ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010

11500 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΠΟ ΦΕΤΟΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ…!


ΜΠΑΝΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ…. ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΜΗΝ ΦΑΕΙ ΚΑΜΙΑ ΝΤΟΜΑΤΑ…. ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» ΚΡΗΤΗ ΛΕΕΙ ….Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΑΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΣΑΝ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΔΑΡΕΙΟΥ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΗΤΑΝ….!!..... ΈΧΕΙ ΠΟΛΎ ΝΤΟΜΆΤΑ Η ΚΡΉΤΗ ΚΑΙ ΜΆΛΙΣΤΑ ΑΠΟΎΛΗΤΗ.......... ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ..ΟΤΙ «ΞΑΦΝΙΚΑ»…. 11500 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΠΟ ΦΕΤΟΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ…!!! ΑΝ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕ ΝΑ ΑΥΞΗΘΕΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΑΞΗ ,………ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΟΠΟΤΕ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΒΡΑΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ κα ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΝ ΤΙΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ «ΜΙΚΡΗ »ΓΛΩΣΣΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ……… ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ 30 ΜΕ ΤΗΝ ΟΛΜΕ ΝΑ ΖΗΤΑΕΙ 25 ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΖΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΑΥΞΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ…… ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΒΑΔΙΖΕΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ….… ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΗΝ «ΜΙΚΡΗ ΤΟΥΣ ΓΛΩΣΣΑ »ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΕ…. ΤΩΡΑ ΜΕ 45 ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΖΙ ……ΚΑΙ ΜΕ 3.60 ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ..ΔΗΛΑΔΗ ΓΕΜΑΤΟΥΣ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ….. ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ ΠΩΣ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ…; ΔΡΟΣΙΖΟΜΑΣΤΕ ; ΔΡΟΣΙΖΟΜΑΣΤΕ ;………                                                                                                                       ΠΗΓΗ:naxios.blogspot.com

Όσο θα υπάρχει έστω ένας Έλληνας που θα ονομάζει τα γλυπτά του Παρθενώνα μάρμαρα… τα γλυπτά του Παρθενώνα θα παραμένουν στην βρετανία!

Νομίζουμε ότι σαν μπλογκ, ένα από τα σημαντικότερα που έχουμε καταφέρει, είναι ότι έχουμε καταφέρει αρκετούς να λένε –πλέον- τα γλυπτά του Παρθενώνα… γλυπτά (!) και όχι μάρμαρα.

Όμως όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κάποιος κάνοντας ένα απλό search στο google (δείτε την φωτογραφία), πολλοί Έλληνες (άθελά τους φυσικά) ακόμη τα ονομάζουν μάρμαρα. Ας το αλλάξουμε φίλοι μας! ΓΛΥΠΤΑ όχι ΜΑΡΜΑΡΑ!

Εμείς να πούμε ότι όσο υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που θα ονομάζει τα γλυπτά του Παρθενώνα μάρμαρα… τα γλυπτά του Παρθενώνα θα παραμένουν υπό βρετανική κατοχή… ΤΕΛΟΣ!                    ΠΗΓΗ:parthenon-sculptures.blogspot.com

Κίνα: Η μαμά «φούσκα»

Στην τελευταία έκδοση του Casey Report, ο Bud Conrad αναλύει πολύ σωστά την αλήθεια για την Ασία. Η Ιαπωνία είναι μια δημογραφική βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Η Κινεζική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει την μεγαλύτερη φούσκα, η οποία όταν σκάσει θα εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το θαύμα της Κίνας δεν είναι στην ουσία θαύμα. Πρόκειται για μια φούσκα που χρηματοδοτείται από συνεχή πίστωση. Σας ακούγεται γνωστό;

Διάλεξα τέσσερις πίνακες από το άρθρο του Bud που δίνουν την εικόνα όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρα. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει ότι η αμερικανική φούσκα στην αγορά κατοικίας δείχνει σαν "σαμαράκι" μπροστά στην ιαπωνική φούσκα της αγοράς ακινήτων του 1980 στην Ιαπωνία και την τρέχουσα φούσκα της Κίνας.

Οι ΗΠΑ έχουν ακόμη περιθώριο πτώσης 20% με 30%, ενώ σε αυτούς που ψάχνουν ακόμη την ανάκαμψη έχω να πω ότι η αγορά κατοικίας στην Ιαπωνία πέφτει εδώ και 20 χρόνια χωρίς κανένα ίχνος ανάκαμψης.

Αναρωτιέμαι αν η Ένωση Μεσιτών σχεδιάζει διαφημιστική καμπάνια για το 2025, η οποία θα μας λέει ότι είναι η καλύτερη περίοδος για αγορές.

Ας δούμε τις τιμές κατοικιών στην Κίνα. Από την κρίση του 2008, η κινεζική αγορά κατοικίας έχει ενισχυθεί κατά 60%. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 65 εκατ. άδειες κατοικίες. Η ερώτηση δεν είναι πλέον αν υπάρχει κινέζικη φούσκα στην αγορά κατοικίας, αλλά πότε θα σκάσει. Υπάρχει ένα πράγμα που όλες οι φούσκες κάνουν, κι αυτό είναι να σκάνε.

Η μέση τιμή κατοικίας μέσα και γύρω από το Πεκίνο έχει ενισχυθεί κατά περίπου 9% στα τελευταία χρόνια. Η ψευδαίσθηση δεν είναι πια αμερικανικό προνόμιο. Αυτοί οι δυο πίνακες θα μπουν στο λεξικό δίπλα στην λέξη παγκόσμια φούσκα. Η υπόθεση θα καταλήξει σίγουρα με δάκρυα για όποιον έχει αγοράσει σπίτι στην Κίνα την τελευταία διετία.

Όπως μπορεί να επιβεβαιώσει και ο Alan Greenspan, οι φούσκες μπορούν να διαμορφωθούν μόνο όταν η νομισματική πολιτική είναι πολύ χαλαρή. Ο βασιλιάς της φούσκας υπερφόρτωσε την φούσκα στην αμερικανική αγορά κατοικίας με το επιτόκιο στο 1% στις αρχές του 2000. Οι Κινέζοι έχουν χιλιάδες αρχές του Paul Krugman στην οικονομική γραφειοκρατία τους.

Δεν υπάρχουν ποτέ αρκετά μέτρα στήριξης για να ικανοποιηθεί ένας "Κρουγκμανικός". Οι αρχές στην Κίνα πιστεύουν ότι πρέπει να διατηρήσουν το ΑΕΠ τους στο 10%. Μια επιβράδυνση στο 5% θα σκορπούσε κοινωνικό χάος μεταξύ των εκατομμυρίων χωρικών που έχουν μετακομίσει στην πόλη από την επαρχία για δουλειά.

Ο πίνακας δείχνει ότι όταν ελέγχεις τα νομισματοκοπεία και τις τράπεζες που δίνουν δάνεια μπορείς να κάνεις τα πακέτα στήριξης να λειτουργήσουν. Στις ΗΠΑ, η FED έχει τυπώσει χρήμα, ωστόσο οι τράπεζες αρνούνται να το δανείσουν.

Οι κινεζικές αρχές έχουν τυπώσει χρήμα και έχουν δασκαλέψει τις τράπεζες να εκδώσουν δάνεια για την κατασκευή πολυκαταστημάτων, πύργων με γραφεία και ουρανοξυστών.

Ο μέσος πολίτης έχει αγοράσει σχεδόν 5 διαμερίσματα σε ουρανοξύστη. Κάθε Wang, Chang, και Wong γνωρίζει ότι το real estate μόνο ανεβαίνει.

Το πακέτο στήριξης των 585 δισ. δολαρίων χρησιμοποιήθηκε μόνο για να χτίσει ολόκληρες πόλεις που μένουν ακατοίκητες. Το South China Mall των 2,2 εκατ. τ.μ. με χώρο για 2.100 καταστήματα μένει εντελώς ανεκμετάλλευτο. Οι Κινέζοι έχουν θέσει το νόημα της φράσης "γέφυρες στο πουθενά" σε άλλο επίπεδο.                                                                                                                                           ΠΗΓΗ:www.axiaplus.gr

Διαβάστε το αξίζει...

από τον Φώτη Γεωργελέ


Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία.
Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα.
Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο.
Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος.
Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο.
Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν.

Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.

Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά.

Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς.

Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους.

Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου.

Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν.

Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους.

Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος.

Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ.

Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας.

Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι.

Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι.

ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια.

Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες.

Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες.

Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες.

Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία.

Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον..

Πάνω στον άλλον.. Όλοι μαζί.

Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν.

Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο.

Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις.

Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα.

Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα.

Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.

Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%.

Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ' οίκον.

Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία.

Ένας γάμος, τώρα πριν να 'ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν.

Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife.

Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται..

Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητεςτης κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι.

Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.

Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα.

Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια..

Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο;

Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση..

5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί;

Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας;

Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν.

Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ? το μπαλκόνι.

Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα.

Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά.

Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ.

Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις.

Συμπληρώνω:


Πού είναι η άλλη Έλλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας. Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος. Η Ελλάδα του (αντοπάριστου (βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!!!)) αθλητισμού, της ευγενούς αμίλλης και του θαυμασμού του καλού καγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής και της εξέλιξης. Η Ελλάδα του μέτρου. της μετριοφροσύνης και της σύνεσης. Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί.

Μόνο που είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο. Αυτό το 95% χρεωκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%.
Ανακαλύψτε το, αποκαλύψτε το, διαδόστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε το....

Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας....
Αφιερωμένο στους φίλους μου                                                                                                         
ΠΗΓΗ:taxalia.blogspot.com

Πότε θα δικαστεί ο κ.Τσουκάτος;



Με αφορμή μια χειραψία του με τον κ. Ρέππα
Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Κύριε Ροΐδη,
Παίρνω αφορμή από τη συνάντηση Ρέππα-Τσουκάτου σε εκδήλωση στο Λεωνίδιο που απαθανατίστηκε φωτογραφικά στα «Τα ΝΕΑ Δευτ. 9.08». Αντίδραση από την κοινή γνώμη και τον Τύπο, από ότι ξέρω, δεν υπήρξε καμία. Απορώ, τόση παχυδερμία! Ένας τ.βουλευτής, κατά τη δική του ομολογία μέρος του τεράστιου προβλήματος πολιτικής διαφθοράς η οποία μας οδήγησε στο χείλος και στα μισά της αβύσσου-ακόμη δεν ξέρουμε αν θα πέσουμε εντελώς μέσα-συμβουλάτορας, «στρατηγός» και στενός φίλος του τ.πρωθυπουργού κ.Σημίτη (ο οποίος φρόντισε να αμνηστεύσει με ειδικό νόμο περί μη ευθύνης υπουργών την υπουργική διαφθορά), κυκλοφορεί ελεύθερος, συμμετέχει σε ανοικτές εκδηλώσεις και χαριεντίζεται με υπουργούς των οποίων το κόμμα έχει καταγγείλει ως διεφθαρμένο και κλεπταποδόχο των κλοπιμαίων του, σε βάρος πάντα των φορολογούμενων που καλούνται σε αιματηρές θυσίες χρημάτων και δικαιωμάτων. Υποτίθεται πως ο πρωθυπουργός αυτής της κυβέρνησης, στενός φίλος του κ.Τρεπεκλή της νόμιμης μίζας των 6,5 εκατ.ευρώ για το άχρηστο C4I, (χειριστής ο ίδιος ακόμη και σήμερα-ναι ακόμη και σήμερα-ανεξέλεγκτα αδιαφανών μυστικών κονδυλίων ως Υπ Εξ) θα χτυπήσει τη διαφθορά (των εργαζομένων και των συνταξιούχων;) και δεν θα διστάσει να ματώσει και το ίδιο του το κόμμα, αν τυχόν ανακαλύψει κι εκεί κάποιο σκάνδαλο, με ζήλο ακόμη μεγαλύτερο κι από αυτόν με τον οποίο ο Μυστικοκονδυλιάρχης και προστάτης των Βατοπεδινών υπουργών κ. Σαμαράς κάνει αυτοκάθαρση σε αυτούς που «μάτωσαν την παράταξη» αλλά ευτυχώς όχι και την Ελλάδα!
Απορώ γιατί η αδέκαστη Δικαιοσύνη ολιγωρεί τόσο πολύ, λες και διανύουμε ακόμη την ένδοξη περίοδο των κ.κ. Ρ. Κεδίκογλου, Σανιδά και Ζαγοριανού, όταν ο δεύτερος προφήτευε την αθωότητα των Βατοπεδινών υπουργών την οποία σήμερα διαπιστώνει και ο κ.Σαμαράς και ο τρίτος φυλάκιζε τις θυγατέρες των εμπλεκομένων της Ζήμενς, τους οποίους είχε αφήσει (άθελά του ασφαλώς) να διαφύγουν. Αν ήμουν κακόπιστος θα δεχόμουν αβασάνιστα τα όσα ανώτατοι δικαστικοί έχουν καταγγείλει σε βάρος της Δικαιοσύνης για υπόγειες διασυνδέσεις της με την Εκκλησία (Εκείνη η ευσεβής φίλη του Θεόκλητου Βρεσθένης κ.Αντωνία Ηλία που χάθηκε; και πότε η Εκκλησία θα δικάσει τον κ. Γιοσάκη;) και τα όσα ο ειδήμων κ.Λ.Ρακιντζής πρόσφατα δήλωσε για αποφυγή καταδίκης των ισχυρών. Ίσως κάποιος να μας πει πως ο κ.Τσουκάτος θα δικαστεί εν καιρώ όταν ολοκληρωθούν οι ατέρμονες ανακρίσεις και έρευνες για την υπόθεση, δηλαδή σε τρία τέρμινα, αλλά με το φτωχό μου μυαλό αναρωτιέμαι μήπως αν διαχωριζόταν η υπόθεσή του αφού έχει ομολογήσει και έχει συκοφαντήσει το κόμμα του πως αυτό ήταν ο τελικός αποδέκτης του αμαρτωλού χρήματος, είναι ανάγκη πάσα η δίκη του να επιταχυνθεί: Η βέβαιη καταδίκη ενός ανθρώπου που πρόδωσε τον όρκο του (ενώπιον του ιερού Χριστόδουλου παρακαλώ όπου σαν καλός ορθόδοξος ορκίστηκε) και στάθηκε ανάξιος της υψηλής θέσης την οποία κατέλαβε κατ’ επιλογήν του τ. πρωθυπουργού και κατά λαϊκή εκλογή, μήπως:
1. Λειτουργούσε παραδειγματικά.
2. Έστελνε στην κοινωνία το μήνυμα πως ο πρωθυπουργός-που με τόση επιτυχία και εργώδη ζήλο σβήνει σαν τον εξ αποστάσεως δήμαρχο της Μόσχας-τις φωτιές μας από την Πάρο-δεν λέει μόνο ψέματα, που και που λέει και καμιά αλήθεια.
3. Προκαλούσε αλυσιδωτές αποκαλύψεις αφού το πουλάκι θα κελαηδούσε πιο πολύ κι από τον τ.μητροπολίτη Αττικής, αν η Εκκλησία τον προσήγαγε ποτέ σε δίκη.
4. Εμπέδωνε στο λαό ένα μίνιμουμ περί δικαίου αίσθημα και κάποια ψήγματα εμπιστοσύνης στο απαξιωμένο πολιτικό σύστημα
5. Αποδείκνυε πως στο Νεοελλαδιστάν δεν δικάζονται μόνο πεινασμένοι μετανάστες αλλά σπανίως και ενίοτε και κάποιο εντιμότατο μεγαλοαρπακτικό και άνοιγε κάποια χαραμάδα ελπίδας πως κάποτε η Δικαιοσύνη θα ανακαλύψει επιτέλους το πόθεν έσχες του κ. Τσοχατζόπουλου και θα τον παραδώσει αθώο προς αιωνίαν καταισχύνην των σκοτεινών δυνάμεων που επιδιώκουν την φυσικήν του εξόντωσιν.
6. Αποδείκνυε την αθωότητα του ΠΑΣΟΚ το οποίο προσπαθεί να χτυπήσει τη διαφθορά (μη βαράτε) και το οποίο τόσο δεινώς συκοφαντήθηκε από τον κ.Τσουκάτο, τον οποίο εν τη μεγαλοψυχία του ούτε τον διέγραψε (αναστολή της ιδιότητας του μέλους είναι η κομψή φόρμουλα που θα ζήλευαν και οι κ.κ.Σαμαράς και Ιερώνυμος) ούτε τον μήνυσε.
7. Ξεκαθάριζε κάπως το θολό τοπίο του μαύρου δικομματικού πολιτικού χρήματος.
Στο κάτω κάτω η αιωνία Ελλάς βρίσκεται σε ένα ελπιδοφόρο νέο ξεκίνημα και στα πρόθυρα μιας μεγαλειώδους πράσινης ανάπτυξης και μας χρειάζεται κάποιο στοιχειώδες ξεκαθάρισμα του πολιτικού ορίζοντα που είναι πιο σκοτεινός και από τον αέρα της Μόσχας.
Κύριε Ροΐδη,
Σας λέω ευθέως μια δεύτερη σκέψη μου:
Η συνένοχη σιωπή της φωνακλούς και πολυλογούς Αριστεράς μας ΚΑΙ στο θέμα αυτό δεν μου αρέσει καθόλου. Δεν ξέρω τι συμψηφισμοί, παζάρια και συναλλαγές γίνονται κάτω από το τραπέζι, αλλά η Αριστερά εκτός από το ότι δεν έχει συνολική πρόταση διεξόδου (επιμέρους αποσπασματικές και συχνά ασύνδετες προτάσεις είναι αλήθεια πως διαθέτει), δεν εκπληρώνει ούτε το στοιχειώδες ελεγκτικό της καθήκον. Η πρεσβυωπία της δεν της επιτρέπει χρόνια τώρα να δει ούτε τις πολυάριθμες κατοικίες κάποιων Υπουργών Υπερεξοπλισμών, ούτε και το φερόμενο ως σκάνδαλο του Βοιωτοπεδίου του κ. Ιερώνυμου κι ας υπήρξαν έγκαιρα ακόμη και δημοσιεύματα έγκυρων εφημερίδων.
Αποτέλεσμα αυτού του προφανούς πολιτικού και ηθικού ελείμματος είναι η πολυδιάσπασή της σε προσωποπαγή καπετανάτα γελοίων πολιτικάντηδων. Από βερμπαλισμούς κατά του παγκόσμιου καπιταλισμού έχουμε χορτάσει.
Χίλιες φορές κρίμα.                                                                                                                                 ΠΗΓΗ:roides.wordpress.com

Ανάπτυξη με αλλοδαπούς, διεθνή κεφάλαια και καταστροφή του περιβάλλοντος.


Έχει γίνει σε όλους συνείδηση πως η χώρα χρειάζεται επειγόντως ανάπτυξη. Χωρίς ανάπτυξη όλες οι θυσίες θα πάνε χαμένες για μια ακόμα φορά και δυστυχώς τώρα τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα. Θα μπούμε σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή που στο τέλος του θα έχει την ελεγχόμενη από τους ξένους πτώχευσή μας.
Όμως τι σημαίνει ανάπτυξη;
Ανάπτυξη σημαίνει καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, φουγάρα να καπνίζουν, εξαγωγές, αύξηση του Εθνικού Προϊόντος. Έχουμε μάθει εμείς έτσι; Είμαστε για τέτοια εμείς; Εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα.
Είναι επίσης γνωστό πως, για να υπάρξει καπιταλισμός, θα πρέπει....
να βρεθούν ταυτόχρονα και να γονιμοποιηθούν σε περιορισμένο χώρο δύο παράγοντες. Εργασία και Κεφάλαιο.

Διαθέτει άραγε η χώρα εργατικό δυναμικό έτοιμο να εργαστεί σε εργοστάσια ή σε διάφορα εργοτάξια για παραγωγή φτηνού προϊόντος; Εκτός των περιπτώσεων των εργαζομένων στην οικοδομή και εκείνων που εργάζονται στον τριτογενή τομέα υπηρεσιών, οι υπόλοιποι είναι εν αναμονή δημόσιοι υπάλληλοι, αναζητώντας διαφόρους τρόπους να διοριστούν στο Δημόσιο. Που θα βρεθούν λοιπόν εργατικά χέρια;
Έχουμε την αίσθηση ότι η πολιτική ελίτ ποντάρει πολύ στους αλλοδαπούς που θέλει διακαώς και άρον άρον να νομιμοποιήσει, στους ανέργους και σε εκείνους που θα απολυθούν από τον δημόσιο τομέα. Όμως αυτή η μάζα ανέργων δεν έχει σε καμία περίπτωση τα χαρακτηριστικά που θέλει ο καπιταλισμός, δηλαδή συνειδητοποιημένους και φτηνούς εργάτες. Σε καμία περίπτωση ο ανειδίκευτος μετακινούμενος οικονομικός μετανάστης δεν προτίθεται να εργαστεί σε βαριές και ανθυγιεινές  εργασίες για ένα κομμάτι ψωμί. Αυτό το έκανε και στην πατρίδα του. Ούτε φυσικά οι άνεργοι ιδιωτικοί υπάλληλοι και πολύ περισσότερο οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα απολυθούν. Επομένως που θα βρεθούν εργατικά χέρια;; Βέβαια υπάρχει και το plan b, δηλαδή  η πλήρης εξαθλίωση οπότε, όπως πιστεύει η πολιτική ηγεσία «ανάγκα κι θεοί πείθονται».

Τα κεφάλαια αλήθεια που θα βρεθούν;; Για να υπάρξει ελληνικός καπιταλισμός θα πρέπει να υπάρξουν και έλληνες καπιταλιστές με εθνική νοοτροπία  «Ελλάδα υπεράνω όλων».  Τέτοιοι δεν υπάρχουν. Αντίθετα υπάρχει μια κρατικοδίαιτη άρχουσα τάξη, με τα κεφάλαιά της (δηλαδή τα δικά μας χρήματα)  στο εξωτερικό και που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να στραγγιστεί ο λαός όσο πάει, προκειμένου να διατηρήσει η ίδια τα ληστρικά της προνόμια. Επομένως ούτε κεφάλαια υπάρχουν.

Εδώ ακριβώς έρχονται οι οπαδοί της παγκοσμιοποίησης που λένε, ξεχάστε χώρα, σύνορα κ.λ.π. Εδώ θα αφιχθούν εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένοι οικονομικοί πρόσφυγες που θα ρίξουν το κόστος της εργασίας και διεθνή κεφάλαια, προκειμένου να γίνει ανάπτυξη και να εξασφαλιστεί το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Οι  γηγενείς είτε θα συγχρονιστούμε είτε θα αφανιστούμε. Προστασία περιβάλλοντος κ.λ.π. πάνε περίπατο. Το Αιγαίο θα γίνει μια λίμνη πετρελαιοκηλίδων και η ενδοχώρα ένα απέραντο εργοτάξιο.

Ήδη το μνημόνιο και οι οδηγίες της Τρόϊκας, στοχεύουν στον να διαλυθεί οποιοσδήποτε επαγγελματικός προστατευτισμός υπήρχε στη χώρα μας, προκειμένου να ανοίξουν διάπλατα οι δρόμοι για τον πιο πάνω τρόπο ανάπτυξης.                                                                                                                                                 ΠΗΓΗ:hassapis-peter.blogspot.com

Ύποπτη ή ατυχής ανάρτηση του ΓΕΝ ?

Διαβάστε με προσοχή την ανάρτηση στην ιστοσελίδα του ΓΕΝ.
Τι αντιλαμβάνεσθε;
Μήπως ο Παύλος Μελάς και όλοι οι Μακεδονομάχοι ήταν "κατακτητές"..??
Κύριε Α/ΓΕΝ σε περίπτωση μη διόρθωσης του κατάπτυστου κειμένου θα είσθε υπόλογος για "Έσχατη προδοσία"!!


Μεγάλη χαμένη η Βουλγαρία;;;
Μέρος της Μακεδονίας προσαρτάται στην Ελλάδα;

Τώρα ποιος τους φταίει???? μήπως το ότι έδιωξαν κατόπιν πολιτικών παρεμβάσεων όλους τους καλούς καθηγητές ιστορίας από τις Συρατιωτικές Σχολές ????
μήπως ότι εκεί στα κομματικά γραφεία στην Ιπποκράτους ,που σχεδίαζαν την επαναφορά τους στην υπηρεσία,λίγη σημασία είχαν η ιστορία???τα σύμβολα και το γένος????

Σε επίσημο έγγραφο που προβάλλεται από τον διαδικτυακό τόπο του ΓΕΝ,ουσιαστικά προωθείται το ψευτομακεδονικό ιδεολόγημα!!!
Ποιος το έγραψε???
Ποιος το ανέβασε???

Τι είδους σεβασμό απαιτεί η στρατιωτική ηγεσία ,όταν με όσα κάνει δείχνει ότι εξυπηρετεί άλλους περίεργους σκοπούς ,που μάλλον δεν άπτονται των όρκων που έδωσε???
Γι'αυτό διώκεται με μετάθεση όποιος μιλήσει για Έθνος;;;;
Να υποθέσουμε ότι είναι τόσο αμόρφωτοι???
Ελπίζουμε μόνο αυτό,διότι αν δεν είναι .....τότε συμβαίνει κάτι άλλο

ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΥΡΙΟΙ
ΟΙ ΠΑΤΡΩΝΕΣ ΣΑΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΑΠΟ ΛΕΠΤΟ ΣΕ ΛΕΠΤΟ,ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΦΕΡΕΙ ΤΟ Π.Ν. ΣΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑΝΤΙΑ.......να στηρίζει αντεθνικές θέσεις. ΠΗΓΗ:armyalert.blogspot.com

Διεθνές Κεφάλαιο : Γιώργος, «ο άνθρωπός μας στην Αθήνα»



Ολοι θυμόμαστε τα επικριτικά σχόλια για την Ελλάδα και την οικονομία, για τους Ελληνες και το πόσο απατεώνες είναι, για την χρεοκοπία και πόσο κοντά είναι. Πρωτοστατούσαν οι αρθρογράφοι της γνωστής οικονομικής εφημερίδας και βασικό όργανο των αγορών, οι Financial Times δηλαδή.
Και ως δια μαγείας, η γερμανική έκδοση της εφημερίδας στάζει μέλι για την Ελλάδα και κυρίως για τον πρωθυπουργό που έχει, όπως λέει, καταφέρει το ακατόρθωτο, έσωσε τη χώρα του από τη χρεοκοπία. Ξαφνικά οι αρθρογράφοι της έγκριτης εφημερίδας ρίχνουν τέτοιο… ξεσκόνισμα στον Γ. Παπανδρέου που ούτε τα… Νέα της οδού Ιπποκράτους δεν θα έγραφαν τέτοιο άρθρο. Διαβάστε τι λέει για τον πρωθυπουργό:

Τίτλος: «Ο άνθρωπός μας στην Αθήνα», και υπότιτλο «η Ελλάδα έχει αυτό που λείπει από τη Γερμανία, έναν τολμηρό πολιτικό στην ηγεσία που προσπαθεί να εξυγιάνει το σύστημα» Και συνεχίζει στο άρθρο: «Ο Παπανδρέου τηρεί τις υποσχέσεις που έδωσε στο Eurogroup για να σώσει την Ελλάδα από την χρεοκοπία. Η ελληνική κυβέρνηση κάνει περικοπές. Συγκεκριμένα ο απόγονος της δυναστείας Παπανδρέου και σοσιαλιστής Γιώργος Παπανδρέου τολμά και εφαρμόζει τις πιο δραστικές περικοπές που έζησε ποτέ η Ευρώπη. Η Ελλάδα έγινε ‘πεδίο δοκιμής’ για την Ευρώπη. Ο Έλληνας πρωθυπουργός επιμένει στην ‘επανενσωμάτωση’ της χώρας του στην οικονομική ευρωπαϊκή οικογένεια μέσω μιας σε βάθος εξυγίανσης».

«Η Ελλάδα έφερε την Ευρώπη στο χείλος του γκρεμού. Ναι, αλλά την Ευρώπη δεν την έσωσε το πακέτο οικονομικής στήριξης που ενέκρινε για την Ελλάδα, αλλά η απόφαση της Αθήνας να το πάρει και να μην κηρύξει πτώχευση. Διότι η πτώχευση θα ήταν πιο βολικός δρόμος από τις σημερινές δραστικές περικοπές. Και αυτό επειδή το 80% των πιστώσεων της Ελλάδας προέρχονται από το εξωτερικό επομένως οι Έλληνες θα ήταν σε καλύτερη θέση, εάν προχωρούσαν σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους και δεν έπαιρναν το ευρωπακέτο», ενώ για τον κ. Παπανδρέου αναφέρει ότι «φαίνεται να έχει κάτι από το πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων: εκμεταλλεύεται την κάθε στιγμή, έστω και αν φαίνονται όλα αδιέξοδα. Έτσι κατάφερε τους πρώτους έξι μήνες να υλοποιήσει τα τρία τέταρτα όσων υποσχέθηκε».
Και καταλήγει: « Ο Παπανδρέου είναι πιστός στη συμφωνία που έκανε με το Eurogroup. Τώρα πρέπει και το Eurogroup να μειώσει σημαντικά το επιτόκιο του 5% που είναι σήμερα, όπως απαιτούν ήδη οι Έλληνες, διαφορετικά σε τρία χρόνια θα είναι πάλι στο χείλος του γκρεμού. Είναι σίγουρο ότι ο Παπανδρέου είναι ο άνθρωπός μας στην Αθήνα. Επομένως είναι μοναδική ευκαιρία».
Πώς θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ένα τέτοιο εγκωμιαστικό σχόλιο. Κάποιος κακεντρεχής θα μπορούσε να πει ότι αποδίδει το… lobbying του κ. Σκιόπα, ή ότι πληρώσαμε πολλά λεφτά για χορηγίες και καταχωρήσεις στους FT.
Υπάρχει, όμως, και η πολιτική εξήγηση την οποία δίνει και το ίδιο το άρθρο. Ο Παπανδρέου είναι βασικός εκπρόσωπος ή εντολοδόχος των αγορών τις οποίες εκφράζει και η γνωστή εφημερίδα. Η Ελλάδα είναι πειραματόζωο και ο πρωθυπουργός ο κατάλληλος στην κατάλληλη θέση. Αυτόν ήθελαν οι αδυσώπητες αγορές, το ξένο κεφάλαιο που κερδοσκοπεί σε βάρος της χώρας και των πολιτών. Αυτό διάλεξαν να φέρει σε πέρας το δύσκολο έργο της διάλυσης του κοινωνικού ιστού της χώρας. Και αφού το καταφέρνει μια χαρά καιρός είναι να του κάνουν και αγιογραφία.
Είναι, όμως, σα να κλέβουν εκκλησία. Εγκωμιάζουν τον δικό τους άνθρωπο που θα ήθελαν και οι Γερμανοί να τον έχουν. Μήπως να το σκεφτούμε να τους τον δώσουμε με μεταγραφή, μια και η μεταγραφική περίοδος τελειώνει σε λίγες ημέρες;                                                                                  ΠΗΓΗ:www.antinews.gr

Γιώργος Παπανδρέου ο "Μεταρρυθμιστής" και τα εξ αυτού δεινά μας


Αυτός ο Πρωθυπουργός, ειλικρινώς φίλοι μου, με έχει αφήσει άναυδο με τα καμώματά του. Κυρίως, όμως, με τα λεκτικά εφευρήματα που χρησιμοποιεί προκειμένου να μας πείσει ότι βρισκόμαστε σε «καλό δρόμοα» σε ό,τι αφορά τις «μεταρρυθμίσεις» που εμπνέεται και εφαρμόζει – φυσικά χωρίς αιδώ για το ποιοί πληρώνουν τις ιδέες και οράματα που τον διακαταλαμβάνουν κάθε τόσο.
Δεν πρόκειται, βεβαίως, σήμερα, να σταθώ στις προεκλογικές ψευτιές του εν θέματι, του τύπου «λεφτά υπάρχουν» ή τις παλινωδίες σε σχέση με την πολιτική που από την ημέρα που ανέλαβε χρέη Πρωθυπουργού.
Τόσο έναντι ημών και υμών, όσον και προς την Ευρωπαϊκή Ενωση ή και προς τα ίδια τα στελέχη του κόμματός του. Υπενθυμίζω μόνον εκείνες τις αηδίες που είχε εκστομίσει – και επανελάμβανε συχνά πυκνά επί μήνες – ότι «δεν θέλουμε λεφτά» ή ότι «είμαι με το πιστόλι στο τραπέζι», έτσι για να διασκεδάσουμε μέσα στον πόνο μας.
Αυτό που με ωθεί στο σημερινό μου άρθρο, είναι, όπως είπα, οι «μεταρρυθμίσεις» που έχει ήδη εφαρμόσει και οι άλλες που σκέπτεται να μας σερβίρει σύντομα.
Επειδή ο χώρος είναι περιορισμένος σήμερα ας αναφέρω μια από τις πολλές και που με ανησυχεί ιδιαιτέρως. Πρόκειται για την «μεταρρύθμιση» με την επωνυμία «Καλλικράτης» που κυριολεκτικώς τινάζει στον αέρα την κρατική οντότητα της Ελλάδος.
Καθώς (ουσιαστικά) με την εφαρμογή της θα την διαιρέσει σε 13 καντόνια εκ των οποίων έκαστο θα πρέπει (σύμφωνα με την φιλοσοφία του νομοθετήματος) να αυτοδιοικείται, να αυτοσυντηρείται και να αποφασίζει ακόμη και επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής – και έτσι είναι θα το δείτε.
Αναλογισθείτε, υπό την συγκεκριμένη «φιλοσοφία», τι έχει να γίνει με την Θράκη (…όπου ήδη υφίσταται σοβαρό πρόβλημα με την αύξηση των Μουσουλμάνων λόγω της υπεργεννητικότητάς τους και την υπογεννητικότητα των Ελλήνων σε συνδυασμό με την τουρκική προπαγάνδα) όταν οι αλαλαγμοί των εξ Ανατολών γειτόνων περί αναγενομένης, Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οργιάζουν ήδη.
Σε τι θα μπορεί να αντιδράσει το «καντόνιον» Θράκη;
Αναλογισθείτε, σε αντιστοιχία με τα προηγούμενα, το «καντόνιον» Μακεδονία που ήδη έχει γίνει στόχος των Σκοπιανών και του Αμερικανοεβραϊκού παράγοντος για μια ενιαία ανεξάρτητη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» που θα συμπεριλαμβάνει τα Σκόπια και την Μακεδονίαν μας.
Αναλογισθείτε τι έχει να γίνει με την Αλβανία που ήδη «ρίχνει σπόντες» για μια Μεγάλη Αλβανία που θα συμπεριλαμβάνει και εδάφη της Ηπείρου μας – το «ζήτημα» τσάμηδες δεν έχει δημιουργηθεί τυχαίως – όταν το «καντόνιον» που προβλέπει ο «Καλλικράτης» για την περιοχή θα πρέπει το δύστυχο να ορθώσει διεθνώς την διαμαρτυρία του για τις βλέψεις των «φίλων» Αλβανών στα εδάφη του.
Μιλάμε, κυριολεκτικώς, για τρέλα!…
Η επωνυμία που είχε δώσει στον «Καλλικράτη» η κα Αλέκα Παπαρήγα «Καλλιγούλας» -αν και του την είχε προσδώσει με διαφορετικά κριτήρια – πηγαίνει γάντι στην συγκεκριμένη μεταρρύθμιση του πρωθυπουργού «μας».
Τρέλα, όμως, που αφορά μόνον στην δική μας των πραγμάτων αντίληψη. Διότι απ’ όσο ο δυστυχής αντιλαμβάνομαι ο κύριος «Μεταρρυθμιστής» γνωρίζει πολύ καλά τι πράττει.
Είτε έτσι, είτε αλλιώς, είτε εξ ιδίων, είτε με άλλων προτροπή ο κύριος «Μεταρρυθμιστής» έχει βαλθεί, μεταξύ άλλων, να ξεχαρβαλώσει την έννοια του Εθνους μας. Παγκοσμιοποιημένες, αρρωστημένες και στην πράξη αντιλήψεις πλανώνται στο κεφάλι του και… ούτω πως πράττει.
Σωτήρης Ζαφειρακόπουλος                                                                                                                             ΠΗΓΗ:gianniotis.blogspot.com

Γιώργοοο...! Please help us.! Please...


Ξέγνοιαστος καβαλάρης πάνω στο κανό του ο mr. Papandreou τραβάει ...κουπί. Καμία διαφορά δεν βλέπω, αφού κι' εμείς καθημερινά τραβάμε ...κουπί για να τα φέρουμε ..."βόλτα".
Ο Mp. Papandreou τράβηξε πολύ ...κουπί ιδίως τους τελευταίους μήνες, είτε στο εξωτερικό ως πρόεδρος των απανταχού της γης σοσιαληστών, είτε στο εσωτερικό (Αιγαίο κι αλλαχού).
Μόνον οι ξένοι και δη οι ανθέλληνες θα αμφισβητούσαν αυτές τις επιδόσεις του.
Και δεν είναι μόνο αυτό.!
Οι ξένοι, δεν προφθαίνουν μάλιστα εδώ και λίγες μέρες να μας ...εξυμνούν για τις επιδόσεις μας επί του προγράμματος σταθερότητος, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που μας κάνουν ν'αναρωτιόμαστε εάν αυτό το... "βουνό" της καθημερινής κρίσης που ορθώνονταν μπροστά μας ήταν τελικώς ο ...Λυκαβηττός κι όχι το Έβερεστ!
Αν όμως ήταν τόσο...εύκολη και γρήγορη τελικά η αναρρίχηση, πως ...διάβολο γίνεται να διαψεύδονται οι αριθμοί και οι έξωθεν έπαινοι απ'την ...αφραγκία μας και την "νεκρή" αγορά;
Θα κριθούμε άραγε ως προαχθέντες των εξετάσεων άμα θα πουληθεί η ΔΕΗ, εξυγιανθεί ο αμαρτωλός ΟΣΕ και ...μεταναστεύσουμε οι μισοί στην Αφρική και οι υπόλοιποι κατά Ουρουγουάη μεριά;
Γι'αυτό θα' λεγα ο ...υπερήφανος mr. Papandreou που έχει ...πλακωθεί "χωρίς ενοχές" στις απλωτές στην Πάρο, όταν με το καλό επιστρέψει - ας είναι και τα Χριστούγεννα - ν' ανοίξει και κανέναν διάλογο, απ' αυτούς που διεξάγει τόσους μήνες με τους ξένους και με τους γηγενείς γιατί τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για όλους...
Για μάς άλλωστε δεν γίνονται όλα, υποτίθεται;
Τι αξία λοιπόν θα έχουν οι στόχοι, έτσι και καταλήξουμε ψυχασθενείς, ταπί και ...ψύχραιμοι; Π.Ν.      ΠΗΓΗ:gianniotis.blogspot.com

ΡΗΓΜΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΛΑΟΣ...


ΠΛΕΥΡΗΣ-ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ ΚΑΘΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΓΙΑ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ...
Εκτός απο τα στελέχη του ΛΑΟΣ που κατά κύματα εγκαταλείπουν καθημερινά το κόμμα του Καρατζαφέρη, -- λόγω της συμπορευσής του με το ΠΑΣΟΚ, και την υπερφήφιση του Μνημονίου -- , τώρα ρήγμα παρουσιάζεται και μάλιστα σοβαρό στην κοινοβουλευτική του ομάδα.
Οι Πλεύρης-Γεωργιάδης, δημόσια και από τηλεοράσεως εκφράζουν κάθετα τη διαφωνία τους, με την επιλογή Καρατζαφέρη, να υποστηρίξει την υποψηφιότητα Κακλαμάνη.
Γιά όσους γνωρίζουν τα ενδότερα στο ΛΑΟΣ, δεν πρόκειται απλά και μόνο γιά μία περιστασιακή κόντρα-διαφωνία των δύο Βουλευτών με τον Καρατζαφέρη.Κανείς από τους δύο Βουλευτές δεν έχει την δυνατότητα ούτε και την αυτοτέλεια της οποιασδήποτε πολιτικής απόφασης, -- κόντρας-διαφωνίας -- άν δεν έχει την καθοδήγηση του Κ.Πλεύρη , πατέρα του Βουλευτή..Φυσικά βέβαια και την σιωπηρή συγκατάθεση του Βορίδη, ο οποίος παραμένει στο "περιθώριο", γιά καθαρά προσωπικούς λόγους, πού έχουν άμεση σχέση με την διαδοχή..
"Κάτι".. ξέρουν εκεί στο ΛΑΟΣ και βιάζονται να προλάβουν...Ένα είναι, πέραν πάσης αμφιβολίας, βέβαιον...
Ανεξάρτητα από τα Μ.Μ.Ε και τις δημοσκοπήσεις που αφηνιασμένα προβάλουν τον Καρατζαφέρη, όσοι από τούς Υπ. Περιφερειάρχες ή Δημάρχους, έχουν "επενδύσει" στην υποστηριξή του, είναι... βαθειά νυχτωμένοι..!!!Ούτε οι καθαρά "σκληροί" του κόμματος του, δεν τον ακολουθούν ούτε πλέον τον εμπιστεύονται.
Όσον δε αφορά τους παραδοσιακούς Νεοδημοκράτες, οι οποίοι για ποικίλους λόγους, ψήφισαν Καρατζαφέρη, αρκεί ένα απλό ... "φύσημα" από τον Σαμαρά γιά να επεναπατρισθούν πολιτικά μέσα σε 24 ώρες...
Αρκεί να "γνωρίζει" την κατεύθυνση των... ανέμων.! ΠΗΓΗ:politikosafari.blogspot.com

Ο κόσμος είναι έτοιμος να λιντσάρει τους υπουργούς και τα στελέχη του Πασοκ.!


Ασυγκράτητος ο κόσμος, δεν παύει να αποδοκιμάζει τα κυβερνητικά στελέχη, όπου τα βρίσκει.
Την οργή των πολιτών και μάλιστα στην "πασοκοκρατούμενη" Κρήτη, δοκίμασε εις διπλούν ο υπουργός Απασχόλησης Ανδρέας Λοβέρδος.
Τα κανάλια για άλλη μια φορά δεν έπαιξαν τίποτα, αναδεικνύοντας την απόλυτη ταύτισή τους με την κυβέρνηση του μνημονίου! Αρχικά, την οργή του κόσμου εισέπραξε ο υπουργός στο χωριό Κουνάβος του Ηρακλείου, όπου παραδόθηκαν είκοσι εργατικές κατοικίες.
Εκεί, εκατοντάδες παριστάμενοι γιούχαραν τον Ανδρέα Λοβέρδο, ενώ και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου Γιώργος Σκουλατάκης του τα "έψαλλε" δημοσίως, εκφράζοντάς του την αγανάκτησή του για τα μέτρα της κυβέρνησης.
Αργότερα, νέο κτήριο του ΙΚΑ στο Ηράκλειο (περιοχή Εσταυρωμένου), ο Ανδρέας Λοβέρδος, στη διάρκεια (κομματικού χαρακτήρα) φιέστας για την υποδοχή του, τα άκουσε από κόσμο που έτυχε να βρίσκεται εκεί και αντιλήφθηκε την παρουσία του.
Αποτέλεσμα της κατάστασης που δημιουργήθηκε, ήταν ο κ. Λοβέρδος να εγκαταλείψει το κτίριο από την πίσω πόρτα. Μάλιστα, κάποιος εκτόξευσε κατά του υπουργού ένα αναψυκτικό.
Κι όλα αυτά στο "πράσινο" Ηράκλειο! Φανταστείτε αλλού…
Παντού τους κράζουν!
Όμως, την οργή του κόσμου γνώρισε από πρώτο χέρι και ο υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Νίκος Σηφουνάκης (γνωστός για τη ρητορική του κατά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου αλλά και τον έντονο αντικληρικαλισμό του γενικότερα), στην Ερεσό της Λέσβου, όταν αποφάσισε να εμφανιστεί στη ΝΔ Λέσβο.
Αποτέλεσμα, να εγκαταλείψει άρον-άρον την κωμόπολη, πριν πάρουν μεγάλη έκταση οι καθ’ όλα αυθόρμητες αποδοκιμασίες. Την προηγούμενη Πέμπτη, έγινε δέκτης αποδοκιμασιών από πολίτες ο υφυπουργός Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης, ο οποίος είχε την ατυχή έμπνευση να εμφανιστεί στο θέατρο του Λυκαβηττού σε εκδήλωση για τον εορτασμό των γενεθλίων του Μίκη Θεοδωράκη. Όταν ο Αλέξης Κωστάλας ανακοίνωσε στους θεατές την παρουσία του υφυπουργού, ακολούθησε πανδαιμόνιο, καθώς οι αποδοκιμασίες ήταν καθολικές.

"Τελειώνει" το ΠΑΣΟΚ Στο ΠΑΣΟΚ, όσοι δεν πετούν στα σύννεφα, γνωρίζουν ότι το πολιτικό τέλος του μεταλλαγμένου κόμματός τους είναι πολύ κοντά.
Εξάλλου, κορυφαίοι υπουργοί έχουν με δηλώσεις τους προειδοποιήσει ότι η πτώση του ΠΑΣΟΚ, θα σηματοδοτήσει και την οριστική περιθωριοποίησή του.
Οι εκλογές της 7ης Νοεμβρίου θα σημάνουν την απαρχή της απαλλαγής μας από την κυβέρνηση της Νέας Τάξης, που από την πρώτη μέρα της εκλογής της και στο όνομα της παγκόσμιας διακυβέρνησης, δεν έχει παύσει να συσσωρεύει φρικτά δεινά στον τόπο, υπονομεύοντας την εθνική μας κυριαρχία (αλήθεια, πόσο γρήγορα ξεχάστηκε το σύνθημα "Η Ελλάδα στους Έλληνες"…) και βυθίζοντας τον μέσο πολίτη στην απόγνωση και στη δυστυχία.
Την οργή του κόσμου, που βλέπει σε καθημερινή βάση να του στερούν όλα όσα αγωνίστηκε επί δεκαετίες για να κατακτήσει, δεν είναι εύκολο να την σταματήσει κανείς.                                       ΠΗΓΗ:gianniotis.blogspot.com

Τουρκική απειλή σε Αιγαίο και Έβρο!!!


  • Κρίσιμος ο επόμενος μήνας
  • Σε κατάσταση πλήρους ετοιμότητας και επιφυλακής ο Ελληνικός Στρατός ιδιαίτερα την περίοδο μέχρι το δημοψήφισμα στην Τουρκία

Το χρονικό διάστημα μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου, οπότε και θα διεξαχθεί στην Τουρκία το δημοψήφισμα για το σύνταγμα Εβρέν, από το οποίο θα προκύψει το μέλλον του πολιτεύματος και του στρατιωτικού κατεστημένου θεωρείται κρίσιμο.
Μόνο τυχαίες δεν ήταν οι έρευνες που διεξήγαγαν τα τουρκικά ωκεανογραφικά για πετρέλαιο από Καστελόριζο μέχρι Θράκη, καθώς και η δήλωση του αμερικανού αξιωματούχου για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου από Τουρκία και Ελλάδα και βεβαίως η αναφορά του στο ότι το Αιγαίο είναι μία αμφισβητούμενη περιοχή! Ήδη διανύουμε ένα κρίσιμο χρονικό διάστημα, το οποίο ενδέχεται να εξελιχθεί σε μία θερμή αντιπαράθεση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία κυρίως λόγω της διαμάχης μεταξύ των ντονμέδων Κεμαλιστών και των "light" ισλαμιστών του Ερντογάν.
Η πρώτη σύγκρουση έγινε με αφορμή το ποιοι θα τοποθετηθούν στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων. Oι δύο θέσεις του αρχηγού του τουρκικού ΓΕΕΘΑ και του διοικητή του στρατού ξηράς είχαν μείνει κενές μετά τις ετήσιες κρίσεις του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου, στις 4 Αυγούστου, καθώς κυβέρνηση και στρατιωτικοί διαφωνούσαν για το ποιος θα αναλάβει την ηγεσία του στρατού ξηράς. Τελικά τον διορισμό του στρατηγού Ισίκ Κοσάνερ ως αρχηγού του τουρκικού ΓΕΕΘΑ ενέκρινε ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ. Ο Ισίκ Κοσάνερ, που μέχρι τώρα ήταν αρχηγός του στρατού ξηράς, θα αντικαταστήσει τον στρατηγό Ιλκέρ Μπάσμπουγ όταν αυτός αποσυρθεί, μετέδωσε το πρακτορείο Ανατολή. Την Κυριακή η τουρκική κυβέρνηση διόρισε το στρατηγό Ερντάλ Τσεϊλάνογλου διοικητή του στρατού ξηράς. Η ανάληψη των νέων αξιωμάτων θα γίνει στο τέλος Αυγούστου.
Μέχρι τα τέλη Αυγούστου, οπότε και θα διοριστούν οι στρατηγοί αυτοί που επέλεξε ο Ερντογάν και οι ισλαμιστές, πολλά μπορούν να παιχτούν. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Στις 12 Σεπτεμβρίου πρόκειται να λάβει χώρα στην Τουρκία ένα δημοψήφισμα που θα κρίνει το μέλλον του κοσμικού κράτους και του Κεμαλικού καθεστώτος. Όλη αυτή η εσωτερική τριβή δεν αποκλείεται να εξελιχθεί σε μία εξωτερική κρίση, η οποία θα λάβει την μορφή μιας επιθετικής ενέργειας εις βάρος της Ελλάδος. Αυτό θα συνέφερε από πολλές πλευρές το Κεμαλικό στρατιωτικό κατεστημένο.
Έτσι λοιπόν σύμφωνα με έγκυρες πηγές: Πλήρης ετοιμότητα από πλευράς των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για τουρκικές κινήσεις σε Αιγαίο και Έβρο. Το χρονικό διάστημα μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου, οπότε και θα διεξαχθεί στην Τουρκία το δημοψήφισμα για το σύνταγμα Εβρέν, θεωρείται κρίσιμο. Εκφράζονται φόβοι ότι από την πλευρά των σκληροπυρηνικών αξιωματικών θα υπάρξουν κινήσεις κατά της ισλαμικής κυβέρνησης του Ερντογάν.                                                                                    ΠΗΓΗ:kostasxan.blogspot.com

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ:Ο Ξέρξης προτού διατάξει γενική επίθεσι, στέλνει πρεσβεία στον Λεωνίδα και του προσφέρει την Ηγεμονία της Ελλάδος


http://elzin.files.wordpress.com/2009/05/leonidas.jpg?w=486&h=364… «Προτιμώ να πεθάνω για την Πατρίδα μου παρά να ζήσω για να την υποδουλώσω…» ήταν η υπερήφανη Λακωνική απάντησι του Λεωνίδα στο …ΔΝΤ της εποχής.
Από τις Σπαρτιάτικες Μόρες
Το στενό των Θερμοπυλών σχηματίζεται μεταξύ του όρους Καλλιδρόμου και του Μαλιακού κόλπου και κατά την αρχαιότητα ήταν πολύ στενότερη δίοδος, γιατί η θάλασσα εισχωρούσε βαθύτερα στη στεριά και το φρούριο που το υποστήριζε δεν επέτρεπε την ανάπτυξι μεγάλων Μονάδων προς παραβίασί του. Το Στενό αυτό διάλεξαν οι Ελληνικές πόλεις-κράτη προς αναχαίτισι της κατερχομένης περσικής πλημμυρίδος.
Ο Ξέρξης ακολουθούμενος υπό 2.100.000 στρατού κατά τον Ηρόδοτον και κατ’ άλλους υπό 1.600.000 ανδρών, είχε διασχίσει μέσω Ελλησπόντου ολόκληρη την Βόρειο Ελλάδα και εβάδιζε ακάθεκτος πλέον προς τον Ελληνικόν Νότον.
Και οι Ελληνίδες πόλεις μπροστά στον εξ ανατολών μέγα κίνδυνον, εξέχασαν προς στιγμήν τις μεταξύ τους διαφορές και βάλθηκαν να υπερασπισθούν τα πάτρια υπό την Ηγεμονίαν της εμπειροπολέμου πάντα Σπάρτης.
Της μεγαλύτερες όμως δυνάμεις τους, κατ’ απαίτησιν των Πελοπονησίων, τις κράτησαν στον Ισθμό της Κορίνθου, και μόνον με μικτά συμμαχικά αποσπάσματα κατέλαβαν τα βόρεια περάσματα. Όπως με σώμα 10.000 ανδρών τα Τέμπη υπό τον Σπαρτιάτη Στρατηγό Ευαίνετο και τον Θεμιστοκλή. Αλλά το απόσπασμα αυτό, μπρός στην τεράστια αριθμητική υπεροχή των Περσών, υπεχώρησε χωρίς μάχη. Σ’ αυτό συνέτεινε και η αμφίβολος στάσις των Θεσσαλών οι οποίοι τελικώς συνέπραξαν με τους Πέρσες.
Έτσι οι Περσικές στρατιές σταμάτησαν μόνον προ των Θερμοπυλών τις οποίες φύλαγε ο Λεωνίδας με Σπαρτιάτες, 1000 Τεγεάτες και Μαντινείς, 1000 από την υπόλοιπη Αρκαδία, 120 Ορχομενείς, 400 Κορινθίους, 200 από την Φλιούντα, 80 Μυκηναίους, 700 Θεσπιείς, Φωκείς, Λοκρούς και 400 Θηβαίους τους οποίους είχε στρατολογήσει ως αντιφρονούντες με το πολίτευμά τους ο Λεωνίδας και διάφοροι άλλοι, απαριθμώντας όλοι μαζί 4000 περίπου Οπλίτες πρώτης γραμμής (βαρύ πεζικό) συνοδευομένους από άλλους 7000 «ψιλούς» βοηθούς ή δούλους (ελαφρύ πεζικό).
Οι Πέρσες στέκονταν επί τέσσερις μέρες αναποφάσιστοι μπροστά στο Στενό των Θερμοπυλών ελπίζοντας ότι μόνον με τον τεράστιον όγκο τους θα προκαλούσαν τον τρόμο και τον πανικό στους Έλληνες και θα τους εξανάγκαζαν να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους χωρίς μάχη. Αλλά οι Έλληνες παρέμεναν απαθείς και σα να μην συνέβαινε τίποτα και κυρίως οι Σπαρτιάτες χτενίζονταν, καλλωπίζονταν και γυμνάζονταν… ανέφεραν έκπληκτοι οι κατάσκοποι και κήρυκες Πέρσες στο Μέγα Βασιλέα.
Και τότε ο Ξέρξης απέστειλε κήρυκα στον Λεωνίδα με την απαίτησι: «…πέμψον τά όπλα…»
«…Μολών Λαβέ…» ήταν η υπερήφανη απάντησι του Λεωνίδα.
Όλα αυτά τα διατρέξαντα εξώργισαν πάρα πολύ τον Ξέρξη ο οποίος έστειλε και κάλεσαν τον πρώην Βασιλέα της Σπάρτης Δημάρατο που τον ακολουθούσε στην εκστρατεία του και τον ρώτησε ειρωνικά… «τι τρελλά πράγματα είναι όλα αυτά που κάνουν οι συμπατριώτες σου;;» Κι εκείνος που κατάλαβε την αλαζονική προδιάθεσι του Ξέρξη του σοβαρά:
«Βασιλιά μου…
Οι άνδρες αυτοί ήλθαν εδώ και μένουν αποφασισμένοι να μας πολεμήσουν για να μην περάσωμε στο Στενό και προς τούτο τώρα καταγίνονται και προετοιμάζονται. Και το έχουν σαν έθιμο στην Πατρίδα τους, όταν πρόκειται να ριψοκινδυνεύσουν τη ζωή τους, γυμνάζονται και καλλωπίζουν τα μαλλιά και τον εαυτό τους.
Και ξέρε το καλά… πως αν κατορθώσεις και υποτάξεις αυτούς εδώ και τους άλλους που μένουν στην Σπάρτη, δεν υπάρχει άλλη Φυλή στον κόσμο που θα τολμήση να σου εναντιωθή. Μάθε λοιπόν πως έρχεσαι αντιμέτωπος με το ευγενέστερο Βασίλειο που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, των Ηρακλειδών, με τους γενναιότερους δηλαδή άνδρες του κόσμου»…
Όλα αυτά όμως φαίνονταν απίστευτα στον Ξέρξη γι’ αυτό και ξαναρώτησε τον Δημάρατο: «…Πως τόσο ολίγοι αυτοί θα τα βάλουν μ’ ένα τέτοιο και τόσο στρατό σαν τον δικό μου;…»
Και ο Δημάρατος αποκρίθηκε: «…Βασιλιά μου εύχομαι να βγω ψεύτης… αλλά όλα θα γίνουν όπως στα λέω…»
Και τότε ο Μέγας Βασιλιάς διέταξε έφοδο ελαφρού πεζικού Μήδων και Κισσίων με ξίφη και μεγάλα τόξα με ακόντια και πλεκτές ασπίδες προς παραβίασι του Στενού.
Ενώ ξαφνικά ο Ουρανός σκοτείνιασε πολύ, χάθηκε ο Ήλιος και μαύρα σύννεφα, βροντές και αστραπές και καταρρακτώδης βροχή διέσχιζαν τον αιθέρα και η μανιασμένη Θάλασσα κατέστρεψε αυτοστιγμής υπέρ τα 400 περσικά πλοία και πλήθος ανθρώπων, τροφές και πλούτος πολύς χάθηκε στο βυθό της Θάλασσας… «Χειμών επιγενόμενος μέγας» λέει ο Ηρόδοτος που κατετρόμαξε και καταθορύβησε και καταπτόησε τους εχθρούς και έγιναν απρόθυμοι για πόλεμο.
Αντίθετα οι Έλληνες ερμήνευσαν το φαινόμενο αυτό, κατακαλόκαιρα, ως οργή των Θεών (αστέρος κινουμένου) που ήθελαν να εκδικηθούν την υπεροπτική και αλαζονική έπαρσι του Μεγάλου Βασιλέα. Γιατί οι Θεοί, κατά την γνώμη των Αρχαίων Ελλήνων, δεν ανέχονται την υπεροψία και τιμωρούν αυτούς που επαίρονται.
Στην απροθυμία δε των Περσών να πολεμήσουν, μετά την φοβερή αυτή θύελλα, ο Ξέρξης διέταξε και μαστιγώσεις και τιμωρίες μέχρι θανάτου και πολλοί των στρατιωτών του πέθαιναν καταπατώμενοι από τους συναδέλφους τους που έτρεχαν αποφεύγοντες τις μαστιγώσεις των αξιωματικών τους.
Στις εφορμήσεις αυτές των Περσών ο Λεωνίδας αντιπαρέτασσε μικρά τμήματα τα οποία έρχονταν σ’ επαφή με τον εχθρό προσποιούντο ότι υποχωρούν παρασύροντας έτσι τους εχθρούς μέσα σε στενότερο χώρο για να μην μπορούν να αναπτυχθούν και όταν έβλεπε την κατάλληλη στιγμή διέτασσε αναστροφή των τμημάτων του με προτεταμένη την αιχμή των δοράτων. Με το επαναλαμβανόμενο αυτό στρατήγημα του Λεωνίδα η συμπλοκή που επακολουθούσε ήταν φοβερή για τους Πέρσες, γι’ αυτό και ο Ξέρξης βλέποντας τις μεγάλες φθορές των ανδρών του αναπήδησε τρεις φορές εκ του θρόνου του οργιζόμενος κατά πάντων και διέτασσε αμέσως νέα εφόρμησι κατά διαδοχικές φάλαγγες ελπίζοντας σε καταπόνησι και εξόντωσι των Ελλήνων.
Αλλά όλες οι επιθέσεις των Περσών απεκρούσθησαν και το σχέδιο του Ξέρξη να εξαντλήση και να καταβάλη τους Έλληνες απέτυχε, χάρις το στρατηγικό δαιμόνιον του Λεωνίδα, ο οποίος επωφελούμενος της στενότητος του χώρου των Θερμοπυλών με τα μικρά τμήματα που αντιπαρέτασσε κρατούσε το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεών του σε εφεδρεία, ώστε όταν έβλεπε μαχόμενο τμήμα του να περιέρχεται σε φυσική κόπωσι, το αντικαθιστούσε αμέσως με άλλο που έμπαινε στη μάχη εντελώς ξεκούραστο προκαλώντας μεγάλες απώλειες στους καταπονημένους Πέρσες οπλίτες και αξιωματικούς.
Μ’ αυτό το σύστημα και τακτική στρατηγικής απεκρούσθη ακόμη και το αήττητο σώμα των αθανάτων του Σατράπου Υδάρνη! Κατά το απόγευμα όμως της δευτέρας ημέρας που οι Πέρσες βρίσκονταν σχεδόν σε απόγνωσι, ένας Μαλιέας, του οποίου το όνομα κατέταξε από τότε η Ιστορία ως συνώνυμον του προδότου, ονόματι Εφιάλτης, παρουσιάσθηκε στον Ξέρξη και του απεκάλυψε την «Ανωπαίαν Ατραπόν» που ωδηγούσε στα νώτα των Ελλήνων. Το ίδιο βράδυ ο Ξέρξης διέταξε τον Σατράπη Υδάρνη να ακολουθήση με ισχυρή δύναμι αυτό το μονοπάτι, ώστε την επομένη το πρωί να βρίσκεται στα νώτα των Ελλήνων.
Ο Λεωνίδας είχε τάξει προς φύλαξιν της ατραπού και προστασίας του Στρατοπέδου 1000 Φωκείς τους οποίους ρώτησε ο Υδάρνης αν υπάρχουν μεταξύ τους Σπαρτιάτες, κι’ εκείνοι απάντησαν αρνητικά. Ο Υδάρνης τότε τους επετέθη, τους απώθησε και πήρε τον κατήφορο προς το στενό των Θερμοπυλών οδηγούμενος πάντα από τον Εφιάλτη υπό το φως του φεγγαριού.
Ο Λεωνίδας πληροφορήθηκε εγκαίρως, το πρωί από τους ημεροσκόπους και από μισθοφόρους Έλληνες των Περσών που λιποτάχτησαν και πήγαν στο στρατόπεδο των Ελλήνων, για τον κίνδυνο που διέτρεχε, γι’ αυτό και διέταξε τους άλλους συμμάχους Έλληνες να φύγουν για τον Ισθμό της Κορίνθου για να χρησιμεύσουν περισσότερο στην Πατρίδα.
Κράτησε μόνον 300 Σπαρτιάτες των οποίων τα παιδιά ήταν μεγάλα και θ’ άφηναν διαδόχους, δύο τρεις υπηρέτες για τον καθένα, τους 700 Θεσπιείς που αρνήθηκαν να φύγουν και 400 Θηβαίους που κατά τον Πλούταρχο ήταν αντιφρονούντες προς το πολιτικό καθεστώς των Θηβών και δεν θα γίνονταν δεκτοί στην Πατρίδα τους η οποία και εμήδισε μετά την Μάχη των Θερμοπυλών. Παρέμειναν δηλαδή ως θεματοφύλακες των Ιερών και των Οσίων της Φυλής και της Πατρίδος, περί τους 1000 Οπλίτες Α’ γραμμής, άλλοι 1000 περίπου είλωτες και δούλοι και οι 400 Θηβαίοι αντιφρονούντες με τους άλλους συμπατριώτες τους.
Ο Λεωνίδας μετά τα γεγονότα αυτά, συνέταξε την αναφορά του προς τους Εφόρους της Σπάρτης και δια κλήρου εξέλεξε δύο στρατιώτες να την μεταφέρουν, οι οποίοι θα εσώζωντο φεύγοντας. Αλλά εκείνοι απήντησαν υπερήφανα: «Είμαστε εδώ για να πολεμήσωμε, και όχι για να κάνωμε τον ταχυδρόμο…!» Και τότε ο Λεωνίδας ανέθεσε σε δύο είλωτες την αποστολή αυτή.
Κι’ ενώ άρχιζαν οι προετοιμασίες για την μάχη και την αιώνια θυσία, εμφανίζεται ένας Σπαρτιάτης τυφλός από τραύμα της προηγουμένης, ονόματι Εύρυτος, οδηγούμενος από τον υπηρέτη του, και ζητά να τοποθετηθή στην πρώτη γραμμή για να πολεμήσει και πάλι για την Πατρίδα.
Η συγκίνησις είναι μεγάλη, και όλοι οι Σπαρτιάτες, αλλά και οι Θεσπιείς ορκίζονται: «ή ταν ή επί τας» – «Νίκη ή Θάνατος». Ενώ την ίδια στιγμή συλλαμβάνεται ένας Θηβαίος ερχόμενος από το μέρος των Περσών, ο οποίος λέει στους Σπαρτιάτες: «ότι οι Πέρσες είναι πάρα πολύ κοντά..»… «Τότε και εμείς είμαστε πάρα πολύ πλησίον…» του απαντούν!! Κι’ ένας άλλος Τραχίνιος που τους λέει πως: «οι Πέρσες είναι τόσο πολλοί που θα καλύψουν τον Ήλιο με τα βέλη τους»
«Καλλίτερα… θα πολεμήσωμε υπό σκιάν…» απαντά ο πρωτοπολέμαρχος Διηνέκης.
Τέλος ο Ξέρξης προτού διατάξει γενική επίθεσι, στέλνει πρεσβεία στον Λεωνίδα και του προσφέρει την Ηγεμονία της Ελλάδος.
… «Προτιμώ να πεθάνω για την Πατρίδα μου παρά να ζήσω για να την υποδουλώσω…» ήταν η υπερήφανη Λακωνική απάντησι του Λεωνίδα.
Αλλά η απόφασι του Λεωνίδα να θυσιασθή στις Θερμοπύλες ενώ μπορούσε και είχε χρόνο να υποχωρήση, ύστερα μάλιστα από τον διήμερον ηρωικό και απόλυτα επιτυχή αγώνα, ερμηνεύεται κατά διαφόρους τρόπους από πολλούς ιστορικούς, δικούς μας και ξένους. Η τυφλή υπακοή στον αυστηρό και υπέρτατο Σπαρτιατικό Νόμο, χωρίς την συνειδητή αναγκαιότητα για κάτι το ιδιαίτερα ιερό και υπέροχο, για το ηθικό και ιστορικό γόητρο της Σπάρτης, δεν δικαιολογεί την μεγάλη και ανεπανάληπτη αυτή εθελοθυσία και μάλιστα του ιδίου του Βασιλέως και αρχηγού του συμμαχικού εκστρατευτικού Σώματος, του οποίου οι κύριες δυνάμεις διετάχθησαν να υποχωρήσουν για να χρησιμεύσουν στην μελετωμένη υπερτάτη άμυνα του Ισθμού της Κορίνθου.
Στην συνείδησι λοιπόν και στην σκέψι του Λεωνίδα κυριαρχούσε κάποιος ανώτερος και πολύ ιερός στόχος και σκοπός που του επέβαλε να αυτοθυσιασθή, μαζί με τους 300 του, τους Θεσπιείς και τους Θηβαίους που έμειναν μαζί του. Και ο Στόχος και ο Σκοπός αυτός ήταν η πολεμική Αρετή, η Ανδρεία, το ηθικό μεγαλείο και η πατρογονική Δόξα της Σπάρτης η οποία ταυτιζόταν με αυτή ταύτη την γενναιότητα των Σπαρτιατών και με την αμετάθετη Πίστι τους στον υπέρτατο και απαράβατο Νόμο… να μην δείξουν ποτέ τα νώτα τους στον οποιονδήποτε και οσονδήποτε εχθρό. Γιατί ένα τέτοιο προηγούμενο, ένα και μόνον αναγκαίο παράδειγμα από τον ίδιο τον Βασιλέα θα εκλόνιζε εις το διηνεκές την Πίστι και Αφοσίωσι των Πολιτών και Οπλιτών της Σπάρτης προς την Ιερή και απαράβατη αυτή Παράδοσι.
«…Αυτώ δε απιέναι ου καλώς έχειν, μενόντι δε αυτού κλέος μέγα ελείπετο και η Σπάρτη ευδαιμονίη ουκ εξηλείφετο…» Δηλαδή: Το να αποφάσιζε υποχώρησι ο Λεωνίδας δεν θα έπραττε ορθά και σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα, ενώ αν έμενε, όπως και συνέβη στις Θερμοπύλες, μέγα κλέος… αιώνια δόξα και ανεξάλειπτη ευδαιμονία και τιμή θα αποκτούσε η Σπάρτη…. Λέει ο Ηρόδοτος.
Αλλά και ο χρησμός του Μαντείου των Δελφών δεν διαφέρει σε νόημα και βαθειές έννοιες ευφορίας υψηλών ιδανικών των Πολιτών της Σπάρτης, που λέει:
«Υμίν δ’ ώ Σπάρτης οικήτορες ευρυχώροιο, η μέγα άστυ ερικυδές υπ’ ανδράσι Περσεΐδησι πέρθεται, η το μεν ουχί, αφ’ Ηρακλέους δε γενέθλης πενθήσει βασιλή φθινόμενον Λακεδαίμονος ούρος. Ου γαρ τον ταύρων σχήσει μένος ουδέ λεόντων αντιβίην. Ζηνός γαρ έχει μένος. Ουδέ ε φημι σχήσεσθαι, πριν τωνδ’ έτερον δια πάντα δάσηται»
«Ω, εσείς κάτοικοι της ευρυχώρου Σπάρτης ή η μεγάλη και υπερήφανη πόλις θα χαθή από την επιδρομή των Περσών ή αν αυτό δεν γίνει η Λακεδαίμονα όλη θα κλάψη τον Βασιλιά της που κρατά από την γενιά του Ηρακλέους. Γιατί ούτε ταύρων ούτε λιονταριών μένος θα μπορέσει να τον συγκρατήση κατά την Μάχην. Έχει μέσα του την Θεϊκή Δύναμιν του Διός και δεν θα σταματήση δε θα καμφθή πλέον αν ο ένας από τους δύο Βασιλείς δεν πέσει νεκρός…»
Η εθελοθυσία λοιπόν του Λεωνίδα δεν ήταν απλώς πειθαρχία στα πολεμικά κελεύσματα της Σπάρτης, αλλά η μετά θρησκευτικής ευλαβείας διάσωσις και διαιώνισις των Ιερών αυτής παραδόσεων.
«…Ουκ εών φεύγειν ουδέν πλήθος ανθρώπων εκ μάχης…» Χωρίς να είναι σε κανένα Σπαρτιάτη επιτρεπτόν να εγκαταλείψη το πεδίον της Μάχης προ οιουδήποτε εχθρού…
Γι’ αυτό και ο Λεωνίδας με τους 300 του κυρίως έπρεπε να δώσει ένα λαμπρότατο και αναμφισβήτητο παράδειγμα σεβασμού και βαθειάς προς τα πατροπαράδοτα θέσμια ήθη και έθιμα της Σπάρτης. Και το παράδειγμα της Θυσίας ήταν αποκλειστικό προνόμιον και δίδαγμα για την Σπάρτη της οποίας η ύπαρξις και υπόστασις στηριζόταν στις υψηλές ηθικές αξίες και μόνον. Δείγμα και αυτό της λιτότητος του πολιτεύματος και των πολιτών της. Γιατί οι υλικές της δυνάμεις ήταν πολύ περιορισμένες και οι Οπλίτες της δεν εξεπέρασαν ποτέ εύκολα τους δέκα χιλιάδες άνδρες.
Με την αμετακίνητη αυτή λοιπόν απόφασί του ο Λεωνίδας υπηρετούσε προαιώνια προστάγματα και στόχους ανώτερης στρατηγικής για την υπεράσπισι της Πατρίδος και υπαγόρευε το ύψιστο και αδιάλειπτο χρέος και Ιερό Καθήκον των Πολιτών προς την Πόλι.
Κι’ έτσι, ενώ από την μία μεριά εκάλυπτε την υποχώρησι των άλλων Πελοποννησίων, από την άλλη και με προσωπική του επιστασία προετοίμαζε την εσχάτην άμυνα στα στενά των Θερμοπυλών. Ενώ παράλληλα ο Μάντις Μεγιστίας εξετάζοντας τους οιωνούς προμάντευσε τη μεγάλη θυσία και προείπε στον Λεωνίδα το πικρό τέλος. Και ο Λεωνίδας απευθυνόμενος προς τον Δία ικέτευσε: «Τεθναίην Σπάρτα άξια μησάμενος» (Ας αξιωθώ να πράξω άξια της Σπάρτης και ας πεθάνω).
Και έπραξε υπεράξια της Σπάρτης, της Ελλάδος και της Υφηλίου ο Λεωνίδας.
Σπονδές έκανε και ο Ξέρξης όχι τόσο για να εξιλεώση τους Θεούς υπέρ αυτού, αλλά για να δώση δικό του χρησμό πείθοντας τους πολυπληθείς στρατιώτες να του χαρίσουν την νίκη.
Είναι η Τρίτη ημέρα της Μάχης, 24 Αυγούστου 480π.Χ. και κατά τις 10:00 το πρωί ο Υδάρνης φάνηκε να κατεβαίνη ανεμπόδιστος από την Ανωπαίαν Ατραπόν. Γι’ αυτό και ο Λεωνίδας βιαζόμενος να συμπλακή με τον κύριον όγκο των Περσών προτού δεχθή κτυπήματα εκ των νώτων, βγήκε από το Στενό, παρέταξε τους άνδρες του και επετέθη πρώτος με μεγάλην ορμή κατά των προφυλακών και προκαλυπτικών περσικών τμημάτων. Κατέφθασαν όμως αμέσως περσικές ενισχύσεις και η συμπλοκή έγινε τρομερή. Στο διάστημα αυτό και άλλα περσικά τμήματα πήραν μέρος στην μάχη και οι Έλληνες εμάχοντο τώρα σώμα με σώμα σχεδόν κυκλωμένοι από παντού. Πολλά δόρατα έσπασαν και η Μάχη συνεχίζετο με τα ξίφη. Σκοτώθηκαν πολλοί Πέρσες επιφανείς που ήθελαν να δουν από κοντά πως μάχονται οι Σπαρτιάτες καθώς και οι δύο αδελφοί του Ξέρξη, ο Αβροκόμας και ο Υπεράνθης.
Ήλθεν όμως και η στιγμή εκείνη που κλονίσθη και με ένα δεύτερο και τρίτο κτύπημα, έπεσε και ο Λεωνίδας.
Γύρω από το νεκρό Βασιλιά έγινε μάχη φοβερή και αγώνας άγριος που εθύμιζε τρωϊκά τρόπαια. Τέλος οι Πέρσες απωθήθησαν και οι Σπαρτιάτες μπόρεσαν να σηκώσουν στα χέρια τον νεκρό Βασιλιά τους και αποσύρθηκαν προς το Φωκικό Τείχος, ανεκόπησαν όμως από τις ανεξάντλητες περσικές δυνάμεις και εκ των νώτων άρχισαν να προσβάλλονται τώρα και από το σώμα των αθανάτων του Υδάρνη.
Και οι Σπαρτιάτες μαχόμενοι συνεχώς και κουβαλώντας μαζί τους και το νεκρό Βασιλιά τους, συγκεντρώθηκαν σε παρακείμενον ανάχωμα καλούμενον «λόφος του Κολωνού» όπου περικυκλώθηκαν από παντού μαχόμενοι με ξίφη, με μαχαίρια, με τα χέρια και με τα δόντια ακόμη και έπεσαν όλοι, μέχρι και τον τελευταίο, καταματωμένοι από τα πολλά τραύματα, χωρίς να παραδοθή κανείς, εκτός από τους Θηβαίους, οι οποίοι τελικώς παρεδόθησαν στους Πέρσες.
Και οι Πέρσες, παρ’ ότι κανένας εκ των Σπαρτιατών δεν φαινόταν να ζή, για αρκετή ώρα τους ετόξευαν από μακρυά, φοβούμενοι μήπως ξαναζωντανεύσουν…
Εκ των 300 διεσώθη μόνον ο Αριστόδημος ο οποίος είχε απομακρυνθεί του πεδίου της μάχης κατά την προηγουμένη, λόγω σοβαρωτάτου τραυματισμού του, αλλά καταπεριφρονηθείς στην Σπάρτη, ξέπλυνε μετά από ένα περίπου χρόνο την ντροπή, πέφτοντας μαχόμενος στην πρώτη γραμμή της μάχης των Πλαταιών.
Αλλά και οι νεκροί των Περσών ήταν τόσοι πολλοί που ο Ξέρξης φοβούμενος κλονισμό του ηθικού του Στρατού του, διέταξε να ανοιχθή μεγάλη τάφρος, κατά την νύκτα, και να ταφούν όπως όπως οι νεκροί τους… Έτσι την επομένη επί του πεδίου της Μάχης, κείτονταν μόνον τα πτώματα των Ελλήνων, όπου ο ασιάτης κυρίαρχος διέταξε να βρεθή το πτώμα του Λεωνίδα, να αποκεφαλισθή και να στηθή όρθιο.
Μεταξύ των νεκρών ήταν ακόμα και ο Μάντις Μεγιστίας για τον οποίον στήθηκε αργότερα και ειδική στήλη με το ακόλουθο επίγραμμα:
«Μνήμα τόδε κλειναίο Μεγιστία ον ποτε Μήδοι Σπερχειόν ποταμόν κτείναν αμειψάμενοι, μάντιος ος τότε Κήρας επερχομένας σαφά ειδώς ουκ έτλη Σπάρτης ηγεμόνα προλειπείν!»
(Τούτο το μνήμα είναι του ξακουστού μάντι Μεγιστία τον οποίον εσκότωσαν οι Πέρσες διαβαίνοντας τον Σπερχειό ποταμό, που αν και εγνώριζε τον ερχομό του θανάτου του δεν καταδέχθηκε να φύγη και να αφήση μόνον τον Βασιλέα της Σπάρτης)
Ανάλογη στήλη στήθηκε και για τους άλλους πεσόντες Έλληνες των Μαχών των δύο πρώτων ημερών, με επίγραμμα: «Μυριάσιν ποτέ τήδε τριηκοσίαις εμάχοντο εκ Πελοποννήσου χιλιάδες τέτορες» (Εδώ επολέμησαν 4000 Πελοποννήσιοι προς τρία εκατομμύρια Πέρσες)
Ενώ η πόλις των Θεσπιέων τιμώντας την ανδρεία και αυτοθυσία των πολιτών της, οι οποίοι παρέμειναν μέχρι το τέλος της Μάχης πιστοί στον Λεωνίδα και οι διασωθέντες κατέφυγαν στα όρη, αντί να μυδίσουν, αφιέρωσε στα ηρωϊκά τέκνα της, ξεχωριστή στήλη με επίγραμμα:
«Άνδρες τοίποτ’ έναιον υπό κροτάφοις Ελικώνος Λήματι των αυχεί Θεσπιάς ευρυχώριος» (Γενναίοι άνδρες πολεμώντας στις πλαγιές του Ελικώνος έδωσαν το σθένος στην ευρύχωρη πατρίδα τους Θεσπιές να καυχιέται πολύ γι’ αυτούς).
Γενναιότεροι των Ελλήνων, κατά την γιγαντομαχία αυτή ψυχής και ύλης, λέει ο Ηρόδοτος, ανεδείχθησαν ο Διηνέκης και οι αδελφοί γιοί του Ορσιφάντη, Αλφειός και Μάρων Λακεδαιμόνιοι, ο αρχηγός των Θεσπιέων Δημόφιλος Διάδρομος, ο Μάντις Μεγιστίας, ο Ακαρνάν και ο Διθύραμβος Θεσπιείς.
Το Πανελλήνιον και Παγκόσμιον αίσθημα Τιμής και ευγνωμοσύνης όμως το εξέφρασε και το παρέδωσε αθάνατο προς τις επερχόμενες γενεές ο Σιμωνίδης, με ειδικό εγκώμιο του οποίου διεσώθη το ακόλουθο υπέροχο σε σύλληψι και πατριωτικό παλμό, απόσπασμα:
«Των εν Θερμοπύλαις θανόντων ευκλεής μεν α τύχα, καλός δ’ ο πότμος, βωμός δ’ ο τάφος, πρό γόων δε μνάστις, ο δ’ οίκτος έπαινος. Εντάφιον δε τοιούτον ούτ’ ευρώς ούθ’ ο πανδαμάτωρ αμαυρώσει χρόνος. Ανδρών δ’ αγαθών όδε σηκός οικέταν ευδοξίαν Ελλάδος είλετο. Μαρτυρεί δε και Λεωνίδας, Σπάρτας Βασιλεύς, αρετάς μέγαν λελοιπώς κόσμον αέναον τε κλέος.»
(Αυτοί που έπεσαν στις Θερμοπύλες είχαν λαμπρή τύχη, ένδοξο θάνατο και ο τάφος τους έγινε ιερός βωμός. Τιμές τους πρέπουν και όχι θρήνοι και αντί οίκτου θερμότατον έπαινον αποσπούν. Αυτών των Ηρώων την Τιμή, το όνομα και η Δόξα δεν μπορεί να αμαυρώσει ούτε ο πανδαμάτωρ Χρόνος. Σε αυτόν τον Τύμβο των γενναίων προμάχων έχει στήσει τον θρόνο της η Δόξα της Ελλάδος. Αυτή την υποθήκη μας αφήνει και ο Λεωνίδας, ο Βασιλεύς της Σπάρτης, που με τον ηρωικό του θάνατο άφησε απαράμιλλο παράδειγμα Αρετής και Κλέους που όσο υπάρχουν άνθρωποι στην Γή αιώνιο θα μένει.)
Τέλος η θυσία του Λεωνίδα υπερέβαλε τους σκοπούς του. Είχε Πανελλήνια απήχησι, και σήμερα απολαμβάνει παγκόσμια αναγνώρισι, δόξα και τιμή. Το όνομά του αποτελεί συνωνυμία αυτοθυσίας και αυταπαρνήσεως. Έγινε θρύλος και σύμβολο φιλοπατρίας, γενναιότητος και ηρωισμού.
Η σύγχρονος Ελλάς, με την βοήθεια των ξενητεμένων Λακώνων, ετοποθέτησε τον ανδριάντα του στον Τόπο της μεγάλης θυσίας με παραστάτες του τον Ευρώτα και τον Ταΰγετο, και εις ανάμνησι των ανδρών του εφυτεύθησαν σε ευθεία γραμμή στον χώρο των Στενών 300 κυπαρίσσια. Η σκιά του Λεωνίδα και των 300 του, βαραίνει από τότε το υψηλό και ιερό χρέος των Ελλήνων μαχητών και το επίγραμμα του Σιμωνίδη: «Ω ξειν, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα, των κείνων ρήμασι πειθόμενοι»…
Και δεν διαφέρει σε τίποτε από την επωδό της Μανιάτισσας μάνας μοιρολογίτρας, που παραγγέλνει στον γιό της που έπεσε στο Μέτωπο του Έπους του ’40: «Πές του να μείνει εκειδά και να φυλάει το σύνορο… Τι πάνου από όλους εμάς στέκει τρανή μας Μάνα η Ελλάς…».                                          ΠΗΓΗ:olympia.gr

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΛΥΓΙΣΕ Η ΑΓΧΟΝΗ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΚΟΣ, ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ, ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

9 Αυγούστου 1956. Ο γαλανός ουρανός της μεγαλονήσου μας μαύρισε για άλλη μια φορά, θρηνώντας τρία παλικάρια που δεν τα φόβιζε ο θάνατος γιατί θεωρούσαν τη ζωή περιττή μέσα στη σκλαβιά. Τρεις νέοι Έλληνες και μπροστά τους μόνο η αγχόνη και το φως της λευτεριάς που δεν μπορούσαν να του αντισταθούν. Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΚΟΣ

Ο Ανδρέας Ζάκος είδε το φως της σύντομης γι' αυτόν ζωής πάνω στη γη το 1932 (12 Νοεμβρίου) στο χωριό Λινού. Ωστόσο μεγάλωσε στο χωριό Λεύκα. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία και αποφοίτησε τελικά από την Ελληνική Σχολή Σολέας. Γονείς του οι Χαρίλαος και Αφροδίτη Ζάκου και αδέλφια οι Γεώργιος, Αδόλφος, Αστέρω και Ευρούλα. Εργαζόταν σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία στο Ξερό, όταν άρχισε η ΕΟΚΑ την επαναστατική της δράση για Ελευθερία της Κύπρου και Ένωσή της με την Ελλάδα. Ήταν αγνός και ενθουσιώδης ιδεολόγος. Φιλοσοφούσε τη ζωή, λέγοντας ότι, αν είναι να προσφέρει ο άνθρωπος τη ζωή του για τα πιστεύω του, αξίζει να το κάνει ενόσω είναι νέος.


" Αγαπητέ αδερφέ, όταν θα πάρεις το γράμμα μου αυτό, θα έχω φύγει για πάντα. (Υπάρχει κανείς που θα μείνει;) Η ώρα του θανάτου πλησιάζει. Μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία. Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα, ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε ν' ανακαλύψουμε πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο. Τότε μόνο θα αισθανόμουν λύπη, αν ήξερα ότι θα μπορούσα να μείνω πάντα νέος και αθάνατος, αν απέφυγα την εκτέλεση. Νομίζω πως με την εκτέλεση θα μείνω πάντα νέος κι αθάνατος. Πρώτα ή ύστερα θα έπρεπε να διαθέσω τη ζωή μου. Δεν βλέπω πιο κατάλληλη στιγμή από την τωρινή για να το κάμω. Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος της γιος από τώρα και στο εξής θα είσαι εσύ και όχι εγώ.


Σε φιλώ,


Ο αδερφός σου Ανδρέας

Τα πιο πάνω έγραφε στο τελευταίο του γράμμα προς τον αδελφό του ο 25χρονος Αγωνιστής Ανδρέας Ζάκος λίγο προτού οδηγηθεί στην αγχόνη και περάσει στο πάνθεο των αθάνατων αγωνιστών της κυπριακής Ελευθερίας.

Ξεχώριζε για το ήθος, την ευγένεια και την προσήλωσή του στα ελληνικά ιδεώδη. Σε νεαρή ηλικία πρωτοστάτησε στην ίδρυση και λειτουργία ελληνικών σωματείων στην περιοχή της Σολιάς. Ο Ζάκος ήταν μια ευγενική ψυχή. Του άρεσε η μουσική, οι ξένες γλώσσες, η μελέτη της Ιστορίας της πατρίδας του. Πού να το φανταζόταν πως και ο ίδιος θα γινόταν κάποια στιγμή μέρος αυτής της Ελληνικής Ιστορίας;

Ο μεγαλύτερός του αδελφός Γεώργιος υπήρξε ένας από τους πυρήνες της ΠΕΟΝ, μια από τις προεπαναστατικές ενέργειες της οποίας ήταν και η δολιοφθορά στα ηλεκτροφόρα καλώδια της Αρχής Ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα τη συσκότιση της Λευκωσίας και τη διάλυση των εορταστικών εκδηλώσεων για τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ στο Κυβερνείο το Μάιο 1953. Ο Γιώργος προσπαθούσε να κρατήσει μακριά από τα μυστικά της Οργάνωσης το φλογερό αδελφό του Ανδρέα, ο οποίος όμως εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ με το ξεκίνημα του αγώνα και όργωσε την περιοχή Λεύκας-Πύργου, ετοίμασε κρησφύγετα και στρατολόγησε άνδρες ως μέλη της ΕΟΚΑ. Για να μπορεί απερίσπαστα να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αγώνα, ο Ανδρέας κατέφυγε σε ανταρτική ομάδα στην περιοχή της Γαληνής, όπου επιδόθηκε σε αναγνωρίσεις στόχων για μελλοντικές επιθέσεις και δολιοφθορές, σύμφωνα με οδηγίες του Αρχηγού Διγενή.

Με την ομάδα του Μάρκου Δράκου στις 15 Δεκεμβρίου 1955 έστησαν ενέδρα στο Μερσινάκι, κοντά στους αρχαίου Σόλους σε ένα αγγλικό τζιπ. Κατά τη σύγκρουση που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας άγγλος και ο πρώτος νεκρός της ΕΟΚΑ σε μάχη ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Μάρκος δράκος κατάφερε να διαφύγει τραυματισμένος, ενώ οι Ανδρέας Ζακος και Χαρίλαος Μιχαήλ καθηλώθηκαν από τον Άγγλο ταγματάρχη Κουμπ και τελικά συνελήφθησαν. Ο Ανδρέας Ζάκος ήταν τραυματισμένος ενώ ο Μιχαήλ όχι αλλά αρνήθηκε να φύγει και να αφήσει τον φίλο του τραυματισμένο.

Ανάμεσα στον Κουμπ και τον Ζάκο μεσολάβησε μια στιχομυθία. Όταν ο ταγματάρχης ρώτησε τον Ζάκο γιατί τους πυροβόλησαν αυτός απάντησε: «Είμαι Έλληνας και αγωνίζομαι για την ελευθερία της πατρίδας μου».

Ανάμεσα σε άλλα λίγο πριν τον απαγχονισμό γράφει στον πατέρα του στις 7 Αυγούστου: Όπως σας είπα αφού είμαστε χριστιανοί, πιστεύουμε στην Ουράνια βασιλεία και δεν πρέπει να μας φοβίζει ο θάνατος. Εξάλλου εμείς έχουμε το πλεονέκτημα να ξέρουμε την ώρα του θανάτου μας και έτσι να προπαρασκευαστούμε».

Κατά τη διάρκεια της δίκης και της παραμονής του στο κελί των μελλοθανάτων ο Ανδρέας Ζάκος επέδειξε σπάνια ψυχικά χαρίσματα. Την καταδίκη του σε θάνατο από τον Άγγλο δικαστή Σω, άκουσε με απόλυτη ψυχραιμία. Ο ίδιος έδινε θάρρος στους γονείς και συγγενείς του μέχρι την τελευταία στιγμή. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ακούσει την ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν.

Ο Ανδρέας Παναγίδης έγραψε ότι ο Ζάκος και οι άλλοι πέθανα με υπερηφάνεια. Τραγουδούσαν μισή ώρα πριν εκτελεστούν και την ώρα της εκτέλεσης φώναζαν υπέρ της ελευθερίας και της Ενώσεως.

Ο Ζάκος είδε με θάρρος το θάνατο στα μάτια. Δε λιγοψύχησε ούτε μια στιγμή. Δε ζήτησε να τον λυπηθούν. Αντίθετα, απαίτησε να γίνει όσο το δυνατό πιο γρήγορα η εκτέλεσή του. Είπε μάλιστα στους φρουρούς του "εκείνος που θα κάνει τη δουλειά (δηλαδή ο δήμιος), να την κάνει όσο γίνεται γρηγορότερα". Ως τελευταία επιθυμία, σύμφωνα με μαρτυρία Άγγλου φρουρού, ζήτησε να διαβιβαστεί στον Αρχηγό της ΕΟΚΑ Διγενή το μήνυμα να συνεχίσουν τον Αγώνα μέχρι την απόκτηση της ελευθερίας. Κι όταν οι Άγγλοι του είπαν πως τέτοιο μήνυμα δεν είναι δυνατό να διαβιβασθεί αυτός χαμογέλασε και είπε με σιγουριά ότι "κάποιος θα βρεθεί να το διαβιβάσει".

Λίγο πριν τον απαγχονισμό του Ζάκου και του Μιχαήλ (αλλά και του Ιάκωβου Πατάτσου που οδηγήθηκε στην αγχόνη την ίδια μέρα) μέλη της ΕΟΚΑ απήγαγαν ένα Βρετανό ηλικιωμένο πολίτη, για να ζητήσουν ανταλλαγή του με τους αγωνιστές που επρόκειτο να εκτελεστούν. Τότε ο Ζάκος, σε ένα δείγμα σπάνιας μεγαλοψυχίας για μελλοθάνατο, απηύθυνε από τις Φυλακές μήνυμα στους συναγωνιστές του καλώντας τους να αφήσουν αμέσως ελεύθερο το Βρετανό χωρίς όρους.

Αυτός ήταν ο Ανδρέας Ζάκος. Ο Αγωνιστής, ο Πατριώτης, ο Άνθρωπος!



ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ:

Ο δεύτερος ήρωας που απαγχονίστηκε στι 9 Αυγούστου ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος. Γεννήθηκε στη Λευκωσία την 1η Ιουλίου 1934. Γονείς του ήταν οι Ανδρέας και Ροδού Πατάτσου
και η αδερφή του ήταν η Χλόη. Διακρινόταν ιδιαίτερα τόσο για τα πατριωτικά του αισθήματα όσο και γιας τη θρησκευτικότητά του. Οργανωμένος στην ΟΧΕΝ Λευκωσίας, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα στελέχη της πρωτεύουσας, σχεδιάζοντας και εκτελώντας πληθώρα επιχειρήσεων. Τον συνέλαβαν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας και τον κατηγόρησαν για επίθεση και φόνο ενός Τούρκου παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκε τίποτα πάνω του ούτε όπλο ούτε άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο. Στην πραγματικότητα ήταν αθώος, γιατί ο Τούρκος είχε εκτελεστεί από άλλο μέλος της ΕΟΚΑ. Όμως καταδικάστηκε σε θάνατο από την ψευδομαρτυρία μιας τούρκισσας.

Την παραμονή της εκτέλεσής του τον επισκέφθηκε η μητέρα του. «Μάνα μου δεν θέλω να λυπηθείς που θα με στερηθείς. Να σαι περήφανη και να ξέρεις πως θα βαδίσω στην αγχόνη ψύχραιμα σαν αληθινός Έλληνας. Ο Θεός είναι μεγάλος».

Ο Ιάκωβος Πατάτσος ήταν ένας σπάνιος Χριστιανός. Γνώμονα στις ενέργειές του είχε πάντα την Χριστιανική πίστη και τις χριστιανικές αρετές. Ήταν μάλιστα και κατηχητής. Ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά: «Ποθώ μια χριστιανική λευτερωμένη Κύπρο».

Ήταν μόλις 22 χρόνων όταν βάδισε προς την αγχόνη. Την αυγή της 9ης Αυγούστου 1956 από τις φυλακές ακούγονταν φωνές, πατριωτικά τραγούδια, ζητωκραυγές. Οι τρείς νέοι περίμεναν με ανυπομονησία τον θάνατο. Τραγουδούσαν για την Ελλάδα και την ΕΟΚΑ. Έψαλλαν για άλλη μια φορά το μεγαλείο της φυλής.

Η Χριστιανική αρετή του Πατάτσου και τό όλο αγωνιστικό του ήθος φαίνονται από τις επιστολές που έγραψε όταν ήταν φυλακισμένος. Όμως το συγκλονιστικό αποκορύφωμα , το κύκνειο άσμα του, ο Ιάκωβος Πατάτσος στο γράφει προς τη μητέρα του στις 8 Αυγούστου 1956:

«Αγαπημένη μου μητέρα, Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρεις όπως κι εγώ. Αν κλαίεις θα λυπούμαι. Το όνομά σου θα γραφτεί στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθεί το παιδί σου για την πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσεις το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι Άγγελοι. Χαίρε αγαπημένη μου μητέρα. Μην κλαίεις για να ακούσεις την αγγελική μου φωνή να ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σε όλην την ζωήν".

Ο Ιάκωβος Πατάτσος τελείωσε το δημοτικό σχολείο "Ελένειο" στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Εργαζόταν ως γραφέας στον Οίκο Παρασκευαΐδη. Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και εντάχθηκε στον Αγώνα πριν από το 1955. Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας. Λόγω όμως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προβληματιζόταν να λάβει μέρος σε εκτελέσεις.

Η δράση του στον αγώνα συνταυτιζόταν με τη θρησκεία και ό,τι έκαμνε το έκαμνε, επειδή πίστευε ότι και η ελευθερία είναι δώρο του Θεού.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνεργάστηκε με το Σταύρο Στυλιανίδη και άλλα στελέχη της ΕΟΚΑ στην κατασκευή και τοποθέτηση βόμβας στις 20 Μαρτίου 1956 στο κρεβάτι του Κυβερνήτη Χάρντιγκ. Στις 23 Απριλίου 1956 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Γεώργιο Παλαιολόγο την εκτέλεση ενός προδότη αστυνομικού, εναντίον του οποίου έγινε και προηγουμένως ανεπιτυχής απόπειρα. Η επίθεση έγινε έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Σεραγίου Λευκωσίας. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Ιάκωβος, που έπεσε από το ποδήλατό του βρέθηκε στο στόχαστρο Τούρκου ειδικού χωροφύλακα. Δεύτερος Τούρκος αστυνομικός, ο Νιχάτ Βασίφ, άρπαξε τον Ιάκωβο, οπότε ο Παλαιολόγος πυροβόλησε θανάσιμα τον Νιχάτ και τον ελευθέρωσε. Στη συνέχεια όμως το πλήθος των Τουρκοκυπρίων που προσέτρεξε τον ακινητοποίησε και συνελήφθη. Ο Παλαιολόγος κατέφυγε στο αντάρτικο και ο Πατάτσος κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του Νιχάτ και οδηγήθηκε στην αγχόνη.

Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης.

Η ψυχική δύναμη του ήρωα, φαίνεται από τα γραπτά του, όταν γνώριζε ήδη ότι θα εκτελούνταν. Στις 24 Ιουλίου 1956, γράφει: «Αίσχος στους Άγγλους!!! Αίσχος !!! Οι Άγγλοι είναι αιμοχαρείς δυνάσται. Οι Άγγλοι είναι κτήνη. Θα τολμήσουν τα τέρατα να βάψουν ακόμη μίαν φοράν τα χέρια τους με αίμα αθώων... Όπως φαίνεται, πολύ σύντομα θα αρχίσουν οι εκτελέσεις. Ήρθε ο Ζάκος μαζί με τον Χαρίλαον. Τότε αρχίσαμε να ζητωκραυγάζομεν υπέρ της ΕΟΚΑ... Τέλος, μαζί εψάλλαμε τον Εθνικόν Ύμνον». Ο Ιάκωβος Πατάτσος, σαν γνήσιος Έλληνας της Κύπρου, βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλε, ενώ του περνούσαν τη θηλειά στο λαιμό (όπως βεβαιώνει ο συγκρατούμενός του Χρυσ. Παναγής), το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ»

Η μητέρα του Ιάκωβου αναφέρει: «Θυμούμε την τελευταία φορά που επήα να τον δω…Τους εφέρναν. Ετραουδούσαν. Δυνατά, με θάρρος. Επουμπουρίζαν οι φυλακές. Προπάντος ο δικός μου. Εξεχώριζα τη φωνή του. Ήταν το «ξύπνα καημένε μου ραγιά», που ελέγαν. Εφιληθήκαμεν. Εκράτουν τον τζιαι εκράταν με σφικτά. «Καληνύχτα τζιαι καλήν άυριο γιε μου» του είπα. Έπιασεν με η Εγγλέζα περίλυπη τζι επήρεν με έξω. Έξω που επήα εκατάλαβα τι του είπα. «Καλήν άυριον γιε μου!» Πιον επήρεν με το παράπονο. Έκλαψα…έκλαψα…Έγειρνεν μου νερόν η Εγγλέζα…Δεν θυμούμαι τίποτε άλλο."




ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ είναι ο τρίτος ήρωας που εκτελέστηκε στις 9 Αυγούστου 1956. Ήταν μόλις 20 χρονών. Είχε συλληφθεί μαζί με τον Ζάκο στην ίδια μάχη και καταδικάστηκε με την ίδια κατηγορία. Γεννήθηκε στο κατεχόμενο σήμερα χωριό Γαλήνη το 1936. Γονείς του οι Μιχαήλ Θεοχάρης και Αφροδίτη Μιχαήλ και αδέλφια οι Γιάγκος, Χατζηχαμπής, Ηλίας, Ανδρέας και Μαρία.
Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρία. Όμως όπως γράφτηκε γι΄ αυτόν «αν και έλαβε μόρφωση δημοτικού μονον σχολείου, εις την ψυχήν του αντήχον αι μυστικαί υπαγορεύσεις της εθνικής συνειδήσεως». Εντάχθηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και υπηρέτησε μαζί με τα αδέλφια του και τον πατέρα του

Λέγεται ότι τη στιγμή που ο δικαστής ανήγγειλε την θανατική του καταδίκη, ο Χαρίλαος Μιχαήλ στράφηκε συγκινημένος προς τον δικηγόρο υτου και του ψιθύρισε: «Είχα φόβον μήπως ο δικαστής μου εχάριζε την ζωήν, επειδή είμαι νεαρός. Πως θα αντίκριζα τον Ζάκον;»

Ήταν αχώριστος φίλος και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Ζάκου με τον οποίο κατέφυγε στο αντάρτικο στις 17 Νοεμβρίου 1955, επανδρώνοντας ανταρτική ομάδα στην περιοχή Γαληνής, αφού είχαν στο μεταξύ κατασκευάσει κρησφύγετα και λημέρια στην ορεινή αυτή περιοχή. Σε ένα μήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 1955, η ομάδα τους συνενώθηκε με την ομάδα του Μάρκου Δράκου για την ενέδρα στο Μερσινάκι, στο 38ο μίλι του δρόμου Λευκωσίας - Κάτω Πύργου, κοντά στους αρχαίους Σόλους. Στην επίθεση οι ήρωες της ΕΟΚΑ Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Χαράλαμπος Μούσκος και Μάρκος Δράκος, μαζί με τέσσερις άλλους συναγωνιστές τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον εμπειροπόλεμο ταγματάρχη Κουμπ του αγγλικού στρατού και το δεκανέα Μόρουμ, ο οποίος σκοτώθηκε. Σκοτώθηκε επίσης και ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Ανδρέας Ζάκος συνελήφθη βαριά τραυματισμένος. Μαζί του συνελήφθη και ο Χαρίλαος Μιχαήλ, ο οποίος δεν θέλησε να εγκαταλείψει τραυματισμένο το φίλο του.

Ο Ζάκος όπως ξέρουμε ζήτησε και άκουε δίσκους κλασσικής μουσικής τις τελευταίες μέρες πριν την εκτέλεση. Ο Μιχαήλ όμως επέμενε να ακούσει δίσκους δημοτικών και λαϊκών τραγουδιών.

Ο ιερέας των φυλακών σημειώνει για τον Χαρίλαο Μιχαήλ: «Ο Χαρίλαος Μιχαήλ ήτο πολύ νεαρός και όσες φορές πήγα κοντά του είχε πάντοτε το χαμόγελο στα χείλη, σαν κάτι το ευχάριστο να περίμενε. Ήτο ολογομίλητος και δεν εφαίνετο ούτε σκυθρωπός ούτε σκεπτικός. Εϊμαι βέβαιος ότι με το ίδιο χαμόγελο ανήλθε και στην αγχόνη».

Λίγο πριν το τέλος, γράφει ο Χαρίλαος Μιχαήλ στους γονείς του: «Αγαπητοί μου γονείς, όταν θα διαβάζετε το γράμμα μου αυτό, εγώ θα έχω σβήσει για πάντα από τη ζωή. Μη νομίσετε όμως ότι αυτό με λυπεί. Απεναντίας, επειδή γνωρίζω ια ποιον σκοπό θα εκτελεσθώ αισθάνομαι τον ευατόν μου ισχυρόν και γαλήνιον και είμαι έτομος να τα αντιμετωπίσω όλα με αφάνταστη ψυχραιμία. Τι κι αν ζήσω 50 και 60 χρόνια, πάλι θα πεθάνω και μάλιστα άδοξα. Δεν θέλω να λυπάστε καθόλου για μένα…»

Το βράδυ της Τετάρτης, 8 Αυγούστου, λίγες μόνο ώρες πριν από την εκτέλεσή του, καλοδέχτηκε τη μάνα και τον πατέρα του στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας με το τραγούδι “Ξύπνα καημένε μου Ραγιά" και τους αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια :

“Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.”

Αναφέρεται ότι την ώρα της εκτέλεσης ένας άγγλος αξιωματικός προσπάθησε να του πει κάτι, τον σταμάτησε λέγοντας: «Έννοια σας, οι Έλληνες ξέρουν να πεθαίνουν."
ΠΗΓΗ:www.apoellas.com

HELLENIC TATTOOS

Κυριακή 8 Αυγούστου 2010

«Επίτιμος προτέκτορας της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών ανακηρύχθηκε ο Πρόεδρος κ.Κ.Παπούλιας»

Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα

Ομολογώ ότι αυτόν τον ακαδημαϊκό τίτλο τoν αγνοούσα.
Ανοίγω το «Μείζον Ελληνικό Λεξικό» και στα σχετικά λήμματα δεν βρίσκω τον τίτλο: «προτέκτορας», αλλά το γνωστό προτεκτοράτο, το οποίο με τόση προσήλωση, ευθύνη και... σοβαρότητα υπηρετεί ο «επίτιμος προτέκτορας»!
Η Ελλάδα βιώνει τις τελευταίες στιγμές της υπόστασής της και ο αξιότιμος κύριος Πρόεδρος υπογράφει σιωπηλώς την πείνα του λαού της και τον ανασκολοπισμό της!
Συγχαρητήρια Κύριε Πρόεδρε, και εις ανώτερα! Προσωπικά δεν αισθάνομαι υπερήφανος!                                                                                                        ΠΗΓΗ:ethnikonthematon.blogspot.com