Η ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΕΤΥΧΕ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ

Πλέον τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε παταγωδώς.

Το εφαρμόσατε χωρίς να μας ρωτήσετε, μας το δώσατε να το καταπιούμε με το ζόρι, αλλά η κοινωνία κιμάς, όλων των φυλών, όλων και θρησκειών και όλων των αποχρώσεων. ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ!

Και αυτό που σίγουρα δεν μπορεί να υπάρχει πλέον είναι: το ΙΣΛΑΜ στις κοινωνίες μας.

Το Ισλάμ είναι θρησκεία μίσους, είναι τρομοκρατία, είναι φασισμός, είναι σκοταδισμός, είναι θάνατος. Όποια μεριά και να το κοιτάξεις, το Ισλάμ είναι μεσαίωνας και δε γίνετε να υπάρχει στις κοινωνίες μας.

Κ. Τσίπρα, 2 από τους 8 μουσουλμάνους τρομοκράτες πέρασαν από τη Λέρο για να πάνε στη Γαλλία. Δηλαδή ήρθαν ύστερα από την πρόσκληση της κ. Τασίας με τα «ανοιχτά σύνορα». Αυτής της σιχαμένης που βάλατε υπεύθυνη της μετανάστευσης. Τελικά δεν λιαζόντουσαν όπως μας είπατε, ούτε χάθηκαν στα στενά όπως επίσης μας είπατε, αλλά κατευθύνθηκαν προς Γαλλία μεριά για να σκορπίσουν το θάνατο. Οι 2 τρομοκράτες ήταν μεταξύ αυτών που οργανώσατε φιέστες, ήταν ανάμεσα σε αυτούς που τους δώσατε σπίτια και ρούχα και δωρεάν wi-fi. 

Και σας ρωτώ κ. Τσίπρα: Τα σύνορα τα έχετε ακόμα ανοιχτά;;;;

Δεν περιμένω ούτε να απαντήσετε, ούτε τα σύνορα να κλείσετε. Εξάλλου, η δήλωσή σας μετά τα γεγονότα ξεκαθάρισαν ότι πολιτική έναντι της λαθρομετανάστευσης, δεν πρόκειται να αλλάξετε. Μπορεί να το κάνετε όταν θα βομβαρδίσουν την Αθήνα ή άλλη Ελληνική πόλη. Μπορεί, αλλά αμφιβάλλω.

Πλέον είμαστε σε πόλεμο, και είμαστε σε πόλεμο με το Ισλάμ. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Όποιος δεν το έχει καταλάβει, είναι είτε ηλίθιος ή Αριστερός.

Για να κρατήσουμε ζωντανή τη δημοκρατία μας, τον πολιτισμό μας και τις ελευθερίες μας… το Ισλάμ πρέπει να εξαφανιστεί.

Με το Ισλάμ, όπως έχουμε δει επανειλημμένα να συμβαίνει, θα ζήσουμε με νεκρούς και με καταστροφή. Θα γυρίζουμε στον μεσαίωνα.

Κάποιος μπορεί να πει: Δεν είναι όλοι οι μουσουλμάνοι κακοί, και συμφωνώ απόλυτα, αλλά δυστυχώς το Ισλάμ έχει αποδείξει ότι είναι φασισμός, και επειδή τον φασισμό τον έχουμε απαγορεύσει από παντού, και οποιοσδήποτε το υποστηρίζει, καταστρέφετε.. έτσι και το Ισλάμ, ως νέος φασισμός ΠΡΕΠΕΙ να απαγορευτεί και να καταστραφεί!

Θα δανειστώ μία παράγραφο από το antinews:
“Οι ισλαμιστές μισούν τις δυτικές αξίες, δεν πιστεύουν στο «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα». Θεωρούν τις αξίες και τους θεσμούς μας διαβολικές παρεκτροπές, αμαρτία. Σιχαίνονται την τέχνη μας, θεωρούν πουτάνες τις μανάδες, τις κόρες μας, όλες τις γυναίκες μας, διότι έχουν ακάλυπτα πρόσωπα, φορούν μίνι ή στενά ρούχα, μαγιό, έχουν ελεύθερη ερωτική ζωή και ίσα δικαιώματα».

Και σας ρωτώ: Μπορεί το Ισλάμ να συνεχίσει να υπάρχει στις κοινωνίες μας;

Άλλη λύση δεν υπάρχει. Απαγόρευση, απέλαση και καταστροφή.

Δυστυχώς, παρόλο που δεν πιστεύω στην συλλογική τιμωρία, εδώ πρέπει να εφαρομοστεί.

Φυσικά για να καταστραφούν οι Ισλαμιστές θα πρέπει πρώτα να βρούμε τη ρίζα του κακού. Δηλαδή από πού αγοράζουν τα όπλα και ποιοι τους υποστηρίζουν; Βέβαια, όλοι γνωρίζουμε τις απαντήσεις αυτές: Αμερική, Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Κατάρ. Αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι τα συμφέροντα είναι τόσο μεγάλα που κανείς δεν πρόκειται να τους ακουμπήσει αυτούς. Εδώ η Ευρώπη ακόμη δίνει λεφτά στους Τούρκους, όταν αποδεδειγμένα είναι ο μεγαλύτερος δουλέμπορας ανθρώπων, άρα τι να λέμε τώρα. Η Τουρκία έχει κατακλείσει την Ευρώπη με λαθρομετανάστες, και εμείς τους δίνουμε ακόμη χρήματα, υποτίθεται για να σταματήσει την εισβολή. Ποιοι, αυτοί που ακόμα κατέχουν παράνομα εδάφη της Κύπρου;

Άρα, ο κόσμος δε σώζεται, αλλά μπορούμε να προστατέψουμε την πατρίδα μας. (Ακολουθούν μερικές προτάσεις, που μπορούν να εφαρμοστούν ΜΟΝΟ όταν έρθει στην εξουσία ένας αληθινός πατριώτης. Με αυτούς που υπάρχουν σήμερα, τους ανθέλληνες και προδότες, απλά προετοιμαστείτε για τρομοκρατικές επιθέσεις και στην Αθήνα πολύ σύντομα).

Οι προτάσεις μου είναι απλές:

-Κλείσιμο των συνόρων και περιπολίες του στρατού στα σύνορα και του πολεμικού ναυτικού στο Αιγαίο.
-Επιστροφή στα παράλια της Τουρκίας όλων αυτών που προσπαθούν να πλησιάσουν παράνομα την Ελλάδα. Αν τρυπήσουν τις βάρκες τους, όπως έχουν μάθει να κάνουν, τότε περισυλλογή, τοποθέτηση σε νέες βάρκες που θα έχει το πολεμικό ναυτικό, και κατεύθυνση και πάλι στην Τουρκία.
-Ανακοίνωση ως επίσημο κράτος ότι ο Έβρος και ο διάδρομος «Αιγαίο» έχει κλείσει οριστικά.

Για τα τζαμιά.
-Τοποθέτηση καμερών σε όλα τα τζαμιά της χώρας. Νόμιμα και παράνομα.
-Όλοι οι πιστοί θα πρέπει ηλεκτρονικά να κάνουν εγγραφή πριν εισέλθουν στο τζαμί.
-Αν ακουστεί έστω και μία λέξη μίσους, επέμβαση της αστυνομίας και σύλληψη όλων όσων βρίσκονται μέσα στο τζαμί.
-Μετά τη σύλληψη, καταγραφή για να μην μπορούν ποτέ να ξαναγυρίσουν, και άμεση απέλαση.
-Επιπλέον, οποιασδήποτε μιλάει για μίσος, κρατάει πανό με Ισλαμικό περιεχόμενο, απειλεί με θάνατο του «άπιστους» (δηλαδή εμάς), και γενικά δείχνει ότι μισεί τον τρόπο ζωής μας. 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΑΣΗ από την Ελλάδα!

Είμαστε σε πόλεμο, και μόνο αν αντισταθούμε θα μπορέσουμε να μείνουμε ελεύθεροι.

Για να αντισταθούμε όμως πρέπει πρώτα να ξυπνήσουμε. Η Ισλαμοποίηση της Ευρώπης είναι σχέδιο των Ισχυρών (με τις πλάτες Αριστερών κομμάτων και Αριστερών οργανώσεων). Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) είναι οργάνωση-δημιουργία των Αμερικανών για την αποσταθεροποίηση ανυπάκουων χωρών. Οι πρόσφυγες είναι παράνομοι εισβολείς.

Τόσο απλά! Πρέπει να ξυπνήσουμε!

Αν συνεχίσουμε να πιστεύουμε τα ψέματα των ισχυρών, που με σχέδιο μας καταστρέφουν, σύντομα θα είμαστε όλοι δούλοι.

Θα το πω και πάλι:

ΕΞΩ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Ναι στην Ελευθερία
Ναι στον Πολιτισμό
Ναι στη Δημοκρατία

ΠΗΓΗ

Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ

Γράφει η ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Επανέρχομαι σε ένα σοβαρό ζήτημα που δεν γίνεται ευρέως κατανοητό στη Δύση παρά την ολοφάνερη αύξηση του ευρωσκεπτικισμού, της ισλαμοφοβίας και των αντιδράσεων εναντίον της θλιβερής προοπτικής της Ευραβίας. Αυτές οι αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνον από «δεξιούς» και «ρατσιστές»· προέρχονται από πρώην μουσουλμάνους θεωρητικούς (Αλί Σινά, Τασλίμα Νασρίν, Ανβάρ Σαΐχ) κι από κοσμικούς φιλοσόφους (Μισέλ Ονφρέ, Κρίστοφερ Χίτσενς, Ρίτσαρντ Ντόκινς). Αρχίζω με την παραδοχή ότι τα παραπάνω αισθήματα είναι δικαιολογημένα και οφείλονται σε συγκεκριμένα γεγονότα και λανθασμένες πολιτικές.

H πολυπολιτισμικότητα είναι ένα ιδανικό που συντηρεί διακριτούς εθνοτικούς πολιτισμούς στο εσωτερικό ενός κράτους: όπως π.χ. την εφαρμογή της σαρία στη μουσουλμανική κοινότητα της Θράκης. Πρόκειται για ρήξη του πολιτιστικού ήθους που κάποτε ήταν ενιαίο και ευνοούσε τον «πλουραλισμό», δηλαδή την πολιτιστική ενσωμάτωση των διαφόρων ξένων ομάδων –θρησκευτικών και εθνοτικών– στη νομοθεσία, στις αξίες και στους θεσμούς μιας χώρας. Η εφαρμογή της πολυπολιτισμικότητας εμποδίζει την αφομοίωση και κατακερματίζει («βαλκανοποιεί») την κοινωνία η οποία δεν επιτυγχάνει ενιαία εθνική ταυτότητα. Αυτή η αποτυχία έχει ανυπολόγιστες συνέπειες: οι μειονότητες παραμένουν προσκολλημένες σε βάρβαρα ήθη· περικλείονται και απομονώνονται από την ευρύτερη κοινωνία και, με τη θεαματική τους «ασυμβατότητα», προκαλούν ρατσιστικά αισθήματα στους πολίτες των χωρών υποδοχής (επ’ αυτού καλό είναι να διαβάσει κανείς τον Ετιέν Μπαλιμπάρ που κάνει λόγο για τις κραυγαλέες «ορατές διαφορές»).

Έτσι, σε όλες τις δυτικές χώρες, η πρακτική της πολυπολιτισμικότητας έχει δημιουργήσει απειλή για τον πολιτισμό, την ταυτότητα και τις αξίες: το παλιό αμερικανικό χωνευτήρι ξεχάστηκε και αντικαταστάθηκε από μια παράλογη ιδέα ισοπεδωτικής κοινωνικής ανθρωπολογίας (περί «ισοτιμίας των πολιτισμών» και «πανέμορφου μωσαϊκού») και δήθεν πολιτικής ορθότητας. Για παράδειγμα, όταν το 2006 η αυστραλιανή κυβέρνηση προσπάθησε να επιβάλει εξετάσεις (στην αγγλική γλώσσα, στην τοπική ιστορία κτλ) σε όσους ζητούσαν την αυστραλιανή υπηκοότητα, η αριστερά αντέδρασε εντόνως. Κι όμως οι εξετάσεις στη γλώσσα και στην ιστορία θα έπρεπε να είναι αυτονόητες – ειδαλλιώς, δημιουργούνται ξεχωριστές κοινότητες με διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αναφέρω εδώ, ενδεικτικά, ότι στις συνεντεύξεις στις οποίες υποβάλλονται μετανάστες που επιθυμούν να γίνουν Γάλλοι πολίτες, πολλοί μουσουλμάνοι αρνούνται να προσυπογράψουν το γαλλικό Σύνταγμα: η συμπεριφορά αυτή είναι, φυσικά, απαράδεκτη – αποτελεί όμως συνέπεια μιας μακρόχρονης εσφαλμένης μεταναστευτικής πολιτικής που πήρε το ελκυστικό όνομα «πολυπολιτισμική».

Η πολυπολιτισμικότητα είναι το αντίθετο της κοινωνικής συνοχής: τονίζει τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων εις βάρος της πλειοψηφίας των πολιτών και, μακροπρόθεσμα, εξυπηρετεί στρατηγικά συμφέροντα ξένων χωρών (Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Μπαχρέιν). Μέσω της πολυπολιτισμικότητας δημιουργούνται θύλακες που, σε περίπτωση κρίσης, δεν θα ακολουθήσουν τα συμφέροντα του κύριου κορμού της κοινωνίας αλλά τα συμφέροντα των χωρών της καταγωγής τους. Παρ’ όλ’ αυτά, η πολυπολιτισμικότητα, ως κυρίαρχο ρεύμα, θεωρείται σήμερα συνιστώσα όλων σχεδόν των κομματικών ιδεολογιών του πολιτικού mainstream: έτσι, τα κόμματα αποσπούν στήριξη και ψήφους, πλην όμως βραχυπρόθεσμα. Αν δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα και τον ορίζοντα, θα διαπιστώσουμε ότι μόνον η ομοιογένεια ευνοεί τη δημοκρατία, την παραγωγικότητα, την ασφάλεια, την αντοχή σε εξωτερικούς κλονισμούς και γενικότερα την ύπαρξη της κοινωνίας των πολιτών. Αντιθέτως, η δημογραφική ανισορροπία (το γεγονός ότι σε χώρες παραδοσιακά «λευκές», «χριστιανικές» και εκκοσμικευμένες οι μετανάστες εμφανίζουν υψηλότερη γεννητικότητα η οποία προστίθεται στις μεταναστευτικές εισροές) δημιουργεί κοινωνική και οικονομική αποδιάρθρωση, εκφοβισμό και απομονωτισμό από την πλευρά των πολιτών των χωρών υποδοχής. Χρειάζεται πολιτική πληθυσμού: η εξέλιξη του πληθυσμού έχει αφεθεί στην τύχη όπως έχει αφεθεί στην τύχη το ίδιο το ευρωπαϊκό και γενικότερα δυτικό ιδεώδες. Πράγματι, μεγαλύτερα πλήθη φαίνεται να μεταφράζονται σε περισσότερες ψήφους – πλην όμως, για μια ακόμη φορά, τα φαινόμενα απατούν: μεγαλύτερα πλήθη σημαίνουν λιγότερες ψήφους· ο όχλος δεν συμμετέχει σε δημοκρατικούς θεσμούς και διαδικασίες· κατεβαίνει στους δρόμους, εμπλέκεται σε τρομοκρατικές ενέργειες, επιτίθεται εναντίον του ίδιου του του εαυτού. Οι κοινότητες που ζουν χωριστά από το υπόλοιπο κοινωνικό σώμα είναι επιρρεπείς σε εσωτερικές συγκρούσεις.

Σε όλες τις δυτικές χώρες, ορισμένες μειονότητες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και εγκληματικότητας. Αλλά το φαινόμενο δεν πρέπει να αποδίδεται, όπως συμβαίνει, στον υποτιθέμενο ρατσισμό και στις διακρίσεις: συνήθως, η υψηλή ανεργία και η εγκληματικότητα οφείλονται στα ίδια τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των μειονοτήτων τα οποία διατηρούνται πεισματικά μέσω της πολυπολιτισμικότητας. Η «διαφορετικότητα» έχει αποκτήσει διαστάσεις cult – και όμως είναι επιβλαβής για όλους: διαλύει την έννοια του ανήκειν, δυσχεραίνει την κοινωνική ένταξη και διαιωνίζει τα στερεότυπα. Οι κοινωνίες έχουν πεπερασμένη ικανότητα απορρόφησης: ακόμα και όταν υπάρχουν οι θεσμοί που επιτρέπουν την απορρόφηση, οι μεγάλοι αριθμοί την υπονομεύουν. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση –κυρίως από μουσουλμανικές κοινότητες– επιφέρει προβλήματα προσαρμογής όπως την εγκατάλειψη του σχολείου και τη σύσταση εσωτερικής αντιπολίτευσης εναντίον της ενσωμάτωσης και της εκκοσμίκευσης.

Στα κράτη δικαίου τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ανώτερα από οποιαδήποτε «κουλτούρα». Το καθήκον των χωρών που υποδέχονται μετανάστες είναι η προάσπιση αυτών των δικαιωμάτων, όχι η εφαρμογή πολιτιστικού σχετικισμού. Ο πολιτιστικός σχετικισμός αναιρεί τους θεσμούς του κράτους δικαίου και μπορεί να επιτρέψει βρεφοκτονίες, βασανιστήρια, καταπίεση γυναικών (μισογυνία, κλειτοριδεκτομή, λιθοβολισμούς, καύση χηρών, τιμωρίες μοιχαλίδων), μίσος εναντίον ομοφυλοφίλων, αντισημιτισμό, συμμορίες, θανατικές ποινές.

Κοντολογίς, η πολυπολιτισμικότητα είναι μια τερατωδία: ενθαρρύνει τις εθνοτικές ομάδες να προσκολλώνται σε συνήθειες, πρακτικές και γλώσσες της παλιάς πατρίδας. Αυτή η στάση δεν εξηγείται μέσω του υποτιθέμενου φόβου της φυλετικής βίας και της πολιτιστικής συγγένειας μεταξύ των μελών της κάθε μειονότητας – αποτελεί συνέπεια της ίδιας της πολιτικής των χωρών υποδοχής η οποία οξύνει τον ρατσισμό όχι μόνον εναντίον των μειονοτήτων, αλλά, ιδιαίτερα, εναντίον του κύριου κορμού της κοινωνίας. Εξάλλου, αυτός ο λεγόμενος κύριος κορμός της κοινωνίας απειλείται τόσο δημογραφικά όσο και πολιτιστικά εφόσον καλείται να εγκαταλείψει την ιδιαίτερότητά του, ενώ οι μικρότερες ομάδες απαιτούν να διατηρήσουν τη δική τους. Αν δεν διορθωθούν οι πρακτικές της πολυπολιτισμικότητας, υπάρχει κίνδυνος κοινωνικών εκρήξεων και μετατόπισης των πολιτών σε ανοιχτά ρατσιστικές θέσεις. Χρειάζεται γνώση, χρειάζεται σύνεση: η πολιτική της πολυπολιτισμικότητας είναι ακροσφαλής, φοβική και αμυντική· πρόχειρη, αυτοσχέδια και ασυλλόγιστη.
ΠΗΓΗ