Κ.ΠΛΕΥΡΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ Γ.ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΥ (ΥΠ.ΔΗΜΑΡΧΟΥ) ΣΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ...ΕΓΙΝΕ ΜΑΚΕΛΕΙΟ...

ΜΑΚΕΛΕΙΟ 4 με τον Στέφανο Χίο . Σφοδρή αντιπαράθεση, πρωτοφανείς χαρακτηρισμούς και σεξουαλικά υπονοούμενα ειχε η τηλεφωνική επικοινωνία στο studio μεταξυ του Γρηγόρη Βαλλιανάτου και του Κωνσταντίνου Πλεύρη !!

Το πρόγραμμα της Ελληνικής Αυγής για τον Δήμο Αθηναίων

Ιδού τι φέρνει η προδοσία της Κύπρου

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με ένα άκρως εμπεριστατωμένο άρθρο ο παλαίμαχος και πολύ γνωστός Τούρκος αρθρογράφος και αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, Sami Kohen, παραθέτει τα μεγάλα οφέλη που θα υπάρχουν αφ’ ενός για το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου και αφ’ ετέρου για την ίδια την Τουρκία η αναμενόμενη «επίλυση» του Κυπριακού.

Οι Τούρκοι δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους μαζί με τους πάτρωνες της προδοσίας Αμερικανούς, αλλά και Ευρωπαίους ιθύνοντες που έσπευσαν να εκδηλώσουν την μεγάλη τους χαρά για την επικείμενη κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το άρθρο έχει τον άκρως ενδεικτικό τίτλο, «Bu fırsat kaçmalı», δηλαδή, «Δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία», φυσικά για τους Τούρκους και όχι για την ελληνική πλευρά που πρόθυμη παραδίδει όλα τα μέχρι σήμερα κεκτημένα. Επειδή κανείς δεν θα σας ενημέρωνε γι’ αυτά τα οφέλη, τα παραθέτουμε παρακάτω όπως ακριβώς το ομολογεί η τουρκική εφημερίδα.

Σύμφωνα λοιπόν με τον κ Sami Kohen, τα πραγματικά μεγάλα οφέλη της τουρκικής πλευράς από την συμφωνία για την επίλυση, (βλέπε παράδοση της Κύπρου ), του Κυπριακού, θα είναι τα εξής:

1) Θα αναγνωριστεί για πρώτη φορά διεθνώς το ψευδοκράτος, που μέχρι σήμερα κανείς δεν το αναγνώριζε, σαν ισότιμος συνέταιρος του νέου κρατικού μορφώματος και θα μετέχει ισότιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2) Θα καταργηθεί το εμπάργκο που μέχρι σήμερα ίσχυε για τα κατεχόμενα και φυσικά με όλα αυτά θα υπάρξει ευημερία και αγαλλίαση για το κατοχικό κράτος.

3) Θα σταματήσει το μπλοκάρισμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξ αιτίας της σκανδαλώδης εμμονής της Άγκυρας να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία που είναι ισότιμο κράτος μέλος της. Η δημιουργία της λεγόμενης «Ενωμένης Κύπρου», θα αντικαταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

4) Θα πάψουν να υπάρχουν τα χρόνια προβλήματα που δημιουργούσαν στην τουρκική εξωτερική πολιτική το Κυπριακό, (που έχει φάει πολλά «χαστούκια» τελευταία), και η Τουρκία αποδεσμευόμενη από το χρόνιο αυτό πρόβλημα θα «ανακουφιστεί» και θα πάρει δύναμη για τις νέες «εξορμήσεις» της.

5) Αλλά φυσικά το πιο σημαντικό από όλη αυτή την ιστορία, (που για πολλούς εξ αιτίας του γίνεται), είναι η ισότιμη συμμετοχή του ψευδοκράτους στα οφέλη και στα κέρδη από τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ.

Από εδώ και στο εξής και αφού φυσικά καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, το ψευδοκράτος και φυσικά και η Τουρκία θα έχουν πρώτο λόγο για την εκμετάλλευση και για τα μεγάλα κέρδη που έχουν ήδη αναγγελθεί από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της κυπριακής ΑΟΖ.
Έτσι θα δοθεί τέλος και στα σενάρια για κατασκευή ενεργειακών αγωγών που θα περνούν από την Ελλάδα, αφού πλέον η Τουρκία θα γίνει το κομβικό σημείο για τους ενεργειακούς αγωγούς που θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο της Κύπρου στην Ευρώπη αλλά και το φυσικό αέριο του Ισραήλ που τώρα χωρίς το πρόβλημα το Κυπριακού θα έρθει πιο κοντά την Τουρκία για μια μεγάλη ενεργειακή συνεργασία.

Με την μεγάλη συμβολή μας λοιπόν, ξανακτίζεται σταδιακά ο περίφημος άξονας Τουρκίας –Ισραήλ.
Εύγε μας!

Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα.
Ο ίδιος ο Τουρκοεβραίος δημοσιογράφος τα είπε όλα.

Εκείνο βέβαια που δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει, είναι ότι να μην νομίζουμε ότι δεν έπεται συνέχεια. Η τουρκική «βουλιμία» δεν έχει όρια και τα νεοοθομανικά τερτίπια της Άγκυρας αφού ελευθερωθούν από το Κυπριακό θα μας βλέπουν τώρα σαν ένα ώριμο «ορεκτικό».
Η Ελλάδα και τα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου έχουν συνέχεια και θα ακολουθήσουν την «επίλυση» του Κυπριακού.

Θα μου πείτε τώρα ποιος ενδιαφέρεται για όλα αυτά;
Ενδιαφέρονται οι ένστολοι, οι ρασοφόροι, οι γραβατωμένοι πολιτικοί;
Άραγε αυτή η χώρα υπάρχει ακόμα, ή ζούμε μοναχά στις απατηλές ψευδαισθήσεις μας;
ΠΗΓΗ

ΛΑΟΓΑΜΟΥΛΗΔΕΣ

Βάλτε φόρους, κόψτε και από το οξυγόνο μας, πάρτε και τα μέτρα μας, κάντε ό,τι γουστάρετε. Τι να περιμένουμε πια; Έχουμε γεμίσει γατογαμούληδες, αντάρτες νοικοκυραίους που διεκδικούν Δήμους και Περιφέρειες και τρομοκράτες που με το ένα μάτι πληρώνουν τον μπακάλη και με το άλλο κοιτάνε τον κουρέα. Σημαδεύουν το στόχο και η διερχόμενη μπεκάτσα σιχτιρίζει την ώρα που επέλεξε αυτόν τον αεροδιάδρομο.
Κάντε ό,τι θέλετε αφού τα 811 εκατ. ευρώ πλεόνασμα του Σταϊκούρα δείχνουν ότι το πιο μπατιρισμένο μαγαζάκι του πλανήτη “Η Ωραία Ελλάς” σώθηκε. Από τι άραγε σώθηκε; Διότι έχει την τύχη της μπεκάτσας και είναι ήδη μαγειρεμένη στο πιάτο τον κυνηγών που λέγονται σύμμαχοι και Ε.Ε. Η δυστυχία της μπεκάτσας Χώρας είναι ότι της ξεχείλωσαν τον πρωκτό κάποιοι γατογαμούληδες πριν καταλήξει στο πιάτο των κυνηγών. Και ξεσκισμένος και πεθαμένος, τι άλλο να μάς τρομάξει από την αλήθεια που ζούμε;
Φορολογήστε και τα τριγλυκερίδιά μας. Κάντε μας δωρεάν αναλύσεις αίματος κι αν βρείτε ανεβασμένους δείκτες χοληστερίνης και λιπιδίων μη μάς λυπηθείτε καθόλου. Ξεσκίστε μας. Ούτως ή άλλως κάποιος γατογαμούλης παραμονεύει πάντα επιβουλευόμενος την παρθενία της ψήφου μας.
Είστε ακόμη πολύ επιεικείς με την πάρτη μας. Κάντε μας κι άλλα άγρια, βάλτε μπάρες διοδίων στις πόρτες των σπιτιών που ζούμε ακόμα, με την ανοχή των Στουρναθεοχάρηδων. Το πολύ-πολύ να μιμηθούμε τους κατοίκους του Ωρωπού και μαζί με την μπάρα να το κάψουμε το ρημάδι για να μάς δώσετε ελεύθερο να επισκεπτόμαστε τις στάχτες επειδή πλησιάζουν εκλογές.
Τώρα που θα παρουσιάσει ο Σύριζα το σχέδιο Άμυνας για την χώρα και θα κοιμόμαστε ήσυχοι γιατί δεν θα περνάει ούτε ιός τα σύνορά μας μην ανησυχείτε καθόλου για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη διότι θα μπορείτε άνετα να ζητήσετε ασπιρίνη από την τούρκικη κορβέτα “Gatogamoul Hanoum” που παρκάρει στην Άνδρο για καφεδάκι όποτε της γουστάρει.
Φορολογήστε όσους ψάχνουν στα σκουπίδια για αποφάγια ή να βρουν επιστρεφόμενα μπουκάλια εξαργυρώνοντας το αντίτιμο με μισή χούφτα ρύζι στο μπακάλη. Δεν μπορούν αυτοί οι χορτασμένοι να σουλατσάρουν από κάδο σε κάδο χωρίς να αποδίδουν ΦΠΑ και χωρίς να δηλώνουν πόθεν έσχες το μπουκάλι πράγμα που κάνουν όλοι οι δημοκράτες, πατριώτες, γατογαμούληδες.
Αφήνετε ακόμα το Κράτος να είναι μόλις στην 99η θέση παγκοσμίως στην λίστα της Ελευθερίας του Τύπου; Είστε πολύ χαλαροί. Πρέπει να αγριέψετε λίγο διότι σε ένα τέτοιο πλεονασματικό Κράτος πρέπει να κατέχουμε τουλάχιστον την 180η θέση της λίστας ανάμεσα σε 180 χώρες. Γι' αυτό δώστε πράμα. Βάλτε κι άλλους γατογαμούληδες, δώστε κι άλλους αλλήθωρους, μουγκούς και κωφούς τρομοκράτες και προπάντων σφίξτε τα ζωνάρια στους εντεταλμένους δημοσιογράφους του Κράτους να μαζεύουν περισσότερο την γλώσσα τους. Φτιάξτε κι άλλους αρχηγούς, φτιάξτε κι άλλα κόμματα γιατί μπορεί να μείνει ένα 1% των πολιτών χωρίς κρεββάτι-κόμμα στην γατουλογαμοελλάδα.
Ρε γαμογατούληδες, έχετε στα χέρια σας την λίστα των συνειδητά απεχόντων από τις εκλογικές αναμετρήσεις. Τι κάθεστε; Ορμάτε! Τόσα κόμματα έφτιαξε το Κράτος για να καλύψει τους πάντες και υπάρχουν αυτοί που δεν ψηφίζουν; Πού γουργουρίζουν, άραγε, οι αχάριστοι; Φορολογήστε τους αμείλικτα, χώστε τους και μία ισόβια κάθειρξη στα τέσσερα να ξεθυμαίνουν οι ντούροι πατριώτες παρέα με τους γατογαμούληδες.
Πολύ το τραβήξατε το παραμύθι και κουραστήκαμε. Αφού τελικά θα γίνουν όλα όπως στην Κύπρο “με μία και μόνη διεθνή νομική προσωπικότητα, μία και μόνη κυριαρχία, μία και μόνη ιθαγένεια, μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε” όπως μάς είπε και ο παχουλογατογαμούλης Βενιζέλος. Κάντε μας μία ευρωπαϊκή ιθαγένεια όλους να ξέρουμε πια ότι θα προσκυνάμε τον μάγο και αρχηγό λαογαμούλη της κοινής φυλής των ΕυρωΠέων.
Το τοτέμ της φυλής θα είναι τελικά ένα Πέος. Γιατί λοιπόν, εμείς να την βγάζουμε με το “φιδάκι ο Διαμαντής” των γατουλογαμούληδων που όλο λόγια είναι ως γνωστά γιουσουφάκια της κάθε εξουσίας;
Φτιάξτε τα όπως θέλετε, λοιπόν, γιατί τελικά το ευρωΠέος θα το φάμε όλοι μαζί. Μόνο που ο κάθε γατουλογαμούλης θα το τρώει και θα γλυκαίνεται αποδεικνύοντας τι άνδρα κρύβει μέσα του, ενώ οι υπόλοιποι θα πληρώνουν έξτρα φόρο για τσίγκινα σώβρακα ως ιθαγενείς που δεν έδωσαν την εθνική τους παρθενία με αντίτιμο κανένα καθρεφτάκι που κουνήθηκε μπροστά τους.-
ΠΗΓΗ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ-ΣΟΦΙΑ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ: Μια τραγική ιστορία αγάπης

Πριν από ένα αιώνα περίπου, ένας ξανθός Αθηναίος με γαλανά μάτια και
φλογερή ιδιοσυγκρασία μπήκε στη θάλασσα του Σκαραμαγκά. Καβάλα σ’ ένα λευκό άλογο φύτεψε μια σφαίρα στον κρόταφό του. Ήταν ο Περικλής Γιαννόπουλος, μια από τις λαμπρότερες ελπίδες των ελληνικών γραμμάτων. «Αυτοκτόνησε, γιατί δεν βρήκαν απήχηση στο κοινό οι ιδέες του», έγραψαν οι εφημερίδες της εποχής. Η αληθινή όμως αιτία του θανάτου του Γιαννόπουλου βρισκόταν αλλού.
Λίγες μέρες μετά την αυτοκτονία του Γιαννόπουλου, τα κύματα του Σκαραμαγκά ξέβρασαν το πτώμα του. Ο θάνατος δεν είχε νικήσει την ομορφιά του, μόνο τα μαλλιά του είχαν γίνει κατάλευκα. Ο Γιαννόπουλος φορούσε λευκή φανέλα, κοστούμι και γάντια γκλασέ. Το ρολόι που βρέθηκε στην τσέπη του, είχε σταματήσει στις 11 και 3 λεπτά. Ο αστυνομικός Ελευσίνος, διέταξε να μεταφερθεί το πτώμα στην εκκλησία. Εκεί έμεινε ως την άλλη μέρα το πρωί που έγινε η κηδεία. Αλλά στο διάστημα που μεσολάβησε:
«…διεπιστώθη ότι το πτώμα είχον ήδη περιποιηθεί χείρες αβραί, οι οποίαι είχαν αποθέσει επί της κεφαλής του στέφανον ανθέων εξαιρετικών και είχαν χύσει επ’ αυτού μύρα. Ο αστυνόμος εξήγησεν ότι με το πρωινόν τραίνον, κατήλθαν εξ Αθηνών δύο κυρίαι του εξωτερικού, οι οποίαι μετέβησαν εις την εκκλησίαν και απέθεσαν επί του πτώματος πλήθος ανθέων τα οποία έφεραν εξ Αθηνών και το εμύρωσαν. Ακολούθως, έφυγον χωρίς να καταστήσουν γνωστά τα ονόματά των». (Εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ, 22/4/1910).
Ποιες ήταν αυτές οι δύο γυναίκες; Τι σχέση είχαν με τον Γιαννόπουλο και γιατί χάθηκαν μετά χωρίς να αποκαλύψουν την ταυτότητά τους; Οι εφημερίδες έκαναν μια μικρή εξόρμηση για να εξιχνιάσουν το μυστήριο, αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν τίποτα. Ο Γιαννόπουλος πίστευε βαθιά στο απόρρητο της ιδιωτικής του ζωής. Σπάνια μιλούσε για τον εαυτό του. Μερικοί Αθηναίοι, ήξεραν ότι ο ποιητής συνδεόταν με μια γυναίκα. Είχαν δει τις σφιχταγκαλιασμένες σκιές τους να ανεβαίνουν στην Ακρόπολη ή να κάνουν περίπατο ανάμεσα στα δέντρα της Ελευσίνας. Αλλά κανείς δεν είχε δει τίποτα περισσότερο, κανείς δεν ήξερε κάτι που να έριχνε φως στη ζωή και στο θάνατο του ποιητή.

ΠΡΟΤΥΠΟ «ΣΤΕΛΛΑΣ ΒΙΟΛΑΝΤΗ»

Η γυναίκα εκείνη ήταν η Σοφία Λασκαρίδου. Αν η αποκάλυψη αυτή ερχόταν στην ώρα της, θα προκαλούσε στην κοινωνία της εποχής την ίδια ίσως συγκίνηση που προκάλεσε ο θάνατος του Γιαννόπουλου.
Η Σοφία Λασκαρίδου δεν ήταν μια συνηθισμένη γυναίκα. Είχε όλη την Αθήνα στα πόδια της. Ήταν όμορφη και πλούσια, δεχόταν τον βασιλέα Γεώργιο στο σπίτι της και δεν ερωτευόταν ποτέ. Ήταν φτιαγμένη από σκληρή πάστα, που δεν λύγιζε εύκολα. Ο Ξενόπουλος είχε πει ότι όταν έγραφε τη ΣΤΕΛΛΑ ΒΙΟΛΑΝΤΗ είχε στο νου του το μελαχρινό κεφάλι της Σοφίας Λασκαρίδου.
Ο πατέρας της είχε γεννηθεί στο Λονδίνο και η μητέρα της στο Παρίσι. Η ίδια μεγάλωσε με ελεύθερες και μοντέρνες ιδέες. Το πάθος της ήταν η ζωγραφική. Μπορούσε να κάθεται ώρες απέναντι από τη θάλασσα του Φαλήρου, σχεδιάζοντας βάρκες και κύματα.
Μια μέρα ο πατέρας της, της έδωσε ένα περίστροφο: «Δεν πρέπει να κυκλοφορείς άοπλη, αφού απομακρύνεσαι τόσο πολύ από το σπίτι». Η Σοφία πήρε το περίστροφο και το έκρυψε στην τσάντα της. Αυτό το ίδιο περίστροφο θα στερούσε ύστερα από μερικά χρόνια τη ζωή του Περικλή Γιαννόπουλου.

ΝΙΑΤΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑ

Γνωρίστηκαν τυχαία στην Καλλιθέα το 1895, όταν η Σοφία γύριζε στο σπίτι της. Ο Γιαννόπουλος έκανε έναν από τους ατελείωτους περιπάτους του στο ύπαιθρο, κόβοντας λουλούδια από τους κήπους και σπέρνοντάς τα, κατά τη συνήθειά του, δεξιά και αριστερά.
«Ερχόταν αντίθετα από εμένα», διηγείται η Σοφία Λασκαρίδου. «Λίγα βήματα μας χώριζαν. Στάθηκε. Στάθηκα κι εγώ. Τα μάτια μας συναντήθηκαν. Έβγαλε το καπέλο του και τα χρυσά του μαλλιά έλαμψαν στο φως του ήλιου. Είδα τον ουρανό στα μάτια του».
Ψιθύρισε: «Η ομορφιά σας με θάμπωσε». «Και εμένα η δική σας» του απάντησα. «Έσκυψε βιαστικά το κεφάλι, χαιρέτησε και με προσπέρασε».
Πόσες ιστορίες δεν αρχίζουν άραγε με τον ίδιο τρόπο! Αλλά κάτι στην ιστορία του Γιαννόπουλου και της Σοφίας ήταν διαφορετικό από την πρώτη στιγμή, κάτι που εκείνο το απόγευμα έμεινε μετέωρο στον αέρα και τους ένωσε ως τον θάνατο.
«Την Κυριακή, ύστερα από την συνάντηση εκείνη, έγινε το απροσδόκητο. Είδα να μπαίνει ξαφνικά στο σαλόνι του σπιτιού μας ο ωραίος άγνωστος. Η καρδιά μου σταμάτησε. Προχώρησε προς το μέρος μου και συστηθήκαμε.
-Περικλής Γιαννόπουλος
-Ώστε γνωρίζατε ποια ήμουν;
-Πήρα το θάρρος να έλθω. Έπρεπε να έλθω.
Εκείνη την ώρα ο πατέρας μου έπαιζε σκάκι με τον ζωγράφο Οθωναίο. Δεν ήταν δυνατό να διακόψω το παιχνίδι τους, ωστόσο, η μητέρα μου δέχθηκε τον Γιαννόπουλο με τη συνηθισμένη της καλοσύνη και μίλησαν αρκετά μαζί. Ο πατέρας μου κοίταξε τον ξανθό νέο που του παρουσίασα και χαμογέλασε.
-Η κόρη μου είχε πάντα ωραίες φίλες και φίλους, είπε. Τα νιάτα και η ομορφιά είναι το σπουδαιότερο πράγμα στον κόσμο, φτάνει να ξέρει κανείς να τα μεταχειρίζεται».

Η ΗΔΟΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Νιάτα, ομορφιά, έρωτας. Τα είχαν όλα, δεν τους έλειπε τίποτε για να ενωθούν και να ευτυχήσουν. Ύστερα από μερικές ημέρες, ο Γιαννόπουλος χτύπησε πάλι την πόρτα του σπιτιού της Σοφίας στην Καλλιθέα. Τον δέχθηκε στον κήπο και μετά περπάτησαν μαζί ως την Ακρόπολη.
«Ήταν μια ονειρεμένη πορεία, έγραψε μετά στο ημερολόγιό της. Περάσαμε τον Ιλισό πηδώντας πάνω από τα λευκά του χαλίκια. Ανεβήκαμε πίσω από το μνημείο του Φιλοπάππου και βρεθήκαμε σε ένα κάμπο γεμάτο ασφοδελούς. Καθίσαμε στον λόφο να ξεκουραστούμε.
-Οι ασφοδελοί κλείνουν το μυστικό της λήθης, είπε ο Περικλής.
Ο ήλιος έριχνε τις τελευταίες του ακτίνες. Τα σύννεφα έπαιζαν μακριά στη Σαλαμίνα. Κανείς δεν μιλούσε. Ύστερα έσκυψε και με φίλησε».
Η μέρα τελείωνε. Ο Περικλής είπε:
-Η ηδονή του έρωτα, μόνο με την ηδονή του θανάτου αντισταθμίζεται.
-Με την οδύνη του θανάτου θέλεις να πεις.
Ο Γιαννόπουλος κούνησε το κεφάλι του.
-Όχι, είπε. Ο θάνατος είναι η υπέρτατη ηδονή. Η γαλήνη.
Άραγε εκείνη την ώρα πέρασε εμπρός από τα μάτια του ξανθού συγγραφέα το όραμα του εαυτού του, καβάλα στο άλογο, να μπαίνει στην αγριεμένη θάλασσα του Σκαραμαγκά; Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ο Γιαννόπουλος άλλωστε μίλαγε συχνά για τον θάνατο. Πίστευε στο οριστικό και στο απόλυτο και τίποτε δεν θα τον έκανε να παραβιάσει τις αρχές του.
Λίγες ημέρες μετά της ζήτησε να την συντροφεύει όταν εκείνη ζωγράφιζε έξω από το σπίτι της. «Έτσι δεν θα χρειάζεται και το περίστροφο», της είπε γελώντας. «Θα είμαι ο σωματοφύλακάς σου».
Χάθηκαν από τον κόσμο για να δωθούν ο ένας στον άλλο. Η Σοφία ξαναγνώρισε την Αττική, βλέποντάς την μέσα από τα μάτια του Γιαννόπουλου. Περπατούσαν ώρες ατελείωτες κάτω από τα πεύκα της Ελευσίνας. Συχνά ανέβαιναν στην Ακρόπολη. Ο Περικλής είχε μια ιδιαίτερη στοργή για το εκκλησάκι του Αϊ Δημήτρη. Άλλοτε πάλι, την έβαζε να περπατά ανάμεσα στις κολώνες του Παρθενώνα.
-Έτσι θέλω να σε σκέπτομαι, της έλεγε. Ποτέ δεν ήσουν τόσο αληθινή, όσο είσαι τη στιγμή αυτή.
Ύστερα της έδειχνε την Αθήνα από εκεί πάνω. Προσπαθούσε να της μάθει να την βλέπει με τον δικό του τρόπο, που δεν έμοιαζε με τον τρόπο κανενός άλλου.
-Σε οποιοδήποτε λόφο της Αθήνας και αν ανέβεις, βλέπεις ένα κόσμο ολόκληρο. Πουθενά αλλού το φως δεν έχει τόση δύναμη. Δες αυτά τα κυπαρίσσια έξω από τον Αϊ Δημήτρη. Το καθένα είναι και μία φυσιογνωμία. Ένας άνθρωπος.

ΖΗΛΕΥΩ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ

Το καλοκαίρι χώρισαν. Η Σοφία έπρεπε να μείνει με τους δικούς της στη Βουλιαγμένη. Ίσως ήταν κι αυτό μια κίνηση της μοίρας για να τους δείξει πόσο είχε ανάγκη ο ένας από τη συντροφιά του άλλου.
«Στο σούρουπο γίνονται όλα πιο σταχτιά, έγραφε η Σοφία στον αγαπημένο της. Το σπίτι μας είναι κοντά στη θάλασσα. Ακούγεται μακριά ένας βαρκάρης που τραγουδάει το μοιρολόγι της καρδιάς του. Ένα ψάρι πήδηξε έξω από το νερό. Ύστερα πάλι ησυχία. Κάθισα όλη τη νύχτα στο μπαλκόνι ώσπου τα κύματα σταμάτησαν την φλυαρία τους. Πέρασε η νύχτα. Είναι η ώρα που έπαιρνα το τραμ από την Καλλιθέα για να σε συναντήσω στην Ακρόπολη. Με το νου μου σε παρακολουθώ να πηγαίνεις εκεί μόνος. Ζηλεύω τα αγαπημένα μάρμαρα που πατάς. Πες τους ότι δεν θα αργήσω να γυρίσω. Πάντα δική σου, Σοφία».
Αλλά ο ανυπόμονος συγγραφέας δεν περίμενε την αγαπημένη του να γυρίσει. Μια μέρα, η Σοφία τον είδε να ξεπροβάλλει μπροστά της, βρώμικο και σκονισμένο. Είχε έρθει με τα πόδια από την Αθήνα για να την δει και να περάσει λίγες ώρες μαζί της.
-Θα έρθω να σε ζητήσω από τον πατέρα σου, της είπε ο Γιαννόπουλος.
Η Σοφία κούνησε το κεφάλι της.
-Θα κάνεις μια τρέλα, του είπε.
Αλλά εκείνος δεν την άκουσε. Πήγε μια μέρα και βρήκε τον πατέρα της, για να ακούσει από το στόμα του μια ευγενική, αλλά ψυχρή άρνηση.
-Δεν μπορώ να αποχωριστώ ακόμη τη Σοφία, είπε στον Γιαννόπουλο. Άλλωστε η ίδια έχει αφιερώσει τη ζωή της στην τέχνη.

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ: ΕΝΑΣ ΑΝΤΙΖΗΛΟΣ

Ο έρωτας μοιάζει με τα κινέζικα αμαξάκια, λέει ένα σοφό ρητό. Ο ένας από τους δύο κάθεται μέσα και ο άλλος το σέρνει.
Στην ιστορία του Γιαννόπουλου και της Λασκαρίδου, ποιος αγαπούσε περισσότερο και ποιος λιγότερο; Για τον ξανθο συγγραφέα ο γάμος του με τη Σοφία ήταν μια φλογερή ανάγκη, που απαιτούσε την άμεση ικανοποίησή της. Η Σοφία δεν βιαζόταν. Πίστευε στον έρωτα που ζει χωρίς νομικά πλαίσια. Πίστευε στην ανάγκη της να μείνει ελεύθερη. Ίσως να φοβόταν κατά βάθος, ότι από τη στιγμή που θα αισθανόταν δεσμευμένη θα άρχιζε να αγαπά τον Γιαννόπουλο λιγότερο.
-Πως μπορείς να βάζεις την ελευθερία πάνω από τον έρωτά μας, της είπε μια μέρα ο Περικλής.
Η Σοφία χαμογέλασε μελαγχολικά. Ήξερε ότι ήταν δύσκολο για τον αγαπημένο της με τον βίαιο και παράφορο χαρακτήρα του, να την καταλάβει.
-Το μόνο που θέλω να σκέπτεσαι είναι ότι σ’ αγαπώ όσο δεν θα αγαπήσω ποτέ τίποτα άλλο στη ζωή μου, του αποκρίθηκε.
Δεν ήθελε να αλλάξει τίποτα στη ζωή της. Ένοιωθε πως πως η αγάπη τους ήταν τέλεια, αλλά εύθραυστη. Αν άλλαζε κάτι, ίσως να έχανε κάτι από τη μαγεία της. Ήταν ευτυχισμένη μοιράζοντας τη ζωή της ανάμεσα στον Περικλή και στη ζωγραφική. Δεν της έλειπε τίποτε, δεν ήθελε τίποτε περισσότερο. Το μόνο που την στεναχωρούσε ήταν που δεν μπορούσε να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο.
Ο νόμος ακόμη δεν επέτρεπε τη φοίτηση γυναικών στη Σχολή Καλών Τεχνών.
-Γιατί δεν πηγαίνεις στον βασιλέα, της είπε μια μέρα η μητέρα της.
Το ίδιο βράδυ η Σοφία το ζύγισε μέσα στο μυαλό της και το αποφάσισε. Πήγε στο παλάτι. Ο Γεώργιος άκουσε το αίτημά της χαμογελώντας.
-Δεν φοβάσαι λοιπόν, να εργάζεσαι ανάμεσα σε τόσα αγόρια, της είπε.
-Όχι, μεγαλειότατε, του απάντησε με θάρρος η Λασκαρίδου. Είμαι έτοιμη να κάνω κάθε θυσία για χάρη της τέχνης.

ΣΤΟΝ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ

Ο νόμος καταργήθηκε το 1903 και η Σοφία Λασκαρίδου ήταν η πρώτη Ελληνίδα που μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών. Πήρε το δίπλωμά της το 1907 και μαζί εξασφάλισε μια υποτροφία για τρία χρόνια στο εξωτερικό.
-Δεν θα σε σταματήσω, της είπε ο Περικλής. Ξέρω πόση σημασία έχει αυτό το ταξίδι για σένα.
Η Σοφία τον κοίταξε παραξενεμένη. Της φαινόταν περίεργο να ακούει τον αγαπημένο της να μιλά τόσο ήρεμα. Κάτι που διάβασε στα μάτια του της έσφιξε την καρδιά.
-Έλα μαζί μου, τον παρακάλεσε. Έξω απ’ την Ελλάδα θα είναι όλα δικά μας. Θα είμαστε πιο ελεύθεροι.
Αλλά ο Γιαννόπουλος αρνήθηκε. Κάποτε η Σοφία είχε απορρίψει την πρότασή του να ζήσουν μαζί. Ίσως τώρα μια εσωτερική ανάγκη να τον πίεζε να ανταποδώσει την άρνηση, για να στηρίξει ξανά την πίστη στον εαυτό του.
-Δεν μπορώ να φύγω από την Ελλάδα, της είπε. Θέλω να νοιώθω πάντα κοντά μου την Ακρόπολη.
Ήταν ένα φθινοπωρινό απόγευμα, λίγες ημέρες πριν την αναχώρηση της Σοφίας για το Μόναχο. Το αμάξι, τους είχε οδηγήσει αυτή τη φορά στον Σκαραμαγκά. Είχαν ξαπλώσει κάτω από τα πεύκα και κοίταζαν σιωπηλά τον σταχτί ουρανό.
-Αν σε χάσω ποτέ, ψιθύρισε ο Γιαννόπουλος, θα αυτοκτονήσω στο μέρος αυτό. Θα φύγω μυστικά κι ωραία. Θα εξαφανιστώ. Θα πάω να συναντήσω τον Χάροντα που θα με περιμένει με τη βάρκα του στο πέλαγος. Και θα έχω έτοιμα τα πορθμεία μου. Γέλασε νευρικά. Όσο για μια δεκάρα, ελπίζω να μου βρίσκεται στην τσέπη μου.

«ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΚΕΡΔΙΣΩ..»

ΜΟΝΑΧΟ. Κάποιο προαίσθημα είχε σπρώξει τον Γιαννόπουλο μερικά χρόνια πριν, να χαράξει αυτές τις γραμμές για την πόλη που θα έπαιρνε την αγαπημένη του.
«Εκεί στο Μόναχο ουρανός κλειστός. Η γη πένθος. Τα φώτα λύπη. Τα ζώα μελαγχολία. Ο αέρας πηκτή μαυρίλα. Όλος ο έξω κόσμος σπρώχνει τον άνθρωπο σε ένα καταφύγιο, ένα υπόγειο. Και εκεί ζει μια ζωή τεχνητή. Το πνεύμα και οι τέχνες είναι επιστήμες, μηχανήματα, εμπορεύματα».
Και κάπου αλλού:
«Ξεκινάτε λοιπόν και πηγαίνετε για να διδαχθείτε τις τέχνες του φωτός, στα κέντρα του σκότους. Σε αυτό τον ομφαλό ερέβους, το Μόναχο. Ενώ όλοι οι μεγάλοι βόρειοι που είπαν και έγραψαν κάτι, κατεβαίνουν στην Ιταλία για να δουν το φως».
Τι τραγική ειρωνεία για τον ξανθό συγγραφέα, αυτή η μισητή πόλη να του στερήσει ότι αγαπούσε περισσότερο στον κόσμο! Και εκείνη:
«Εργαζόμουν πολύ, αλλά η νοσταλγία βάραινε την ψυχή μου. Ζούσα δύο ζωές, την ημέρα με την τέχνη και τη νύχτα με την ανάμνηση εκείνου. Ένας αόρατος ασύρματος ένωνε τις ψυχές μας. Οι δέκτες δεν λάθευαν ποτέ. Μετέδιδαν και την πιο μικρή δόνηση του είναι μας».
Τα γράμματα του Γιαννόπουλου έφθαναν φλογερά και απελπισμένα. Της έγραφε πως την περίμενε, πως η Αθήνα ήταν άδεια χωρίς εκείνη και πως η Ακρόπολη αναζητούσε την ιέρειά της.
«Αν δεν σε κερδίσω θα συντριβώ, της έλεγε. Αλλά θα σε κερδίσω».

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

H ιστορία του Περικλή Γιαννόπουλου και της Σοφίας Λασκαρίδου κύλησε στο αυλάκι που είχε χαράξει η μοίρα.
Ο Γιαννόπουλος συνέχισε να πιστεύει ότι θα κέρδιζε στο τέλος την αγαπημένη του. Αλλά από τον δεύτερο χρόνο του χωρισμού τους, άρχισε να τον κυριεύει η αποθάρρυνση. Και τα βιβλία του, που έκλειναν μέσα τους όλο το πάθος για το ελληνικό φως, δεν είχαν βρει την απήχηση που περίμενε.
Ξαφνικά ένοιωσε μόνος και ξεκρέμαστος. Ήταν 41 χρονών και κατάλαβε ότι δεν μπορούσε πια να περιμένει τίποτα από τη ζωή. Η γιορτή είχε τελειώσει και απόμεινε πάλι μόνος με τον εαυτό του.
«Θέλεις να μάθεις ποιος είναι ο ιδανικός θάνατος, είπε μια μέρα στον Καμπούρογλου που ήταν ο καλύτερός του φίλος. Να πάρεις ένα κατάλευκο άτι και να το καβαλικεύσεις χωρίς σέλα. Ύστερα να μπεις στο πέλαγος κρατώντας ένα περίστροφο και όταν δεις ότι το άτι δεν μπορεί να προχωρήσει άλλο, τότε να γείρεις και να πυροβοληθείς στον κρόταφο. Για το άλογο μην ανησυχείς. Αφού σε ξεφορτωθεί, θα βγει έξω στη στεριά. Και ο αναβάτης του θα χαθεί στο βάθος της ωραίας μας θάλασσας».
Έτσι, ψύχραιμα και μεθοδικά, προετοίμαζε τις ώρες της μοναξιάς του, το τέλος του. Αλλά ήθελε να το καλλωπίσει, να το κάνει όσο γινόταν ιδανικότερο.
«Ο θάνατος είναι η τελευταία μεθυστική στιγμή που μας οφείλει η ζωή», είπε κάποτε σε έναν άλλο φίλο του.
Προετοιμαζόταν αλλά δεν το αποφάσιζε. Κάτι τον κρατούσε ακόμα στη ζωή. Ίσως η ελπίδα ότι δεν είχε ξοδέψει ακόμη όλες τις χαρές της, ότι κάτι έμενε ακόμη για να γευθεί. Δεν είχε συμβιβαστεί ακόμη με την ιδέα ότι είχε χάσει τη Σοφία για πάντα.
Ένα πρωινό του Απριλίου (1910) συνάντησε τη μητέρα της τυχαία στο δρόμο.
-Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω κυρία Λασκαρίδου, της είπε. Τι κάνει λοιπόν η μεγάλη μας καλλιτέχνις;
Η μητέρα της δεν ήξερε ότι αλληλογραφούσαν.
-Η Σοφία έχει προορισμό στη ζωή της την τέχνη, του απάντησε εκείνη με μια παράλογη ψυχρότητα. Δεν πρέπει να παντρευτεί. Οι καθηγητές της είναι ενθουσιασμένοι μαζί της. Έχει μπροστά της μεγάλο μέλλον.
Ο Γιαννόπουλος την κοίταξε για λίγες στιγμές σιωπηλός. Ύστερα είπε:
-Έχετε δίκιο. Η Σοφία πρέπει να αφοσιωθεί στην τέχνη.

«ΕΝΑ ΥΣΤΑΤΟ ΧΑΙΡΕ»

Να ήταν άραγε αυτό, το αποφασιστικό χτύπημα; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει με βεβαιότητα. Ίσως να το αποφάσισε τη στιγμή εκείνη, ίσως λίγες ώρες, ίσως λίγες ημέρες μετά.
Την Τετάρτη 9 Απριλίου ο Γιαννόπουλος πήγε με ένα φιλικό του ζευγάρι στον κινηματογράφο. Εκείνο το βράδυ, ο συνήθως κλειστός και μελαγχολικός Γιαννόπουλος έδειξε μια παράλογη ευθυμία. Έπιασε μάλιστα και συζήτηση με κάποιον που καθόταν δίπλα του. Οι φίλοι του τον κοίταζαν γεμάτη απορία. Ύστερα μπήκαν σε ένα μικρό κέντρο για να πιούν μια μπύρα.
Ο Γιαννόπουλος είχε ξαφνικά χάσει το κέφι του. Κάποια στιγμή τους είπε:
-Έχω κάτι να σας διαβάσω. Είναι ένα πολύ αγαπητό μου κομμάτι.
Έβγαλε από την τσέπη του μερικά τσαλακωμένα φύλλα χαρτιού. Ήταν το «Τριαντάφυλλο και το αηδόνι» του Όσκαρ Ουάιλντ, που το είχε μεταφράσει ο ίδιος.
-Πολύ ωραίο είναι, είπε ο φίλος του.
Αλλά ο Γιαννόπουλος κοίταζε αφηρημένα τον έρημο δρόμο, μέσα από το τζάμι του κέντρου.
-Αύριο θα κάνω μια εκδρομή, είπε ξεκάρφωτα.
Δεν τους είπε που θα πήγαινε και ούτε τον ρώτησαν, για να μην τον φέρουν σε δύσκολη θέση. Ήξεραν τον χαρακτήρα του. Σηκώθηκαν να φύγουν από το εστιατόριο. Ο Γιαννόπουλος ψώνισε μπύρα και φαγητό κρύο για την εκδρομή της επομένης. Ύστερα ξαφνικά ενώ αποχαιρετούσε τον φίλο του στο πεζοδρόμιο, έπεσε στην αγκαλιά του και τον έσφιξε συγκινημένος.
Το ίδιο εκείνο βράδυ όταν γύρισε στο σπίτι του, θα πρέπει να έγραψε αυτό το γράμμα, που πήρε ύστερα από λίγες μέρες η Σοφία στο Μόναχο:
«Σοφία μου. Σου στέλνω ένα ύστατο χαίρε από την Αττική γη, που αφήνω για πάντα. Με άπειρα γλυκύτατα φιλιά. Χαίρε, Σοφία μου».
Το λακωνικό αυτό γράμμα, την χτύπησε σαν ηλεκτρική εκκένωση. Του τηλεγράφησε αμέσως.
«Έρχομαι».
Μετά τηλεγράφησε στη μητέρα της να της στείλει χρήματα για το ταξίδι. Ξαφνικά το Μόναχο αρχίζει να μην τη χωρά. Για πρώτη φορά στη ζωή της καταλαβαίνει πόσο μεγάλο ρόλο παίζει στη ζωή της η παρουσία αυτού του ανθρώπου, που την δίδαξε πως να αγαπά.
Αλλά ο Γιαννόπουλος δεν ζει πια. Καβάλα σε ένα άσπρο άλογο, μπήκε στη θάλασσα του Σκαραμαγκά και φύτεψε μια σφαίρα στον κρόταφό του. Αυτό η Σοφία Λασκαρίδου το έμαθε τυχαία, από κάποιον επιβάτη στο τραίνο που την έφερνε στην Αθήνα.
«Με περιμένει».
Την μετέφεραν στο σπίτι της σχεδόν αναίσθητη. Το βράδυ και τα άλλα βράδια που ακολούθησαν, έκαιγε στον πυρετό. Παραληρούσε. Ύστερα, ένα πρωί σηκώθηκε νωρίς από το κρεβάτι και ντύθηκε. Η μητέρα της τρόμαξε που την είδε.
-Πού πας, τη ρώτησε.
Η Σοφία απάντησε:
-Τον είδα απόψε στον ύπνο μου. Πώς άσπρισαν τα μαλλιά του. Με θέλει.
Κατέβηκε στον κήπο της και έκοψε τριαντάφυλλα, πανσέδες και άνθη λεμονιάς. Ύστερα πέρασε από το σπίτι της φίλης της Ελένης Νεφ, την πήρε και κατέβηκαν στον Σκαραμαγκά. Εκείνο το πρωί η θάλασσα είχε ξεβράσει το πτώμα του Περικλή Γιαννόπουλου. Τον είχαν ξαπλώσει στην εκκλησία του νεκροταφείου. Τα μαλλιά του είχαν ασπρίσει, όπως στο όνειρο. Κάτι σαν χαμόγελο έφεγγε στο χλωμό του πρόσωπο.
«Είχε περάσει δεκατρείς ημέρες στη θάλασσα. Αλλά ήταν πάντα ωραίος. Πήρα το κεφάλι του στην αγκαλιά μου και το φίλησα. Τα δάκρυά μου έπεφταν στα κλειστά του μάτια, έβρεχαν το πρόσωπό του. Έκλαιγε κι εκείνος μαζί μου. Δεν μπορούσα να τον αποχωριστώ. Πόσο γαλήνια, Θεέ μου, ήταν η μορφή του».
Τον στόλισε όλο με τα λουλούδια της και κάθισε δίπλα του και τον κοίταζε. Δεν είχε αλλάξει από τότε που τον γνώρισε. Νιάτα, ομορφιά, έρωτας. Πόσο χαμένα είχαν πάει όλα!
Το άλλο πρωί έθαψαν τον Γιαννόπουλο στον περίβολο της εκκλησίας. Η Σοφία γύρισε στο σπίτι της σαν υπνωτισμένη.
«Αισθανόμουν απάνω μου, την μαρμάρινη επαφή του κορμιού του. Νύχτα μέρα ένοιωθα στα χείλη μου τα παγωμένα αλμυρά του χείλη. Καταλάβαινα πως ότι και να γινόταν από εκεί και μπρος δεν θα είχε πια σημασία».
Και μια μέρα, όταν βεβαιώθηκε ότι η μητέρα της είχε φύγει από το σπίτι για να κατέβει στην Αθήνα, πήρε ένα παλιό ξυράφι του πατέρα της και έκοψε την καρωτίδα της. Το αίμα τινάχτηκε ορμητικά. Μια γλυκιά κούραση την κυρίευε.
-Θα πεθάνω, σκέφτηκε καθώς τα μάτια της έκλειναν. Περίμενέ με.
Αλλά ο θάνατος δεν την ήθελε ακόμη. Την ώρα που την χώριζαν λίγα δευτερόλεπτα από το σκοτάδι, αισθάνθηκε ένα χέρι να την τραβά απελπισμένα πίσω στη ζωή. Είναι η μητέρα της.
-Παιδί μου, της φωνάζει. Παιδί μου.
Είχε φύγει από το σπίτι για να κατέβει στην Αθήνα, αλλά την ώρα που ανέβαινε στο τραμ, μια δύναμη την ανάγκασε να γυρίσει πίσω. Αργότερα η Σοφία, όταν μάθει πως ξαναγύρισε στη ζωή θα σκεφτεί μελαγχολικά:
«Τίποτε δεν μπορεί να νικήσει τη μοίρα μας. Ούτε και ο θάνατος».
Αλλά εκείνη την ώρα ψιθυρίζει βουτηγμένη στο αίμα:
-Άφησέ με μητέρα Γιατί γύρισες; Με περιμένει.
Το χέρι της μητέρας κρατά σφιχτά την κομμένη φλέβα και σταματά το αίμα. Ένας υπηρέτης τρέχει να φωνάξει γιατρό. Τα μάτια της Σοφίας κλείνουν. Το σκοτάδι που τόσο αποζήτησε την κυκλώνει πάλι. Για μερικές μέρες δεν ξέρει αν ζει ή αν πέθανε. Ύστερα, ένα πρωί που ανοίγει τα μάτια της, βλέπει τον απριλιάτικο ήλιο να γλυστρά από τα παντζούρια του δωματίου της.
-Ζω, ψιθυρίζει. Ζω.

ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΜΙΣΟ ΑΙΩΝΑ

Άραγε να φανταζόταν εκείνη τη στιγμή ότι πενήντα χρόνια μετά τον θάνατο του αγαπημένου της θα συνέχιζε να ζει; Λίγοι άνθρωποι φθάνουν 85 χρονών. Η Σοφία Λασκαρίδου από κάποια σπάνια εύνοια της μοίρας, έφτασε και τα πέρασε. Το μυαλό της είναι γερό και ανήσυχο πάντα. Μόνο το κορμί της κύρτωσε. Άλλοτε όταν πήγαινε σε κάποιο χορό, το πρόβλημα ήταν, πως θα έβρισκε κάποιο καβαλιέρο που δεν θα ήταν χαμηλότερός της. Τώρα δεν είναι ψηλότερη από ένα παιδί του δημοτικού.
Ζει πάντα στο πατρικό της σπίτι στην Καλλιθέα, κυκλωμένη από τους πίνακες που ζωγράφισε. Εκεί μας δέχτηκε πριν λίγες ημέρες, μαζί με τον κριτικό κο Γιάννη Χατζίνη. Ήταν απόγευμα όταν άρχισε η Σοφία Λασκαρίδου την ιστορία της. Ύστερα το σούρουπο έπεσε, αλλά η γέρικη φωνή που ανεβοκατέβαινε σαν φλόγα κεριού, συνέχισε να ψάχνει μέσα στο χρόνο.
Το δωμάτιο είχε σκοτεινιάσει. Νοιώθαμε θερμή την παρουσία του Περικλή Γιαννόπουλου ανάμεσά μας. Ίσως καθόταν σε κάποια πολυθρόνα και μας παρατηρούσε με τα μεγάλα γαλανά μάτια του, που τόσο τρυφερά ήξεραν να μιλούν στη γυναίκα που είχε αγαπήσει.
Όταν βγήκαμε στον κήπο, η Σοφία Λασκαρίδου, κατέβηκε αργά τα σκαλιά και κάθισε σε ένα πάγκο, κάτω από ένα μεγάλο πεύκο.
-Εδώ συνήθιζε να κάθεται, ψιθύρισε.
Τα χέρια της άγγιξαν τρυφερά το ξεβαμμένο ξύλο, όπως θα άγγιζαν το δέρμα ή τα μαλλιά ενός ανθρώπου. Μερικές φορές μου φαίνεται ότι κι αυτός ο πάγκος έπαψε να ζει πριν πενήντα χρόνια!
Το χέρι ύστερα απλώθηκε και ψηλάφισε τον κορμό του δέντρου.
-Και αυτό το πεύκο, έκανε σιγά. Πόσο ψήλωσε. Πήγαινα σχολείο όταν με φώναξε μια μέρα ο πατέρας μου, για να τον δω που θα το φύτευε.
Μια γατούλα έτρεξε και σκαρφάλωσε στα γόνατά της. Άρχισε να παίζει με τα μαραμένα δάχτυλά της. Της τα δάγκωνε, μετά τα άφηνε, ύστερα τα δάγκωνε πάλι.
-Ίσως έτσι έπρεπε να γίνουν όλα, ψιθύρισε ύστερα αφήνοντας το κεφάλι της να γείρει πίσω. Η μοίρα καμιά φορά, είναι σοφότερη απ’ ότι νομίζουμε. Τον θυμάμαι πάντα όμορφο. Δεν πρόλαβε να γεράσει. Άραγε να με θυμάται κι εκείνος όπως ήμουν τότε;
Κανείς δεν μίλησε, αλλά μάντεψα δυο μεγάλα γαλανά μάτια να χαμογελούν τρυφερά μέσα στο σκοτάδι…

Φρέντυ Γερμανός, 1961

ΤΣΙΤΣΙΟΛΙΝΕΣ

Πάνω στα ανθρώπινα συντρίμμια στήνουν τις πασαρέλες των εκλογών. Τώρα ειδικά που πολύ πιθανόν να αλλάξει το ψηφοδέλτιο των ευρωεκλογών και από λίστα να έχουμε σταυροδοσία, θα ξεχυθούν στα πάνελ των τηλεοπτικών εκπομπών να βρουν τα πρόσωπα που θα είναι αναγνωρίσιμα για το τηλεοπτικό κοινό έτσι ώστε αυθόρμητα να βάλεις τον σταυρό στον δημοφιλή και όχι στον άξιο.
 Όχι ότι θα υπήρχε άξιος διότι αυτός που έχει χρόνο και χρήμα να σπαταλήσει για να κατακτήσει μία θέση είτε στο δημοτικό, είτε στο περιφερειακό, είτε στο εθνικό, είτε στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ένας χομπίστας σωτήρας είναι σαν τα αφεντικά του. Κανείς και πάλι από τους αγανακτισμένους και κατεστραμμένους ψηφοφόρους δεν θα αναρωτηθεί πού διάολο βρίσκουν το χρήμα όλοι αυτοί, από τα βουνά μέχρι την πρωτεύουσα, να διανύσουν τον προεκλογικό τους αγώνα. Κανείς δεν θα αναρωτηθεί και πάλι πώς πληρώνεται ένα γραφείο προεκλογικό, πόσο στοιχίζουν οι καταχωρήσεις σε εφημερίδες, πόσο τα κεράσματα στα καφενεία και στα μπαρ και πόσο οι στημένες συνεντεύξεις σε ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο.
Όσο ο πολίτης δεν αναρωτιέται και θεωρεί φυσικό το έξοδο του υποψηφίου τόσο πιο εύκολα γίνεται για τα κόμματα να δρουν όπως είναι χρόνια στημένο το παιχνίδι ακόμα κι αν αυτή την στιγμή ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας είναι φτωχός και άλλος μισός, εν μέσω της εικονικής ευδαιμονίας του, μελλοθάνατος.
Το σκεπτικό, τόσο της κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης, είναι να σε θαμπώσουν με το δημοφιλές πρόσωπο γιατί σε ξέρουν καλά ότι πρώτα είσαι τηλεθεατής και ύστερα πολίτης. Όχι μόνο δεν έγινε ζημιά στο τηλεοπτικό γίγνεσθαι κατά την δημοκρατική κατοχή που ζούμε, αλλά αποδεικνύεται από το σκεπτικό των κομματόσκυλων,ότι είσαι πιο πολύ εθισμένος στο γυαλί από ό,τι στην ίδια την ζωή.
Δεν χρειάζεται να αλλάξουν καμία συνταγή από την γέννηση της ιδιωτικής τηλεόρασης μέχρι και σήμερα. Όσο περισσότερη φασαρία κάνει το τηλεοπτικό πρόσωπο τόσο περισσότερο θα έχει την αποδοχή. “Δεν με νοιάζει τι λες για μένα, μόνο να λες σωστά το όνομά μου”, ήταν, είναι και θα είναι το αμερικανικό τηλεοπτικό σλόγκαν της κάθε δημοκρατίας. Να σου έρχεται το όνομα αυθόρμητα ακόμα κι αν ο προσδιορισμός τους είναι “μαλάκας”, “προδότης”, “πουτάνα”, “λαμόγιο”, “πουλημένος”. Δεν είναι καθόλου τυχαίο άλλωστε ότι ο αυθόρμητος προσδιορισμός για την Ελληνική Βουλή είναι “μπουρδέλο”. Με τα ψηφισμένα υλικά που απαρτίζεται μόνο τέτοιο μπορεί να είναι. Το θέμα είναι όμως ότι δεν είναι ένα “μπουρδέλο” στο οποίο μπούκαραν τσατσάδες, πουτάνες και νταβατζήδες από μόνοι τους. Τους έστειλες εσύ γιατί πρώτα γνώριζες το όνομα και το πρόσωπο και μετά την απομάκρυνση από την κάλπη ανακάλυψες πόσο “πουτάνες” τελικά ήταν.
Δεν είναι τυχαία άλλωστε και η άνεση που έχουν τα τελευταία χρόνια όλοι οι κομματικοί εκπρόσωποι των χωριών, των κωμοπόλεων και πόλεων, στην κάμερα και στο γυαλί. Δεν έχουν καμία αναστολή ακόμα και όταν τα ελληνικά τους αρχίζουν με “ουγκρ” και τελειώνουν σε “μουγκρ” να προβούν σε δημόσια πολιτική ανάλυση. Δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό ακόμα και όταν γνωρίζουν ότι θα γίνουν ρεζίλι. Το ρεζίλι σε κάνει γνωστό, κατ' επέκταση δημοφιλή και ακριβώς μετά ψηφισμένο εκπρόσωπο σε ένα δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο και γιατί όχι στο εθνικό ή ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.
Η εντολή κάθε είδους ψηφοφορίας και όπως φαίνεται και για την ψήφιση ευρωβουλευτών είναι “προσωπική μάχη”. Αυτό σημαίνει ότι ως πολίτης δεν ψηφίζεις ένα οικονομικοκοινωνικοπολιτικό σύστημα αλλά το πρόσωπο. Και το πρόσωπο δεν είναι η φάτσα του ανέργου, του πραγματικού αγρότη, του βιοπαλαιστή, της νοικοκυράς, του καθημερινού ανθρώπου. Το πρόσωπο είναι αυτό που χωρά στο “κάδρο” και δεν χαλάει την τηλεοπτική εικόνα. Είναι αυτό που μπορεί να γίνει το παραβάν και να καλύψει τα πραγματικά πρόσωπα της πραγματικής ζωής.
Η πραγματικότητα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή που διανύει η Ελλάδα δεν έχει φωτισμούς τηλεοπτικού στούντιο, έχει κομμένο ρεύμα σε σπίτια και επιχειρήσεις. Δεν έχει κοντομάνικα φορεματάκια οίκου, αλλά τέσσερα πουλόβερ και κουβέρτα από πάνω για να αντέξεις το κρύο. Δεν έχει πούδρα για να μην γυαλίζει το αφράτο μαγουλάκι, αλλά μαύρους κύκλους και αποστέωση από την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Δεν έχει ροζ απαλά χεράκια, αλλά χαρακωμένα από άγρια μεροκάματα χέρια χωρίς ασφάλιση μετά από 18ωρο. Η πραγματικότητα έχει χαράτσι και φόρο, έχει έξωση και πλειστηριασμό, δεν έχει 6,000 ευρώ για τον δήμαρχο, 7,000 για τον περιφερειάρχη, 4,000 ευρώ για τον αντιδήμαρχο, 1,000 ευρώ και κάθε επιτροπή, ούτε σπίτι στις Βρυξέλλες με όλα τα παρελκόμενα για τον σωτήρα ευρωβουλευτή.
Η πραγματική ζωή στην Ελλάδα έχει κόστος λιγότερο από 1 ευρώ ανά πολίτη. Όσο στοιχίζει δηλαδή το ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου τηλεοπτικού χρόνου ή μία λέξη έντυπης συνέντευξης για τον κάθε προβεβλημένο, χωριάταρο ή αρχοντοχωριάταρο, που ακόμα σε πείθει ότι θα σου αλλάξει την πραγματική σου ζωή.-
ΠΗΓΗ

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΧΟΜΕΝΟ "BIG EVENT"

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Ο Ρώσσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, μιλώντας πρόσφατα για τον ρόλο των Δυτικών δυνάμεων στην τρέχουσα κρίση και στα αδιέξοδα της παγκοσμιοποίησης, άφησε να εννοηθεί 

ότι ο ευρω-ατλαντικός πολιτισμός είναι από την φύση του άκαμπτος, άρα τείνει στην καταστροφή, την διάλυση και την παρωδία του.

Η Πράβντα, σε μια ανάλυσή της με τίτλο «Ο Βλαντίμιρ Πούτιν εναντίον του Καρχηδονιακού πολιτισμού» (Nicolas Bonnal, 17/10), επιχείρησε να ερμηνεύσει τα βαθύτερα σημαινόμενα των λόγων του Πούτιν. Επικαλούμενη τα λόγια του Σαίξπηρ στον Άμλετ, όπου ο ήρωας προβλέπει ότι ο κόσμος αυτός «είναι ξεχαρβαλωμένος», επισημαίνει ότι οι τρεις δυτικές μεγάλες δυνάμεις είναι υπεύθυνες για το ότι ο πλανήτης μας μετατρέπεται σε μια τεράστια ταμειακή μηχανή. Αυτή είναι, όμως, η επιδίωξή τους.

Ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις; «Οι ΗΠΑ (περισσότερο μια κοινωνία matrix παρά ένα έθνος-κράτος), η Αγγλία (διανοητικά η πιο επικίνδυνη από τις τρεις) και η Γαλλία που, μετά το 1789, έχει γίνει ο χρήσιμος ηλίθιος αυτού του εφιαλτικού τρίο».

Η Καρχηδόνα, στην οποία αναφέρεται είναι το πρότυπο μιας ολιγαρχικής, διεφθαρμένης δύναμης, που κυριαρχείται από τον οικονομισμό και μπορεί με το χρήμα να χειραγωγεί την κοινή γνώμη και στην συνέχεια να επιβάλει την χαοτική πολιτική της.

«Η Ρωσσία έχει βιώσει αυτή την εξευτελιστική κατάσταση επί Γιέλτσιν, η Γαλλία μετά από την εποχή του Σαρκοζύ και η Αμερική από τον πατέρα Μπους, τον ιδρυτή της παγκοσμιοποίησης και της νέας παγκόσμιας τάξης», τονίζει η Πράβντα.

Σήμερα, η παγκοσμιοποίηση έχει ξεθυμάνει, είτε σαν ιδέα είτε στην πράξη, μετά την οικονομική κατάρρευση του 2007-2008 και τον νέο κύκλο πολέμων και κρίσης, από το 2011, στην Μέση Ανατολή. Αυτά τα γεγονότα ήταν μόνο η αρχή μιας ευρύτερης αναταραχής στις διεθνείς ισορροπίες και, όπως φαίνεται, γύρω στα μέσα της δεκαετίας που ζούμε θα έρθει η στιγμή των μεγάλων και καταλυτικών αποφάσεων.

Η κρίση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος που βιώνουμε έχει απογυμνώσει τον μύθο του «νεοφιλελεύθερου μοντέλου», το οποίο επικράτησε προοδευτικά στις σημαντικότερες οικονομίες του πλανήτη μετά το 1980.

Η επέλαση του ασύδοτου καπιταλισμού ήταν στην ουσία μια «συντηρητική επανάσταση νέου τύπου», κατά τον Pierre Bourdieu (Contre feux. Propos pour server à la resistance contre l’ invasion Néo-libérale, Paris, 1988, μτφ: Σταύρος Τομπάζος, «Φυγόκεντροι Καιροί», σ.34).

Μια «επανάσταση» που είχε μια «πρωτόγνωρη» μορφή, όπως λέει ο Bourdieu: «Δεν επικαλείται, όπως σε παλαιότερες εποχές, ένα μυθοποιημένο παρελθόν με την εξύψωση της γης και του αίματος…, επικαλείται την πρόοδο, τον Λόγο, την επιστήμη (την οικονομία, σ’ αυτή την περίπτωση) για να δικαιολογήσει την παλινόρθωση».

Το αποτέλεσμα ήταν να έλθει ο κόσμος ανάποδα. Να γυρίσει σε μια περίοδο ακραίων κοινωνικών ανισοτήτων, όπως ήταν πριν το κοινωνικό κράτος και τον κρατικά ρυθμισμένο καπιταλισμό. Οι άνεργοι, οι άστεγοι και οι μικρομεσαίοι αστοί, που αποτελούν τις στρατιές των «νεόπτωχων» και έχουν μετατρέψει τις μεγαλουπόλεις σε σκηνικό Ντίκενς του 19ου αιώνα, αντιμετωπίσθηκαν, ελαφρά τη καρδία, ως παράπλευρα φαινόμενα της παγκοσμιοποίησης.

Οι άνθρωποι υπολογίζονται σαν μια απλή στατιστική από τους τοκογλύφους και τους τραπεζίτες των περίφημων «αγορών». Σάρκα και οστά έχουν μόνο οι διάφοροι Ρότσιλντ και Σόρος και η «μυημένη» κουστωδία τους, τα «goldenboys», οι δουλόφρονες «πολιτικοί» και οι ενσωματωμένες πνευματικές και δημοσιογραφικές «πόρνες», που υπηρετούν το άπληστο κοσμοείδωλό τους.

Όπως λέει ο νομπελίστας Joseph E. Stiglitz: «Ο σύγχρονος τεχνολογικός πόλεμος σχεδιάστηκε για να καταργήσει κάθε επαφή: Οι βόμβες ρίχνονται από ύψος 15.000 μέτρων για να μην «αισθάνεται» ο πιλότος τι κάνει. Στη σύγχρονη οικονομία τα πράγματα λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Από το ύψος ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, επιβάλλονται πολιτικές που θα τις σκεφτόταν κανείς και δεύτερη φορά αν γνώριζε τις ανθρώπινες υπάρξεις που θα του ρημάξουν τη ζωή» (Globalization and Its Discontents, W.W.Norton, 2002).

Το ΔΝΤ, ο επίσημος χαρατζής (φοροεισπράκτορας) των παγκόσμιων αγορών, καταστρέφει τις χώρες μέσα από μια εντελώς νεο-αποικιοκρατική αφαίμαξή τους για λογαριασμό της παγκόσμιας χρηματικής ολιγαρχίας –το 0,7% του παγκόσμιου πληθυσμού που κατέχει το 41% του παγκόσμιου πλούτου, σύμφωνα με το Global Wealth Report του 2013.

(Εδώ αξίζει να θυμηθούμε ότι μια από τις πρώτες ενέργειες της Ελληνικής Επανάστασης την άνοιξη του '21 ήταν η δημιουργία ένοπλων σωμάτων για να εκτελέσουν τους Οθωμανούς χαρατζήδες, το αντίστοιχο των σημερινών τροϊκανών…).

Το μεγάλο νεοφιλελεύθερο ψεύδος των τελευταίων δεκαετιών, ότι η ελεύθερη και αυτορυθμιζόμενη αγορά μπορούν να παράγουν συνεχώς πλούτο, κατέρρευσε μετά το 2007. Η επίσημη κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος αποφεύχθηκε μόνο με την μεταφορά των τοξικών καταθέσεων στα κράτη, οπότε όλα τα χρηματοπιστωτικά συστήματα παγκοσμίως έγιναν τοξικά.

Έτσι, πλησιάζουμε στην χρεωκοπία των κρατών και η πρόσφατη εμπειρία, όπου η πτώχευση του αμερικανικού δημοσίου αποφεύχθηκε στο παρά πέντε, ήταν, ίσως, το τελευταίο καμπανάκι. Το μέλλον μας έχει ήδη πουληθεί και αναλωθεί, καταστράφηκε από το πρόσφατο «πάρτυ» της μεταψυχροπολεμικής «μονοπολικής» (των ΗΠΑ) ευφορίας.

Όταν το οικονομικό σύστημα, ή το δολάριο, καταρρεύσει, θα είναι αδύνατον να αγοράσουμε τροφή, καύσιμα και φάρμακα. Η μόνη επιλογή για κάθε κυβέρνηση στο σημείο αυτό θα είναι να ελέγξει τις εξεγέρσεις και την βία που θα ακολουθήσουν κηρύσσοντας στρατιωτικό νόμο. Το είδαμε στα μέσα του Οκτώβρη να εκτυλίσσεται σαν σενάριο στις ΗΠΑ, όπου το πρακτορείο AP επιβεβαίωσε ότι το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας είχε ανοικτή εντολή αγοράς για 1,6 δισεκατομμύρια δεσμίδες πυρομαχικών. Θεάθηκαν τεθωρακισμένα να κινούνται στους δρόμους και στον ουρανό να πετάνε drones (http://beforeitsnews.com, 10/10/2013).

Όπως έγινε γνωστό, επίσης, ο μηχανισμός ασφαλείας της αμερικανικής κυβέρνησης επεξεργάζεται σενάρια οικονομικής κατάρρευσης, αλλά αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Αμερική. Η Ελβετία, επίσης, ασχολήθηκε πρόσφατα με παιχνίδια πολέμου τα οποία προσομοίωναν ένα σενάριο οικονομικής κατάρρευσης, καθώς και μια εισβολή εκατομμυρίων προσφύγων από χρεωκοπημένα κράτη.

Στην πραγματικότητα, τώρα, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών κοινοποίησε μια αναφορά που υποδηλώνει ότι η κρίση χρέους του κράτους μπορεί να οδηγήσει σε τόσο καταστροφική κατάρρευση, η οποία θα διαρκέσει για πάνω από μια γενιά.

Μετά την χρεωκοπία των κρατών θα ακολουθήσει η χρεωκοπία των κοινωνιών. Αυτό το σχέδιο προωθείται. Οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές της παγκοσμιοποίησης –τραπεζίτες και κερδοσκόποι- γνωρίζουν τι έρχεται και ότι μπορεί να συμβεί πολύ, πολύ γρήγορα. Όλοι περιμένουν να φθάσει η ημέρα της πτώσης, αυτό που πολλοί, στις μυστικές υπηρεσίες όλου του κόσμου, αποκαλούν «The Big Event» (Το Μεγάλο Γεγονός)! Η στιγμή είναι κοντά, αλλά πότε;

Δεν συνέβη στις 17 Οκτώβρη για να αρχίσει το ντόμινο στην Αμερική. Μπορεί, όμως, να συμβεί μέχρι το τέλος του 2013; Το 2014 ή το 2015; Αν όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες καταρρεύσουν, αμέσως θα χαθεί και μια χώρα από τον χάρτη της Μέσης Ανατολής: το Ισραήλ!

Ένα κατακλυσμικό «Μεγάλο Γεγονός» (Big Event) πλησιάζει που θα συμβεί κάπου γύρω στο 2014 –ή κατά την διάρκεια του έτους ή λίγο μετά- και θα καθορίσει την πορεία του υπόλοιπου 21ου αιώνα, σύμφωνα με μια μελέτη του ακαδημαϊκού, καθηγητή του Cambridge, Nicholas Boyle.

Το βιβλίο του, με τίτλο «2014 – How to survive the next world crisis» (2014 – Πώς να επιβιώσετε από την επόμενη παγκόσμια κρίση), προσφέρει μια έρευνα ζωής σε πεδία όπως η πολιτική, η οικονομία, η φιλοσοφία, η θεολογία και η λογοτεχνία. (Cambridge University, http://phys.org/news195989079.html).

Το κεντρικό μήνυμα των ισχυρισμών του είναι ότι είμαστε στις αρχές της κρίσης και ότι, γύρω στα μέσα της τρέχουσας δεκαετίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποτελέσουν τον παίκτη-κλειδί σε μια σειρά αποφάσεων σχετικά με το μέλλον του κόσμου. Το βιβλίο ισχυρίζεται ότι όλα τα ζητήματα, τα οποία σφράγισαν τις παγκόσμιες πολιτικές σε κάθε έναν από τους τελευταίους πέντε αιώνες, ήρθαν στο προσκήνιο κατά την διάρκεια της δεύτερης δεκαετίας του. Το 1914, για παράδειγμα, το αποτέλεσμα ήταν ένας καταστροφικός πόλεμος, ο οποίος συνοδεύτηκε από δεκάδες συγκρούσεις και εντάσεις.Αντίθετα, το 1815, μετά την μάχη του Βατερλώ και το Συνέδριο της Βιέννης, υπήρξε για 100 σχεδόν χρόνια σχετική ειρήνη. Όμοια, ισχυρίζεται η μελέτη, το μέσον αυτής της δεκαετίας φαίνεται ότι θα γίνει το πεδίο όπου θα συγκλίνουν οι πιο πιεστικές ανησυχίες του σήμερα.

«Πλησιάζουμε στο σημείο των αποφάσεων, αφού η λύση των βαθύτερων ζητημάτων που άρχισαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί πλέον να αναβληθεί», ισχυρίζεται ο καθηγητής Boyle. «Μέχρι το 2014, το κληροδότημα του 21ου αιώνα θα είναι η αποφασιστικότητά μας για το καλύτερο ή το χειρότερο».

Όλη αυτή η φιλολογία… και παραφιλολογία για τα μέσα της δεκαετίας δεν γίνεται μόνο εξ αιτίας του «συνδρόμου του 1914». Τότε, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε, ανατρέποντας ισορροπίες αιώνων στην Ευρώπη, και άνοιξε τον δρόμο για τις επαναστάσεις και τα καθεστώτα του μεσοπολέμου με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ανθρωπότητα.

Στις ημέρες που ζούμε σήμερα, πέρα από προκατειλημμένους φόβους και ιστορικές αντιστοιχίες, υπάρχουν οι αντικειμενικές ενδείξεις ότι η «Καταιγίδα» έρχεται, καθώς η προηγούμενη παγκόσμια νομιμότητα έχει τελειώσει, ενώ το περίγραμμα μιας νέας ισορροπίας δεν έχει ακόμα διαφανεί.

Μερικές ενδείξεις είναι:

α) Η παγκοσμιοποίηση έχει σαφώς σταματήσει με την μορφή που την γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια. Το κορυφαίο βρετανικό περιοδικό Economist, σε ειδικό αφιέρωμά του στο θέμα (12 Οκτωβρίου 2013) με τίτλο «The gated globe», αναγνωρίζει ότι το μοντέλο της Ουάσιγκτων -των ανοικτών αγορών και του ελάχιστου κράτους- έχει τελειώσει «δίνοντας χώρο στο πιο παρεμβατικό και εθνικιστικό μοντέλο».

β) Η επεκτατική πολιτική των ΗΠΑ έχει φτάσει στα όρια της ιμπεριαλιστικής δυνατότητάς της με έναν στρατιωτικό προϋπολογισμό να πλησιάζει τα 700 δισ. δολάρια, την ώρα που τα τεράστια ελλείμματα την φέρνουν στο χείλος του γκρεμού.

γ) Η Ευρώπη, αντιμέτωπη με την πρωτοφανή ηθική, δημογραφική και οικονομική κρίση, παραπαίει στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο, την ώρα που ο ευρωσκεπτικισμός και τα εθνικιστικά πολιτικά κινήματα κερδίζουν δυναμικά έδαφος σε όλες τις χώρες.

δ) Μπαίνουμε στην δίνη ενός νέου Ψυχρού Πολέμου ΗΠΑ-Ρωσίας αφ’ ότου οι ΗΠΑ υποχρεώθηκαν να υποχωρήσουν σε δύο σημαντικά ζητήματα: Όταν η Ρωσία αντέδρασε ακαριαία στην επίθεση της Γεωργίας, συμμάχου των ΗΠΑ, το 2008, και το καλοκαίρι εφέτος καθώς Ρωσία και Κίνα δεν επέτρεψαν στην Ουάσιγκτον να βομβαρδίσει τον Άσσαντ. Αυτό σήμανε το τέλος της «μονοπολικής» παγκοσμιοποίησης. Συγχρόνως, το Ισραήλ τείνει να απομονωθεί στην Μέση Ανατολή μετά και την σύγκρουσή του με την Τουρκία.

ε) Η Αμερική, ως ηγέτιδα δύναμη της παγκοσμιοποίησης δια της «εξαγωγής δημοκρατίας», έχει καταστεί εντελώς αναξιόπιστη. Η «θεωρία των μεγάλων ψεμάτων» (Great lies theory) του Αδόλφου Χίτλερ, που ακολούθησε ο Λευκός Οίκος από το 2001 μέχρι φέτος το καλοκαίρι στην Συρία, δεν μπορεί πλέον να πείσει τα εκατομμύρια των πολιτών ενάντια στην κοινή λογική και το κοινό καλό. Οι περισσότεροι Αμερικανοί πολίτες, όχι μόνο δεν πείσθηκαν για τα χημικά του Άσσαντ, αλλά υποστήριξαν την θέση της ρωσικής ηγεσίας στο ζήτημα της συριακής κρίσης. Είναι ίσως η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι παρόμοιο.

στ) Ένας πολυπολικός κόσμος αναδύεται και ένα συγκεκριμένο μοντέλο αρχίζει να εμφανίζεται: περισσότερη κρατική παρέμβαση στην ροή του χρήματος, περισσότερος τοπικισμός για το εμπόριο, περισσότερος κρατικός καπιταλισμός, δηλαδή, που επέτρεψε στην Κίνα και τις άλλες αναδυόμενες χώρες –Ινδία, Βραζιλία και Ρωσία- να ξεπεράσουν την κρίση, παραμένοντας σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι ο δυτικός κόσμος.

Μέσα σ’ αυτό το συγκρουσιακό περιβάλλον δεν μπορεί να αγνοηθεί η σημασία κάθε εθνικής οντότητας ή να παραμεληθεί γιατί έτσι θέλει κάποια ιδέα των παγκοσμιοποιητών. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα ίσως για τις ελίτ της παγκοσμιοποίησης που με «θρησκευτική» προσήλωση θα επιχειρήσουν να ξεπεράσουν την κρίση ενώνοντας με την βία ένα απρόθυμο κόσμο κάτω από μια παγκόσμια τυραννία, προκαλώντας ανείπωτη δυστυχία.

Αξίζει να θυμηθούμε, τελειώνοντας, ένα αφιέρωμα του Economist, στις 9 Ιανουαρίου του 1988, πριν από 30 χρόνια, συνοδευόμενο από ένα εξώφυλλο με το χρυσό νόμισμα του «Φοίνικα». Ο τίτλος μπορεί να ήταν προφητικός: Παγκόσμιο Νόμισμα το 2018.

Το 2018 συμπίπτει και με τα 70 χρόνια από την ίδρυση του Ισραήλ (1948-2018) και αντιστοιχεί στην σχετική «προφητεία» που αναφέραμε πιο πάνω. Μας δίνει, ίσως, και μια εξήγηση για την περίεργη δήλωση του Κίσσινγκερ την άνοιξη, ότι «το Ισραήλ δεν θα υφίσταται το 2022», που προκάλεσε μεγάλα ερωτηματικά. Μήπως το «Big Event» που φοβούνται οι Εβραίοι έχει σχέση με ένα νέο παγκόσμιο «Ολοκαύτωμα» προκειμένου να επιβληθεί τελικά βίαια η Νέα Παγκόσμια Τάξη;

Όλοι δείχνουν να αισθάνονται ότι σύντομα θα χτυπήσει το καμπανάκι της Γης. Όμως, ο καθένας καταλαβαίνει το Big Event με έναν δικό του τρόπο, όπως είπε πρόσφατα στο Λονδίνο ο Ρώσος φιλόσοφος Αλεξάντερ Ντούγκιν, μιλώντας σε ένα συνέδριο με θέμα «The End of The Present World» (Το τέλος του Σημερινού Κόσμου), (London Conference, 12/10/2013).

«Για τους Ιρανούς είναι η εμφάνιση του Μαχντί. Για τους Εβραίους είναι η έλευση του Μεσσία. Για τους Ευρωπαίους η αφύπνιση του κοιμώμενου αυτοκράτορα. Για τους Βουδιστές είναι ο Μαιτρέγια. Για τους Ρώσσους είναι η αποκάλυψη της Αγίας Σοφίας…».

Όλα τα φαντάσματα της ανθρωπότητας που είχε απωθήσει ο μοντερνισμός κι ο καταναλωτισμός ξαναζωντανεύουν ανήσυχα και, αυτή τη φορά, ίσως κανένας πόλεμος να μην είναι αρκετός για να αναδείξει τον νικητή του κόσμου.

[Δημοσιεύθηκε στο Hellenic Nexus τ.79, Νοέμβριος 2013]

ΠΗΓΗ

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Όταν η Αργεντινή και η Βραζιλία προσπαθούσαν να βάλουν φρένο στα Μνημόνια και τη χρηματοδότηση της Ελλάδας με τους γνωστούς όρους, οι φυλές των Κεδίκογλου κατηγορούσαν τον Τσίπρα για τις επισκέψεις του στις εν λόγω χώρες. Βάφτιζαν εχθρούς της Ελλάδας την Αργεντινή και τη Βραζιλία.

Τώρα που βγήκε στη δημοσιότητα το απόρρητο πρακτικό της τελευταίας συνεδρίασης του ΔΝΤ για την εμπλοκή του στο θέμα της Ελλάδας, διαβάζουμε ότι εκτός από τις Αργεντινή και Βραζιλία – που επηρέαζε ο Τσίπρας σύμφωνα με τους κυβερνητικούς γκεμπελίσκους – τις ίδιες ενστάσεις διατύπωναν η Αυστραλία, η Κίνα, η Αίγυπτος, ο Καναδάς, η Ρωσία, η Ελβετία, η Ινδία  και… οι ΗΠΑ.

Τώρα οι φυλές των Κεδίκογλου το βούλωσαν όπως συνηθίζουν να κάνουν κάθε φορά που αποκαλύπτεται πόσο λερωμένη είναι η φωλιά τους, πόσα ψέματα μας είπαν, πόσες αλήθειες μας έκρυψαν, πόσο μεγάλη ευθύνη φέρουν για τη σημερινή κατάσταση. Είναι τόσα πολλά τα ψέματα που μοίρασαν με τεράστια απόλαυση ώστε πλέον ξεχείλισαν από μέσα τους και τα ξερνάνε ασυλλόγιστα όπως πρόσφατα έκανε ο Α. Γεωργιάδης ομολογώντας ότι γνώριζΑΝ από την πρώτη στιγμή πως τα Μνημόνια ήταν καταστροφικά.

Τώρα, οι φυλές των Κεδίκογλου, ο «πατριώτης» Σαμαράς και ο άπατος Βενιζέλος δεν εξηγούν πώς έγινε και οι χώρες του ΔΝΤ που αντιδρούσαν στο «πρόγραμμα σωτηρίας» της Ελλάδας, το έκαναν επειδή αμφισβητούσαν τις αισιόδοξες παραδοχές για την ανάπτυξη που συνόδευαν το πρόγραμμα – αυτήν την ίδια αισιοδοξία που μέχρι σήμερα ρέει ως βρωμερός εμετός από τη Στουρνάρεια πηγή –  και δήλωναν τους φόβους τους για τον κίνδυνο που θα αντιμετώπιζε το εγχείρημα υπό την ασφυκτική προς την Ελλάδα απαίτηση διψήφιας (σε ποσοστό) δημοσιονομικής προσαρμογής και τη δοκιμασία της ελληνικής κοινωνίας.

Νοιάζονταν για τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας η Αυστραλία, η Κίνα, η Αίγυπτος, η Βραζιλία, η Αργεντινή, ο Καναδάς, η Ρωσία, η Ελβετία, η Ινδία  και οι ΗΠΑ, αλλά ποτέ δεν νοιάστηκαν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας – και όχι ελληνικές κυβερνήσεις. Δεν ενδιαφέρθηκε ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου, ούτε ο Παπαδήμος, ούτε ο Σαμαράς ούτε αυτά τα αμόρφωτα και άψυχα σκιάχτρα των βουλευτικών εδράνων που ψήφιζαν «ναι σε όλα», ναι στην όλη καταστροφή.

Ήταν οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί, οι Γερμανοί και προσωπικώς η «φίλη της Ελλάδας» Μέρκελ που διαβεβαίωναν το ΔΝΤ ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, διότι η Ευρωζώνη θα στήριζε την Ελλάδα και ότι θα φρόντιζαν να μη χτυπηθεί αλύπητα η ελληνική κοινωνία. Όχι, όλα αυτά δεν αποδεικνύουν ότι το ΔΝΤ είναι καλό και η Ε.Ε. η κακιά της υπόθεσης.

Και οι δύο θεσμοί είναι οι μεγαλύτερες παρατράπεζες του κόσμου. Το μεγαλύτερο τοκογλυφικό κύκλωμα. Όμως αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά, ότι το ΔΝΤ ήθελε πίσω τα λεφτά του και τα κέρδη από τους τόκους, ενώ η Γερμανία και το υπό την εξουσία της διευθυντήριο της ευρωζώνης ήθελαν ολόκληρη τη χώρα μας στο πιάτο. Δεν αρκούσαν στη Γερμανία τα κέρδη που διαρκώς βγάζει από την Ελλάδα, θέλει την Ελλάδα. Τη γη, το νερό, τον αέρα.

Αυτή τη Γερμανία υπηρέτησαν πιστά ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Αντώνης Σαμαράς και όλα τα άψυχα σκιάχτρα των βουλευτικών εδράνων που ψήφιζαν «ναι σε όλα».

Για όλα αυτά, μούγκα οι φυλές των Κεδίκογλου. Καθημερινά ομολογούν την ενοχή τους αρνούμενοι να απολογηθούν για την προδοσία. Μας υποτιμούν μέχρι την τελευταία τους στιγμή.  Δεν καταδέχονται να απαντήσουν σε ό,τι παγκοσμίως πλέον στρέφεται εναντίον τους. Τους έχει τυφλώσει η αλαζονεία και η βεβαιότητα πως κανείς δε θα τους πειράξει για όσα φρικτά εγκλήματα έκαναν εναντίον της χώρας και των κατοίκων της. Μια βεβαιότητα που στηρίζεται στην ατιμωρησία όλων των προηγούμενων που εγκλημάτησαν πάνω μας και κυρίως εκείνου του αρχιαρουραίου, του Σημίτη.
ΠΗΓΗ

Financial Times για ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ:"GOLDEN DAWN prepares for election race"

©Getty

Feb 7, 2014 WORLD

Golden Dawn prepares for election race

Neo-nazi plans to run for Athens mayor despite racism charges

Sitting in a cramped office decorated in Greece’s blue-and-white national colours, Ilias Kasidiaris talks about his plans to run for mayor of Athens – from a prison cell.

“The government’s aim is to put me in jail before the elections so that I don’t have the right to speak in public,” he says. “But I will still be a candidate unless they pass a special law stripping me of my political rights.

Such are the campaign considerations these days for Greece’s far-rightGolden Dawn party. Its neo-Nazi founder, Nikos Mihaloliakos, is already in jail awaiting trial on charges of running a criminal organisation.

As a result, Mr Kasidiaris, the party spokesman, has acquired the role of acting leader even though he, too, faces criminal charges. A former Greek army commando, the 35-year-old shot to prominence during a general election campaign in 2012, when he threw a glass of water at a leftwing parliamentary candidate and slapped a former communist lawmaker on a breakfast television show.

He is accused of racism and hate speech, yet video-clips on You Tube of his speeches in parliament attract hundreds of thousands of hits.

“We are not extremists, fascists or neo-Nazis, as they claim. They just want to block a popular nationalist organisation. And unfortunately there are judges in Greece who serve political interests,” Mr Kasidiaris said in an interview at the party’s headquarters, a modest Athens office building whose most remarkable feature is a heavy steel door securing its entrance.

Support for Golden Dawn fell sharply after a party supporter confessed to the fatal stabbing last year of Pavlos Fyssas, an anti-fascist rapper, following an argument in a bar. Yet it has since rebounded to about 10 per cent, according to recent opinion polls.

The revenge killing of two Golden Dawn members in a drive-by shooting outside a party office in suburban Athens, which was claimed by a leftwing extremist group, triggered a wave of sympathy.

Some analysts now predict that Golden Dawn could win 15-20 per cent of the vote in May’s European parliament elections – even challenging the centre-right New Democracy party of Antonis Samaras, the prime minister, for second place behind the far-left Syriza party, the main opposition.

Based on its alleged criminal activity, it is widely expected that Golden Dawn will be banned from participating in that contest. Yet the party has already drawn up a contingency plan to ensure its survival: A new political party, National Dawn, was officially registered last month by 200 Greeks who are supporters but not members of Golden Dawn.

“The government wants to outlaw Golden Dawn, which would amount to a coup and be destructive of the political system. National Dawn has been set up to represent the millions of Greek patriots in this country and contest the elections if we are banned,” he said.

“National Dawn will run a full list of very reputable candidates – retired army generals, university professors, respected doctors. They’ll get strong support from the rising numbers of nationalist voters in Greece,” he added.

The popularity of a party with neo-Nazi roots and symbols in a country brutalised by the Nazi Germany in the second world war may confound many. To Mr Kasidiaris, Golden Dawn’s appeal is straightforward: it stems from its willingness to provide support for ordinary Greeks hit hard by the economic crisis, and its no-holds-barred criticism of the political establishment.

“We’re the only party that supports Greek citizens suffering hardship because of the recession, through regular food distributions and medical help offered free of charge by doctors working with us,” he said.

Golden Dawn’s 18 lawmakers contribute 60 per cent of their monthly salary of €6,000 to social welfare operations, he said. But food distributions have been cut back following an overwhelming vote by parliament to scrap the party’s €850,000 annual grant from the state budget.

“We want a thorough cleansing of the political system, a real catharsis. The politicians who have stolen billions from the taxpayers over the years must give the money back and go to jail, “ he said, citing recent scandals over the alleged payment of bribes in defence procurement deals.

Asked about scores of violent attacks on immigrants allegedly carried out by Golden Dawn supporters – documented by Greek anti-racist groups and international organisations such as Doctors of the World – Mr Kasidiaris pleads ignorance.

“We don’t know who’s responsible for such things,” he said. “But our position on immigrants is quite clear: the law must be applied. People who enter Greece without papers must be deported back to where they came from. We shouldn’t make reception centres for them when thousands of Greeks are homeless.”

Μπορεί στο προτεκτοράτο των Αθηνών οι γραικύλοι που κυβερνούνε να διατάζουνε δημοσκοπήσεις ψεύτικες και κάλπικες, όμως εκεί στο Αμέρικα, οι διεθνείς επικυρίαρχοι κοιτάνε τις δημοσκοπήσεις τις πραγματικές, που τους παρέχει η πρεσβεία τους. Θυμίζουμε ότι στην δημοσκόπηση της αμερικανικής πρεσβείας που διέρρευσε προ διμήνου η Χρυσή Αυγή είχε υποσκελίσει την ΝΔ αποσπώντας το 17,5% των ψήφων, έναντι μόλις 13,5% που έπαιρνε η Νέο Πασοκοκρατία.

Σε άρθρο τους περί των εκλογών και της Χρυσής Αυγής οι Financial Times παραδέχονται του λόγου το αληθές , λέγοντας ότι «αναλυτές προβλέπουν ότι η Χρυσή Αυγή θα πάρει 15%-20% στις ευρωεκλογές του Μαΐου και θα μπορούσε ακόμη και να κοντραριστεί με την Νέα Δημοκρατία για την δεύτερη θέση, πίσω από τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ». Οι αναλυτές βέβαια που το προβλέπουν αυτό δεν είναι άλλοι από τους αναλυτές της αμερικανικής πρεσβείας.

Καθίσταται, λοιπόν, σαφής ο λόγος για τον οποίο η Νέα Δημοκρατία προβαίνει σε όλες αυτές τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις εναντίον της Χρυσής Αυγής, με την αγαστή συνεργασία επιόρκων σε σταυροφορία τύπου λαϊκού δικαστηρίου της Σοβιετίας. Η Χρυσή Αυγή έχει υποσκελίσει την Νέα Δημοκρατία σε ποσοστά, οπότε αυτό που διακυβεύεται τώρα για την παράταξη της αμαρτίας είναι η ίδια της η ύπαρξη. Όπως ευστόχως διατύπωνε στο παρελθόν το σαμαρικό antinews η κυβέρνηση βρίσκεται σε έναν «αγώνα υπαρξιακών διαστάσεων» εναντίον της Χρυσής Αυγής.

Κοινώς, η Νέα Δημοκρατία προβαίνει στις παράνομες και αντισυνταγματικές διώξεις εναντίον της Χρυσής Αυγής, γιατί αλλιώς συντόμως θα έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ, το οποίο στην δημοσκόπηση της αμερικανικής πρεσβείας βρίσκεται κάτω από 3% και συντόμως τερματίζει την ίδια του την ύπαρξη. Αν στις εκλογές επιβεβαιωθούν τα δεδομένα και η Νέα Δημοκρατία βρεθεί κάτω από την Χρυσή Αυγή, θα έχουμε το ίδιο φαινόμενο που είχαμε με το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, όπου οι ψηφοφόροι μετακινήθηκαν απότομα. Έτσι την επομένη των εκλογών η ΝΔ θα βρεθεί στο 4-5% και η Χρυσή Αυγή στο 30%. Αυτό προσπαθεί να προλάβει ο Σαμαράς, ο Δένδιας και ο Αθανασίου, βιάζοντας το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους. 

ΠΗΓΗ

Εκεί που γιουχάρονται οι πολιτικάντηδες, καταχειροκροτούνται οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής - ΒΙΝΤΕΟ

Θερμότατη υποδοχή επεφύλαξαν δτην Χρυσή Αυγή οι κάτοικοι της Κεφαλονιάς που δοκιμάζονται σκληρά από τον Εγκέλαδο, αλλά και από την αδιαφορία της μνημονιακής κυβέρνησης που αρκείται σε επικοινωνιακά σόου.
Κλιμάκιο Συναγωνιστών προσέφερε 40 τόνους εμφιαλωμένο νερό και είδη πρώτης ανάγκης, ενώ ο εκπρόσωπος Τύπου της Χρυσής Αυγής τόνισε σε δηλώσεις του πως θα έπρεπε τα χρήματα που κόπηκαν αντισυνταγματικά από την χρηματοδότηση του κόμματος, να δίνονταν για παροχή βοήθειας στους δοκιμαζόμενους κατοίκους.
Οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής καταχειροκροτήθηκαν κατά την διάρκεια της περιοδείας στο νησί, την ίδια ώρα που οι ξεπουλημένοι πολιτικάντηδες δεν μπορούν να σταθούν εκεί ούτε για δευτερόλεπτο εξαιτίας της οργής των κατοίκων.

ΠΗΓΗ

Η Χρυσή Αυγή στην Κεφαλλονιά - 40 τόνοι εμφιαλωμένου νερού και ειδών πρώτης ανάγκης για τους σεισμοπαθείς.

Θερμή υποδοχή επεφύλαξαν Έλληνες πολίτες του Ληξουρίου στο κλιμάκιο της Χρυσής Αυγής που μετέβη σήμερα στην Κεφαλλονιά.

40 τόνοι εμφιαλωμένο νερό και ειδών πρώτης ανάγκης, προσφορά του Λαϊκού Συνδέσμου μετεφέρθησαν στο νησί που επουλώνει τις πληγές του από τη μεγάλη θεομηνία.

Κλιμάκιο Συναγωνιστών, παρουσία των βουλευτών Κασιδιάρη και Μπαρμπαρούση μετέβη στις πληγείσες περιοχές, στις σκηνές που έστησε ο Ελληνικός Στρατός, στο γηροκομείο και το νοσοκομείο που στεγάζεται προσωρινά στο κλειστό γυμναστήριο Ληξουρίου.





Οι πάντες δηλώνουν την οργή τους κατά του πολιτικού συστήματος και ζητούσαν από τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής να αγωνιστούν ακόμα πιο δυναμικά για τα δίκαια του Ελληνικού Λαού.



Θα ακολουθήσει πλούσιο τηλεοπτικό υλικό από την σημερινή περιοδεία.


ΠΗΓΗ

Είναι ο Μπόμπολας, ηλίθιε!

Πρώτα ήρθε για τις τηλεοπτικές συχνότητες που θα του εξασφάλιζαν επικοινωνιακή ασυλία, τον έλεγχο της προπαγάνδας και τη δυνατότητα να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις και να παίρνει δημόσια έργα. Δε μίλησες γιατί θα σου προσέφερε τη δυνατότητα να θαυμάζεις την Κορομηλά, τον Ανδρέα Μικρούτσικο, τον Χατζηνικολάου, τον Αρναούτογλου, τον Πρετεντέρη και τον Κωστόπουλο...

Μετά ήρθε για τα δημόσια έργα φλέβα χρυσού των Ολυμπιακών Αγώνων. Υπερκοστολογήσεις, καθυστερήσεις, δυσαναλογία κόστους-ποιότητας, αυτοκινητόδρομοι με εκατόμβες νεκρών και τραυματιών. Δεν μίλησες γιατί "Η Ελλαδάρα πήρε Ολυμπιάδα ρε φίλε!!!" και ανατρίχιαζες από εθνική υπερηφάνεια και συγκίνηση...

Μετά ήρθε για τις Σκουριές και την Χαλκιδική. Δεν μίλησες γιατί ο Πρετεντέρης σου είπε ότι αυτό ονομάζεται ανάπτυξη και γιατί εσύ συχνάζεις στην trendy Καλλιθέα και στα vip beach bar του Κανάκη στην Φούρκα...

Μετά ήρθε για να πάρει δάνειο 98.000.000 για το ήδη χρεωμένο Mega από τις πτωχευμένες τράπεζες που ΕΣΥ αναχρηματοδότησες μέσω μνημονίου, ενώ εδώ και 4 χρόνια το μαγαζί του είναι ζημιογόνο και είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει να το αποπληρώσει. Δεν μίλησες γιατί αν δεν είχε να πληρώσει τον Κωστόπουλο, την Μπαλατσινού και την Τρέμη εσύ τι θα έβλεπες τα πρωινά και τα βράδια;

Μετά ήρθε για να κλείσει την ΕΡΤ γιατί η διαφημιστική πίτα δεν έφτανε πλέον για όλους και μόνο με Pretty Bra και Έξυπνες Σίτες δεν την βγάζανε. Δεν μίλησες γιατί δεν έβλεπες ΕΡΤ και είχες ακούσει από τον Πρετεντέρη και την Τρέμη ότι ήταν κηφήνες που τρώγανε κρατικά λεφτά...

Μετά ήρθε για να αυξήσει τα διόδια σε δρόμους σκοτώστρες που αυτός κατασκεύασε και παρότι το κόστος κατασκευής τους αποσβέστηκε, εσύ συνεχίζεις να πληρώνεις. Δεν μίλησες γιατί ο Πρετεντέρης σου είπε πως η επανεκκίνηση των έργων στους αυτοκινητοδρόμους θα φέρει νέες θέσεις εργασίας και ανάπτυξη και γιατί ο Σαμαράς σε είχε αναγκάσει να πουλήσεις το αυτοκίνητο οπότε δεν σε αφορούσε...

Όχι, δεν θα έρθει για σένα. Λάθος φαντάστηκες. Δεν χρειάζεται να έρθει για σένα. Σε αποτελείωσε χωρίς καν να σε πλησιάσει. Εκσυγχρονίστηκε και ο φασισμός και το τσιτάτο του Martin Niemöller!

Είναι ο Μπόμπολας, ηλίθιε!
ΠΗΓΗ

Εντολή - Τελεσίγραφο προς ΣΥΡΙΖΑ, από την Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (American Jewish Committee) για "κόψιμο" του Θεόδωρου Καρυπίδη

Είναι πολύ δύσκολο να αντιστρέψεις μία γενικευμένη άποψη για τα "πρέπει" και τα "διότι" που έχουν χρόνια εμφυτευθεί στο μυαλό του έλληνα πολίτη.
Υπάρχει ένας κώδικας καθωσπρεπισμού που είναι δύσκολο να ανατραπεί.
Η πολιτική έχει κομματιαστεί σε αρχηγικά κόμματα με την περιβόητη λαϊκή κυριαρχία να είναι ένα γράμμα κενό.
Ο εγκλωβισμός σε πολιτικά μαντριά με κομματάρχες και κομματόσκυλα  να είναι το κυρίαρχο στη δημόσια πολιτική ζωή, για τις όποιες απόψεις να συνάδουν ή ακόμη και να επιβάλλονται για την πολιτική, της καθεστηκυίας τάξης.
Οι ρόλοι αλλάζουν και τα φαινόμενα μάλλον απατούν.
Τα κόμματα και οι ιδεολογίες έχουν ευτελισθεί και αυτό που ίσως κυριαρχεί είναι οι χορηγοί και οι δημοσκοπήσεις.
Δείτε το video που ακολουθεί και ίσως σας λυθούν πολλές απορίες και ερωτηματικά για το που οδηγείται η πολιτική των πολιτικών και ποιος εκφράζει τι και ποιος φοβάται τις αλήθειες:

Μετά την παραπάνω συνέντευξη άρχισαν τα όργανα: 
"Η ιστορία του καμουφλαρισμένου Χρυσαυγίτη σε υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Δυτική Μακεδονία δεν σταματά εδώ: ο Θεόδωρος Καρυπίδης ως παρουσιαστής του καναλιού FLASH κάλεσε στην εκπομπή του τον εκπρόσωπο και βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη! Ενώ όπως θα δείτε αναλυτικά στη συνέχεια, αφού τον καλησπέρισε τον «ευχαριστεί ΘΕΡΜΑ που ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή του»!"

Μετά το αποκαλυπτικό video διαβάστε προσεκτικά και την ανάρτηση του υποψήφιου με τον ΣΥΡΙΖΑ, Θεόδωρου Καρυπίδη:

Αυτή η ανάρτηση ήταν που ενόχλησε, αυτά που ειπώθηκαν στο video ή κάτι άλλο ;

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι ενοχλήσεις και οι παρεμβάσεις ήρθαν από έξω και για αυτό οδήγησαν σήμερα το απόγευμα τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνο Λάμπρου και Μάνια Μπαρσέφσκι, να ζητήσουν έκτακτη σύγκληση του οργάνου για να επανεξετάσει τις υποψηφιότητες του κόμματος στη Δυτική Μακεδονία και την Πελοπόννησο, υπό το πρίσμα νέων δεδομένων που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας, καθώς και των αντιδράσεων των τοπικών οργανώσεων.

Όπως μας πληροφορεί το γνωστό "Πρώτο Θέμα" το οποίο μας δίνει μία άλλη διάσταση που φαίνεται καθαρά η εξωτερική παρέμβαση του AJC:
Τίτλος: "Δεν πάει ο Τσίπρας στην Κοζάνη να τον στηρίξει, αλλά ο γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, Δημήτρης Βίτσας"
Ανεξέλεγκτες διατάσεις λαμβάνει η επιλογή του κ. Θεόδωρου Καρυπίδη για την θέση του υποψηφίου περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας με τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς οι κατά καιρούς δημοσιευμένες θέσεις του προκαλούν ισχυρούς κλυδωνισμούς στο εσωτερικό του κόμματος και έντονη δυσφορία σε ορισμένα στελέχη του.

Είναι ενδεικτικό ότι ο κ. Δημήτρης Παπαδημούλης ανήρτησε στο Twitter σχόλιο που αναφέρει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλήρως αντίθετος με κάθε μορφή ρατσισμού, άρα και με τον αντισημιτισμό. Αυτό οφείλουν να το γνωρίζουν και να το σέβονται όλοι».

Η αφορμή για το σχόλιο του κορυφαίου στελέχους και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνεται να είναι τοποθέτηση του κ. Καρυπίδη που συνδυάζει την ΝΕΡΙΤ, τους Εβραίους και τις «ανθελληνικές» τους -όπως αναφέρει- εορτές και τον πρωθυπουργό ο οποίος -σύμφωνα πάντα με τον κ. Θεοδωρίδη- επιχειρεί να κάψει την Ελλάδα κατ εντολή των Εβραίων!

Την ίδια ώρα, πηγές του ΣΥΡΙΖΑ συμπληρώνουν πως αναβάλλεται η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, που ήταν προγραμματισμένη για την Τετάρτη.

Πληροφορίες ανέφεραν επίσης ότι στην Κοζάνη επρόκειτο να μεταβεί ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, για να στηρίξει τον κ. Καρυπίδη.

Νεώτερες πληροφορίες, ωστόσο, αναφέρουν ότι στην Κοζάνη θα μεταβεί ο κ. Δημήτρης Βίτσας, γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, έπειτα από έντονες αντιδράσεις στο ενδεχόμενο να πάει εκεί ο κ. Τσίπρας.

Η πρωτοφανής ανάρτηση του υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, η οποία εν πολλοίς θυμίζει τις τοποθετήσεις του κ. Ιφικράτη Αμυρά έχει ως εξής:

«Η σημασία των λέξεων ..και των ονομάτων !!!

Η Νέα Τηλεόραση της Ελλάδας, θα λέγεται ΝΕΡΙΤ (Nerit) που είναι Εβραϊκό όνομα για κορίτσια, και σημαίνει στα Εβραικά “κερί”
www.thinkbabynames.com
Το Nerit προέρχεται από το Eβραϊκό Νera
www.thinkbabynames.com
 και δίνεται σε κορίτσια που γεννήθηκαν κατά τη Χάνουκα… (“κερί” της Ανθελληνικής γιορτής Χάνουκα δηλαδή… τι γιορτάζουν οι Εβραίοι στην Ανθελληνική γιορτή Χάνουκα, διαβάστε εδώ:
www.pentapostagma.gr
την νίκη τους κατά του Μ. Αλεξάνδρου!!! )

Το όνομα Nerit είναι συγγενές με το Βerit (πώς λέμε Μπενέ Μπερίτ….) . Φημολογείται ότι δ/ντης μπορεί να είναι ο Παπαχελάς, το αστέρι της Bilderberg. Ο πλέον κατάλληλος…

Ο Σαμαράς ,ανάβει ένα- ένα τα κεριά (Νεριτ) στην επτάφωτη λυχνία των Εβραίων, και βάζει φωτιά στην Ελλάδα… μετά την επίσκεψή του στη Συναγωγή της Θεσσαλονίκης, (τι ειρωνεία: μέσα στην πατρίδα του Μεγαλέξαντρου) οργανώνει νέα Χάνουκα κατά των Ελλήνων…Καλό μεσημέρι !»».

Άνω-κάτω ο ΣΥΡΙΖΑ - Έντονο παρασκήνιο πίσω από την αναβολή της επίσκεψης Τσίπρα στην Κοζάνη

«Αποτροπιασμό» εκφράζει η Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (American Jewish Committee), με σημερινή ανακοίνωσή της, για τις «αντισημιτικές δηλώσεις» του Θεόδωρου Καρυπίδη, υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ για τη θέση του περιφερειάρχη στη Δυτική Μακεδονία.

Στην ανακοίνωση σημειώνεται πως ο κ. Καρυπίδης υποστήριξε ότι το όνομα της ΝΕΡΙΤ έχει «εβραϊκές ρίζες» και ότι η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στη Συναγωγή της Θεσσαλονίκης ήταν μια «πράξη που απειλεί την Ελλάδα».

Ο Ντέιβιντ Χάρις, εκτελεστικός διευθυντής της Αμερικανοεβραϊκής Επιτροπής (AJC) υποστηρίζει ότι οι «εξωφρενικές εκφράσεις αντισημιτισμού στην Ελλάδα προέρχονται όχι μόνο από τη Χρυσή Αυγή της άκρας δεξιάς, αλλά επίσης και από το Facebook του Θεόδωρου Καρυπίδη, που καταδεικνύει την άκρα αριστερά».

Σύμφωνα με τον κ. Χάρις, ο πρωθυπουργός Σαμαράς και η κυβέρνησή του απορρίπτουν αυτές τις «επικίνδυνες επιθέσεις» και αναγνωρίζουν το δικαίωμα των Ελληνοεβραίων, όπως και όλων των Ελλήνων πολιτών, να ζήσουν με ειρήνη και αξιοπρέπεια.

Μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά στην ίδρυση της ΝΕΡΙΤ το περασμένο καλοκαίρι, σημειώνοντας ότι ο κ. Καρυπίδης ισχυρίζεται πως το ακρωνύμιο του νέου σταθμού συνδέεται με την εβραϊκή λέξη για το κερί (Ner) και ότι «τα αναμμένα κεριά κατά τη διάρκεια της εβραϊκής γιορτής του Χάνουκα γιορτάζουν την εβραϊκή νίκη πάνω από την αρχαία Ελλάδα».


Επίσης, γίνεται αναφορά στους ισχυρισμούς του Καρυπίδη, όπως παρουσιάστηκαν στο Facebook, για το άναμμα των κεριών (Nerit) στην επτάφωτη λυχνία των Εβραίων από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, μετά την επίσκεψή του στη Συναγωγή της Θεσσαλονίκης, όπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση και ότι ο Καρυπίδης έγραψε: «Οργανώνει μια νέα Χάνουκα κατά των Ελλήνων».


Μετά το σάλο που δημιουργήθηκε:

Τι έγραψε ο Κασιδιάρης για τον υποψήφιο περιφερειάρχη, Θεόδωρο Καρυπίδη
      «Να τουφεκιστεί, να ανασκολοπιστεί και στο τέλος να καεί προς παραδειγματισμό» ζητά ο εκπρόσωπος της ΧΑ σχολιάζοντας τις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί από την παρουσία του σε τηλεοπτική εκπομπή του κ. Καρυπίδη
Την αντίδραση του Ηλία Κασιδιάρη προκάλεσε η αρνητική συζήτηση που άνοιξε για τον υποψήφιο Περιφερειάρχη του ΣΥΡΙΖΑ, Θεόδωρο Καρυπίδη, ο οποίος προ τεσσάρων μηνών τον είχε φιλοξενήσει σε τηλεοπτική εκπομπή που παρουσίαζε την περίοδο εκείνη.


«Ο κος. Καρυπίδης, που τόλμησε να μου δώσει βήμα, πρέπει άμεσα να τουφεκιστεί, να ανασκολοπιστεί και στο τέλος να καεί προς παραδειγματισμό» ζήτησε με ειρωνικό τρόπο ο εκπρόσωπος τύπου της Χρυσής Αυγής μέσω Twitter.


AJC: Greek Syriza Party Candidate’s Anti-Semitic
www.ajc.org

February 5, 2014 -- New York -- AJC is appalled by the anti-Semitic statements of a Syriza Party candidate for upcoming elections in Greece. Theodoros Karypidis, who is running for Governor of Western Macedonia, claims that Greece’s new public broadcasting channel, NERIT, has Jewish roots and that Prime Minister Antonis Samaras’s recent visit to the Thessaloniki Synagogue was an act threatening Greece.

“Vile, outrageous expressions of anti-Semitism in Greece are coming not only from Golden Dawn on the far right but also, as Theodoros Karypidis's Facebook post illustrates, from the far left,” said AJC Executive Director David Harris. “Prime Minister Samaras and his government laudably reject these dangerous attacks and recognize the right of the Greek Jews, like all Greek citizens, to live in peace and dignity.” Greece today has a Jewish population numbering approximately 5,000 in a country of 11 million, having lost the overwhelming majority of its members during the Nazi occupation of the country and deportation to the death camps.

NERIT (New Hellenic Radio and Television) was established last summer after the Samaras government shut down the Hellenic Broadcasting Authority. Karypidis claims that the new station’s acronym is linked to the Hebrew word for candle -- Ner -- and that candles lit during the Jewish festival of Hanukkah celebrate Jewish victory over ancient Greece.

“Samaras is lighting the candles (Nerit) in the seven branched candelabra of the Jews and lighting Greece on fire after his visit to the Thessaloniki Synagogue... He is organizing a new Hanukkah against the Greeks,” wrote Karypidis.

“Whipping up hatred of Jews, for all kinds of alleged conspiracies, is an all-too-familiar and long-time tactic of political extremists with nothing constructive to offer about real-life issues facing their country,” said Harris. “It also reveals once again that, for all their purported differences, far right and left politicians can have more in common than they might otherwise admit -- the capacity for blind hatred, bigotry and demagoguery.”

The left-wing Syriza is the main opposition party, coming in second nationally after Prime Minister Samaras’s New Democracy Party, while the Golden Dawn ranks third in the polls. So far, his party’s leaders have not reacted to Karypidis’s Facebook post. Meanwhile, the prime minister’s spokesman called the statements "unacceptable, racist and anti-Semitic."

Date: 2/5/2014 12:00:00 AM - See more at:
www.ajc.org

Τα συμπεράσματα δικά σας... 
ΠΗΓΗ