑΚΟΥ

Αποκάλυψη “Εμπρός: Κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι ΝΔ, Βορίδης και Γεωργιάδης - Από τον Παπαδόπουλο στον Παττακό



Η Χρυσή Αυγή σεντράρει τον Αδωνη Γεωργιάδη και έπεται συνέχεια όπως μας πληροφορούν. Από το γραφείο τύπου της Χ.Α. διανέμεται δελτίο τύπου με πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Εμπρός στο οποίο εμφανίζεται ο Στυλιανός Παττακός με ιδιόχειρη αφιέρωση στον στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ, Άδωνι Γεωργιάδη.

Η Χρυσή Αυγή σημειώνει στην ανακοίνωσή της πως "ο μέχρι πρότινος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Μάκης Βορίδης ήταν αρχηγός της Νεολαίας Ε.Π.Ε.Ν. του Γεωργίου Παπαδoπουλου. Παρέλαβε δε την αρχηγία της Νεολαίας αμέσως μετά την παραίτηση του Νικολάου Μιχαλολιάκου. Γνωστές οι σχέσεις λοιπόν του Βορίδη με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Μετά από την σημερινή αποκάλυψη του ΕΜΠΡΟΣ γίνονται γνωστές και οι σχέσεις του διαδόχου του Μάκη Βορίδη στην θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου με τον Στυλιανό Παττακό. Δεν είναι άλλος από τον πιο επιτυχημένο πρώην υπουργό και μαχητή της παράταξης, κατά τον Αντώνη Σαμαρά, Άδωνι Γεωργιάδη."

Στο μεταξύ, σύμφωνα με πληροφορίες, από το Εσωτερικών Υποθέσεων έχει αρχίσει έρευνα σε δημοσιογράφους-κυρίως του δικαστικού ρεπορτάζ-για να εντοπισθούν εκείνοι που διαρρέουν την δικογραφία της Χρυσής Αυγής!!!

Μια δικογραφία μέσα στην οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, καταγράφονται ακόμη και τα sms του Κασιδιάρη με ερωτικές του σχέσεις με αποτέλεσμα ακόμη και παντρεμένες γυναίκες να βρίσκονται στο έλεος του κάθε εκβιαστή.

Οσο αφορά την ασυλία του Κασιδιάρη και το γεγονός ότι δεν τολμάει να τον ακουμπήσει κανείς αυτό οφείλεται στις καυτές ηχογραφήσεις και  video που έχει στα χέρια του ο Κασιδιάρης με υπουργούς αλλά και άλλους υψηλά ιστάμενους.

Ακούγεται δε πως από στιγμή σε στιγμή κάποια από τα συγκεκριμένα video θα δουν το φως της δημοσιότητας...
ΠΗΓΗ

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΡΙΤΖΑΛΑΣ στην εκπομπή ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Ο γεωπολιτικός αναλυτής Ιωάννης Φριτζαλάς σε μια συνέντευξη για την Θράκη,την Κιβωτό της Δόμνας Βισβίζη και πολλά άλλα.

17.6.1771 Ο ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΗΡΩΑ ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

Ο Κρητικός αγωνιστής καὶ ήρωας αρχηγός τής εξεγέρσεως τών Σφακίων, Ιωάννης Βλάχος (Δασκαλογιάννης) , γδέρνεται ζωντανός από τους τούρκους στο Ηράκλειο.

«Τον έσυραν στους δρόμους τού Ηρακλείου για να τον δουν όλοι οι μουσουλμάνοι καί να μαζευτούν στην πλατεία τής ανατολικής πύλης τού Μεγάλου Κάστρου, όπου θα γινόταν η εκτέλεση. Εκεί είχαν ετοιμάσει ένα ψηλό κάθισμα, το οποίο περιπαικτικά οι τούρκοι το είπαν “θρόνο” και κάθισαν τον Δασκαλογιάννη δεμένο χειροπόδαρα. Με τον φριχτό θάνατο που τού ετοίμαζαν οι τούρκοι, λογάριαζαν πως θα γελοιοποιούσαν τον πρώτο επαναστάτη τής Κρήτης. Τότε ήρθε ένας γενίτσαρος με ξυράφι στο χέρι και έβαλε και ένα καθρέπτη μπροστά από τον ήρωα για να βλέπει και ο ίδιος το μαρτύριό του. Ο δήμιος άρχισε να τον γδέρνει σιγά-σιγά, μαστορικά, σαν να τον ξύριζε. Έκοβε λουρίδες από το κεφάλι μέχρι το στήθος κι ύστερα άλλες προς την ωμοπλάτη. Πήδηξαν τα αίματα σαν συντριβάνι. Ο δήμιος έπαιρνε τις λουρίδες και τις πετούσε πάνω στο πλήθος. Κάθε φορά που το ξυράφι έκοβε το κορμί του, ακουγόταν ένα πνιχτό μουγκρητό, μέχρι πού το λεοντάρι τής Κρήτης ξεψύχησε».
ΠΗΓΗ

Βαρθολομαίος σε Βενιζέλο: "Στο πρόσωπό σας χαιρετίζω την έντιμον ελληνική κυβέρνηση"

Έχεις ακούσει εντιμότατε, ότι η "έντιμος ελληνική κυβέρνηση" δολοφονεί μαζικά  αδυνάτους στον τόπο μας, την ίδια στιγμή που υπερβαίνει εαυτόν σε μέτρα, πολιτικές και αποφάσεις που εδραιώνουν την παντοδυναμία της ξένης κατοχής???

Έχεις ακούσει εντιμότατε ότι ο "έντιμος" στο πρόσωπο του οποίου χαιρέτισες την "έντιμον", είναι ο πλέον...
λαομίσητος πολιτικός στον τόπο μιας και ανάμεσα σε όλα τ άλλα υπήρξε ο άνθρωπος που επανέφερε τον κεφαλικό φόρο μετατρέποντας τον τόπο μας σε γκεσταπίτικο σουλτανάτο???

Ή μήπως προτιμάς να σου θυμήσουμε εντιμότατε, ότι τόσο εσύ, όσο και ο "έντιμος" έχετε γραμμένα στα παλαιότερα των υποδημάτων σας τον Ελληνισμό και την ελληνορθοδοξία που σφάζεται στη μέση Ανατολή???

Να σου θυμίσουμε εντιμότατε πως όσο οι μάρτυρες της ορθοδοξίας σφάζονται από τους ισλαμοφασίστες, εσύ χαριεντίζεσαι ρίχνοντας νεοταξίτικες γέφυρες με τον Πάπα και ο "έντιμός" σου χαριεντίζεται με τους νεοναζί του Κιέβου, ενώ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ σας βγάζετε το σκασμό για το δράμα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας???

Όμοιος ομοίω... και τα υπόλοιπα τα ξέρεις εντιμότατε. Τόσο εσύ... όσο και ο "έντιμος".
Ντροπή σας και στους δυό... έντιμοι.
ΠΗΓΗ

ΕΒΡΑΙΟΣ ιστορικός ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟ "ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ" ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ

΄

Ο Dr Roger Dommergue Polacco de Menasce είναι γνωστός ως ο Εβραίος ιστορικός που αρνείται την ύπαρξη του ολοκαυτώματος. Είχε δώσει στην Γαλλία μια συνέντευξη στον Ernst Zundel, στην αρχή της ενασχόλησής του Zundel με τον ιστορικό αναθεωρητισμό.

Θα παραθέσουμε εδώ την πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή, που είχε στείλει στον σκηνοθέτη Steven Spielberg προ 15ετίας:

"Αγαπητέ κ. Σπήλμπεργκ,

Εύχομαι η εντιμότητά σας να είναι ίση με το πολύ μεγάλο ταλέντο σας. Σας είδα στην τηλεόραση στη Γαλλία. Δηλώσατε ότι θα διαχύσετε στα γερμανικά σχολεία την προπαγάνδα της Shoa (εβραϊκή λέξη για το ολοκαύτωμα). Αναφέρατε ότι οι μάρτυρες θα πείσουν για τα καλά ως προς την πραγματικότητα του ολοκαυτώματος (6-εκατομμύρια-θάλαμοι-αερίων). Νοιώθω καθήκον μου ως Εβραίος και, μετά από 20 χρόνια μελέτης του ιστορικού προβλήματος του ολοκαυτώματος, να επιστήσω την προσοχή σας στα γεγονότα.

Τα γεγονότα είναι πολύ πεισματικά και όπως κανείς δεν μπορεί να τα διαψεύσει, αναγκάστηκαν οι ομογενείς μας να κάνουν τους αηδιαστικούς πολιτικούς να θεσπίσουν σταλινο-οργουελιανούς νόμους, που απαγορεύουν να αναφερθεί κάτι σχετικά με το δόγμα του «έξι-εκατομμύρια-θάλαμοι-αερίων», που οριστικά ανάγεται σε αέναη λατρεία αυτής της αλχημείας.

Σε περίπτωση μη σεβασμού της σιωπής και της λατρείας του μύθου, υφίστασαι την ποινή του προστίμου ή φυλάκισης ή και των δύο. Ο καθηγητής Faurisson, ο οποίος έχει μελετήσει το θέμα για 20 χρόνια, έχει σχεδόν σφαγιαστεί. Αυτό είναι εντελώς γελοίο, αλλά το να δίνουν την αστυνομία και την Δικαιοσύνη όλων των χωρών στον κ. Lévy, αυτός δεν θα είναι γελοίος πια: εδώ είναι ο 20ος αιώνας! Αυτοί οι νόμοι είναι, κατά συνέπεια, η απόλυτη απόδειξη της απάτης, πριν μελετήσουμε την αριθμητική και τεχνική ανικανότητα της. Όχι, κύριε, δεν θα βρείτε έστω ΕΝΑΝ μάρτυρα που είδε 6 εκατομμύρια Εβραίους σφαγιασθέντες. Δεν θα βρείτε έστω ΕΝΑΝ μάρτυρα των Zyclon-B θαλάμων αερίων για να εξοντώσουν 1000 ή 2000 άτομα με μιας, κοντά στα κρεματόρια. Δείτε την επισυναπτόμενη εργασία μου "Shoa Sherlockholmised" με την παρούσα (επιστολή): είναι η περίληψη 20 ετών μελέτης για το θέμα.

Ο "6-εκατομμύρια-θάλαμοι-αερίων" μύθος είναι μια αριθμητική και τεχνική ανοησία. Στην πραγματικότητα η υστερική, κλαψιάρα, επιχείρηση του ολοκαυτώματος, 50 χρόνια μετά τον πόλεμο, είναι αηδιαστική, εξευτελιστική: είναι μια επαίσχυντη ντροπή.

Κανένας στην Ιστορία δεν έχει ποτέ θρηνήσει για την απώλεια του για 50 χρόνια μετά τον πόλεμο, ακόμη και αν ήταν αληθινή και πραγματική απώλεια. Ακόμη και αν η 6-εκατομμύρια-αέρια-θάλαμοι ήταν αλήθεια, θα ήταν ντροπή να κάνουν τέτοια φασαρία και να διοχετεύουν τόσα πολλά χρήματα παντού. Ποιοί ήταν οι τοκογλύφοι της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης; Το ξέρεις, όπως και εγώ. Είναι πολύ περισσότερο έτσι, καθώς γνωρίζουμε ότι τα 6.000.000 είναι χοντρή υπερβολή και ότι η ύπαρξη θαλάμων αερίων zyclon Β είναι τεχνικά αδύνατη (βλέπε δίκη Degesh το 1949). Στην πραγματικοτητα 150.000 ή 200.000 Εβραίοι πέθαναν στα γερμανικά στρατόπεδα, από τύφο ή πείνα. Πολλοί άλλοι έχασαν τη ζωή τους, αλλά ως μαχητές κατά της Γερμανίας κατά της οποίας εμείς, οι Εβραίοι, είχαμε κηρύξει τον πόλεμο το 1933! (Ο Χίτλερ ήταν αλλεργικός στην ηγεμονία του χρυσού και του δολαρίου: έτσι θα μπορούσε να δώσει δουλειά σε έξι εκατομμύρια ανέργους, πριν από τη λειτουργία των γερμανικών εργοστασίων εξοπλισμών!).

Γνωρίζετε το βιβλίο που δημοσιεύτηκε σε αυτή την περίοδο και γράφτηκε από τον ομογενή μας Kaufmann, ότι η Γερμανία πρέπει να χαθεί; Γνωρίζουμε ότι 80.000.000 Goyim θανατώθηκαν στην ΕΣΣΔ, σε ένα πολιτικό καθεστώς, το οποίο ήταν εντελώς εβραϊκό, από τον Μαρξ και Warburg, στον Kaganovitch, Frenkel, Yagoda, οι εκτελεστές. Γνωρίζουμε ότι μετά το 1945 οι Αμερικανοί και Ρώσοι σκότωσαν και βίασαν γερμανικές κοινότητες σε όλη την Ευρώπη από τη Λιθουανία μέχρι την Αλβανία. Γνωρίζουμε ότι οι 1.500.000 γερμανοί αιχμάλωτοι πολέμου πέθαναν από πείνα μετά τον πόλεμο (ένα διάσημο βιβλίο εκδόθηκε πριν από μερικά χρόνια, αλλά αγνοείται σήμερα). Θα βρείτε εδώ να περιλαμβάνεται στα γαλλικά το κείμενο ενός ραββίνου: «Ενας ραββίνος δηλώνει ένοχος": δυστυχώς δεν έχω το γερμανικό πρωτότυπο, ούτε μια αγγλική μετάφραση. Θα πρέπει να το μεταφράσετε.

Ο Ραββίνος καταδικάζει τη συμπεριφορά των Εβραίων στη Γερμανία, 50 χρόνια πριν από τον ναζισμό και δικαιώνει την εμφάνιση του Χίτλερ. Όσον αφορά τη ζημιά που έχουμε κάνει στην ανθρωπότητα, απολύτως δεν εξοφλείται από τις εξαιρετικές σας ταινίες ή τη δεξιοτεχνία του Yehudi Menuhin, ή τη βόμβα νετρονίων του S.T Cohen. Έγραψα ένα βιβλίο γι' αυτό, από κείμενα γραμμένα από σημαντικούς Εβραίους που είναι πολύ περισσότερο αντισημιτικά από τα πιο αντισημιτικά κείμενα που έγραψαν Goyim. Ο Simone Weil συνέταξε μιά τραγική περίληψη: «Οι Εβραίοι, αυτή η χούφτα ξεριζωμ! ένων ανθρώπων, υπήρξαν η αιτία του ξεριζωμού του συνόλου της ανθρωπότητας". Και ο George Steiner: "Για τα 5000 χρόνια έχουμε συζητήσει πάρα πολλά: λόγια θανάτου για εμάς και για τους άλλους".

Γνωρίζουμε ότι όλες οι γερμανικές πόλεις άνω των 100.000 ανθρώπων καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του τελευταίου πολέμου, με τις γυναίκες και τα παιδιά: σιωπή σχετικά με αυτό το πραγματικό ολοκαύτωμα. Αν λάβουμε υπόψη την στροφή που επιχειρείται από την επιχείρηση Ολοκαύτωμα, ό,τι σκοπεύετε να κάνετε στη Γερμανία είναι στην πραγματικότητα ο ασφαλέστερος τρόπος για μιά συσσώρευση ενός τεράστιου όγκου αντιεβραϊσμού, η έκρηξη του οποίου θα είναι μοναδική στην ιστορία. Διακριτικότητα και μετριοπάθεια πρέπει να είναι η συμπεριφορά μας: όλα τα υπόλοιπα είναι αυτοκτονία.

Ούτε ο "διεθνισμός" ούτε οργουελιανοί νόμοι περί "εγκλήματος σκέψης" μπορούν να εμποδίσουν τον αντισημιτισμό να εκραγεί: μόνο η συμπεριφορά ΜΑΣ μπορεί. Ό,τι κάνετε και όλα τα κλαψουρίσματα και η άντληση χρημάτων, μπορούν μόνο να τον πάνε στα άκρα. Θα αυξηθεί εκτός λογικών ορίων, αν μπορεί να υπάρξει λογικό όριο στον αντισημιτισμό.

Ξέρω ότι είναι πρακτικά αδύνατο να ελεγχθεί η τάση μας γιά κερδοσκοπία και ότι μόνο η κατάργηση της περιτομής κατά την 8η ημέρα θα μπορούσε (η ιδιαιτερότητά μας προέρχεται από τη διαταραχή των 21 ημερών από την 1η μας εφηβεία, η οποία ξεκινά ακριβώς κατά την 8η ημέρα), αλλά θα πρέπει, τουλάχιστον, να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε τέτοια σφάλματα, όπως εκείνο που προτίθενται να πραγματοποιήσουν στη Γερμανία και το οποίο θα είναι τρομακτικό.

Είμαι μεγάλος θαυμαστής των ταινιών σας (εκτός από τη Λίστα του Σίντλερ: ρωτήστε τη γυναίκα του και την πραγματική ιστορική πραγματικότητα, αλλά αυτό είναι μια μικρή γκάφα). Ελπίζω να ελέγξετε τι σας στέλνω και να ξεφύγετε από την τρέλα της πλειοψηφίας των ομογενών μας. Θα σας απαντήσω πάντα, εάν έχετε την ακεραιότητα να μου γράψετε.Αφορά σε εσάς."
Bρήκαμε κάποια videos στα οποία ο Dr Roger Dommergue Polacco de Menasce λέει ακριβώς τα ίδια πράγματα, ενδεικτικά μπορείτε να δείτε αυτό:

BINTEO 1

BINTEO 2

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Σ. ΒΟΥΛΤΕΨΗ: “ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΣ Ο ΧΑΡΔΟΥΒΕΛΗΣ, ΘΑ’ ΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ”

«Verba voland, scripta manent», έλεγαν οι Ρωμαίοι.  Τα λόγια είναι «φτερωτά», τα γραπτά μένουν. Τα γραπτά που μένουν, λοιπόν, εκθέτουν την νέα κυβερνητική εκπρόσωπο Σοφία Βούλτεψη, η οποία σε άρθρο που έγραψε τον Ιανουάριο του 2012, υπό τον τίτλο «Βρισκόμαστε στο 1922 και όχι στο 1999, κ. Χαρδούβελη», έσερνε τα μύρια όσα στον τότε διευθυντή του οικονομικού γραφείου του Λ. Παπαδήμου, και νυν νέο υπουργό Οικονομικών.

Ας θυμηθούμε εκείνο το (εκτενέστατο…) άρθρο της Βούλτεψη:
«Από εκβιασμό σε εκβιασμό φθάσαμε και στο τελευταίο στάδιο του ραγιαδισμού. Στο «σφάξε με αγά μου, ν’ αγιάσω».
Όπου και να στραφείς, πάντα πάνω σε κάποιον εθελόδουλο θα πέσεις, έτοιμο να εξηγήσει, να δικαιολογήσει, να ταυτιστεί με τη γνώμη των δανειστών.
Από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό των Οικονομικών ως τους αρμόδιους (λέμε τώρα) υπουργούς, γενικούς γραμματείς, πρώην και επίδοξους καταστροφείς της χώρας.
Σα να μην μας έφθαναν όλοι αυτοί, τελευταίως προστέθηκε και καινούργιος «αναλυτής» των ψυχαναγκαστικών προβλημάτων των δανειστών μας.
Πρόκειται για τον διευθυντή του Οικονομικού Γραφείου του κ. Παπαδήμου, Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος στα διαλείμματα προσφοράς των υπηρεσιών του μεταξύ Σημίτη και Παπαδήμου (πάντα από το ίδιο πόστο), κάνει και τον καθηγητή στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς.
Όπως είπε μιλώντας στο Σκάι, οι δανειστές μας  «γνωρίζουν πως αν καταργηθεί ο 13ος και 14ος μισθός η κατανάλωση θα υποχωρήσει περαιτέρω και θα υπάρξει μεγαλύτερη ύφεση, αλλά… θέλουν με την πίεση αυτή να δουν ότι “οι Έλληνες έχουν σοβαρευτεί και βλέπουν πλέον τα προβλήματα στον τόπο”»!
Αν και οικονομολόγος, αποδέχεται δηλαδή ότι η χώρα στραγγαλίζεται καθαρά για λόγους παραδειγματισμού, για να τιμωρηθεί δηλαδή, να εξουθενωθεί και να μηδενιστεί, να μην υπάρξει η παραμικρή περίπτωση να συνέλθει.
Κάνει, όμως, ένα λάθος. Επειδή η δική του ζωή δεν έχει καθόλου επηρεαστεί από την άθλια κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και επειδή συνέχισε να παρέχει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο τις «υπηρεσίες» του εδώ κι’ εκεί χωρίς ποτέ να χρειαστεί να μας εξηγήσει τι διάβολο συμβούλευε τον κ. Σημίτη της λεγόμενης «Ισχυρής Ελλάδας» και των swaps, νομίζει πως διαρκεί ακόμη εκείνη η «χρυσή εποχή» των απευθείας αναθέσεων στα εξοπλιστικά και των πανάκριβων υπογραφών με τη Ζήμενς.
Πιστεύει δηλαδή πως η χώρα θα οδηγηθεί στην απόλυτη φτώχεια και στην (αναπόφευκτη) χρεοκοπία, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.
Πιστεύει πως θα καθίσουμε όλοι να τιμωρηθούμε από τους πρώτους διδάξαντες την διαφθορά, την αρχαιοκαπηλία, τις πελατειακές σχέσεις (βλέπετε τι γίνεται αυτόν τον καιρό με τον Γερμανό Πρόεδρο που κατηγορείται για τις ύποπτες σχέσεις του με το επιχειρηματικό κατεστημένο της χώρας), τις μίζες και την μεταφορά μαύρου χρήματος σε φορολογικούς παραδείσους, ίσως επειδή έχουμε καταληφθεί από ένα είδος Συνδρόμου της Στοκχόλμης.
Φυσικά, κάνει λάθος. Πολύ περισσότερο που αν δεν βάλει το μυαλό του να δουλέψει προς κάποια πιο επιστημονική λύση από αυτήν της τιμωρίας, το μεν καινούργιο του αφεντικό θα φύγει νύχτα – έχοντας λάβει και αυτός μέρος στην εθνική προδοσία – ο δε ίδιος θα δυσκολευτεί να βρει τράπεζα να τον (ξανα)μαζέψει, αφού η χώρα θα έχει οδηγηθεί στην άτακτη χρεοκοπία.
Επειδή, λοιπόν, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά, καλά θα κάνει ο κ. καθηγητής και μόνιμος σύμβουλος πρωθυπουργών – διεκπεραιωτών, να αποφύγει στο μέλλον τις σειρήνες της δημοσιότητας και να σταματήσει τις γελοίες δηλώσεις περί «μεγάλων τιμωρών», διότι και αυτοί (οι γελοίοι τιμωροί) γνωρίζουν πως αν πέσει η Ελλάδα, θα τους πάρει ο διάολος όλους μαζί.
Ας φροντίσει επίσης τόσο ο ίδιος – όπως και κάποιοι άλλοι που έχουν αναλάβει να μας τρομοκρατήσουν, καθηγητές, επικεφαλής τραπεζών και άλλοι σύμβουλοι του πρωθυπουργού, όπως ο Γ. Παγουλάτος – να περνούν όσο το δυνατόν περισσότερο απαρατήρητοι, διότι δεν βρισκόμαστε στο 1999, αλλά στο 1922.
Ας φροντίσει να μην μας εκνευρίσει ξανά, διότι θα θυμηθούμε πως ήταν μέλος της περίφημης επταμελούς επιτροπής καταγραφής του ελλείμματος, που τον Οκτώβριο του 2009 διόρισε ο κ. Παπακωνσταντίνου, προκειμένου να δημιουργηθεί η νομιμοποιητική βάση για να οδηγηθεί η χώρα στο Μνημόνιο.
Για να εξυπηρετήσουν την κυβέρνηση Παπανδρέου και για να διευκολύνουν το δίδυμο Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου στα σχέδιά τους, τα μέλη της επιτροπής εξέδωσαν τον Φεβρουάριο του 2012 πόρισμα με το οποίο παρουσίαζαν την Ελλάδα με τα πιο μελανά χρώματα.
Και επειδή δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε – διότι θα έλθει η ώρα της Δικαιοσύνης για όλους και ο καθένας θα κληθεί να απολογηθεί για τον ρόλο του – επικεφαλής της επιτροπής εκείνης, για την οποία η αντιπολίτευση δεν κλήθηκε να έχει γνώμη, ήταν ο καθηγητής Γ. Ζανιάς και οι Βασίλης Μανεσιώτης και Γ. Συμιγιάννης από την Τράπεζα της Ελλάδος, Σάββας Ρομπόλης, επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ (και να μην φωνάζει τώρα ο πρόεδρος κ. Παναγόπουλος), Τάκης Πολίτης (γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ τότε), Στέλλα Μπαλφούσια (από το ΚΕΠΕ τότε που μετά μεταφέρθηκε στην ΕΛΣΤΑΤ και μετά στο Γραφείο Παρακολούθησης του Προϋπολογισμού στη Βουλή, από όπου καρατομήθηκε από τον κ. Βενιζέλο) και, βέβαια, ο καταληφθείς από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης Γκίκας Χαρδούβελης.
(Με την ευκαιρία, μπορούμε να μάθουμε τι κάνει ο κ. Ζανιάς ως επικεφαλής του Σώματος Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων;)
Πριν από λίγες ημέρες, ο πρώην υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Ιταλίας Τζούλιο Τρεμόντι δήλωσε πως για την Ιταλία το πρόβλημα δεν είναι η κατάρτιση ενός νέου πακέτου λιτότητας, αλλά η προσφυγή στο ΔΝΤ για βοήθεια.
Και αυτό επειδή, όπως προειδοποίησε, η προσφυγή στο Ταμείο οδηγεί σε απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, διότι το ΔΝΤ δανείζει κεφάλαια με αντάλλαγμα την ανάληψη από το ίδιο (το ΔΝΤ) της διακυβέρνησης της χώρας την οποία δανείζει και την οποία ελέγχει με τους δικούς του γραφειοκρατικούς μηχανισμούς.
Σ’ αυτό το σημείο βρισκόμαστε τώρα. Και γι’ αυτό θα κληθεί να απολογηθεί το δίδυμο Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου, αλλά και όλοι όσοι δέχθηκαν αυτήν την καταστροφική πορεία και την υπηρέτησαν έκτοτε.
Διότι γνώριζαν. Αν δεν γνώριζαν, τότε πρέπει να καταδικαστούν και για βλακεία.
Το δίδυμο Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου (και όλοι οι άλλοι εκ των υστέρων προσχωρήσαντες με επικεφαλής τον κ. Βενιζέλο), γνώριζαν πολύ καλά όταν μας οδηγούσαν στο ΔΝΤ, το περιεχόμενο της έκθεσης που το Ταμείο έδωσε στη δημοσιότητα στις 6 Αυγούστου του 2009 – όταν αυτοί οι κύριοι μας έλεγαν πως λεφτά υπάρχουν, για να υποκλέψουν την ψήφο των εύπιστων.
Σ’ εκείνη την έκθεση, το ΔΝΤ συνιστούσε κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης, πάγωμα μισθών, αύξηση φόρων – ιδίως του ΦΠΑ και των φόρων στα ακίνητα – και απελευθέρωση απολύσεων.
Ζητούσε επίσης το ΔΝΤ μέτρα ετήσιας απόδοσης 3,7 δις ευρώ από το 2010 μέχρι το 2013 καθώς επίσης και:
Αυστηρούς περιορισμούς στις αυξήσεις μισθών στο Δημόσιο. Μείωση του πλεονάζοντος προσωπικού στον δημόσιο τομέα. Αναμόρφωση του συστήματος συντάξεων, αλλαγή του καθεστώτος προστασίας της εργασίας με άρση των περιορισμών στις απολύσεις, ενίσχυση της μερικής απασχόλησης, «κοινωνικό συμβόλαιο» εργαζομένων-εργοδοτών-κράτους που θα προβλέπει προσαρμογή των μισθών προς τα κάτω, απελευθέρωση αγορών, προϊόντων και υπηρεσιών.
Επομένως, τα ήξεραν. Τoυς τα είχαν δώσει γραμμένα. Η πορεία ήταν προδιαγεγραμμένη. Γι’ αυτά προειδοποιεί ο Τρεμόντι.
Και δεν τα ήξεραν από τις 6 Αυγούστου 2009 που δόθηκε στη δημοσιότητα η έκθεση, αλλά πολύ νωρίτερα. Το περιεχόμενο της έκθεσης είχε γίνει γνωστό από τις 31 Ιουλίου 2009.
Και όμως, οι κύριοι που μας φλόμωσαν στο ψέμα για να κερδίσουν τις εκλογές, σκόπιμα δεν τα έλαβαν υπ’ όψη τους.
Μάλιστα, στις  5 Αυγούστου του 2009, προηγουμένη της δημοσιοποίησης της έκθεσης του ΔΝΤ (που όπως είπαμε ήταν γνωστή από τις 31 Ιουλίου), ο κ. Παπανδρέου (που τώρα κλαψουρίζει μαζί με τον αδελφό του), ζήτησε ξανά εκλογές και μας διαβεβαίωσε ότι:
«Η ΕΕ και οι διεθνείς αγορές χρηματοδοτούν το χρέος της Ελλάδας και ζητούν ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο με τομές στα έσοδα και τις δαπάνες, καθώς και ένα πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών, μετρήσιμων, που μπορεί να αποδώσουν σε βάθος χρόνου. Χρειάζεται διαπραγμάτευση για το έλλειμμα, που πρέπει να το κάνει κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή. Το ΠΑΣΟΚ θα καταργήσει όλα τα φοροεισπρακτικά μέτρα που ανακοίνωσε τις τελευταίες εβδομάδες η κυβέρνηση και είναι εις βάρος των ασθενεστέρων οικονομικά στρωμάτων».
Επομένως: Διάφοροι κύριοι και διάφορες κυρίες που αποδοκιμάστηκαν και κατά τα Θεοφάνεια (συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Αρχιεπισκόπου), διάφοροι σημερινοί επίδοξοι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ (που προεκλογικά υπόσχονταν τη μάνα τους και τον πατέρα τους), διάφοροι «σημιτοφύλακες» (συμπεριλαμβανομένου του σημερινού πρωθυπουργού, των συμβούλων του, αλλά και του επανακάμψαντος και επίσης αποδοκιμασθέντος κ. Γιαννίτση), καλά θα κάνουν να καταλάβουν πως δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς εκλογές (τις οποίες πηγαίνουν πίσω παραπίσω για να διασωθούν).
Οι δε σύμβουλοι του πρωθυπουργού και άλλοι καταφεύγοντες στην κατατρομοκράτηση του κόσμου, καλά θα κάνουν να συμβουλέψουν τον κ. Παπαδήμο να συμβουλέψει τον κ. Γερουλάνο (μέλος της πολυπληθούς και ανίκανης κυβέρνησής του) να βρει τρόπο να πληρώνονται οι αρχαιοφύλακες κατά τις αργίες, διότι μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι ήσαν κλειστά και το εορταστικό τριήμερο που πέρασε.
Ειδικά ο κ. Χαρδούβελης, αντί να προσπαθεί να μας πείσει ότι πρέπει να δεχθούμε την τιμωρία μας από τους ανίκανους εκπροσώπους των δανειστών μας, να φροντίσει να κόβουμε εισιτήρια στα μουσεία μας, όπου παραμένουν όσα εκθέματα μας επέτρεψαν να κρατήσουμε στη χώρα μας οι αρχαιοκάπηλοι «μεγάλοι τιμωροί».
Υ.Γ. Αν είναι μαζοχιστής και του αρέσουν οι τιμωρίες, κάτι θα βρεθεί και γι’ αυτόν…».

(ΥΓ δικό μας): Να που τώρα βρέθηκε κάτι και γι’ αυτόν! Να μας ρουφάει το αίμα με το καλαμάκι, με εντολή Σαμαρά. Και η νέα κυβερνητική εκπρόσωπος να στηρίζει το απεχθές έργο του!
ΠΗΓΗ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ "ΦΑΣΙΣΤΕΣ"

George Frederick Watts - Ελπίδα [1886]

Από τη μία ως την άλλη άκρη της Ευρώπης, οι καθεστωτικές ελίτ τρώνε τώρα τα λυσσακά τους, για να πείσουνε το τηλεκατευθυνόμενο πόπολο, ότι όλοι και όλες εμείς, που αμφισβητούμε ουσιαστικά την τυραννία τους, δεν είμαστε άλλο από «φασίστες»
Νύχτα και μέρα τα παπαγαλάκια τους, φορτώνουν τα μυαλά του κοσμάκη με υπόγειες εικόνες και με ψυχοτεχνικά σχεδιασμένες φράσεις/ταμπέλες, για να στιγματίσουν το 1/3 των Ευρωπαίων πολιτών ως νοσταλγούς του Χίτλερ, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του Γκαίμπελς, που τους δίδαξε να επαναλαμβάνουν το ίδιο ψέμα χίλιες φορές, οσοδήποτε παράλογο και αν «ακούγεται».
Αν δεν ήντουσαν τόσο επικίνδυνοι, θα ήσαν απλώς γελοίοι…  

Εμείς λοιπόν οι «φασίστες», ζητάμε πρώτα απ’ όλα, να επιστρέψει το ανθρώπινο ον εκεί που του αξίζει, στο μεταίχμιο Γης και Ουρανού, στο σύνορο μεταξύ θνητού και αθανάτου, στη μυστική και ανερμήνευτη συμφωνία μεταξύ του Είναι και του Υπάρχειν.
Αρνούμαστε τον προσδιορισμό μας, ως προϊόντα κάποιου «εποικοδομήματος» υλιστικής βάσης, ο οποίος απορρέει τόσο από τη μαρξιστική, όσο και από τη νεοφιλελεύθερη ερμηνεία του όντος, οι οποίες υποβιβάζουν τον άνθρωπο στο επίπεδο μιας στατιστικής/οικονομικής μονάδας, που υφίσταται μοναχά για να παράγει και να καταναλώνει.
Απαιτούμε να αυτοπροσδιοριζόμαστε μέσα από τις αρχαίες συλλογικές ταυτότητες της φυλής, του έθνους και της κοινής ιστορικής μοίρας, αλλά και της ατομικής βούλησης του καθενός, που ελεύθερα μας οδηγεί να επιλέξουμε τα μονοπάτια της Αυτογνωσίας και της Αυτονομίας μας.        

Εμείς, που στην καθυστερημένη γλώσσα σας μας αποδίδετε τον νεκρό πια χαρακτηρισμό του «φασίστα» [χαρακτηρισμό που έσβησε οριστικά μετά την αλληλοεξόντωση των δύο ολοκληρωτισμών του 20ου αιώνα] αναζητάμε μια κοινωνία δικαιοσύνης και πρόνοιας, που δεν θα εξοντώνει φυσικά, ηθικά και οικονομικά τα 2/3 των πολιτών αλλά ταυτόχρονα και δεν θα απαγορεύει την άνοδο στην αξιοκρατική ιεραρχία της κοινωνίας, των πιο ισχυρών πνευματικά, ψυχικά και σωματικά ανθρώπων, επιβάλλοντας εξαναγκαστικά ως μέτρον των πάντων τη δικτατορία της μετριότητας.

Εμείς, οι «φασίστες»  οραματιζόμαστε την μελλοντική αυτοκρατορία του Πολιτισμού, εντός της οποίας τα έθνη θα συνεισφέρουν αυτό που δύναται και αυτό που αρμόζει στο καθένα, χωρίς να σκύβουν το κεφάλι στα αφεντικά της οικουμένης, όπως συμβαίνει σήμερα με την αφανή παντοκρατορία της Γερμανίας και τα αμερικανοεβραϊκά συμφέροντα, που προβάλουν ως οι ουσιαστικοί ρυθμιστές της τύχης των Ευρωπαϊκών λαών.
Αρνούμαστε κατηγορηματικά την ασιατικής φύσεως δεσποτεία των τραπεζών, των χρηματοπιστωτικών ομίλων, των πάσης φύσεως λεσχών ισχύος, όπως οι τριλάτεραλ ή η μπίλντεμπεργκ και παλεύουμε με τον λόγο και με τις κλωτσιές, να ξωπετάξουμε τα ανθρωπάρια των καθεστωτικών ελιτ, που έχουν αναλάβει εργολαβικά τη μετατροπή της Ευρώπης σε μια δυτική Ινδοκίνα.

Εμείς, τα «νεοναζιστικά μορφώματα», έχουμε κηρύξει τον πόλεμο κατά της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, της λαθρομετανάστευσης και του λαθρεποικισμού, που απειλεί να μετατρέψει τις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες σε ισλαμικά προτεκτοράτα και να γυρίσει πίσω τον πολιτισμό του Ντοστογιέφσκυ, του Νίτσε, του Κίρκεγκααρντ και του Μικελάντζελο, στην σκοτεινή εποχή του λίθου.
Αντιμαχόμαστε μέχρι θανάτου, το σχέδιο των αφεντικών της οικουμένης, οι οποίοι ελέγχοντας το 100% των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, προσπαθούν να εφαρμόσουν το σχέδιο Goudenhove-Kallergi για την αντικατάσταση των ευρωπαϊκών λαών από ράτσες αφροασιατών μιγάδων, που θα είναι πρόθυμοι, στην αθλιότητα τους, να εργάζονται για ένα πιάτο μακαρόνια, ξεφτιλίζοντας την αξία της εργασίας και τις εργασιακές κατακτήσεις, που πέτυχαν με αίμα και πόνο, οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι.
Ξεμπροστιάζουμε την αριστερά, που είναι πρώτη και καλύτερη στο να παίζει το παιχνίδι της διεθνούς  γραβατοπειρατείας, καταλαμβάνοντας καίριες θέσεις στα ευρωαμερικανοσιωνιστικά διευθυντήρια, ενώ την ίδια ώρα ρίχνει στάχτη στα μάτια των λαών, παραμυθιάζοντας τους τάχα μου για τα δικαιώματα των λαθροεισβολέων και ταυτόχρονα κλείνει μάτια και αυτιά στις  χιλιάδες αυτοκτονίες και στα αμέτρητα ανθρώπινα ερείπια, που τρέφονται πια από τα σκουπίδια των πόλεων.

Εμείς οι «φασίστες» φτύνουμε κατάμουτρα την κακοστημένη κωμωδία της καθεστωτικής ελίτ, που την αποκαλούν με περισσή θρασύτητα: «δημοκρατία» αλλά δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια επιχείρηση «ελέγχου του νου» σε μαζική κλίμακα.

Εμείς οι «φασίστες» αηδιάζουμε κυριολεκτικά με τα πνευματικά και αισθητικά ξεράσματα, τύπου πρεζοβίζιον, με τα οποία οι οικονομικοκαλλιτεχνικές ελίτ διαφθείρουν την αισθητική και την ηθική των Ευρωπαίων πολιτών και αντιτάσσουμε σ’ αυτό του σκουπιδαριό τη Μεγάλη Τέχνη, που τρέφεται από την εθνική παράδοση και ποτίζεται από τις πηγές του μέλλοντος μας.
Αρνούμαστε τη μεταμοντέρνα ισοπέδωση των πάντων και φρονούμε ότι ο Μότσαρτ αξίζει πολύ περισσότερο από τα καψουροτράγουδα, ότι ο Νίτσε είναι κατά πολύ υπέρτερος από  τις μπουρδολογίες των λαϊκών φυλλάδων, ότι η Ευκλείδειος γεωμετρία οξύνει τον Νού και ότι η οροφή της Καπέλα Σιξτίνα αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά, σε αντίθεση με το «μούσι» της κάθε τρελαμένης, που αποτελεί απλώς παγκόσμια γελοιοποίηση.

Εμείς οι «νεοναζήδες», σεβόμαστε τις σεξουαλικές επιλογές του οποιουδήποτε αλλά δεν ανεχόμαστε την οργανωμένη επιχείρηση ισοπέδωσης των φύλων, με τις διάφορες θλιβερές παράτες και την κατευθυνόμενη πουστολογία, όπου άνδρες και γυναίκες παρουσιάζονται σαν σεξουαλικοί καρνάβαλοι, προσβάλλοντας πρώτα απ’ όλα την ίδια την έννοια της ομοφυλοφιλίας.
Η ισοπέδωση των φύλων, δεν έχει τίποτα να κάμει με την ελευθερία της σεξουαλικής επιλογής αλλά στοχεύει στην εξαφάνιση της πιο αρχέγονης συλλογικής ταυτότητας, που όπως το έθνος, η πίστη και η φυλή, είναι αναγκαίο να σβηστούν από τη συλλογική συνείδηση των ευρωπαίων, ώστε να καταντήσουν απρόσωπες και εύπλαστες μάζες, στα επιτήδεια χέρια των ψυχομηχανικών της παγκοσμιοποίησης.

Εμείς, που στα καθυστερημένα μυαλά σας, τα κολλημένα στην ιστορικά τελειωμένη σύγκρουση φασισμού - κομμουνισμού  του 20ου αιώνα, έχουμε τοποθετηθεί στον ρόλο του «φασιστικού μπαμπούλα», θλιβόμαστε για την κατάντια της εργατικής τάξης, η οποία έφτασε πια να μην έχει ούτε καν δικαίωμα, στην αξιοπρέπεια της επιβίωσης.

Αντιπαλεύουμε αποφασιστικά τα μεροκάματα πείνας των 300 ευρώ και επιχειρούμε να εμπνεύσουμε τους ανέργους και τους περιστασιακά εργαζόμενους, για να διεκδικήσουν αυτό που τους αξίζει.
Αξιοπρεπή ημερομίσθια, κοινωνική ασφάλιση, οκτάωρο και προστασία απέναντι στη βουλιμία του αφεντικού.
Δεν κολακεύουμε τους αλλοδαπούς λαθρέποικους, που μπαίνουν με το έτσι θέλω στη χώρα μας, για να καταξεφτιλίσουν την αξία της εργασίας και δεν χάβουμε την καραμέλα των αφεντικών, πως τάχα μου κι αυτοί είναι το ίδιο θύματα με μας κι ότι για όλα φταίει ο «καπιταλισμός», που όμως αυτοί ακριβώς τον συντηρούν και τον σκληραίνουν.
Όχι, δεν είμαστε ρατσιστές, ούτε πιστεύουμε ότι οι λαθρομετανάστες ανήκουν σε κάποιο κατώτερο είδος ανθρώπων, αντιθέτως σεβόμαστε τους αρχαίους πολιτισμούς, ειδικά κάποιων από αυτούς, που έχουν προσφέρει πολλά στην ανθρωπότητα.
Είμαστε όμως φυλετικά ρεαλιστές και υπερασπιζόμαστε τον Έλληνα, απέναντι σε μια καλά σχεδιασμένη λαθροεισβολή, που στο τέλος θα τον εξαφανίσει.
Βάνουμε πρώτα απ’ όλα, το τι συμφέρει τον ντόπιο εργάτη, τον ντόπιο μικροεπιχειρηματία, τον ντόπιο υπάλληλο και κατόπιν, και μόνον αν η χώρα μας έχει πραγματική ανάγκη αλλοδαπών  εργαζόμενων, τότε να τους ανοίξουμε την πόρτα, αλλά οργανωμένα και με σύνεση.
                 
Γιατί εμείς οι «φασίστες» σεβόμαστε τον άνθρωπο και δεν μας γουστάρει να βλέπουμε ζητιάνους στα φανάρια, ούτε εξαθλιωμένους σε υπόγεια διαμερίσματα, ούτε γυναικόπαιδα πνιγμένα από τους δουλέμπορους και τους πρεζέμπορους που τα «διακινούν» σαν να ήσαν ζώα.

Ούτε μας αρέσει να μοιράζουμε τροφή, φάρμακα και βοήθεια, μοναχά σε Έλληνες, αποκλείοντας άλλους πεινασμένους ανθρώπους αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι σε τούτην εδώ τη δύσμοιρη χώρα, αυτός που πραγματικά υποφέρει είναι ο νόμιμος κάτοχος της  κι ότι ο μόνος ρατσισμός που υφίσταται, είναι ο ρατσισμός κατά των Ελλήνων.
Ξέρουμε πολύ καλά [και δεν κάνουμε το κορόιδο για να τσιμπάμε κρατικές επιχορηγήσεις, σαν τις διάφορες ΜΚΟ] ότι ο λαθρομετανάστης διαθέτει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε αντίθεση με τον Έλληνα, που τον πετάνε να ψοφήσει στον δρόμο και γι αυτό χορηγούμε φαρμακα μόνο στον πάσχοντα Έλληνα.
Ξέρουμε ότι ο λαθρέποικος, με το που θα πατήσει το πόδι του εδώ, θα βρει μυριάδες καλοθελητές να τον βοηθήσουν, οργανωμένους συντοπίτες του σε ΜΚΟ, βρώμικους δικηγόρους, ακόμα πιο βρώμικες πλούσιες «κυρίες» και των δύο φύλων κι ακόμα πιο βρωμερά κυκλώματα [κρατικοδίαιτα ή μη] που θα του εξασφαλίσουν δουλειά στο παραεμπόριο, στην πορνεία, στους δήμους, στην πρέζα ή στις ληστείες…
Γι αυτό κι εμείς οι «φασίστες» στηρίζουμε τον Έλληνα, που δεν βρίσκει βοήθεια από πουθενά.

Εμείς, που στη σάπια γλώσσα σας μας αποκαλείτε «φασίστες», θα είμαστε οι πρώτοι που θα σηκώσουμε όπλο για να υπερασπίσουμε την πατρίδα, από μια πιθανή εισβολή, σε αντίθεση με τη γενιά των κουραμπιέδων και των αντιρρησιών συνείδησης, που εξέθρεψε τόσα χρόνια η πολυπολιτισμική σας τύφλα.

Κι όταν συμβεί η στραβή και πλακώσουνε εδώ τίποτα «γκρίζοι λύκοι» σαν αυτούς που οι προδότες σας, τους κάμανε «συνιδιοκτήτες της γης μας», τότε να είσαστε σίγουροι [και σίγουρες] ότι δεν θα σας αρέσει καθόλου!
Δεν θα σας αρέσει καθόλου, που πολύ γρήγορα τα κορίτσια σας θα υποχρεώνονται να φοράνε φερετζέ, όταν θα εισέρχονται σε ζώνη «ελεγχόμενη από τη σαρία» και δεν θα σας αρέσει διόλου, αν τυχόν και κομμάτια της Ελλάδας μας, όπως η Θράκη ή η βόρεια Μακεδονία, θα τεθούν υπό διεθνή έλεγχο, με αναγνωρισμένες τουρκικές ή αλβανικές πλειοψηφίες!
Και τότε, όλοι εσείς που μας λέτε τώρα «φασίστες» θα ικετεύετε να πάρουμε τα όπλα και να προστατεύσουμε τα σπίτια σας, τις ζωές σας και τους βολεμένους κώλους σας.

Τέλος, εμεις οι «φασίστες» αγωνιζόμαστε για έναν καλύτερο κόσμο, όπου δεν θα κάμουν κουμάντο οι τράπεζες, οι κοινωνικοοικονομικές ελίτ, οι αφανείς χρηματοπιστωτικοί όμιλοι, οι πρεζέμποροι και οι ιμάμηδες.
Και αν όλα αυτά, στα θολά μάτια σας, μας κάνουν φασίστες, τότε – Ναι!
Είμαστε «φασίστες»

Επιτρέψτε μας όμως, απέναντι στην Ιστορία και στη Γνώση, να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Έλληνες και σε όλη την αφυπνισμένη Ευρώπη, ως Εθνικιστές.
Γιατί, όπως γίνονταν πάντα στη διαλεκτική των Ιδεών, η γλώσσα του παλιού προσπαθούσε απεγνωσμένα να σβήσει τη γλώσσα του καινούριου αλλά αυτό που εν τέλει εγγράφονταν στο τεφτέρι του Πολιτισμού, ήταν αυτό το μικρό κομμάτι ουρανού, που έφερνε μαζί του το καινούριο, μέσα από τα μύρια πάθη και τις οδύνες των ανθρώπων…
ΠΗΓΗ

Καρλ Μάρξ:ΑΝ ΖΟΥΣΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ ΘΑ ΗΜΟΥΝ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ

              

  Στη θέση της παλιάς αστικής κοινωνίας με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις έρχεται                     μια ένωση, όπου η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη                           ανάπτυξη όλων
[Καρλ Μαρξ – Φρίντριχ Έγκελς, από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο*]


Η αλήθεια είναι πως δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα, να εξασφαλίσω αυτή τη συνέντευξη με τον Καρλ Μαρξ, από το Υπερπέραν [και μάλιστα με άδεια Θεού].  Άλλωστε όσοι και όσες κόβουνε ακόμα βόλτες σε άλλους κόσμους, ξέρουνε από πρώτο χέρι ότι εκεί στα πολύ ψηλά ή στα πολύ χαμηλά, μπορεί να συμβούν οι πιο συνταρακτικές αποκαλύψεις…

-Απ’ ότι καταλαβαίνω Καρλ, ο Κύριος δεν έχει καμία αντίρρηση να μου μιλήσεις, ακόμα και αν πρόκειται να συζητήσουμε ανοιχτά για θεολογικά ζητήματα…

Ο Κύριος ξέρει καλύτερα κι από τους δυο μας, το πόση δύναμη έχει η αρνητική διαφήμιση. Αλλά δεν πρόκειται να του κάνω τη χάρη και να  αυξήσω τους πιστούς του, λέγοντας για άλλη μια φορά ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αρκετά τον διαφημίσαμε, εγώ κι ο Φρίντριχ [σ.σ. εννοεί τον Φρίντριχ Έγκελς] με το να τον πιάνουμε στο στόμα μας. Και είδες ότι, παρά την κριτική μας και παρά τη βεβαίωση του άλλου Φρίντριχ [σ.σ. εννοεί τον Φρίντριχ Νίτσε] ότι τάχα μου ο Θεός είναι νεκρός, σήμερα οι  θρησκείες είναι πιο δυνατές απάνω στη γη, από κάθε είδος διαλεκτικής, είτε της δικιάς  μου, είτε του Γκέοργκ [σ.σ. εννοεί τον Γκέοργκ Χέγκελ]. Μια βόλτα στις ισλαμικές χώρες, θα σε πείσει γι αυτό που σου λέω…

-Τι συνέβη λοιπόν? Κάνατε λάθος εσύ κι ο Έγκελς?

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν κάναμε λάθος ούτε εγώ ούτε οι δύο Φρίντριχ, ούτε ο Σίγκμουντ [σ.σ. εννοεί τον Σίγκμουντ Φρόυντ] Το λάθος το έκαμαν αυτοί που μας ερμήνευσαν. Θεώρησαν καλό να διαδώσουν ότι οι θρησκείες πέθαναν, επειδή στην πραγματικότητα, ήθελαν οι ίδιοι να πάρουν τη θέση των παπάδων και να χειραγωγούν τον κοσμάκη. Όταν είδαν ότι το πράγμα πήγαινε να τους ξεφύγει από τον έλεγχο, ξαναφέρανε πίσω τον εφιάλτη του δεσπότη, του ιμάμη και του ιεροεξεταστή.
Βάλε κάτου και δες, τι παίζεται σήμερα στην Ευρώπη, με την αναζωπύρωση του ισλαμικού φονταμενταλισμού, που να είσαι βέβαιος ότι θα γεννήσει αργά ή γρήγορα και το αντίθετο του, δηλαδή ένα χριστιανικό φονταμενταλισμό.

Αυτοί που γίνηκαν οι πιο λυσσαλέοι προστάτες των ιμάμηδων, είναι ακριβώς οι ίδιοι που με επικαλούνται, όποτε τους βολεύει και παριστάνουνε τους μαρξιστές εκ του ασφαλούς.
Τρελαίνομαι και μόνο να βλέπω κάτω στη γη, σοσιαλιστές και κομμουνιστές να πρωτοστατούν στην ανέγερση τζαμιών, ενώ θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι που θα έμπαιναν μπροστά στην προσπάθεια, να γκρεμιστούν και αυτά που υπάρχουν.
Άσε που έφτασαν να πανηγυρίζουν ακόμα και την λεγόμενη "αραβική άνοιξη", η οποία είναι η πιο αντιδραστική φονταμενταλιστική εξέγερση της εποχής σας.
Αν δεν ήταν τόσο μαλάκες, θα τους αποκαλούσα "προδότες!"

Αλλά τι να περιμένεις από όλους αυτούς που με καπηλεύτηκαν, για να διοριστούν στα ευρωαμερικανοσιωνιστικά διευθυντήρια και να μοσχοπουλάνε μαρξισμό στα κορόιδα, την ίδια στιγμή που ξεφτιλίζουν ότι καλύτερο είχα να πω για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. 
Μα τω Χριστώ, σου μιλάω, έτσι και μου έδινε ο Κύριος την άδεια να ξανακατέβω στη γη, έστω για μία μέρα, θα έπαιρνα σειρά και θα τους έφτυνα όλους [και όλες]

-Καρλ, σε βλέπω πολύ αρπαγμένο με όλους αυτούς που χτίσανε τις καριέρες τους απάνω στα γραπτά σου…

Και είμαι! Δεν ξεκωλώθηκα εγώ να ανακαλύψω το πώς συσσωρεύεται η υπεραξία της εργασίας και γεννιέται το κεφάλαιο, μέσα από τον μόχθο του εργάτη, για να έρθουνε μετά αυτοί οι πλουτοκράτες, οι βενιζελοκανέληδες και οι Σταθακομηλιοί, για να εξαργυρώνουνε το κομμουνιστικό μανιφέστο, σε μετοχές και ομόλογα της μόργκαν στάνλεϋ.     
Για να μην σου πω, το τι ανοσιουργήματα διέπραξαν αυτά τα τσογλάνια του υπαρκτού σοσιαλισμού, που εκμεταλλεύτηκαν τη μνήμη τη δικιά μου και του Ίλιτς [εννοεί τον Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν] για να χτίσουν την απάνθρωπη αυτοκρατορία τους.
Αφού συλλογιέμαι καμιά φορά, συζητώντας εδώ απάνω, με τον Νίκο [σ.σ. εννοεί τον Νίκο Καζαντζάκη] ότι όπως ξανασταυρώσανε τον Χριστό, έτσι θα στέλνανε και μένα σε κανένα κάτεργο, αν έκαμα τη μαλακία να πατήσω το πόδι μου στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Κι άκου τώρα ρε φίλε, τι έγραφα πριν από ενάμιση αιώνα και παραπάνω αιώνα στο κομμουνιστικό μανιφέστο, για να δεις πως μας ξεφτίλισαν οι λεγόμενοι υπαρκτοί σοσιαλιστές κι όλα τα πληρωμένα όργανα τους, στην Ευρώπη, που χουνε το θράσος σήμερα να αυτοαποκαλούνται κομμουνιστές…

«…Η μέση τιμή της μισθωτής εργασίας είναι το κατώτατο όριο του μισθού της εργασίας, δηλαδή του ποσού των μέσων συντήρησης που είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ο εργάτης στη ζωή σαν εργάτης. Αυτό λοιπόν που ιδιοποιείται ο εργάτης με τη δραστηριότητά του, τον φτάνει ίσα-ίσα για να αναπαράγει μονάχα τη γυμνή ύπαρξή του. Με κανέναν τρόπο δεν θέλουμε να καταργήσουμε αυτή την προσωπική ιδιοποίηση των προϊόντων της εργασίας, που είναι απαραίτητη για την αναπαραγωγή της άμεσης ζωής, μια ιδιοποίηση, που δεν αφήνει κανένα καθαρό κέρδος που θα μπορούσε να δώσει δικαίωμα πάνω σε ξένη δουλειά. Θέλουμε μονάχα να εξαλείψουμε τον άθλιο χαρακτήρα αυτής της ιδιοποίησης, όπου ο εργάτης ζει μόνο για να αυξάνει το κεφάλαιο και ζει μόνο όσο το απαιτούν τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης… 
Ο κομμουνισμός δεν αφαιρεί από κανέναν τη δυνατότητα να ιδιοποιείται κοινωνικά προϊόντα. Αφαιρεί μόνο τη δυνατότητα να υποδουλώνει με την ιδιοποίηση αυτή ξένη εργασία*…»

Καταλαβαίνεις τώρα, ρε φίλε? 
Και για να στο πω με πιο απλά λόγια, εγώ έλεγα στο καιρό μου, ότι με δύο ώρες δουλειά [ας πούμε] ο κάθε άνθρωπος έχει εξασφαλίσει τα αναγκαία προς το ζην, δηλαδή να φάει, να ντυθεί, να μεγαλώσει τα παιδιά του και να του περισσέψει και καμιά δεκάρα για να χει να πάει σε ένα ταβερνάκι. 
Η παραπάνω εργασία είναι μόνο για να δημιουργεί την παραπανιστή αξία [την υπεραξία] που την καρπώνεται το αφεντικό, για να συσσωρεύσει κεφάλαιο. 
Και λέγαμε, συν τοις άλλοις, πως όταν καταργηθεί το κεφάλαιο και τα μέσα παραγωγής περάσουν στον ίδιο τον εργαζόμενο, τότε θα καταργηθεί και η ιδιοποίηση του μόχθου του εργάτη από το αφεντικό.
Αυτό ήταν το όραμα μας για την κομμουνιστική κοινωνία και για αυτό αγωνιστήκαμε.
Καλά και σε χαιρετάω!

Στις σοσιαλιστικές χώρες όπου υποτίθεται ότι καταργήθηκε η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και δεν υπήρχε κανένα αφεντικό για να αρπάξει την παραπανιστή εργασία του εργάτη, μου βγήκανε οι νομενκλαντούρες και οι γραφειοκράτες και άρπαξαν αυτοί τη υπεραξία, αφήνοντας το προλεταριάτο να στέκει σε ατέλειωτες ουρές για να εξασφαλίσει ένα ζευγάρι παπούτσια ή ένα μπιτόνι βενζίνη.
Αυτά εννοούσα εγώ, όταν έλεγα ότι ο άνθρωπος πρέπει επιτέλους να μεταβεί από το βασίλειο της αναγκαιότητας, στο βασίλειο της ελευθερίας?

Σκατά στα μούτρα τους, που έχουνε και το θράσος να μου αυτοαποκαλούνται κομμουνιστές, ενώ στέλνουνε τα παιδιά τους στα αμερικάνικα κολλέγια και ζούνε σε βίλες στην Εκάλη…
Μαντάρα μου την έκαναν την ιδεολογία οι κουφάλες…

-Μήπως είσαι πολύ άδικος με τους πλούσιους, Καρλ? Στο κάτω-κάτω κι ο κολλητός σου, ο Έγκελς πλούσιος ήτανε…

Όχι, ρε φίλε… Δεν τα έχω πάρει στο κρανίο με τους πλούσιους. Φυσικά κι ο Φρίντριχ ήτανε πλούσιος, όπως ήτανε πλούσιοι και οι Γράκχοι και ο Τολστόη και ο Αλαβάνος…
Αλλά αυτοί δεν τον επεδίωξαν τον πλούτο πάση θυσία, ούτε πάτησαν επί πτωμάτων για να τον αποκτήσουν. Εντάξει, βρήκανε περιουσίες από τον μπαμπά τους και κάτσανε απάνω τους. Πλούσιοι ήτανε, δεν ήτανε μαλάκες, να τα σκορπίσουν… 
Εγώ τα βάνω μ’ όλες αυτές τις κουφάλες, που πασάρουνε επαναστατικότητα στο πόπολο κι από πίσω, συσσωρεύουν αδίστακτα το παραδάκι.
Για σκέψου να βγαίνεις στις τηλεοράσεις και να κατηγορείς τη γκολντμαν ζακς, ότι ρουφάει το αίμα του κοσμάκη, ενώ έχεις κρυμμένες στο θησαυροφυλάκιο σου μετοχές της.
Για σκέψου να κατηγορείς τα ιδιωτικά σχολεία και να σέρνεις τους φουκαράδες τους εκπαιδευτικούς σε απεργίες ενώ εσύ έχεις στείλει τα παιδιά σου στο αμερικάνικο κολλέγιο.
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με ανθρώπους που βρέθηκαν από την τυχερή μεριά της ανθρωπότητας και μεγάλωσαν μέσα στα πλούτη αλλά για καραγκιόζηδες, που το μόνο τους σύνθημα θα έπρεπε να είναι: «Μαζί στον αγώνα και στη μάσα χωριστά…»

-Εντάξει… Ωστόσο αυτό δεν θα έπρεπε να σε κάνει εσένα, να τα βάζεις με τον ίδιο σου τον εαυτό… Στο κάτω-κάτω, είπες πολύ σημαντικά πράγματα, που ακόμα συγκινούν την ανθρωπότητα… Κι εσύ ήσουνα απολύτως τίμιος με τον εαυτό σου. Έζησες όλη σου τη ζωή μέσα στη φτώχεια… Συλλογιέμαι καμιά φορά, ότι δεν είχες λεφτά να θάψεις το κοριτσάκι σου και μου ρχονται δάκρυα… Τι να πω, ρε Καρλ? Όλη η βρώμα αυτού του κόσμου, δεν φτάνει για να λερώσει ανθρώπους σαν εσένα…

Ναι, δεν λέω… Είπα και μερικά σωστά πράγματα… Αυτά θα τα κρίνετε όμως εσείς οι μεταγενέστεροι…
Και να σου πω και κάτι ακόμα…  
Ο Αντόνιο [σ.σ. εννοεί τον Αντόνιο Γκράμσι] σωστά είχε γράψει κάποτε:
«Μαρξιστές? Δεν μπορεί να υπάρχουν μαρξιστές!»
Ε, λοιπόν φίλε, αυτή ήταν η ωραιότερη ανάλυση που θα μπορούσε να γίνει για το έργο μου κι ας με αμφισβήτησε ο Αντόνιο, σε κάποια σημεία, παρότι με λάτρευε…
Και να σου εξηγήσω το γιατί…
Εγώ ήμουν αυτός που ξανάφερε τη διαλεκτική στην ερμηνεία της ιστορίας, βάνοντας την να περπατάει με τα πόδια κάτου και το κεφάλι πάνου. 
Έγραφα λοιπόν στην εισαγωγή της «Κριτικής στην πολιτική οικονομία», αυτό το έργο μου δηλαδή, που σήμερα όλοι στην Ελλάδα το αποκαλείτε: «Το Κεφάλαιο», τα εξής…

«…Η ανθρωπότητα* θέτει έτσι στον εαυτό της μόνο τα προβλήματα εκείνα που μπορεί να λύσει, αφού η εγγύτερη εξέταση θα δείξει πάντα πως το ίδιο το πρόβλημα ανακύπτει μονάχα όταν υπάρχουν ήδη, ή τουλάχιστον βρίσκονται στη διαδικασία της διαμόρφωσής τους, οι υλικοί όροι για τη λύση του…»

Δηλαδή, για να στο κάμω πιο λιανά, στην εποχή της βοϊδάμαξας, δεν έμπαινε κανένα ζήτημα για το πώς  θα μπορούσε να στηθεί μια σειρά παραγωγής, σε ένα εργοστάσιο παραγωγής αυτοκινήτων, διότι απλούστατα δεν υπήρχαν αυτοκίνητα!
Η επανάσταση του Φορντ, μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο όταν εμφανίστηκαν οι υλικές συνθήκες, για να οργανωθεί η μαζική παραγωγή προϊόντων, είτε ήσαν αυτοκίνητα, είτε ήσαν αναψυκτικά.
Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς με όρους και έννοιες, που αφορούσαν μιαν άλλη εποχή, να αναλύεις και να ερμηνεύεις τη δική σου!

Εγώ, φίλε, ερμήνευσα τη δική μου εποχή, την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, της αστικής κοινωνίας και της γέννησης των εθνών/κρατών, στην Ευρώπη.
Τα θεωρητικά μου εργαλεία, οι μέθοδοι ανάλυσης που χρησιμοποίησα, οι όροι μου και οι συλλογισμοί μου, αφορούσαν εκείνη την εποχή και τις υλικές συνθήκες που είχε τότε να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα.
Εγώ όμως ήμουνα και ο πρώτος που είπε, ότι όλα αυτά κάποτε θα αλλάξουν και θα εμφανιστούν νέες υλικές συνθήκες στη ζωή, που θα απαιτούν νέες λύσεις, στα νέα προβλήματα, που θα βάζουν.

Όταν για παράδειγμα, έγραφα μαζί με τον Φρίντριχ το Κομμουνιστικό μανιφέστο, δεν υπήρχαν τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, ούτε  η τηλεόραση, ούτε είχε εμφανιστεί η μετάλλαξη της αστικής κοινωνίας, σε κοινωνία των μαζών.
Δεν θα μπορούσα λοιπόν εγώ να σκεφτώ ποτέ μου, για παράδειγμα, ότι το «μέσον είναι το μήνυμα», που πολύ σωστά το σκέφτηκαν μεταγενέστεροι και μάλιστα αυτοί που με αμφισβήτησαν.
Το να λες λοιπόν ότι είσαι «μαρξιστής» είναι η μεγαλύτερη μαλακία, όσον αφορά το έργο μου, εξόν και αν το κάμεις από σκοπού, για να με μετατρέψεις από στοχαστή σε ευαγγελιστή!
Γιατί, τότε αναιρείς τον ίδιο τον πυρήνα του διαλεκτικού και του ιστορικού υλισμού, που στηρίζεται στο ότι, νέα προβλήματα, χρειάζονται και μια νέα γλώσσα, για να εκφραστούν και ει δυνατόν να λυθούν.
Πολύ σωστά λοιπόν το είπε ο Αντόνιο.
Δεν μπορούν να υπάρχουν μαρξιστές!
Δεν μπορείς να ακολουθείς τυφλά τα όσα είπα εγώ, για να ερμηνεύσω και να αλλάξω τον δικό μου κόσμο, σε έναν καινούριο κόσμο.
Ή πρέπει να με αμφισβητήσεις και να πας παραπέρα από εκεί που πήγα εγώ ή πρέπει να με αφήσεις ήσυχο, στον ιστορικό μου τάφο.

Αλλά αντίθετα με όσα δίδαξα εγώ στους ανθρώπους, αυτοί με έκαμαν κάτι σαν τον Άγιο Φραγκίσκο.
Ένα δόγμα, μια «αγία γραφή», την οποία πρέπει να δεχτείς με πίστη και όχι με κριτική σκέψη!
Αν είναι δυνατόν!
Ο Μαρξ, ως ευαγγέλιο…
Γι αυτό σου λέω, αγόρι μου… Αν μου έδινε άδεια ο Κύριος να ξανακατέβω στη γη, θα πήγαινα πρώτα απ’ όλα, να ξεχέσω τους λεγόμενους «μαρξιστές!»  

-Η αλήθεια είναι Καρλ, ότι οι άνθρωποι που πραγματικά αγαπήσαμε το έργο σου [κι εγώ είμαι ένας από αυτούς] σε κριτικάραμε σκληρά. Να ξέρεις όμως ότι δεν είναι τίποτα προσωπικό. Αντιθέτως, θα σου έλεγα ότι σε κριτικάρουμε όπως ο Νίτσε κριτικάρισε τον Χριστό, στο εκπληκτικό του έργο ο Αντίχριστος….
Μπορείς να βρεις εκεί βαθιά αγάπη για το πρόσωπο του Ιησού και βαθιά σιχασιά, για το παπαδαριό, που διαστρέβλωσε τον λόγο του, για να ικανοποιήσει τη βουλιμιά του για εξουσία και πλούτο.
Νομίζω λοιπόν ότι είναι ακριβώς όπως τα λες! Οι άνθρωποι που σε αμφισβητούν, είναι ακριβώς αυτοί που σέβονται το έργο σου και προπαντός σέβονται το γεγονός πως στάθηκες σε όλη σου τη ζωή πιστός στις αξίες σου.
Και να σου πω και κάτι ακόμα, που μου κάμει εντύπωση, ρε φίλε…
Σπάνια να βρεις ανάμεσα στους «αριστερούς» ανθρώπους που έχουν λάβει τον κόπο να σε μελετήσουν. Οι περισσότεροι χάβουν τις καραμελίτσες που τους πετάνε οι καθοδηγητές τους και νομίζουν μετά ότι μπορούν να μιλάνε για μαρξισμό…
Και το ίδιο συμβαίνει και με άλλους μεγάλους στοχαστές της υλιστικής διαλεκτικής.
Ανάθεμα αν όλοι αυτοί που κόπτονται για σένα, για τον Γκράμσι, για τον Λούκατς ή για τον Πουλατζά, έχουν στρώσει τον κώλο τους κάτω, να διαβάσουνε και πέντε αράδες τους…

Άστα ρε Λευτεράκη… 
Οι άνθρωποι εκεί κάτου στη γη, ξεχάσανε το πι σημαντικό πράγμα που σε κάμει να είσαι ή να μην είσαι αριστερός: την ανάγκη του ανθρώπου, να μεταφέρει το ατομικό του καλό ή κακό, σε συλλογικό επίπεδο.
Κανείς δεν σκέπτεται πια αυτή τη φράση μου, που θεωρώ ότι είναι από τις πιο αληθινές που έχω γράψει σε όλη μου τη ζωή.

«…Στη θέση* της παλιάς αστικής κοινωνίας με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις έρχεται μια ένωση, όπου η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός θα είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων…»

Εδώ ο καθένας σκέπτεται κι ενεργεί πια μοναχά για την πάρτη του. Ολόκληρο το σύστημα έχει πέσει απάνω στον άνθρωπο, για να ισοπεδώσει κάθε είδους συλλογική ταυτότητα.
Ακόμα και την αρχέγονη συνείδηση του φύλου, πάνε να εξαφανίσουν, κάτω από το τεχνητό πρόπλασμα του αρσενικοθήλυκου, του πλάσματος που δεν θα είναι ούτε άνδρας, ούτε γυναίκα.
Και σ’ αυτό πρωτοστατούν οι αριστεροί, οι τάχα μου φεμινίστριες και προοδευτικάριοι, που έχουν το θράσος να χρησιμοποιούν και τα κείμενα μου. Λες κι εγώ είπα ποτέ ότι η αταξική κοινωνία του μέλλοντος, θα μετατρέψει όλους τους άνδρες σε πουσταριά και όλες τις γυναίκες σε ψυχανώμαλες καρακαλτάκες.

Και δεν σου μιλάω τώρα για την ομοφυλοφιλία, που την αποδέχομαι ως ελέυθερη επιλογή του ατόμου. Σου μιλάω για την εξαφάνιση της συλλογικής ταυτότητας του φύλου, που παράγει μοναχά λωβοτομημένα και ευνουχισμένα ανδρείκελα. Ούτε καν ομοφυλόφιλους, άνδρες ή γυναίκες…
Φταίω όμως κι εγώ, Λευτεράκη. Φταίω, γιατί σε μερικά σημεία το παράκανα και έφτασα να ερμηνεύσω τον άνθρωπο, σαν να ήταν μοναχά ένα εποικοδόμημα των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, στις οποίες ρίχτηκε για να ζήσει.
Πάνω σ’ αυτό, σου το λέω ειλικρινά, κάμω την αυτοκριτική μου…
Στην εισαγωγή μου λοιπόν στην Κριτική της πολιτικής οικονομίας, έγραψα επί λέξει…


«…Στην κοινωνική* παραγωγή της ύπαρξής τους οι άνθρωποι έρχονται αναπόφευκτα σε καθορισμένες σχέσεις, οι οποίες είναι ανεξάρτητες από τη θέλησή τους, δηλαδή σε σχέσεις παραγωγής, που αντιστοιχούν σε μια ορισμένη βαθμίδα στην ανάπτυξη των υλικών δυνάμεων της παραγωγής. Το σύνολο αυτών των παραγωγικών σχέσεων αποτελεί την οικονομική δομή της κοινωνίας, την υλική βάση, πάνω στην οποία υψώνεται ένα νομικό και πολιτικό εποικοδόμημα και στην οποία αντιστοιχούν καθορισμένες μορφές κοινωνικής συνείδησης. Ο τρόπος παραγωγής των συνθηκών της υλικής ζωής καθορίζει τη γενική διαδικασία της κοινωνικής, πολιτικής και διανοητικής ζωής. 
Δεν είναι η συνείδηση που καθορίζει την ύπαρξη των ανθρώπων, αλλά η κοινωνική τους ύπαρξη καθορίζει τη συνείδησή τους. 
Σε ένα στάδιο της ανάπτυξης, οι παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας έρχονται σε σύγκρουση με τις υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις, ή, για να εκφράσουμε το ίδιο πράγμα με νομικούς όρους, με τις σχέσεις της ιδιοκτησίας, μέσα στο πλαίσιο των οποίων ως τότε είχαν κινηθεί. Οι σχέσεις αυτές, από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, μετατρέπονται σε δεσμά τους. Τότε αρχίζει μια εποχή κοινωνικής επανάστασης. Οι αλλαγές στην οικονομική βάση, οδηγούν συντομότερα ή αργότερα στο μετασχηματισμό όλου του τεράστιου εποικοδομήματος. 
Όταν μελετάμε τέτοιους μετασχηματισμούς, πρέπει πάντα να διακρίνουμε ανάμεσα στον υλικό μετασχηματισμό των οικονομικών όρων της παραγωγής, που μπορεί να καθοριστεί με την ακρίβεια της φυσικής επιστήμης, και τις νομικές, πολιτικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές ή φιλοσοφικές μορφές, κοντολογίς, τις ιδεολογικές μορφές, με τις οποίες οι άνθρωποι συνειδητοποιούν αυτή τη σύγκρουση και τη διεξάγουν.
 Όπως δεν κρίνουμε ένα άτομο από την ιδέα που έχει για τον εαυτό του, έτσι δεν μπορούμε να κρίνουμε και μια εποχή μετασχηματισμού από τη συνείδησή της, αλλά, απεναντίας, αυτή η συνείδηση πρέπει να εξηγηθεί από τις αντιφάσεις της υλικής ζωής, από τη σύγκρουση που υπάρχει ανάμεσα στις κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις και στις παραγωγικές σχέσεις…»

Ε, λοιπόν έκαμα λάθος!
Και θα σου εξηγήσω αμέσως που ήταν το λάθος μου… 
Ο άνθρωπος δεν είναι μοναχά ένα προϊόν των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών της εποχής του.
Ο άνθρωπος, εξόν από την υλική βάση της κοινωνίας στην οποία ρίχτηκε να ζήσει, μπορεί επίσης να επηρεαστεί και διαμορφωθεί και από άλλες, εξίσου σημαντικές παραμέτρους της ύπαρξης, όπως είναι το έθνος, η φυλή, η πίστη, ο έρωτας, η ενδοσκόπηση, η γνώση, η τέχνη, η αγάπη ή το μίσος.
Όλα αυτά παίζουν το ίδιο σημαντικό ρόλο με τη θέση του στην παραγωγή, αν δεν παίζουν και σπουδαιότερο.
Κι αυτό αποδείχθηκε από την ίδια τη ζωή.

Ορίστε, στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, είχαν καταργηθεί οι διαχωρισμοί της αστικής κοινωνίας, όπως είχαν καταργηθεί και οι συλλογικές ταυτότητες του έθνους, της φυλής ή της πίστης. 
Κι όμως… 
Αρκούσε να πεθάνει ο Τίτο, για να ξαναβγούν στην επιφάνεια οι παλιές συλλογικές ταυτότητες του «είμαι Σέρβος ή είμαι Κροάτης ή είμαι Βόσνιος ή είμαι μουσουλμάνος κ.ο.κ.»
Αρκούσε να διαλυθεί η Κα Γκε Μπε, για να διαλυθεί αμέσως μετά και η ΕΣΣΔ και να ξαναπροβάλουν  στο προσκήνιο της ιστορίας οι Ουκρανοί, οι Τάταροι, οι Ουζμπέκοι, οι Ρώσοι και δεν συμμαζεύεται. Και μάλιστα με πολύ πιο άγρια αποφασιστικότητα, που οδήγησε σε τόσες αλληλοσφαγές.
Ότι και να σερβίρουνε οι καθοδηγητές της αριστερής αρπαχτής στο πόπολο, η σκληρή αλήθεια είναι ότι η εθνότητα, η φυλή, η θρησκεία ή η παράδοση, απεδείχθησαν πολύ πιο ισχυροί συλλογικοί προσδιορισμοί, από την ταξική συνείδηση, αν υπήρξε και ποτέ κάτι τέτοιο.

Και δες και το άλλο…
Εγώ γράφω ότι το άτομο δεν μπορεί να έχει συνείδηση του εαυτού του.
Μέγα σφάλμα, κύριε!
Οι δρόμοι προς την Αυτογνωσία και συνεπώς την Αυτονομία, δεν περνάνε μέσα από την ταξική πάλη, όπως νόμιζα εγώ αλλά μέσα από την εσωτερική πάλη του Εγώ, που προσπαθεί να αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του.
Πρέπει πρώτα να ερμηνεύσεις και συνεπώς να αλλάξεις τον εαυτό σου και μετά να προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις ή να αλλάξεις τον κόσμο [κι αν θέλει να αλλάξει!] 

Ξέρεις ήταν για μένα μια συνταρακτική αποκάλυψη, όταν γνώρισα εδώ στο Υπερπέραν τον Σίγκμουντ [σ.σ. εννοεί τον Σίγκμουντ Φρόϋντ]
Αυτός ο Βιεννέζος γιατρός μου άνοιξε ορίζοντες που δεν τους είχα φανταστεί ποτέ μου. Μου έμαθε ότι κάτω από την επιφάνεια της συνείδησης [αυτό που εγώ αποκαλούσα ταξική συνείδηση] υπάρχει ένας άλλος σκοτεινός κόσμος, ο ασύνειδος κόσμος, ο οποίος ουσιαστικά κυβερνάει και ελέγχει τον άνθρωπο, εξόν και αν με «συνειδητή» γνώση, ο άνθρωπος προσπαθήσει να τον φέρει στο φως, να τον διαυγάσει με τον Λόγο και να απελευθερωθεί από τη δουλεία του [στο βαθμό που μπορεί να απελευθερωθεί]

Ε λοιπόν, όλα αυτά δεν τα είχα καταλάβει και όταν ο Σίγκμουντ μου άνοιξε τα μάτια, διαπίστωσα ότι θα ήθελα να ζήσω άλλη μια ζωή, για να τα μελετήσω.
Ευτυχώς, τα μελετήσανε οι κατοπινοί από μένα, οι νόμιμοι κληρονόμοι μου [και αμφισβητίες μου] της σχολής της Φραγκφούρτης.
Γι αυτό επισκέπτομαι συχνά την Κόλαση, όπου βρίσκεται ο Σίγκμουντ και τα συζητάμε συχνά, με την άδεια του Κυρίου βεβαίως-βεβαίως…      

-Ο Φρόυντ είναι στην Κόλαση? Γιατί ρε γαμώτο? Αυτός δεν είχε πειράξει στη ζωή του ούτε μυρμήγκι…

Τον τιμώρησε ο Κύριος με 300 χρόνια καθαρτήριο, επειδή είχε στο μυαλό του συνέχεια το σεξ. 
Βλέπεις, όπως κι εγώ, έκαμε κι ο Σίγκμουντ  τα δικά του λάθη, αλλά γι αυτά πρέπει να σου μιλήσει ο ίδιος σε άλλη συνέντευξη… 

-Ποιους άλλους βλέπεις στην Κόλαση?

Τον Γκέοργκ [σ.σ. εννοεί τον Χέγκελ] που τον τιμώρησε ο Κύριος με 500 χρόνια καθαρτήριο, επειδή συμπαθούσε υπερβολικά τους Γερμανούς.
Επίσης τον Άρθουρ [σ.σ. εννοεί τον Σοπενάουερ] που τον τιμώρησε ο Κύριος με 1000 χρόνια καθαρτήριο, επειδή δεν είχε γελάσει ούτε μια φορά στη ζωή του…
Κι ακόμα όλους τους γενικούς γραμματείς όλων των Κομμουνιστικών Κομμάτων, όλων των χωρών, μαζί με τις νομεγκλαντούρες τους.
Εξόν φυσικά από τον Λένιν.
Αυτός τη γλίτωσε, επειδή έφυγε νωρίς…

-Καρλ, να μην σε κρατάω άλλο, εδώ στο ενδιάμεσο του ουρανού. Νομίζω ότι είπαμε ήδη αρκετά, αν και όσα να τους πεις, αποκλείεται να αλλάξουν τα μυαλά των πιστών σου, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Αυτοί νομίζουν ότι το να είσαι μαρξιστής, σημαίνει να εξασφαλίσεις έναν διορισμό στο δημόσιο.
Πες μου μόνον αν υπάρχει κάποια ερώτηση, που θα ήθελες να σου την κάνω αλλά δεν σου την έκανα…

Ναι! Υπάρχει… Δεν με ρώτησες τι θα έλεγα τώρα, αν μου έδινε την άδεια ο Πανάγαθος να επιστρέψω στη γη…
Ε λοιπόν, φίλε μου, έτσι και ξαναγεννιόμουνα στην αρχή του 21ου αιώνα, θα ήμουνα χρυσαυγίτης.
Μάλιστα, χρυσαυγίτης!

Διότι, το πιο ουσιαστικό για το οποίο κάμουν λόγο τα κείμενα μου αλλά και η ίδια μου η ζωή, είναι η ίδια η σχεδόν παράλογη Πίστη του ανθρώπου, ότι με την ελεύθερη βούληση του και με την ελεύθερη δράση του, δεν θα ερμηνεύσει απλά τον κόσμο, αλλά πάνω απ όλα, θα τον αλλάξει.
Ακόμα και αν είναι να αποτύχει, ακόμα και αν ο κόσμος ο ίδιος δεν έχει καμία όρεξη να αλλάξει, ακόμα και αν τον κράζουνε όλοι για φασίστα, για κομμουνιστή, για φονιά, για ξενοφοβικό, για ρατσιστή, για τρελό για ότι θέλεις τέλος πάντων, αυτός ρισκάρει τα πάντα, προκειμένου να φέρει στη γη εκείνο που θεωρεί δίκαιο.
Κι οι χρυσαυγίτες φίλε μου, είναι οι μόνοι που το κάνουν αυτό, τουλάχιστον στην Ελλάδα.

Με τα λάθη τους, με τη χοντροκοπιά τους, με την τρέλα τους, με τις υπερβολές τους, αλλά το κάνουν.
Και το πιστεύουν.
Και αρνούνται να παίξουν το παιχνίδι του καθεστώτος, πετάγοντας τους στα μούτρα, τα πακέτα που τους προσφέρουνε για να τους εξαγοράσουν.
Μοιράζουνε κανά φαγητό στον κοσμάκη, προστατεύουνε τον φουκαρά και διαλαλούν σε όλους τους τόνους, εκείνο που είχα πει κι εγώ, ότι δηλαδή δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να καταργήσεις τις εργασιακές κατακτήσεις του εργάτη, από το να γεμίσεις τη χώρα του με αλλοδαπούς εργάτες, που θα δουλεύουνε για ένα πιάτο ρύζι.

Κι αυτό ακριβώς κάνουνε σήμερα τα αφεντικά της παγκοσμιοποίησης.
Προσπαθούν να αντικαταστήσουν τους λαούς με μάζες λαθρομεταναστών, που θα δουλεύουνε για ένα κομμάτι ψωμί και θα γαμιούνται για ένα πακέτο τσιγάρα.
Γι αυτό και βλέπεις να ανεβαίνουνε στη χώρα σου οι χρυσαυγίτες, ακριβώς εκεί που ζούνε οι άνεργοι, οι φτωχοί και οι απελπισμένοι και που λίγα χρόνια πριν, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έπιναν νερό στο όνομα μου.
Και καλά κάνουν.

Σιγά μην μείνουνε πιστοί οι εργάτες, στους φραγκοφονιάδες και στους κρατικοδίαιτους της αριστεράς, που είναι ικανοί να σκοτώσουν και τη μάνα τους ακόμα, για έναν διορισμό στη ΔΕΗ.
Πάρε σειρά και δες ποιοι ανήκουνε στο ΚΚΕ και στον Συριζα, που τα πρωτοκλασατα στελέχη τους έχουνε πιάσει στασίδια στα καθεστωτικά κανάλια.
Βολεμένοι του δημοσίου, πάμπλουτοι επιχειρηματίες, ανώτατοι δικαστικοί, ανώτατοι εκπαιδευτικοί, αστέρια της σώου μπίζνες, λαμόγια και μεγαλοφαγάνες του κρατικού κορβανά.
Κι εγώ λοιπόν, αν βρισκόμουνα σήμερα στο κερατσίνι, στον κολωνό, στη δραπετσώνα, χρυσαυγίτης θα ήμουνα.

Και θα τους γαμούσα τα πρέκια, όπως έκαμα και στον καιρό μου!


*Σημείωσις
Όλες οι προσθήκες από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο και την Εισαγωγή στην Κριτική της Πολιτικής οικονομίας, έχουν παρθεί από το ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

ΠΗΓΗ