ΔΕΝ ΞΕΚΑΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΩΜΟΞΥΛΟ. ΞΑΝΑΘΕΛΕΙ ΥΠΟΥΡΓΙΛΙΚΙ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΙΚΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ


Οι σκηνές της επίθεσης με ξύλο στον Κωστή Χατζηδάκη που διετέλεσε υπουργός Ανάπτυξης αλλά και Μεταφορών και Επικοινωνιών της ΝΔ, όταν περνούσε από την Πανεπιστημίου ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η πορεία που διοργάνωναν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Ακούμε τις τελευταίες ώρες ότι παίζει το όνομα του "φάπα" της ΝΔ Κωστάκη Χατζηγάκη ως υπουργού της δοσίλογης κυβέρνησης Σαμαρά με την υποστήριξη του σύγχρονου Νενέκου, Φανούρη Κουνέλη και του πράσινου Ντούτσε.
Προφανώς ο κύριος Χατζηδάκης που τα καθεστωτικά μέσα που υποστηρίζουν τη ΝΔ τον προβάλλουν ως μεταρρυθμιστή, δεν ξεκάηκε απο το βρωμόξυλο στην Πανεπιστημίου. Σε μερικούς το τραβάει η όρεξή τους το ξύλο. Να προσέχει γιατί έρχονται κι άλλες ψηλές.
To makeleio είναι στα κάγκελα. Και δεν κάνει σαν κάτι άλλους κωλοτούμπες δημοσιογράφους(θα τα πούμε στη συνέχεια), σπιθαμή πίσω από τα αντιμνημονιακά του πιστεύω. Σπιθαμή. Το εργατικό κίνημα και η φτωχολογιά έχει πονέσει, έχει ματώσει με όλους αυτούς τους αλήτες για να τους ξαναφάει στη μάπα.

"ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ" ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ

                                      Η "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ" θέλει να ευχαριστήσει όλους εσάς που σε αυτές τις εκλογές Αντισταθήκατε, μας στηρίξατε και είστε το κίνητρο για τον Αγώνα που κάνουμε για την απελευθέρωση της Ελλάδος από τους οικονομικούς εγκληματίες, τους προδότες πολιτικούς και τους εργολάβους της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Σε αυτές τις Εκλογές δώσαμε την πρώτη μεγάλη μάχη και είπαμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στα Ακραία φαινόμενα που ζούμε καθημερινά. Ακραία φαινόμενα όπως η Εγκληματικότητα, η Διαφθορά, η Αναξιοκρατία, ο Κομματισμός, η Εξαθλίωση, η Ανεργία, η Υποταγή, η Παρακμή.

Όλοι όσοι μας πολεμούν, προσπαθούν να μας πείσουν ότι το Φυσιολογικό είναι Ακραίο. Ξεχνούν όμως ότι κανείς δεν μπορεί να πάει κόντρα στην Φύση και ο μόνος τρόπος για να έχεις την Φύση σύμμαχό σου είναι να είσαι με το μέρος Της. Όσοι μας πολεμούν είναι εναντίον των Ελλήνων.

Η Χρυσή Αυγή δεσμεύεται πως το ποσό που θα λάβει ως κρατική χρηματοδότηση θα επιστραφεί στον ελληνικό λαό μέσω κοινωνικού έργου.

Για την συγκυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ
Ο κ. Σαμαράς ζητούσε προεκλογικά την ψήφο του ελληνικού λαού για να... διώξει την Αριστερά. Σήμερα επιβάλλει ως κυβέρνηση τους αλήστου μνήμης παράγοντες του μνημονιακού ΠΑΣΟΚ, αλλά και το κόμμα του κ. Κουβέλη και της κ. Ρεπούση, που είχε εκφράσει την απαράδεκτη και αντεθνική άποψη περί "συνωστισμού στην προκυμαία της Σμύρνης".
Η θέση της Χρυσής Αυγής για την κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων
Είναι γεγονός απαράδεκτο, τα κόμματα να εισπράττουν αφειδώς εκατομμύρια ευρώ, την ώρα που ο λαός πένεται. Πάγια θέση της Χρυσής Αυγής είναι η κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων. Η θέση αυτή εκφράστηκε δυναμικά στη διακκοματική επιτροπή και θα απαιτήσουμε να ψηφιστεί ως νόμος του κράτους στη νέα βουλή. Καταγγέλλουμε την υποκρισία της Αριστεράς, που ενώ παριστάνει πως διαθέτει κοινωνικές ευαισθησίες, δεν έχει δώσει ούτε μισό ευρώ από τα εκατομμύρια που εισπράττει, στους αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας. Η Χρυσή Αυγή δεσμεύεται πως το ποσό που θα λάβει ως κρατική χρηματοδότηση θα επιστραφεί στον ελληνικό λαό μέσω κοινωνικού έργου.                                                                                                                                   ΠΗΓΗ

“Χάσαμε”(;)

Πράγματι. Μπορεί να “χάσαμε”. Για τώρα.
Μα δεν είναι και σίγουρο το κατά πόσον η άλλη πλευρά “κέρδισε”. Και τι ακριβώς “κέρδισε” από αυτή την ήττα μας, ως λαού. Διότι η νίκη τους φαίνεται Πύρρειος.
Τώρα έχουν να διαχειριστούν αυτή την καυτή “νίκη”. Θα μαλλιοτραβηχτούν και λίγο μεταξύ τους βέβαια, μέχρι να μοιράσουν τα οφίτσια και τους θώκους. Προς τέρψιν ημών, του πάντα φιλοθεάμονος κοινού.
Θα μαλλιοτραβηχτούν διότι έχουν να μοιράσουν και τα …μελλοντικά κέρδη που προσδοκούν πως θα έχουν από τα οφίτσια και τους θώκους. Νόμιμα και άνομα κέρδη. Πολιτικά και οικονομικά κέρδη. Φανερά και κρυφά κέρδη. Πάντα έχουν κέρδη. Το κέρδος έχει αντικαταστήσει κάθε ηδονή μέσα στην ψυχή τους εξάλλου.
Μα είναι τόση η βουλιμία τους, και η αλαζονική σιγουριά τους, που γρήγορα θα δείξουν τις προθέσεις τους: να μας τα πάρουν όλα. Ισως και τις ζωές μας ακόμα. Αν υποθέσουμε οτι έχουμε ζωές τώρα.
Μα η σιγουριά και η αλαζονεία, στη μέση μιας μάχης, στη μέση του πολέμου καλύτερα, είναι μειονέκτημα. Βαρύ μειονέκτημα. Ετσι λειτουργεί. Παλαιόθεν.
Θα φανεί βέβαια μέχρι που έχουν διάθεση να το πάνε, από το πόσο θα εκφασίσουν το σύστημα και την πολιτική τους συμπεριφορά. Οτι είναι ανάλγητοι το ξέρουμε σίγουρα. Ομως όταν τα μέτρα τους φέρουν αντιδράσεις, μέχρι που είναι αποφασισμένοι άραγε να φτάσουν; Διότι όταν σου κάνουν κατάσχεση στο σπίτι ή δεν έχεις να ταίσεις τα παιδιά σου ή να πληρώσεις το νοίκι και σου κάνουν έξωση, θα αντιδράσεις. Θες δεν θες θα ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.
Μέχρι που λοιπόν είναι αποφασισμένοι να φτάσουν;
Στρατιωτικό νόμο;
Μακρύτερα;
Θα ονομάσουν άραγε τους πεινασμένους, εξαθλιωμένους, οργισμένους και απελπισμένους που θα φέρει το Φθινόπωρο, κι ο τρομερός Χειμώνας που μας περιμένει, ως “τρομοκράτες” ή “ταραχοποιούς” ή “ανθέλληνες πορτοκαλλί επαναστάτες”; Θα βγάλουν ερπυστριοφόρα ή θα αρκεστούν στην πέμπτη τους φάλαγγα; Θα δούμε κι άλλους “αποσταθεροποιητικούς εμπρηστικούς μηχανισμούς”; Και πως θα απαντήσουν στους …”εμπρηστές”;
Ηδη μετράμε τρεις νεκρούς τη μέρα. Κι ανεβαίνει. Επισήμως. Χώρια οι παράπλευρες απώλειες λόγω “ελλείψεων” στα νοσοκομεία.
Είναι πόλεμος. Κανονικός. Αν και χωρίς στολές. Ο εχθρικός στρατός φοράει κουστούμια. Και βγαίνει και καμαρώνει κάθε βράδυ στα δελτία των οχτώ. Πως “σώζει την πατρίδα μας”.
Μα κι εμείς όμως, κι εμείς ΔΕΝ ήμασταν προετοιμασμένοι όπως έπρεπε.
Πρώτα πρώτα έπρεπε να το περιμένουμε πως θα ‘χουμε πολλούς “προσκυνημένους”. Από τον φόβο; Από την ανάγκη; Από την ανοησία; Από την διαφθορά;
Επειτα, δεν καταφέραμε να παρατάξουμε και καμμιά σοβαρή …φάλαγγα. Η επιτομή της διαίρεσης και του διχασμού είμαστε. Από δω ο Σύριζα, από κει το ΚΚΕ, από την άλλη οι ΑΝΕΛ. Και μη χάσει και ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ψιχίο του. Αν όλα τούτα τα μαγαζιά και μαγαζάκια βρίσκαν κοινό τόπο και σκοπό, ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, τώρα θα ήμασταν αλλού. Αλλά δεν είμαστε.
Ισως όμως τελικά ο λαός, στο σύνολό του, να λειτουργεί πράγματι έξυπνα και πονηρά. Είναι μια σκέψη κι αυτή.
Από τη μια έδειξε πως δεν έχει εμπιστοσύνη στους αντι-μνημονιακούς και εγώ τουλάχιστον δεν τον πολυ-κατηγορώ.
Κι από την άλλη έδωσε στους μνημονιακούς αυτό που τόσο πολύ θέλανε. Αφού βέβαια τους εξευτέλισε πρώτα, στην προηγούμενη εκλογή. Κι αυτούς και τα επιχειρήματά τους. Και τις πολιτικές τους.
Τώρα τους λέει: “Θέλετε να με κυβερνήσετε τόσο πολύ; Και με τρομοκρατείτε πως αν δεν σας δώσω την κυβέρνηση θα καταστραφώ; Οκ ρε μάγκες, πάρτε την. Και βλέπουμε ποιος και τι θα …καταστραφεί, στη συνέχεια”.
Εχασε ο λαός. Ναι. Για τώρα. Κι αυτό θα μας στοιχίσει κι άλλους νεκρούς. Αλλά ίσως να προτίμησε να ΜΗΝ δώσει ακόμα την τελική μάχη. Διότι αυτούς που είχε να παρατάξει, δεν του πολυ-γεμίζανε και το μάτι. Μεταξύ μας τώρα, κι εκείνοι δεν φαινότανε να το πολυθέλουνε να συγκρουστούνε.
Οπότε η μάχη …ανεβλήθη.
Μα θα δοθεί. Είναι σίγουρο.
Θραξ Αναρμόδιος                                                                                                                                  ΠΗΓΗ

Ο λόγος του μπαρμπα Φώτη του Κουβέλη ντε ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ !!!

Άντε και γαμηθείτε “πατριώτες” !

“Η πατρίδα κινδυνεύει”, αυτή είναι η γλυκιά καραμέλα των αυτόκλητων σωτήρων μας που διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους πως έχουν πατριωτικό καθήκον να κυβερνήσουν χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση, γιατί υπάρχει έκτακτη ανάγκη. Η διάσωση της πατρίδας προτάσσεται ως επιχείρημα για την αναστολή ουσιωδών και θεμελιωδών δικαιωμάτων του πολίτη και την καταστρατήγηση του συντάγματος. Παρ ότι από καμία λογική δεν προκύπτει, πως όταν η πατρίδα κινδυνεύει, η δημοκρατία υποστέλλεται, θα κάνω την φαιδρή παραδοχή ότι οι εθνικά συνεννοούντες (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και οι λοιπές πατερίτσες του μνημονίου) είναι σε πατριωτική αποστολή. Αυτό σημαίνει ότι μάχονται για το καλό της πατρίδος, δηλαδή των κατοίκων εντός των δεδομένων συνόρων, δεδομένου πως ο ορισμός της πατρίδας δεν υφίσταται χωρίς τα φυσικά πρόσωπα που περιλαμβάνει. Διάσωση λοιπόν, της πατρίδας τους, σημαίνει αυτονόητα πως θα προστατέψουν με κάθε τρόπο τα δικαιώματα, τις κατακτήσεις και τα συμφέροντα των πολιτών της πατρίδας τους.
Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που διασώζονται και προστατεύονται μέσω της εφαρμογής των μέτρων “έκτακτης ανάγκης” και άρα αποτελούν κατά συνέπεια την πατρίδα τους ;
Οι γύρω στο 1.000.000 άνεργοι πολίτες που δεν προστατεύτηκαν και δεν διασώθηκαν από τις απολύσεις και την ανεργία και βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης. Προφανώς δεν είναι η πατρίδα τους.
Οι γύρω στα 4.000.000 εργαζόμενοι ή αυτοαπασχολούμενοι πολίτες που μειώθηκαν οι μισθοί τους, ελαστικοποιήθηκε η εργασία τους ή έκλεισαν τις μικρές επιχειρήσεις τους και χαρατσώθηκαν άγρια από την εφορία, περνούν το κατώφλι της φτώχειας και πολλοί από αυτούς θα βρεθούν απολυμένοι ή σε εφεδρεία άμεσα, δεν διασώθηκαν. Προφανώς δεν είναι η πατρίδα τους.
Οι άλλοι τόσοι συνταξιούχοι των οποίων μειώθηκαν οι συντάξεις πείνας και  θα περικοπούν τα εφάπαξ, δεν διασώθηκαν και δεν προστατεύτηκαν. Προφανώς δεν είναι η πατρίδα τους.
Οι μαθητές και οι φοιτητές και η νέα γενιά που στο σύνολό της που βλέπει την δημόσια και δωρεάν παιδεία να καταργείται, την ανεργία ως μέλλον και την μετανάστευση ως μοναδική προοπτική, δεν διασώθηκαν. Προφανώς δεν είναι η πατρίδα τους.
Μήπως δεν είμαστε από την ίδια πατρίδα τελικά ;
Ποιοι διασώζονται τελικά ; ποιοι είναι οι πατρίδα τους ;
Όσοι καταχράστηκαν, εξαπάτησαν, έκλεψαν, δωροδοκήθηκαν, πλούτισαν παράνομα φοροδιέφυγαν, διακίνησαν μαύρο χρήμα, προστατεύονται και διασώζονται με ασυλίες και παραγραφές. Μάλλον αυτοί είναι οι πατρίδα τους.
Τραπεζίτες, διεθνείς και ντόπιοι τοκογλύφοι, ημέτεροι καναλάρχες, μεγαλοεργολάβοι, αεριτζίδες μεγαλοεπιχειρηματίες και εφοπλιστές, ζάμπλουτα ιερατεία προστατεύονται και διασώζονται. Μάλλον αυτοί είναι η πατρίδα τους.
Για αυτό και αναστέλλεται η δημοκρατία μας υπέρ της “πίστεως και πατρίδος” τους, γιατί η πατρίδα τους είναι μια άλλη πατρίδα, μια ελεεινή μειοψηφία κηφήνων. Η πατρίδα τους είναι οι ελάχιστοι έναντι των πολλών και ο “πατριωτισμός” τους μια όμορφη λέξη του πολιτικού μάρκετινγκ για πιστέψει το φιλότιμο κορόιδο – πολίτης πως μάχονται για το καλό του.
Η “πατρίδα τους” πάνω από τη δημοκρατία, το σύνταγμα και τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη. Η “εθνική ανάγκη” τους, που δεν περιλαμβάνει την βούληση των πολιτών της χώρας μας.      “Πατριώτες” με αποστολή τη διάσωση και την προστασία της κυριαρχίας μίας θλιβερής μειοψηφίας τυράννων.
“Πατριώτες” της πάρτης τους.
Άντε και γαμηθείτε “πατριώτες” !
Mind the Gap                                                                                                                                         ΠΗΓΗ

20 ΙΟΥΝΙΟΥ 1824 Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΨΑΡΩΝ

Κατά το τέταρτο έτος της Εθνικής Παλιγγενεσίας, ο σουλτάνος Μαχμούτ βρισκόταν σε αδυναμία να καταστείλει την Επανάσταση και ζήτησε τη βοήθεια του υποτελούς του Μεχμέτ Αλή Πασά της Αιγύπτου. Το Μάρτιο του 1824 συνήφθη μεταξύ των δύο ανδρών συμφωνία, με την οποία ο Μεχμέτ Αλή δεχόταν να συμπράξει, υπό τον όρο να του παραχωρηθεί η Κρήτη, η Κύπρος και να διορισθεί ο θετός γιος του, Ιμπραήμ, διοικητής της Πελοποννήσου. Την ίδια ώρα, οι ελληνικές δυνάμεις, ευρισκόμενες στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου, είχαν φθαρεί και αποσυντονισθεί.

Οι Τουρκοαιγύπτιοι έδιδαν πρωταρχική σημασία στις κατά θάλασσα επιχειρήσεις, γιατί αν δεν καταστρεφόταν ο ελληνικός στόλος και δεν εξουδετερώνονταν οι ναυτικές βάσεις των Ελλήνων, δεν θα ήταν δυνατό να ευδοκιμήσουν οι κατά ξηρά προσπάθειές τους. Αποφασίσθηκε, λοιπόν, ο αιγυπτιακός στόλος υπό τον περιβόητο Χουσεΐν να προσβάλλει την Κάσο και ο τουρκικός υπό τον Χοσρέφ Πασά τα Ψαρά.

Τα Ψαρά, ένα μικρό νησί στα βορειοδυτικά της Χίου, είχε σπουδαία θαλασσινή παράδοση και ήταν η τρίτη ναυτική δύναμη της Ελλάδας, μετά την Ύδρα και τις Σπέτσες, με ονομαστούς πυρπολητές, όπως ο Παπανικολής, ο Κανάρης και ο Πιπίνος. Ο Χοσρέφ είχε εντολή από τον σουλτάνο να εξαφανίσει από προσώπου γης τα Ψαρά, που τόσα προβλήματα δημιουργούσαν στον δυσκίνητο τουρκικό στόλο.

Το πρωί της 20ής Ιουνίου ο τουρκικός στόλος απέπλευσε από το Σίγρι Μυτιλήνης με προορισμό τα Ψαρά. Απετελείτο από 176 πλοία (πολεμικά και φορτηγά) και 12 χιλιάδες άνδρες (τούρκους και τουρκαλβανούς). Η τουρκική αρμάδα έφθασε στον αβαθή ορμίσκο Κάναλος, στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, το απόγευμα της ίδιας μέρας. Τη στιγμή εκείνη, άρχισε μία εκ των πλέον δραματικών δοκιμασιών του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Έπειτα από ισχυρό κανιοβολισμό, οι Τούρκοι πέτυχαν την απόβαση των αγημάτων τους.

Οι κάτοικοι του νησιού ανέρχονταν σε 30.000, οι 7.000 ντόπιοι και οι υπόλοιποι πρόσφυγες από τη Χίο και τις ακτές της Μικράς Ασίας. Το υπερασπίζονταν 1.300 Ψαριανοί, 700 πάροικοι και 1027 μισθοφόροι από τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία.

Οι μαχητές των Ψαρών υπέπεσαν σε ένα σοβαρό λάθος, καθώς αποφάσισαν να περιορισθεί ο αγώνας στην άμυνα της νήσου. Έτσι, έθεσαν σε απραξία τον στόλο και δεν χρησιμοποίησαν καθόλου τα πυρπολικά. Μάλιστα, αφαίρεσαν τα πηδάλια των πλοίων. Ακόμη, διασκόρπισαν τις δυνάμεις τους στην ξηρά και δεν έδιωξαν τα γυναικόπαιδα.

Οι αποβιβασθέντες Τούρκοι του Χοσρέφ κατέβαλαν με σχετική ευκολία τους αμυνομένους και μέσα σε δύο μέρες είχαν καταλάβει το νησί. Επακολούθησε η φοβερή καταστροφή. Το πλήθος έσπευσε να σωθεί στα λίγα πλοία, από τα οποία δεν είχαν αφαιρεθεί τα πηδάλια. Λίγοι τα κατέφεραν, καθώς ο στόλος του Χοσρέφ είχε περικυκλώσει το νησί.

Μόνη εστία αντίστασης παρέμεινε το Παλαιόκαστρο, η οχυρή θέση που δεσπόζει της Χώρας. Οι υπερασπιστές του, ανάμεσά τους και πολλά γυναικόπαιδα, αμύνθηκαν σθεναρά εναντίον 6.000 Τούρκων που τους πολιορκούσαν. Όταν η αμυντική γραμμή τους έσπασε και το φρούριο πλημμύρισε από Τούρκους, ο Αντώνιος Βρατσάνος έβαλε φωτιά στην πυριταδοποθήκη για να μην πέσουν στα χέρια των εισβολέων.

Η καταστροφή και η σφαγή που ακολούθησε υπήρξε τρομερή. Από τους 30.000 κατοίκους του νησιού, οι 18.000 θανατώθηκαν ή πωλήθηκαν ως σκλάβοι. Την εικόνα της καταστροφής δίνει με τον πιο παραστατικό τρόπο ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός στο περίφημο επίγραμμά του:

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη
περπατώντας η Δόξα μονάχη
μελετά τα λαμπρά παλληκάρια
και στην κόμη στεφάνι φορεί
γινωμένο από λίγα χορτάρια
πούχαν μείνει στην έρημη γη.


Από τα περίπου 100 πλοία των Ψαριανών, μόνο 16 διασώθηκαν, καθώς και 7 πυρπολικά με τον Κανάρη. Όσοι από τους κατοίκους των Ψαρών γλίτωσαν από το γιαταγάνι των Οθωμανών εγκαταστάθηκαν στη Μονεμβασιά και μετά την απελευθέρωση στην Αρχαία Ερέτρια, που πήρε την ονομασία Νέα Ψαρά.

Η Καταστροφή των Ψαρών υπήρξε δεινό πλήγμα για την Επανάσταση. Χάθηκε μία από τις σημαντικές βάσεις του ελληνικού ναυτικού, ενώ διέτρεξαν άμεσο κίνδυνο οι υπόλοιποι. Η άμεση κινητοποίηση και η αντίδραση των υπόλοιπων δυνάμεων της μαχόμενης Ελλάδας έσωσε την κατάσταση...                                                                                                                                           ΠΗΓΗ

19 ΙΟΥΝΙΟΥ 1951 61 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ

 
Σαν σήμερα, 19 Ιουνίου του 1951, πεθαίνει σε ηλικία 67 ετών ο Άγγελος Σικελιανός, ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποιητές του 20ού αιώνα. Ο Άγγελος Σικελιανός γεννήθηκε στη Λευκάδα, στις 15 Μαρτίου του 1884. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Με την έλευση του νέου αιώνα, το 1900, αποφοίτησε από το Γυμνάσιο και εγγράφεται στη Νομική του πανεπιστημίου Αθηνών, σπουδές τις οποίες όμως δεν ολοκληρώνει ποτέ. Από νωρίς μελέτησε Όμηρο, Πίνδαρο, Ορφικούς και Πυθαγόρειους, λυρικούς ποιητές, προσωκρατικούς φιλοσόφους, Πλάτωνα, Αισχύλο, την Αγία Γραφή αλλά και τους ξένους λογοτέχνες.

Ο νεαρός Άγγελος ταξιδεύει πολύ και στρέφεται από νωρίς στην ποίηση και το θέατρο. Το 1907 παντρεύεται με την Αμερικανίδα Eva Palmer στην Αμερική και το επόμενο έτος μετακομίζουν στην Αθήνα. Η Palmer στο μέλλον θα στηρίξει τον ποιητή τόσο ψυχολογικά όσο και οικονομικά, βοηθώντας τον στην υλοποίηση της Δελφικής Ιδέας, η οποία είχε παγκόσμια απήχηση. Το ζευγάρι αγαπά τη φύση και την αρχαία ελληνική ιστορία και κατά καιρούς μένουν σε Λευκάδα, Συκιά Κορινθίας, Σαλαμίνα, Κηφισιά και Δελφούς.

O Σικελιανός το 1909 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή "Αλαφροΐσκιωτος", η οποία προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στους φιλολογικούς κύκλους, αναγνωριζόμενη ως έργο σταθμός στην ιστορία των νεοελληνικών γραμμάτων. Τα επόμενα χρόνια προχωρά στην έκδοση των τεσσάρων τόμων της ποιητικής συλλογής Πρόλογος στη Ζωή: Η Συνείδηση της Γης μου (1915), Η Συνείδηση της Φυλής μου (1915), Η Συνείδηση της Γυναίκας (1916) και Η Συνείδηση της Πίστης (1917). Ακολουθούν ακόμα τα χαρακτηριστικά ποιήματα Το Πάσχα των Ελλήνων και Μήτηρ Θεού, της περιόδου 1917 - 1920 καθώς και διάφορες συνεργασίες του με λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής.

Ο Σικελιανός, στις 11/11/1914, γνωρίζεται με τον Νίκο Kαζαντζάκη και τα επόμενα χρόνια συχνά πυκνά περιπλανιούνται μαζί στην Ελλάδα. Η αρχαιοελληνική πνευματική ατμόσφαιρα απασχόλησε βαθιά τον ποιητή και συνέλαβε την ιδέα να δημιουργηθεί στους Δελφούς ένας παγκόσμιος πνευματικός πυρήνας ικανός να συνθέσει τις αντιθέσεις των λαών («Δελφική Ιδέα»). Για το σκοπό αυτό, ο Σικελιανός, με τη συμπαράσταση και οικονομική αρωγή της γυναίκας του, δίνει πλήθος διαλέξεων και δημοσιεύει μελέτες και άρθρα.
Οι Πρώτες Δελφικές Εορτές πραγματοποιήθηκαν το 1927 και διήρκεσαν δύο ημέρες (περιελάμβαναν παράσταση του Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου, γυμνικούς αγώνες, λαϊκούς χορούς κι έκθεση λαϊκής τέχνης) – η απήχησή τους ήταν μεγάλη, σε παγκόσμιο επίπεδο και οι κριτικές που ασκήθηκαν ήταν ή ενθουσιώδεις ή εντελώς αρνητικές. Το 1930 έγιναν και Δεύτερες Δελφικές Εορτές. Το 1929, η Ακαδημία Αθηνών απένειμε στο Σικελιανό αργυρό μετάλλιο για τη γενναία προσπάθεια αναβίωσης των δελφικών αγώνων, αλλά η Δελφική ιδέα είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή του ζεύγους Σικελιανού – το οποίο χωρίζει το 1934. Έξι χρόνια αργότερα, ο Σικελιανός ξαναπαντρεύεται με την Άννα Καμπανάρη-Καραμάνη.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Σικελιανός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πνευματική αντίσταση του λαού, με κορυφαία εκδήλωση το ποίημα και το λόγο που εκφώνησε στην κηδεία του Παλαμά το 1943.                 Tο 1946 εξελέγη πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών ενώ το 1949 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νομπέλ. Ο Άγγελος Σικελιανός πέθανε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου του 1951, και ενταφιάστηκε στους Δελφούς, όπου τον ακολούθησε ένα χρόνο αργότερα η πρώτη του σύζυγος Eva Palmer. Ήταν ο πρώτος Έλληνας λογοτέχνης του 20ου αιώνα ο οποίος προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1949).
 
Στον Παλαμά
 
Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου...
Οι φοβερές σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αγέρα!
 
Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό
 με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα,
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,
ποιόν κλει, τί κι αν το πει η δικιά μου γλώσσα;
 
Μα συ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά,
ήρως τη πήρε και την ύψωσε στ' αστέρια,
μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά
 της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ' τον στα χέρια
 
γιγάντιο φλάμπουρο κι επάνω από μας
 που τον ύμνούμε με καρδιά αναμμένη,
πες μ' ένα μόνο ανασασμόν: «Ο Παλαμάς!»,
ν' αντιβογκήσει τ' όνομά του η οικουμένη!
 
Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου...
Οι φοβερές σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αγέρα!
 
Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένας λαός,
σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει...
κι ακέριος φλέγεται ως μες στ' άδυτο ο Ναός,
κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τόνε σκέπει.
 
Τί πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός
 της αιωνιότητας, αστράφτει αυτή την ώρα.
Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός
 την 'Αγια δέχονται ψυχή τη τροπαιοφόρα,
 
που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά
 στη γην αυτή με μίαν ισόθεη Σκέψη,
τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο
 με τους αθάνατους θεους για να χορέψει.
 
Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βόγκα Παιάνα! Οι σημαίες οι φοβερές
 της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αγέρα!

Πόσοι πολιτικοί αρχηγοί χωράνε στο ελικόπερο;

Έχουν περάσει λίγες ώρες από τη στιγμή που ψήφισες τη ΝΔ για να παραμείνεις στο αγαπημένο ευρώ το οποίο αποτελεί φαντασίωση κι όχι πραγματικότητα της τσέπης σου και η Μέρκελ λέει ορθά κοφτά ότι δεν πρόκειται να δεχθεί καμιά επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου.
Μερικές λέξεις μόνο αρκούν για να τινάξουν στον αέρα την προεκλογική παραμύθα της επαναδιαπραγμάτευσης, των νέων καλύτερων όρων και πάει λέγοντας.
Εσύ λοιπόν «υπεύθυνε» Έλληνα πολίτη που τη Κυριακή έδωσες την πρώτη θέση στη ΝΔ μπορείς να στηθείς καμαρωτός σαν τον Μέγα Ναπολέοντα απέναντι από τον καθρέφτη σου και να κάνεις το σήμα της ανοιχτής παλάμης στο είδωλό σου. Επειδή θεωρείς ότι είναι νωρίς για να κάνεις κάτι τέτοιο μια και δεν έχει σχηματισθεί ακόμη κυβέρνηση, είμαστε σύμφωνοι. Έχεις όλο το χρόνο να περιμένεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να σκεφτούν τι σόι κίτρινοι παγανιστές είναι οι συριζαίοι. Το ίδιο κιόλας βράδι των εκλογών και όταν τα exit polls, έδιναν σοβαρές πιθανότητες πρωτιάς στο ΣΥΡΙΖΑ, βγήκε στέλεχος του στα  κανάλια και σε ερώτηση αν θα καταργήσουν ως κυβέρνηση το Μνημόνιο, όπως ισχυρίζονταν προεκλογικά, τι απάντησε ο αθεόφοβος;
-Φρέσκα κουλούρια πουλάει ο κουλουράς…
Αυτό, αν ειπώθηκε, ήταν η πιο χυδαία δήλωση της εκλογικής βραδιάς και ομολογία εκκωφαντικής κωλοτούμπας με τρομακτικές συνέπειες για την ψυχολογία των Ελλήνων που αισθάνονται έρμαια της ανασφάλειας της πολιτικής ηγεσίας απέναντι στη Τρόικα.  Αυτή η δήλωση θα έπρεπε να τιμωρηθεί με ισόβια εξορία του συγκεκριμένου στελέχους.
Στο παιγνίδι υπάρχει και ο τρίτος πόλος (ο πρώην εταίρος της μπίζνας του δικομματισμού) που θεωρεί την άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας ως το Άγιο Δισκοπότηρο της πολιτικής του ύπαρξης.
Εν ολίγοις: «Αν φτύσω χαμηλά φτύνω τα γένια μου, αν φτύσω ψηλά φτύνω τα μουστάκια μου»  ΠΗΓΗ

Γιατρέ μου θέλω να σκοτώσω Πολιτικό...

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

- Μάλιστα...κάποιον συγκεκριμένο; Έχετε κάποια ιδιαίτερη προτίμηση;

- Όχι ιδιαίτερα...όλοι την ίδια μούρη έχουν...συγγνώμην, θέλω να πω τις ίδιες ευθύνες...το ίδιο εγκληματίες είναι...

- Σκέφτεστε μήπως κάποια ιδιαίτερη μέθοδο;

- Μπαα...αρκεί να ξεκουμπιστούν...

- Αν αυτός είναι ο στόχος, γιατί σκέφτεστε τη θανάτωσή τους και όχι, ας πούμε, μια εξορία;

- Τι λες γιατρέ μου; Ακόμη κι αν βρεθεί κάποιος να τον στείλει εξορία – που δεν πρόκειται - θα ξαναγυρίσει χειρότερος...

- Και γιατί όχι φυλακή;

- Βρε γιατρέ, τα βασικά θα σου μαθαίνω; Διότι πρώτον δεν υπάρχει κανείς να τον χώσει μέσα και δεύτερον και να μπει θα ξαναβγεί εν ριπή οφθαλμού.

- Δεν σκέφτεστε ότι ο θάνατος είναι λίγο ακραίο μέτρο απόδοσης δικαιοσύνης;

- Λες ε; Ναι, όντως...αλλά η δικαιοσύνη δεν πρέπει να είναι εφάμιλλη και αντίστοιχη του κακού που έκανε κάποιος;

- Αν εννοείτε οικονομικά εγκλήματα του Πολιτικού νοιώθετε πως το «αντίστοιχο» είναι ο θάνατός του;

- Όχι κατ’ ανάγκην...αλλά όταν το οικονομικό έγκλημα επιφέρει θάνατο στον πολίτη;

- Και οι ανθρωπιστικές κατακτήσεις του πολιτισμού μας;

- Αυτές θεωρούνται κατακτήσεις όλης της κοινωνίας;

- Και βέβαια.

- Τότε δεν θα έπρεπε να έχουν εφαρμογή σε όλη την κοινωνία;

- Φυσικά.

- Δεν θα έπρεπε να περιφρουρούνται εξίσου απ’ όλους;

- Σωστά.

- Όταν λοιπόν κάποιος συστηματικά δεν τις τηρεί, δεν σημαίνει ότι αρνείται να τις αποδεχτεί;

- Ναι. Οπότε;

- Οπότε αυτός αυτομάτως έχει θέσει εαυτόν εκτός αυτού του συστήματος αξιών.

- Το σύστημα αξιών δεν είναι κάτι ανώτερο της μονάδας ενός εκάστου; Άρα, ασχέτως με την συμπεριφορά του καθενός δεν έχει ισχύ σε όλους ανεξαιρέτως ακόμη κι αν η πράξη τους δεν συνάδει μ’ αυτό το «συνολικό κοινωνικό σύστημα»;

- Και όταν αυτό το «έν έκαστον» κατ’ εξακολούθησιν» εκμεταλλεύεται αυτή την «συμφωνία πολιτισμικής ειρήνης της κοινωνίας» για να κάνει τα εγκλήματά του;

- Τότε άραγε δεν υπάρχει γι’ αυτόν τον λόγο η Δικαιοσύνη και οι Διωκτικές Αρχές;

- Σωστά. Κι αν αυτές δεν κάνουν – κατ’ επανάληψιν και κατά συρροήν – την δουλειά τους;

- Νοιώθετε δηλαδή ότι ξυπνάει το «ένστικτο αυτοσυντήρησης» και «αυτοάμυνας» μέσα σας;

- Πως αλλιώς θα αυτοπροστατευθώ;

- Μήπως ο πολιτικός πολιτισμός επιτάσσει επίμονη προσήλωση σ’ αυτές τις αξίες;

- Με οποιοδήποτε τίμημα του πολίτη;

- Πως αλλιώς θα διασφαλιστεί η διατήρησή του;

- Ακόμη και με τον θάνατο του πολίτη;

- Ευθύνεται άμεσα ο Πολιτικός γι’ αυτόν τον θάνατο;

- Α, όχι...δεν τραβάει αυτός τη σκανδάλη.

- Οπότε δεν έχει και άμεσα την ευθύνη.

- Όταν ο εγκληματίας αφήνεται από τον Πολιτικό να σκοτώσει τον Πολίτη δεν φέρει ευθύνη ο Πολιτικός;

- Δεν τραβάει όμως αυτός την σκανδάλη.

- Καλώς...οπότε το «ισοδύναμο» θα ήταν να βάλω κάποιον άλλον να τον σκοτώσει;

- Μιλάτε για αφαίρεση ανθρώπινης ζωής...το βλέπετε δίκαιο και πολιτισμένο;

- Έχω την αίσθηση πως όσο εγώ φέρομαι πολιτισμένα αυτός το εκμεταλλεύεται προσλαμβάνοντάς το ως «αδυναμία» και «ανικανότητα αντίδρασης» από μέρους μου...

- Οι πολιτικές αποφάσεις επιφέρουν θανάτους; Ή μήπως, επώδυνη μεν, αλλά υπαρκτή αλλαγή, εξέλιξη της κοινωνίας;

- Αλλαγή ναι...όσο για το εξέλιξη, δεν θα τό’ λεγα...ή μάλλον όχι...ναι, εξέλιξη φέρουν...αλλά σίγουρα όχι για μένα...γι’ αυτούς που τα τρώνε μαζί του σίγουρα...

- ΟΚ, διαφωνείτε λοιπόν με τις πολιτικές αποφάσεις και πράξεις του...αυτό είναι επαρκής λόγος για να σκέφτεστε την θανάτωσή του;

- Μα όταν αυτή η «απόφασή» του προκαλεί τον θάνατό μου;

- Και πως το κάνει αυτό;

- Μου κόβει τη σύνταξη, πεθαίνω από πείνα...μου κόβει τα φάρμακα και την περίθαλψη, πεθαίνω από την υγεία μου....αφήνει να μπει και να κυκλοφορεί ελεύθερος στην Ελλάδα ο εγκληματίας, πεθαίνω από το μαχαίρι και τις σφαίρες του...

- Είναι μόνος του όμως; Μόνος παίρνει τις αποφάσεις του; Δεν ανήκει κι αυτός σε ένα ευρύτερο, τεράστιο πλέγμα θεσμικών παραγόντων που διαμορφώνουν τέτοιες καταστάσεις; Δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί αυτό το «γενικότερο ρεύμα»;

- Μα γι’ αυτό είπα ότι όλοι έχουν την ίδια μούρη και δεν με νοιάζει ποιόν θα σκοτώσω...

- Έτσι; Χωρίς διάκριση;

- Καλά...μερικοί έχουν ίσως πιο μεγάλη ευθύνη από τους υπόλοιπους...αλλά συνολικά ευθύνονται όλοι στον έναν ή τον άλλον βαθμό.

- Πως αυτό;

- Μα γιατί ανέχονται αυτή την κατάσταση, την τρέφουν με τη στήριξή τους και πλουτίζουν απ’ αυτήν...εις βάρος της δικής μου ζωής βεβαίως.

- Κάνουν ότι θέλουν από μόνοι τους; Μήπως είναι μέρος μιας μεγαλύτερης κατάστασης; Πιο περίπλοκης εννοώ. Εγχώριας αλλά και Διεθνούς κατάστασης. Μήπως και να ήθελαν δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς;

- Α, όσο γι’ αυτό σίγουρα. Εννοώ για το ότι άγονται και φέρονται από «μεγαλύτερα δίκτυα» συμφέροντος που ξεπερνούν τη χώρα κι εμένα πολύ περισσότερο.

- Και θα θέλατε να σκοτώσετε κι εκείνους;

- Μαζεύονται πολλοί, ε;

- Μήπως;

- Και οι πολλοί συνήθως έχουν δίκαιο, ε;

- Δεν έχουν;

- Ε, τότε, εμείς έχουμε δίκαιο. Γιατί είμαστε περισσότεροι. Ο Λαός εννοώ. Οι λαοί δηλαδή. Και κυρίως η φτωχολογιά. Οι πιο αδύναμοι.

- Μήπως οι άλλοι λαοί όμως δεν συμμερίζονται τις ιδέες σας;

- Ε, αυτοί μπορεί να περνάνε καλύτερα. Ίσως οι πολιτικοί τους δεν είναι τόσο άπληστοι όσο οι δικοί μας.

- Άρα, αυτοί γλιτώνουν από την «εκτελεστική σας απόφαση»; Οι «έξωθεν υψηλοί παράγοντες» εννοώ.

- Δεν ξέρω, είμαι θυμωμένος και μαζί τους. Ας κάτσουν στη γωνιά τους τέλος πάντων, στο σπίτι τους και ας μας αφήσουν κι εμάς ήσυχους να λύσουμε τα δικά μας.

- Εννοείτε, να σας αφήσουν να σκοτώσετε τους πολιτικούς;

- Δηλαδή, ακούγεται εξωπραγματικό;

-Δεν θα κρίνω εγώ το πως ακούγεται. Εσείς θέλω να συνειδητοποιήσετε την εικόνα.

- Και πως θα γίνει αυτό;

- Με το να δείτε ξεκάθαρα και σε όλο τους το χρωματικό φάσμα όλες τις λεπτομέρειες.

- Τις είδα.

- Και τι βλέπετε;

- Αίμα...παντού αίμα...μόνο που είναι μόνο το δικό μας αίμα...της φτωχολογιάς....

- Και πως θα σταματήσει αυτό κατά τη γνώμη σας;

- Αίμα για αίμα...

- Η Πολιτεία και οι θεσμοί δεν δίνουν εναλλακτικές;

- Εννοείτε τη Δικαιοσύνη; Αφού δεν κάνει τίποτα. Πόσοι πολιτικοί και καλοθρεμένοι υποτακτικοί  τους συνελλήφθησαν και μπήκαν φυλακή; Κανένας.

- Άλλοι θεσμοί;

- Εννοείτε τις εκλογές; Πάντα αλλάζουν τα πρόσωπα και πάντα ίδια μένει η πολιτική τους. Το αίμα του φτωχού συνεχίζει να ρέει. Τι άλλο μένει λοιπόν;

- Απ’ τον θάνατο εννοείτε;

- Ε, ναι....ή θ’ αυτοκτονήσω ή θα τον σκοτώσω....

- Η υπομονή;

- Η υπομονή τελειώνει τη στιγμή που τελειώνουν και τα τρόφιμα...η υπομονή τελειώνει τη στιγμή που καταρρέει η υγεία μου...

- Η Δικαιοσύνη θα σας κυνηγήσει όμως. Αυτό δεν σας απασχολεί;

- Πως θα με κυνηγήσει αφού θα έχω αυτοκτονήσει;

- Μα τόση ώρα δεν μιλάτε για αυτοκτονία. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό θέμα. Για το φόνο ενός άλλου ανθρώπου μιλάτε. Του Πολιτικού.

- Ε, ναι....αφού σκέπτομαι που σκέπτομαι ν’ αυτοκτονήσω, θα τον πάρω μαζί μου...Αυτό εννοώ...

- Εαν όλοι οι Πολίτες κάνουν το ίδιο όμως, η κοινωνία μας που θα βρεθεί;

- Σίγουρα όχι εκεί που είναι ήδη...στην Κόλαση...

- Δεν θα γίνουν χειρότερα τα πράγματα;

- Γιατί να γίνουν; Αντιθέτως, θα ισορροπήσουν....χάνεται όλο και περισσότερο αίμα φτωχών ανθρώπων...με λίγο, ελάχιστο αίμα Πολιτικών θα κερδηθούν χιλιάδες τόνοι αίματος φτωχών πολιτών.

- Πως αυτό;

- Μα θα φοβηθούν και οι Πολιτικοί και οι υποστηρικτές τους...θα καταλάβουν ότι δεν μπορούν πια να σκοτώνουν Πολίτες ατιμώρητα....θα νοιώσουν αυτομάτως ότι η ποινή θα είναι Αίμα για Αίμα...άρα, θα κάνει πολιτιστικό άλμα η κοινωνία μας...

- Γιατί αυτό;

- Γιατί οι Ηγέτες της θα «εκπολιτισθούν»....θα «εξανθρωπισθούν»...

- Δια του φόβου;

- Έστω, δια του φόβου...αφού αρνούνται να το πράξουν δια της «ειρήνης» και της «υπομονετικής συγκατάβασης του Πολίτη»;

- Δεν νοιώθετε καθόλου ως «ακραίες» αυτές τις σκέψεις;

- Ναι, είναι...

- Και δεν ανησυχείτε γι’ αυτό;

- Γιατί ν’ ανησυχώ;

- Ακραίες σκέψεις σε καιρό ειρήνης έχουν θέση;

- Όχι.

- Τότε;

- Μα δεν είμαστε σε καιρό ειρήνης....σε καιρό πολέμου είμαστε. Ζωές χάνονται. Χιλιάδες κάθε μέρα. Και σε καιρό πολέμου μόνον ακραίες σκέψεις και πράξεις έχουν θέση. Δεν δαμάζεται αλλιώς αυτό το θηρίο του θανάτου των Πολιτών. Μόνον μ’ αυτόν τον πανάρχαιο τρόπο: Αίμα για Αίμα....

- Δηλαδή, μέσα σας δεν βρίσκετε άλλον τρόπο Πολιτισμένης αντίδρασης;

- Εμένα ή της κοινωνίας;

- Εντάξει. Για σας μου είπατε. Πείτε μου της Κοινωνίας. Ποιά ενέργεια, της Πολιτείας για την ακρίβεια, πιστεύετε ότι θα ήταν επαρκής για να «αναστρέψει μέσα σας αυτήν την κατάσταση Πολέμου και Θανάτου»;

- Α, είναι πολύ απλό. Αρκεί να λειτουργούσε σωστά και αποτελεσματικά η Δικαιοσύνη εναντίον τους. Εαν λειτουργούσε, αυτοί δεν θα τολμούσαν να κάνουν ότι κάνουν. Τα εγκλήματα που διαπράττουν εννοώ. Θα ήταν πιο ηθικοί, πιο συνετοί. Πιο «ανθρωπιστική η Πολιτική» τους. Πιο κοντά στον φτωχό ανήμπορο ανθρωπάκο. Κι εγώ, ο φτωχός Πολίτης, αφού θα έβλεπα ότι η Πολιτεία όντως νοιάζεται, ότι έχει την «έμπρακτη θέληση» για «εναλλακτική αποτελεσματική διαχείριση» κι «επιδιόρθωση» του προβλήματος δεν θα χρειάζονταν να κάνω μέσα μου όλα αυτά τα «ακραία ψυχικά άλματα» και να οδηγούμαι να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Παίρνοντας τα όπλα κι αποφασίζοντας να αποδώσω εγώ την Δικαιοσύνη που δεν αποφασίζει (για «περίεργους και ανησυχητικούς» λόγους) η ίδια η Πολιτεία που θα έπρεπε να το φροντίσει ώστε να μην φτάσουν εδώ τα πράγματα.

- Νοιώσατε καθόλου φόβο από τις σκέψεις αυτές που εκφράσατε φωναχτά;

- Όχι. Καθόλου.

- Το έχετε αποφασίσει δηλαδή;

- Τι άλλο μου μένει;

- Σκέφτεστε πως ίσως όλα αυτά να είναι μια «άρνηση της ζωής» από μέρους σας;

- Ναι.

- Και που καταλήξατε;

- Άρνηση είναι σίγουρα....αλλά όχι της ζωής...Άρνηση του Θανάτου είναι...του αργού, καθημερινού κι επώδυνου Θανάτου μου....

- Θα μπορούσα να σας βοηθήσω με φαρμακευτική αγωγή...

- Φοβούμαι πως είναι θέμα συνείδησης η απάντηση σ’ αυτό γιατρέ...

- Δηλαδή;

- Εαν σου πω «ναι, δώσε μου», ξέρω πως το βράδυ θα πέσω «ξερός» και πιθανότατα αύριο πρωί δεν θα έχω καμία μα καμία απ’ αυτές τις αγωνίες. Πρέπει όμως;

- Γιατί δεν πρέπει;

- Γιατί πλέον θα έχω μετατραπεί σε ένα «άβουλο ντοπαρισμένο ον» που δεν το «αγγίζει» τίποτα. Αυτός είναι ο «πολιτισμός» μας λοιπόν; Μια «ντοπαρισμένη άβουλη κοινωνία» και κάποιοι που «πατώντας σ’ αυτό» όχι μόνον θα συνεχίσουν να κάνουν τα εγκλήματά τους αλλά θα γίνουν και χειρότεροι;

- Το φάρμακο είναι πολιτισμός. Θεραπεύει.

- Το ψυχοφάρμακο όμως «παρεμβάλλει στην συνείδηση» και στην «οπτική» του ανθρώπου γιατρέ. «Διορθώνει τη θέαση των πραγμάτων», έτσι;

- Εαν είναι όμως για καλό;

- Είναι γιατρέ; Εαν πάρω το φάρμακό σου, θα σωθούν ίσως κάποιες ζωές. Μήπως όμως θα χαθούν πολύ περισσότερες από την άλλη;

- Μήπως θα έπρεπε να το πάρετε για να «αποφορτισθείτε» εσείς και να αφεθείτε στη δικαιοσύνη της Πολιτείας να κάνει τη δουλειά της;

- Ξέρεις κάτι γιατρέ;  Έχεις δίκαιο, από την πλευρά τους...απορώ μάλιστα γιατί δεν έχουν βάλει δωρεάν ψυχίατρο και ψυχοφάρμακα σε κάθε γειτονιά...

- Μήπως ιδεολογικοποιείτε τα πάντα σ’ έναν υπέρμετρο βαθμό; Μήπως τα «φίλτρα» σας θέλουν «βοήθεια» για να «καθαρίσουν»;

- Μήπως είναι τόσο «σίγουροι» για τη δύναμή τους έναντί μου που αρνούνται να συνειδητοποιήσουν όχι μόνον το κακό που μου κάνουν αλλά και τις πιθανές συνέπειες γι’ αυτούς;

- Κάντε μου μια χάρη...ελάτε να συνεχίσουμε τη θεραπεία κι έχετε το χρόνο να τον σκοτώσετε τον άλλον μήνα, εντάξει;

- Άμα βρω τα λεφτά θα ξαναέρθω...δεν σου είπα ότι αυτός ο άφρονας δεν μου δίνει ούτε δωρεάν ψυχανάλυση; Άσε που και τα ψυχοφάρμακά σου να δεχόμουνα δεν μου άφησε ο ανόητος λεφτά ούτε για την αγορά τους....ούτε καν την ασφάλειά του δεν λογαριάζει...τόσο πολύ έχει αφιονιστεί απ’ το πολύ φαί....άσε που το φυσίγγι κοστίζει λιγότερο απ’ τα ψυχοφάρμακα και τις επισκέψεις σου....

- Ε, μα φαγώθηκες πια...κούλαρε, θα βρούμε την άκρη..

- Ποιά άκρη μωρέ; Μετά από τρία εμφράγματα, προχωρημένο καρκίνο, άδειο ψυγείο και παιδιά να πεινάνε, τι άλλο μου έχει απομείνει;

- ......

- Άστο, ο .... «εξομολόγος» θα μου έρθει τζάμπα...εκεί ακόμη δεν έβαλαν «χέρι»....                       ΠΗΓΗ    

Θάνατος στο στόμα

Δεύτερη μέρα που ξύπνησα με μια γεύση θανάτου στο στόμα. Σαν τον τρελό λαγό του Μίλτου Σαχτούρη (ακούστε πιο κάτω την εξαιρετική διασκευή από έναν φίλο). Ο Σοφός Λαός με έκανε Τρελό Λαγό. Δεν ξέρω πού να κρυφτώ. Για να μην τους βλέπω.
Δεν έχω πλέον μέσα μου καμιά διάθεση να τους συναναστραφώ. Δεν νιώθω κανέναν οίκτο γι’ αυτούς. Για τους σιωπηρούς Ελληνάκους, τους καλούς ανθρώπους, που κοιτάνε τη δουλίτσα τους και τα παιδάκια τους. Για τους καλούς νοικοκυραίους που με περιβάλλουν.
Όλοι βούτηξαν τα χέρια τους στο αίμα. Έγιναν συνυπεύθυνοι των δωσίλογων. Έγιναν συνεταίροι των διεθνών τοκογλύφων. Έγιναν ηθικοί αυτουργοί στις αυτοκτονίες που έχουν ήδη λάβει χώρα και φονιάδες όσων ανθρώπων θα αυτοκτονήσουν από δω και μπρος. Ψήφισε η κυρά Μαρία και ανακουφίστηκε η Μέρκελ. Ψήφισε ο κύριος Γιάννης και πανηγύρισε το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Ψήφισε η κυρία Σοφία και έτριψαν τα χέρια τους οι διεθνείς Αγορές και οι Τραπεζίτες.
Ναι. Αυτοί οι καλοκάγαθοι Ελληνάκοι, γίνανε από προχτές φονιάδες κατά συρροήν και εκ προμελέτης.Γίνανε νταβατζήδες και ντίλερς της πατρίδας μου. Των βουνών μου. Των ακρογιαλιών μου.
Αυτοί οι ναιναίκοι, τα ανθρωπάρια που ζουν και αναπνέουν για να είναι υπόδουλα, και ψάχνουν απεγνωσμένα αφέντη για να ορίσει τις χαμένες ζωές τους, έγιναν από προχτές στυγνοί δολοφόνοι συνανθρώπων μου και εκπορνευτές του τόπου μου. Τους ξέρω έναν προς έναν.
Η θανατίλα που εκπέμπουν, εδώ και χρόνια, με χαλάει, με εξοργίζει, με έχει κάνει εδώ και πολύν καιρό να αποτραβηχτώ και να ζω μαζί με τα ζώα και τα φυτά. Διότι ένιωθα πως με την στάση της ζωής τους υποθηκεύουν το μέλλον μου. Και δεν ήθελα πάρε δώσε μαζί τους. Τώρα πλέον όμως δεν υποθηκεύουν μόνο. Σκοτώνουν ανθρώπους και ξεπαστρεύουν τη χώρα μου για να ζήσουν αυτοί. Για γεμίσουν την σγάρα τους, για να φυλάξουν το τομάρι τους το άχρηστο. Το καλοκάγαθο χαμόγελό τους και οι ανιαρές κουβέντες τους άρχισαν να βρωμάνε θανατίλα. Και φτάνει παντού η μπόχα. Δεν αντέχεται.
Δεν θέλω ούτε να τους βλέπω, ούτε να τους ακούω. Όποια δικαιολογία κι αν έχουν να ψελλίσουν, όπως ακριβώς έκαναν τόσα χρόνια, δεν μου λέει τίποτε. Όποιος φοβάται πέφτει και κοιμάται. Δεν πηγαίνει να ψηφίσει. Για να καθορίσει το μέλλον μου. Αφήνει όσους δεν φοβούνται να να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα.
Κανέναν οίκτο και καμία ανοχή δεν μπορώ να δείξω για τα ανθρωπάρια που με περιβάλλουν. Για τους στυγνούς δολοφόνους. Κάθε πρωί από δω και μπρος θα ξυπνάω με τον θάνατο στο στόμα. Και θα περιμένω να τους δω να πληρώνουν όπως αξίζει στους φονιάδες. Όχι συνεπεία των νόμων αυτής της απάνθρωπης κοινωνίας που συντηρούν. Αλλά συνεπεία της πρόνοιας της φύσης. Που θα καθαρίσει αργά ή γρήγορα την κόπρο κι από μέσα της θα φυτρώσει νέα ζωή.

                                       ΠΗΓΗ

Αυτοί που θέλουν να πεθάνουν υπόδουλοι, “ζουν” ακόμα

Τουλάχιστον 42% των Ελλήνων πολιτών ψήφισαν το ξεπούλημα της χώρας. Στην πλειονότητά τους δεν είναι νέοι άνθρωποι.
Είναι οι ίδιοι που τόσα χρόνια ψήφιζαν το ξεπούλημα των παιδιών τους, ψηφίζοντας προς ίδιον όφελος, δανειζόμενοι ακατάσχετα, μετέχοντες στην διαπλοκή, σπαταλώντες απερίσκεπτα το δημόσιο χρήμα, φοροδιαφεύγοντες ξετσίπωτα αλλά ταυτόχρονα με όλα αυτά, σαβουριάζοντας ιδιωτικές περιουσίες, νομίζοντας ότι εξασφαλίζει ο καθείς τα δικά του τέκνα έναντι των άλλων. Είναι οι ίδιοι δηλαδή που ενώ ξεπουλούσαν και κατάκλεβαν το συνολικό μέλλον των παιδιών τους, καμώνονταν ταυτόχρονα πως προσπαθούν να τους εξασφαλίσουν μια καλή και άνετη ζωή. Κατσαπλιάδες Έλληνες Υπήκοοι με το μυαλό ακόμα υπόδουλο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Και χτες, αυτοί οι ίδιοι κατσαπλιάδες, φοβούμενοι μην τυχόν και χάσουν τα κλεμμένα, φοβούμενοι το μέλλον που τους έχει απομείνει, τρομαγμένοι μήπως και στα στερνά τους αναγκαστούν να βιώσουν την ανασφάλεια, αποφάσισαν για άλλη μια φορά με τα ίδια ακριβώς κριτήρια που δρούσαν τόσα χρόνια. Αποφάσισαν να μην ακούσουν τα παιδιά τους, να γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια τη νέα γενιά που κραύγαζε αγωνιωδώς “παραγωγική εργασία και όχι ξεπούλημα”, αποφάσισαν για τελευταία φορά να επενδύσουν ξανά στην πλήρη καταστροφή του μέλλοντος των νέων ανθρώπων, για να παραμυθιάσουν τους δικούς τους φόβους.
Οι Έλληνες που επί δεκαετίες ζούσαν με δανεικά από το μέλλον, που υποθήκευσαν τα παιδιά τους για να γίνουν γυαλιστεροί καταναλωτές, χτες αποφάσισαν να τους δώσουν και τη χαριστική βολή. Να τα ξεκάνουν για να ζήσουν αυτοί, όσο ακόμα καταφέρουν να ζήσουν.
Η χώρα θα ξεπουληθεί από σήμερα. Οι επόμενες γενιές Ελλήνων δεν θα έχουν βάση δική τους για να ξεκινήσουν κάποια παραγωγική δημιουργική εργασία. Η χώρα θα θυσιαστεί στο όνομα μιας στρεβλής, καταστροφικής ανάπτυξης και ο πληθυσμός της θα εξαθλιωθεί κατά τις επιταγές του ΔΝΤ και των Αγορών.
Η Ιστορία θα τσακίσει αυτούς που θα φέρουν εις πέρας το σχέδιο. Αλλά αυτό λίγο μας ενδιαφέρει.
Έχουμε υποχρέωση όλοι όσοι είμαστε αντίθετοι στην εκπόρνευση αυτής της πατρίδας, να παραμείνουμε ενεργοί πολίτες κάθε μέρα. Να προστατεύσουμε με τα κορμιά και με τις ιδέες μας τον τόπο μας και το δικαίωμά μας στην ελεύθερη ζωή. Οι προηγούμενες γενιές μάς έδειξαν για μια ακόμα φορά τον δρόμο της λαμογιάς και της υποδούλωσης. Ακόμα και σ’ αυτήν την στερνή ώρα.
Η αξιοπρέπεια και η περηφάνια του Έλληνα, που δεν ξεπουλούσε και δεν δανειζόταν για να ζήσει, πήγαν περίπατο μέσα σε τριάντα χρόνια. Στη θέση τους ρίζωσε ο φιλοτομαρισμός, απερισκεψία, η ελαφρότητα, η αναλγησία, η κυνική θεώρηση των πάντων γύρω μας. Και όπως φάνηκε χτες, είναι πολύ δύσκολο να εκριζωθούν όλα αυτά τα κακά ζιζάνια μαζί. Θέλει συστηματική και καθημερινή εργασία για να καθαρίσουμε τη ζωή μας και να εξασφαλίσουμε το μέλλον μας. Η αντίστασή μας πρέπει να είναι σθεναρή και να πετύχει σύντομα την ανατροπή που δεν κατάφερε να φέρει ακόμη.
Έρχονται πολύ δύσκολες μέρες. Πρώτοι θα εξαφανιστούν βιολογικά αυτοί που τις δημιούργησαν και που από φόβο τις συντηρούν. Όσοι μείνουν πίσω κι όσοι μέλλουν να έρθουν, θα υποστούν τις συνέπειες. Θα ζουν εξαθλιωμένοι σε μια χώρα που δεν τους ανήκει και θα είναι πλήρως σκλαβωμένες οι ζωές τους. Δίχως βάσεις και προϋποθέσεις ελευθερίας και δημιουργικότητας. Μέσα σε ένα περιβάλλον κατεστραμμένο από την φρενήρη “ανάπτυξη”.
Ας δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στην αντίσταση, όσοι από εμάς το έχουμε αντιληφθεί αυτό το ζοφερό μέλλον. Τουλάχιστον θα φτάσουμε ως το τέλος αγωνιζόμενοι με τις ιδέες μας ψηλά και όχι με το κεφάλι σκυμμένο, υπόδουλοι σαν τους προηγούμενους. Είναι η χείριστη κατάντια να τελειώνεις τον βίο σου δούλος. Είναι η πιο σκληρή εκδίκηση της ζωής.                                                                   ΠΗΓΗ

ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: "Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!"

«Η Δημοκρατική Αριστερά πρέπει να είναι στην κυβέρνηση», δήλωσε στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 ο βουλευτής της ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης, τονίζοντας παράλληλα ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πάει η χώρα σε τρίτες εκλογές.

Σύμφωνα με τον κ. Γεωργιάδη η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στη νέα κυβέρνηση είναι επιβεβλημένη, καθώς όπως εξήγησε, όσο ευρύτερη είναι η σύνθεση αυτής της κυβέρνησης τόσο καλύτερα θα γίνει η επαναδιαπραγμάτευση με τους εταίρους μας. «Όσο περισσότερους Έλληνες εκπροσωπεί αυτή η κυβέρνηση, και καλύτερα θα διαπραγματευτεί με τους έξω, αλλά και πιο μεγάλη εμπιστοσύνη θα δώσει στους μέσα», σημείωσε.

Υπενθύμισε ακόμη ότι ο κ. Κουβέλης διαμήνυε στην προεκλογική του εκστρατεία ότι θα δώσει λύση, και έλαβε, όπως είπε, την πολιτική έγκριση του εκλογικού σώματος για να συμμετάσχει στην κυβέρνηση.

ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΤΟΝ ΥΠΕΡΠΑΤΡΙΩΤΗ "ΣΥΝΤΡΟΦΟ" ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΑΡΙΑΝΟΥ, ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ!

"Ελληνίδα" κατά τον πατριδέμπορα είναι η Ρεπούση ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ, ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΛΠ!

"Έλληνας" και ο χασισκλής χριστιανομάχος Ψαριανός που υβρίζει συνεχώς την Ορθόδοξη Εκκλησία!

Γιατί όμως τόση πρεμούρα να είναι ΣΩΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ο Κουβέλης - που θέλει να ονομαστούν τα Σκόπια "Βόρεια Μακεδονία" - στη νέα κυβέρνηση;

                                    Φαίνεται πως τα...πατριωτικά γραμμάτια, άρχισαν σιγά - σιγά να ξεπληρώνονται...! ΠΗΓΗ

ΞΕΝΕ...

                                Ξένε, να πεις στην Κόρινθο
με τα καλά νερά
ότι τώρα, εδώ μας κράτησε
η Σαλαμίνα
το νησί του Αίαντος
εδώ, που Φοινικικά και Περσικά καράβια
και Μήδους καταστρέψαμε
την Ιεράν Ελλάδα υπερασπιζόμενοι.

Φιλίτσα Ἀθηναΐς Ἀναπνιώτου

Ξένε, νὰ πῇς σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, πὼς ἐδῶ, σὲ ἐτοῦτο τὸν εὐλογημένον τόπο, γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν μὲ τοὺς βαρβάρους.
Ὅλους τοὺς βαρβάρους μαζύ… 
Κάθε χρώματος, θρησκεύματος, ἰδεολογίας…
Ἐγχωρίους καὶ εἰσαγωμένους…
Ξένε, πὲς σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, πὼς πάλι ἐμεῖς οἱ Ἔλληνες θὰ στήσουμε τὰ κορμιά μας, μόνοι, ἀλλὰ πανέτοιμοι, πρὸ κειμένου νὰ ξαναπετάξουμε τὸν βάρβαρον στὴν θάλασσα…
Κάθε βάρβαρον… Ἐντὸς κι ἐκτός…
Ξένε, νὰ πῇς σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, πὼς ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες πολεμᾶμε πάντα ἐμπρός…Πρῶτοι…Εἴμαστε καταδικασμένοι νὰ νικήσουμε κάθε ἐχθρό…
Καὶ θὰ νικήσουμε ξένε… Νὰ τὸ πῇς…
Εἴμαστε οἱ Ἕλληνες…

Ἐπιστρέψαμε!

Φιλονόη.                                                                                                                                                   ΠΗΓΗ

Ἡ Γαρυφαλλιά μᾶς προειδοποιεῖ;

Ἐδῶ καὶ πάρα πολὺ καιρὸ ἀκοῦμε, διαβάζουμε, σκεπτόμαστε διάφορα ἀναφορικῶς μὲ τὸν ἐμφύλιον ποὺ μᾶς ἔχουν κρεμάσει ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας καὶ ποὺ τώρα, σὲ λίγο, λίγο ἀργότερα καταυθάνει…
Φυσικὰ οὐδεῖς ἐκ τῶν φωνακλάδων δὲν κάνει κάτι πρὸ κειμένου νὰ τὸν ἀνατρέψῃ ἤ νὰ τὸν σταματήσῃ!
Θὰ ἔλεγα μάλλιστα πὼς τὸν περιμένουν πῶς καὶ πῶς, ἰδίως τὰ πρόσωπα ποὺ ἐκπροσωποῦν τὴν ἀριστερά…
Τὴν μία τὰ ἀκοῦμε τὰ χαμπέρια τους ἀπὸ τὴν Δούρου, τὴν ἄλλην ἀπὸ κάτι Ἀμυρᾶδες, τὴν παρ’ ἄλλην ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Λιάνα.

Λιάνα Κανέλλη: Να περιμένετε το τέλος της κοινωνικής ειρήνης

Το τέλος της κοινωνικής ειρήνης(!) εξήγγειλε η Λιάνα Κανέλλη μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, μετά τα αποτελέσματα των εκλογών. Την απειλή – προειδοποίηση η βουλευτής του ΚΚΕ απεύθυνε όχι για τα αποτελέσματα των συγκεκριμένων εκλογών αλλά για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία.

Παράλληλα η Λ. Κανέλλη αναφέρθηκε υποτιμητικά απέναντι στο κόμμα της Χρυσής Αυγής λέγοντας πως όσοι ψήφισαν το συγκεκριμένο κόμμα, το 7% του ελληνικού λαού δηλαδή είναι «εκφασισμένοι ψηφοφόροι». (πηγή)

Κι ἐρωτῶ, ἐγὼ ἡ ἄσχετη… 
Μήπως κάτι ξέρει ἡ Γαρυφαλλιά; Μήπως κάποιος εἰσαγγελεύς νά ἀρχίσῃ ἐπί τέλους νά ἀναζητᾶ ἄκρες γιά τό ἀπό ποῦ ἀντλοῦν τίς πληροφορίες τους κάτι τέτοια νούμερα;
Μήπως νά ἀρχίσουμε νά ἐξοπλιζόμαστε, διότι θά εἴμαστε οἱ μόνοι πού δέν θά ἔχουν λάβει γνώσιν καί συνεπῶς θά εἴμαστε οἱ πρῶτοι πού θά πέσουν αἱμόφυρτοι;
Ποῦ τό πηγαίνουν τά κορίτσια καί τά ἀγόρια τῆς ἀριστερᾶς;
Ἐκλογές δέν ἤθελαν;
Τίς ἔλαβαν…
Τί τούς ἐνοχλεῖ; Καί μέ ποιό θρᾶσος μιλᾶ μία βουλευτής τοῦ 4,5% (πού τελικῶς εἶναι μόλις τοῦ 208;);

Ὅλοι μας διακατεχόμεθα ἀπὸ τὰ χειρότερα προαισθήματα.
Ὅλοι μας, ἄλλος μὲ τὴν λογικὴ κι ἄλλος μὲ τὴν διαίσθησιν, ἀντιλαμβανόμαστε πὼς θὰ τὴν πᾶνε πολὺ μακριὰ κάποιοι τὴν βαλίτσα.
Ἄς μὴν περιμένουμε φυσικὰ σεβασμὸ στὴν αὐτοδιάθεσίν μας…
Οὔτε σεβασμὸ στὶς ἐλευθερίες μας..
Οὔτε φυσικὰ κάποιον σεβασμὸ στὴν πολύπαθη χώρα μας..

Κάποια τομάρια ἔχουν ἀποφασίσει νὰ παίξουν τὰ τελευταῖα τους χαρτιά..
Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τίποτα, κανένας καὶ φυσικὰ δὲν κόπτονται γιὰ τὸ αἷμα ποὺ οἱ ἴδιοι πασχίζουν νὰ χυθῇ…

Δὲν φοβᾶμαι… Πονάω.. Κι ἀκόμη περισσότερο πονάω ὅταν δὲν βλέπω τὴν δικαιοσύνη νὰ ἀντιδρᾶ…
Ἀλλά πού θά τῆς πάῃ κι αὐτῆς; Θὰ τὴν ζήσῃ τὴν κάθαρσιν… Θέλει δὲν θέλει.                                          ΠΗΓΗ

"Έφυγε" και ο Αλκέτας Παναγούλιας

Σε ηλικία 78 ετών, ο Αλκέτας Παναγούλιας απεβίωσε στο σπίτι του, λίγο έξω από την Ουάσιγκτον. Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Είναι ο προπονητής που οδήγησε την Ελλάδα για πρώτη φορά σε τελική φάση Κυπέλλου Εθνών (το 1980), αλλά και σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου (το 1994).


Η κηδεία του θα γίνει στην Ουάσιγκτον, αν και υπήρξε η σκέψη η σορός του να μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη.

Διαβάστε για την καριέρα του Αλκέτα Παναγούλια, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής:

Ποδοσφαιριστής

Το 1949 εντάχθηκε στους μικρούς του Άρη και στο τέλος του 1951, σε ένα τουρνουά Χριστουγέννων πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, σε ηλικία 17 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως αριστερός εξτρέμ, αλλά σύντομα καθιερώθηκε στο αριστερό άκρο της άμυνας. Πολλές φορές χρειάστηκε να αγωνιστεί και στο κέντρο της άμυνας, λόγω των σημαντικών προσόντων που διέθετε. Διετέλεσε και αρχηγός του Άρη.

Τη δεκαετία του '50 κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης με την φανέλα των κιτρίνων, το 1953 και το 1959, στα οποία συνέβαλε τα μέγιστα. Πέτυχε συνολικά 13 γκολ για το τοπικό πρωτάθλημα, 3 για το Κύπελλο Ελλάδας και 10 για το εθνικό πρωτάθλημα.

Το 1962, σε ηλικία 28 ετών, ανακοίνωσε στους συμπαίκτες του ότι θα έφευγε για τις Η.Π.Α., αποδεχόμενος την πρόσκληση της ομάδας Ελλήνων ομογενών "Greek American" της Νέας Υόρκης, συνεχίζοντας παράλληλα εκεί και τις σπουδές του

Προπονητής

Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα απο την ελληνοαμερικάνική ομάδα Atlas Soccer Club με την οποία κατέκτησε το US Open Cup 3 φορές (1967, 1968, 1969).

Το 1972 ανέλαβε βοηθός του προπονητή της Εθνικής Ελλάδος Μπίλυ Μπίγκχαμ και το 1973 τον αντικατέστησε αναλαμβάνοντας πρώτος προπονητής έως το 1981.

Τον Φεβρουάριο του 1975 κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο του Άρη, διατηρώντας παράλληλα και τα καθήκοντα του ομοσπονδιακού προπονητή. Έβγαλε από το αγωνιστικό αδιέξοδο τους κιτρίνους, οι οποίοι κατάφεραν να τερματίσουν στην 6η θέση του πρωταθλήματος.

Σημείωσε την μεγάλη επιτυχία της πρόκρισης της Εθνικής Ελλάδος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία που ήταν και η πρώτη διάκριση στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος. Στα τελικά του Euro 1980 οδήγησε την Εθνική Ελλάδος σε τρεις αξιοπρεπείς εμφανίσεις απέναντι στα φαβορί του θεσμού.

Από το 1981 έως το 1983 υπήρξε προπονητής του Ολυμπιακού και κερδισε 2 πρωταθλήματα το 1982 και το 1983. Το διάστημα 1983-1985 ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Ομάδας των ΗΠΑ. Το 1984 ήταν προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες. Στη συνέχεια ανέλαβε και πάλι τον Ολυμπιακό και κερδίζει ένα ακόμα πρωτάθλημα το 1987, που έμελε να είναι και το τελευταίο πριν τα πέτρινα χρόνια της ομάδας, καθώς και το Σούπερ Κύπελλο.

Το 1988 κλήθηκε να καθίσει για τρίτη φορά στον πάγκο του Άρη. Παρά τα προβλήματα που υπήρχαν τερμάτισε στην 7η θέση του πρωταθλήματος. Την σεζον 1989-1990 συνεχίζει στον πάγκο του Άρη αλλά τον Ιανουάριο του 1990 απομακρύνθηκε απο την τεχνική ηγεσία μετά την ισοπαλία με τον Ιωνικό (1-1).

Το 1992 ανέλαβε και πάλι την Εθνική Ελλάδος και σημείωσε ξανά μια μεγάλη επιτυχία οδηγώντας την Εθνική στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994. Ασφαλώς η επιτυχία θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη αν η Εθνική Ελλάδος δεν αντιμετώπιζε μερικές από τις πιο ισχυρές ομάδες του θεσμού σύμφωνα με τα μετέπειτα αποτελέσματα και δεν προδιδόταν από την απειρία της.

Το διάστημα 1996-1998 ανέλαβε τον Ηρακλή.

Τον Απρίλιο του 1999 αναλαμβάνει για 4η φορά τον Άρη και με 6 σερί νίκες τα τελευταία 8 παιχνίδια κατάφερε να ανεβάσει την ομάδα στην 6η θέση και να εξασφαλίσει την έξοδο στο Κύπελλο Ουέφα. Ο ίδιος όμως δεν θέλησε να συνεχίσει και την επόμενη περίοδο.

Πρόεδρος του Άρη

Η αποχώρηση του μεγαλομετόχου του Άρη Δημήτρη Κοντομηνά και η πώληση των μετοχών στον Γιάννη Ζαχουδάνη στις 12 Ιουλίου 2001 προκάλεσε διοικητική αναταραχή στην ομάδα του Άρη. Το καλοκαίρι του 2002 ο Αλκέτας Παναγούλιας επέστρεψε για να βοηθήσει τον Άρη απο τη θέση του προέδρου με σύμβουλο τον Λάμπρο Σκόρδα. Συστάθηκε "οικουμενική διοίκηση" με στόχο να μην καταρρεύσει η ΠΑΕ. Ωστόσο, ο Παναγούλιας διατήρησε για λίγο καιρό το πόστο του προέδρου και αποχώρησε, έχοντας προηγουμένως εκφράσει τις διαφωνίες του σε διάφορα θέματα, μεταξύ αυτών και της δαπανηρής μεταγραφής του Μαροκινού ποδοσφαιριστή Σαλαχεντίν Μπασίρ, ο οποίος εντάχθηκε στον Άρη με προβλήματα τραυματισμού. Ο Παναγούλιας προτίμησε να αποχωρήσει και να αποστασιοποιηθεί απο τα γεγονότα "για το καλό του Άρη" όπως τόνισε.

Διακρίσεις:

1980 Συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα

1994 Συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο

1982 Πρωτάθλημα Ελλάδας

1983 Πρωτάθλημα Ελλάδας

1987 Πρωτάθλημα Ελλάδας                                                                                                                  ΠΗΓΗ

ΤΡΙΣΚΑΤΑΡΑΤΕ ΡΑΓΙΑ

Τι κρύβεσαι ρε παλιομαλάκα Ραγιά...Σε βλέπω...

...Χεσμένο από ευτυχία.

Για τον Θεριστή πρωθυπουργό που διάλεξες.

Για τους ένδοξους συνεργάτες του.

Τα τρισχαρούμενα Αφεντικά τους.

Χαίρεσαι για το κοριτσάκι που θα ξαναχαμογελάσει.

Το δάσκαλο που έχει απάντηση.

Το "ευρώ" που κερδίσαμε.

Χαίρεσαι που υπέγραψες το ίδιο χαρτί με τον Σαμαρά

 και τον Βενιζέλο. 

Τη Μέρκελ και την Κριστίν.

Τους τοκογλύφους-"εταίρους" και τους Κατακτητές.

Πόση ευτυχία μπορείς να απορροφήσεις, 

τρισκατάρατε Ραγιά

 τώρα που αποδέχτηκες τα χαράτσια;;

Τώρα που παραδέχεσαι πως καλώς σου πετσόκοψαν

το μισθό, τα επιδόματα, τα φάρμακα, τη Ζωή;;

Πως τόλμησες, γαμημένε Ραγιά, να κλείσεις

τα μάτια σε 1,5 εκατομμύριο Ανέργους;;

Που βρήκες τη δύναμη και το κουράγιο και έστησες

τον χιλιοτρυπημένο πισινό σου, να σε λαγκέψουν

άλλη μιά φορά, Προδότες και Ξεπουλημένοι;;

Ποιός θεός σ΄ορμήνεψε να Εκχωρήσεις σε Ξένους

Πατρίδα και Ανθρώπους;;

Κι αν την Πουτάνα τη Ζωή σου και την Ψήφο σου

τις ορίζεις ΕΣΥ, θλιβερέ Υποκριτή,

έστερξες και στην Υποδούλωση των παιδιών σου...

...το πήρες χαμπάρι;;

------------------------------

Επλανήθης;; Σε ηπάτησε η Εύα;;

Ρε...άντε σύρε και γαμήσου...Φίδι.

Κώλωσες;; Τρόμαξες;;

Ρε...άντε σύρε και γαμήσου...Κότα.

-------------------------------------

Και κάτι τελευταίο, Ξεφτιλισμένε Ραγιά:

Είναι θέμα χρόνου να "αντιληφθεί" ο κώλος σου

πως αυτό που τον γαργαλάει...δεν είναι

η βαζελίνη που σου έταξαν...

αλλά ένα Νέο Τεράστιο Αγγούρι.

Και τότε, Γαμιόλη,Τρισκατάρατε Ραγιά θάσαι...

Πούσταρος, Πάμπτωχος και Μόνος...

Μην τολμήσεις να με πλησιάσεις...

θα σε ΞΕΣΧΙΣΩ.                                                                                                ΠΗΓΗ