Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΡΙΤΖΑΛΑΣ στην εκπομπή ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Ο γεωπολιτικός αναλυτής Ιωάννης Φριτζαλάς σε μια συνέντευξη για την Θράκη,την Κιβωτό της Δόμνας Βισβίζη και πολλά άλλα.

Μαρία Γκουγκουσκίδου: “Θα αγωνίζομαι εναντίον της Χαράς Νικοπούλου έως ότου την νικήσω”!

Η δικηγόρος του Ευάγγελου Πουλιλιού (και περιφερειακή σύμβουλος του Αρη Γιαννακίδη) δηλώνει πως δίνει “ιδεολογικό αγώνα” ενάντια στην δασκάλα του Μεγάλου Δερείου που δικαιώθηκε από όλα τα ελληνικά δικαστήρια ενώ ο πελάτης της (ο Πουλιλιός) συνεχώς χάνει!

Η Μαρία Γκουγκουσκίδου ήταν από την αρχή στο πλευρό του τότε δημάρχου Ορφέα και νυν δημάρχου Σουφλίου Ευάγγελου Πουλιλιού και πάντα απέναντι στην δασκάλα Χαρά Νικοπούλου σε κάθε δικαστική αναμέτρηση. Μάλιστα το RodopiNews.gr ήταν τότε το μοναδικό μέσο που τόλμησε και έδωσε βήμα στην “απέναντι πλευρά” της Χαράς Νικοπούλου όταν η κοινή γνώμη σε όλη την Ελλάδα ήταν έξω φρενών με τον φασιστικό τρόπο που η δασκάλα πολεμήθηκε από το εθνικιστικό παρακράτος της Αγκυρας που δραστηριοποιείται ελεύθερο στην ελληνική Θράκη εξαιτίας “ειδικού τύπου” σχέσεων και δοσοληψιών με ντόπια πολιτικά και αυτοδιοικητικά συμφέροντα.

Από τότε πέρασαν χρόνια, η Χαρά Νικοπούλου που εξαιτίας της βίας και τρομοκρατίας που υπέστη ζήτησε μετάθεση στην Θεσσαλονίκη επέστρεψε ξανά στην Θράκη, τα δικαστήρια την δικαιώνουν συνεχώς αλλά η “αντίπαλη πλευρά” φαίνεται πως δεν ξεχνά και δηλώνει πως δεν θα ησυχάσει μέχρι η δασκάλα να ηττηθεί! Πριν λίγες ημέρες λοιπόν η Χαρά Νικοπούλου κέρδισε ακόμη ένα δικαστήριο, αυτή την φορά εναντίον του τότε δημάρχου Ορφέα (στα όρια του οποίου βρίσκεται το Μεγάλο Δέρειο) για όσα συκοφαντικά ο δήμαρχος είχε δηλώσει σε τηλεοπτική εκπομπή. Οπως ήταν φυσικό ο Πουλιλιός καταδικάστηκε πανηγυρικά, η δασκάλα του Μεγάλου Δερείου συνεχίζει τον δικαστικό της αγώνα αλλά η δικηγόρος του πρώην δημάρχου Μαρία Γκουγκουσκίδου φαίνεται πως δεν το βάζει κάτω αφού με γραπτό της στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, αναφερόμενη στην υπόθεση δήλωσε:

“…..Άλλο είναι να είσαι πολιτικός αντίπαλος του Πουλιλιού και μπράβο σου και άλλο να είσαι οπαδός μιας εθνικίστριας που έκανε τόσο κακό στον τόπο μας και συνεχίζει. Εμένα ο Πουλιλιός είναι πελάτης μου ναι, αλλά για τη συγκεκριμένη υπόθεση δεν αγωνίζομαι μόνο ως δικηγόρος, αλλά και από ιδεολογία και γιατί νιώθω ότι έχω ευθύνη να αγωνίζομαι κατά του εθνικισμού και του φασισμού όπου τον συναντάω. Και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι εναντίον της έως ότου την νικήσω. Εσύ, ως σοσιαλιστής, πώς μπορείς και αναπαράγεις αυτό το άρθρο του Χρόνου με όλες τις εθνικιστικές εξάρσεις του φίλου της χρυσαυγίτισσας;”
Mε λίγα λόγια η αντίπαλη δικηγόρος της δασκάλας (δασκάλας που πολεμήθηκε, συκοφαντήθηκε, χτυπήθηκε από παρακράτος του τουρκικού φασισμού και εθνικισμού και για όλα αυτά δικαιώθηκε από κάθε ελληνικό δικαστήριο) φαίνεται να έχει εντελώς διαφορετική άποψη από όλα τα δικαστήρια που προηγήθηκαν (δικαίωμά της) και θεωρεί τον εαυτο της “ιδεολογική αγωνίστρια” ενάντια στην δασκάλα Χαρά Νικοπούλου για την οποία υποστηρίζει πως είναι “εθνικίστρια”, “χρυσαυγίτισσα”, εκπρόσωπος του “εθνικισμού και τους φασισμού” και πως “έκανε κακό στον τόπο μας και συνεχίζει”! Και συμπληρώνουμε πως η Μαρία Γκουγκουσκίδου δεν είναι μόνο δικηγόρος αλλά είναι και εκλεγμένη περιφερειακή σύμβουλος με την παράταξη του Αρη Γιαννακίδη (ΠΑΣΟΚ) ενώ έντονη είναι και η δράση της σε εκδηλώσεις εναντίον των εταιρειών εξόρυξης χρυσού στην Θράκη.

Από όσο πάντως εμείς μπορούμε να γνωρίζουμε η δασκάλα ούτε φασίστρια είναι, ούτε χρυσαυγίτισσα, ούτε έκανε κάποιο κακό στον τόπο (το οποίο κακό και συνεχίζει) και το μόνο που έκανε στο Μεγάλο Δέρειο ήταν σε έναν χώρο της εκπαίδευσης που κυριαρχούσε η ανομία και οι δραστηριότητες παρακρατικών να απαιτήσει απλά να εφαρμοστεί ο νόμος. Πράγμα που μάλλον δεν είναι αυτονόητο για την Θράκη η οποία φαίνεται πως για κάποιους είναι “αυτόνομη περιοχή” και ο καθένας (τουρκόφωνος ή ελληνόφωνος) μπορεί να εφαρμόζει τους δικούς του “νόμους”. Οπότε αδυνατούμε και να καταλάβουμε σε τι ακριβώς συνίσταται ο “ιδεολογικός αγώνας” της Γκουγκουσκίδου εναντίον της Νικοπούλου! Αν μία δασκάλα δέχεται πόλεμο από το φασιστικό παρακράτος των εθνικιστών της Αγκυρας και κάποιος δηλώνει “εναντίον της” στον αγώνα αυτό, τότε τι ακριβώς εκπροσωπεί αυτός ο κάποιος;

Οσο για την παράταξη της οποίας είναι μέλος και εκπροσωπεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο ΑΜΘ, αδυνατούμε επίσης να πιστέψουμε τα όσα ακούστηκαν προεκλογικά όταν ο αρχηγός της παράταξης Αρης Γιαννακίδης φάνηκε να χάνει από την παράταξη του Γιώργου Παυλίδη και ξαφνικά κέρδισε, με μικρή διαφορά, εξαιτίας μαζικής μετακίνησης ψήφων κατά την δεύτερη Κυριακή σε εκλογικά κέντρα που ψηφίζουν τουρκόφωνοι μειονοτικοί, κυρίως της Ξάνθης. Αδυνατούμε δηλαδή να πιστέψουμε το σενάριο που ακούστηκε περί συνάντησης του Γιαννακίδη με τον ψευδομουφτή Ξάνθης και θιασώτη του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής Αχμέτ Μέτε, σενάριο που επιβεβαίωσε αργότερα και ο ίδιος ο τουρκομουφτής με δηλώσεις του όταν, όπως δήλωσε, ο Γιαννακίδης τον “έριξε” και δεν τήρησε τίποτε από όσα είχαν συμφωνήσει! Το τι είχαν συμφωνήσει όμως ποτέ δεν μας το είπε… Είναι λοιπόν δυνατόν να είναι αλήθεια όλα αυτά τα σενάρια; Εμείς λέμε πως όχι! Ομως είναι δυνατόν τέτοιου είδους σενάρια να βγαίνουν συνεχώς χωρίς καμία επίσημη διάψευση; Προξενεί εντύπωση, δεν Προξενεί;

Αναμένουμε λοιπόν με αγωνία τα νέα επεισόδια του σήριαλ “Ιδεολογικός αγώνας εναντίον της Νικοπούλου” για να δούμε τελικά πόσο μακριά θα πάει αυτή η βαλίτσα. Και σε περίπτωση που η δικηγόρος του Ευάγγελου Πουλιλιού το χρειαστεί ξανά, είμαστε έτοιμοι να της ξαναδώσουμε το βήμα να παρουσιάσει τις απόψεις της. Είναι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε για μία (όπως και η ίδια δηλώνει) ιδεολογική αγωνίστρια της περιοχής μας…
ΠΗΓΗ

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Η Χαρά Νικοπούλου είναι η δασκάλα που δεν υπέκυψε στις πιέσεις του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και των συνεργατών του, υφιστάμενη ακόμη και επίθεση και ξυλοδαρμό από μουσουλμάνο παρακρατικό στις αρχές του 2008.
Το… αμάρτημά της: τόλμησε να επιτελέσει συνειδητά το έργο της Ελληνίδας δασκάλας! Την περασμένη εβδομάδα έκλεισε άλλη μία υπόθεση στην σειρά των επιθέσεων που έχει δεχθεί.

Ο δήμαρχος Σουφλίου Έβρου Ευάγγελος Πουλιλιός καταδικάστηκε από δικαστήριο της Ορεστιάδας σε φυλάκιση έξι μηνών για συκοφαντική δυσφήμιση της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου που υπηρετούσε στο Μεγάλο Δέρειο. Όπως είναι γνωστό η δασκάλα δεχόταν επιθέσεις από οργανωμένους κύκλους κατευθυνόμενων κατά βάση από του τουρκικό προξενείο μειονοτικών.

Το κατηγορητήριο αναφερόταν σε τηλεφωνική παρέμβαση του δημάρχου στην εκπομπή «Αθέατος Κόσμος» στο ΑΛΤΕΡ το 2010, όπου ο γνωστός δημοσιογράφος Κώστας Χαρδαβέλλας πρόβαλε το εθνικό έργο της Χαράς Νικοπούλου. Ο δήμαρχος Ορφέα τότε και νυν Σουφλίου κ. Πουλιλιός παρενέβη για να υποστηρίξει ότι η κ. Νικοπούλου ζει σε βίλα που της παραχώρησε ο Δήμος και επίσης ότι έχει στραφεί με αγωγές διεκδίκησης αρκετών χιλιάδων ευρώ από τους μαθητές της!
Και οι δύο απόψεις αποδείχθηκαν παντελώς ψευδείς. Η κ. Νικοπούλου παρουσίασε φωτογραφικό υλικό ντοκουμέντο το μικρό σπιτάκι του δασκάλου που είχε κατασκευάσει χρόνια πριν το δασαρχείο όπου διέμενε όπως ήταν όταν της το παρέδωσε στην άθλια κι ελεεινή εικόνα που είχε και πως μεταμορφώθηκε χάρις στο προσωπικό της ενδιαφέρον. Επίσης, αποκρούστηκαν στο δικαστήριο τα ψεύδη περί αγωγών προς τους μαθητές της, αφού ήταν μια δασκάλα που τιμούσε το λειτούργημά της και δεν θα στρεφόταν ποτέ κατά των παιδιών που δίδασκε.

Προκειμένου να δημιουργηθούν εντυπώσεις στο τηλεοπτικό κοινό ο κ. Πουλιλιός διόγκωσε τα πράγματα με αποτέλεσμα να παραποιήσει την αλήθεια κάτι που τελικά αποδείχθηκε με άνεση στο δικαστήριο της Ορεστιάδας χθες που τον καταδίκασε σε φυλάκιση 6 μηνών. Μάλιστα στην απολογία του έκανε το ατόπημα να πει: ««Πρώτη φορά κ. πρόεδρε βρίσκομαι σε δικαστήρια δεν έχω σχέση με αυτά δεν γνώριζα ουδέποτε πάτησα το πόδι μου σε δικαστήρια», για να τον κατακεραυνώσει ο πρόεδρος της έδρας κ. Ταμακίδης: «Μα τι λέτε κύριε, εγώ ο ίδιος σας έχω δικάσει τρεις φορές!»…
Στην εκπομπή είχε μιλήσει νωρίτερα ο τότε σύζυγος της Χαράς Νικοπούλου, που δήλωσε ότι αν και ξεκίνησαν με πολλά όνειρα να μείνουν για πάντα στο Μεγάλο Δέρειο, αναγκάστηκαν με τα όσα έγιναν εκεί να συμφωνήσουν να φύγουν. Μίλησε για το ένα καθεστώς πρωτόγνωρης τρομοκρατίας που βίωναν μαζί με τους μετρημένους στα δάκτυλα χριστιανούς που ζούσαν στο πομακοχώρι, αλλά και για την συμπαράσταση κι αγάπη που δεχόταν από πολλές μουσουλμανικές οικογένειες. Μίλησε επίσης για τα γνωστά  «μαύρα κονδύλια» που φθάνουν και μοιράζονται στην περιοχή φωτογραφίζοντας την κατάσταση που επικρατεί, χωρίς κανείς να κάνει το παραμικρό για να αλλάξει αλλά και για την σκληρή διείσδυση του τουρκικού προξενείου που επιδιώκει να εκτουρκίσει τους ορεσίβιους Πομάκους.

Το κατηγορητήριο πάντως αποδείχθηκε από το ίδιο το βίντεο της εκπομπής όπου ο τότε δήμαρχος Ορφέα και νυν δήμαρχος Σουφλίου κ. Πουλιλιός έκανε έξωση στη Χαρά Νικοπούλου από τη μικρή ξύλινη μονοκατοικία, που της παραχωρήθηκε ως «σπίτι του δασκάλου», καθώς επίσης και βίντεο στο οποίο ο πρώην σύζυγος Ηλίας κ. Ελευθεριάδης έδειχνε ιδιόχειρο σημείωμα του δημάρχου με το οποίο  ζητούσε να μεσολαβήσει για μια «χάρη» από τη Χαρά Νικοπούλου, ο πατέρας της οποίας ήταν πρώην Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Έτσι, σύμφωνα με την μαρτυρία του, η μη προώθηση της «χάρης» έφερε (πιθανόν) το μένος του κ. Πουλιλιού που εκδηλωνόταν με διάφορους τρόπους. Η δασκάλα αντέδρασε ψύχραιμα, διάψευσε κατηγορηματικά τον δήμαρχο διευκρινίζοντας ότι οι μόνες αγωγές που έκανε ήταν εις βάρος του μουσουλμάνου που της έσπασε το χέρι και εναντίον τουρκόφωνων μειονοτικών εφημερίδων της Ξάνθης και Κομοτηνής που την συκοφαντούσαν σύσσωμες επιχειρώντας να διαμορφώσουν ένα κλίμα εναντίον της.  
Πρότυπο Ελληνίδας δασκάλας
Τον Απρίλιο του 2008, δημοσιεύσαμε ολοσέλιδο αφιέρωμα, στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας "Ο κόσμο γύρω μας" όπου γράφαμε τα εξής:

Η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που δεν υπέκυψε επί μήνες στις πιέσεις του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, μέχρι που υπέστη επίθεση και ξυλοδαρμό από μουσουλμάνο παρακρατικό, αποτελεί το πρόσωπο που επιλέξαμε να προβάλουμε στο τεύχος αυτό. Ποιο ήταν το έγκλημά της ώστε να αποτελέσει στόχο; Τόλμησε να επιτελέσει συνειδητά το έργο της Ελληνίδας δασκάλας!

Η Χαρά Νικολοπούλου είναι δασκάλα στο Μέγα Δέρειο, ένα μειονοτικό χωριό του Έβρου κοντά στα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα. Μόλις διορίστηκε, το 2004, επέλεξε να προσφέρει τις υπηρεσίες της σε έναν τόπο που πραγματικά τη χρειαζόταν. Εγκαταστάθηκε εκεί με τον σύζυγό της και μάλιστα έγινε δημότης του Δήμου Ορφέα, όπου ανήκει το χωριό, το οποίο αριθμεί 1.200 κατοίκους μουσουλμάνους. Κάποιοι από αυτούς ενοχλήθηκαν όταν τα παιδιά τους άρχισαν να κάνουν παρέλαση στις εθνικές γιορτές με παρότρυνση της δασκάλας. Μάλιστα μερίδα μειονοτικών θέλησαν να τη διώξουν από το σχολείο, υποστηριζόμενοι και από τους δύο μειονοτικούς βουλευτές της Ξάνθης και της Ροδόπης, ύστερα από παρότρυνση του ιμάμη της περιοχής. Υπέρ της απομάκρυνσής της τάχθηκε και ο μειονοτικός διευθυντής του σχολείου, καθώς και γονείς που υπέγραψαν σχετικό υπόμνημα. Είναι προφανές ότι η Χαρά γινόταν εμπόδιο στα σχέδια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής. Όλα αυτά ήταν γνωστά από μήνες, όπως φαίνεται και από παλαιότερο άρθρο που αναδημοσιεύουμε σε ειδικό πλαίσιο.

 Αυτή η δασκάλα, με την ανιδιοτελή προσφορά, ξεκίνησε με όραμα να δώσει ό,τι καλύτερο μπορούσε για να υπηρετήσει το λειτούργημά της. Εκτός των καθημερινών μαθημάτων του σχολείου, παρέδιδε δωρεάν μαθήματα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσχέρεια στη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Οργάνωσε χορωδία με την οποία τα παιδιά ήρθαν σε καλύτερη επαφή με τη γλώσσα και τον πλούτο της ελληνικής παράδοσης. Με αυτή τη χορωδία η δασκάλα και οι μαθητές της, βραβεύτηκαν από το Υπουργείο με ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη όπου φιλοξενήθηκαν σε ξενοδοχείο της πόλης δίνοντας μια μουσική παράσταση. Επίσης το σχολείο της προσκαλέστηκε για τις 29 Φεβρουαρίου από εκπαιδευτικό μορφωτικό σύλλογο αποφοίτων Αρσακείου, για να τιμηθεί για τη χορωδία και για το έργο που γίνεται. Η δασκάλα προετοίμασε τα παιδιά, μοίρασε τραγούδια και ξεκίνησε την προετοιμασία της χορωδίας. Όπως είπε η Χαρά σε συνέντευξή της «δυστυχώς μου ερχόντουσαν μηνύματα να μην γίνει αυτή η εκδρομή, δεν θα στείλουμε τα παιδιά… (…) «Αυτά τα παιδιά δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ, όχι μόνο την πρωτεύουσα, αλλά ούτε και τις γειτονικές πόλεις. Είναι τακτική των γονέων να πηγαίνουν εκδρομές και διακοπές σε πόλεις της γείτονος χώρας και όχι σε δικές μας πόλεις. Καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο είναι ενδεικτικό της όλης στάσης μέσα στο χωριό. Τα παιδιά των ανθρώπων που υπέγραψαν για να φύγω από το σχολείο, δεν τα στέλνουν στην εκδρομή, ενώ οι γονείς των άλλων παιδιών, τα στέλνουνε.»

Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008 ήρθε το αποκορύφωμα. Η δασκάλα έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από κάτοικο του χωριού, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο χέρι. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν νιώθει ότι τα γεγονότα αυτά μπορεί να της κάμψουν το φρόνημα και την αποφασιστικότητά της, απαντά: «Σαφέστατα όχι. Και θα σας πω ότι με αυτήν την παιδεία και με αυτήν την κουλτούρα είμαι μεγαλωμένη, έχω τον Ελληνισμό μέσα μου. Και δεν τίθεται θέμα ηρωισμού, αλλά αυτή είναι η δουλειά μου, αυτό είναι το πιστεύω μου. Είμαι Ελληνίδα δασκάλα και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Και θα σας πω και κάτι ακόμη. Πιστεύω πως αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην μειονότητα, πρέπει να εξυγιανθεί από την ρίζα και όχι από τις άκρες των κλαδιών.»

Μετά την ταλαιπωρία της και την αποκατάσταση του σπασμένου χεριού της, η Χαρά Νικολοπούλου επανήλθε στα καθήκοντά της και μάλιστα στις 25 Μαρτίου οργάνωσε παρέλαση των μαθητών και γιορτή μπροστά στο ηρώο του χωριού, όπου εκφώνησε λόγο ενώ οι μαθητές της απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν για την Επανάσταση του ’21. Βλέποντας το σχετικό βίντεο κάναμε τη σκέψη ότι πολύ λίγοι μαθητές στην Ελλάδα είχαν την τύχη να γιορτάσουν τόσο ουσιαστικά την εθνική επέτειο.

Τιμούμε τη δασκάλα Χαρά Νικολοπούλου και την προβάλουμε ως πρότυπο Ελληνίδας εκπαιδευτικού. Τα ερωτήματα όμως παραμένουν: εκεί στη Θράκη ποιος ασκεί κρατική κυριαρχία; Το Ελληνικό Κράτος ή το Τουρκικό Προξενείο;

"Η δασκάλα οι πρακτορίσκοι και το ελληνικό κράτος" 
Η επίθεση εναντίον της Χαράς Νικοπούλου δεν αποτέλεσε έκπληξη για όσους γνώριζαν την κατάσταση. Το Νοέμβριο 2007, δυόμισι μήνες δηλαδή πριν, είχε δημοσιευθεί άρθρο του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη, εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα» και συνεργάτη του TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, με τίτλο «Η δασκάλα, οι πρακτορίσκοι και το ελληνικό κράτος» στο οποίο επισημαίνονταν τα εξής:
Η κόρη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, η Χαρά Νικοπούλου, είναι δασκάλα. Δεν χρησιμοποίησε το αξίωμα του πατέρα της για να επιτύχει έναν «καλό» διορισμό. Διορίστηκε στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου, σε ένα Πομακοχώρι απομονωμένο, που κατοικείται μόνο από μουσουλμάνους Πομάκους. Επέλεξε να μείνει με τον σύζυγό της στο χωριό που διδάσκει, κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριές της, κοντά στους ανθρώπους που εκτιμούν το έργο και την προσφορά της. Το νεαρό ζευγάρι μετέφερε ακόμη και τα πολιτικά του δικαιώματα στο χωριό και διαμένει εκεί, όχι μόνο τους μήνες του σχολικού έτους, αλλά ολόκληρο το χρόνο.

Αυτή ακριβώς η αγάπη προς τον τόπο και τους ανθρώπους του, αυτή η ανιδιοτελής διάθεση για προσφορά, έγινε αιτία για την στοχοποίησή τους από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου. Χρησιμοποιώντας διάφορα ψεύδη, εκβιάζοντας και πιέζοντας τους κατά τα άλλα φιλήσυχους Πομάκους, οι εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου συλλέγουν υπογραφές για να διώξουν από το χωριό τη φιλότιμη δασκάλα και το σύζυγό της. «Αυτό το χωριό αγαπά μόνο τους Τούρκους που για αιώνες μένουν σ’ αυτό», γράφουν οι πρακτορίσκοι, ενώ οι απειλές και οι εκφοβισμοί σε βάρος των δύο «ξένων» είναι πλέον σε ημερησία διάταξη!
  
Και ενώ οι προσπάθειές τους ακόμη δεν αποδίδουν, αφού ελάχιστοι είναι οι γονείς που υποχώρησαν στις πιέσεις, κι ενώ έφτασαν ακόμη και στο σημείο να καταθέσει στη Βουλή σχετική αναφορά ο βουλευτής Χατζηοσμάν του ΠΑΣΟΚ, η Χαρά έχει να αντιπαλέψει και με τον ακαταμάχητο γραικυλισμό των «λειτουργών» του ελληνικού κράτους, από το οποίο δεν είχε μέχρι σήμερα την παραμικρή στήριξη! Προς τιμήν της, η ηρωική Χαρά Νικοπούλου, δεν υποκύπτει στις πιέσεις και δηλώνει ότι θα παραμείνει στη θέση της μέχρι να ολοκληρώσει το έργο της. Κι όλα αυτά, παρά το λαϊκό δικαστήριο που επεχείρησαν να στήσουν πριν λίγες ημέρες οι πρακτορίσκοι του προξενείου! Αναρωτιέμαι: Πόσους ανθρώπους έχουμε στην Ελλάδα σαν την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου; Πέντε; Δέκα; Ίσως λέω και πολλούς! Τι κάνει το ελληνικό κράτος γι’ αυτούς;
ΠΗΓΗ

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ:«Αρνούμαι την βράβευση από έναν βουλευτή που παραχωρεί την Εθνική κυριαρχία της Ελλάδας».ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΙΣΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ.

                             

Κεραυνός εν αιθρία, το βράδυ της Πέμπτης 9 Μαΐου 2013, για τον βουλευτή Φλώρινας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Στάθη Κωνσταντινίδη, σε εκδήλωση του Δήμου Αμυνταίου όπου τιμήθηκαν, εκτός της Χαράς Νικοπούλου, οι Δασκάλες Καραλή Σβάρνα Αρσινόη, Σταγγόλη Ανδρονίκη και Αλεξανδρή Ρούλα, η Ένωση Επιστημόνων Γυναικών Αθηνών, οι μαθητές που πέτυχαν στις Ανώτερες και Ανώτατες Σχολές καθώς και ο τ. Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και υπουργός Εθνικής Άμυνας, Φράγκος Φραγκούλης, ο οποίος ήταν κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης.

Η Χαρά Νικοπούλου, ως γνήσια Ελληνίδα στάθηκε στο ύψος της περίστασης και «πάγωσε» τον κυβερνητικό βουλευτή, ο οποίος προσπάθησε κατά την αποχώρησή του να ψελλίσει πως δεν είναι προδότης, λέγοντας «Αν νομίζετε ότι εμείς είμαστε προδότες κάνετε μεγάλο λάθος»…, για να εισπράξει την ψυχρή απάντηση της Χαράς Νικοπούλου, η οποία του είπε λακωνικά, «η ιστορία θα δείξει».

«Αρνούμαι την βράβευση από έναν βουλευτή που παραχωρεί την Εθνική κυριαρχία της Ελλάδας» αναφώνησε με καμάρι η ηρωική δασκάλα του Έβρου, Χαρά Νικοπούλου, η οποία δέχεται πόλεμο τα τελευταία χρόνια από το φασιστικό σύστημα του τουρκικού προξενείου στη Θράκη, ήταν ένα από τα τιμώμενα πρόσωπα, στην καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση προς τιμήν των προσώπων που προσέφεραν και προσφέρουν στην Ελλάδα αλλά και στην ορεινή Τ.Κ. Κέλλης του Δήμου Αμυνταίου.

Η Χαρά Νικοπούλου, με την ευθύτητα του λόγου και την σοβαρότητα των πράξεων που την διακρίνει, αρνήθηκε να λάβει την τιμητική πλακέτα από τα χέρια του βουλευτή Ν.Δ. Φλώρινας, Στάθη Κωνσταντινίδη, «από έναν βουλευτή που έχει υπογράψει το ΦΕΚ 240 που παραχωρεί την Εθνική κυριαρχία της Ελλάδας» όπως η ίδια τόνισε, σκορπώντας κατ’ αρχάς την αμηχανία και εισπράττοντας στην συνέχεια το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων στην κατάμεστη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της Κοινότητας. 

Μάλιστα το επεισόδιο θα έπαιρνε έκταση αν η ίδια δεν έβαζε «νερό στο κρασί» όταν ο Σ. Κωνσταντινίδης ακολουθώντας την πεπατημένη του κόμματός του προσπάθησε να την προσβάλλει και την αποκάλεσε… Χρυσαυγήτισσα! 

Αργότερα, με δάκρυα στα μάτια, είπε το παράπονο της στον Στρατηγό, Φράγκο Φραγκούλη: «Ρίχτηκε πάνω μου όλη η Τουρκιά, ε, όχι και οι δικοί μας»…

Για όσους έχουν εμπλακεί στον εδώ και χρόνια υπαρκτό σιωπηλό πόλεμο μεταξύ της Ελλάδας και των «φίλων» και γειτόνων, τα τελευταία λόγια της θαρραλέας Χαράς ήταν η αποκάλυψη μιάς μεγάλης αλήθειας, αφού στον δύσκολο και όμορφο αγώνα υπέρ της πατρίδας δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να στηριχθούν, δέχονται χτυπήματα από κυβερνητικούς υπαλλήλους, τοπικά κομματόσκυλα, βουλευτές και υπουργούς. 

Και, δυστυχώς, ενώ σημειώνονται δύσκολες αλλά μεγάλες νίκες κατά εκείνων που εποφθαλμιούν την πατρίδα μας, τα πισώπλατα «μαχαιρώματα» αποδεικνύουν πως κάποιοι τοποθετούν τα συμφέροντα των κομμάτων τους πάνω από τα συμφέροντα της πατρίδας… Κι ενώ τα χτυπήματα με τους εχθρούς γίνονται παράσημα, αυτά τα χτυπήματα εκ των έσω είναι που γίνονται πληγές αγιάτρευτες…

Γιατί, όπως μας τραγουδάει και η Χαρούλα Αλεξίου, «είναι άλλο να πεθαίνεις για την Ελλάδα κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει…».ΠΗΓΗ

"Πώς να γίνεις ο Πολεμιστής Του Φωτός":Χ.ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ Μια δασκάλα παραδίδει ένα απίστευτο μάθημα σε σχολείο..

Σήμερα επέλεξα να σας μιλήσω ως δασκάλα να σας κάνω εν δυνάμει μαθητές μου το μάθημα θα είναι ιδιαίτερο πώς να γίνεις ο Πολεμιστής Του Φωτός, πώς να ξεσηκωθείς, να διεκδικήσεις και... 

στο τέλος πώς να νικήσεις! Αυτή τη φορά, η ευχή της Σπαρτιάτισσας Μάνας θα γίνει πιο απόλυτη, ποτέ πια ΕΠΙ ΤΑΣ μόνο ΤΑΝ!

Το μάθημα αυτό θα μου επιτρέψετε να το αφιερώσω σε κάποιους Έλληνες που συνάντησα τις δύο τελευταίες εβδομάδες. Άλλοι από αυτούς ήταν πολεμιστές της Κύπρου, άλλοι οι ελεύθεροι πολιορκημένοι του Αγίου Παντελεήμονα οι οποίοι βρίσκεστε σήμερα εδώ και σας ευχαριστώ πολύ, άλλοι Πνευματικοί ταγοί της Ακαδημίας Αθηνών , άλλοι Εύζωνες ή απλώς νέοι περήφανοι γνώστες της Ελληνικής Μυθολογίας και ετυμολογικοί γνώστες του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος ως γνήσιοι απόγονοι της θεάς Αθηνάς, μα, πάνω από όλα για μια ακόμη φορά επιτρέψτε μου, αυτό το μάθημα ανδρείας να το αφιερώσω στους 39 συμμαθητές σας, που όμως ήδη πολέμησαν και απέδειξαν πως είναι Αθάνατοι Έλληνες, στα δικά μου Πομακόπουλα της Θράκης και εδώ θέλω το πιο δυνατό σας χειροκρότημα. Αφήστε με λοιπόν να σας αποκαλώ σ’ αυτό το μάθημα που θα κάνουμε, παιδιά μου κι ας ξεκινήσουμε την αναζήτηση της ειμαρμένης των Ελλήνων!

Παιδιά μου, γνωρίζετε ποιοι είσαστε; Έλληνες ανδρειωμένοι μα, Έλληνες μαρμαρωμένοι που κάποιοι σας κόψανε κρυφά τα δόρατα και τις ασπίδες και δεν σας έμαθαν να μάχεστε, μα μόνο να πονάτε μη τυχόν διεκδικήσετε την πιο τρανή Ελλάδα μη τυχόν νικήσετε τον Τούρκο το δυνάστη .

Στις εκκλησιές μας έμαθαν πως ο ΑΙΤΩΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΙ Ο ΖΗΤΩΝ ΛΑΜΒΑΝΕΙ μα χρόνια τώρα βρίσκεται μαρμαρωμένος ο Βασιλιάς του γένους και τα παιδιά του μένουν μοναχοί και ξεχασμένοι. Στη Β. Ήπειρο κανείς πια δε μιλά. Τους ξέχασε η Ελλάδα. Η Μακεδονία χάνεται κι ας ήταν γη του Αλεξάνδρου. Η Θράκη αλώθηκε απ ’τα σκυλιά που φάγανε την Κύπρο και η Αθήνα της Παλλάδας η φωλιά αλώθηκε από λαθρομεταναστόκαταπατητές του πνεύματος του αρχαίου γι αυτό και σήμερα εδώ ως άλλοτε σε ένα κρυφό σχολειό θα μπούμε, για να αναζητήσουμε ξανά που είναι η ελευθερία αυτή που ο Έλλην τη ζητά και ψάχνει με ανδρεία! Κι όταν το βράδυ από δω θα φύγουμε δε θα ‘μαστε πια ίδιοι γιατί ως δούλοι μπήκαμε πολεμιστές θα βγούμε!

Μα για να πετάξουμε ελεύθεροι θα πρέπει πρώτα του Αετού την πτήση να ερευνήσουμε καλά! Το μάθημα πεζά και όχι επικά αρχίζει ή καλύτερα συνεχίζει. Παράδειγμα προς μίμηση: Η πτήση αναγέννησης του Αετού.

Ο Ελληνισμός ανέκαθεν έμοιαζε με έναν Αετό. Σκεφθείτε ο Αετός είναι το μακροβιότερο από τα αγέρωχα πουλιά όπως ακριβώς και η Ελλάδα που ζει εδώ και χιλιάδες χρόνια ο Αετός λοιπόν ζει 70 ολόκληρα χρόνια. Για να φτάσει όμως σε αυτή την ηλικία, πρέπει να πάρει μια σκληρή και γενναία απόφαση. Στο μέσον ακριβώς της ζωής του τα νύχια του δεν μπορούν να αρπάξουν τη λεία για να τραφεί, το ράμφος του γίνεται πάρα πολύ κυρτό και τα γερασμένα του φτερά δεν τον βοηθούν πλέον να πετάξει. Τότε, έχει μόνο δύο επιλογές ή να πεθάνει ή να περάσει μια επώδυνη διαδικασία αλλαγής που θα διαρκέσει 150 ημέρες .

Η διαδικασία αυτή απαιτεί να πετάξει στη φωλιά του στην κορυφή ενός βουνού , εκεί ο αετός χτυπά το ράμφος του μέχρι να το αποκόψει και μετά θα περιμένει να φυτρώσει ένα καινούργιο ράμφος. Με αυτό θα αποκόψει και τα νύχια του. Αφού λοιπόν φυτρώσουν τα καινούργια νύχια ο Αετός αρχίζει να μαδάει τα γερασμένα του φτερά .Μετά λοιπόν από πέντε μήνες ο Αετός πραγματοποιεί τη περίφημη Πτήση της Αναγέννησης του και ξαναζεί.

Προσέξτε όμως παιδιά μου, όλα τα περνάει μόνος του! Επιστρέφει που; Στη φωλιά του. Κόβει μόνος του τα πάθη και τα ελαττώματα του. Έτσι λοιπόν και ο Ελληνισμός είναι ένας μοναχικός Αετός. ΠΟΤΕ δεν είχε συμμάχους. Πάντα ήταν μόνος του μα πάντα θυμηθήτε έδινε έναν όρκο: Ου καταισχυνώ τα όπλα τα ιερά, ουδ’ εγκαταλείψω τον προστάτην ω αν στοίχω, αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων, και μόνος και μετά πολλών

Μα πάντα το χει η μοίρα των Ελλήνων να πολεμούνε λίγοι . Ο Έλληνας και σήμερα παιδιά μου, μόνος του θα αναγεννηθεί γιατί μέσα του κρύβει ανέκαθεν έναν πολεμιστή, άλλοτε κρύβει έναν Λεωνίδα, άλλοτε έναν Αλέξανδρο, άλλοτε κρύβει έναν Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, άλλοτε έναν Κολοκοτρώνη , μια Ηρώ Κωνσταντοπούλου, άλλοτε έναν Ευαγόρα Παλικαρίδη , έναν Ηλιάκη, έναν Αριστοτέλη Γκούμα και αμέτρητους άλλους.

Σήμερα λοιπόν η Ελλάδα βρίσκεται στην πιο κρίσιμη ηλικία. Αυτήν των σαράντα ετών του Αετού.

Δεν διεκδικούμε τίποτα χημικά, δεν κάνουμε όνειρα και δεν πετάμε ψηλά. Η σημερινή κυβέρνηση του Γεώργιου Παπανδρέου μας υποδουλώνει κάθε μέρα και πιο βαθιά στον Οθωμανισμό μέσα από έναν εσκεμμένο νεοραγιαδισμό που την διακρίνει.

Μα πρέπει κι εμείς να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας όπως ο Αετός . Να ξυπνήσει μέσα μας ο Πολεμιστής του χθες και του σήμερα.

Ο ΤΡΟΠΟΣ; ΕΝΑΣ!

Γυρίστε στη φωλιά σας στην κορυφή του βουνού. Ταξιδέψτε στις γωνιές της Ελληνικής σκέψης και στο «Γνώθι σεαυτόν» . Μπείτε έστω και νοερά μέσα στο σώμα του Λεωνίδα και του Κολοκοτρώνη. Πρώτα όμως νιώστε τον πόνο που ένιωθαν πολεμώντας μα πάνω από όλα μετά νιώστε την ανδρεία της ψυχής τους. Μεθύστε με το κρασί των Αθανάτων και όσο κι αν ακούγεται σκληρό κάντε ζωή σας το θάνατο και Αθάνατοι θα ζήσετε. Δεν είναι τυχαίο που μόνος του αγωνίστηκε και ο Χριστός, μα «θανάτω θάνατον πατήσας». Μόνος και ο Λεωνίδας στα στενά των Θερμοπυλών μα έμεινε Αθάνατος. Όλοι ήσαν απόλυτοι στις θέσεις τους. Έτσι και εμείς πρέπει να είμαστε απόλυτοι και αδιαπραγμάτευτοι στο ότι το έθνος μας ορίζει. Ο Χριστός δεν έλεγε τυχαία πως θα ξεράσει τους χλιαρούς. Ο Κολοκοτρώνης δίκαια πρόσταζε το θρυλικό «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» και ο Λεωνίδας δεν προειδοποιούσε τυχαία με την ιστορική του απειλή το βάρβαρο εχθρό « Μολών λαβέ».

Γι’ αυτό παιδιά μου σήμερα, πιο πολύ ίσως από κάθε άλλη φορά, θα ‘θελα να έρθω δίπλα στον καθένα σας και με το χέρι να σας αγγίξω στην ψυχή. Θέλω να αγγίξω πιο πολύ τους ελεύθερους πολιορκημένους που σήμερα βρίσκεστε εδώ και το πρωί ήμουν στον Άγιο Παντελεήμονα και έβλεπα το δράμα σας. Θέλω να αγγίξω τον καθένα από σας που δεν αντέχετε άλλο τη σκλαβιά και θέλετε ελευθερία. Μόνο ένα σας απομένει ακούστε με και δε θα το μετανιώσετε, Βγάλτε τον πολεμιστή που κρύβετε μέσα σας. Θωρακιστείτε όμως πρώτα. Μη βγείτε στη μάχη ξυπόλυτοι.

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ;

ΠΟΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΟΠΛΑ;

Δώστε μεγάλη βαρύτητα!

ΙΕΡΕ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΟΠΛΙΣΟΥ !!!

1.Φόρεσε τις περικνημίδες σου, θα σου χρειαστούν για να κρατήσεις τα γόνατά σου αλύγιστα, γιατί αν χαθούν τα γόνατα σου και συρθείς χάμω, όλη η ψυχή σου θα υποκύψει στο φόβο. Για σένα Έλληνα του σήμερα, οι περικνημίδες σου είναι η πίστη στο Θεό που πιστεύεις, που πάντα διώχνει το φόβο και μας κάνει ατρόμητους. Ο Πολεμιστής που έχει κατακτήσει την αφοβία, σε κάθε του βήμα ανοίγει με κραδασμό το μονοπάτι της ανδρείας.

2.Πάρε τη χάλκινη ασπίδα σου, θα σου χρειαστεί για να αποκρούσεις τις λυσσαλέες επιθέσεις της λύπης. Η ασπίδα του σήμερα για σένα Έλληνα, είναι η γνώση της ιστορίας. Να ξέρεις καλά ποιος είσαι . 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Γιατί είσαι και γεννήθηκες Έλληνας. Και ας μην ξεχνάμε Έλληνας γεννιέσαι δε γίνεσαι ποτέ! Ελληνόψυχος γίνεσαι!

3.Το έδαφος που υπερασπίζεσαι λέγεται αλυπία. Ζήσε Άλυπος! Και αν είναι να δώσεις την έσχατη μάχη ΤΕΛΕΥΤΑ ΑΛΥΠΟΣ! Γιατί, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!

4.Προφυλαξε βαθιά την κεφαλή σου και ιδίως τα αυτιά σου, μέσα όμως στο κράνος της σοφίας! Μην υποκύψεις Έλληνα του σήμερα, στην πλύση εγκεφάλου, που σου κάνουν από τα δελτία ειδήσεων ! Άκου μόνο το χτύπο της καρδιάς σου, όταν ακούει τον Εθνικό Ύμνο! Πως αλλιώς θα προφυλαχτείς από το δόλιο ψεύδος με τις χίλιες δύο μεταμφιέσεις που παίρνει, ώστε, να μοιάζει με αλήθεια; Πάρε στο χέρι σου το μαχαίρι, το μαχαίρι όμως της γνώσης, και σκότωσε κάθε προβατόσχημο λύκο!

5. Τέλος οπλίσου με το πανίσχυρο δόρυ της συνειδητής πρόθεσης σου. Μην περιμένεις να σε εξευτελίσουν κι άλλο. Μην περιμένεις να ξεσηκωθείς γιατί δε θα χεις πλέον να κάνεις κάτι άλλο. Τότε δε θα χει καμιά αξία. Δείξε αξιοπρέπεια στον Έλληνα που κρύβεις μέσα σου και ξεσηκώσου τώρα!

Να λοιπόν, πέντε είναι τα πνευματικά σου όπλα :

Περικνημίδες, δηλαδή πίστη στο Θεό και στην Ελλάδα,

Ασπίδα, δηλαδή γνώση της ιστορίας,

Κράνος, για να μην ακούμε τι λένε οι σύγχρονες σειρήνες του Γιωργάκη,

Δόρυ, επίθεση και όχι άμυνα, διεκδίκηση και όχι ηττοπάθεια .

Πάνω από όλα όμως, θέλω να θυμάσαι ένα πράγμα Έλληνα που είσαι απέναντί μου. Μην υποτιμάς κανέναν εχθρό, ούτε το μογγόλο και απολίτιστο Τούρκο που μιμείται τον άνθρωπο, ούτε το σκυλοφάγο Πακιστανό, ούτε το σκυπητάρη Αλβανό, ούτε το θηλυπρεπή, θολοκουλτουριάρη, που κατά λάθος Ελληνοφωνεί, μην υποτιμάς κανέναν εχθρό. Θυμήσου, μάθε να τον αναγνωρίζεις με την πρώτη ματιά, γιατί οι περισσότεροι απ’ αυτούς ή σχεδόν όλοι, καταρρέουν με την αναγνώριση και μόνο.

Ήρθαν ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί σου. Θυμήσου!

Μα εσύ Έλληνα μου, προχώρα μόνος. Προχώρα, σε μία ανίερη συμμαχία, αυτή που θα ενώσει μέσα σου, στη δική σου φωλιά, στην κορυφή του βουνού, το παρελθόν σου με το τώρα. Ξεκλείδωσε απ’ τα μέσα σου τον ξακουστό Λεωνίδα, που πλέον όμως κάνει το σταυρό του και δίνοντας υπόσχεση νίκης, απειλεί κάθε σκυλότουρκο με τη λακωνική του ρήση «Μολών Λαβέ». Θωράκισε τον εαυτό σου ακόμα και απ’ τον εγωισμό σου. Αυτόν που πάντα στον Ελληνισμό, έφερνε τις διχόνοιες και τα μίση. Γι’ αυτό όταν θα μείνεις μόνος, έχε μέσα την ταπεινοφροσύνη όχι όμως την ταπείνωση. Μια αξιοπρεπή ταπεινοφροσύνη, μην υπερτιμάς τον εαυτό σου, μην αυτοπροβάλλεσαι. Δεν θα τους αιφνιδιάζεις. Έτσι θα ξέρουν πάντα, ποιος είσαι, και πως σκέφτεσαι. Προσπάθησε όσο γίνεται – γιατί γίνεται – να μην έχεις φθόνο μέσα σου, μόνο τη θεία Νέμεσις του Αχιλλέα! Μάθε να περνάς απαρατήρητος ακόμη και όταν ξεκουράζεσαι! Ακόμα και όταν κάνεις το πιο απλό, ακόμη και όταν αναπνέεις Πολεμιστής να είσαι! Μην αγαπάς το έθνος σου, μονάχα όταν προλαβαίνεις από τις δουλειές σου! Μην αγαπάς την πίστη σου, μονάχα, όταν Κυριακή στην εκκλησιά πηγαίνεις! Κάνε τη μάχη σύντροφο, κάνε τη γη σου κάστρο!

ΙΕΡΕ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ, ΈΛΛΗΝΑ, που ήρθες από την Ήπειρο, τη Θράκη, το Αιγαίο, τη Θεσσαλία και τη στερεά, Μακεδονία και Κρήτη, από της Λακεδαίμονος τη γη και τη Μεγαλόνησο! Μη σε βαραίνει ο πόλεμος που ανίερα ξεκίνησε μέσα από την ψυχή σου. Κάνε τον απλά πνοή σου, ανάσαινε ελεύθερα, θυμήσου τη γενιά σου. Μην υπομένεις άλλο το ζυγό, σου κλέβουν τη ψυχή σου. Μα πιο πολύ από ποτέ θυμήσου πως στο τέλος θα αντέξεις. Γιατί και ο προμηθέας σου, στο βράχο, σε κοιτάει, να σε κατασπαράζει τ’ όρνεο: Μα εσύ εκεί να αντέχεις, γιατί όλοι μας την ψάχνουμε την ποθητή Ιθάκη! Μόλις σκεφτείτε που βγήκαμε από το νησί των λωτοφάγων της λήθης και της λησμονιάς οι Δραγουμάνοι όρισαν πως δεν υπάρχει πλέον, το Εθνικής δίπλα από το Παιδείας, για να ξεχάσουν τα Ελληνόπουλα πως είναι ανδρειωμένα, πως είναι απόγονοι Αθανάτων, που φέρνουνε τη νίκη! Και φτάσαμε στου Κύκλωπα τη γη, αυτού που έχει μόνο ένα μάτι, γιατί η παγκοσμιοποίηση, δεν βλέπει με τα δύο, δε ξεχωρίζει Έθνη, ούτε Λαούς, μα, ζωοποιεί τους πάντες! Έλληνα μου, βάλε στρατηγική και τεχνική, ως άλλος Οδυσσέας, μόνο με ένα τρόπο θα τους νικήσουμε, αν γίνεις ο Κανένας!

Να μην γνωρίζουν από πού θα έρθει η θεία δίκη, ν’ αρχίσει ο κλεφτοπόλεμος, να ετοιμάσουμε τους νέους μας, να σκάνε σαν τις βόμβες στα χέρια τους και στη σπηλιά του ξένου Κύκλωπα Αρχηγού μας. Και σα ξεφύγουμε από κει, και φτάσουμε στην Ιθάκη, μεσ’ στου Βοσπόρου τα στενά και στης Αγιά Σοφιάς την εκκλησιά θα κάνουμε όλοι το σταυρό μας, γιατί η Ελλάδα ήταν οδηγός μας και φάρος μας και πίστη! Θα ανοίξει η Πύλη και θα βγει ο Βασιλιάς από τα μαρμαρωμένα αλώνια και τότε, σκεφτείτε τον μπροστά σας: Αναγνώριση θα δώσει στην ανδρεία! Γιατί εσύ Έλληνα ορκίστηκες στο χθες και κράτησες το λόγο, «Αμες δε γεσόμεθα, πολλώ κάρρονες» (εμείς θα γίνουμε πολύ καλύτεροί σας),φωνάζεις στους προγόνους, και τώρα αποδείχθηκες Πολεμιστής, υπέρτατος των πάντων.

Κι αν όλα αυτά που ακούσατε μοιάζουν με ιστορία, πάρτε τα όπλα, γράψτε την, γιατί ποτέ δεν άνθισε η Ελληνοτουρκική φιλία !!!ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΩΪΚΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ !ΠΗΓΗ

ΕΚΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΕΦΕΣΕΙΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Της Όλγας Τσιούλφα

"Η ελευθερία του Τύπου είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη αλλά δεν είναι ασύδοτη". Με αυτή την εύστοχη δήλωση του, ο Ευτύχιος Νικόπουλος αδελφός και νομικός εκπρόσωπος της εκπαιδευτικού Χαράς Νικοπούλου, σχολίασε την υπόθεση που καλείται να ξεδιαλύνει η δικαιοσύνη στην προσφυγή της για συκοφαντική δυσφήμιση και, την κατάθεση αγωγής σε βάρος  μειονοτικών εφημερίδων της Θράκης, που σε συγχορδία της επιτέθηκαν με ψεύδη και ανύπαρκτα γεγονότα.  
Η Χαρά Νικοπούλου είχε καταθέσει αγωγή κατά της εφημερίδας «Γκιουντέμ» για  αβάσιμα και συκοφαντικά δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία η ίδια παρουσιάζονταν ότι «ζήτησε από τους μαθητές της πρώτης τάξης του δημοτικού στο Μεγάλο Δέρειο να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ». Η κ. Νικοπούλου εκτός της εφημερίδας «Γκιουντέμ» κατέθεσε αγωγή και εναντίον των μειονοτικών εφημερίδων «Μπιρλίκ» και «Μιλλέτ» για αντίστοιχα δημοσιεύματα ζητώντας αποζημίωση 1 εκ. ευρώ.
Η αγωγή ενάντια στην εφημερίδα «Μιλλέτ» εκδικάστηκε στη Ξάνθη με την απόφαση να είναι καταδικαστική για την εφημερίδα και για την εφημερίδα «Γκιουντέμ» στην Κομοτηνή. Υπενθυμίζεται ότι ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας «Μπιρλίκ» είχε  ζήτησε συγνώμη στο δικαστήριο αλλά και με γραπτή δήλωσή του από τη Χαρά Νικοπούλου, επικαλέστηκε ότι έπεσε θύμα παραπληροφόρησης, ανακάλεσε το άρθρο του με αντίστοιχο δημοσίευμα και έγινε ανάκληση, κάτι που δεν έπραξαν οι άλλες δύο εφημερίδες οπότε συνεχίστηκε η νόμιμη διαδικασία.

ΑΣΚΗΣΑΝ ΕΦΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Η υπόθεση συζητήθηκε την Παρασκευή στις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου εκδικάστηκαν οι δύο εφέσεις που είχαν ασκήσει κατά των πρωτόδικων αποφάσεων οι εφημερίδες «Γκιουντέμ» και «Μιλλέτ» οι οποίες είχαν καταδικαστεί. Η διαδικασία διήρκησε ελάχιστα λεπτά στο πολιτικό Εφετείο της Κομοτηνής. Όσον αφορά στις αποφάσεις, αυτές αναμένονται να εκδοθούν σε περίπου τέσσερις μήνες.

ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΑΝ ΕΝΤΕΧΝΩΣ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΕΥΘΙΞΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΣΥΓΝΩΜΗ

«Οι δύο εφημερίδες είχαν κατασκευάσει γεγονότα, -χωρίς να υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο και χωρίς να υπάρχει κάποια πηγή-, ότι δήθεν η Χαρά Νικοπούλου αρχές Δεκεμβρίου είχε δώσει στους μαθητές της πρώτης τάξης του δημοτικού, να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ», είπε ο κ. Νικόπουλος. Πρόσθεσε δε πως,  «η τρίτη εφημερίδα η «Μπιρλίκ»  κατά της οποίας είχε ασκηθεί αρχικά αγωγή, ζήτησε γραπτά συγγνώμη και σταμάτησε η διαδικασία. Οι άλλες δύο αρνήθηκαν να ζητήσουν συγγνώμη και μέχρι σήμερα υποστηρίζουν ότι ήταν αληθές το περιστατικό!» Μάλιστα όπως είπε ο εκπρόσωπος της κ. Νικοπούλου  «όχι μόνο το υποστηρίζουν αλλά φροντίζουν να κάνουν και συνέδρια για τη δήθεν φίμωση του μειονοτικού Τύπου. Η ελευθερία του Τύπου είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη αλλά δεν είναι ασύδοτη. Δεν σημαίνει ότι ο Τύπος μπορεί να διαπράττει ποινικά αδικήματα. Υπόκειται και αυτός στο Σύνταγμα και στους νόμους». 

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ: «ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ»

«Υπερασπίζομαι τα δικαιώματα μου», δήλωσε στο «Χ», η Χαρά Νικοπούλου αναμένοντας την έκβαση της υπόθεσης. «Εφόσον το ελληνικό κράτος δίνει δικαίωμα σε κάθε πολίτη μέσω των δικαστηρίων να υπερασπίζεται τα έννομα δικαιώματα του, γι΄ αυτούς τους λόγους και εγώ βρέθηκα στο δικαστήριο Κομοτηνής για να υπερασπιστώ τα δικαιώματα μου εφόσον αισθάνομαι ότι έχω θιχτεί από τις εν λόγω εφημερίδες».

ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ: «ΤΟΥΡΚΟΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΗ ΛΟΙΔΟΡΟΥΝ»

Σημειώνεται ότι στο δικαστικό μέγαρο βρέθηκαν πρώην βουλευτές αλλά και εκπρόσωποι του μειονοτικού Τύπου. Στο πλευρό της Χαράς Νικοπούλου βρέθηκε  ο σύζυγος της Γιάννης Φριτζαλάς   καθώς και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Τέρενς Κουίκ μαζί με τον αναπληρωτή τομεάρχη Μακεδονίας και Θράκης του Κινήματος Χαράλαμπο Ευστρατίου και τους πολιτευτές Ροδόπης Κώστα Βουζουκίδη και Ντίνα Παπαχρήστου.
Μετά την εκδίκαση της υπόθεσης ο Τέρενς Κουίκ έκανε την εξής δήλωση: «Ήταν υποχρέωση και καθήκον για εμάς να είμαστε στο εφετείο δίπλα στη Χαρά Νικοπούλου.  Μπορεί, κάποτε, κάποιοι θρασύδειλοι να της έσπασαν το χέρι, μπορεί  γνωστοί τουρκοπράκτορες να θέλουν να τη λοιδορούν, αλλά είναι βέβαιο ότι με τίποτα δεν μπορούν να της τσακίσουν ούτε το ηθικό, ούτε την ιερή αποστολή της δασκάλας στα σχολεία της ελληνικής επικράτειας, που υπηρετεί με απόλυτη συνέπεια. Δεν μου έκανε εντύπωση ποιοι ήταν στο δικαστήριο για συμπαράσταση των τουρκόφωνων εφημερίδων και εναντίον της ηρωικής δασκάλας Χαράς Νικοπούλου.

Ήταν υψηλόβαθμα στελέχη της ΔΗΜΑΡ, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, φανατικοί οπαδοί και υποστηρικτές των οργανώσεων που αυτοπροβάλλονται ως «τουρκικές» της Θράκης, αλλά και πολιτικοί από την Ολλανδία και την Αυστρία, δηλαδή του γερμανικού άξονα, τους οποίους «εισήγαγαν» οι γνωστοί φίλοι του εδώ τουρκικού προξενείου προφανώς για να μας φοβίσουν. Τόσο αφελείς είναι. Η ελληνική δικαιοσύνη δεν τρομάζει από εισαγόμενους ψευτομπαμπούλες», είπε.

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ ΤΥΠΟ

Όσον αφορά στην ημερίδα για το μειονοτικό Τύπου με θέμα «Ο μειονοτικός τύπος στην Ευρώπη, ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου», που φιλοξενήθηκε χθες στην Κομοτηνή, ο κ. Κουίκ σχολίασε πως οι διοργανωτές του θα αυτογελοιοποιηθούν και έθεσε τα παρακάτω ερωτήματα:

Πόσοι δημοσιογράφοι είναι φυλακισμένοι στην Τουρκία; Σε ποια χώρα του κόσμου δεν μπορεί ο κάθε πολίτης να προσφύγει στη δικαιοσύνη αν αισθάνεται ότι θίγεται και αν αυτό το δικαίωμα λέγεται λογοκρισία; Τι ισχύει στην Τουρκία και σε άλλες ισλαμικές χώρες με τον κυβερνοχώρο, συγκρινόμενο με την απόλυτη ελευθερία (κάποιοι μάλιστα το λένε ασυδοσία) εδώ στην Ελλάδα;

Σε ποιες ξενόγλωσσες εφημερίδες που κυκλοφορούν στην Ελλάδα (τουρκόφωνες, αγγλόφωνες, αλβανόφωνες) έχει ασκηθεί ποτέ λογοκρισία εκ μέρους της οποιασδήποτε ελληνικής Αρχής;. «Με λίγα λόγια: Να σταματήσει το προξενείο και οι εκφραστές του, τις αθλιότητες που έχουν κατά πολύ ξεπεράσει τις κόκκινες γραμμές. Η Δημοκρατία, η Δικαιοσύνη και η Ελευθερία του Τύπου στην πατρίδα μας δεν τρομάζουν από τέτοιους θιάσους», κατέληξε.ΠΗΓΗ

ΟΙ ΜΑΥΡΕΣ ΟΠΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

του Γιάννη Φριτζαλά*
Ὃταν ὁ Ἀφροαμερικανὸς πολιτικὸς Jesse Jackson διαπίστωσε πὼς «στὴν πολιτική, μία ὀργανωμένη μειοψηφία εἶναι μία πολιτικὴ πλειοψηφία» πιθανότατα δὲν θα ἀνέμενε τὶς διαστάσεις ποὺ θὰ ἐλάμβανε αὐτὴ ἡ ἀλήθεια στὴν σύγχρονη Ἑλλάδα. Ἀκόμη καὶ ὁ σφοδρότερος ἐπικριτὴς αὐτῆς τῆς ἀπόψεως θὰ τὴν ἀπεδέχετο, ἀντικρύζοντας τὴν δολίως κατεχόμενη πατρίδα μας· κατεχόμενη ἀπὸ ὀργανωμένες μειοψηφίες, ἂλλοτε ἀντιμαχόμενες καὶ ἂλλοτε ταυτιζόμενες, ἀλλὰ μὲ κοινὸ διακαῆ πόθο τὴν ἀπομύζηση τῆς χώρας. Μειοψηφία ἐπέβαλε τὴν ὀθνεία καὶ ἀνθελληνικὴ ἰδεολογία της ἀπὸ τὴν μεταπολίτευση καὶ ἐντεῦθεν· μειοψηφία λυμαινόταν γιὰ δεκαετίες τὴν δημόσια περιουσία, θέτοντας ὡς αὐτοσκοπὸ τὴν καννιβαλιστικὴ αὐτοπραγμάτωση καὶ «αὐτοαποθέωση».
Nομιμοποιώντας τὸ ἀνήθικο καὶ στερώντας σήμερα ἀπὸ τοὺς συμπολίτες τους, ποὺ εἶχαν ἐπιλέξει συνειδητῶς τὴν ὁδὸ τοὺ ἠθικοῦ καὶ πρέποντος, τὴν ἀξιοπρεπὴ διαβίωση. Καὶ ἐδῶ καὶ μία τριετία, μία ὀλιγομελὴς ὀμάδα τεχνοκρατῶν, δίχως καμμία δημοκρατικὴ νομιμοποίηση, μᾶς ἒχει ἐπιβληθεῖ μετὰ ψυχικῆς βίας, ἀναλαμβάνοντας νὰ φέρει σαδιστικῶς εἰς πέρας τὴν ἐπιχείρηση ἐκποιήσεως τῆς ἑλλαδικῆς ἐπικρατείας, μέσω μίας ἒμμεσης γενοκτονίας τοῦ ἑλλαδικοῦ Ἑλληνισμοῦ· μίας ἰδιότυπης γενοκτονίας, ποὺ θὰ ἀναγκάσει τοὺς νομικοὺς τοῦ μέλλοντος νὰ ἐπαναπροσδιορίσουν τὸν ὁρισμό της.
Δὲν πρόκειται ἀπλῶς γιὰ μία ἐνορχηστρωμένη στρατηγικὴ γεωπολιτικῆς ἐπιβολῆς σὲ ἒνα κράτος μὲ πολύτιμη δημόσια περιουσία, μεγάλα ἐνεργειακὰ ἀποθέματα καὶ ὀρυκτὸ πλοῦτο, ἀλλὰ γιὰ μία μελετημένη στρατηγικὴ χειραγωγήσεως τοῦ ἀνεξαντλήτου πνευματικοῦ πλούτου τοῦ Ἑλληνισμοῦ, σ’ ἓνα γενικότερο σχέδιο ἀλλοιώσεως τῆς παραδοσιακῆς φύσεως τῆς Εὐρώπης. Γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ αὐτὸ τὸ σχέδιο ἒπρεπε πρωτίστως νὰ ἐξουδετερωθεῖ ὁ αἰώνιος «βάκιλος» τοῦ πνευματικοῦ σκότους· αὐτὸς ὁ ἀδούλωτος Ἓλλην, ὁ ταυτισμένος ἐδῶ καὶ χιλιετίες μὲ τὶς ἒννοιες τοῦ ἒθνους καὶ τοῦ θρησκεύειν ὀρθοδόξως.
Ἀπορία προκαλεῖ ἀκόμη καὶ σήμερα τὸ γεγονὸς ὃτι τὰ κρίσιμα ζητήματα, ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἐπιβίωση τοὺ Ἑλληνισμοῦ, ἀναλύονται σὰν αὐθύπαρκτα, μὲ μία «μυωπικὴ» ἀντιμετώπιση ἀπέναντι στὶς εὐρύτερες διαστάσεις τῆς ἐθνικῆς μειοδοσίας. Δὲν μποροῦμε νὰ προβάλλουμε ὁράματα καὶ ἐθνικὲς στρατηγικές, παραβλέποντας ἐπιμελῶς τὴν μνημονιακὴ ὑποταγή. Δὲν μποροῦμε νὰ ἀναφερόμαστε σὲ ἐνεργὸ ρόλο τῆς Ἑλλάδος στὰ τεκταινόμενα τῆς Αν. Μεσογείου, παραβλέποντας τὴν ἀπαξίωση τῶν Ἐνόπλων μας Δυνάμεων. Δὲν μποροῦμε νὰ πανηγυρίζουμε γιὰ μία νίκη τακτικῆς κατὰ τοῦ τουρκισμοῦ στὴν Θράκη, ἐνῶ ταυτοχρόνως παραβλέπουμε πὼς οἱ πολιτικὲς ποὺ υἱοθετοῦνται στὴν περιοχὴ (π.χ. κατάργηση ἢ μετεγκατάσταση νευραλγικῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν) θὰ ἐπιβάλλει ἀργὰ ἢ γρήγορα τὴν συμπίεση τοῦ χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ πρὸς τὶς πόλεις, μὲ συνέπεια τὴν ἒμμεση παράδοση τῆς θρακικῆς γῆς στὴν ἀνίερη συμμαχία γερμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ και νεοθωμανικοῦ μεγαλοϊδεατισμοῦ.
Ἡ πολιτικὴ μειοψηφία ποὺ ἐπεβλήθη στὴν πατρίδα μας ὡς ἡ πιὸ ἰκανὴ κατοχικὴ συγκυβέρνηση, ἒχοντας ἀναγάγει σὲ ἐπιστήμη «τὸ γλιχόμενον τοῦ ζῆν ἐγκαταλιπεῖν αὐτήν»1, ἀπλῶς προσπαθεῖ νὰ παρατείνει τὴν παραμονή της στὴν ἐξουσία, μέσῳ πρακτικῶν ποὺ κάποτε θὰ προκαλοῦσαν τὴν γενικὴ κατακραυγή· τώρα ὃμως στὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοεγκλωβισμοῦ μας στὴν ἣσσονα προσπάθεια περνοῦν ἀπαρατήρητες. Ἂλλωστε, «ἡ ἐντιμότητα στὴν πολιτικὴ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς δυνάμεως, ἐνῶ ἡ ὑποκρισία ἀποτέλεσμα τῆς ἀδυναμίας» (Β. Λένιν)· καὶ ἡ ἀδυναμία περισσεύει στοὺς σύγχρονους Ἡρόστρατους.
Πόσο γελοῖο καὶ συνάμα θλιβερὸ εἶναι τὸ γεγονὸς πὼς ἐνῶ ἐκποιοῦνται ἐκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικῆς ἐκτάσεως πρὸς ὂφελος τῆς Eldorado Gold, ἐνῶ «ἀπηλλάγημεν» ἀπό τὴν ἐθνική μας κυριαρχία, μὲ τὴν ψήφιση τοῦ Φ.Ε.Κ. 240 ἀπὸ τὸ «ἑλληνικὸ κοινοβούλιο», ἐνῶ πρώην μέλος τῆς ΕΛΣΤΑΤ ὁμολογεῖ τὶς μεθοδεύσεις τοῦ εἰδεχθοῦς οἰκονομικοῦ ἐγκλήματος ποὺ συντελεῖται στὴν πατρίδα μας κι ἐνῶ ἡ ἀνομία, ἡ ἐγκληματικότητα καὶ οἱ ἐθνικὲς ἀπειλὲς πολιορκοῦν τὴν ψυχὴ τῆς Ἑλλάδος, ἐμεῖς ἐπιμένουμε αὐτοβούλως νὰ εἰσερχόμαστε καθημερινῶς στὸ ἐρεβῶδες σκότος τῆς ἐθνικῆς λήθης, ἀναμασώντας τὶς ἠλιθιότητες περί λίστας Λαγκάρντ, ἐπανεμφανίσεως τῆς τρομοκρατίας, διαχωρισμοῦ κράτους - Ἐκκλησίας καὶ τῆς μάχης κατὰ τοῦ φαινομένου τῶν μακροχρονίων καταλήψεων. (Ἒξυπνο τὸ ἐπικοινωνιακὸ τέχνασμα, μὲ τὴν ἂμεση κινητοποίηση τοῦ «κατασταλτικοῦ μηχανισμοῦ», ἀλλὰ ὑποπτευόμαστε πὼς πίσω ἀπὸ τὸ παραπέτασμα κάποιος ἒχει πλειοδοτήσει γιὰ τὰ κτήρια τῆς Viila Amalia καὶ τῆς «Λέλας Καραγιάννη»).
Μὲ τὴν εὐχὴ νὰ διαψευσθοῦμε, ἡ κυνικὴ ὁμολογία στελεχῶν τοῦ ΔΝΤ γιὰ τοὺς λανθασμένους ὑπολογισμοὺς στὴν πολιτικὴ λιτότητος - ἐθνοκτονίας - ποὺ ἐπεβλήθη στὴν Ἑλλάδα, ἐνδέχεται νὰ ἀποτελεῖ προάγγελο τῆς ἀνακοινώσεως μίας de jure ἑλληνικῆς χρεωκοπίας, λόγῳ μὴ βιωσιμότητος τοῦ συνεχῶς διογκουμένου χρέους. Σὲ μία τέτοια περίπτωση, τόσο ἡ δημόσια ὃσο καὶ ἡ ἰδιωτική μας περιουσία θὰ χρησιμοποιηθοῦν ὡς ἐμπράγματα ἀνταλλάγματα, γιὰ τὴν ἀποπληρωμὴ ἑνὸς χρέους, ἀπὸ τὸ ὁποῖο δὲν πρόκειται νὰ ἀπαλλαγοῦμε ποτέ, ὃσο παραμένουμε ἐπιλήσμονες καὶ ἀπαθεῖς.
Ἂς εἲμαστε ἐπιτέλους εἰλικρινεῖς. Ἒχουμε πλέον εἰσέλθει στὴν τελικὴ φάση τῆς ὁλοκληρωτικῆς ὑποθηκεύσεως τῆς χώρας καὶ τοῦ κατακερματισμοῦ της σὲ ἐπιμέρους τομεῖς ἐπιρροῆς. Εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐνεργεῖ μία ἀνίερη συμμαχία, μὲ ἃρμα τὴν «ἀδιάφθορη τιμωρὸ» Γερμανία, μία χώρα - Α.Ε., ἡ ὁποία, ἐν ὀνόματι τῶν νοσηρῶν ἐγκεφάλων ποὺ ἐξυφαίνουν τὸν ἱστὸ τῆς παγκοσμιοποιήσεως, ἒχει ἀναλάβει τὴν ἀποεθνικοποίηση τῆς Εὐρώπης στὸν βωμὸ τῆς «ἐπιτακτικῆς» πολιτικῆς ἑνωποιήσεως τῆς Ε.Ε. Τὸ πολυεθνικὸ κεφάλαιο τῶν ἐθνοαποδομητικῶν καὶ ἀορίστων ἀγορῶν, ποὺ ἐμφανίζουν τάσεις αὐτονομήσεως καὶ ξεφεύγουν ὁλοένα καὶ περισσότερο ἀπὸ τὸν ἀνθρώπινο ἒλεγχο [ἂς σκεφτοῦμε μόνο πὼς ἡ ἀσύλληπτη, γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ἀντίληψη, ταχύτητα τῶν ἡλεκτρονικῶν διαπραγματεύσεων στὰ μεγάλα χρηματιστήρια (κοντεύει νὰ ἀγγίξει τὰ 7 Χ 10-8 sec.) μπορεῖ νὰ προκαλέσει flash crashes μὲ ἀπρόβλεπτες συνέπειες] εἶναι αὐτό ποὺ κυβερνᾶ, βασισμένο σὲ χῶρες μὲ ἂκρατη ἀλαζονικὴ νοοτροπία καὶ αὐτοκρατορικὲς ὀνειρώξεις, ὃπως τὸ μεγάλο καὶ διαχρονικὸ ὑποχείριο τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ ποὺ ὀνομάζεται Γερμανία. Τὸ τίμημα τῆς γερμανικῆς ἀλαζονείας θὰ τὸ πληρώσουν καὶ πάλι οἱ λαοὶ τῆς «πασιφάης» Εὐρώπης, οἱ ὁποῖοι παραδίδονται ἢδη στὴν λαίλαπα τῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ τοῦ ἀναγκαίου ἐργαλείου της ποὺ ὀνομάζεται Ἰσλάμ.
Οἱ μαῦρες ὀπές, λοιπόν, γιὰ να ὑπάρξουν πρέπει νὰ ἀπομυζήσουν τὸ φῶς. Ἡ Ἑλλὰς ἒχει τιμωρηθεῖ οὐκ ὀλίγες φορὲς στὴν ὑπερχιλιόχρονη ἱστορία της γιὰ τὴν «ἀνυπακοή» της στὸ σκότος. Παρόλα αὐτά, ὃσο καὶ ἂν οἱ ἐνορχηστρωτὲς τῆς παγκοσμιοποιήσεως θεωροῦν πὼς ἒχουν προβλέψει στὸ ἀκέραιο τὴν ὁριστικὴ τιμωρία καὶ συντριβὴ τοὺ Ἑλληνισμοῦ, λησμονοῦν πὼς οἱ πρόγονοί μας γέννησαν τὴν τραγωδία γιὰ νὰ μᾶς μάθουν πὼς τόσο ἡ Νέμεσις, ὃσο καὶ ὁ ἀπὸ μηχανῆς θεὸς πάντοτε ἐνεργοῦν, ἒστω καὶ καθυστερημένα.
Ὃντως, «εἶναι πιὸ σκοτεινὰ ὃταν ἓνα φῶς σβήνει, ἀπ’ ὃτι θὰ ἦταν ἂν δὲν εἶχε λάμψει ποτέ» (J. Steinbeck). Αὐτὴ ἡ συσκότιση θὰ γίνεται ἀκόμη πιὸ αἰσθητὴ στὴν οἰκουμένη, ὃσο θὰ ἀντιλαμβάνεται πὼς πλησιάζει ἡ ὣρα γιὰ νὰ ἀφήσει τὴν τελευταία της πνοή, ἐκπνέοντας, σύμφωνα μὲ τὸν Jean Richepin, τὴν λέξη ΕΛΛΑΣ. Τότε, θὰ κυριαρχήσει τὸ αἲσθημα τῆς οἰκουμενικῆς αὐτοσυντηρήσεως καὶ τῆς ἐπιστροφῆς στὸν σωτήριο «ὀμφαλὸ» τῆς γῆς. Αὐτὸ θὰ εἶναι καὶ τὸ ἒναυσμα γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς τὸ φῶς ζεῖ τελικῶς μέσα ἀπ’ τὸ σκοτάδι. Ἀκόμη κι ἂν ἡ λαίλαπα τῆς παγκοσμιοποιήσεως καίει αὐτὴ τὴν στιγμὴ τὴν πατρίδα μας, οἱ Ἓλληνες θὰ ὁρίσουμε καὶ θὰ χαράξουμε ἀτραποὺς δόξης καὶ κλέους ἀκόμη καὶ πάνω στὶς στάχτες ποὺ θὰ μᾶς ἀπομείνουν ὃταν σβήσει ἡ πυρκαγιά· ἀρκεῖ νὰ ἀνοίξουμε διάπλατα τὰ ὂμματα τῶν ψυχῶν μας εἰς ἓνα φῶς ποὺ δὲν χειραγωγεῖται, δὲν ἀπορροφᾶται, παρὰ μόνο βιώνεται· ἀρκεῖ νὰ ἐπιλέξουμε τὴν ἀτραπὸ τοῦ μοναδικοῦ μας συμμάχου· καὶ Αὐτός, ὡς γνωστόν, δὲν βρίσκεται ἐπὶ τῆς γῆς...
Τοῦ Θεοῦ συνεργοῦντος.
Σημ. 1: Ὑπὲρ Πατρίδος ἀποθνήσκειν σεμνότερόν ἐστι, ἢ γλιχόμενον τοῦ ζῆν ἐγκαταλιπεῖν αὐτήν. (Νόμος τοῦ Χαρώνδα)

* Γεωπολιτικός - Ἱστορικὸς ἀναλυτής                                                                                                     ΠΗΓΗ