ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

        Ήταν Ηρακλείδης απ' τόν πατέρα του, απ' τήν γενιά τού Κάρανου (απόγονος τού Ηρακλή) καί Αιακίδης απ' τήν μητέρα του, απ' τήν γενιά τού Νεοπτόλεμου (γυιού τού Αχιλλέα). Οι γονείς του Φίλιππος καί Ολυμπιάδα μυήθηκαν μικροί στά Καβείρια μυστήρια στή Σαμοθράκη κι εκεί αλληλοερωτεύθηκαν. Οι Κάβειροι ήταν γυιοί τού Ηφαίστου καί τής Καβειρώ. Ο Φίλιππος μετά από όραμα πού είδε, ζήτησε χρησμό από τούς Δελφούς. Τού είπαν νά λατρεύει τόν Άμμωνα περισσότερο απ' όλους τούς θεούς καί ότι θά χάσει τό μάτι του εκείνο μέ τό οποίο είχε κοιτάξει απ' τήν κλειδαρότρυπα καί είδε τήν Ολυμπιάδα δίπλα σ' ένα δράκο. Ο δράκος ήταν ο ίδιος ο Άμμων. Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε τήν μέρα πού ο Ηρόστρατος έκαψε τόν ναό τής Αρτέμιδος στήν Έφεσο, γιά νά γίνει διάσημος. Τήν ίδια μέρα ο Φίλιππος έμαθε ότι ο Παρμενίων νίκησε τούς Ιλυριούς, καί πώς νίκησε τό άλογό του στούς Ολυμπιακούς αγώνες, σέ ιπποδρομία. Ο ίδιος δέ είχε κυριεύσει τήν Ποτίδαια. Ο Αλέξανδρος μάλλον αδιαφορούσε γιά τόν αθλητισμό καί δέν είχε αγαθές σχέσεις μέ τούς αθλητές. Παιδαγωγοί τού Αλεξάνδρου ήταν ο Λεωνίδας, συγγενής τής Ολυμπιάδος καί ο Λυσίμαχος απ' τήν Ακαρνανία. Υπήρξε μαθητής τού Αριστοτέλη, ο οποίος τού έκανε μαθήματα στήν Μίεζα ιδρύοντας εκεί σχολή. Όταν ο Αλέξανδρος κατάφερε νά ιππεύσει τόν Βουκεφάλα, ενώ οι άλλοι δέν μπόρεσαν, ο Φίλιππος μέ δάκρυα χαράς τού είπε: " ώ παί, ζήτει σεαυτώ βασιλείαν ίσην, Μακεδονία γάρ σε ού χωρεί ". Διακρινόταν επίσης ο Αλέξανδρος γιά τήν αγάπη του πρός τά βιβλία καί ιδιαίτερα τήν Ιλιάδα, τήν οποία είχε μονίμως κάτω απ' τό μαξιλάρι του. Όταν ήταν 16 ετών ο μέν πατέρας του είχε εκστρατεύσει στό Βυζάντιο, ο ίδιος δέ έμεινε υπεύθυνος τού θρόνου. Μάλιστα κατέπνιξε καί προσπάθεια γιά αποστασία τών Μαίδων, κυρίευσε τήν πόλη, έδιωξε τούς βαρβάρους, έφερε άλλους κατοίκους καί έκανε τήν Αλεξανδρούπολη. Οι σχέσεις του μέ τόν πατέρα του όμως ψυχράνθηκαν, λόγω τών γάμων αυτού μέ άλλες γυναίκες καί μάλιστα έφυγε μέ τήν μητέρα του στήν Ήπειρο. Επανήλθε όμως μέ τήν μεσολάβηση τού Δημάρατου. 20 ετών έγινε βασιλιάς, αφού ο Φίλιππος δολοφονήθηκε απ' τόν Παυσανία, τόν οποίο ο Αλέξανδρος τιμώρησε μετά. Σύντομα εξεστράτευσε μέχρι τόν Ίστρο, όπου νίκησε καί τόν Σύρμο, τόν βασιλιά τών Τριβαλλών. Μετά εξεστράτευσε κατά τών Θηβαίων, οι οποίοι επανεστάτησαν καί τούς κατέσκαψε τήν πόλη. Επειδή μάλιστα δέν ένοιωθε καλά πού τά έβαζε μέ Έλληνες εδικαιολογείτο ότι φταίγανε οι σύμβουλοί του. Πράγματι τούς Θηβαίους τούς κατηγόρησαν οι Φωκείς καί οι Πλαταιείς. 30.000 τούς πούλησε ως δούλους καί 6.000 θανατώθηκαν. Γλύτωσαν οι ιερείς, οι φίλοι τών Μακεδόνων καί οι απόγονοι τού Πινδάρου. Μετά τό συνέδριο τών Ελλήνων στόν Ισθμό, πού τόν ανεκήρυξε αρχιστράτηγο γιά τήν εκστρατεία στήν Ασία, επισκέφθηκε τόν φιλόσοφο Διογένη τόν Σινωπέα στό Κράνειο, κοντά στήν Κόρινθο, αφού δέν πήγαινε νά τόν δεί ο ίδιος ο φιλόσοφος καί όταν τόν ρώτησε άν θέλει κάτι, ο φιλόσοφος είπε τό γνωστό : " Μικρόν από τού ηλίου μετάστηθι ", επειδή τού έκρυβε τόν ήλιο. Όταν ο Αλέξανδρος ζήτησε χρησμό από τούς Δελφούς καί η Πυθία δέν τού έδινε, επειδή οι μέρες ήταν γρουσούζικες, τήν έβαλε βιαίως στό ναό καί αυτή τού είπε : " Ανίκητος εί ώ παί ". Τίς μέρες εκείνες εν όψει τής εκστρατείας είχε ιδρώσει τό ξόανο τού Ορφέως στά Λείβηθρα καί ενώ όλοι φοβήθηκαν ο Αρίστανδρος τούς ενεθάρρυνε λέγοντας ότι ο Αλέξανδρος θά πετύχει τόσο ένδοξα κατορθώματα, πού οι ποιητές θά ιδρώσουν γιά νά τά υμνήσουν. 

        Στήν Ασία εξεστράτευσε κατ' άλλους μέ 30.000 πεζούς καί 4.000 ιππείς, κατ' άλλους μέ 43.000 πεζούς καί 5.000 ιππείς. Πρίν τήν αναχώρηση μοίρασε τήν βασιλική περιουσία στούς αξιωματούχους καί όταν τόν ρώτησαν τί αφήνει στόν εαυτό του είπε : " τίς ελπίδες ". Έτσι τόν μιμήθηκαν ο Περδίκκας κι οι άλλοι στρατηγοί του. Στό Ίλιο θυσίασε στήν Αθηνά κι έκανε ιδιαίτερες σπονδές στόν τάφο τού Αχιλλέα. Η πρώτη μάχη έγινε στόν Γρανικό ποταμό τό 334 π.Χ. Εκεί κινδύνεψε ο Αλέξανδρος, αλλά σώθηκε τελικά απ' τόν Κλείτο, πού πρόλαβε καί σκότωσε τόν Σπιθριδάτη, ενώ αυτός ετοιμαζόταν νά κτυπήσει τόν Αλέξανδρο. Απ' τούς βαρβάρους σκοτώθηκαν 20.000 πεζοί καί 2.500 ιππείς. Απ' τούς Έλληνες σκοτώθηκαν 9 πεζοί καί 25 ιππείς. Μετά τήν νίκη αυτή ο Αλέξανδρος έστειλε ειδικά γιά τούς Αθηναίους 300 ασπίδες, ενώ στά άλλα λάφυρα τά κοινά, εγράφη κατ' εντολήν του τό " Αλέξανδρος ο Φιλίππου καί οι Έλληνες πλήν Λακεδαιμονίων από τών βαρβάρων τών τήν Ασίαν κατοικούντων ". Μετά τήν μάχη αυτή πολλές πόλεις κι ανάμεσά τους οι Σάρδεις προσεχώρησαν χωρίς μάχες στόν Αλέξανδρο. Η Αλικαρνασός όμως καί η Μίλητος έπεσαν μετά από πολιορκία. Εν συνεχεία υπέταξε τήν Φρυγία καί Πισιδία κι ήλθε στό Γόρδιο, έδρα τού βασιλιά Μίδα. Εκεί έκοψε (κατά τόν Αριστόβουλο όμως έλυσε) τόν Γόρδιο δεσμό. Κατόπιν προσχώρησαν οι Παφλαγόνες καί οι Καππαδόκες καί πληροφορήθηκε τόν θάνατο τού μόνου επίφοβου στρατηγού τών Περσών, τού Μέμνονος. Στήν Κιλικία καθυστέρησε ο Αλέξανδρος επειδή αρρώστησε βαριά, είτε απ' τούς κόπους, είτε επειδή λούστηκε στά παγωμένα νερά τού ποταμού Κύδνου. Εκεί εκτυλίχτηκε καί η συγκινητική σκηνή, κατά τήν οποία ο μέν Αλέξανδρος έπινε τό φάρμακο πού τού είχε δώσει ο γιατρός του Φίλιππος ο Ακαρνάν, ο δέ Φίλιππος διάβαζε τήν επιστολή πού τού ενεχείρησε ο Αλέξανδρος, σύμφωνα μέ τήν οποία ο Παρμενίων τού εφιστούσε τήν προσοχή, γιατί τάχα ο Φίλιππος πληρώθηκε απ' τόν Δαρείο γιά νά τόν δηλητηριάσει. 

        Τό 333 έγινε η μάχη τής Ισσού, κατά τήν οποία ηττήθηκαν περί τίς 110.000 βάρβαροι, ο ίδιος ο Δαρείος ετράπη σέ φυγή, ενώ συνελήφθησαν η μητέρα, η γυναίκα τού Δαρείου καί δύο κόρες του, πρός τίς οποίες ο Αλέξανδρος φέρθηκε ιπποτικά. Κάποτε ο Φιλόξενος, στρατηγός τής παραλιακής ζώνης, τούγραψε πώς έχει κοντά του κάποιο Θεόδωρο απ' τόν Τάραντα, πού έχει γιά πούλημα δύο νεαρούληδες πολύ όμορφους κι άν θέλει νά τούς αγοράσει. Ο Αλέξανδρος έγινε έξω φρενών, έβρισε τόν Φιλόξενο καί τόν διέταξε " φορτίοις τόν Θεόδωρον εις τόν όλεθρον αποστέλλειν " (= στόν διάβολο νά στείλει τόν Θεόδωρο καί τήν πραμάτεια του). Στήν διατροφή του ο Αλέξανδρος ήταν επίσης εγκρατής καί λιτός. Μετά τήν μάχη στήν Ισσό, τού παραδόθηκαν η Κύπρος καί η Φοινίκη, πλήν τής Τύρου, τήν οποία κατέλαβε μετά από 7μηνη πολιορκία τό 332 π.Χ. Στήν συνέχεια κυρίευσε καί τήν Γάζα. Μετά ήλθε στήν Αίγυπτο, όπου ίδρυσε τήν Αλεξάνδρεια καί επισκέφθηκε τό Αμμώνειον στήν όαση Σιούα, όπου οι ιερείς τού επεφύλαξαν θερμή υποδοχή καί ελέχθη καί η γνωστή φράση " Παί Διός ". Τήν έρημο, στήν οποία άλλωστε ο Καμβύσης είχε χάσει 5.000 ανθρώπους από αμμοθύελλες, τήν διέσχισε μέ τήν βοήθεια τών θεών (προηγήθηκαν βροχές) αλλά καί τήν βοήθεια κορακιών πού έδειχναν τόν δρόμο !!! Μετά γύρισε στήν Φοινίκη, όπου έκανε θυσίες καί οργάνωσε αγώνες. Όταν τού προσκομίστηκε ένα θαυμάσιο κουτί από τά λάφυρα τού Δαρείου, φύλαγε μέσα σ' αυτό τήν Ιλιάδα, θεωρώντας ότι εκεί μέσα θα έπρεπε νά βάλει ότι πολυτιμώτερο είχε. Όταν ο Δαρείος τού έδινε τήν περιοχή μέχρι τόν Ευφράτη, τήν φιλία του καί τήν κόρη του γιά γυναίκα, ρώτησε τούς φίλους του τί θά έκαναν αυτοί. Ο Παρμενίων τού είπε ότι άν ήταν ο Αλέξανδρος θά δεχόταν κι εκείνος απάντησε : "κι εγώ, άν ήμουν ο Παρμενίων". Στόν Δαρείο απάντησε φυσικά αρνητικά. 

        Η επόμενη σύγκρουση έγινε τό 331 π.Χ. στά Γαυγάμηλα καί όχι στά Άρβυλα, όπως λένε μερικοί. Γαυγάμηλα μάλιστα σημαίνει τό "σπίτι τής καμήλας". Εκεί ηττήθηκε κατά κράτος ο Δαρείος, παρά τήν εντυπωσιακή παρουσία τών δρεπανηφόρων αρμάτων τά οποία όμως συνάντησαν τήν ανυπέρβλητη στρατιωτική ευφυία τού μεγάλου στρατηλάτη. Ο Δαρείος διέφυγε μέ νεόγενη φοράδα. Ο Αλέξανδρος έστειλε πολλά λάφυρα στήν Ελλάδα, ιδιαίτερα στούς Πλαταιείς, πού είχαν δώσει τήν πατρίδα τους γιά νά γίνει η μάχη κατά τών βαρβάρων. Ακόμα έστειλε λάφυρα στόν Κρότωνα, γιά νά τιμήσει τόν Φάϋλο, πού μόνος είχε εξοπλίσει τριήρη καί ήλθε στήν Σαλαμίνα νά πολεμήσει, ενώ οι άλλοι Έλληνες τής Ιταλίας θεωρούσαν τελειωμένους τούς Έλληνες λόγω τής εισβολής τού Ξέρξη. Στά Γαυγάμηλα ο Αλέξανδρος ανακηρύχτηκε βασιλιάς τής Ασίας καί άρχισε νά κάνει μεγαλόπρεπες θυσίες στούς θεούς καί νά μοιράζει πλούτη, σπίτια καί αξιώματα. Η Βαβυλωνία προσεχώρησε αμέσως ολόκληρη στόν Αλέξανδρο. Στά Σούσα, τήν παλαιά πρωτεύουσα τών Περσών, βρήκε στά ανάκτορα 40.000 τάλαντα καί σκεύη αμύθητης πολυτέλειας. Τά ίδια καί στήν Περσέπολη, όπου διέταξε νά σφάζονται ακόμα καί οι αιχμάλωτοι. Όταν κάθισε στό θρόνο τού Δαρείου, ο Δημάρατος ο Κορίνθιος, πατρικός του φίλος, δάκρυσε καί είπε πώς στερήθηκαν μεγάλη χαρά όσοι Έλληνες πέθαναν πρίν δούν τόν Αλέξανδρο νά κάθεται στό θρόνο τού Δαρείου. Τά πλούτη τής Περσέπολης (Περσίς) λένε ότι κουβαλήθηκαν μέ 10.000 ζευγάρια μουλάρια καί 5.000 καμήλες. Εκεί έμεινε 4 μήνες. Επειδή οι συνεργάτες του άρχισαν νά συνηθίζουν στήν καλοπέραση, ο Αλέξανδρος τούς έλεγε " δουλικώτατον μέν εστι τό τρυφάν, βασιλικώτατον δέ τό πονείν ". Όταν δίκαζε παραπτώματα πού επέσυραν τήν θανατικήν ποινή, στήν αρχή σκέπαζε μέ τό χέρι τό ένα αυτί, όσο μιλούσε ο κατήγορος, γιά νά διατηρήσει τήν κρίσι του αντικειμενική καί ανεπηρέαστη απ' τίς συκοφαντίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι φυλάκισε αυτούς πού πρώτοι τού ανήγγειλαν, ότι ο Άρπαλος άρπαξε τό ταμείο καί κατέφυγε στήν Αθήνα ζητώντας άσυλο εκεί, επειδή θεώρησε ότι τόν συκοφαντούν. Ήταν όμως αλήθεια. Αργότερα όμως από τό πλήθος τών περιπτώσεων έγινε σκληρός καί πολλές φορές παρασυρόταν κι απ' τίς ψεύτικες καταγγελίες. Ήταν αυστηρός καί άτεγκτος, γιατί τήν καλή του φήμη τήν αγαπούσε πιό πολύ απ' τήν ζωή του καί τόν θρόνο του.

 " Βασιλικόν είναι τό κακώς ακούειν εύ ποιούντα " (είναι βασιλικό τό ν' ακούει τό ν' ακούει τίς κακολογίες ένας πού ευεργετείται).

         Στή συνέχεια στράφηκε κατά τού Δαρείου, τόν οποίο είχε συλλάβει ο Βήσσος, ένας από τούς στρατηγούς του Δαρείου, κι άρχισε μιά φοβερά επίπονη περιπλάνηση. Σέ μιά περίπτωση μάλιστα πού συνάντησε κάποιους Μακεδόνες καί τού προσέφεραν απ' τό λιγοστό νερό τους πού τό είχαν συλλέξει στάλα-στάλα, αρνήθηκε νά πιεί, διότι δέν αρκούσε καί γιά τούς υπόλοιπους. Οι στρατιώτες του συγκινήθηκαν, τάχθηκαν στό πλευρό του μέ περισσότερο πάθος καί συνέχισαν τό κυνηγητό τού Βήσσου καί τού Δαρείου. Ο μέν Δαρείος σκοτώθηκε, τόν δέ Βήσσο εκσφενδόνησε αφού τού έδεσε τά σκέλη σέ κορυφές δένδρου πού κάμφθηκαν. Τόν αδελφό τού Δαρείου, τόν Εξάθρη, τόν κατέταξε στούς εταίρους, τό επίλεκτο σώμα του, ενώ τό σώμα τού Δαρείου τό έστειλε στήν μητέρα του αποδίδοντάς του τιμές. Μετά κατευθύνθηκε στήν Υρκανία, στήν σημερινή Αζοφική θάλασσα καί εν συνεχεία στήν Παρθική, όπου ντύθηκε γιά πρώτη φορά τήν βαρβαρική ενδυμασία. Εκεί καταδίωξε καί τούς Σκύθες, άν καί έπασχε από διάρροια. Λίγο αργότερα ο Αλέξανδρος σκότωσε καί τόν φίλο του Φιλώτα, επειδή πληροφορήθηκε ότι συνομωτούσε εναντίον του ή στήν καλύτερη περίπτωση απέκρυπτε εξυφαινομένη συνομωσία. Παράγγειλε δέ καί σκότωσαν καί τόν πατέρα τού Φιλώτα, τόν γέρο πιά Παρμενίωνα, τόν άνθρωπο πού είχε βοηθήσει τόσο τόν πατέρα του καί πού ήταν ο μόνος απ' τούς ηλικιωμένους φίλους του πού τόν παρακίνησε νά περάσει στήν Ασία. Η πράξη αυτή φόβησε τούς φίλους του καί πρό παντός τόν Αντίπατρο. Αυτός μάλιστα αντήλλαξε όρκους φιλίας κρυφά μέ τούς Αιτωλούς, οι οποίοι αφ' ότου κατέστρεψαν τούς Οινιάδες φοβόντουσαν τόν Αλέξανδρο, επειδή ο τελευταίος όταν έμαθε τήν καταστροφή τούς παρήγγειλε ότι δέν θά τούς εκδικηθούν τά παιδιά τών Οινιαδών, αλλά ο ίδιος. Μετά από λίγο καιρό συνέβη καί ο φόνος τού Κλείτου, κατά τήν διάρκεια δείπνου καί υπό τήν επιρροή τού οίνου. Αφού ο Αλέξανδρος σκότωσε γεμάτος οργή τόν αυθαδιάζοντα Κλείτο, αμέσως θέλησε νά αυτοκτονήσει όταν συνειδητοποίησε τό τί έκανε, αλλά τόν πρόλαβε ο περίγυρός του. Όλη δέ τήν νύκτα δέν έκλεισε  μάτι, παρά θρηνούσε γιά τήν αποτρόπαια πράξη του. Κάπως τόν συνέφεραν οι φιλόσοφοι Καλλισθένης καί Ανάξαρχος. Κάποτε πού ο Καλλισθένης κλήθηκε νά επισημάνει τά καλά καί τά κακά τών Μακεδόνων είπε καί τήν φράση: " εν δέ διχοστασίη καί ο πάγκακος έλλαχε τιμής ", εννοώντας ότι άν οι Έλληνες δέν ήταν διχασμένοι οι Μακεδόνες δέν θά τούς επεβάλοντο, κι έτσι ο φιλόσοφος έπεσε σέ δυσμένεια. Τόν καιρό εκείνο άρχισε νά μήν τά πάει καλά ο Αλέξανδρος καί μέ τόν Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν θείος τού Καλλισθένη.

        Εν όψει τής εκστρατείας στήν Ινδική ο Αλέξανδρος διέταξε καί εκάη πάν ότι τόν παρεμπόδιζε στήν πορεία. Είχε ήδη αρχίσει νά γίνεται σκληρότερος κατά τών απειθαρχούντων. Μελανό σημείο αποτελεί γιά τόν μέγιστο στρατηλάτη η εξόντωση Ινδών μισθοφόρων μέ εξαπάτηση. Επίσης κρέμασε πολλούς φιλοσόφους επειδή επηρέαζαν εναντίον του τίς ελεύθερες πολιτείες. Στόν Υδάσπη ποταμό νίκησε τόν βασιλιά τών Ινδών Πώρο μετά από σκληρή μάχη τόν ίδιο δέ τόν Πώρο τόν συνέλαβε αιχμάλωτο. Επειδή όμως θαύμασε τόν άνδρα, τόν έκανε σατράπη τής περιοχής πού πρίν βασίλευε. Στήν μάχη μέ τόν Πώρο σκοτώθηκε κι ο Βουκεφάλας 30 χρονών. Στήν μνήμη του δέ έκτισε τήν πόλη Βουκεφαλία κοντά στόν Υδάσπη. Μετά τήν μάχη αυτή οι στρατιώτες του δέν ήθελαν νά προχωρήσουν πλέον, παρά τίς απεγνωσμένες προσπάθειες, νά τούς πείσει νά περάσουν τόν Γάγγη, άλλως θά θεωρούσε τόν εαυτό του αποτυχημένο. Έτσι έδωσε εντολή αναχώρησης μέ στόχο τήν επιστροφή. 

        Άρχισαν πλέον νά κατεβαίνουν τούς παραπόταμους τού Ινδού ποταμού, χτυπώντας διάφορες πόλεις. Πολεμώντας μάλιστα τούς Μαλλούς, τόν πιό πολεμικό λαό τής Ινδίας, παραλίγο νά σκοτωθεί. Απ' τούς γυμνοσοφιστές συνέλαβε 10 καί επειδή είχαν φήμη γιά τίς λακωνικές τους απαντήσεις, τούς έκανε από μιά ερώτηση λέγοντάς τους ότι θά σκοτώσει πρώτα αυτόν πού δέν θ' απαντήσει σωστά καί μετά τούς άλλους μέ τήν σειρά. Τελικά τούς άφησε όλους ελεύθερους. Η κάθοδος πρός τήν θάλασσα διήρκεσε 7 μήνες. Από εκεί ο μέν Νέαρχος καί Ονησίκριτος μέ τόν στόλο κατευθύνθηκαν πρός τόν Περσικό κόλπο, ενώ ο Αλέξανδρος μέ 120.000 πεζούς καί 15.000 ιππείς μετά από δίμηνη ταλαιπωρία καί αφού έχασε τά 3/4 τών δυνάμεών του απ' τίς κακουχίες, ήλθε στήν Γεδρωσία. Από κεί η πορεία έγινε πολύ πιό εύκολη καί εν μέσω μάλιστα διασκεδάσεων. Συναντήθηκε καί μέ τόν Νέαρχο και συνηπαρμένος μάλιστα από τίς αφηγήσεις του, αποφάσισε καί άρχισε ετοιμασίες στόλου στήν Θάμψακο, μέ τόν οποίο σχεδίαζε ο ίδιος νά περιπλεύσει τήν Αφρική καί νά έλθει στό Αγαίο διά μέσου τών Ηρακλείων στηλών. Δυστυχώς όμως εκείνη τήν εποχή φύσηξε άνεμος αναταραχής καί στάσεων. Τότε στασίασαν κατά τού Αντιπάτρου καί η Ολυμπιάδα μέ τήν Κλεοπάτρα μοιράζοντας τήν εξουσία καί παίρνοντας η μέν Ολυμπιάδα τήν Ήπειρο η δέ Κλεοπάτρα τήν Μακεδονία. Έτσι ο Αλέξανδρος ματαίωσε τά σχέδιά του, έστειλε τόν Νέαρχο από τήν θάλασσα νά κάνει πολέμους στήν παραλία κι ο ίδιος άρχισε νά τιμωρεί τούς διαφόρους στασιαστές. Στήν Περσέπολη σκότωσε τόν Πολύμαχο, μολονότι ήταν απ' τήν Πέλλα επειδή εσύλησε τόν τάφο τού Κύρου, τού ιδρυτή τού Περσικού κράτους. Στήν πόλη αυτή ο γυμνοσοφιστής Καλανός ενοχλήθηκε από κοιλιακά, ζήτησε νά τού ανάψουν μιά φωτιά, ανέβηκε πάνω της καί θυσιάστηκε κατά τήν παράδοσή τους. Πρίν πεθάνει μάλιστα είπε γιά τόν Αλέξανδρο, ότι θά τόν δεί στήν Βαβυλώνα. Στά Σούσα ο Αλέξανδρος νύμφευσε τούς εταίρους. Ο ίδιος πήρε τήν Στάτειρα, τήν κόρη τού Δαρείου. Κατόπιν έκανε δείπνο γιά 9.000 ανθρώπους. Εκεί εκδήλωσε έντονο ενδιαφέρον γιά τούς 30.000 Πέρσες νεανίες πού τούς παρείχετο μόρφωση, πράγμα πού δυσαρέστησε τούς Μακεδόνες. Η δυσαρέσκεια μάλιστα έγινε πιό έντονη επειδή ο Αλέξανδρος διόριζε ραβδούχους απ' αυτούς τούς νεανίες. Τελικά όμως συμφιλιώθηκε μαζί τους, αποστράτευσε τούς γεροντότερους καί τούς έστειλε στόν Αντίπατρο μέ πολλά δώρα καί μέ τήν εντολή σ' αυτόν νά τούς δίνει τιμητικές θέσεις στούς αγώνες καί τά θεάματα. Στά Εκβάτανα τής Μηδίας αρρώστησε καί πέθανε ο παιδικός του φίλος Ηφαιστίων. Τήν συμφορά αυτή δέν μπορούσε νά τήν υποφέρει μέ τίποτα. Σταύρωσε ακόμα καί τόν γιατρό πού δέν μπόρεσε νά τόν θεραπεύσει. Βρίσκοντας δέ παρηγοριά στόν πόλεμο, κατέστρεψε τόν λαό τών Κοσσαίων σφάζοντάς τους απ' τήν εφηβική ηλικία καί πάνω. Τό θεώρησε αυτό θυσία πρός τιμήν τού Ηφαιστίωνα, πιστεύοντας ότι υλοποιεί παραγγελία τού Αμμωνείου Μαντείου, νά κάνει δηλαδή θυσίες καί νά τιμά τόν Ηφαιστίωνα.

        Ενώ κατευθυνόταν στήν Βαβυλώνα, ο Νέαρχος τού είπε ότι κάποιοι  Χαλδαίοι , πού συνάντησε, τόν συμβούλευσαν νά μήν πάει ο Αλέξανδρος στήν Βαβυλώνα. Ο μάντις Πυθαγόρας επίσης διαπίστωσε κακά σημάδια στήν θυσία πού έκανε. Έτσι ο Αλέξανδρος έστησε τήν σκηνή του έξω απ' τήν πόλη καί έκανε περιπάτους μέ πλοιάρια στόν Ευφράτη. Μιά μέρα μετά από πλούσιο τραπέζι πού παρέθεσε στόν Νέαρχο καί τούς φίλους του, λούστηκε καί πήγε στό σπίτι τού φίλου του Μήδιου από τήν Θεσσαλία νά διασκεδάσει. Εκεί ήπιε πολύ καί τήν επόμενη μέρα έκανε πυρετό καί πέθανε στίς 30 τού μηνός Δαισίου (13 Ιουνίου). Έξ χρόνια αργότερα η Ολυμπιάδα κατήγγειλε πώς ο Ιόλας, ο γυιός τού Αντιπάτρου, δηλητηρίασε τόν Αλέξανδρο, γι αυτό μάλιστα έβγαλε απ' τόν τάφο του τά κόκκαλα καί τά πέταξε. Αργότερα καί η Ρωξάνη, κόρη τού Οξυάρτη καί γυναίκα τού Αλεξάνδρου, πού ήταν έγκυος, εξαπάτησε τήν Στάτειρα καί τήν δολοφόνησε αυτήν καί τήν αδελφή της. 

(πηγή : Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοι (Αλέξανδρος)

Διανομή τής απέραντης αυτοκρατορίας μετά τόν βιολογικό θάνατο τού Παμμεγίστου Αθανάτου Αλεξάνδρου.

 Περδίκκας: σ' αυτόν έδωσε τό δαχτυλίδη ο Αλέξανδρος πρίν πεθάνει. Έγινε αντιβασιλιάς μέ βασιλιά τόν Αριδαίο, γιό τού Φιλίππου καί έκανε τήν εξής διανομή. 

α)  ο Πτολεμαίος (γιός τού Λάγου) πήρε τήν Αίγυπτο, 

β)  ο Λαομέδων ο Μυτιληναίος τήν Συρία 

 γ) ο Φιλώτας τήν Κιλικία

δ)  ο Πίθων τήν Μηδία, 

ε)  ο Ευμένης τήν Παφλαγονία, τή Καππαδοκία καί τήν γειτονική περιοχή, 

στ)ο Αντίγονος τήν Παμφυλία, τήν Λυκία καλι τήν μεγάλη Φρυγία, 

ζ)  ο Άσανδρος τήν Καρία, 

η)  ο Μένανδρος τήν Λυδία, 

θ)  ο Λεοννάτος τήν Φρυγία στόν Ελλήσποντο, 

ι)   ο Λυσίμαχος τήν Θράκη καί γειτονικές φυλές στόν Πόντο, 

κ)  ο Αντίπατρος τήν Μακεδονία καί τούς πλησιοχώρους λαούς, 

λ)  ο Πώρος καί ο Ταξίλης τά βασίλειά τους στήν Ινδία, 

μ)  ο Οξυάρτης, πατέρας τής Ρωξάνης, τόν Καύκασο, 

ν)  ο Φίλιππος τήν Βακτριανή καί Σογδιανή 

ξ)  ο Τληπόλεμος τήν Καρμανία, 

ο)  ο Άρχων τήν Βαβυλωνία, 

π)  ο Αρκεσίλαος τήν Μεσοποταμία καί 

ρ)  ο Σέλευκος έγινε διοικητής τών εταίρων (ιππικό), διαδέχθηκε τόν Περδίκκα πού κι αυτός είχε διαδεχθεί τόν Ηφαιστίωνα.

Εκστρατευτικό Σώμα Αλεξάνδρου (334 π.Χ.): α) 12.000 Μακεδόνες, 7.000 Σύμμαχοι καί 5.000 μισθοφόροι μέ επικεφαλής τόν Παρμενίωνα,  β) 7.000 Οδρύσαι, Τριβαλλοί καί Ιλλυριοί. γ) 1.000 τοξότες καί Αγρινιάνες, δ) 1.800 ιππείς Μακεδόνες υπό τόν γιό τού Παρμενίωνα Φιλώτα ε) 1.800 ιππείς Θεσσαλοί υπό τόν Κάλα, στ) 600 ιππείς λοιπών Ελλήνων υπό τόν Ερίγυιο καί ζ) 900 Θράκες καί Παίονες ανιχνευτές υπό τόν Κάσανδρο. Σύνολο 37.100. 12.000 έμειναν στήν Ευρώπη υπό τόν Αντίπατρο.

Θάνατος Μ. Αλεξάνδρου: Τό 324 π.Χ. αφού βασίλεψε 12 χρόνια καί 7 μήνες. Στήν ερώτηση σέ ποιόν αφήνει τήν διαδοχή απάντησε " τώ κρατίστω ". Κατά μία εκδοχή δηλητηριάστηκε απ' τόν γιό τού Αντιπάτρου Ιόλλα, πού ήταν οινοχόος του, λόγω καί τής έχθρας τής μητέρας τού Αλεξάνδρου Ολυμπιάδος πρός τόν Αντίπατρο. Άλλωστε μετά τόν Αλέξανδρο επεκράτησε στήν Ευρώπη ο Αντίπατρος καί μετά ο γιός του Κάσσανδρος καί έτσι δέν τολμούσε κανείς νά αναφέρει τίς υποψίες δηλητηριάσεως απ' αυτούς.

(πηγή : Διόδωρος Σικελιώτης Ιστορική Βιβλιοθήκη)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1.  Υπήρξε ο μεγαλύτερος στρατηλάτης όλων τών εποχών, αφήνοντας πολύ πίσω τούς επίδοξους ανταγωνιστές του, Ιούλιο Καίσαρα, Αννίβα, Πύρρο, Ναπολέοντα κ.α. Καί τούτο διότι αντιμετώπισε πολυπληθέστερους στρατούς, ακόμα καί πεντηκονταπλάσιους τού δικού του καί όλους τούς κατενίκησε. Γρανικός - Ισσός - Γαυγάμηλα κ.α. Εκπόρθησε πόλεις πού φαινόταν αδύνατη η κατάληψή τους. Αλικαρνασός - Μίλητος - Τύρος - Γάζα κ.α. Αντιμετώπισε βαρβαρικά, άγρια καί πολεμικότατα έθνη καί λαούς μέ καινοφανείς εξοπλισμούς (δρεπανηφόρα άρματα - πυργωτοί ελέφαντες), όπως Σκύθες, Πάρθους, Πέρσες, Ινδούς κ.α. καί ουδεμία υπέστη ήττα, φαινόμενο μοναδικό παγκοσμίως.

2.  Υπήρξε ανυπέρβλητος πολιτικός. Συνήνωσε τούς μέχρι τότε αλληλοσπαρασσόμενους Έλληνες στή εκστρατεία του κατά τών Περσών. Απήλλαξε τίς πόλεις τής Μ. Ασίας απ' τά τυραννικά καθεστώτα. Ίδρυσε περισσότερες από 70 νέες πόλεις καί ανάμεσά τους τήν Αλεξάνδρεια τής Αιγύπτου, η οποία εξελίχθηκε σέ πρωτεύουσα τού Κόσμου. Εδραίωσε στά όρια τού τότε γνωστού κόσμου τήν οικουμενική του εξουσία, τήν οποία κατέκτησε μέ τούς μεγαλοφυείς του  στρατιωτικούς χειρισμούς.  

3.  Υπήρξε ο μεγαλύτερος καί ο μόνος μετακατακλυσμιαίος εκπολιτιστής τού γνωστού τμήματος τού πλανήτη. Δίδαξε τούς Υρκανούς νά συνάπτουν νόμιμους γάμους, τούς Αραχωσίους νά καλλιεργούν τήν γή, τούς Σογδιανούς νά συντηρούν τούς γέρους πατεράδες τους καί νά μήν τούς σκοτώνουν, τούς Πέρσες νά σέβονται τίς μητέρες τους καί νά μήν συνουσιάζονται μαζί τους. Δίδαξε ακόμα τούς Ινδούς νά λατρεύουν τούς θεούς τής Ελλάδος καί τούς Σκύθες νά θάβουν τούς νεκρούς τους καί νά μήν τούς καταβροχθίζουν. Εξημέρωσε όλη τήν Ασία κάνοντας τόν Όμηρο ανάγνωσμά της αλλά μαθαίνοντας καί τά παιδιά τών βαρβάρων νά ψάλουν τίς τραγωδίες τού Ευριπίδη καί τού Σοφοκλέους. Διέδωσε μέ μιά λέξι τόν Ελληνικό πολιτισμό στήν Ασία αποσπώντας τούς ανθρώπους απ' τόν θηριώδη καί άγριο τρόπο ζωής. Γι αυτό δικαίως καί ο Πλούταρχος γράφει γι αυτόν:

νύν δέ τής γής ανήλιον μέρος έμεινεν, όσον Αλέξανδρον ούκ είδεν!!!

Η προσφορά του στήν ανθρωπότητα είναι ανεκτίμητη. Καί μόνη η διάδοση αυτού τού καταπληκτικού μέσου επικοινωνίας, αλλά καί θείου εργαλείου ανάπτυξης νοητικών δυνατοτήτων, πού λέγεται "Ελληνική Γλώσσα", αρκεί γιά νά αποδείξει κανείς τό μέγεθος τής προσφοράς πού μετέτρεψε τούς κοινούς βροτούς σέ αν(ω)θρώπους.

Γιά όλους αυτούς τούς λόγους καί άλλους τόσους ακόμα, η σύγκρισή του καί μόνον μέ άλλους υποτιθέμενους "Μεγάλους" καί φυσικά, η κάθε απόπειρα δυσφήμησής του  αποτελεί προσβολή τής ίδιας τής Ιστορίας καί ύβριν, η οποία πρέπει νά προκαλεί  επέμβαση τής Νέμεσης.                                                                                    ΠΗΓΗ:IstorikaEthnika

Ο Πάνος Καμμένος στην Κατερίνη 12/6/2012

Επιστολή-φωτιά του Μάκη Ανδρονόπουλου ΛΟΓΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ GAP

ΕΠΙΣΤΟΛΗ του ΜΑΚΗ ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Σήμερα το μεσημέρι κατέθεσα στο κόμμα την ταυτότητα του μέλους και γι΄ αυτό απευθύνομαι σε εσάς με την προσφώνηση του φίλου/ης και όχι του συντρόφου/ ισσας. Αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ σε σας και να εξηγήσω του λόγους που μου υπαγόρευσαν την αποχώρησή μου από το κόμμα, επειδή τα πρόσωπα είναι πιο κρίσιμα στη ζωή των ανθρώπων ακόμη και από τις ιδέες. Εγώ τουλάχιστον αυτό πιστεύω. Οι ιδέες έχουν αξία μόνο σε σχέση με τα πρόσωπα και τους ανθρώπους.
Η εξέλιξη αυτή στάθηκε για μένα αναπόφευκτη μετά από πολύμηνες προσπάθειες να σπάσω τη νιρβάνα της ομφαλοσκόπησης που ταλανίζει το ΠΑΣΟΚ από τον Οκτώβριο του 2009. Από τον περασμένο Γενάρη –όντας απλήρωτος όπως και τόσοι άλλοι- έχω κοινοποιήσει σε αρκετούς συντρόφους κείμενό μου με τίτλο «ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ». Το παρέδωσα και στο γραφείο του νέου προέδρου. Θλιμμένα νεύματα συγκατάβασης ή σιγή.
«Αθήνα 11 Ιουνίου 2012
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
1. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ήξερε για την κατάσταση της οικονομίας και αφού ήξερε έπρεπε να έχει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση και συμπεριφορά, ως ΠΑΣΟΚ.
2. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου έκανε όλα τα λάθη που θα μπορούσαν να γίνουν στην διαχείριση της κρίσης.
3. Θεωρώ παραβίαση του Συντάγματος τη μη ψήφιση της πρώτης δανειακής σύμβασης από 180 βουλευτές.
4. Θεωρώ παιδαριώδη όσα οδήγησαν στην παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου.
5. Θεωρώ οικονομική και πολιτική φούσκα το PSI, το οποίο επέκρινε ο κ. Παπαδήμος πριν κληθεί να το εφαρμόσει, καθώς ένα μεγάλο τμήμα του πληρώθηκε από Έλληνες.
6. Θεωρώ απαράδεκτο που δεν διασφαλίστηκε η ανακεφαλαιοποίηση των Ασφαλιστικών Ταμείων, όπως έγινε με τις τράπεζες.
7. Θεωρώ ανήθικη τη ληστεία των μικροεπενδυτών που είχαν βάλει τα εφάπαξ τους ή τα γεράματά τους σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που κουρεύτηκαν.
8. Θεωρώ ότι η νέα ηγεσία του κόμματος αποπνέει μια αισθητική παρακμής και αλαζονείας που ακυρώνει τον «πραγματισμό» του πολιτικού λόγου του προέδρου, ο οποίος παραμένει ένας πολύ συντηρητικός σοσιαλδημοκράτης.
9. Θεωρώ ότι η Νέα Δημοκρατία έχει βγάλει το προσωπείο της κεντροδεξιάς και λειτουργεί πια σαν τη μετεμφυλιακή δεξιά, δηλαδή αυτό που είναι.
10. Στο δίλημμα Δεξιά ή Αριστερά, εγώ απαντώ ΑΡΙΣΤΕΡΑ χωρίς κανένα ενδοιασμό.
Στο ΠΑΣΟΚ δεν μιλάει κανείς. Όχι τώρα, εδώ και πολλά χρόνια. Κι όσοι «φωνάζανε» τα τελευταία χρόνια, τελικά λειτούργησαν ως πυροσβέστες του λαϊκού αισθήματος. Το ΠΑΣΟΚ μετατράπηκε σε ένα lifestyle, μία με την φρενίτιδα του χρηματιστηρίου όπου κορυφαία στελέχη έβαλαν το δάκτυλο στο βάζο με το μέλι του ανώτερου καπιταλισμού και οδήγησαν τζιπάρες, και τελευταία με τα γυμναστήρια… Πεταμένα λεφτά και μεγαλομανίες μικρών ανθρώπων. Είναι κρίμα και ντροπή αυτό που συμβαίνει σε αυτό το μεγάλο λαϊκό Κίνημα.
Συντροφικά,
Μάκης Ανδρονόπουλος»                                                                                                                        ΠΗΓΗ:www.koutipandoras.gr

Ὁ Μακεδονομάχος Σαράντος Ἀγαπηνός (Καπετάν Ἄγρας)

Στίς 7 Ιουνίου 2012 συμπληρώνονται 105 χρόνια ἀπό τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ Μακεδονομάχου Σαράντη Ἀγαπηνοῦ, περισσότερο γνωστοῦ μέ τό πολεμικό ψευδώνυμο Καπετάν Ἄγρας. Πρόκειται γιά τόν πρωταγωνιστή τοῦ βιβλίου "Τά Μυστικά τοῦ Βάλτου" τῆς Πηνελόπης Δέλτα, μέ τό ὁποῖο μεγάλωσαν γενιές καί γενιές. Ὁ Ἄγρας καί ὁ Ναουσαῖος συνεργάτης του Ἀντώνης Μίγγας κρεμάσθηκαν ἀπό μέλη τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου σέ μιά καρυδιά στό χωριό Βλάντοβο, σημερινό χωριό Ἄγρας κοντά στήν Ἔδεσσα. Ὁ Πελοποννήσιος Μακεδονομάχος ἦταν μόλις 27 ἐτῶν. Ἡ σύντομη ζωή του ὑπῆρξε ἕνας συνεχής ἀγώνας γιά τά ἰδανικά τῆς πατρίδας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀξιοπρέπειας. Ἑκατόν τρία χρόνια μετά τήν θυσία του ἀξίζει νά τόν θυμόμαστε καί νά τόν τιμοῦμε. Καί μαζί μέ αὐτόν νά τιμοῦμε ὅλους ἐκείνους, Μακεδόνες ἤ Νοτιοελλαδίτες, στρατιωτικούς καί ἐθελοντές, διπλωμάτες καί ἱερεῖς, ἐνόπλους ἤ ἀμάχους, πού συστρατεύθηκαν στόν Πανελλήνιο Ἀγῶνα γιά τήν σωτηρία τῆς Μακεδονίας κατά τήν περίοδο 1904 -1908. Ἦταν ὁ Μακεδονικός Ἀγώνας, ἡ συντονισμένη προσπάθεια ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους γιά νά μή περάσει ἡ Μακεδονία ἀπό τά χέρια τῶν Ὀθωμανῶν στά χέρια τῶν Βουλγάρων ἐθνικιστῶν . Ἦταν μία ἀπό τίς μεγαλύτερες ἐποποιίες τοῦ Νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ.

Ὁ Σαράντης Ἀγαπηνός γεννήθηκε στό Ναύπλιο τό 1880. Ὁ πατέρας του ὑπηρετοῦσε ἐκεῖ ὡς δικαστικός, ἀλλά ἔγραψε τό παιδί στά μητρῶα ἀρρένων τῶν Γαργαλιάνων Μεσσηνίας, ἀπ' ὅπου κατήγετο ἠ ἱστορική οἰκογένεια τῶν Ἀγαπηνῶν. Οἱ πρόγονοί του εἶχαν σπουδαία δράση κατά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ἀναφέρεται δέ στίς πηγές τῆς ἐποχῆς ὁ ἀγωνιστής Διονύσιος Ἀγαπηνός. Ὁ μικρός Σαράντης, πού οἱ συγγενεῖς του ἀποκαλοῦσαν χαϊδευτικά Τέλλο (Σαραντέλλο), ἔχασε τόν πατέρα του καί οἱ συγγενεῖς τόν ἔφεραν στήν Ἀθήνα μαζί μέ τή μητέρα του καί ἄλλα δύο ἀδέλφια. Ἡ πίστη του στόν Θεό καί στήν Ἑλλάδα καί ὁ νεανικός ἐνθουσιασμός του τόν ὤθησαν νά ἐγγραφεῖ στήν Στρατιωτική Σχολή Εὐελπίδων, ἀπ 'ὅπου ἀπεφοίτησε μέ πολύ καλή ἐπίδοση. Θά μποροῦσε νά παραμείνει στήν Φρουρά τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλά ὁ ἴδιος ζήτησε ἐπιμόνως νά σταλεῖ στόν Τύρναβο, τότε μεθοριακή πόλη, δεδομένου ὅτι ἡ Μακεδονία ἦταν τουρκοκρατούμενη. Ἐκεῖ ἔλαβε πιό ζωντανά τά μηνύματα τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος πού προετοιμαζόταν καί ἀκουσε τόν πόνο καί τήν γοερή κραυγή τῶν Ἑλλήνων Μακεδόνων πού κατεπιέζοντο ἀπό δύο δυνάστες: Ὀθωμανούς κατακτητές καί Βουλγάρους ἐνόπλους (κομιτατζῆδες). Ὅταν ξεκίνησε ἡ ἀντίδραση τῶν γηγενῶν Ἑλλήνων Μακεδόνων κατά τῆς τρομοκρατίας τῶν κομιτατζήδων ἡ Ἀθήνα ἀποφάσισε νά προσφέρει διακριτικά τήν βοήθειά της. Ὅσοι ἀξιωματικοί ἤθελαν νά βοηθήσουν ἀπεστέλλοντο κρυφά μέ ψευδώνυμο καί μέ ἰδιότητα παραπλανητική γιά νά μήν κινήσουν τήν ὑποψία Τούρκων καί Βουλγάρων.

Ἕνας ἀπό τούς ἐθελοντές ἀξιωματικούς, πιστός στό παράδειγμα τοῦ ἥρωος Παύλου Μελᾶ, ἦταν καί ὁ Σαράντης Ἀγαπηνός. Ἐπισήμως κατεγράφη ὅτι ζήτησε ἄδεια ἀπό τόν Στρατό γιά νά μεταβεῖ στό ἐξωτερικό. Ὅμως ἐκεῖνος ξεκινοῦσε γιά τόν δύσκολο πόλεμο, τόν διμέτωπο ἀγῶνα. Μαζί μέ τόν λοχία Τυλιγάδη καί 12 εὐζώνους πῆγε στόν Βόλο , μετά μέ τραῖνο στήν Λάρισα, ἀπό ἐκεῖ μέ ἱππήλατη ἅμαξα στό Τσάγεζι (Στόμιο) καί μέ πλοιάριο διαπεραιώθηκε στήν Μακεδονία , στίς ἐκβολές τοῦ Λουδία. Οἱ τοπικοί σύνδεσμοι τόν μετέφεραν στή Νάουσα καί μέ ὁδηγίες τοῦ "Κέντρου Θεσσαλονίκης", δηλαδή τοῦ Προξένου Λάμπρου Κορομηλᾶ, μετέφερε τό κέντρο τῶν ἐπιχειρήσεων στόν περίφημο Βάλτο, στήν Λίμνη τῶν Γιαννιτσῶν. Ἡ λίμνη αὐτή ἔχει σήμερα ἀποξηρανθεῖ. Ὅμως τότε ἀποτελοῦσε σταρηγικό κόμβο γιά τρεῖς λόγους. Πρῶτον, διότι βρισκόταν ἐπάνω στό πέρασμα τῶν διαδρομῶν ἀπό τήν Θεσσαλονίκη πρός τήν Δυτική Μακεδονία. Δεύτερον, διότι ἐκεῖ εἶχαν ἐγακτασταθεῖ Βούλγαροι κομιτατζῆδες μετά τήν ἐξέγερσή τους τό 1903. Καί τρίτον, διότι ἡ γεωφυσική ἰδιομορφία τῆς βαλτώδους λίμνης τήν καθιστοῦσε ἰδανική κρυψώνα γιά ἀντάρτες καί πεδίο ἀνταρτοπολέμου. Τά καλάμια, τό ραγάζι (τοπικό χόρτο), τά ἄλλα φυτά, τά κουνούπια , οἱ βδέλλες, τά ἄγρια ζῶα καί πτηνά διαμόρφωναν ἕνα κλῖμα ἐπικίνδυνο γιά τήν ὑγεία τῶν ἀνταρτῶν πού κρυβόντουσαν ἐκεῖ. Ὅμως ὁ Ἀγαπηνός ἔπρεπε νά πάει. Ἤδη εἶχε ἀποκτήσει τό ψευδώνυμο Τέλλος Ἄγρας καί ὅλοι πλέον οἱ συμμαχητές του τόν ἀποκαλοῦσαν Καπετάν Ἄγρα. (Καπετάνιος τότε λεγόταν ὁ ἀρχηγός ἀναταρτικοῦ σώματος). Ἐγκαταστάθηκε σέ μία καλύβα καλά ὀχυρωμένη καί μέ τίς πλάβες, τίς εἰδικές βάρκες χωρίς καρίνα, κυνηγοῦσε τούς Βουλγάρους . Μετά ἀπό μάχες κατέλαβε τήν Κούγκα, τήν μεγαλύτερη καλύβα τους. Ἔζησε στόν Βάλτο τό φθινόπωρο καί τόν χειμῶνα τοῦ 1906, ἀλλά ἀναγκάσθηκε νά φύγει λόγῳ τῆς ἑλονοσίας καί κυρίως λόγῳ σοβαροῦ τραυματισμοῦ πού ὑπέστη στό χέρι ἀπό πυροβολισμό.

Μετά ἀπό σύντομη παραμονή στήν Θεσσαλονίκη ἦλθε στή Νάουσα γιά νά ἀποθεραθευθεῖ μέ τήν βοήθεια τοῦ λαμπροῦ πατριώτη γιατροῦ Ζαφειρίου Λόγγου. Ἐκεῖ, τόν Μάιο τοῦ 1907, ἔμαθε ὅτι ὁ πρώην ἀρχηγός τῶν τοπικῶν κομιτατζήδων, ὁ βοεβόδας Ζλατάν, ζητεῖ νά τόν συνατήσει. Παρά τίς ἐπιφυλάξεις τῶν Ναουσάιων φίλων του ὁ Ἄγρας ἀποφάσισε νά ἐπιδιώξει αὐτή τήν συνάντηση μέ τήν ἐλπίδα νά ἐντάξει τόν Ζλατάν στίς δυνάμεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί νά τόν ἀποσπάσει ἀπό τήν βουλγαρική προπαγάνδα. Ἄλλωστε τό ἴδιο εἶχε ἐπιτύχει πρό ὀλίγων ἐτῶν ὁ Μητροπολίτης Καστορίας Γερμανός Καραβαγγέλης μέ τόν πρώην βουλγαρίζοντα Καπετάν Κώττα, ὁ ὁποπῖος θυσιάσθηκε τελικά γιά τήν Ἑλληνική ἰδέα. Δέν ὑπάρχουν ἀποδείξεις γιά τόν ἰσχυρισμό ὅτι ὁ Ἄγρας ἤθελε νά συμμαχήσει μέ τόν Ζλατάν γιά νά στραφοῦν ἐναντίον τῶν Τούρκων. Εἶναι λάθος νά ἀποδίδονται στόν ἥρωα προθέσεις πού δέν εἶχε. Ὁ ἐκπεφρασμένος στόχος του ἦταν νά φέρει τόν Ζλατάν στήν Ἀθήνα, γνωρίζοντας ὅτι πολλοί ἐντόπιοι Μακεδόνες ἀποστάτησαν ἀπό τό Πατριαρχεῖο καί ἀπό τόν Ἑλληνισμό, λόγῳ προπαγάνδας καί πιέσεων.

Ἔτσι, λοιπόν, πῆρε μαζί του μερικούς συντρόφους καί πῆγε στήν μοιραία συνάντηση. Ὁ Ζλατάν καί ὁ αἰφνιδίως ἐμφανισθείς κομιταζῆς Κασάπτσε ἄφησαν τούς ὑπόλοιπους καί συνέλαβαν τόν Ἄγρα καί τόν σλαβόφωνο Ἕλληνα Ἀντώνη Μίγγα, ἔγγαμο ράφτη ἀπό τή Νάουσα. Ἐπί ἡμέρες τούς περιέφεραν δεμένους στά χωριά, τούς διαπόμπευαν καί τούς βασάνιζαν. Τελικά τούς θανάτωσαν δι' ἀπαγχονισμοῦ στίς 7 Ἰουνίου 1907. Ὁ Ζλατάν πρόδωσε τήν ἐμπιστοσύνη πού τοῦ ἔδειξε ὁ Ἄγρας. Τά δύο ἑλληνόπουλα ἄφησαν τήν πνοή τους ἐκεῖ ἐπάνω στήν καρυδιά , στήν φιλόξενη καί ἱστορική γῆ τῆς Μακεδονίας. Ὁ Ἄγρας ὡς ἐθελοντής πού ἦλθε ἀπό τήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα γιά νά μεταδώσει τήν στρατιωτική ἐμπειρία του. Ὁ Μίγγας ὡς ἐνόπιος πού ἀγωνίσθηκε γιά τήν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας ἔστω κι ἄν διάφορες ἱστορικές περιπέτειες τόν εἶχαν ἀναγκάσει νά χρησιμοποιεῖ ἕνα ἑλληνοσλαβικό γλωσσικό ἰδίωμα. Τάφηκαν κάι μοιρολογήθηκαν ἀπό τίς Μακεδόνισσες γυναῖκες. Ἡ νεκρώσιμος Ἀκολουθία ἐψάλη τό Ψυχοσάββατο, παραμονή τῆς Πεντηκοστῆς. Σήμερα τά λείψανά τους φυλάσσονται σέ μικρό ἐκκλησάκι - μνημεῖο ἀκριβῶς στόν τόπο τῆς θυσίας τους, κοντά στόν σιδηροδρομικό σταθμό τοῦ χωριοῦ Ἄγρας τοῦ Νομοῦ Πέλλης.

Ἡ θυσία τοῦ Σαράντη Ἀγαπηνοῦ, τοῦ Καπετάν Ἄγρα, ἐνέπνευσε πολλούς ἐθελοντές πού ἔσπευσαν νά βοηθήσουν τόν Μακεδονικό Ἀγῶνα. Ἐνέπνευσε ἐπίσης πολλούς ποιητές ὅπως τόν Ρήγα Γκόλφη, τόν Γεώργιο Σουρῆ κ.ἄ. Ἡ Πηνελόπη Δέλτα τόν ἔκανε οἰκεῖο σέ ὅλους μας μέ "Τά Μυστικά τοῦ Βάλτου", ἕνα βιβλίο πολύ δέν πρέπει νά λείπει ἀπό κανένα παιδικό δωμάτιο. Ὁ ἀείμνηστος Φιλόλογος Θεόδωρος Κανελλόπουλος ἀπό τά Φιλιατρά ἔγραψε μία πλήρη βιογραφία τοῦ Ἄγρα, ἡ ὁποία ἐξεδόθη τό 1958 καί ἐπανεξεδόθη συμπληρωμένη τό 2003. Ὁ Δῆμος Γαργαλιάνων κάθε χρόνο ὀργανώνει ἐκδηλώσεις μνήμης ὑπό τόν τίτλο "Ἀγαπήνεια", ἐνῶ ἔχει στήσει τιμητικό ἀνδριάντα τοῦ ἥρωος. Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ἐδέσσης τιμᾶ τήν μνήμη τοῦ Ἄγρα καί τοῦ Μίγγα ἐκεῖ ἀκριβῶς πού εἶδαν γιά τελευταία φορά τό φῶς τοῦ ἥλιου. Αἰωνία τους ἡ μνήμη! Δέν θά τούς ξεχάσουμε. Δέν πρέπει νά τούς ξεχάσουμε.

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Ἐπιστήμων

(Σημ. Εὐχαριστῶ τόν ὀδοντίατρο Ἀθανάσιο Τερζάκη, μελετητή τοῦ βίου τοῦ Καπετάν Ἄγρα, γιά τίς πληροφορίες πού μοῦ παρέσχε). Κ.Χ. 28-5-2007

Πηγή: http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/cholevas_agras.html

Στη φωτογραφία στη μέση ο Τέλλος Άγρας,αριστερά ο Κάλας, δεξιά ο Νικηφόρος.Στο Βάλτο των Γιαννιτσών.

«Το νέο μάρτυρα θρηνώ
τον Τέλλο τον Αγαπηνό
Και ποιός, και ποιός δεν πόνεσε για τον Αγαπηνό;
Mάρτυρες εφτερούγησαν από τον ουρανό
κι επήραν στις φτερούγες των το νέο παλληκάρι
στην πρώτη του την άνθιση, στην πρώτη του τη χάρη...
Και μαχητή και μάρτυρα τον έκλαψε το γένος'
κι είπα κι εγώ στα κόλλυβα μπροστά γονατισμένος:
Σαν βγαίνουν τέτοιοι πρόδρομοι μεγάλης λευτεριάς
και γίνονται μνημόσυνα τέτοιας παλληκαριάς,
τότε μπορεί να μη γενεί μνημόσυνο μια μέρα
και για την πανελεύθερη των εκλογών μητέρα.»
(Εφημ. «Ρωμηός» ,φύλλο 23ης Ιουνίου 1907.)

ΡΗΣΕΙΣ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΠΕΡΙΚΛΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΥ ΝΙΤΣΕ

Περικλής Γιαννόπουλος: Ἐγερθῆτε κατὰ τοῦ Ἑαυτοῦ Σας

Ο Κώστας Γιαννόπουλος διαβάζει ΠΕΡΙΚΛΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

Περικλής Γιαννόπουλος (1871-1910)

Ο Περικλής Γιαννόπουλος (1871-1910) υπήρξε μέγας στοχαστής και λάτρης του Ελληνικού πνεύματος και του Ελληνισμού ευρύτερα.
Στο παρών βίντεο παρουσιάζουμε αποσπάσματα από το έργο του ''Ἔκκλησις πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν''.
(Ἔκδοσεις Ι.Δ. Κολλάρου, Τύπος Π.Δ. Σακελλαρίου, Ἀθηνα 1907)
Περισσότερες πληροφορίες για την ζωή και το έργο του στην σελίδα http://pheidias.antibaro.gr/giannopoulos.html

ΤΟ ΝΕΟ HOT ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΠΟΤ ΤΗΣ ΝΔ (ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΟ) !!!!!!

Ο πρόεδρος των "Ανεξάρτητων Ελλήνων" Πάνος Καμμένος στην "Κοινωνία Ώρα Mega" ΞΕΒΡΑΚΩΝΕΙ ΨΥΧΑΡΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ MEGA! !

Στο ετήσιο Μνημόσυνο της Κυράς των Μαρασίων Φ. Φράγκος: Μην αμφιβάλλετε για τις δυνατότητες του Ελληνικού Στρατού (βίντεο)

Στο χωριό Μαράσια του Νομού Έβρου, παρευρέθηκε την Κυριακή για το ετήσιο Μνημόσυνο της Κυράς των Μαρασίων Βασιλικής Λαμπίδου, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Φ. Φράγκος.


«Είχαμε την ευκαιρία να τιμήσουμε την Κυρά Βασιλική, την Κυρά των Μαρασίων, την Κυρά που...


μας ενώνει που μας δίνει όραμα για ανάταση», δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας στο Μνημόσυνο της γυναίκας που επί χρόνια σήκωνε καθημερινά την ελληνική σημαία στον Έβρο, απέναντι από την τουρκική σκοπιά.


«Όπως είπα και προηγουμένως στα στελέχη μας, δεν είναι τα υλικά αγαθά αλλά είναι οι ηθικές αξίες, ο πολιτισμός, η Ιστορία μας, οι παραδόσεις μας, οι οποίες μας επιτρέπουν να παραμείνουμε όρθιοι. Και θα σταθούμε όρθιοι.


Για ένα πράγμα θέλω να διαβεβαιώσω σήμερα, από τη θέση του Υπηρεσιακού Υπουργού Εθνικής Αμύνης. Εύχομαι να λειτουργήσει η Δημοκρατία και με αμεσότητα να παραδώσω στον αιρετό Υπουργό Άμυνας.


Θέλω να σας πω κάτι όμως. Μην αμφιβάλλετε για τις δυνατότητες του Ελληνικού Στρατού. Το επαναλαμβάνω και πάλι. Ναι μεν δύναμη αποτροπής, αλλά ισχυρή, σιωπηλή στρατιωτική δύναμη που εάν απαιτηθεί θα κάνει εκκωφαντικό θόρυβο», σημείωσε ο κ. Φράγκος.

Στο χωριό Μαράσια του Νομού Έβρου, παρευρέθηκε την Κυριακή για το ετήσιο Μνημόσυνο της Κυράς των Μαρασίων Βασιλικής Λαμπίδου, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Φ. Φράγκος.


«Είχαμε την ευκαιρία να τιμήσουμε την Κυρά Βασιλική, την Κυρά των Μαρασίων, την Κυρά που...


μας ενώνει που μας δίνει όραμα για ανάταση», δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας στο Μνημόσυνο της γυναίκας που επί χρόνια σήκωνε καθημερινά την ελληνική σημαία στον Έβρο, απέναντι από την τουρκική σκοπιά.


«Όπως είπα και προηγουμένως στα στελέχη μας, δεν είναι τα υλικά αγαθά αλλά είναι οι ηθικές αξίες, ο πολιτισμός, η Ιστορία μας, οι παραδόσεις μας, οι οποίες μας επιτρέπουν να παραμείνουμε όρθιοι. Και θα σταθούμε όρθιοι.


Για ένα πράγμα θέλω να διαβεβαιώσω σήμερα, από τη θέση του Υπηρεσιακού Υπουργού Εθνικής Αμύνης. Εύχομαι να λειτουργήσει η Δημοκρατία και με αμεσότητα να παραδώσω στον αιρετό Υπουργό Άμυνας.


Θέλω να σας πω κάτι όμως. Μην αμφιβάλλετε για τις δυνατότητες του Ελληνικού Στρατού. Το επαναλαμβάνω και πάλι. Ναι μεν δύναμη αποτροπής, αλλά ισχυρή, σιωπηλή στρατιωτική δύναμη που εάν απαιτηθεί θα κάνει εκκωφαντικό θόρυβο», σημείωσε ο κ. Φράγκος.

Στο χωριό Μαράσια του Νομού Έβρου, παρευρέθηκε την Κυριακή για το ετήσιο Μνημόσυνο της Κυράς των Μαρασίων Βασιλικής Λαμπίδου, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Φ. Φράγκος.


«Είχαμε την ευκαιρία να τιμήσουμε την Κυρά Βασιλική, την Κυρά των Μαρασίων, την Κυρά που...


μας ενώνει που μας δίνει όραμα για ανάταση», δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας στο Μνημόσυνο της γυναίκας που επί χρόνια σήκωνε καθημερινά την ελληνική σημαία στον Έβρο, απέναντι από την τουρκική σκοπιά.


«Όπως είπα και προηγουμένως στα στελέχη μας, δεν είναι τα υλικά αγαθά αλλά είναι οι ηθικές αξίες, ο πολιτισμός, η Ιστορία μας, οι παραδόσεις μας, οι οποίες μας επιτρέπουν να παραμείνουμε όρθιοι. Και θα σταθούμε όρθιοι.


Για ένα πράγμα θέλω να διαβεβαιώσω σήμερα, από τη θέση του Υπηρεσιακού Υπουργού Εθνικής Αμύνης. Εύχομαι να λειτουργήσει η Δημοκρατία και με αμεσότητα να παραδώσω στον αιρετό Υπουργό Άμυνας.


Θέλω να σας πω κάτι όμως. Μην αμφιβάλλετε για τις δυνατότητες του Ελληνικού Στρατού. Το επαναλαμβάνω και πάλι. Ναι μεν δύναμη αποτροπής, αλλά ισχυρή, σιωπηλή στρατιωτική δύναμη που εάν απαιτηθεί θα κάνει εκκωφαντικό θόρυβο», σημείωσε ο κ. Φράγκος.

                                    ΠΗΓΗ:24gr.blogspot.com

ΟΧΙ, στους ποικιλώνυμους Μνημονιακούς

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός - Δάσκαλος, Κιλκίς


Ερωτώ: Όταν η Μέρκελ, ο Ρεν, ο λακές Μπαρόζο, Ολλανδοί, Βησιγότθοι και Αυστριακοί αποπαίδια του Μέτερνιχ, τραπεζίτες, Τρόικες και ημέτεροι νεόπλουτοι Γραικύλοι και απατεώνες, μας εκβιάζουν ασυστόλως και κραδαίνουν το μορμολύκειο της χρεοκοπίας, της πείνας και της εξαθλίωσης, αν αποχωρήσουμε από την δυσώδη Ε.Ε. και το ευρώ της, εμείς τι πρέπει να σκεφτούμε και να πράξουμε;


Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που...


οι ολετήρες μας θέλουν. Έξω, μακριά από την ψευτοένωση «το πανέρι με τις οχιές» και επιστροφή στην δραχμή.


Ερώτηση, έστω αφελής: εισήλθαμε, δόξη και τιμή, στον λεγόμενο «σκληρό πυρήνα» της Ε.Ε., για να αποφύγουμε ακριβώς αυτήν την φρίκη που βιώνουμε σήμερα. Διατυμπάνιζε, ο σπιθαμιαίος Σημίτης, την ες αεί εξασφάλιση της ελληνικής οικονομίας από τις ορέξεις των κερδοσκόπων. Τι έγινε; Καταστροφή. Ενθυλάκωσαν τα πακέτα οι παρασιτόβιοι κοπροπολιτικοί και οι δορυφόροι τους και ο λαός στην κλίνη του Προκρούστη. Άρα; Έξω από την ανθρωποβόρα συμμορία, μακριά από τις ανθρωποκάμπιες που τις εκχωρήσαμε την ζωή μας.


Έτερη ερώτηση, επερώτηση: Η Ε.Ε., της οποίας, ως ευφημιστικώς λέγεται ότι είμαστε ισότιμα, ισόκυρα και ισόνομα μέλη, μας υποχρέωσε να υπογράψουμε, με χέρια και ποδάρια, συνθήκες, με τις οποίες ακυρώνεται στην ουσία η Επανάσταση του ’21. Οι ηρωικοί κλεφταρματολοί έδιωξαν τους Μουσουλμάνους με το αίμα τους και τα τωρινά κομματικά απολειφάδια, με το μελάνι υπογραφών, τους ξαναφέρνουν, βυθίζοντας στον τρόμο πόλεις και χωριά.


Άρα τι κάνουμε; Φεύγουμε από το τερατούργημα-κακούργημα, που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακεφαλαίωση και συνόψιση: Όταν όλες οι ευρωπαϊκές αναθυμιάσεις και οι ημεδαπές λίγδες τάσσονται υπέρ του ευρώ και της Ευρώπης, εμείς, το Γένος των Ελλήνων, πρέπει να υιοθετήσουμε το ακριβώς αντίθετο. Είπαμε «όλα τα έθνη για να προοδεύσουν πρέπει να βαδίσουν εμπρός, πλην του ελληνικού που πρέπει να στραφεί πίσω» (Δ.Καμπούρογλου). Εις επίρρωσιν του προειρημένου σκεπτικού. Ο μακαριστός Γέρων Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, σε λόγο του «περί φυλακής του μοναχικού προγράμματος», είπε τα εξής: «…Ο κόσμος σήμερα πλανάται. Άκουσα μία κυρία, μία περίφημη μητέρα, η οποία συμβούλευε την κόρη της και έλεγε: Άκουσε, κόρη μου, εγώ σαν μεγαλύτερη μπορεί να πεθάνω και οι μέρες που έρχονται είναι πολύ δύσκολες. Δεν μπορούμε να τις περιγράψουμε. Μπορεί να ‘ρθει μία περίοδος, όπως τότε στους Εβραίους, και να χαθούν οι γραφές και τα Ευαγγέλια. 


Όπως και ήρθε αυτή η περίοδος, αναφέρουν επί Ιωσίου του ευσεβούς Βασιλέως… Αν, λοιπόν, έλθη μία περίοδος τέτοια, της λέει, και δεις ότι δεν υπάρχει το Ευαγγέλιο και έτσι δεν θα ξέρετε τι να κάνετε, τότε να κοιτάς τι κάνει και τι θέλει ο κόσμος κι εσύ να κάνης το αντίθετο. Και αυτό θα είναι το Ευαγγέλιο…» («Αθωνικά μηνύματα 7», σελ. 158). Τι θέλει τώρα ο ζαλισμένος κόσμος; Την Ευρώπη. 


Το αντίθετο εμείς. Και επειδή παρέθεσα θεολογικό κείμενο, παρεμβάλλω ένα άλλο που αναφέρεται στους οικουμενιστές, τους «μνημονιακούς» της πίστης θα λέγαμε, που προσπαθούν να ανατρέψουν την πλέον σπουδαία παράγραφο το Συμβόλου της Πίστεως: «Πιστεύω εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν». Ας μην κρυβόμαστε. Έχει και η Εκκλησία τους υπέρμαχους του θρησκευτικού Μνημονίου, πολλοί εξ αυτών ποιμένες και «θεολόγοι», που απεργάζονται την πνευματική εξαθλίωση των παιδιών του λαού, μέσω της μετατροπής του μαθήματος των θρησκευτικών, σε πανθρησκειακή αιρετική κενοφωνία (στο εσωτερικό) και της υπαγωγής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, μέσω του μασωνοοικουμενισμού, στον Παπισμό (στο εξωτερικό). 


Και δεν είναι συγκυρία ότι τώρα που βιώνουμε την οικονομική φρίκη εντάθηκαν και οι βλέψεις των κακεργετών, οι συζητήσεις και οι διάλογοι με τους Λατίνους για «ένωση» και οι μεταπατερικές… κακοδοξίες, πεμπτοφαλαγγιτών «φιλοζόφων». (Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, τον καρπό των πολλών γραμμάτων άνευ της θεοειδούς ταπεινώσεως, τον ονόμαζε «φιλοζοφία» και ουδέποτε θεολογία).


Διαβάζω από ένα εξαιρετικό βιβλίο: «Ο καλλίτερος τρόπος για να πείσης τους άλλους για την αλήθεια είναι να πιστεύεις ο ίδιος σ’ αυτήν. Να μην την συζητής αλλά να την ομολογής μόνον. Τα συνέδρια και τα συμβούλια συζητούν την αλήθεια. Αυτό όμως είναι προδοσία. Γιατί δεν πρόκειται εκεί για διάλογο και νουθεσίες προς τους αιρετικούς, αλλά για συζήτηση με “Εκκλησίες”. Ο Χριστός δεν ζητάει συζητητάς αλλά ομολογητάς. Η αλήθεια που μας εδίδαξε δεν είναι από εκείνες που συζητούνται.


Στα διάφορα οικουμενιστικά συνέδρια η συζήτηση παίρνει την μορφή εμπορίου όπου γίνεται ανταλλαγή υποχωρήσεων στα ζητήματα της πίστεως για να επέλθη μία τελική συμφωνία. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, και μόνη η προσέλευσις ενός Ορθοδόξου σ’ ένα οικουμενιστικό συμβούλιο είναι προδοσία του Χριστού. Είναι η παράδοσις του Χριστού στους απίστους αντί τριάκοντα αργυρίων. Γιατί, προσερχόμενος ο Ορθόδοξος, ομολογεί την πίστη του συζητήσιμη, και αφήνει να εννοηθεί ότι αν του δοθούν ικανοποιητικά ανταλλάγματα θα κάνει και αυτός υποχωρήσεις.


Οι Πατέρες δεν συζητούσαν με τους αιρετικούς. Ομολογούσαν την αλήθειαν και ανέτρεπαν τους ισχυρισμούς των, χωρίς ευγένειες και φιλοφρονήσεις. Δεν ήταν συζητήσεις Εκκλησίας με Εκκλησίες, αλλά διάλογος της Εκκλησίας με ψυχές που είχαν χάσει το δρόμο τους. Η Εκκλησία δεν συζητά, γιατί δεν αναζητά. Απλώς δίδει, γιατί έχει το παν». (Θεοδωρήτου μοναχού Αγιορείτου, «Διάλογοι της ερήμου περί οικουμενισμού», Αθήναι 1971, σελ. 172, 173, 174, 175).


Τώρα, θα αναρωτηθεί κάποιος, γατί παραμονές εκλογών γράφω για τους μασκαράδες (=ο φορών μάσκα) του Οικουμενισμού. Διότι το διακύβευμα των εκλογών δεν είναι η οικονομία και το κράτος, αλλά, πρωτίστως, η επιβίωσή μας ως λαού ιστορικού. Και επειδή στους σακατεμένους καιρούς που έρχονται, πάλι στον Κυρηναίο του Γένους, την ελληνοσώτειρα εκκλησία, θα στρέψουμε ικετευτικά το βλέμμα μας, πρέπει η αντίστασή μας στους ποικιλώνυμους Μνημονιακούς, να διατρανωθεί με την λέξη, την μονάκριβη που περικλείει την μεγαλοσύνη του Γένους μας: ΟΧΙ. 


Με τα «όχι» του Λεωνίδα, του Παλαιολόγου, του Παπαφλέσσα, του Μεταξά, του Αυξεντίου διαφυλάξαμε την περήφανη περπατησιά μας στις στράτες της ιστορίας και «λεγόμαστε κι εμείς έθνος». Μας απειλούν οι γονατισμένοι πολιτικάντηδες των Μνημονίων για την «επόμενη μέρα». «Θα πεινάσετε» τσιρίζουν. Την απάντηση την ερανίζομαι από το ημερολόγιο ενός Γάλλου υποπλοιάρχου, του D. Pontes, που βρέθηκε μετά το ’21, στην Μήλο (από την οποία, το 1820, είχαν διαρπάξει οι Φράγκοι την περίφημη «Αφροδίτη της Μήλου». Το άγαλμα ακρωτηριάστηκε εξ αιτίας των βαναυσουργιών που υπέστη από τους απελέκητους Γάλλους). Ιδού το κείμενο, προς παρηγορίαν αυτών που πτοούνται από τα θρασύδειλα ερπετά που μας απειλούν.


«Μήλος 1η Φεβρουαρίου 1828. Την ώρα που ξεκουραζόμασταν από το ανέβασμά μας στο κάστρο της Μήλου, είδαμε να πλησιάζει προς το μέρος μας μια γυναίκα, που κρατούσε στο ένα χέρι ένα σταμνί και στ’ άλλο ένα κοριτσάκι, ενώ ένα άλλο κοριτσάκι έτρεχε γύρω της. Στον ώμο της κρατούσε κάτι, που όταν μας πλησίασε, είδαμε, ότι ήταν ένα τρίτο παιδί, καλά φασκιωμένο. Της εζήτησα να μου δώσει λίγο νερό. Σήκωσε το σταμνί της και μου ‘γνεψε να πιώ. Εν τω μεταξύ ο σύντροφός μου, που μιλούσε άριστα τα νέα ελληνικά, είχε αρχίσει να παίζει με το μεγαλύτερο απ’ τα κοριτσάκια. Έτσι αναπτύχθηκε μεταξύ μας μία οικειότητα(…). 


Τη ρώτησα για τη ζωή τους. Μου είπε ότι ο άντρας της ήταν άλλοτε εύπορος γεωργός, είχαν σπίτι καλό, ένα μεγάλο χωράφι κι ένα περιβόλι και κατόρθωνε να ζουν πολύ καλά. Ωστόσο δε δίστασε να τα εγκαταλείψει όλα και να τρέξει κοντά στους συμπατριώτες του, μόλις άρχισε ο πόλεμος της ανεξαρτησίας. Οι Τούρκοι για αντίποινα, όταν πέρασαν απ’ το νησί, έκαψαν το σπίτι και ρήμαξαν τα κτήματα. Τώρα ζουν πολύ φτωχά και πρέπει να ξαναπεράσουν χρόνια, για να καλυτερέψει η ζωή τους. Τη ρώτησα, για να τη δοκιμάσω, αν βλέποντας τη φτώχεια, μέσα στην οποία μεγάλωναν τα παιδιά της, δε νοσταλγούσε τις χωρίς στενοχώριες ημέρες, που περνούσαν τον καιρό της τουρκικής κατοχής. 


Δεν περίμενα ποτέ, ότι τα λόγια μου θα ‘φερναν τέτοιο αποτέλεσμα: Η Ελληνίδα της Μήλου σηκώθηκε απότομα, άρπαξε στα χέρια της το φασκιωμένο μωρό, και ρίχοντάς μου ένα βλέμμα γεμάτο μίσος και περιφρόνηση είπε: “Να ποθούμε την εποχή που είμαστε σκλάβοι, στο έλεος ενός βάρβαρου, που μπορούσε να μας αρπάξει τους άντρες μας, τ’ αδέλφια μας, τα παιδιά μας, εμάς τις ίδιες; Όχι! Χίλιες φορές καλύτερα να ζω με ψωμί κι ελιές και να νιώθω πως είμαι λεύτερη και μάνα ελεύθερων παιδιών”.                                                                    ΠΗΓΗ:24gr.blogspot.com

APIVITA: Ερωτευμένη με την Ελλάδα Η 13η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ εταιρεία φυσικών καλλυντικών στον κόσμο είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ!

Η 13^η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ εταιρεία φυσικών καλλυντικών στον κόσμο είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ! Βασίζεται στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία, δίνει δουλειά σε 200 ελληνικές οικογένειες και εξάγει σε 11 χώρες

Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο
Όταν ο χορός στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή απήγγειλε το περίφημο «έρως ανίκατε μάχαν...» δεν χάριζε στον κόσμο απλώς μερικές όμορφες στροφές ποίησης, μερικά στιχάκια για ρομαντικούς. Όχι, υπήρχε κάτι βαθύτερο. Αυτό το «ανίκατε μάχαν», το «ανίκητε στη μάχη» μιλούσε για έναν ολόκληρο λαό που δεν το έβαζε κάτω, που δεν έχανε ποτέ. Και που χρειαζόταν και λίγο έρωτα για να πάρουν μπροστά οι μηχανές του.
Θα μάς συγχωρέστε τις αναφορές στα κείμενα των Αρχαίων –ακολουθούν πολλές ακόμη στο παρόν κείμενο- αλλά είναι αδύνατον να γράψει κανείς ένα αφιέρωμα που να περιγράφει την ουσία της Apivita και την φιλοσοφία των ιδρυτών της, του κ. Νίκου Κουτσιανά και της κας Νίκης Παναγιωτοπούλου – Κουτσιανά, χωρίς να μνημονεύσει Σοφοκλή, Ιπποκράτη και όποιον άλλον αρχαίο χρειαστεί. Γιατί το έχουμε εύκολο σήμερα να ζητάμε από τους ξένους να μάς σεβαστούν, επειδή εμείς τους χαρίσαμε τον πολιτισμό, αλλά πόσο από αυτόν τον πολιτισμό τον σεβόμαστε εμείς οι ίδιοι; Ε, λοιπόν, η Apivita και οι Κουτσιανάδες όχι μόνο τον σέβονται, αλλά είναι ερωτευμένοι μαζί του, ερωτευμένοι με την Ελλάδα, ερωτευμένοι και με τη φύση της. Κι αυτός ο έρωτάς τους έχει κάνει την εταιρεία τους παγκόσμια δύναμη στα φυσικά καλλυντικά και τους ίδιους ένα παράδειγμα για όλους τους Έλληνες.
Ψωνίζουμε ελληνικά
Κάθε Τρίτη, σάς παρουσιάζουμε από την στήλη «Ψωνίζουμε Ελληνικά» του Newsbomb.gr μια επιχείρηση που συμβολίζει όλα αυτά για τα οποία θέλουμε να είμαστε περήφανοι ως Έλληνες. Ξεκινήσαμε με την Boxer Φειδάς, την εταιρεία υποδημάτων με τον ένα αιώνα ζωής –ένα τέλειο δείγμα ελληνικού πείσματος και εργατικότητας. Συνεχίσαμε με την Bic-Βιολέξ που μάς θύμισε τι σημαίνει ελληνικό δαιμόνιο.
Σήμερα θα γράψουμε για την Apivita. Πού πάνω απ’ όλα συμβολίζει το πάθος και τον έρωτα, αλλά που, για να φθάσει ως εκεί, η ίδια έχει κάνει την πιο ταιριαστή χρήση της (αρχαιο)ελληνικής κληρονομιάς. Στην πράξη. Όχι στα λόγια, όπως πολλοί ημιαγράμματοι μεταξύ μας, που επιμένουν να επικαλούνται ένα άγνωστο σ’ αυτούς παρελθόν για να απαιτήσουν ένα καλύτερο μέλλον. Χωρίς ποτέ να κάτσουν να κατανοήσουν τι πραγματικά μάς κληροδότησαν οι πρόγονοί μας, μπας και παραδειγματισθούν όντως από εκείνους και προσφέρουν στους εαυτούς τους και στη χώρα κάτι πιο απτό και αποτελεσματικό από τα λόγια...
Πριν 33 χρόνια
Ήταν ο έρωτας, λοιπόν, που έδωσε ζωή σ’ αυτό που σήμερα είναι μια από τις 13 κορυφαίες εταιρείες φυσικών καλλυντικών στον κόσμο (πηγή: περιοδικό GCI, 2008), με εξαγωγές σε 11 χώρες και παρουσία σε χιλιάδες φαρμακεία στην Ελλάδα. Ήταν κατ’ αρχάς ο έρωτας του Νίκου για τη Νίκη. Ο Νίκος Κουτσιανάς και η Νίκη Παναγιωτοπούλου ήταν φαρμακοποιοί και γνωρίστηκαν πριν ακριβώς 40 χρόνια σ’ ένα συνοικιακό φαρμακείο κάπου στην Αθήνα. Έπειτα ήταν ο έρωτας των δύο τους για την ελληνική φύση. Και μετά ο έρωτάς τους για την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά αλλά και για την δουλειά και την πρωτοπορία. Παντρεύτηκαν, και το 1979, πριν από 33 χρόνια, ίδρυσαν την Apivita, την πρώτη εταιρεία φυσικών καλλυντικών στην Ελλάδα.
Η φιλοσοφία της εταιρείας ήταν από την πρώτη στιγμή αυτή: Δουλειά σκληρή, όπως αυτή που συντελείται καθημερινά στο πιο τέλειο εργαστήρι της φύσης, στο μελίσσι. Γνώση και χρήση της πλούσιας ελληνικής χλωρίδας. Και, τέλος, προσήλωση στην ολιστική προσέγγιση του Ιπποκράτη. Αλλά, ας τα πάρουμε από την αρχή:
Η μέλισσα
Apivita σημαίνει «η ζωή της μέλισσας» (από τα λατινικά apis-μέλισσα και vita-ζωή). Το λογότυπο της εταιρείας είναι εμπνευσμένο από ένα σπάνιο μινωικό κόσμημα του 18^ου αιώνα π.Χ. Δύο μέλισσες σχηματίζουν μια ένωση, που συμβολίζει τη γονιμότητα και την αρμονία. Επίσης, περικλείονται από ένα ανοιχτό κύκλο που αναπαριστά τη λύρα του Απόλλωνα, και συμβολίζει την αφοσίωση, την αειφόρο ανάπτυξη και την πίστη στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Κρατήστε τις λέξεις αρμονία, αφοσίωση, αειφόρος ανάπτυξη και ελληνικός πολιτισμός, για τη συνέχεια, όσο εμείς συνεχίζουμε με την ζωή της μέλισσας:
«Αν οι μέλισσες εξαφανίζονταν από τη επιφάνεια της γης, τότε ο άνθρωπος θα είχε μόνο τέσσερα χρόνια ζωής. Όχι πια μέλισσες, όχι πια επικονίαση… όχι πια άνθρωπος.» Τάδε έφη Αλβέρτος Αϊνστάιν. Η λογική του ήταν απλή. Το πέταγμα της μέλισσας από φυτό σε φυτό στηρίζει την ζωή του μεγαλύτερου ποσοστού της χλωρίδας στον κόσμο. Αν αυτή ξαφνικά μαράζωνε, ο άνθρωπος θα πήγαινε χαμένος. Η ίδια η μέλισσα παράγει ή χρησιμοποιεί στο απίστευτο εργαστήρι της, το μελίσσι και μερικά πολύτιμα υλικά ευζωίας: Την πρόπολη (το πρώτο δημιούργημα του κ. Νίκου Κουτσιανά, ήδη πριν την ίδρυση της Apivita, ήταν ένα σαπούνι από πρόπολη), που είναι ένα φυσικό αντισηπτικό. Κι ακόμη το μέλι, μια αγνή πηγή ενέργειας, τον βασιλικό πολτό, ένα ελιξίριο μακροζωίας και την γύρη που είναι η πλουσιότερη πηγή αμινοξέων στον φυσικό κόσμο.
Η ελληνική φύση και η προσέγγιση του Ιπποκράτη
Ο κ. Νίκος Κουτσιανάς προερχόταν από οικογένεια μελισσοκόμων και τα ήξερε όλα αυτά, όμως δεν έμεινε προσηλωμένος μόνο στην μέλισσα και το μελίσσι. Η αγάπη της συζύγου του και του ιδίου για την ελληνική φύση τούς έστρεψε στη μελέτη της και στην εξερεύνησή της. Πολλά από τα 5.500 εγχώρια ή ενδημικά είδη φυτών της Ελλάδας αποτελούν τα φυσικά συστατικά των καλλυντικών της Apivita σήμερα. Έχουμε καθίσει ποτέ να σκεφτούμε τι θησαυρό έχουμε γύρω μας (και ακόμη περισσότερο, τι έγκλημα συντελούμε όταν καταστρέφουμε το περιβάλλον αυτό, το ελληνικό);
Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής, ήταν κι εκείνος ένας μέγας λάτρης της ελληνικής φύσης. Στις θεραπείες του γύρευε να συνδυάσει την αρμονία του πνεύματος με τα θαυματουργά φυσικά συστατικά. Ήταν, επίσης, διαπρύσιος υποστηρικτής της πρόληψης. «Ουδέν ηγεμονικότερον φύσης», έλεγε και φρόντιζε σε κάθε θεραπεία του να εφαρμόζει την ολιστική προσέγγιση: ακόμη και οι μικρές αλλαγές στο περιβάλλον και το κλίμα, βοηθούσαν τους ασθενείς του να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους. Θυμηθείτε όλα όσα σάς προτρέψαμε να «κρατήσετε» πιο πάνω (την αρμονία, την αφοσίωση, την αειφόρο ανάπτυξη και τον ελληνικό πολιτισμό), αναμείξτε τα με την εργατικότητα της μέλισσας και με την ηγεμονία της φύσης, όπως την όριζε ο Ιπποκράτης και μετά χρησιμοποιήστε όλη αυτήν την συνταγή στην περίπτωση της Ελλάδας, για να δείτε μια αχτίδα ελπίδας στην άκρη του τούνελ.
Μια επιτυχημένη επιχείρηση
Στην περίπτωση της ίδιας της Apivita, βέβαια, που υιοθέτησε την συνταγή από την πρώτη της ημέρα, δεν μιλάμε μονάχα για ελπίδα εξόδου από την κρίση. Γιατί η εταιρεία αντιστέκεται με μεγάλη επιτυχία στην κρίση. Η διεθνής της επιτυχία και οι αρχές της τής εξασφάλισαν πως δεν θα αναγκαζόταν σε  μια ανώμαλη προσγείωση, όταν τα πράγματα άρχισαν να σκουραίνουν. Η μέθοδός της, βασισμένη στην εργατικότητα, την ελληνική φύση και –βέβαια- στον έρωτα, την κάνει ένα παράδειγμα προς μίμηση. Το θέμα για τους υπόλοιπους είναι: προλαβαίνουμε να τη μιμηθούμε;
Η εταιρεία σήμερα παράγει περίπου 300 καλλυντικά προϊόντα για το πρόσωπο, το σώμα και τα μαλλιά και τα διαθέτει σε περισσότερα από 5.000 φαρμακεία στην Ελλάδα, αλλά και αρκετά σημεία πώλησης σε 11 χώρες του εξωτερικού. Στην χώρα μας, στα προϊόντα φαρμακείου, κατέχει την πρώτη θέση στα σαμπουάν και την δεύτερη στην περιποίηση προσώπου. Στην Ισπανία (όπου την εκπροσωπεί η θυγατρική της, Apivita Spain) έχει παρουσία σε 240 φαρμακεία και στα 58 πολυκαταστήματα El Corte Ingles. Στην Κύπρο την βρίσκει κανείς σε 256 σημεία, στην Αυστραλία σε πάνω από 200, και σε 60 περίπου στις ΗΠΑ!
Η εταιρεία καθοδηγείται ακόμη από τους Κουτσιανάδες. Η κα. Νίκη Κουτσιανά είναι η Πρόεδρός της και ο κ. Νίκος Κουτσιανάς είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος. Απασχολεί περίπου 200 Έλληνες εργαζομένους και ο κύκλος εργασιών της βρίσκεται κοντά στα 30 εκατ. ευρώ ετησίως. Είναι, επίσης, μια εταιρεία που πιστεύει στις ίσες ευκαιρίες. Οι γυναίκες εργαζόμενες είναι περισσότερες από τους άντρες (και αυτό ισχύει όχι μόνο στο επίπεδο εργατριών, αλλά και ανάμεσα στα στελέχη!)
Αλλά, ας μη λέμε μόνο για αριθμούς. Ας μιλήσουμε για την ιδιαίτερη αισθητική της εταιρείας, που φαίνεται στις συσκευασίες της. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο κ. Νίκος Κουτσιανάς ανέθεσε στον γνωστό ζωγράφο και σκιτσογράφο Σπύρο Ορνεράκη να δημιουργήσει τις συσκευασίες των προϊόντων. Έκτοτε η Apivita έχει λάβει αναρίθμητες βραβεύσεις σε εγχώριους και διεθνείς διαγωνισμούς design.
Ας πούμε και για την οικολογική της προσέγγιση –πώς θα μπορούσε άλλωστε να κάνει αλλιώς μια εταιρεία με τέτοια φιλοσοφία και τέτοια εξάρτηση από την ελληνική φύση; Τα υλικά των συσκευασιών είναι πάντα ανακυκλώσιμα (ή και ανακυκλωμένα τα ίδια), ενώ οι υπάλληλοί της μετέχουν συνεχώς σε οικολογικές δράσεις, όπως δεντροφυτεύσεις, καθαρισμούς παραλιών κλπ. Το νέο της εργοστάσιο, στο Μαρκόπουλο Αττικής είναι ένα πρότυπο βιοκληματικού κτηρίου.
Τι έχει να μάθει η Ελλάδα από την Apivita
Θα είχαν συμβεί όλα αυτά χωρίς τον έρωτα; Δύσκολο. Αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις, δεν το κάνεις καλά ή βρίσκεις δικαιολογίες για να μην το κάνεις καθόλου. Η Apivita είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ελληνικού πάθους, επινοητικότητας και δυναμισμού. Είναι η επιχείρηση που έχει πετύχει τόσα πολλά, τόσο γρήγορα. Ακόμη κι αν το μοντέλο της είναι αδύνατον να εφαρμοστεί πιστά στην προσπάθεια της χώρας για ανάπτυξη και έξοδο από την κρίση, μερικά πράγματα οφείλουμε να τα κρατήσουμε:
Την αγάπη και την κατανόηση της ελληνικής φύσης (ο τουρισμός μας δεν θα είναι πάντοτε ο ίδιος, αν δεν κρατάμε καθαρό το περιβάλλον μας ή αν δεν προτείνουμε νέες εφαρμογές του, όπως τον αγροτουρισμό, για παράδειγμα). Την πίστη στον ελληνικό πολιτισμό και την εφαρμογή των βασικών του αρχών (είδατε τι έγινε, όταν ξεχάσαμε την πιο βασική από όλες, το περίφημο «μέτρον άριστον»). Και, βέβαια, την ποιότητα σε αυτό που παράγουμε (δεν έχουμε τον πληθυσμό της Κίνας ή της Ινδίας για να κάνουμε μαζική παραγωγή, αλλά μπορούμε να έχουμε το «savoir faire» για ποιοτική παραγωγή, που θα αμείβεται και καλύτερα). Η στήλη «Ψωνίζουμε Ελληνικά» του NewsBomb.gr θα συνεχίσει να σάς παρουσιάζει παρόμοια παραδείγματα με της Apivita, επιχειρήσεις που καλό είναι να στηρίξουμε όλοι μας. Κάποια στιγμή, όμως, κι αυτός ο κατάλογος θα εξαντληθεί. Στο χέρι όλων μας είναι να αναπτύξουμε μια καινούργια ελληνική επιχειρηματικότητα που θα διασφαλίσει το αύριο της χώρας.    ΠΗΓΗ:www.newsbomb.gr

Θεματοφύλακες του Έθνους ή φανατικοί μπακαλόγατοι;

Το Μητρικό μας χώμα, ζυμωμένο από αίμα και μόχθο, κρύβει μέσα του τη νέα σπορά και την ιερότητα των Μαρτύρων και Ηρώων, όπως αυτή εξυμνήθηκε από τον Εθνικό μας ποιητή: Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη, των Ελλήνων τα Ιερά.

Η αειφόρος Ελληνική Γη η ευλογημένη, είχε έναν και μοναδικό θεματοφύλακα μέσα στους αιώνες: Τα παιδιά της. Μυστηριακά και αυτά γνώριζαν τον υπερχρονικό κοινό τους πρόγονο, ιερότερο όλων: Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η πατρίς.

Διότι η Πατρίδα για τον Έλληνα, ήταν η μεγάλη Μητέρα από την οποία εκπορεύετο το Έθνος (=γένος, γέννα), στην αγκαλιά της οποίας θα γινόταν και η τελική κρίση. Αυτός ο αδιάλειπτος δεσμός ήταν η αιτία της Εθνικής επιβίωσης δια πυρός και σιδήρου. Η εξήγηση της παλλαϊκής δράσης που έκανε τα θαύματα στα πεδία των μαχών και της δημιουργίας, από την αρχαιότητα εως σήμερα. Η λύση απέναντι σε κάθε κρίση και απειλή, σφυρηλατημένη, αυταπόδεικτη από την ίδια την ιστορική μνήμη: "Εθνική Ομοψυχία".

Γι' αυτό στις σημαντικές καμπές της πορείας μας, το ζητούμενο ήταν πάντα η "Εθνική Ενότητα". Ο συνεκτικός κρίκος που έδεσε τον θρίαμβο στις Πλαταιές απέναντι στην μάστιγα της Ασίας, όταν οι πόλεις της Ελλάδας παραμέρισαν τις διαφορές τους για να κρατήσουν ζωντανό το άσβεστο Φως που προσέφεραν στην ανθρωπότητα.

Δυστυχώς αυτόν τον δεσμό τον γνώριζαν και οι εχθροί. Και εκεί που καμμία βάρβαρη δύναμη δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τον παλλόμενο Ελληνισμό. έπεφτε ο σπόρος της διχόνοιας.

Ο Ελληνισμός ενωμένος δεν ηττήθηκε ποτέ. Μα πίσω από κάθε Εθνική τραγωδία, θα δούμε το δηλητήριο της διχόνοιας, του διχασμού, να έχει διαρρήξει τα απόρθητα τείχη, που δεν ήταν άλλα από τα ενωμένα στήθη των Ελλήνων στα ετερόκλητα μέτωπα.

Από τον Πελοποννησιακό πόλεμο, έως την Κερκόπορτα. Από την γενοκτονία της Ιωνίας, τον εμφύλιο μέχρι την γενοκτονία της Κύπρου. Ο εχθρός γνώριζε καλά τι έπρεπε να κάνει για να ασελγήσει πάνω στον Ελληνισμό.

Οι Έλληνες ενωμένοι, διεκδικούν. Διχασμένοι, παραδίδουν. Ο εμφύλιος σπαραγμός παρέδωσε τα δίκαια του "ΟΧΙ" και της Εθνικής αντίστασης, θα έπρεπε να μας έχει διδάξει. Και όμως.

Αυτοί που ήθελαν να στερήσουν τα αυτοδίκαια των μαχητών, έβαλαν τόσο βαθιά τον σπόρο της διχόνοιας που ακόμα και σήμερα, μπροστά στην Εθνική κρίση, αντί να ορθώνεται το απόρθητο Ελληνικό κάστρο, μεσουρανούν τα μπακάλικα και οι παράγκες με τα ίδια εμπριμέ σημαιάκια. Τα παραμάγαζα που προσηλυτίζουν την καινούρια γέννα, την ελπίδα του Έθνους, σε χρεοκοπημένες ιδεολογίες 200 ετών, που έχουν το θράσος να τις βαφτίζουν "πρόοδο" ή "φιλελευθερισμό".

Στην Ελλάδα που ταυτίζεται με την Αλήθεια, αλωνίζουν οι πλασιέ της "μοναδικής αλήθειας" που βολεύει την ευμάρεια της μπακαλοφροσύνης τους, ρημάζοντας την ίδια την Αλήθεια, την ίδια την Πατρίδα.

Πόσο τυφλοί πρέπει να είμαστε για να μην αντιλαμβανόμαστε εις βάρος ποιού πλούτισαν και πλουτίζουν αυτοί οι ινστρούχτορες του ψεύδους; Σαν βδέλλες προσκολλήθηκαν στην φλέβα την Ελληνική και τους ταΐσαμε με το αίμα μας, εως ότου έγιναν θηρία. Κάθε "μαύρος λογαριασμός", κάθε βαλίτσα, κάθε επίορκη σύμβαση, ήταν το αίμα των παπούδων μας, ο μόχθος μας, το μέλλον των παιδιών μας.

Η ύπαρξη τους βασίζεται στο πέπλο του ψεύδους που εμείς επιτρέψαμε να μας τυφλώσει. Δεν έχουμε όμως το δικαίωμα να τυφλώσουμε και τα παιδιά μας.

Δεν θέλουμε την πραμάτεια που πωλούν στα μπακάλικα τους, δεν θέλουμε να φάμε οι λίγοι τον μόχθο των πολλών συνανθρώπων μας. Δεν θέλουμε το μίσος τους, τα εμπριμέ τους ευαγγέλια, την "απόλυτη αλήθεια τους", την διχόνοια της σποράς τους.

Αλήθεια μας είναι η Πατρίδα και γι' αυτή θα αγωνιστούμε. Για την παντοδυναμία Της ενάντια στα πολύχρωμα αυτοδύναμα μπακάλικα. Και η διχόνοια που σπέρνουν, θηλειά θα γίνει στο λαιμό τους όταν την ξεριζώσουμε από το μητρικό μας χώμα.

Διότι οι ρίζες μας σε αυτή την Γη είναι πολύ βαθύτερες από τα ζιζάνια τους.                                 ΠΗΓΗ:www.newsbomb.gr

Οπλοφορία – οπλοχρησία – υποκρισία

του Στρατή Μαζίδη

Τις προάλλες συζητούσα με ένα φίλο. Μου έλεγε “είχα συνηθίσει τις νύχτες να μη με πιάνει ύπνος σκεπτόμενος το αύριο. Θα έχουμε δουλειά; Τι άλλο φόρο θα επινοήσουν; Σε ποια χώρα θα ζήσουν τα παιδιά μας; Κι αναρωτιόμουν πότε θα ερχόταν εκείνη η στιγμή που θα μπορούσα να αποκοιμηθώ δίχως τέτοιες σκέψεις να με τριγυρίζουν”.
“Και τι συνέβη;” τον ρώτησα.

“Και να που ήρθε! Πλέον αναρωτιέμαι αν κάποιοι βάλουν στο στόχαστρό τους το δικό μου σπίτι ή του γείτονα. Ας κάνουμε μια περιπολία ακόμη, ας βεβαιωθούμε πως τα πάντα είναι κλειδωμένα διπλά και τρίδιπλα. Μέχρι κάποια στιγμή η κόπωση να σε παραδώσει στον ύπνο ελπίζοντας να ξημερωθείς όπως αποκοιμήθηκες. Σώος.”
Η εγκληματικότητα πλέον βρίσκεται εκτός ελέγχου και αυτό δεν αποτελεί μια δική μου μόνο διαπίστωση αλλά και ανθρώπων της Ελληνικής Αστυνομίας που τυγχάνει να γνωρίζουμε.
Και είναι εκτός ελέγχου επειδή τα πάντα σε αυτή τη χώρα είναι κομμένα και ραμμένα για αυτό. Ο 23χρονος οδηγείται στο εδώλιο για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως. Κάποιοι θα πουν, ο νόμος. Ο νόμος; Ποιος νόμος; Αυτός που δεν εφαρμόζεται στα σκάνδαλα και τις μίζες; Πού ήταν ο νόμος το βράδυ της Παρασκευής να προστατέψει μια ολόκληρη πόλη από δύο εγκληματίες; Είχε πάει βόλτα;
Ο νόμος που επειδή είσαι παράνομος σου απαγορεύει χάρη στο Δουβλίνο 2 να βγεις από τη χώρα; Είναι να τρελαίνεσαι όταν σκέπτεσαι ότι κάποιοι ανόητοι δέχθηκαν να γίνουμε ο σκουπιδοτενεκές της Ευρώπης.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο αποτέλεσε και αποτελεί πόλο έλξης για όλους αυτούς τους λαούς που ήρθαν εδώ να αρπάξουν, να σφάξουν, να βιάσουν και να γλεντήσουν. Διότι πολύ απλά ο νόμος προστατεύει, ευνοεί και αβαντάρει το έγκλημα όταν:
> οδηγεί σε δίκη τον αστυνομικό ή τον πολίτη αν μας απαλλάξει από την παρουσία ορισμένων τέτοιων τύπων
> παρέχει όμως τη δυνατότητα στους εγκληματίες να βγουν (και να μην ξαναγυρίσουν) με άδεια, να εργάζονται ώστε να πιάνεται διπλή η μέρα και στα 3/5 να εξέρχονται. Τρως δηλαδή 20 χρόνια αλλά στα 6 μπορείς να βγεις.
> επιτρέπει πρώτα στον εγκληματία αφού παραβιάσει το άσυλό σου να σου ρίξει, και αν αστοχήσει, να του ανταποδώσεις.
Κι ύστερα λένε πως φταίει ο φονιάς… Δε φταίει όμως. Ατιμωρισία βλέπει, ότι θέλει κάνει. Διότι ο Αλγερινός, Μαροκινός, Ρουμάνος, Πακιστανός κι Αλβανός, γνωρίζει πολύ καλά ότι στη χώρα του αστυνομικές αρχές και νόμος δεν αστειεύονται. Εκεί τον περιμένει το μαύρο σκοτάδι. Όποιος έχει αντίθετη άποψη ας επικοινωνήσει με τον Κώστα Πάσσαρη. Αν μπορέσει…
Συζητήσεις επί συζητήσεων και σχέδια επί χάρτου.
Αν θέλουμε να τελειώνουμε το ζήτημα, τότε πρέπει ΤΩΡΑ να αλλάξουμε το νομικό πλαίσιο που αφορά τόσο στην αυτοάμυνα και τη χρήση όπλου του αστυνομικού όσο και την οπλοκατοχή-οπλοχρησία των πολιτών όπως είχε την τόλμη να το προτείνει σε επίπεδο πολιτικών μόνο ο Γιώργος Καρατζαφέρης.
Κι όσοι υποστηρίζουν πως ανοίγει ο ασκός του Αιόλου για ενδεχόμενα ατυχήματα ή εκληματικές ενέργειες εν βρασμώ ψυχής, απλά ας σκεφθούμε πως φονικό όπλο μπορεί να αποδειχθεί το οτιδήποτε, ένα κουζινομάχαιρο, ένα μακρύ και βαρύ αντικείμενο ή ένα όπλο από αυτά που πωλούνται νομίμως ελεύθερα (φλόπερ, αεροβόλα, ψαροντούφεκα, βαλίστρες). Σίγουρα λαμβάνουμε ένα ρίσκο αλλά:
> εδώ που φτάσαμε τι άλλο μπορεί να γίνει; Ποιος εγγυάται για τις ζωές μας;
> ο νόμος δε δρα πλέον αποτρεπτικά για όσους επιθυμούν να εξοπλιστούν με κάτι άλλο πέραν των γνωστών κηνυγετικών όπλων είτε μιλάμε για όπλα είτε για άλλα μέσα και να το χρησιμοποιήσουν σε περίπτωση που απειληθεί η ζωή τους. Ας νομιμοποιηθεί τουλάχιστον η χρήση τους σε ότι αφορά την αντιμετώπιση του εγκλήματος.
Όπως λοιπόν έσπασαν τόσα ταμπού σε άλλα ζητήματα, ας σπάσουν κι εδώ προκειμένου να σωθούμε και να περισώσουμε. Άλλωστε οι συνθήκες που είχαν οδηγήσει στο υπάρχον νομικό πλαίσιο πριν από δεκαετίες, πλέον απουσιάζουν. Τότε ακόμη και με νεροπίστολο μπορούσες να αποτρέψεις μια διάρρηξη. Το μόνο που υφίσταται πια είναι η υποκρισία όπως του κου Προτοσάλτε που τον ενοχλούν οι άδειες κυνηγιού και όχι τα 60.000 λαθραία όπλα μόνο στο Λεκανοπέδιο της Αττικής.
Γιατί όμως ο νόμος αβαντάρει μέχρι υποψιασμού τον παράνομο δίνοντάς του το πλεονέκτημα να χτυπήσει πρώτος; Ειλικρινά είναι ακατανόητο.
Το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο θα ήταν απολύτως δικαιολογημένο από τη στιγμή κατά την οποία δε θα υπήρχε αυτής της μορφής η εγκληματικότητα που παρατηρούμε σήμερα, όπου και πάλι ορισμένα περιθώρια στην αυτοάμυνα θα έπρεπε να παρέχονται.
Από τη στιγμή που η συντεταγμένη πολιτεία αδυνατεί -και για πολλούς δε θέλει- να αποκαταστήσει την τάξη, τουλάχιστον ας αλλάξει το νομικό πλαίσιο ώστε όσοι είτε ένστολοι είτε πολίτες τα βάζουν με τους εγκληματίες και καταφέρνουν να επικρατήσουν, να μην οδηγούνται σιδηροδέσμιοι στον εισαγγελέα.
Διότι είναι πολύ διαφορετικό να εισβάλλεις κάπου γνωρίζοντας ότι ο νόμος σε προστατεύει και εντελώς άλλο σκεπτόμενος ότι οι ένοικοι μπορεί να είναι οπλισμένοι και εκεί που πήγαινες για μαλλί, να βγεις κουρεμένος ή καλύτερα, ξαπλωμένος.
Όταν οι πρώτοι 5-10 πεταχτούν στο ποτάμι όπως προτρέπουν τους κατοίκους πολλοί αστυνομικοί στην επαρχία, όταν η άλλη πλευρά θα αρχίσει να μετρά τις απώλειες τη μία μετά την άλλη, τότε θα δούμε πόσα φίδια πιάνει ο λάκκος.
Κι επίσης μάλλον ήρθε η στιγμή να επανέλθουν τα ναρκοπέδια. Κανείς δεν υποχρεώνει κάποιον να περάσει τα σύνορα μιας χώρας παράνομα και με σαφείς προειδοποιήσεις για τη ζωή του.                     ΠΗΓΗ:freepen.gr

Ο Η. ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΑΠΑΝΤΑ...

Η.Παναγιώταρος: "Δωρεάν υγεία για τους Έλληνες!! Τους υπόλοιπους θα τους πετάξουμε έξω με τις κλοτσιές!!"

Ο Ηλίας Παναγιώταρος εξηγεί με απλά λόγια τον τρόπο με τον οποίο θα έχουν καλύτερη φροντίδα οι Έλληνες ασθενείς στα νοσοκομεία...!!!

Αν μπει, είπε, η Χρυσή Αυγή στην Βουλή, θα κάνει εφόδους στα νοσοκομεία αλλά και στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και θα πετά στον δρόμο τους λαθρομετανάστες και τα παιδια τους για να μπουν στην θέση τους Έλληνες!!!

                                     ΠΗΓΗ:elnewsgr.blogspot.gr