Το μανιφέστο της Πλατείας

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

«Εργολαβική Κυβέρνηση» λαϊκής εντολής και ευθύνης.

... Η μόνη λύση για έξοδο από την κρίση.

Καθημερινά ακούμε —και στο άμεσο μέλλον θα ακούμε ακόμα πιο συχνά— για έκτακτες λύσεις "σωτηρίας" του ελληνικού λαού. Θα ακούμε έννοιες, τις οποίες οι περισσότεροι από εμάς τις γνωρίζουν μόνον από την ανάγνωση των βιβλίων της ιστορίας …Έννοιες όπως "Οικουμενική Κυβέρνηση", "Κυβέρνηση εθνικής Σωτηρίας", "Κυβέρνηση Προσωπικοτήτων" κλπ.. Όλα αυτά είναι λάθος. Γιατί; Γιατί όλα αυτά προϋποθέτουν συνθήκες, οι οποίες σήμερα ευτυχώς δεν υπάρχουν. Προϋποθέτουν ο λαός να έχει άγνοια των όσων συμβαίνουν και —πάνω στην αδυναμία του να βρει ο ίδιος λύση— ν' αναγκαστεί να δώσει "λευκή" "εντολή" σε "εκλεκτούς", για να τον "σώσουν". Όλοι αυτοί οι τύποι των Κυβερνήσεων έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Έχουν το "αυτόβουλο". "Πουλάνε" την "τεχνογνωσία" τους σε έναν λαό, ο οποίος δεν γνωρίζει πώς να σωθεί μόνος του και παραδίδει "λευκή" επιταγή.

Όμως, αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Στην κυριολεξία συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο κόσμος γνωρίζει σε μεγάλο βαθμό τι συμβαίνει και έχει άποψη για τη λύση που τον ευνοεί. Αμφισβητεί τους άθλιους που τον κυβερνούν και δεν πιστεύει πλέον ότι μπορούν να τον "σώσουν" …Όχι επειδή δεν γνωρίζουν τι να κάνουν, αλλά επειδή κρίνει ότι έχουν επιλέξει να μην το κάνουν. Έχουν επιλέξει να ταυτιστούν με τους "φονείς" του ελληνικού λαού και αυτούς υπηρετούν.

Αυτό ακριβώς είναι και το λεπτό σημείο των όσων συμβαίνουν σήμερα. Ο κόσμος, που βγαίνει στις πλατείες να διαμαρτυρηθεί, έχει δική του άποψη για το ποια πολιτική πρέπει ν' ακολουθηθεί και αμφισβητεί ευθέως αυτούς, οι οποίοι βρίσκονται μέσα στη Βουλή… Αμφισβητεί ότι μπορούν να τον "σώσουν". Τους θεωρεί όχι απλά ανίκανους, αλλά προδότες. Όταν λοιπόν όλοι αυτοί θεωρούνται από τον λαό ως προδότες, ευνόητο είναι πως παύει κάθε συζήτηση για "Οικουμενική Κυβέρνηση", στελεχωμένη από το υπάρχον πολιτικό δυναμικό και με δικό της "αυτόβουλο".

Το μόνο, το οποίο απομένει, είναι Κυβέρνηση "εργολαβίας". Τι σημαίνει αυτός ο καινοφανής όρος; Σημαίνει Κυβέρνηση, η οποία θα "δεσμευτεί" εκ των προτέρων να πράξει όχι ό,τι αυτή η ίδια νομίζει, αλλά ό,τι νομίζει ο "εντολοδότης" της και άρα ο λαός. Η οποιαδήποτε ομάδα "αγανακτισμένων" πολιτών μπορεί να διεκδικήσει την εξουσία στις επόμενες εκλογές. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει υποχρέωση να καταθέσει δικό της "πρόγραμμα". Υποχρέωση έχει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις απέναντι στις εντολές του "εργοδότη" της και τίποτε παραπάνω. Μια οποιαδήποτε ομάδα μορφωμένων, αξιόπιστων και εντίμων πολιτών μπορεί να φέρει εις πέρας την αποστολή της. Ακολουθώντας το συνταγματικό τυπικό, μπορεί να ιδρύσει κόμμα και αφού περιγράψει προεκλογικά τα "πώς" θα εξυπηρετήσει τις εντολές του λαού, μπορεί στη συνέχεια να διεκδικήσει την ψήφο του.

Αυτή είναι η ιδιομορφία αυτού, του οποίου λέμε σήμερα. Μέχρι σήμερα οι Κυβερνήσεις προέρχονταν από τα γνωστά κόμματα τον ιδεολογιών …Τα κόμματα, τα οποία —όπως αποδείχθηκε— "δούλευαν" τον λαό. Τον "δούλευαν", γιατί, ενώ προεκλογικά τού παρουσίαζαν τον "ιδανικό" τους κόσμο και του ζητούσαν να τα στηρίξει για να του τον προσφέρουν, στη συνέχεια "ξεχνούσαν" τις υποσχέσεις τους, επιλέγοντας να υπηρετήσουν τα λεγόμενα "μεγάλα" και από τη φύση τους αντιλαϊκά "συμφέροντα" …Όλοι, δήθεν "διαφορετικοί" προεκλογικά, κατέληγαν ολόιδιοι μετεκλογικά. Αυτό ήταν το "δούλεμα". Άλλος "πουλούσε" καπιταλιστικές "οάσεις" και άλλος σοσιαλιστικούς "παραδείσους", αλλά ο λαός, κάθε φορά που "αγόραζε" την πραμάτεια τους, καταδικαζόταν στο να εγκλωβίζεται στην ίδια "έρημο" της φτώχειας και της μιζέριας. Μόνον οι "έμποροι" υποσχέσεων ευημερούσαν στη χώρα.

Σήμερα και εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης, έχει αποκαλυφθεί το "παιχνίδι" της απάτης. Φαίνεται πλέον πως όλοι οι "έμποροι" είναι ίδιοι μεταξύ τους και αδύναμοι να δώσουν λύσεις στην κατάσταση. Τα ψέματά τους —αλλά ακόμα και οι ίδιοι— έχουν ξεπεραστεί από τις εξελίξεις. Τα "προϊόντα" τους βρίσκονται στα "αζήτητα", γιατί ο λαός τα έχει ψηφίσει ήδη όλα και τα έχει δοκιμάσει επίσης όλα. Σήμερα αυτός ο λαός έχει άποψη για τον δικό του ιδανικό "κόσμο" και μπορεί να λειτουργήσει ως "εργοδότης" …Δεν χρειάζεται πανάκριβο κι ανεξέλεγκτο "αρχιτέκτονα" ..Δεν χρειάζεται κόμματα, τα οποία πρεσβεύουν διαφορετικές ιδεολογίες-απόψεις. Έχει ιδεολογία ο κόσμος …και αυτήν είναι η δημοκρατική. Έναν απλό "εργολάβο" χρειάζεται, για να κάνει με τον πιο συμφέροντα τρόπο αυτά, τα οποία εξυπηρετούν τη δική του άποψη.

Στις επόμενες εκλογές, δηλαδή, μπορεί να "αποθεωθεί" η Δημοκρατία, εφόσον μπορεί πραγματικά να λειτουργήσει όπως προβλέπει η ίδια η έννοιά της. Απόλυτη Δημοκρατία, εφόσον ο λαός θα μπορεί ν' αποφασίσει γι' αυτά που θέλει να ζήσει και ο ίδιος θα κληθεί να επιλέξει αυτούς, οι οποίοι θα του τα προσφέρουν. Αυτό σημαίνει πως ο λαός θα θέτει τις προδιαγραφές και οι "υποψήφιοι" θα διαγωνίζονται μεταξύ τους ανάλογα με το πόσο "κοντά" μπορούν να βρεθούν στις προδιαγραφές αυτές. Ο κυρίαρχος λαός θ' αποφασίζει και θα παίρνει τις ευθύνες του γι' αυτούς που τον κυβερνούν.

Εξαιτίας αυτής της λειτουργίας, είναι δυνατόν να προκύψουν νέες ηγεσίες, οι οποίες θα προέρχονται από τα "σπλάχνα" του λαού και όχι από τα υπόγεια των ξένων πρεσβειών. Αυτή είναι η Δημοκρατία. Ο λαός θα θέτει τις "προδιαγραφές" —ως απόλυτος κυρίαρχος και εργοδότης— και η εκάστοτε "Εργολαβική Κυβέρνηση" θ' αναλαμβάνει απλά να "εκτελέσει" τις εντολές του. Υπόλογος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στον Πλανήτη ολόκληρο θα είναι ο λαός και όχι η Κυβέρνηση. Ο λαός θα είναι ο Κυρίαρχος και αυτός θ' αναλάβει να στηρίξει το βάρος των επιλογών του. Κανένας διεθνής παράγοντας δεν θα μπορεί να πιέσει αυτήν την Κυβέρνηση, γιατί απλούστατα θα είναι Κυβέρνηση-"εργολάβος".

…Κυβέρνηση περιορισμένης "ευθύνης", η οποία επιλέχθηκε με εκλογές ως εκφραστής εκείνου που φέρει την ευθύνη …και είναι ο ίδιος ο λαός …Ο λαός, ο οποίος μόνος του θα προσδιορίσει τις "κόκκινες γραμμές", που αφορούν τη Δημοκρατία του …Ο λαός, που θα πάρει ο ίδιος πάνω του την ευθύνη να προστατεύσει αυτές τις "γραμμές" άμυνας, όταν θα βρεθεί η δική του Κυβέρνηση υπό εξωτερική πίεση. Αν, δηλαδή, πληρωθούν ή όχι τα ομόλογα, αυτό είναι ευθύνη του λαού και όχι εκείνου ο οποίος εμφανίζεται ως Πρωθυπουργός της χώρας. Αν θα ιδιωτικοποιηθούν οι χρυσοφόρες ΔΕΚΟ ή όχι, αυτό θα είναι ευθύνη του λαού και όχι εκείνου ο οποίος εμφανίζεται ως επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας. Αν πραγματικά θα ανεξαρτητοποιηθεί ή όχι η Δικαιοσύνη, αυτό θα είναι ευθύνη του λαού και όχι εκείνου που κατά καιρούς θα εμφανίζεται ως αρχηγός της κυβέρνησης και μπορεί να απειλείται από τις ξένες πρεσβείες.

Εδώ μπορεί να καταλάβει κάποιος και το σφάλμα όλων αυτών, οι οποίοι ζητούνε μια λανθασμένη άμεση Δημοκρατία της φλυαρίας και της ανοησίας. Απαιτεί μεγάλο θράσος και μόνον να σκεφτείς ότι μπορείς —έτσι στο πρόχειρο— να "διορθώσεις" τους αρχαίους Έλληνες. Άμεση δημοκρατία είχαν οι βάρβαροι. Οι Έλληνες είχαν Δημοκρατία με Θεσμούς …Οργανωμένη Δημοκρατία με αρχή, μέση και τέλος. Με άμεση δημοκρατία λειτουργούν οι όχλοι. Με άμεση δημοκρατία έκαιγαν τις μάγισσες και τους αιρετικούς στον Μεσαίωνα. Ο θεσμός των δημοψηφισμάτων είναι κάτι διαφορετικό, το οποίο έχει ένα συγκεκριμένο νόημα μέσα στη δημοκρατική λειτουργία.

Με δημοψηφίσματα ο λαός παίρνει τις μεγάλες ευθύνες, όταν πρέπει να προστατεύσει "κόκκινες γραμμές" …Όταν πρόκειται να υπερασπιστεί το δίκιο του και το μέλλον του …Όταν με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ φυλάσσονται ή εγκαταλείπονται εθνικές, πολιτικές ή κοινωνικές "Θερμοπύλες". Με δημοψηφίσματα δεν μπορείς να κυβερνάς ένα κράτος στην καθημερινότητά του. Για την εξουσία της καθημερινότητας αρκεί το Σύνταγμα και οι θεσμοθετημένες κυρίαρχες εξουσίες. Ο λαός με δημοψηφίσματα προστατεύει τα συμφέροντά του από εξωτερικές απειλές και απειλεί τις άχρηστες κυβερνήσεις, οι οποίες τον απειλούν εκ των έσω.

Τι απαιτεί σήμερα ο εξοργισμένος ελληνικός λαός;

1) Δικαιοσύνη.

2) Τιμωρία των υπευθύνων.

3) Προστασία της εθνικής περιουσίας.

4) Απαλλαγή από το απεχθές χρέος.

5) Εθνική άμυνα απέναντι στους ιμπεριαλιστές και τοκογλύφους.

6) Ηθική αποκατάσταση των κατασυκοφαντημένων Ελλήνων.

7) Ανάπτυξη.

…Αυτά απαιτεί ο λαός και τα κόμματα του μέλλοντος πάνω σ' αυτούς τους "άξονες" θα πρέπει να κινούνται. Το καθένα από αυτά θα πρέπει να "υπόσχεται" ότι θα μπορεί να τα ικανοποιήσει σε έναν μεγάλο βαθμό. Ο λαός θα βλέπει τις "υποσχέσεις" τους και πάνω σ' αυτές θα ψηφίζει. Αθέτηση των υποσχέσεων θα θέτει την κυβέρνηση υπό γενική αμφισβήτηση. Στα όποια "κωλύματα", τα οποία θα αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, εξαιτίας των παραπάνω "προδιαγραφών", θα διενεργούνται δημοψηφίσματα, ώστε την ευθύνη να τη φέρει πάντα ο εντολοδότης και άρα ο λαός.

Τι προτείνουμε λοιπόν εμείς στον κόσμο, ο οποίος σήμερα κατακλύζει εξοργισμένος τις πλατείες; Του προτείνουμε μια σειρά από προτάσεις, ώστε να του παραδώσουμε μια γνώση, την οποία κρίνουμε ως χρήσιμη …Ασφαλή γνώση, ώστε να έχει πάντα υπ' όψη του έναν "οδηγό", όταν θα "κρίνει" τους μελλοντικούς κυβερνήτες του …Έναν "μπούσουλα", ώστε να βρίσκει πάντα έναν ασφαλή "δρόμο", όταν καλείται να "βαδίσει" προς τα "εμπρός".

Θα ξεκινήσουμε λοιπόν τις προτάσεις μας από το σκληρό "θεμέλιο" της κάθε Δημοκρατικής Κοινωνίας και το οποίο είναι η Δικαιοσύνη …Τον θεσμό εκείνον, ο οποίος από μόνος του μπορεί να γίνει το αίτιο τόσο για τα καλύτερα όσο και για τα χειρότερα, που μπορούν να συμβούν σε μια κοινωνία ανθρώπων.

1) Δικαιοσύνη.

Η ατιμωρησία, η οποία απειλεί ένα κράτος και μια κοινωνία με "σήψη", δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο, το οποίο είναι απλά θέμα ατυχίας να εκδηλωθεί και να πλήξει μια κοινωνία. Η ατιμωρησία δεν είναι ούτε βροχή ούτε καύσωνας, ώστε να εκδηλώνεται ανεξέλεγκτα και χωρίς να υπάρχουν ευθύνες. Η ατιμωρησία είναι ένα μεγάλο κοινωνικό έγκλημα, το οποίο γίνεται από ανθρώπους με ονοματεπώνυμα. Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, η οποία με απόφασή της διατηρεί στη θέση του έναν επίορκο, διεφθαρμένο και άθλιο δικαστή, όπως είναι ο υπόδικος Ζαγοριανός, δεν έχει θέση όχι απλά στον Ιερό Άρειο Πάγο, αλλά ούτε στα βρόμικα πεζοδρόμια της πλατείας Βάθης.

Από τη στιγμή που η σημερινή ηγεσία της Δικαιοσύνης επέλεξε να κρατήσει στους "κόλπους" της τον επίορκο δικαστή, ο οποίος διευκόλυνε τη Siemens να διαφύγει από τον τόπο του εγκλήματός της, στην ουσία αποφάσισε η ίδια για την τύχη της. Σε μια εποχή που η ίδια η ελληνική Δημοκρατία κλονίζεται από το σκάνδαλο της Siemens, η Δικαιοσύνη επέλεξε να ταυτιστεί με τον ένοχο, καθιστώντας τον εαυτό της συνένοχο.

Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, τα πράγματα αποκτούν τη δική τους δυναμική. Όταν καταρρέει ένα ολόκληρο πολιτικό σκηνικό, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, δεν μπορεί να παραμένει ακλόνητος ένας βασικός πυλώνας της εξουσίας. Δεν μπορεί να καταρρέει το παράνομο κι "αμαρτωλό" σύμπλεγμα των δύο εξουσιών και να επιβιώνει η τρίτη εξουσία, η οποία δεν τις εμπόδισε να είναι "αμαρτωλές". Όταν ο λαός αμφισβητεί τις δύο κυρίαρχες εξουσίες —τις οποίες υποτίθεται ελέγχει με την ψήφο του—, δεν μπορεί να επιβιώσει η τρίτη εξουσία, η οποία είναι πλέον φανερό ότι, για να φτάσουμε στο σημείο αυτό, δεν έκανε καλά τη δουλειά της. Δεν είναι δυνατόν να θέλεις να τιμωρηθούν αυτοί, τους οποίους θεωρείς κλέφτες και ν' αντέξει η εξουσία εκείνη, η οποία ήταν η κατά τον νόμο υπεύθυνη να μην επιτρέπει σε κλέφτες να κυβερνάνε.

Όταν οι απλοί πολίτες μιλάνε με αποδείξεις για κλέφτες πολιτικούς, αυτή, η οποία είναι ένοχη, είναι η Δικαιοσύνη. Όταν οι περισσότεροι επιφανείς πολιτικοί είναι "έξω", εξαιτίας παραγραφών και όχι επειδή είναι αθώοι, ευνόητα είναι μερικά πράγματα, τα οποία αφορούν τη Δικαιοσύνη. Με λαϊκή εντολή, λοιπόν, θα πρέπει η επόμενη "Εργολαβική Κυβέρνηση" να καρατομήσει το σύνολο της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Με τη λογική του ακρωτηριασμού πάνω σε δικαίους και αδίκους θα πρέπει ν' απομακρυνθεί η "σαπίλα", η οποία σήμερα είναι υπεύθυνη για την ατιμωρησία και για τα πάσης φύσεως "παραδικαστικά" κυκλώματα.

Από τη στιγμή που το ίδιο το Σύνταγμα έδινε τη δυνατότητα στους δικαστικούς να υπερασπιστούν το κύρος της Δικαιοσύνης και δεν το έκαναν, δεν υπάρχουν "αθώοι". Δεν χρειάζεται να είναι ένας δικαστικός ένοχος διαφθοράς, ώστε να καρατομηθεί …Και ανίκανος να είναι, το ίδιο δικαιούται. Από τη στιγμή που οι Ανώτατοι Δικαστικοί μέσα από αλλεπάλληλες κρίσεις και προαγωγές έφτασαν στην κορυφή μιας "σάπιας" Δικαιοσύνης —και άρα δεν έκαναν τίποτε, για να καθαρίσει ο "κόπρος του Αυγείου"— δεν δικαιούται κανένας από αυτούς να παραμείνει στη θέση του. Αν τα "πήραν", για να μην αντιδρούν, πρέπει να πάνε φυλακή. Αν "φοβούνταν" ν' αντιδράσουν, για να μην χάσουν τις προαγωγές τους, πρέπει να πάνε στα σπίτια τους. Σε καμία περίπτωση δεν δικαιούνται να παραμείνουν στις θέσεις τους. Δεν μπορείς να είσαι "αραχτός" στο κέντρο ενός "βόθρου" και να ισχυρίζεσαι πως είσαι "καθαρός".

Όταν αυτοί οι "θαμώνες" του δικαστικού "βόθρου" είναι εκείνοι, οι οποίοι με την εγκληματική τους αδράνεια ευθύνονται για τη σημερινή οργή του κόσμου, ευνόητο είναι πως δεν δικαιούνται να παραμείνουν στις θέσεις τους. Οι δικές τους παραλείψεις, προδοσίες και διαφθορές, έφτασαν τον κόσμο στα όρια της "έκρηξης" και τον έβγαλαν στους δρόμους. Αν η Δικαιοσύνη λειτουργούσε στοιχειωδώς, ο λαός δεν θα βρισκόταν τώρα εξοργισμένος στους δρόμους. Αν η Δικαιοσύνη λειτουργούσε επαρκώς, δεν θα υπήρχαν οι ατιμώρητοι κλέφτες, οι οποίοι σήμερα καταγγέλλονται από τον λαό ως προδότες και ως εκ τούτου δεν θα φτάναμε στα σημερινά αδιέξοδα της χρεοκοπίας.

Αν η Δικαιοσύνη λειτουργούσε στοιχειωδώς, δεν θα υπήρχε καν Γιωργάκης στη σημερινή Κυβέρνηση, για να μας ταλαιπωρεί με την προδοσία του …Θα είχε πάει φυλακή από τότε που μοίραζε ως Υπουργός Εξωτερικών δημόσια χρήματα στη μάνα του, στα αδέρφια του και στους κολλητούς του. Αν η Δικαιοσύνη λειτουργούσε στοιχειωδώς, δεν θα υπήρχε η συμμορία των συνενόχων πολιτικών, η οποία σήμερα μας περιγελά, θωρακισμένη πίσω από την "ασπίδα" των παραγεγραμμένων εγκλημάτων …Η αποθρασυμένη —λόγω ατιμωρησίας— συμμορία, η οποία, μέσω αλληλοεκβιασμών και πιέσεων, μας παρέδωσε στους τοκογλύφους.

Η Δικαιοσύνη ευθύνεται, που εντελώς "παράνομα" δεν τιμωρήθηκε κανένας εγκληματίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για το Χρηματιστήριο, για τα σκάνδαλα της Siemens, αλλά και για την καθημερινή διαφθορά, η οποία ταλαιπωρεί τον πολίτη από τα νοσοκομεία μέχρι τις πολεοδομίες και τη "βιομηχανία" της παραπαιδείας.

Όμως, επειδή δεν μπορούν να είναι ένοχοι οι θεσμοί, αναγκαστικά ένοχοι είναι αυτοί, οι οποίοι ενσαρκώνουν τους θεσμούς και άρα οι σημερινοί ανώτατοι Δικαστές. Οι κύριοι υπεύθυνοι αυτών των λαϊκών εγκλημάτων είναι οι ηγέτες της σημερινής Δικαιοσύνης και αυτοί δεν δικαιούνται πλέον να παραμείνουν στις θέσεις τους.

Ο νόμος τούς έδινε πάντα την ευκαιρία να υπηρετήσουν τον λαό και τη Δημοκρατία και αυτοί ποτέ δεν το επιχείρησαν. Υπηρέτησαν τις εξουσίες, οι οποίες τους εξασφάλιζαν προαγωγές, επιδόματα, αυξήσεις και γενικά μερίδιο από τη "λεία". Γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε ότι όλοι οι σημερινοί Αρεοπαγίτες πρέπει να εκδιωχθούν από τις θέσεις τους ως παντελώς αποτυχημένοι. Κάποιοι από αυτούς να πάνε "σπίτια" τους και κάποιοι άλλοι κάπου αλλού. Απλά πράγματα. Όταν κάποιοι δικαστικοί έπρεπε να κλείσουν φυλακή κάποιους, που έπαιρναν τα "μέτρα" του ελληνικού λαού για να τον "θάψουν", αυτοί, όπως ο συνάδερφός τους Καλούσης, "μετρούσαν" Ρωσίδες και ευρώπουλα.

Μια νέα σύνθεση του Αρείου Πάγου —και κάτω από την "ασπίδα" της λαϊκής εντολής και υπό την απόλυτη προστασία της "εργολάβου" Κυβέρνησης— είναι βέβαιο ότι θα μπορέσει εύκολα να επιτελέσει το καθήκον της. Ποιο είναι αυτό; Να κρίνει —ως κυρίαρχη εξουσία— τα του οίκου της και στη συνέχεια να κρίνει τους οίκους των άλλων. Το πρώτο, το οποίο πρέπει να κάνει, είναι να ανακτήσει το δικαίωμα να κρίνει …Να ανακτήσει το θεμελιώδες και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά της να κρίνει …Το δικαίωμα εκείνο, το οποίο για λόγους διαφθοράς, εύνοιας ή προνομίων οι προηγούμενοι ηγέτες της το είχαν απεμπολήσει.

Ένας νέος Άρειος Πάγος θα πρέπει να κρίνει τη συνταγματικότητα του νόμου, ο οποίος είναι ο κύριος υπεύθυνος της σημερινής διαφθοράς και ατιμωρησίας …Τον νόμο περί Ευθύνης Υπουργών. Να τον κρίνει ως αντισυνταγματικό και προϊόν εσχάτης προδοσίας ενός καταρρέοντος φασιστικού καθεστώτος. Να τον καταργήσει και να θέσει τους πάντες υπό την κρίση της Δικαιοσύνης. Στο όνομα του λαού να κριθούν άπαντες από τη Δικαιοσύνη …Άπαντες, γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρχει παραγραφή για το έγκλημα της διαφθοράς …Δεν υπάρχει παραγραφή για το έγκλημα της κλοπής δημοσίου χρήματος …Δεν υπάρχει παραγραφή για το έγκλημα ...της Προδοσίας.

2) Τιμωρία των υπευθύνων.

Το κύριο πρόβλημα με τη σημερινή αθλιότητα είναι ότι μας "δουλεύουν" οι άθλιοι και ο λαός δεν μπορεί να τους αντιμετωπίσει συνολικά. Ακόμα και ο Βλακογιωργάκης της Μαργαρίτας μάς "δουλεύει". Σε πρόσφατο διάγγελμά του μας είπε ότι "αγωνίζεται" με αυταπάρνηση για "αμαρτίες άλλων". "Αμαρτίες άλλων". Αυτό μας το είπε ένας άνθρωπος, που για το σύνολο σχεδόν της μεταπολίτευσης τον πληρώνουμε ως ανώτατο αξιωματούχο της χώρας …Μας το είπε ένας άνθρωπος, του οποίου η υπογραφή βρίσκεται στα μισά σχεδόν "ΚΥΣΕΑ", που έχουν συγκληθεί κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και τα οποία μας βύθισαν στη σημερινή αθλιότητα …Μας το είπε ένας άνθρωπος, ο οποίος μοίραζε ανεξέλεγκτα τα κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών σε κολλητούς και φίλους στην εποχή της μεγάλης σπατάλης.

Το ακόμα χειρότερο είναι άλλο. Αυτός ο άνθρωπος μάς ζητάει —στο όνομα ενός ιδιόμορφου τζεφρικού "πατριωτισμού"— ν' αποδεχθούμε την κατάκτηση της πατρίδας μας από τους τοκογλύφους. Αυτόν τον αυτοκτονικό "πατριωτισμό" μάς τον ζητάει ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος είναι βέβαιον ότι "ελέγχεται" από ξένους, αν σκεφτεί κάποιος πως όλες τις προαγωγές του τις πήρε "ελέω" ξένων και προφανώς εξαιτίας προδοσιών. Χάρη στην προδοσία Οτσαλάν έγινε Υπουργός Εξωτερικών. Χάρη σε κάποια άλλη προδοσία έγινε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, αν σκεφτεί κάποιος ότι στην πρεσβεία των ΗΠΑ βρισκόταν, όταν του παραδιδόταν το "δακτυλίδι" της αρχηγίας. Με τις "πλάτες" του ΔΝΤ και της ΕΚΤ κέρδισε τις τελευταίες εκλογές …Αυτός, ο οποίος φώναζε στα "μπαλκόνια" ότι "λεφτά υπάρχουν" και αποδείχθηκε ότι στα "υπόγεια" συζητούσε την "επέμβαση" της Τρόικα.

Τι θέλουμε να πούμε με όλα αυτά; Ότι υπάρχει ένας σχεδιασμός στη μεταπολίτευση, ο οποίος επιτρέπει σε όλα αυτά τα φασιστικά κτήνη να βιάζουν επί χρόνια τη Δημοκρατία και να κατορθώνουν μέχρι σήμερα να εμφανίζονται σαν "αθώοι" …Ένας σχεδιασμός, ο οποίος, ενώ εμφανίζει "θύμα", κατορθώνει και εξαφανίζει τους "θύτες". Το μυστικό αυτού του σχεδιασμού βρίσκεται στη διαχείριση της "ήττας" των εμπλεκομένων και όχι στη διαχείριση της "νίκης", όπως θα φαινόταν το πιο φυσιολογικό. Ως "ηττημένοι" —και άρα ως αποκαλυμμένοι— "σώζονται" οι εγκληματίες και όχι το αντίθετο.

Αυτό είναι το μεγάλο "κόλπο". Κάθε νέα "ήττα" ενός εγκληματία είναι μια νέα "βουτιά" στην "Κολυμπήθρα του Σιλωάμ". Κάθε νέα "ήττα" τούς "φορτίζει" για νέα "εγκλήματα". Θεωρούν ότι ο λαός τούς "τιμωρεί" με την "ήττα" και τους νομιμοποιεί να ξαναεμφανιστούν σαν "μετανοηθέντες" —και άρα "συγχωρηθέντες"— μέχρι την επόμενη "ήττα". Γι' αυτούς "τιμωρία" είναι να μην φέρουν την εξουσία και σ' αυτήν την "τιμωρία" τούς "καταδικάζει" ο λαός. Κάνουν ό,τι θέλουν, γνωρίζοντας εκ των προτέρων την "τιμωρία" τους. Έχουν συνεννοηθεί μεταξύ τους για το ακαταδίωκτο, ώστε να περιορίζουν μόνιμα την "τιμωρία" στο επίπεδο που τους βολεύει και στην κυριολεξία κάνουν ό,τι θέλουν. Μιλάμε για αθλιότητα, η οποία δεν θα σταματήσει ποτέ, αν δεν τη σταματήσει ο καθ’ ύλην αρμόδιος και άρα ο λαός.

Πώς μπορεί να σταματήσει αυτό; Με το να αντιμετωπιστεί η μεταπολίτευση όπως της αξίζει. Να αντιμετωπιστεί ως ενιαίο φασιστικό καθεστώς, του οποίου η εξουσία μονοπωλήθηκε από τρεις οικογένειες …Οικογένειες, οι οποίες υπό την υποστήριξη και την καθοδήγηση ξένων δυνάμεων είχαν μυστική συμφωνία μεταξύ τους να μονοπωλούν την εξουσία και να εναλλάσσονται σ' αυτήν …Οικογένειες, οι οποίες, για να μην μας "λείψουν", μας ανάγκασαν να πληρώνουμε με δημόσια χρήματα τα ιδρύματα που συντηρούν την "ανάμνησή" τους.

Άποψή μας είναι ότι πρέπει να δικαστεί αυτό το καθεστώς ως ενιαίο …Να παρακαμφθούν τα κόμματα-"είδωλα" και να δικαστούν τα πρόσωπα, τα οποία επωφελούνταν από τα "είδωλα" …Να δικαστεί αυτό το καθεστώς από επαγγελματίες δικαστές στα δικαστήρια και όχι από τους ψηφοφόρους σε εκλογές, όπως επιθυμούν οι φονείς της Δημοκρατίας.

Αν, δηλαδή, επιδιώκει κάποιος να τιμωρήσει την ένοχη μεταπολίτευση, θα πρέπει να το κάνει επί του συνόλου αυτής. Πρόβλημα δεν υπάρχει. Αυτό έχει ξαναγίνει. Ακόμα και η Χούντα ήταν μια τέτοια περίπτωση. Το καθεστώς της Επταετίας δεν ήταν ομοιογενές. Αντιμετωπίστηκε δικαστικά ως ενιαίο καθεστώς, ενώ στην πραγματικότητα ήταν δύο διαφορετικά καθεστώτα. Άλλη ήταν η Χούντα του Παπαδόπουλου και άλλη η Χούντα του Ιωαννίδη. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους δικαστές να τους δικάσουν από κοινού. Γιατί; Γιατί, μπορεί να ήταν διαφορετικά τα πρόσωπα, τα οποία έφεραν την εξουσία του καθεστώτος, η "ανωμαλία" όμως —σε ένα κοινό χρονικό διάστημα— ήταν η ίδια.

Με τον αντίστοιχο τρόπο μπορεί ν' αντιμετωπιστεί η "Χούντα" της Μεταπολίτευσης …Μια συγκεκριμένη "ανωμαλία" για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, στο οποίο ηγούνταν συγκεκριμένοι άνθρωποι. Να δικαστούν όλοι οι Πρωθυπουργοί της περιόδου, οι οποίοι μας έφεραν στην άθλια κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα. Να αντιμετωπιστούν ως "συνεργάτες" και "συνέταιροι" μεταξύ τους, ώστε να κριθούν τόσο για τα δικά τους εγκλήματα, που καταγράφηκαν στις δικές τους περιόδους, όσο και για τη συμβολή των δικών τους εγκλημάτων στο σύνολο των εγκλημάτων του "καθεστώτος". Να μην γίνει, δηλαδή, "σαλαμοποίηση" της περιόδου και χάσουμε το νόημα του εγκλήματος.

Απλά πράγματα. Είναι έγκλημα το να πατήσεις τη σκανδάλη ενός πιστολιού, αλλά πόσο έγκλημα είναι, αν δεν συνδέεται με ένα θύμα; Αυτό συμβαίνει με τη "σαλαμοποίηση" της κατάστασης. Ενώ κάποιοι εγκληματίες συμμορίτες από κοινού —και κατόπιν συνομωσίας— εκτέλεσαν έναν λαό, εμφανίζονται σαν άσχετοι μεταξύ τους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με το νομοθετικό της έργο δημιούργησε ένα "πιστόλι" και πάτησε τη "σκανδάλη" του. Η Κυβέρνηση Σημίτη αυτό το "πιστόλι", που εκπυρσοκρότησε, το πήρε και το έστρεψε προς μια κατεύθυνση. Η Κυβέρνηση Καραμανλή πήρε το ίδιο "πιστόλι" και το έστρεψε προς μια άλλη κατεύθυνση. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτών των δύο κυβερνήσεων, εξαντλήθηκαν όλες οι "γωνίες" στόχευσης και στο μεταξύ "γέμιζε" το ελληνικό "σώμα" με θανατηφόρο "μολύβι". Στο τέλος ήρθε η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, για να πιστοποιήσει τον θάνατο του θύματος και να το σκυλεύσει.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι συμβαίνει και τον λόγο που οι ένοχοι προστατεύονται από τη "σαλαμοποίηση" των περιόδων του καθεστώτος; Η κάθε μία πράξη χωριστά δείχνει ευθύνες, αλλά όχι έγκλημα. Εκεί ποντάρουν όλοι αυτοί, για να γλιτώσουν. Ο πρώτος λέει ότι έφτιαξε ένα χρήσιμο "πιστόλι" και ...απλά πάτησε τη "σκανδάλη" του. Ο δεύτερος λέει ότι βρήκε ένα "πιστόλι" να "εκπυρσοκροτεί" και από κομματικό ένστικτο ...απλά έστρεψε την κάνη του μακριά από τον εαυτό του. Ο τρίτος είδε ένα πιστόλι να τον "σημαδεύει", εξαιτίας της πράξης του προηγούμενου και ...απλά, εξαιτίας ανάλογου κομματικού ενστίκτου, το έστρεψε προς την αντίθετη μεριά. Τέλος, ο τέταρτος είδε έναν "νεκρό" και ...απλά του πήρε το "πορτοφόλι", για να το δώσει στους δανειστές του. Όλοι ένοχοι για κάτι συγκεκριμένο, αλλά κανένας εγκληματίας. Αν όμως αυτοί αντιμετωπιστούν ως "συμμορία", αλλάζουν τα δεδομένα. Αυτό φοβούνται. Τρέμουν και μόνον στην ιδέα ότι μπορεί ν' αντιμετωπιστούν ως "συμμορία", η οποία εξ’ αρχής είχε ως στόχο να εκτελέσει τον ελληνικό λαό.

Αυτό δεν είναι καθόλου δύσκολο να συμβεί. Προβλέπεται από το ποινικό δίκαιο η έννοια της σύστασης συμμορίας. Γνωρίζει ο νόμος πότε και με ποια κριτήρια μια ομάδα ανθρώπων αντιμετωπίζονται ως συμμορία. Γνωρίζει ο νόμος πότε και ποιες "συμπτώσεις" προσώπων και στόχων είναι τυχαίες και πότε δεν είναι. Γνωρίζει ο νόμος πότε κάποιες πράξεις είναι "συμπληρωματικές" και πότε είναι "ανεξάρτητες" μεταξύ τους. Τα κοινά λοιπόν, τα οποία αφορούν τη λειτουργία μια συμμορίας, πρέπει ν' αναζητηθούν σε μια δίκη τους και αυτά είναι εύκολα.

Γιατί είναι εύκολα σε αυτήν την περίπτωση; Γιατί υπάρχει το "μέσον", το οποίο τα ενώνει. Υπάρχει το κίνητρο, υπάρχουν τα πρόσωπα που επωφελούνται και υπάρχει ένα πλούσιο θύμα. Υπάρχει όμως και ο "άξονας", ο οποίος ενώνει όλους αυτούς που επωφελούνται εις βάρος του θύματος …Ο καθοριστικός παράγων, ο οποίος ακυρώνει κάθε άλλοθι που μπορούν να επικαλεστούν οι εγκληματίες. Από την εποχή του Μητσοτάκη μέχρι την εποχή του Γιωργάκη υπάρχει ένας κοινός εξωτερικός παράγοντας, ο οποίος φαίνεται ότι "κατευθύνει" τη συμμορία στο έγκλημα. Ποιος είναι αυτός; Η Goldman Sachs. Αν βρεθεί σχέση όλων των Ελλήνων πολιτικών, οι οποίοι έλεγχαν την πορεία της ελληνικής οικονομίας της μεταπολίτευσης με το "ευαγές" αυτό ίδρυμα, τότε σημαίνει πως όλοι αυτοί εκτελούσαν διατεταγμένη αποστολή.

Εμείς, απλά, για να δώσουμε την "άκρη" του νήματος, θα ξεκινήσουμε από ένα πρόσωπο, το οποίο μπορεί να τους καταδικάσει όλους αυτούς μαζί …Να τους "τσουβαλιάσει". Αρκεί να διερευνηθεί η σχέση της κυρίας Μιράντας Ξαφά με το ΔΝΤ, τη Goldman Sachs και τη Citibank και από εκεί το "κουβάρι" φτάνει εύκολα έξω από την πόρτα του Πεντελικού, όπου ο Γιωργάκης έπαιρνε μυστικές εντολές από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Goldman Sachs.

Από τη Μιράντα Ξαφά πηγαίνουμε στην εποχή των Swaps της Goldman Sachs και του Παπαδήμου, "περνάμε" στη περίοδο Αλογοσκούφη και του Δούκα της Citibank, για να καταλήξουμε και πάλι στη Goldman Sachs του μυστικού ραντεβού του Πεντελικού. Όλα τα ενδιάμεσα κενά μπορεί να τα "γεμίσει" ανά πάσα στιγμή μια δικαστική έρευνα. Ας δει τους Έλληνες "προσκεκλημένους" της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ όλα αυτά τα χρόνια και θα αποκτήσει μια ασφαλή εικόνα του "παζλ", το οποίο θα πρέπει να διερευνήσει. Αυτή είναι μια έρευνα, η οποία θα πρέπει κάποτε να πραγματοποιηθεί από νέους και άφθαρτους δικαστικούς, οι οποίοι δεν θα έχουν καμία σχέση με τη σημερινή "σαπίλα" της σημερινής παράλυτης και διεφθαρμένης Δικαιοσύνης.

Ο λαός πρέπει να δώσει "εντολή" σε μια "εργολαβική" Κυβέρνηση να συλληφθούν, να ανακριθούν και να δικαστούν όλοι οι υπεύθυνοι των κυβερνήσεων, που μας οδήγησαν στη σημερινή αθλιότητα …Να "ζητήσει", ως εντολοδότης και εργοδότης της "εργολαβικής" Κυβέρνησης, να συλληφθούν όλοι οι υπεύθυνοι πολιτικοί αρχηγοί από το 1989 και μετά. Γιατί μετά από αυτήν την ημερομηνία και όχι από το 1974, που είναι η τυπική έναρξη της περιόδου της "αμαρτωλής" μεταπολίτευσης; Γιατί τότε άλλαξε ο παγκόσμιος σχεδιασμός και οι νέοι Κυρίαρχοι του Κόσμου αποφάσισαν να "κατακτήσουν" τον κόσμο μέσω των δανείων και των χρεών.

Μέχρι το 1989 κυρίαρχες ήταν οι ιδεολογίες και οι παράμετροι, οι οποίες συνδέονταν με τον ιμπεριαλισμό και έκριναν τις ηγεσίες για τον πατριωτισμό τους ή την αξία τους, ήταν διαφορετικές. Μέχρι το 1989 οι προδότες λειτουργούσαν αποκλειστικά και μόνον με ιδεολογικά κριτήρια και ως εκ τούτου με αυτά κρίνονταν. Από το 1989 και μετά οι προδοτικές ηγεσίες κρίνονται μόνον για τις "κερκόπορτες" που άφηναν στην οικονομία και στους ανεξέλεγκτους δανεισμούς. Προτείνουμε λοιπόν να δικαστούν οι Κυβερνήσεις των πολιτικών ...αλλά και το δορυφορικό προσωπικό, το οποίο τους εξυπηρετούσε στην προδοσία τους.

Α) Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο Μητσοτάκης, ο Μάνος, ο Ανδριανόπουλος, ο Χριστοδούλου, ο Σουφλιάς ...και η Μιράντα Ξαφά.

Β) Η Κυβέρνηση Σημίτη. Ο Σημίτης, ο Παπαντωνίου, ο Παπαδόπουλος, ο Χριστοδουλάκης, ο Τσοχατζόπουλος, ο Λαλιώτης, ο Πάγκαλος, ο Βενιζέλος, ο Βερελής, ο Γιώργος Παπανδρέου, η Βάσω Παπανδρέου ...και ο Σκαρπέλης, ο Λάμπρου, ο Μανασής κλπ..

Γ) Η Κυβέρνηση Καραμανλή. Ο Καραμανλής, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Αλογοσκούφης, ο Δούκας, ο Παπαθανασίου, ο Λιάπης, ο Σουφλιάς, ο Παυλόπουλος, ο Βουλγαράκης ...και ο Βουρλούμης, ο Αράπογλου, ο Αθανασόπουλος κλπ..

Δ) Η Κυβέρνηση Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου, ο Παπακωνσταντίνου, ο Πάγκαλος, ο Βενιζέλος, ο Ραγκούσης, ο Λοβέρδος, ο Ρέππας ...και ο Νίκος Παπανδρέου, ο Τζαμάζ, ο γενικός διευθυντής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (Ο.Δ.ΔΗ.Χ) κ. Χριστοδούλου.

Συνένοχοι και συνεργάτες όλων αυτών είναι και όλοι οι Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδας για το επίμαχο χρονικό διάστημα …Όλοι αυτοί, οι οποίοι προτίμησαν να υπηρετήσουν τον μεγαλομέτοχο της Τράπεζας της Ελλάδας Ρότσιλντ και όχι τον ελληνικό λαό …Όλοι αυτοί, οι οποίοι άνοιξαν τον "ασκό του Αιόλου" της κερδοσκοπίας στην Ελλάδα …Αυτοί, οι οποίοι επέτρεψαν τη λεηλασία των πρώην δημόσιων τραπεζών από τυχοδιώκτες ιδιώτες, όπως είναι ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης και ο Σάλλας …Όλοι αυτοί, οι οποίοι επέτρεψαν να "μαγειρεύονται" τα δημοσιονομικά στοιχεία και οδηγούσαν στον ανεξέλεγκτο δανεισμό του κράτους από το διεθνές τοκογλυφικό κύκλωμα …Όλοι αυτοί, οι οποίοι επέτρεψαν στους εγχώριους τοκογλύφους να "λιώσουν" τους Έλληνες δανειολήπτες με τοκογλυφικά δάνεια …Όλοι αυτοί, οι οποίοι εξανέμισαν τον αποταμιευμένο ελληνικό πλούτο μέσω του εγκλήματος του Χρηματιστηρίου και της "φούσκας" των ακινήτων.

…Τα γνωστά "σκουπίδια" της Goldman Sachs και της εβραϊκής τοκογλυφίας. Παπαδήμος, Γκαργκάνας και Προβόπουλος.

Μαζί μ' αυτούς να συλληφθούν και να οδηγηθούν σε δίκη και οι ηγέτες της Δικαιοσύνης για την ίδια περίοδο. Όλοι εκείνοι οι "φύλακες", οι οποίοι δεν έκαναν το καθήκον τους και τους επέτρεψαν να γίνουν καθεστώς …και μάλιστα διεφθαρμένο καθεστώς. Να τιμωρηθούν οι Σανιδάδες, οι οποίοι αυθαίρετα, εξωδικαστικά και πάντα προκαταβολικά αποφάσιζαν πότε οι πολιτικοί ήταν ένοχοι και πότε αθώοι. Να τιμωρηθούν οι διάφοροι υπάλληλοι Κεδίκογλου με τους μυστηριωδώς εκατομμυριούχους πλην όμως άεργους γιους. Πρέπει οι Έλληνες να σηκώσουν επιτέλους την "πέτρα" της Μεταπολίτευσης, για ν' αποκαλυφθούν όλα τα "σκουλήκια", που "σάπισαν" την Ελληνική Δημοκρατία.

Πρέπει τα δικαστήρια να τους αντιμετωπίσουν όπως αντιμετωπίζονται τα μέλη μιας συμμορίας. Τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί. Να τους αντιμετωπίσουν ως μια οργανωμένη και κατευθυνόμενη εκ των ιμπεριαλιστών πολιτική "συμμορία", η οποία συνειδητά πρόδωσε την πατρίδα μας. Τα δικαστήρια να δουν τον "ρόλο" της κάθε ομάδας ξεχωριστά και στο τέλος να συνθέσουν ολόκληρο το "παζλ", για να δούμε τι ακριβώς έκαναν εις βάρος του λαού κατόπιν παραγγελίας των "αφεντικών" τους.

…Βούληση να υπάρχει και τα πάντα είναι εύκολα. Μπορεί η Δικαιοσύνη να ξεκινήσει από την αναζήτηση των περιουσιακών τους στοιχείων και αφού εξασφαλίσει εύκολα και γρήγορα τη σίγουρη καταδίκη τους, να την "παζαρέψει" με τις ομολογίες τους. Από τη στιγμή που μπορεί μόνον με τα περιουσιακά τους στοιχεία να τους καταδικάσει με τεράστιες ποινές, μπορεί να το διαπραγματευτεί με αντάλλαγμα τις γνώσεις τους. Μόνον με αυτήν τη γνώση μπορεί να συντεθεί το "παζλ" της σημερινής αθλιότητας.

3) Προστασία της εθνικής περιουσίας.

Σήμερα πραγματοποιείται ένα "πλιάτσικο" εις βάρος της περιουσίας του ελληνικού λαού. Μιλάμε για μια λεηλασία άνευ προηγουμένου …Μια αρπαγή, που όμοιά της είχε γευτεί ο ελληνικός λαός μόνον επί γερμανικής κατοχής. Υπό το πρόσχημα της ιδιωτικοποίησης και της ελεύθερης αγοράς αναγκάζουν τους Έλληνες να υποστούν μια απώλεια, η οποία μόνο με απευθείας στρατιωτική κατάκτηση μπορεί να συγκριθεί …Να υποστεί την απώλεια των κοινωνικών αγαθών, αλλά και την οικονομική ζημιά εξαιτίας της τεράστιας αξίας των ΔΕΚΟ που τα προσφέρουν. Οι ξένοι ιμπεριαλιστές, στηριζόμενοι στην άγνοια του ελληνικού λαού και την προδοσία των ηγεσιών του, αρπάζουν ό,τι πιο πολύτιμο έχουν οι Έλληνες.

Καθημερινά αποδεικνύεται ότι τα δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία δήθεν δίνουν στην Ελλάδα για "βοήθεια", δεν είναι τίποτε άλλο από "χάντρες" και "καθρεπτάκια", προκειμένου ν' αρπάξουν το αμύθητης αξίας ελληνικό δημόσιο κεφάλαιο …Το ίδιο κεφάλαιο, το οποίο κάποτε διεκδίκησε με τα όπλα και ο Χίτλερ. Η "σωτηρία" μας θα τους ενδιαφέρει μόνον μέχρι να μας αρπάξουν αυτά που μας ανήκουν και είναι πολύτιμα. Μόλις καταφέρουν και κάνουν τη δουλειά τους, θα μας αφήσουν στην τύχη, που περιμένει συνήθως τους τριτοκοσμικούς λαούς. Θα μας "διαγράφουν" τα χρέη, τα οποία πλέον δεν θα έχουν κανένα νόημα, γιατί απλούστατα δεν θα τους εξυπηρετούν πουθενά.

Για να το καταφέρουν αυτό, έχουν στήσει ολόκληρη "μηχανή" προπαγάνδας, προκειμένου να υποβαθμίσουν την αξία του δημοσίου κεφαλαίου και να "υπογραμμίσουν" την κακή δημόσια διαχείρισή του. Στόχος αυτών των γκεμπελίσκων είναι να επιτύχουν το δύσκολο. Να κάνουν αντιπαθή και ως εκ τούτου ανεπιθύμητη στον ελληνικό λαό αυτήν την περιουσία. Επενδύουν στην άγνοια του λαού, γιατί σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσαν να μας πάρουν ό,τι πολυτιμότερο έχουμε ως περιουσία και ό,τι πιο απαραίτητο διαθέτουμε να κληροδοτήσουμε στους απογόνους μας.

Μιλάμε για άγνοια και για προσχήματα, γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως μας τα εμφανίζουν. Αυτοί, μιλώντας για ιδιωτικοποίηση, μιλάνε για ξεπούλημα. Αυτοί, μιλώντας για ελεύθερη αγορά, μιλάνε για κατάκτησή της με τα δικά μας μέσα. Τα μονοπώλια της ΔΕΗ ή του ΟΤΕ είναι αρνητικά μόνον όταν ανήκουν στους "τεμπέληδες" Έλληνες …Όταν ανήκουν στους Γερμανούς, είναι "ευλογημένα" και προϊόντα "εξυπνάδας". Εκβιάζοντας λοιπόν και απειλώντας τον λαό, θέλουν ν' αρπάξουν χρυσοφόρο κεφάλαιο για ένα κομμάτι "ψωμί". Μέσω ενός εξευτελισμένου και απαξιωμένου Χρηματιστηρίου Αθηνών θέλουν να γίνονται οι "αποτιμήσεις" των αξιών, τις οποίες θ' αρπάζουν με εξωχρηματιστηριακές συμφωνίες.

Αυτά όλα λαός πρέπει να τα αντιμετωπίσει. Πρέπει να τα αντιμετωπίσει, δίνοντας μια ανάλογη "εντολή" σε μια "Εργολαβική Κυβέρνηση". Ιδιωτικοποίηση θέλουν; …Ναι λέμε εμείς. Πλήρη ιδιωτικοποίηση θέλουν; …Ναι —και πάλι— λέμε εμείς. Όμως, ιδιωτικός τομέας δεν είναι μόνον οι Γερμανοί άρπαγες. Ιδιωτικός τομέας είναι και το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα. Αυτό δεν το λέει κανένας, γιατί αυτό επιβάλουν τα αφεντικά τους. Αυτό είναι το ΜΥΣΤΙΚΟ της έπ’ άπειρον προστασίας της δημόσιας περιουσίας. Ιδιωτικοποίησή της με τον τρόπο που συμφέρει τον λαό και ο οποίος δεν μπορεί ν' ανατραπεί από κανέναν άρπαγα.

Η προστασία της εθνικής μας περιουσίας μπορεί να εξασφαλιστεί άπαξ και δια παντώς, μέσω του ασφαλιστικού μας συστήματος. Όμως, για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να γίνει μια ταυτόχρονη αναμόρφωση του. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας νέος γιγαντιαίος ασφαλιστικός φορέας, ο οποίος μέσα του να συμπεριλαμβάνει το σύνολο των εργαζομένων της χώρας …Το σύνολο σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού. Για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης το σημερινό δημόσιο κεφάλαιο να αποδοθεί μέσω των ασφαλιστικών ταμείων στο σύνολο του ελληνικού λαού.

Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να καταργηθούν όλα τα δευτερεύοντα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία έγιναν απλά και μόνον για λόγους προνομιακών διακρίσεων και εύνοιας ανάμεσα σε κάποιες συντεχνίες. Θα πρέπει να προσαρμοστούν οι εισφορές σε μια λογική της αγοράς και όχι ν' αναζητάται το κορόιδο, το οποίο θα πληρώνει για όλους τους υπόλοιπους, όπως συμβαίνει σήμερα με το ΙΚΑ. Το μελλοντικό ενιαίο ασφαλιστικό ταμείο θα πρέπει να είναι κοινό για όλους και ν' αποδίδει αυτά τα οποία προκύπτουν από τις εισφορές. Αυτή είναι η αναμόρφωση στην οποία αναφερόμαστε.

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον λόγο, για παράδειγμα, που υπάρχει ένα ΤΕΒΕ —ή όπως διαφορετικά θέλουν να το ονομάζουν— …Για να δίνουν κάποιοι τις μισές εισφορές από τους εργάτες και στο τέλος να εισπράττουν διπλάσιες συντάξεις; Για να κάνει τον "γενναιόδωρο" ένα ταμείο "μπατίρης" και στο τέλος να "φορτώνει" την πανάκριβη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των γηραιών ασφαλισμένων του στο ΙΚΑ; Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος ορισμός της κλοπής, τότε ποιος είναι. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Εργαζόμενοι άνθρωποι δεν είναι και οι εργοδότες αυτής της χώρας; Ας βάζουν τους εαυτούς τους πρώτους στη λίστα των ασφαλισμένων τους και ας πληρώνουν τις δικές τους εισφορές στο ίδιο ταμείο. Το ανάλογο μπορεί να συμβεί με όλα τα ταμεία.

Οι μηχανικοί ή οι δικηγόροι τι είναι; Εργαζόμενοι δεν είναι; Γιατί να μην μπουν σε ένα κοινό ταμείο για όλους τους εργαζομένους. Ας πληρώνουν ό,τι εισφορές θέλουν, διεκδικώντας ό,τι συντάξεις ή παροχές προκύπτουν από αυτές τις εισφορές. Τι φοβούνται; Μήπως τους ξεγελάσουν; Μήπως οι εργάτες ξεγελάσουν τους δικηγόρους; Μήπως οι εργάτες ξεγελάσουν τους μηχανικούς, επειδή δεν γνωρίζουν να χειρίζονται τα κομπιουτεράκια; Γιατί όλοι αυτοί επιθυμούν τόσο πολύ να έχουν τα δικά τους ταμεία; Για έναν πολύ απλό λόγο …Για να "φορτώνονται" στους άλλους. Αυτό γίνεται σήμερα.

Όλοι οι εργαζόμενοι πληρώνουν μόνοι τους τις εισφορές τους και οι πονηροί τις φορτώνουν σε "χαρτόσημα" στη δημόσια "λειτουργία". Όλοι οι εργαζόμενοι πληρώνουν μόνοι τους τις εισφορές τους και οι μηχανικοί και οι δικηγόροι θέλουν την υποχρεωτική "συμβολή" και των άλλων. Επειδή οι πολιτικοί είναι στην πλειοψηφία τους μηχανικοί και δικηγόροι, αποφάσισαν να βάλουν την κοινωνία να "υιοθετήσει" τις συντεχνίες τους. Σ' αυτόν τον στόχο ποιους έχουν ανάγκη για να τους στηρίξουν; Έχουν ανάγκη μια άλλη συντεχνία γνωστών "έξυπνων" …Τη συντεχνία των δημοσιογράφων …Των δημοσιογράφων, που κι αυτοί θέλουν να παίρνουν συντάξεις εξαιτίας "άλλων" …Εξαιτίας των καναλιών και των διαφημιστικών δαπανών των "άλλων". Αυτοί είναι οι "έξυπνοι" του ιδιωτικού τομέα σε μια κοινωνία "βλακών".

Ακόμα και οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να μπουν στο ίδιο ταμείο. Εργαζόμενοι δεν είναι; Εργοδότη δεν έχουν και οι ίδιοι; Αυτός ο εργοδότης τους δεν είναι υποχρεωμένος από τον νόμο να τους πληρώνει τις εισφορές; Τις αυξημένες συντάξεις ή τα προνόμια δεν τους τα δίνει ούτε τους τα αφαιρεί το ταμείο. Ο εργοδότης τους είναι αυτός που τους τα δίνει ή αυτός που τους τα αφαιρεί. Ό,τι αποδώσει αυτός ο εργοδότης στο ταμείο ως εισφορά, αυτό θα πάρουν οι εργαζόμενοι ως σύνταξη ή υπηρεσία. Άρα το πρόβλημα των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι ούτε το ενιαίο ταμείο ούτε η επιστήμη των μαθηματικών. Το πρόβλημα των δημοσίων υπαλλήλων είναι όχι, χάνοντας τις "πλάτες" του αφεντικού, χάνουν τη δυνατότητα να γίνονται κι αυτοί "μάγκες" με τα χρήματα των "άλλων" …Τα χρήματα αυτών, που παίρνει ο δικομματισμός και, κάθε φορά που θέλει "περήφανες" νίκες, μοιράζει επιδόματα στους υπαλλήλους του.

Αυτό το γιγαντιαίο ταμείο μπορεί ν' αποκτήσει ακλόνητα χαρακτηριστικά με πολύ απλά πράγματα. Δεν το "καταδικάζεις" να φορτώνεται ομολογιακά σκουπίδια και άρα να εξαρτάται από τις "εμπνεύσεις" των ηλιθίων τύπου Παπακωνσταντίνου. Δεν το "καταδικάζεις" ν' αγοράζει απλά ακίνητα και να εξαρτάται από τους ίδιους ηλίθιους, οι οποίοι μπορούν να ρίξουν την οικονομία και άρα και την αγορά των ακινήτων στα τάρταρα και να βυθίσουν τα ταμεία στη φτώχεια. Αυτά τα ταμεία τα συνδέεις με παραγωγικό κεφάλαιο ακλόνητης αξίας και μεγάλης εισπρακτικής δυνατότητας, το οποίο δεν επηρεάζεται από κανέναν παράγοντα. Αυτά τα ταμεία τα κάνεις "μοχλούς" ανάπτυξης με γιγαντιαίες επενδύσεις στις υποδομές, οι οποίες ναι μεν είναι κοινωνικού χαρακτήρα, αλλά παράλληλα έχουν μεγάλο εισπρακτικό ενδιαφέρον.

Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνεις όλους τους στόχους σου ταυτόχρονα …Το τερπνόν μετά του ωφελίμου, όπως θα έλεγαν οι αρχαίοι …ή έχεις καί την πίτα ολόκληρη καί τον σκύλο χορτάτο, όπως θα έλεγαν οι νεότεροι. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεις για πάντα τόσο τις συντάξεις των εργαζομένων όσο και την ίδια τη δημόσια περιουσία από κάθε είδους ιμπεριαλιστική απειλή. Κανένας δεν μπορεί να σε πιέσει για ιδιωτικοποίηση, γιατί εκ των δεδομένων τα ασφαλιστικά ταμεία ανήκουν στο ιδιωτικό τομέα. Τα ασφαλιστικά ταμεία δεν είναι κράτος. Τα ασφαλιστικά ταμεία μπορούν να "τρέξουν" τις μεγάλες ΔΕΚΟ με κριτήρια ιδιωτικοοικονομικά και ταυτόχρονα να προστατεύσουν τα κοινωνικά συμφέροντα. Γιατί; Γιατί οι πελάτες τους είναι ταυτόχρονα και ιδιοκτήτες τους. Πάντα η εταιρεία θα εξυπηρετεί το συμφέρον του ιδιοκτήτη, αλλά ποτέ η διαχείριση δεν θα στρέφεται εναντίον του ίδιου του αφεντικού της.

ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΟΥΘ, ΕΛΠΕ, Αττική Οδός, Εθνικές Οδοί, Γέφυρα του Ρίο, Χρυσωρυχεία Χαλκιδικής κλπ., θα μπορούν να περιέλθουν στα χέρια του ασφαλιστικού μας Μεγαταμείου και να παραμείνουν για πάντα στην υπηρεσία των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Να περιέλθουν άμεσα, εφόσον ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης του —και άρα το ελληνικό κράτος— είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης τους και άρα μπορεί να γίνει άμεση μεταβίβαση των τίτλων ιδιοκτησίας, χωρίς να μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Γερμανοί άρπαγες να θέσουν την παραμικρή αμφισβήτηση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στη Δύση της ελεύθερης οικονομίας τα ασφαλιστικά ταμεία είναι μεγαλομέτοχοι ακόμα και πολυεθνικών εταιρειών. Γιατί οι ασφαλισμένοι της Βρετανίας να "ακουμπάνε" στην ασφάλεια μιας BP και οι Έλληνες ασφαλισμένοι να μην "ακουμπούν" σ' αυτήν μιας ΔΕΗ; Αύριο κιόλας μπορεί να γίνει αυτό …Να μην στερηθούν οι Έλληνες τη σύνταξή τους ή την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη στον αιώνα τον άπαντα …Να μην εξαρτώνται ποτέ από το κράτος και τους διεθνείς τοκογλύφους.

Από εκεί και πέρα να λειτουργούν όλα με τους όρους της ελεύθερης οικονομίας. Ας ανήκουν οι μεγάλες ΔΕΚΟ στο ασφαλιστικό σύστημα και όποιος ξένος νιώθει ισχυρός, ας έρθει να τις συναγωνιστεί στην αγορά …Όλοι αυτοί οι "έξυπνοι", οι οποίοι σήμερα εμφανίζονται "ανταγωνιστικοί" και ως μοναδικό τους στόχο έχουν ν' αρπάξουν "κοψοχρονιά" το αμύθητης αξίας κεφάλαιο του ελληνικού λαού …Το κεφάλαιο, το οποίο πληρώθηκε με άπειρες θυσίες, για να έρχεται σήμερα ο Τσαμάζ και να κάνει τον "μεγιστάνα" με τα χρήματα ενός λαού, ο οποίος βγαίνει στους δρόμους και στις πλατείες από την πείνα …Ο χαφιές της Ντόιτσε Τέλεκομ, που έμαθε να γεύεται τα "μεγαλεία" του Κόστα Ναβαρίνο την ώρα που οι Έλληνες ζουν έναν πραγματικό εφιάλτη στερήσεων ακόμα και των πλέον βασικών αγαθών.

4) Απαλλαγή από το απεχθές χρέος.

Πριν πούμε οτιδήποτε άλλο για την υπόθεση του χρέους, θα κάνουμε μια διευκρίνιση, γιατί πολλά λέγονται για το νόμισμα …Πολλά και ψευδή, τα οποία έχουν ως στόχο να αποπροσανατολίσουν και να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Όποιος αμφισβητεί το χρέος, δεν σημαίνει ότι αμφισβητεί τη νομισματική ένωση. Όποιος αμφισβητεί το χρέος, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μιλάει για χρεοκοπία της χώρας …και πολύ περισσότερο δεν σημαίνει ότι μιλάει για επιστροφή στη δραχμή.

Τόσο η χρεοκοπία όσο και η δραχμή είναι επιλογές, οι οποίες μπορούν να μπουν σε ένα "τραπέζι" διαπραγματεύσεων, αλλά όχι και οι μοναδικές. Απλά, επειδή, παρ' όλο που μπορεί να είναι συμφέρουσες για τον ελληνικό λαό, αλλά είναι παντελώς εχθρικές προς το περιβάλλον των δανειστών μας, είναι τελευταίες και όχι πρώτες. Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι τη στιγμή αυτή συμφέρει τους Έλληνες μια πολύ συγκεκριμένη επιλογή. Η επιλογή της μάχης μέσα στη ζώνη του Ευρώ …Η επιλογή του καθορισμού του πραγματικού μας χρέους εντός του περιβάλλοντος του Ευρώ.

Άποψή μας είναι ότι η μάχη πρέπει να γίνει μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εντός της ζώνης του Ευρώ. Η Ελλάδα θα ζημιωθεί, αν σήμερα φύγει από μόνη της από την Ε.Ε. και το Ευρώ. Θα ζημιωθεί κυρίως ηθικά, εφόσον σε μια τέτοια περίπτωση απεμπολεί τα δίκια της. Στην πραγματικότητα θα "αυτοκτονήσει", γιατί από κατήγορος —και με δικαιώματα γι' αποζημίωση από τους άπληστους "συνεταίρους" της— θα μετατραπεί σε κατηγορούμενο και θύτη, εφόσον θα απειλήσει το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα και την κοινή ευρωπαϊκή προοπτική. Θα χάσει το δικαίωμα ν' αγωνιστεί για το δίκιο της υπό το νομικό πλαίσιο που ισχύει για την "πλατφόρμα" πάνω στην οποία αδικήθηκε. Θα χάσει τα δικαιώματά της ως "Ευρωπαία", που αδικήθηκε από απατεώνες "Ευρωπαίους" και θα πάει στο "περιθώριο" σαν μια γραφική και γελοία "Βαλκάνια". Σε αυτήν την περίπτωση θα κινδυνεύσει πραγματικά, γιατί θα νομιμοποιήσει τα θηρία να της επιτεθούν, αποκρύπτοντας τα εγκλήματά τους.

Τι προτείνουμε λοιπόν; Το ελληνικό κράτος να ζητήσει ειδικό άτοκο "δανεισμό", ο οποίος απλά θα υπάρχει "λογιστικά". Έναν "παγωμένο" δανεισμό μέχρι να ολοκληρωθεί η "καταγγελία" του. Να "δανείζεται" τυπικά τα χρήματα, αλλά να μην αποδίδονται στους "επενδυτές" των ελληνικών ομολόγων. Να υπάρχουν, αλλά να μην μοιράζονται. Γιατί; Για να μην σημειωθεί πιστωτικό "συμβάν", αλλά ταυτόχρονα τα χρήματα να μην εκταμιεύονται. Αυτή είναι μια συνήθης διαδικασία, η οποία στην οικονομία ονομάζεται "κατακράτηση πληρωμών" και όχι "στάση πληρωμών". Όπως συμβαίνει με έναν ιδιώτη, ο οποίος, όταν αρνείται τη νομιμότητα μιας πληρωμής, καταβάλει το ποσόν που αμφισβητεί ότι χρωστά στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, προκειμένου να μην υποστεί τις συνέπειες της άρνησης πληρωμής μέχρι να ελεγχθεί η νομιμότητα της άποψής του.

Από τη στιγμή που θα συμφωνηθεί αυτό, ώστε ν' αποκλειστεί το ενδεχόμενο του πιστωτικού "συμβάντος", η Ελλάδα θα πρέπει να μπει στην ουσία του προβλήματος του χρέους της. Το πρώτο, που πρέπει να κάνει η Ελλάδα, είναι να απαιτήσει να συμφωνηθεί από όλους τους εμπλεκομένους πως, υπό τις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσης, δεν μπορεί ένα "κούρεμα" των ομολόγων να προκαλεί πιστωτικό "συμβάν". Να πάψει, δηλαδή, να απειλείται η Ελλάδα σε περίπτωση που καταφύγει σε λύσεις κοινές για όλα τα πρόσωπα, τα οποία εμπλέκονται σε οικονομικές δοσοληψίες, είτε αυτά είναι φυσικά είτε νομικά.

Δεν υπάρχει "συμβάν" με το "κούρεμα". Όποιος απειλεί την Ελλάδα με τέτοιο συμβάν, είναι εγκληματίας και εκβιαστής. Δεν μπορεί ένα ομολογιακό "δάνειο" να αντιμετωπιστεί ως πραγματικό δάνειο και άρα ν' αποπληρωθεί στο ακέραιο, όταν οι συνθήκες είναι απαγορευτικές. Αυτό το λέει ο ορισμός των ομολόγων και όχι οι Έλληνες …Ο ορισμός εκείνος, που θέλει την απόδοσή τους να είναι μεταβλητή …Ο ορισμός εκείνος, που θέλει τις προηγούμενες αποδόσεις να μην αποτελούν εγγυήσεις για τις μελλοντικές αποδόσεις. Επενδύσεις είναι τα ομόλογα και όχι δάνεια …Προσδοκώμενες αποδώσεις έχουν και όχι υποχρεωτικούς τόκους.

Κανένας ιδιώτης, ως εκδότης ομολόγων, δεν θα πλήρωνε στο ακέραιο τα ομόλογά του, αν δεν ήταν σε θέση να το κάνει. Γιατί; Γιατί κανένας ιδιώτης δεν θα έδινε σε έναν επενδυτή "συνέταιρό" του μερίδιο από κέρδη, τα οποία δεν υπήρχαν. Ποτέ δεν θα ξεπουλούσε την προσωπική του περιουσία, για να δώσει αυτά τα ανύπαρκτα "κέρδη". Δεν υπάρχει επιχείρηση στον κόσμο, που να το έχει κάνει αυτό …Ιδιωτική επιχείρηση, η οποία δεν προστατεύεται από κανενός είδους ασυλία. Φανταστείτε πόσο εγκληματικό είναι αυτό, το οποίο γίνεται στην Ελλάδα …Η Ελλάδα, η οποία πληρώνει σε άπληστους "συνεταίρους" κέρδη, τα οποία δεν υπάρχουν, τη στιγμή που ο λαός της υποφέρει και η ίδια ως κράτος προστατεύεται από άπειρες ασυλίες.

Όμως, η Ελλάδα είναι ένα μη φυσικό πρόσωπο. Δεν αποφασίζει μόνη της. Οι ηγέτες της αποφασίζουν. Άρα; Άρα λοιπόν είναι δεδομένο πως, όταν υπάρχουν Έλληνες ηγέτες, οι οποίοι υπόσχονται στους τοκογλύφους να τους πληρώσουν τα ομόλογα στο ακέραιο, δεν είναι απλά βλάκες …Είναι καθαρά προδότες …Είναι πληρωμένοι προδότες, εφόσον είναι βέβαιον ότι, για να μην δρουν όπως θα δρούσε ο τελευταίος ιδιώτης, από κάπου τα "παίρνουν" …Από κάπου παίρνουν προμήθεια γι' αυτά τα οποία καί παράλογα καί παράνομα ξεπληρώνουν …Σε μυστικά γραφεία υπολογίστηκαν πόσα θα έχαναν οι τοκογλύφοι από νόμιμα "κουρέματα" και άρα πόσα θα έδιναν για να τ' αποφύγουν …Απλά πράγματα.

Το "κούρεμα" είναι νόμιμο και δεν καθιστά αυτόν που το κάνει ούτε απατεώνα ούτε αναξιόπιστο για τις αγορές. Κάποτε οι Έλληνες θεωρούσαν ότι μπορούν να πληρώσουν αυτές τις αποδόσεις και σήμερα δεν μπορούν. Υπόσχονταν, χωρίς να γνωρίζουν το ζοφερό μέλλον και άρα έγινε αυτό, το οποίο προβλέπει ο ορισμός του τραπεζικού προϊόντος, που λέγεται "ομόλογο" …Απλά πράγματα. Αυτά δεν ήταν δικά τους "κόλπα". Αυτά ήταν "κόλπα" των τοκογλύφων …Οι τοκογλύφοι ανάγκαζαν τους Έλληνες να εκδίδουν ομόλογα, τα οποία γνώριζαν ότι σε κάποια στιγμή δεν θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν …Οι τοκογλύφοι τους ανάγκαζαν να εκδίδουν "αέρινα" ομόλογα και όχι να παίρνουν κανονικά και άρα ενυπόθηκα δάνεια.

Κόλπα των "τίμιων" τοκογλύφων ήταν όλα αυτά και όχι των "απατεώνων" Ελλήνων. Γιατί; Για να παριστάνουν τους επενδυτές και όχι τους τοκογλύφους δανειστές. Για να κρύβουν τα δάνεια, τα οποία σε διαφορετική περίπτωση θα εξαντλούσαν το χαμηλό πιστωτικό όριο της χώρας, το οποίο δεν τους συνέφερε, τη στιγμή που ήθελαν να "σπρώχνουν" διαρκώς νέα ποσά. Ταυτόχρονα, κρυπτόμενοι σαν "επενδυτές" πίσω από την έννοια της "επένδυσης", κατόρθωναν και διεκδικούσαν αποδόσεις, οι οποίες, αν αποτυπώνονταν σε τόκους, θα ήταν παράνομες και κάποιοι "δανειστές" μας θα έπρεπε να πάνε στη φυλακή για τοκογλυφία. Σήμερα η Ελλάδα δεν μπορεί να προσφέρει αυτήν την απόδοση και είναι στη δική της ευχέρεια —και χωρίς καμία νομική συνέπεια— ν' αποφασίσει πόση "απόδοση" μπορεί να πληρώσει. Το "κούρεμα", δηλαδή, είναι νόμιμο και προκύπτει από την ίδια τη φύση του ομολόγου.

Είναι στο "χέρι" της Ελλάδας ν' αποφασίσει αν το ομολογιακό της "χρέος" είναι αυτό το οποίο αναγράφεται πάνω στα ομόλογα ή κάποιο μικρό —ή πολύ μικρό— ποσοστό του. Αυτό σημαίνει ότι το "χρέος" της Ελλάδας μπορεί να μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, χωρίς να σημειωθεί πιστωτικό "γεγονός". Από εκεί και πέρα οι Έλληνες πρέπει να κάνουν αυτό, το οποίο κάνει κάθε νοικοκύρης, ο οποίος έχει προδοθεί από τους διαχειριστές του. Όλο το μυστικό της "αποδόμησης" του ελληνικού χρέους βρίσκεται στον τρόπο "δόμησής" του.

Αν το χρέος "δομήθηκε" παράνομα, πρέπει να δούμε ποιοι παρανόμησαν —για να δούμε ποιοι είναι οι υπεύθυνοι—, ώστε αυτοί να φέρουν το βάρος της αποζημίωσης των εξαπατημένων επενδυτών. Αν δομήθηκε παράνομα, υπάρχει εξαπάτηση και άρα υπάρχουν νόμιμες διεκδικήσεις από την πλευρά των εξαπατηθέντων. Ήταν λοιπόν οι Έλληνες αυτοί, οι οποίοι "εξαπάτησαν" τους κοινούς επενδυτές ελληνικών ομολόγων ή κάποιοι άλλοι; Ήταν οι Έλληνες εκείνοι, οι οποίοι "μαγείρευαν" τα δημοσιονομικά τους στοιχεία ή κάποιοι άλλοι;

Όλο το μυστικό της παρανομίας του ελληνικού χρέους πρέπει ν' αναζητηθεί στην περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων …Στην περίοδο εκείνη, την οποία ΔΕΝ "γνωρίζει" η ελληνική Δικαιοσύνη …Στην περίοδο της ανάγκης του ελληνικού κράτους για χρήμα …Στην περίοδο του έντονου δανεισμού … Εκεί που αναζητήθηκε η "βοήθεια" της Goldman Sachs. Όλοι οι υπεύθυνοι εκείνου του swap πρέπει να δικαστούν, για να βρεθεί η απάτη …Όλοι …Από τους υπεύθυνους της εταιρείας μέχρι τους Έλληνες προδότες πολιτικούς, αξιωματούχους και συμβούλους.

Ό,τι επιπλέον "δανεισμός" προέκυψε από εκείνο το swap, απλά να μην πληρωθεί από τους Έλληνες. Δεν πρέπει να πληρωθεί, γιατί είναι παράνομος. Όσοι έχουν νόμιμα δικαιώματα, ας στραφούν εναντίον αυτών που τους εξαπάτησαν. Η Ελλάδα είναι θύμα αυτής της εξαπάτησης και όχι θύτης. Την Ελλάδα τη χρησιμοποίησαν για να τους εξαπατήσουν και δεν τους εξαπάτησε η ίδια. Είχε οικονομική ζημιά η Ελλάδα, εξαιτίας εκείνης της πρακτικής. Μαζί με τους επενδυτές-θύματα αυτής της κατάστασης πρέπει και η ίδια η Ελλάδα να στραφεί εναντίον της Goldman Sachs.

Μια "εργολαβική" Κυβέρνηση πρέπει να κάνει μήνυση στην Goldman Sachs για τα χρήματα που της "έφαγε" και για την περιπέτεια στην οποία την έβαλε. Αποδεδειγμένα η εταιρεία αυτή έλαβε πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ, για να "κρύψει" παράνομα ένα δις χρέους …Να κρύψει ένα ποσό, το οποίο αλλοίωνε την πιστοληπτική εικόνα της χώρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον των επενδυτών. Μια καταδικαστική απόφαση εις βάρος της Goldman Sachs ανοίγει τον δρόμο για τις αποζημιώσεις των θυμάτων της …Των θυμάτων, τα οποία "εξαπατήθηκαν" με τα ελληνικά ομόλογα από τους διαχειριστές τους και όχι από τους εκδότες τους.

Αυτό, το οποίο γίνεται σήμερα, είναι τουλάχιστον εγκληματικό. Ο Παπανδρέου, ο οποίος "διαβεβαιώνει" τους τοκογλύφους ότι θα πληρωθούν στο ακέραιο για τα ομόλογά τους, δικαιούται την κρεμάλα. Είναι τραγικό και μόνον να σκεφτεί κάποιος ότι απειλεί να μπλέξει τις μελλοντικές γενιές των Ελλήνων σε τρομερά χρέη, για να ξεπληρώσει στους τοκογλύφους κέρδη, τα οποία ποτέ δεν υπήρξαν. Ξεπουλάει την πατρίδα των μελλοντικών Ελλήνων, για να καρπωθεί ο ίδιος και η οικογένειά του τη μεγάλη προμήθεια που του υποσχέθηκαν …Μιλάμε καθαρά για προδοσία.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι, αν ένα μεγάλο μέρος τού χρέους "κουρευτεί" και ένα άλλο μέρος του αποδειχθεί παράνομο, αλλάζει άρδην η εικόνα της Ελλάδας. Η Ελλάδα παύει να είναι το μαύρο "πρόβατο" της Ευρωπαϊκής Ένωσης …Παύει να είναι ο ασθενής "κρίκος" της παγκόσμιας οικονομίας. Ακόμα και η πιστοληπτική της ικανότητα αλλάζει με βάση αυτά τα νέα δεδομένα. Όχι απλά θα μπορεί να επιστρέψει στις αγορές, αλλά θα είναι από τους πλέον ασφαλείς "πελάτες".

Σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα χρειαστεί ποτέ να ξεπουλήσουμε το δημόσιο κεφάλαιο και ταυτόχρονα θα μπορέσουμε να "ξαναχτίσουμε" το κοινωνικό κράτος, το οποίο διέλυσαν οι προδότες. Χωρίς τους τόκους των παράνομων δανείων, το σύνολο των προϋπολογισμών του μέλλοντος θα είναι πλεονασματικοί. Χωρίς τους τόκους των δανείων δεν χρειάζεται καν να δανειζόμαστε για τη λειτουργία του κράτους.

5) Εθνική άμυνα απέναντι στους ιμπεριαλιστές και τοκογλύφους.

Όταν ένας ιδιώτης αντιλαμβάνεται απειλή από μια ομάδα προσώπων, η οποία δρα "συντονισμένα" και με κοινό στόχο την απειλή, είτε της ζωής του είτε των συμφερόντων του, πηγαίνει στον εισαγγελέα και καταγγέλλει τη "συμμορία". Ο "συντονισμός" των ενεργειών και ο κοινός στόχος των εγκληματιών στοιχειοθετεί με απόλυτο τρόπο την κατηγορία της σύστασης συμμορίας και αυτό από μόνο του είναι μια κακουργηματική πράξη. Ο νόμος τα έχει προβλέψει όλα. Δεν χρειάζεται αυτοί οι "συμμορίτες" να είναι επίσημοι εχθροί κάποιου. Μπορούν να είναι ακόμα και συγγενείς, φίλοι ή και γείτονες. Αυτά, τα οποία αναζητά ο νόμος, για να τους κατατάξει σε έναν νομικό όρο —όπως είναι η σύσταση συμμορίας— είναι πολύ συγκεκριμένα και δεν έχουν σχέση με τις ιδιαίτερες συγγενικές ή φιλικές σχέσεις, οι οποίες μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν μεταξύ των εμπλεκομένων.

Τη δυνατότητα, που δίνει ο νόμος σε ένα φυσικό πρόσωπο, να αμυνθεί απέναντι σε ομαδικές "επιθέσεις", τη δίνει και σε ένα μη φυσικό πρόσωπο …Μη φυσικό πρόσωπο είναι και ένα κράτος. Ένα κράτος λειτουργεί ως ζων οργανισμός και ως εκ τούτου απειλείται και το ίδιο με "θάνατο", όταν καταστραφούν οι ζωτικές λειτουργίες του. Ένα κράτος έχει ζωτικά συμφέροντα να υπερασπιστεί και ως εκ τούτου έχει εχθρούς, οι οποίοι απειλούν αυτά τα συμφέροντα. Όπως λοιπόν στην περίπτωση του ιδιώτη μπορεί να καταγγελθεί μια συμμορία για ενέργειες εις βάρος του, έτσι και στην περίπτωση του κράτους μπορεί να καταγγελθεί ένα άλλο κράτος για τους ίδιους λόγους.

Δεν έχει σημασία αν επισήμως το κράτος αυτό δεν είναι δηλωμένος "εχθρός". Ακόμα και "σύμμαχος" ή "εταίρος" σε μια "Ένωση" να είναι, ο νόμος αναζητά στοιχεία της συμπεριφοράς του, για ν' αποφανθεί αν πραγματικά είναι "φίλος" ή "εχθρός" τού καταγγέλοντα. Αν, δηλαδή, ένα κράτος διαπιστώσει συντονισμένες ενέργειες εις βάρος των συμφερόντων του από ανθρώπους, οι οποίοι είναι ξένοι υπήκοοι και ταυτόχρονα συνδέονται με τις μυστικές υπηρεσίες του κράτους στο οποίο ανήκουν, αντιλαμβανόμαστε ότι στην περίπτωση αυτήν δεν μιλάμε απλά για σύσταση συμμορίας …Μιλάμε για πολεμική επίθεση ενός κράτους σε ένα άλλο.

Η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή βρίσκεται υπό καθεστώς επίθεσης από τη Γερμανία. Η Γερμανία στην πραγματικότητα διέπραξε την υπέρτατη ΥΒΡΗ εις βάρος της Ελλάδας. Δεν της επιτέθηκε καν με συμβατικό τρόπο, ώστε να της δώσει ένα στοιχειώδες δικαίωμα ν' αμυνθεί. Η Γερμανία άνοιξε την "πόρτα" της Ελλάδας με την ταπεινότητα ενός φίλου, ο οποίος, λόγω "συνεταιρισμού", ζητάει "πρόσβαση" σε υποδομές και στη συνέχεια διέπραξε τα αίσχη μέσα σ' αυτήν. Έκλεψε ό,τι υπήρχε, βίασε τους ιδιοκτήτες και απειλεί με θάνατο τα παιδιά τους …Αυτό ακριβώς έγινε.

Η Γερμανία, εκμεταλλευόμενη την πίστη του ελληνικού λαού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπήκε σαν "φίλος" στην Ελλάδα και φέρεται ως "εισβολέας". Μπήκε από ανοικτές "πόρτες" και αρπάζει και καταστρέφει ό,τι βρίσκει μέσα στην αφελή Ελλάδα, η οποία την εξέλαβε σαν "εταίρο" στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπήκε με τις εμπορικές παράγκες τύπου Lidl, Praktiker, Mediamarkt κλπ. και αφού κατάφερε και κατέστρεψε την τοπική παραγωγή, οδηγώντας χιλιάδες Έλληνες στην ανεργία, έρχεται σήμερα και τους ζητάει την ίδια την πατρίδα τους. Η γνώση των όσων προηγήθηκαν αποδεικνύει ότι η Γερμανία μπήκε στην Ελλάδα με συγκεκριμένο σχέδιο. Με απόλυτα συντονισμένες ενέργειες καταφέρνει και επωφελείται μονίμως εις βάρος της Ελλάδας.

Αυτό ακριβώς είναι το ερώτημα, στο οποίο θα πρέπει εμείς οι Έλληνες —αλλά και τα διεθνή δικαστήρια— να βρούμε την απάντηση. Η Γερμανία επωφελείται εξαιτίας της ανικανότητας της Ελλάδας ή μήπως εξαιτίας της προδοσίας, την οποία η ίδια μεθόδευσε; Αν μια μελλοντική "εργολαβική" Κυβέρνηση μπορέσει ν' αποδείξει ότι οι Έλληνες εκείνοι, οι οποίοι κάνουν "λάθη" εις βάρος της Ελλάδας, έχουν ειδικές σχέσεις με τη Γερμανία και τις μυστικές της υπηρεσίες, αυτό τι σημαίνει; Αν τα "λάθη" αυτά —εντελώς "συμπτωματικά"— οδηγούν με τέλειο τρόπο σε μια "κορύφωση" μιας αρνητικής κατάστασης, πώς μπορούν να αξιολογηθούν; Ως τυχαία; Η τύχη, δηλαδή, μόνον τη Γερμανία ευνοεί και κανέναν άλλον;

Τι ισχυριζόμαστε εμείς και θα πρέπει κάποια μελλοντικά διεθνή δικαστήρια να εξετάσουν; Ότι η "επίθεση" της Γερμανίας έγινε με έναν πολύ ύπουλο τρόπο. Η Γερμανία, χρησιμοποιώντας διεφθαρμένους Έλληνες προδότες, παγίδευσε την Ελλάδα. Την παγίδευσε σε έναν ιδιόμορφο οικονομικό πόλεμο, εκμεταλλευόμενη με τρόπο εγκληματικό την Ευρωπαϊκή Ένωση. Την παγίδευσε όπως παγιδεύει ένας πονηρός έμπορος έναν αφελή νοικοκύρη.

Ο αναγνώστης μπορεί να καταλάβει τι γινόταν για σχεδόν δύο δεκαετίες. Οι ιμπεριαλιστές και τοκογλύφοι είχαν διαφθείρει την ηγεσία του ελληνικού κράτους και έλεγχαν την καταναλωτική του συμπεριφορά, προκειμένου να του δημιουργήσουν το υπέρογκο χρέος, το οποίο στο τέλος θα τον κατέστρεφε. "Λάδωναν" τις ηγεσίες, για να το εξαναγκάζουν σε αγορές των "αιώνων" με τιμές "χιλιετίας".

Είναι σαν να πηγαίνεις για ψώνια στο μαγαζί ενός εμπόρου, στον οποίο έχεις δώσει να διαχειρίζεται την πιστωτική σου κάρτα. Σε βάζει να κάνεις συνέχεια αγορές και σε αναγκάζει να ξοδέψεις ακόμα κι αυτά που δεν πρέπει. Όταν φτάσεις στα "όρια" σου, σε πηγαίνει στους κολλητούς του τοκογλύφους, για να πάρεις νέα χρήματα με ακόμα πιο απεχθείς όρους, ώστε να ξαναμπείς στο "μαγαζί" του. Αυτό έκανε η Γερμανία και αυτό είναι που την "αποκαλύπτει". Την αποκαλύπτει ο απόλυτος και αναμφισβήτητος "συντονισμός" των ενεργειών …Ο "συντονισμός" ενεργειών, οι οποίες αρχικά αποδυνάμωσαν το ελληνικό κράτος και σήμερα το εμφανίζουν σαν ανοχύρωτη "λεία" στις αρπακτικές "ορέξεις" των Γερμανών.

Τον ΟΤΕ οι Γερμανοί της Deutsche Telekom τον αγοράζουν σήμερα στην "ξεφτίλα", αφού πρώτα τον αποδυνάμωσαν με τις προμήθειες της SIEMENS. Η γερμανική Fraport θα προσπαθήσει να εξαγοράσει επίσης με δικά μας χρήματα το Αεροδρόμιο της Αθήνας, αφού πρώτα μας λεηλάτησε η δήθεν κατασκευαστική Hochtief. Η Deutsche Bahn της Γερμανίας θα εξαγοράσει επίσης με δικά μας χρήματα τον ΟΣΕ, τον οποίον πρώτα διέφθειραν και λεηλάτησαν με τις προμήθειές τους όλοι οι Γερμανοί προμηθευτές του από τη Siemens μέχρι την HDW και Ferrostaal και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι.

Μυστικοί πράκτορες των γερμανικών υπηρεσιών, οι οποίοι παρίσταναν τα στελέχη των γερμανικών επιχειρήσεων, "βομβάρδισαν" στην κυριολεξία τη χώρα με διαφθορά, αναίτια δάνεια, υπερτιμολογημένες προμήθειες και τεχνολογική "σαβούρα" …Πολύ "σαβούρα". Σε συνεργασία με δωσίλογους, οι οποίοι παρίσταναν τους Έλληνες πολιτικούς και αξιωματούχους, δημιούργησαν τις συνθήκες εκείνες, οι οποίες σήμερα την απειλούν με την απόλυτη καταστροφή. Μιλάμε για πραγματικό πολεμικό σχέδιο, το οποίο ήταν τέτοιο ακόμα και στις λεπτομέρειές του …Ακόμα και τα πρόσωπα, τα οποία συμμετείχαν στη σημερινή προδοσία, ήταν φυσικοί απόγονοι των παλαιών δωσίλογων των Ναζί …Άνθρωποι όπως ο Χριστοφοράκος, ο Λαμπράκης, ο Σημίτης και άλλοι.

Αυτοί λοιπόν μπήκαν στην Ελλάδα και με τη βοήθεια των δωσίλογων συνεργατών τους τη διέλυσαν. Με επικεφαλής τη SIEMENS, για την οποία πραγματικά δεν γνωρίζουμε αν στο διοικητικό της μέρος είναι μια απλή εμπορική και βιομηχανική εταιρεία ή ένας απόλυτα εξειδικευμένος "βραχίονας" των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, λεηλάτησαν τα πάντα, διαφθείροντας τους πάντες. Δεν υπάρχει γερμανική εταιρεία, η οποία να βρίσκεται στο "ταμπλό" του γερμανικού χρηματιστηρίου, που να μην κατηγορείται για διαφθορά στην Ελλάδα. Αυτά δεν τα ισχυριζόμαστε εμείς επειδή είμαστε καχύποπτοι και κακόπιστοι …Αυτά τα επιβεβαιώνουν τα ίδια τα γερμανικά δικαστήρια.

Ό,τι διεκδίκησαν οι Γερμανοί, αλλά δεν κατόρθωσαν να κρατήσουν με τα όπλα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το διεκδικούν τώρα με διαφθορά και λεηλασία. Μιλάμε για απίθανα πράγματα …Για πράγματα, τα οποία θα δικαιολογούσαν προσφυγή της Ελλάδας στα διεθνή δικαστήρια για απρόκλητη πολεμική επίθεση από υποτιθέμενη σύμμαχο χώρα. Μιλάμε για πραγματική τραγωδία. Ό,τι δημιούργησαν οι Έλληνες μετά την καταστροφή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έρχονται οι Γερμανοί να το αρπάξουν. Αυτοί, οι οποίοι, φεύγοντας από την Ελλάδα, δεν άφησαν πέτρα πάνω στην πέτρα και ποτέ δεν αποζημίωσαν για τις καταστροφές τον ελληνικό λαό, έρχονται σήμερα κι αρπάζουν ό,τι έχτισαν οι Έλληνες πάνω στα συντρίμμια που άφησαν πίσω τους.

Όλα αυτά αρχίζουν και "ξετυλίγονται" σε κοινή θέα, αν γνωρίζει κάποιος από πού να ξεκινήσει. Το "κλειδί" σε όλη αυτήν την κατάσταση είναι ένα πολύ συγκεκριμένο πρόσωπο …Ένας "κολλητός" της ναζίστριας Μέρκελ —…Της Μέρκελ, η οποία, ως ηγέτης της Γερμανίας, επιτέθηκε στην Ελλάδα και τους Έλληνες …Της Μέρκελ, η οποία είναι η αγαπημένη της υβρίστριας του ελληνισμού και του ανθρώπινου πολιτισμού εφημερίδας Bild—. Το πρόσωπο, το οποίο αναζητούμε, είναι ένα …Είναι ο Τζόζεφ Άκερμαν. Γιατί είναι σημαντικός; Γιατί είναι ο βασικός "κόμβος" ολόκληρου του σχεδιασμού. Συνδυάζει εκείνες τις ιδιότητες, οι οποίες μας επιτρέπουν να δικαιολογήσουμε νομικά τη γερμανική "επίθεση" …Εκείνες τις ιδιότητες, οι οποίες δικαιολογούν το παράδειγμα του εμπόρου —που διαχειρίζεται την εθνική πιστωτική μας "κάρτα"— και του τοκογλύφου ταυτόχρονα.

Γιατί καλύπτει όλα αυτά τα "προαπαιτούμενα" ο Άκερμαν; Γιατί είναι διοικητής της Ντόιτσε Μπανκ, η οποία είναι ένας από τους κύριους τοκογλύφους, που "δάνειζαν" στην Ελλάδα, ώστε να καταναλώνει. Ταυτόχρονα είναι και αξιωματούχος της Siemens, η οποία διέφθειρε τους πάντες στην Ελλάδα, προκειμένου οι Έλληνες όχι μόνον ν' αγοράζουν πανάκριβα τα υπερτιμολογημένα προϊόντα της, αλλά και ν' αγοράζουν ακόμα και όταν αυτό ήταν "εκκωφαντικά" περιττό. Ο Άκερμαν είναι το κατά τον νόμο υπεύθυνο στέλεχος της Siemens, το οποίο "έλεγχε" τα μαύρα ταμεία της Siemens. Ο Άκερμαν, δηλαδή, ήταν αυτός, ο οποίος, ως υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens, "αποφάσιζε" ότι οι Έλληνες θ' αγοράσουν τα πανάκριβα και περιττά προϊόντα της και ο ίδιος ήταν που ως διοικητής της Ντόιτσε Μπάνκ τούς "δάνειζε" για να το κάνουν.

Ο Άκερμαν, δηλαδή, ήταν αυτός, ο οποίος διέφθειρε Έλληνες αξιωματούχους, για να μετατρέπουν την Ελλάδα σε μια σπάταλη και τεμπέλα "χαζή", η οποία διαρκώς ξόδευε …και ο ίδιος είναι, που, σαν "έξυπνος" και "τίμιος" Γερμανός, της δάνειζε. Τη σπάταλη ελληνική συμπεριφορά, δηλαδή, την οποία σήμερα καταγγέλλουν τα γερμανικά ΜΜΕ των "τιμίων", την προκάλεσε ένας "τίμιος" Γερμανός …Ένας "τίμιος" Γερμανός ανάγκαζε την Ελλάδα να ξοδεύει ασύστολα και ο ίδιος ήταν αυτός, ο οποίος της έδινε —επίσης αναγκαστικά— τα χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων, για να τα ξοδέψει. Γίνονται αυτά τα πράγματα, χωρίς να υπάρχει εγκληματική ενέργεια;

Όχι βέβαια. Γιατί; Γιατί υπάρχει η Goldman Sachs, η οποία αποκαλύπτει το έγκλημα. Ο ρόλος αυτής της εταιρείας αποκαλύπτει ότι εξ’ αρχής υπήρχε ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός και ότι τίποτε δεν προέκυψε από τύχη. Δεν μπορούσε να γίνει τίποτε στην τύχη. Χάρη στα "μαγειρέματα" αυτής της εταιρείας ο Άκερμαν "μπούκωνε" τη "σπάταλη" Ελλάδα με νέες και πάντα ακριβότερες παραγγελίες, αλλά, επειδή ακριβώς γνώριζε ότι υπάρχει "μαγείρεμα", δεν έπρεπε να της δίνει τα χρήματα των Γερμανών. Εξαιτίας, δηλαδή, της Goldman Sachs, αύξανε τις παραγγελίες της Siemens —ως στέλεχός της— και εξαιτίας της ίδιας Goldman Sachs "ρίσκαρε" τα χρήματα των Γερμανών ως στέλεχος της Ντόιτσε Μπανκ. Η παρουσία, δηλαδή, της Goldman Sachs σε συνδυασμό με τον διπλό ρόλο του Άκερμαν αποκαλύπτουν το έγκλημα.

Έτσι αποκαλύπτεται το έγκλημα των ξένων εις βάρος της Ελλάδας. Ήταν όμως μόνοι τους; Όταν λοιπόν αυτός ο "τίμιος" Γερμανός Άκερμαν με τον συνάδερφό του τον Γερμανό υπήκοο ελληνικής καταγωγής Χριστοφοράκο, συνεργάζονται εις βάρος της Ελλάδας και μέσα στο "κόλπο" βάζουν τον "Έλληνα" πρωθυπουργό Σημίτη, μιλάμε καθαρά για προδοσία. Γιατί; Γιατί όλους αυτούς τους συνδέουν τα σκοτεινά συμφέροντα των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών. Ο Χριστοφοράκος ήταν γιος παλιού δωσίλογου των Ναζί. Ο Χριστοφοράκος στην εταιρεία του στην Ελλάδα είχε υπό τη "δούλεψή" του το στέλεχος των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών Φόλκερ Γιούνγκ. Αυτός ο Χριστοφοράκος είναι υφιστάμενος του Άκερμαν στη Siemens. Ο Άκερμαν είναι ο "κολλητός" της Καγκελαρίου Μέρκελ, το καθεστώς της οποίας εκδήλωσε την απρόκλητη επίθεση στην Ελλάδα.

Όμως, η Μέρκελ, εκτός όλων των άλλων, ήταν και στέλεχος της Στάζι. Ποιον μας θυμίζει η διαβόητη αυτή υπηρεσία χαφιέδων; …Τον άνθρωπο, ο οποίος ξεκίνησε τη λεηλασία της Ελλάδας στο όνομα της Siemens …Τον Κόκκαλη. Για να συνοψίσουμε λοιπόν. Η Μέρκελ, με τη βοήθεια του φίλου της Άκερμαν και με τη βοήθεια Ελλήνων προδοτών, εξαπέλυσαν από κοινού την επίθεση εναντίον της Ελλάδας. Αυτή η οργανωμένη γερμανική επίθεση ξεκίνησε από τον ΟΤΕ μέσω του Κόκκαλη. Ο Κόκκαλης ήταν αυτός, που, ως  "Έλληνας", άνοιξε την ελληνική "κερκόπορτα" στον ΟΤΕ, για να μπουν οι Γερμανοί. Ο Κόκκαλης, όμως, εκτός από συνάδερφος και συνεργάτης του Άκερμαν —ως άνθρωπος της Siemens—, ήταν ταυτόχρονα και συνάδερφος και συνεργάτης της Μέρκελ —ως χαφιές της Στάζι—. Κόκκαλης, Μέρκελ και Άκερμαν είναι ένα "τρίγωνο" με πανίσχυρους δεσμούς.

Στην Ελλάδα αυτή η συμμορία, που είχε "αιχμή" του δόρατος τη Siemens, έκανε δουλειές με την Κυβέρνηση του Σημίτη …Του Σημίτη, ο οποίος κατά "σύμπτωση" ήταν από εκείνους τους Έλληνες, που —ως γνωστό— ΔΕΝ πείνασαν επί ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα …Του Σημίτη, του οποίου ο αδερφός εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να είναι στέλεχος των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών …Του Σημίτη, ο οποίος έφτασε στην εξουσία ως εκλεκτός του γνωστού "συγκροτήματος" …Του "συγκροτήματος", που ήταν ναζιστική περιουσία πριν υπηρετήσει τη "δημοκρατία" της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα …Γιος δωσίλογου ήταν ο Λαμπράκης.

Αυτοί έφεραν τους Γερμανούς στην Ελλάδα. Αυτοί έφεραν τους "τίμιους" και "εργατικούς" στη χώρα των "απατεώνων" και των "τεμπέληδων". Αυτοί έφεραν τους "φίλους" και προμηθευτές, οι οποίοι σταδιακά έγιναν "δανειστές", στη συνέχεια άρπαγες, για να καταλήξουν δυσφημιστές του ελληνισμού παγκοσμίως. Αυτοί "μαγείρευαν" τα δημοσιονομικά μας στοιχεία, για να "αυτοξεγελαστούν" από τους "τεμπέληδες" των Βαλκανίων. Αυτοί ήταν ταυτόχρονα προμηθευτές μας, χρηματοδότες μας και "μάγειροι" των στοιχείων, προκειμένου να συνεχίσουμε να προμηθευόμαστε άχρηστα υλικά και να αντλούμε τοκογλυφικά δάνεια από αυτούς. Προφανώς αυτοί οι "διεθνιστές" και "κοσμοπολίτες" Έλληνες έπαιρναν προμήθειες τόσο από τις νέες παραγγελίες όσο και από τα νέα δάνεια.

Ο ελληνικός λαός σ' αυτό το σημείο παγιδεύτηκε. Οι Έλληνες δέχθηκαν να ξεχάσουν πως επρόκειτο για τα παιδιά των εγκληματιών, αλλά απ' ό,τι φαίνεται δεν το "ξέχασαν" τα ίδια. Οι εγκληματίες στηρίχθηκαν στη φιλοξενία ενός τίμιου λαού και ρήμαξαν τα πάντα. Διέφθειραν, κατέστρεψαν, συκοφάντησαν, μόλυναν και απαξίωσαν τα πάντα …Μιλάμε για πραγματική λαίλαπα αθλιότητας …Μιλάμε για κτηνωδία άξια των βαρβάρων. Αυτοί είναι που τώρα μας "κατηγορούν" για ανηθικότητα, σε περίπτωση που δεν τους επιτρέψουμε να μας λεηλατήσουν και επισήμως …Μας κατηγορούν για "ατιμία", αν δεν δεχθούμε να τους παραδώσουμε την πατρίδα μας.

Στις προσεχείς εκλογές πρέπει οι Έλληνες να δώσουν "εντολή" σε μια "εργολαβική" Κυβέρνηση να προσφύγει στα διεθνή δικαστήρια με στόχο να προστατεύσει τον ελληνικό λαό από τη νέα γερμανική αθλιότητα …Να στραφεί νομικά εναντίον του γερμανικού κράτους και συγκεκριμένων Γερμανών πρακτόρων. Μέρκελ, Άκερμαν, Σημίτης, Χριστοφοράκος, Γιούγκ και Κόκαλης να κατηγορηθούν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εφόσον μεθόδευσαν επίθεση εναντίον ενός ολόκληρου λαού με στόχο τον πλήρη αφανισμό του. Για να μην υπάρχει περίπτωση παρεξηγήσεων και λαθών, προτείνουμε να συσταθεί μια διεθνής επιτροπή εμπειρογνωμόνων, η οποία θα εξετάσει από κοινού με Έλληνες νομικούς τις ελληνικές καταγγελίες, που θα φτάσουν στα διεθνή δικαστήρια …Ό,τι γίνεται πάντα με πολεμικές συρράξεις, οι οποίες οδηγούν σε πολεμικές αποζημιώσεις.

Να δημιουργηθεί διεθνής επιτροπή εμπειρογνωμόνων και να διερευνήσει από την αρχή όλες τις συμβάσεις, τις οποίες έχει υπογράψει το κράτος με τις γερμανικές εταιρείες …Όλες τις συμβάσεις προμηθειών από το 1989 και μετά …Την εποχή που έπεφτε το "τείχος" του Βερολίνου και απελευθέρωνε "τρωκτικά", τα οποία προφανώς "τρύπωσαν" στην ελληνική "αυλή" και πρέπει σήμερα να εντοπίσουμε. Να ελεγχθούν οι τιμές αυτών των προμηθειών και να συγκριθούν με αντίστοιχες άλλων "αδερφών" χωρών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και άλλων χωρών εκτός αυτής. Να ελεγχθούν τα πόθεν έσχες όλων των Ελλήνων αξιωματούχων, οι οποίοι "υπέγραφαν" αυτές τις συμβάσεις. Να ελεγχθούν όλοι οι "κουφοί" υπουργοί, οι οποίοι πρώτα "υπέγραφαν" και μετά "χόρευαν" με τα αφεντικά τους. Να ελεγχθούν όλοι οι "κοσμοπολίτες" της διαφθοράς.

Από εκεί και πέρα να ελεγχθούν όλες οι αγορές ελληνικού δημοσίου κεφαλαίου από πλευράς των γερμανικών εταιρειών στην Ελλάδα. Να ελεγχθεί ο τρόπος με τον οποίο διείσδυσε στον ΟΤΕ η Ντόιτσε Τέλεκομ. Να διερευνηθεί ο ρόλος των χαφιέδων των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών. Να διερευνηθεί το πόθεν έσχες των διοικητών και υποδιοικητών του ΟΤΕ κατά την επίμαχη περίοδο της εισβολής. Το πόθεν έσχες του Μανασή, του Βουρλούμη, του Σκαρπέλη, αλλά και του Παπακωνσταντίνου και του Αλογοσκούφη και του Λιάπη.

Να γίνει ένας μεγάλος φάκελος με τη γερμανική άποψη περί οικονομικής "ηθικής" στην Ελλάδα και μετά η Ελλάδα να στραφεί στα διεθνή δικαστήρια εναντίον της Γερμανίας. Εκεί όπου θα στρεφόταν σε περίπτωση που θα δεχόταν στρατιωτική επίθεση από μέρους της. Να ζητήσει νέες αποζημιώσεις για τις νέες ζημιές που υπέστη και να ζητήσει και τις παλιές, οι οποίες ακόμη δεν της έχουν αποδοθεί. Να δούμε τότε ποιος έχει το δίκιο με το μέρος του. Να δούμε όλα τα "σκουλήκια" του νεοναζισμού να κρύβονται στις "τρύπες" τους. Να δούμε τι θα πει η Bild στο κοινό των "διανοουμένων" της.

Μέχρι ν' αποφανθεί η διεθνής δικαιοσύνη για το νέο γερμανικό έγκλημα, ο ελληνικός λαός θα πρέπει να πάψει να συμπεριφέρεται σαν αγαθό θύμα και να πάρει θέση άμυνας. Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται σε έναν ιδιόμορφο "πόλεμο" με τη Γερμανία …Έναν πόλεμο οικονομικό, του οποίου όμως οι συνέπειες μπορεί να είναι βαρύτερες και μονιμότερες ακόμα και από αυτές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. "Θέσεις μάχης" σημαίνει ολοκληρωτική άρνηση "συνεργασίας" με τον εχθρό …Πλήρες και απόλυτο μποϊκοτάζ όλων των γερμανικών προϊόντων… Πλήρες και απόλυτο μποϊκοτάζ όλων των εμπορικών καταστημάτων, τα οποία διατηρούν οι Γερμανοί στην Ελλάδα. Lidl, Praktiker, Saturn, Aldy, Mediamarkt κλπ., θα πρέπει για τους σύγχρονους Έλληνες να είναι ό,τι ήταν για τους πατέρες τους όροι όπως Βερμαχτ, Γκεστάπο, Κομαντατούρ και Λουφτβάφε.

6) Ηθική αποκατάσταση των κατασυκοφαντημένων Ελλήνων.

Πρέπει το ελληνικό κράτος να δημιουργήσει μια νομική ομάδα, η οποία θα στρέφεται εναντίον του όποιου διεθνούς ΜΜΕ τολμάει και δυσφημεί την Ελλάδα και τους Έλληνες. Πρέπει ν' αποκατασταθεί η τιμή και η υπόληψη όλων των Ελλήνων. Δεν είναι δυνατόν φυλλάδες της πλάκας και της πλέμπας να λοιδορούν έναν από τους πιο ιστορικούς λαούς στον κόσμο. Δεν είναι δυνατόν ν' αφήνονται οι τοκογλύφοι και οι άρπαγες, που ρήμαξαν τον κόσμο, να βρίζουν και να συκοφαντούν τον λαό με τη μεγαλύτερη προσφορά στον ανθρώπινο πολιτισμό. Θα πρέπει να μάθουν όλοι οι κλέφτες ότι κοστίζει ακριβά το να βρίζει κάποιος τους Έλληνες.

Σ' αυτήν την πανεθνική προσπάθεια αποκατάστασης της ελληνικής φήμης και υπόληψης πρέπει να συμμετάσχουν όλοι οι Έλληνες και όχι μόνον οι επαγγελματίες νομικοί. Πρέπει να εκμεταλλευτούν τη σύγχρονη τεχνολογία του ίντερνετ και να ενημερώσουν την παγκόσμια κοινωνία για το έγκλημα των Γερμανών εις βάρος της Ελλάδας. Να μεταφράσουν τα κείμενα, τα οποία περιγράφουν αυτό το έγκλημα. Να ενημερώσουν τους πάντες και τον γερμανικό λαό για την άθλια και εγκληματική πολιτική του ναζιστικού Βερολίνου εις βάρος των Ελλήνων. Πρέπει ολόκληρος ο κόσμος να μάθει πόσο "πληρωμένοι" γκεμπελίσκοι ήταν οι καραγκιόζηδες του Focus και της Bild …Πληρωμένα τομάρια της νεοναζιστικής νέας Τάξης Πραγμάτων, η οποία, προσπαθώντας να λεηλατήσει την Ελλάδα, στην πραγματικότητα προσπαθεί να αλώσει την παγκόσμια Δημοκρατία.

7) Ανάπτυξη.

Αυτήν τη στιγμή το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι το δημόσιο χρέος …Ένα χρέος, το οποίο λειτουργεί ως "τροχοπέδη" απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης. Αν "ξεφορτωθούμε" ένα μεγάλο μέρος αυτού του χρέους, είναι εύκολη η ανάπτυξή μας. Η Ελλάδα είναι μια "ευλογημένη" χώρα, η οποία έχει προικιστεί από τον Θεό με άπειρο κεφάλαιο. Αν διασφαλίσει το μέλλον των ασφαλιστικών της ταμείων με την ιδιοκτησία των μεγάλων ΔΕΚΟ, η Ελλάδα δικαιούται να ατενίζει το μέλλον με απέραντη αισιοδοξία. Οι μελλοντικοί Έλληνες όχι απλά θα παραλάβουν μια πατρίδα, αλλά θα παραλάβουν μια πάμπλουτη πατρίδα. Οι Έλληνες στο μέλλον όχι απλά θα επιβιώσουν, αλλά θα το επιτύχουν πολυτελώς. Όλα αυτά θα τα καταφέρουν, αν καταφέρουν και σταθούν "όρθιοι" σήμερα …Αν καταφέρουν κι αντισταθούν στους τοκογλύφους πριν τους τα πάρουν όλα.

Αν κατορθώσουν οι Έλληνες και παραμείνουν κύριοι της πατρίδας τους, είναι εύκολα τα πάντα. Επειδή η έννοια της "ανάπτυξης" είναι πολυσύνθετη και αφορά μεγάλο πλήθος παραγόντων, δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί σε ένα τέτοιο κείμενο. Όμως, προς χάρη της "συζήτησης" στην Πλατεία, χρήσιμο είναι να παραθέσουμε μερικά στοιχεία επάνω σ' ό,τι αφορά —κατά την άποψή μας— τους βασικούς πυλώνες της ανάπτυξης. Ανοίγουμε λοιπόν μια συζήτηση πάνω σ' αυτούς τους "πυλώνες" και ο καθένας βάζει το δικό του "λιθαράκι", ώστε να χτιστεί η άποψη του ελληνικού λαού πάνω σ' αυτό το θέμα …Η άποψη αυτού, ο οποίος θα κληθεί να δώσει "εντολές" σε μελλοντικές κυβερνήσεις.

Ξεκινάς λοιπόν από το βασικό κεφάλαιο, το οποίο έχεις ήδη στην κατοχή σου και απλά σήμερα το κακοδιαχειρίζεσαι. Το κακοδιαχειρίζεσαι, γιατί υπακούς σε εντολές ξένων αρπάγων, οι οποίοι επωφελούνται από την κακοδιαχείρισή σου. Ποιο είναι το βασικό κεφάλαιο της Ελλάδας; …Ό,τι απέμεινε μετά την καταστροφή του Χρηματιστηρίου και της ΟΝΕ …Ό,τι δεν μπορούσαν να μας πάρουν ή να μας καταστρέψουν οι ξένοι και μας "γύρισε" πίσω μισό αιώνα …Η γεωργία, ο τουρισμός και η ναυτιλία. Ανταγωνιστικότητα δεν μας λέει η Μέρκελ ότι χρειαζόμαστε; …Εύκολο πράγμα. Τι κάνεις; Τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που κάνεις σήμερα.

Αγροτική Παραγωγή. Σε μια ευλογημένη χώρα, όπως είναι η Ελλάδα, δεν είναι δυνατόν ο λαός να τρώει τα "σκουπίδια" των "ανθρωποκτηνοτρόφων" της Lidl …Τα "σκουπίδια" των μεταλλαγμένων, τα οποία καθημερινά σκοτώνουν ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη. Η ελληνική γεωργία, έχοντας την τύχη να μην έχει αναμιχθεί στον "βούρκο" των μεταλλαγμένων, μπορεί να γίνει η ποιοτικότερη γεωργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ελληνική γη, έχοντας αποφύγει να μετατραπεί σε φέουδο των πολυεθνικών "Μέγκελε", μπορεί να δώσει απασχόληση και κέρδη σε μεγάλο αριθμό Ελλήνων αγροτών και να "επιβιώσει" στην νέα εποχή. Πρέπει να σταματήσει η γεωργία των καλλιεργειών των ιμπεριαλιστών, των τεμπέληδων και των επιδοτήσεων. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να παράγει βαμβάκι, επειδή αυτό μας επιβάλουν οι ανταγωνιστικοί, για να μας "ξεφορτωθούν".

Τουρισμός. Και πάλι κάνεις τα αντίθετα από αυτά που σου επιβάλουν. Τέρμα ο "υψηλός" τουρισμός. Τέρμα ο τουρισμός, ο οποίος μετατρέπει τον οικοδεσπότη σε υπηρέτη του επισκέπτη. Τέρμα οι "ανώτεροι" τουρίστες, οι οποίοι απαιτούν να τους υπηρετούν οι "κατώτεροι" σερβιτόροι και καμαριέρες. Αυτόν τον τουρισμό ας τον κρατήσει και ας τον απολαύσει η Ταϊλάνδη και το Μπαλί. Φτηνός τουρισμός —προσιτός για όλους— είναι η λύση για την Ελλάδα. Ανθρώπινος και ήπιος τουρισμός, ο οποίος μοιάζει με φιλοξενία ανθρώπων και όχι με ανθρωποκυνηγητό μελλοντικών θυμάτων. Τουριστικές υπηρεσίες ανθρώπινες, οι οποίες προσφέρονται από ανθρώπους σε ανθρώπους. "Επιστροφή" στον τουρισμό, ο οποίος έκανε την Ελλάδα διάσημη, τους Έλληνες αγαπητούς και τους επιχειρηματίες πλούσιους.

Τέρμα ο δήθεν "υψηλός" τουρισμός, ο οποίος έκανε πλούσιους τους Γερμανούς κατασκευαστές πισινών και κουφωμάτων …Ο δήθεν "υψηλός" τουρισμός, ο οποίος βύθισε τους Έλληνες επιχειρηματίες στα τραπεζικά χρέη και την απελπισία και σταδιακά μεταβιβάζει την ιδιοκτησία των επιχειρήσεων σε ξένες πολυεθνικές. Απλός τουρισμός. Φτηνός και με στόχο να πάρεις λίγα από πολλούς και όχι πολλά από λίγους. Τα πολλά ας τα πάρουν στην Ταϊλάνδη και στο Μπαλί με τους στρατούς από τις πόρνες, τις μασέρ και τις μανικιουρίστριες στα λαμπερά ξενοδοχεία των πολυεθνικών.

Ο έξωθεν επιβεβλημένος τουριστικός "προσανατολισμός" μάς προκάλεσε εθνικές, κοινωνικές, αλλά και οικονομικές ζημιές. Κάποτε οι Έλληνες πλούτιζαν από τον τουρισμό, ενώ σήμερα πλουτίζουν οι tour operators. Κάποτε οι Έλληνες με δύο ενοικιαζόμενα δωμάτια εξασφάλιζαν την επιβίωσή τους και είχαν εκατό φίλους σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα με εκατό δωμάτια δουλεύουν για τις τράπεζες και δεν έχουν ούτε Έλληνα για φίλο. Σε αυτόν τον "υψηλό" τουρισμό πρέπει ν' αναζητήσει κάποιος και την ευκολία που οι διάφορες Μέρκελ και Bild βρίσκουν εύκολα "ακροατήρια", όταν μας κατηγορούν.

Μερικές δεκαετίες πριν όλοι μας αγαπούσαν και δεν υπήρχαν τέτοια πρόθυμα ακροατήρια. Στις εποχές της Χούντας όλοι μας υποστήριζαν, γιατί απλούστατα μας γνώριζαν. Ανέμελο Ζορμπά θα σε έλεγαν, αλλά όχι τεμπέλη. Σήμερα αυτά άλλαξαν, γιατί εμείς τ' αλλάξαμε. Εμείς δημιουργήσαμε μόνοι μας τα "ακροατήρια", τα οποία ακούν τους κατηγόρους μας. Γιατί; Για έναν φραπέ και ένα δίχωρο δωμάτιο. Γι' αυτά τα αστεία κέρδη πολλούς αδικήσαμε, ακόμα πιο πολλούς ξεγελάσαμε, αλλά, λόγω της "υψηλής" επιλογής, τους άπειρους τους αποκλείσαμε από την Ελλάδα και δεν μας γνώρισαν ποτέ. Ποιος περιμένουμε τώρα να μας υπερασπιστεί;

Γι' αυτόν τον λόγο μας "προσανατόλισαν" στον υψηλό τουρισμό οι ίδιοι οι  ιμπεριαλιστές …Για να μας απομονώσουν, να μας βυθίσουν στα χρέη ως προμηθευτές και στο τέλος να μας κατακτήσουν σαν "ανάξιους" ιδιοκτήτες. Ακόμα και η σημερινή ανεξέλεγκτη ακρίβεια, η οποία επικρατεί στην Ελλάδα, "παράπλευρο" αποτέλεσμα του "υψηλού" τουρισμού είναι. Η άθλια και απάνθρωπη τουριστική βιομηχανία την προκάλεσε. Γιατί; Γιατί δεν στράφηκε εναντίον μόνον των ξένων. Στράφηκε και εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Για να τα "πάρουμε" από τους τουρίστες, βρεθήκαμε σε μια πατρίδα πανάκριβη και άρα αφιλόξενη και για εμάς τους ίδιους. Αυτό δεν προέκυψε από τύχη. Αυτός ήταν εξ’ αρχής ο στόχος των ιμπεριαλιστών. Στόχος τους ήταν να λεηλατήσουν τον ελληνικό λαό και αυτό γινόταν με την πρόκληση της "έκρηξης" της ακρίβειας. Στόχος τους ήταν να πάψει ο τουρισμός να έχει "επαφή" με την ελληνική κοινωνία και να γίνει "πεδίο" μόνο για λίγους επιχειρηματίες και βέβαια τους ίδιους. Να μας πάρουν το τουριστικό κεφάλαιο —να ελέγξουν την αγορά, που επηρεάζει το κεφάλαιο αυτό— και τελικά να μας πάρουν και την ίδια την πατρίδα σε περίπτωση που αυτό, εξαιτίας των δικών τους "υψηλών" επιλογών, "ναυαγήσει".

Σύνδεση τουρισμού και γεωργίας. Ο τουρισμός πρέπει να γίνει το "τερματικό" της ελληνικής γεωργικής παραγωγής. Να γίνει το "τερματικό" ολόκληρης της ελληνικής παραγωγής. Δεν είναι δυνατόν στα ελληνικά νησιά να πουλάνε οι πάντες εκτός από τους Έλληνες παραγωγούς. Δεν είναι δυνατόν να πουλάνε οι παραγωγοί τζάμπα το σιτάρι και στα νησιά να τρώνε οι τουρίστες ψωμί και κρουασάν από τα Lidl. Φτάσαμε στο σημείο να μας "μαλώνει" ο Ολλανδός υπουργός οικονομικών σαν να είμαστε κάφροι των ολλανδικών αποικιών. Μας απειλεί η "τίμια" Ολλανδία ότι δεν θα μας βοηθήσει, αν δεν "ξεπουλήσουμε" την εθνική μας περιουσία

…Η "τίμια" Ολλανδία, που ένα μεγάλο μέρος του ΑΕΠ της το οφείλει στα νομιμοποιημένα ναρκωτικά, την πορνεία και τα αιματοβαμμένα διαμάντια …Η "αλληλέγγυα" Ολλανδία, η οποία από "αγάπη" μας βοηθά, ενώ είναι γνωστό ότι, εξαιτίας ιμπεριαλιστικών πολιτικών, την έχουμε "φορτωθεί" στον "σβέρκο" μας με όρους σχεδόν συνεταιρικούς …Ενώ είναι γνωστό ότι στα δικά μας νησιά —και όχι μόνον— "ξεφορτώνεται" ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής της …Η Ολλανδία, η οποία μέσω Heineken και Amstel ελέγχει παράνομα —και εις βάρος όλων των Ελλήνων ζυθοπαραγωγών— το 90% της αγοράς μπύρας …Η Ολλανδία, η οποία, μέσω ΝΟΥΝΟΥ, μας έχει κάτσει στον "σβέρκο" εις βάρος των γαλακτοπαραγωγών μας.

Πρέπει κάποτε οι "άχρηστοι" και οι "τεμπέληδες" να ξυπνήσουν. Εφόσον έχουμε να κάνουμε με πονηρούς, γιατί να μην φερθούμε κι εμείς πονηρά; Ειδικά φορολογικά προνόμια για τις "πιστοποιημένες" τουριστικές επιχειρήσεις, οι οποίες θα προσφέρουν αποκλειστικά "μεσογειακή" διατροφή με μεσογειακά —και άρα στην πλειοψηφία τους ελληνικά— προϊόντα …Ούτε μία ξένη μπύρα στα νησιά …Ούτε μία φέτα γαλακτοκομικών από τις εταιρείες των "τίμιων" …Ούτε μία φέτα ζαμπόν από τις πολυεθνικές των "ανταγωνιστικών". Μεσογειακή "δίαιτα" στα ξενοδοχεία και φορολογία Ιρλανδίας γι' αυτά.

Ταυτόχρονα πρέπει να γίνει και μια αλλαγή των νόμων, οι οποίοι αφορούν την παραγωγή και τη διάθεση ελληνικού αλκοόλ. Κάποτε πρέπει να φύγουμε από την "ομπρέλα" των Μεγάλων Δυνάμεων. Δύο αιώνες ελευθερίας δεν φτάνουν, για ν' αποφασίζουμε μόνοι μας πώς θα διαχειριστούμε το αλκοόλ; Δεν είναι δυνατόν στα ελληνικά νησιά να "μαθαίνουν" οι νέοι της Ευρώπης το βρετανικό ουίσκι, τη ρωσική βότκα ή τη γερμανική μπύρα. Πότε το τσίπουρο, η ρακί ή η τσικουδιά θα βρουν τον "δρόμο" τους στην αγορά; Μέχρι πότε οι "τίμιοι" θα πουλάνε ακριβά και τυποποιημένα και οι "απατεώνες" τζάμπα και χύμα; Πρέπει οι Έλληνες, είτε ως καταναλωτές είτε ως επιχειρηματίες, να "ξυπνήσουν" και να κλείσουν τις "πόρτες" στους άθλιους που μας δουλεύουν …Στους άθλιους, που μας κλέβουν και έχουν το θράσος να μας βρίζουν κιόλας …Ούτε ένα ευρώ στους ξένους, όταν υπάρχει αντίστοιχο ελληνικό προϊόν.

Εμπορική Ναυτιλία. Ο μεγαλύτερος στόλος του κόσμου πρέπει να επιστρέψει στη βάση του. Η ελληνική σημαία πρέπει να γίνει σημαία "καρδιάς" για όλους τους Έλληνες εφοπλιστές. Σημαία "καρδιάς", αλλά όχι να περιμένουμε από αυτούς να θυσιάσουν τα κέρδη τους για λόγους πατριωτικούς. Να μας επιλέξουν θέλουμε σε σχέση με φορολογικά "δελεαστικές" Ιρλανδίες και όχι μόνον. Προτείνουμε ειδικό φορολογικό καθεστώς για τις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες, οι οποίες επιχειρηματικά δραστηριοποιούνται εκτός εθνικής επικράτειας και δέχονται να φέρουν την "έδρα" τους στην Ελλάδα. Συνταγματικά εγγυημένο σταθερό φορολογικό περιβάλλον, το οποίο δεν θα αλλάζει από τις "εμπνεύσεις" των εκάστοτε λαϊκιστών πολιτικών …Ούτε ένας εφοπλιστής στο "Σίτυ".

Όταν ξεκινάς ν' αγωνίζεσαι μ' αυτά τα οποία δεν έχεις απολέσει —εξαιτίας της νεοταξικής λαίλαπας— και φέρνεις γρήγορα και θεαματικά αποτελέσματα, η συνέχεια είναι εύκολη. Εύκολα αγωνίζεσαι και για τα υπόλοιπα …Αγωνίζεσαι για την "επιστροφή" στη βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή, την οποία έχει ανάγκη ο "διψασμένος" για απασχόληση ελληνικός λαός …Αγωνίζεσαι για την ανάπτυξη των υπηρεσιών. Όλα αυτά όμως, αφού έχεις εξασφαλίσει μια σταθερή "βάση". Με ένα ισχυρό ασφαλιστικό σύστημα και με τις μορφές κεφαλαίου που περιγράψαμε, είναι εύκολο να ατενίζεις το μέλλον με αισιοδοξία.

Η Ελλάδα πρέπει —αλλά και μπορεί— ν' αγωνιστεί για τη "σωτηρία" της …Την πραγματική σωτηρία και όχι αυτήν τη "σωτηρία" που υπόσχονται οι τοκογλύφοι με τα δάνεια …Τη "σωτηρία" των τοκογλύφων, οι οποίοι μας έχουν παγιδεύσει στην "κινούμενη "άμμο" του συνεχούς δανεισμού …Τη "σωτηρία", η οποία θα μας βυθίσει στην ανέχεια και θα τους επιτρέψει να λεηλατήσουν τα πάντα στην Ελλάδα. Πρέπει να σταματήσουμε άμεσα τον ανεξέλεγκτο και συνεχή δανεισμό. Πρέπει να σταματήσουμε τα δάνεια, τα οποία θα καταστρέψουν εμάς και θα βυθίσουν στα χρέη ακόμα και τα εγγόνια μας.

Αυτά πρέπει να διεκδικήσει η Πλατεία. Δεν φτάνει η οργή. Γνώση απαιτείται. Τη γνώση των λαών φοβάται πάντα η εξουσία και όχι την οργή τους. Την οργή εύκολα την εκτονώνει, είτε σε πολέμους είτε σε εμφύλιες συγκρούσεις. Την οργή εύκολα τη μετατρέπει σε κλάμα και απελπισία. Μόνο τη γνώση φοβάται το σύστημα και αυτήν τη γνώση επιχειρούμε σήμερα να δώσουμε στους Έλληνες …Σε όλους τους Έλληνες, οι οποίοι σήμερα δείχνουν αποφασισμένοι να δώσουν τη μεγάλη μάχη …όχι μόνον για τους εαυτούς τους, αλλά και για τα παιδιά τους.

Οι Έλληνες πρέπει ν' αγωνιστούν μπροστά σε ένα παγκόσμιο κοινό, το οποίο αγωνιά και το ίδιο για την επιβίωσή του. Δεν είναι οι μόνοι που αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα, αλλά είναι οι μόνοι που δέχονται τέτοιο απάνθρωπο "σφυροκόπημα". Αυτό έχει την εξήγησή του. Είναι οι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και αυτό προκαλεί τον φόβο του συστήματος γι' αυτούς. Γι' αυτόν τον λόγο το σύστημα δεν τους αφήνει ούτε για μια στιγμή χαλαρούς. Γι' αυτόν τον λόγο δοκιμάζει εναντίον τους όλες τις τακτικές και όλα τα "όπλα".

Τώρα φτάσαμε κοντά στην τελική φάση αυτής της μάχης. Όλος ο κόσμος περιμένει να δει το αποτέλεσμα της μεγάλης μάχης των Ελλήνων. Αν χάσουν οι Έλληνες τη μάχη, το κόστος της ήττας θα το γευτούν όλοι οι λαοί. Αν όμως νικήσουν οι Έλληνες την Νέα Τάξη, θα νικήσουν και οι λαοί μαζί τους. Αν νικήσουν οι Έλληνες τη μεγάλη σημερινή μάχη, θα είναι η αρχή του τέλους της Νέας Τάξης. Αν νικήσουν οι σημερινοί Έλληνες, θα αγοράσουν "πίστωση" στην παγκόσμια ιστορία για άλλα δύο χιλιάδες χρόνια ...τουλάχιστον.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Το κείμενο αυτό είναι το δώρο του συγγραφέα

για τους εξοργισμένους των Πλατειών.

…Ένας "μπούσουλας" για τους εξοργισμένους πολίτες.

…Ένα "όπλο" για να μην "ξεφουσκώσει" το κίνημα και επιτρέψει στους γνωστούς Πάγκαλους να επιχειρήσουν να εμφανίσουν τους συμμετέχοντες σ' αυτό σαν πολίτες γραφικούς, άσχετους και ανίκανους να εκφράσουν σοβαρό πολιτικό λόγο.

…Να ξέρουν τι να ζητούν και με ποιον στόχο, για να μην τους "καπελώνει" το χαφιεδαριό τύπου Γλέζων, Μίκηδων και Καζάκηδων ...οι πρώην σταλινικοί, οι οποίοι ως δια μαγείας έγιναν ειδήμονες και εισηγητές της άμεσης Δημοκρατίας.

... Για να μην γίνει η οργή ο μοναδικός τους …και άρα ένας κακός σύμβουλος.                            ΠΗΓΗ:eamb-ydrohoos.blogspot.com

Οι πολιτικοί ψήφισαν, οι πολίτες καταψήφισαν και ο Παπανδρέου χαίρεται!!!

• Η κυβέρνηση πήρε ψήφο εμπιστοσύνης! Αμφέβαλε κανείς γι αυτό;

Όταν η δημοκρατία εμπαίζεται με αυτόν τον τρόπο, όταν οι εκπρόσωποι των πολιτών γίνονται άβουλα (ή βουλιμικά άραγε;) όντα, υπάκουα σκυλάκια που τρέχουν να ικανοποιήσουν τις «προσταγές» του αφέντη τους, τότε κάτι δεν πάει καλά στην Δημοκρατία.

Σήμερα, οι φωνασκούντες, οι διαφωνούντες και οι «δημοκράτες» του κυβερνώντος κόμματος, έβαλαν την ουρά στα σκέλια, ελπίζοντας πως στον επόμενο ανασχηματισμό (εάν συνεχίσει αυτή η χούντα να κυβερνά την χώρα για αρκετό καιρό) θα γίνουν υπουργοί και το όνειρό τους θα γίνει πραγματικότητα!!!

Μοιραία ανθρωπάκια, ανίκανα να αρθρώσουν λόγο, ανίκανα να σηκώσουν ανάστημα, ανίκανα να υπερασπιστούν αυτά που ο λαός τους φωνάζει… προσέτρεξαν να προσκυνήσουν τον σύγχρονο Τσολάκογλου και να στηρίζουν τις ό,ποιες ομότητές του στο μέλλον…

Η Ελληνική Δημοκρατία (αυτή η κακή και με πολλά ελαττώματα) έχει πάψει να υφίσταται. Και αυτό συνέβη τη στιγμή που οι εκπρόσωποι του λαού, αποφάσισαν να γίνουν στρατιωτάκια και να συστρατευθούν στον πόλεμο που έχει κηρύξει στους πολίτες η χούντα Παπανδρέου.

Το αποτέλεσμα βγήκε. Και αυτό είναι η απόφαση των λίγων (ελαχίστων και ολιγίστων) έναντι των- πολλών. Δημοκρατία τέλος! Στη χώρα έχουμε ως πολίτευμα την Παπανδρεοκρατία, ενώ η ίδια η χώρα έχει μετατραπεί σε μία κλασική μπανανία, όπου οι μαϊμούδες (βλ. βουλευτές) χορεύουν στους ρυθμούς του «σκεπτόμενου» γύφτου (βλ. Παπανδρέου)… Για την ιστορία, την τροϊκανή μνημονιακή κυβέρνηση Παπανδρέου ψήφισαν 155 βουλευτές - υπηρέτες της τρόικας. Για την ιστορία, υπήρξαν ένας (1) απών (Λιάνης), ενώ οι αρνητικές ψήφοι ήταν 143. Τέλος, άκυρη θεωρήθηκε η ψήφος της κυρίας Μπακογιάννη (απούσα), η οποία δεν απάντησε ορθά, απάντησε "δεν δίνω ψήφο εμπιστοσύνης" και ως εκ τούτου η ψήφος της θεωρήθηκε άκυρη.

Την ίδια ώρα, ένα άλλο ψήφισμα για εμπιστοσύνη ή μη προς την κυβέρνηση Παπανδρέου, έγινε στο Σύνταγμα. Το αποτέλεσμα οικτρό για τους «ταγούς» και τα υποχείρια των τραπεζών. Οι Έλληνες απάντησαν στην αλαζονεία και την φασίζουσα συμπεριφορά του Παπανδρέου, του Πάγκαλου και των άλλων μαριονετών… Η ετυμηγορία ήταν σαφής και καταδικαστική… Και αυτή την καταδίκη τους προσπαθούν να αποφύγουν οι ανίκανοι να αντιληφθούν την μικρότητά τους κυβερνώντες…

Φυσικά, όσοι εμπιστεύτηκαν την κυβέρνηση Παπανδρέου ματαιοπονούν αν ευελπιστούν να τους εμπιστευτεί ο Ελληνικός λαός... οποτεδήποτε.

Κωνσταντίνος
ΠΗΓΗ:kostasxan.blogspot.com

Φυλλάδιο που μοιράστηκε και διαβάστηκε χτες στη πλατεία Συντάγματος

Η κάστα των πολιτικών κομμάτων
Έλληνα αυτοί είναι οι δημιοί σου!!

Σε προορίζουν να αντικατασταθείς απο λαθρομετανάστες.
Ήδη σε μόλις 18 χρόνια είναι παραπάνω από το 20% του πληθυσμού.
Και ο εποικισμός συνεχίζεται.
Το σχέδιο της...
οικονομικής, πολιτικής, εθνικής, πολιτισμικής εξοντωσής σου.
Σε θέλουν χωρίς ταυτότητα, μέλλον, φτωχό, απελπισμένο, άνεργο.
Να σε βρίζουν φασίστα και ρατσιστή, για να φοβάσαι να υπερασπιστείς το δίκιο σου.
Τελικά θα σε στοιβάξουν σε μια γωνιά της διαμελισμένης πατρίδας σου.
Στη νέα Γάζα των Βαλκανίων.
Υπεύθυνοι για το ζοφερό μέλλον των παιδιών σου είναι το παρασιτικό κεφάλαιο
και οι πολιτικοί τους δούλοι με την μάσκα του αντιρατσιστή.
Υπεύθυνοι για την μελλοθάνατη πορεία του λαού σου, τα πληρωμένα παπαγαλάκια.
Υπάλληλοι των πλουτοκρατών που έχουν τα ΜΜΕ στα χέρια τους.
Αυτά θέλουν.
Μην τους αφήσεις.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ

*Το φυλλάδιο μοιράστηκε από το επιτελείο του egersis2                                                                        ΠΗΓΗ:egersis2.blogspot.com

«Κρέμασαν» τους Βουλευτές των Τρικάλων στην κεντρική πλατεία…!

Μια νέα …εικαστική σύνθεση, υπάρχει από χθες το απόγευμα στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων…!!!
Στο πλαίσιο του συνθήματος «κουφ…ες, έρχονται κρεμάλες», οι αγανακτισμένοι των Τρικάλων, προτίμησαν αντί …εξωδίκων, να στείλουν πιο «ηχηρό» μήνυμα στους 5 Βουλευτές του Νομού τους οποίους θεωρούν συνυπεύθυνους για την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Σύμφωνα με τους ίδιους, τα Τρίκαλα έστειλαν το μήνυμα για τα αισθήματα που «τρέφουν» για τους τοπικούς Βουλευτές και ξεκαθαρίζουν ότι δεν εξαιρούν κανέναν και προειδοποιούν ότι ετοιμάζουν δυσάρεστες εκπλήξεις για όποιον από τους 5 «κρεμασμένους» τολμήσει να διαμαρτυρηθεί για την «κρεμάλα»…









trikalanews.gr

Η Ελλάδα "εκδικείται": προκαλεί παγκόσμια ανατριχίλα…

ΟΙ δυνάμεις του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος βρίσκονται σε παροξυσμό πανικού. Όσο ο κύκλος των ταχυδακτυλουργικών κινήσεων της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής «μαφίας» στενεύει, τόσο και πιο πολύ νιώθουν την πνοή του θανάτου και της πτώσης τους…
Αν εξετάσει κανείς τα άπειρα γραφτά των επιτελείων και των προπαγανδιστών του συστήματος, θα διακρίνει τη θανάσιμη αγωνία τους: Τις ανακλαστικές κινήσεις ενός παγιδευμένου ζώου…
Ο αδύνατος κρίκος του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού κυκλώματος, η Ελλάδα, που πάνω της ασέλγησαν άπληστα τα διεθνή αρπακτικά και οι κερδοσκοπικές μαφίες, αρχίζει να γίνεται ο «ισχυρός» καταλύτης του θρήνου της παγκόσμιας κατάρρευσης.
Η Ελλάδα "εκδικείται"!!!
Από Ιφιγένεια που μπήκε πρώτη στο θυσιαστήριο της χρεοκοπίας και της κερδοσκοπικής βουλιμίας πάνω στη χρεοκοπία της, μεταμορφώνεται σε «Αίαντα» που απειλεί με κατάρρευση το παγκόσμιο σύμπαν…

Οι πάντες ασχολούνται με την Ελλάδα: Πανικόβλητα και αμήχανα…

Τα αδιέξοδα του ελληνικού καθεστώτος και η μαθηματική χρεοκοπία της Ελλάδας, σε συνδυασμό με τα πελώρια κύματα της λαϊκής ΟΡΓΗΣ που δεν δαμάζονται με τίποτα, αλλά αντίθετα έχουν γίνει σαρωτική παλίρροια, έχουν σπείρει την αγωνία, τον τρόμο και την αμηχανία στις παγκόσμιες δυνάμεις του κεφαλαίου και τα επιτελεία τους…

Η GUARDIAN υφαίνει σενάρια καψίματος της Αθήνας, σηματοδοτώντας έτσι ότι πρέπει να μπει σε εφαρμογή το κλασσικό, προνομιούχο και τελευταία «όπλο»: Της τρομοκρατικής προβοκάτσιας, μια παραλλαγή της κουκουλοφόρικης «εξέγερσης» των «δεκεμβριανών»…

Στις ΗΠΑ η «ελληνική κρίση προκαλεί ανατριχίλες»!!!
Διαβάστε εδώ:
http://www.newstrap.gr/index.php

Χιλιάδες άρθρα στην Ευρώπη αναφέρονται στην Ελλάδα, στη διάλυση ή μη του ευρώ κ.λπ. Όλα αμήχανα, πανικόβλητα, συνακόλουθα δίχως ενιαία κατεύθυνση: Το χάος της πτώσης και η αγωνία των μελλοθανάτων…

Για την Ελλάδα δεν συζητάμε. Εδώ ο πανικός είναι διάχυτος και παραληρηματικός…

Οι δήμιοι, βεβαίως, όταν καταρρέουν γίνονται απείρως πιο επικίνδυνοι και ύπουλοι…

Αλλά ό,τι και να κάνουν ΤΙΠΟΤΕ δεν μπορεί να τους σώσει. Απλώς θα καταγράψουν τους τελευταίους επιθανάτιους σπασμούς τους…                             ΠΗΓΗ:resaltomag.blogspot.com

Σηκώνει στους ώμους του το έθνος ο Πύρρος Δήμας.

Σε σχολείο της Πυλαίας στην Θεσσαλονίκη βρέθηκε ο ολυμπιονίκης μας Πύρρος Δήμας, με την ιδιότητά του ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών. Μια μικρή μαθήτρια του έκανε ερώτηση στα αλβανικά (σ.α.προφανώς για να τον προκαλέσει) και ο Πύρρος Δήμας απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη:

 «Εμένα δεν μου επέτρεπαν να μιλάω ελληνικά στην Αλβανία. Εσύ έχεις αυτό το δικαίωμα, όμως σε παρακαλώ να επαναλάβεις στα ελληνικά, ώστε να μη θεωρηθεί ότι προσβάλλεις τους συμμαθητές σου που δεν κατάλαβαν τι είπες».
Είναι ή δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση για όλους ο Πύρρος Δήμας;                                                 ΠΗΓΗ:www.epirus-ellas.gr

Δομνίτσα Λανίτου-Καβουνίδου η γυναίκα θρύλος, απεβίωσε

Πλήρης ημερών και έχοντας διανύσει μία μεγάλη πορεία, η Δομνίτσα Λανίτου Καβουνίδου «έφυγε» σε ηλικία 97 ετών.
Ήταν η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που πήρε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1936 στο Βερολίνο, συμμετέχοντας στα αγωνίσματα του στίβου. Ήταν επίσης παρούσα και στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, το 1948 στο Λονδίνο, ενώ το 1950 στο φινάλε της καριέρας της έκανε και μία κούρσα στα 200μ.
Η Δομνίτσα Λανίτου Καβουνίδου, η γυναίκα θρύλος για τον ελληνικό κλασικό αθλητισμό έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών σε ηλικία 97 ετών. Ήταν γεννημένη το 1914 στη Λεμεσό και υπήρξε μία από τις κορυφαίες μορφές του ελληνικού αθλητισμού.
Ξεκίνησε αθλητισμό σε ηλικία 12 χρονών και τις πρώτες επιτυχίες της τις σημείωσε μετά από δύο χρόνια σε Παγκύπριους αγώνες όταν κέρδισε στα 60μ, στο μήκος και στο ύψος.
Καθοδηγούμενη από τον πατέρα της Νικόλαο Λανίτη που ήταν λάτρης του στίβου, έφθασε το 1931 στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές της και από την πρώτη στιγμή έκανε μεγάλη αίσθηση στους φιλάθλους της εποχής επειδή αγωνιζόταν με κοντό παντελονάκι.
Σπούδασε οικονομικές πολιτικές επιστήμες και νομικά στο κολέγιο Αθηνών, ενώ υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος για πολλά χρόνια στα 60μ, 100μ, 80μ εμπ., μήκος και ύψος με φορά και άνευ φοράς.
Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και έχει τιμηθεί από τον ΣΕΓΑΣ για την τεράστια προσφορά της στον αθλητισμό, καθώς και από φορείς της Ελλάδας και της Κύπρου.                                                 ΠΗΓΗ:greek-olympics.blogspot.com

ΞΕΦΤΙΛΑ:ΓΙΑ 45.000 ΕΥΡΩ ΔΕΝ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!

Ντρεπόμαστε και μόνο που το αναφέρουμε:Σύμφωνα με τα όσα είπε ο Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηνών,το κόστος τοποθέτησης του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο κέντρο της πόλης (και συγκεκριμένα στην Πλατεία Κοτζιά) είναι μόλις 45 χιλιάδες Ευρώ!

Παρόλα αυτά,ο Δήμος,λέει πως δεν έχει αυτά τα λεφτά!!!

Θυμίζουμε πως το συγκεκριμένο άγαλμα,του καλλιτέχνη Γιάννη Παππά,είχε αποφασιστεί να τοποθετηθεί στο κέντρο από τον προηγούμενο Δήμαρχο,αλλά τελικά αυτό δεν έγινε!

Είναι απίστευτο,την ώρα που οι ΣΠΑΤΑΛΕΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ των κυβερνώντων συνεχίζονται,να τσιγγουνεύονται ένα ευτελές ποσό,για ένα σημαντικότατο θέμα!

ΜΗΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;

Επειδή πάντως το ζήτημα αυτό δεν πρέπει να ξεχαστεί,προτείνουμε τη δημιουργία ταμείου και τη συγκέντρωση του ποσού:Είμαστε πολλές χιλιάδες,5-10 Ευρώ να δώσει ο καθένας μας,θα μαζέψουμε αυτές τις 45 χιλιάδες που χρειάζονται!

Κι αν αρνηθούν και τότε,καλό θα είναι να έχουν κι άλλες...νομικές συνέπειες!

Χρήσιμη σημείωση:Το συγκεκριμένο ποσό αντιστοιχεί σε μηνιαίους μισθούς 7 Βουλευτών ή 4 Υπουργών ή του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Δημοκρατίας μαζί!                                                                                        ΠΗΓΗ:hellas-orthodoxy.blogspot.com

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΝΕΟ "ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟΥ ΓΟΥΔΗ" ΖΗΤΑΕΙ ΚΑΙ Ο ΒΟΡΙΔΗΣ!

ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΑΡΑΓΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ;

Σε συνέντευξή του στην "Δημοκρατία",αναφέρει μεταξύ άλλων:

-Όταν μιλάτε για κοινοβουλευτική επανάσταση, σε τι αναφέρεστε; Σε Συντακτική Βουλή; Αν ναι, υπάρχει τρόπος, από την ώρα που οι θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος δεν είναι αναθεωρητέες;

"Ναι, σε Συντακτική Βουλή. Νόμιμος τρόπος δεν υπάρχει. Γι' αυτό και μιλώ για κοινοβουλευτική επανάσταση. Η επανάσταση είναι μία πράξη πρωτογενούς δικαίου. Μία πράξη δικαιϊκής συγκρότησης εκ του μηδενός. Δεν είναι μία διαδοχή."

-Κοινοβουλευτική επανάσταση με εκλογές ή και χωρίς εκλογές;

"Η επανάσταση δεν έχει νόμιμη διαδικασία. Επομένως, δεν είναι «ομαλή» συνταγματική εξέλιξη. Δεν προβλέπεται στο Σύνταγμα. Κανένα Σύνταγμα δεν προβλέπει την αυτοκατάργησή του."

-Διαδικαστικά, κοινοβουλευτικά, πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό;

"Έτσι όπως έχει γίνει πολλές φορές. Δηλαδή υπάρχουν κάποιες οριακές στιγμές μέσα στην πολιτική που είτε κάποιος παίρνει την πολιτική πρωτοβουλία, προφανώς κάποια μεγάλη πολιτική φυσιογνωμία (όπως στο παρελθόν ο Ελευθέριος Βενιζέλος ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής), και επιχειρεί να βρει τη συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων είτε μέσα από τη διαδικασία κάποιων μεγάλων διαδηλώσεων που αρχίζουν και απαιτούν - αυτό κάπως σχηματοποιείται - μεγάλες συνταγματικές αλλαγές."

-Συνταγματικές αλλαγές με δημοψήφισμα; 

"Όλα αυτά είναι ομαλοί τρόποι. Η επαναστατική πράξη είναι πράξη επιβολής Βουλής που γεννά το δίκαιο. Και γεννιέται το δίκαιο γιατί είτε όσοι μπορούν να αποφασίσουν συμφωνούν..."

-Τώρα μου περιγράφετε ένα κίνημα σαν αυτό που έγινε στο Γουδή το 1909.

"Ναι, αυτό. Η Συντακτική Βουλή πάντα έτσι γίνεται. Δείτε πώς έγινε η πολιτειακή μεταβολή από την 21η Απριλίου στη δημοκρατία. Ποιος το αποφάσισε αυτό; Δεν μαζεύτηκε κανένας. Στην πραγματικότητα κάποιοι άνθρωποι αποδέχθηκαν λόγω της κατάρρευσης του καθεστώτος τη μετάβαση και αποδέχθηκαν τη θέληση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και της μεταβατικής κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας που ήταν προσωπικότητες της εποχής και είπαν ότι το Σύνταγμά μας είναι αυτό".

Πρόκειται για μία πρόταση με την οποία σαφέστατα συμφωνούμε,αφού θεωρούμε πως είναι η μόνη λύση για την εξυγίανση του πολιτικού τοπίου στη χώρα!Διαβάστε τι γράφαμε σχετικά:

Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:ΕΝΑ ΝΕΟ "ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΓΟΥΔΗ",ΑΝΑΛΟΓΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1909!

Από πολιτικής άποψης,η συγκεκριμένη συνέντευξη και πρόταση Βορίδη σίγουρα είναι προς την κατεύθυνση ενίσχυσης του ΑΡΧΗΓΙΚΟΥ ΠΡΟΦΙΛ που καλλιεργεί και απειλεί τον ίδιο τον Καρατζαφέρη!

Είναι,άλλωστε,εμφανής η διαφορά ενός πολιτικού που μιλάει για "κοινοβουλευτική επανάσταση" και "συγκρότηση ενιαίας δεξιάς" με τον Πρόεδρο του Λάος,που...αγωνίζεται απεγνωσμένα για ένα (υφ)υπουργείο!!!

Ο Βορίδης ακολουθεί τη δική του γραμμή,παρά τις προσπάθειες του Καρατζαφέρη να τον "κοντύνει":Κι αν κάποτε προεξοφλούσαν την ένταξή του στη Νέα Δημοκρατία (σενάριο που ακόμα "παίζει"),η δική μας άποψη είναι πως εξελίσσεται ΣΕ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΝΑ "ΔΕΛΦΙΝΟ"-ΑΜΦΙΣΒΗΤΙΑ της τωρινής ηγεσίας του κόμματος! ΠΗΓΗ:hellas-orthodoxy.blogspot.com

Οι αξιόπουστοι…

Με την πένα του JZ
Μια μερίδα Ελλήνων γνωρίζανε από αρχής γενέσεως των πολιτικών θιάσων, πως οι θεατρίνοι που συμμετέχουν στην παράσταση “κυβέρνηση & παρατρεχάμενοι εν Κοινοβουλίω” είναι στάθμης υπομηδενούσης. Είμαι σίγουρος πως τα κρανία του Κουν, του Βέγγου και του Χατζηχρήστου συνάντησαν πολλές φορές τον τοίχο μ’ αυτά που άκουγαν να βγαίνουν απ’ τα βουλευτικά λαρύγγια… Προσπαθώ επί παραδείγματι να καταλάβω το λόγο που έπρεπε να μπει επικεφαλής του σημαντικότερου των Υπουργείων – αυτό του πολιτισμού -  ένας Λιάπης  ή ένας Γερουλάνος, που πρώτα βλέπεις το ζελέ στην τρίχα και μετά σε “συνεπαίρνει” το “βάρος” των λεγομένων και η περιεχόμενη …πολιτική σκέψη”.
ΕΝ ΑΡΧΗ ΕΙΝ Ο ΛΟΓΟΣ.
Ο Λόγος και η εκφορά του, η συγκρότηση και η αρματωσιά του, ο πλούτος και η πλοκή του δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον καθρέπτη του μυαλού του εκφορέα, όπως ακριβώς τα μάτια είναι ο καθρέπτης της ψυχής. Είναι σαφώς ένα από τα κριτίρια που καθορίζουν την “ποιότητα” ενός ανθρώπου, ιδίως όταν αυτός επιχειρεί να σχετιστεί με τα κοινά. Ένας άνθρωπος δηλαδή που ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ με πολλούς και να γίνεται όχι απλώς κατανοητός αλλά και αληθής.

Είναι έτσι;
Ούτε γι αστείο! Όποιος έχει την υπομονή να παρακολουθήσει για μία ημέρα το κανάλι της Βουλής τους “εθνοπατέρες” – και κυρίως τους όψιμους “εθνοσωτήρες”, θα σιχαθεί τον εαυτό του που πέρασε από σχολικά θρανεία. Μιλάμε για το απόλυτο βασανιστήριο της Ελληνικής Γλώσσας. Και μην ξεχνάμε πως οι περισσότεροι από δαύτους γνώρισαν και Πολυτονικό και Καθαρεύουσα, διδάχτηκαν και υποχρεωτικά Αρχαία Κείμενα. Είναι προφανές πως, όχι ο Αριστοτέλης δεν τους άγγιξε, αλλά ούτε καν το “Λόλα να ένα μήλο”.
Ας μη δουλευόμαστε μεταξύ μας. Οι περισσότεροι εξ αυτών που μοστράρουν ένα κάρο πτυχεία και διαπιστεύσεις, δεν είναι παρά αγράμματα προϊόντα του κοματικού σωλήνα. Το πιστοποιητικό τους στην κοινωνία είναι το μπακαλόχαρτο κοματικών φρονημάτων και το επισυναπτόμενο ISO κοματικής πειθαρχείας. Σιγά μην άφηνε ο κάθε κοματάρχης το κόμα του ξέφραγο αμπέλι να του χαλάει τη μάντρα ο κάθε νοητικά συγγροτημένος.
Και λέγοντας για κοματάρχες, Λόγο, νόηση και λογική, φτάσαμε στην “αξιόπουστα”.
Ο Giorgo δεν φημίζεται για το Λόγο του …φιλόλογο δεν τον λες. Όσοι τον παρακολουθούν χρόνια χωρίς κοματικά γυαλιά έχουν χάσει πολλές φύτρες των μαλλιών τους με τα “τούβλα” που εκτόξευε… και το ερώτημα είναι το εξής: Είναι δυνατόν κάποιος που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγο επιπέδου πρώτης Γυμνασίου να τολμά να απευθύνει λόγο σε εκατομμύρια; Είναι δυνατόν να αποκαλούν κάποιοι “dianoiti” έναν τύπο που στις δέκα λέξεις τις δώδεκα τις εκφέρει λάθος, σε επίσης λάθος σειρά; Αν δεν μπορεί να εξωτερικεύσει τις skepseis του, πως είναι σίγουρο πως υπάρχει Σκέψη πίσω από το Λόγο;
Η απάντηση είναι πως κανείς δεν ήταν σίγουρος μέχρι πρότινως. Οι περισσότεροι πίστευαν πως “το παιδί είναι κοσμογυρισμένο”, “η μάνα του είναι από τα εξωτερικά” κι άλλα τέτοια. Κάποιοι πιο Pasokoi ‘λεγαν πως πέρασε πολλά χρονια σκουπίζοντας συνεδριακά κέντρα της αλοδαπής και δεν πρόλαβε να μάθει ellinikos. Οι πιο εδαφοπατούμενοι του πίστευαν πως ο “αντιστασιακός” τουρισμός του πατέρα του, του στέρησε το σχολειό, αυτό που μεγάλωσε τους συνομίλικούς του με βίτσα, τιμωρία και “σούζα” στο δάσκαλο.
Αφορά όμως η ανεπάρκεια λόγου του μόνο στα Ελληνικά, ή και στις άλλες γλώσσες που χρησιμοποιεί; Μια βόλτα στο youtube είναι αποκαλυπτική! Προφανώς και η προφορά του στα americanika είναι καλύτερη, όμως η εμμονή του στο γραπτό κείμενο είναι σκέτη απογοήτευση. Είναι πάντοτε “πνιγμένος” στη χαρτούρα δίνοντας μονίμως την εντύπωση πως θα χάσει σελίδα και θα γίνει ρεζίλι.
Βρίσκεται όμως τόσα χρόνια στην Ελλάδα που ακόμα κι αλβανός θα μπορούσε να γίνει Φυτράκης – Τεγόπουλος αν το ήθελε. Μάλλιστα διατέλεσε Υπουργός Παιδείας… αυτός – αρχίζοντας την παράδοση της ανάληψης του πιο κομβικού για την διαμόρφωση Κρίσης και Λόγου, σε παντελώς άσχετους κι ανίκανους Υπουργούς. Άρα, δύο τινά συμβαίνουν. Ή δεν μιλάει πολύ με Έλληνες, ή απλώς δεν ενδιαφέρεται ο άνθρωπος και μάλλον συμβαίνουν και τα δύο. Συμβαίνει ενίοτε στους ανθρώπους που αναλαμβάνουν την εξουσία χωρίς άλλες ικανότητες από αυτές του yesman διεκαπεραιωτη των άνωθεν κυριάρχων τους.
Η “αξιόπουστα” είναι το “πηλίκιο” που έπεσε κάτω απ το μηδέν. Δεν είναι απλώς ένα λεκτικό ολίσθημα (που κι αυτό δεν επιτρέπεται σε ηγέτες). Είναι η εμπρός στα μάτια μας κατάντια των αυτοαποκαλούμενων ηγετών μας. Είναι η ντροπή και το αίσχος σε μια χώρα που γέννησε γράμματα και τέχνες και το χάρισε στον κόσμο χωρίς να ζητά πνευματικά δικαιώματα. Όταν ο Giorgos μιλά ellinika βλέπετε τον τρόπο με τον οποίο εκείνος βλέπει την Ελλάδα. Κι όταν περάσει η πρώτη αντίδραση του γέλιου κατανοήτε πως η κάθε του λέξη επιρρεάζει όχι μόνο τη ζωή μας, αλλά και τις επόμενες γενιές Ελλήνων …αν υπάρξουν.
Έφτασε το τέλος στην πολιτική φαρσοκομωδία της μεταπολίτευσης. Στη σκηνή έμειναν μόνο δυο -τρεις παλαιοκοματικές κομπαρσαρίες και το υποβολείο να σκούζουν χιλιοπαιγμένους ρόλους σε άδειες θέσεις.
Έχει πλάκα που ζητάνε και κάτι χιλιάρικα για εισητήριο.
Bravo Repas, bravo Ragoysis, bravo Vagelis, bravo Diamando, bravo se olous. Είστε πολύ “αξιόπουστοι” που λέει κι ο θιασάρχης…
http://www.youtube.com/watch?v=XHbhEsReAAk

http://www.youtube.com/watch?v=W-gvPn7-4-M
ΠΗΓΗ:olympia.gr

Ο Αναρχικός Έχει Πατρίδα;

Πολύς λόγος γίνεται (ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια) για την εθνική συνείδηση που μπορεί να έχει ένας σοσιαλιστής ή ένας αναρχικός.
Ας μας απανήσουν δυο μορφές του αναρχικού χώρου.
Ο σημαντικότερος αναρχικός διανοητής παγκοσμίως Μιχαήλ Μπακούνιν και ο σημαντικότερος Έλληνας αναρχικός διανοητής Μ. Ράπτης (“Πάμπλο”)
Ακολουθούν τέσσερα κειμενάκια των Μπακούνιν και Πάμπλο προς μελέτη…
“… Η ευημερία του κράτους είναι η αθλιότητα του πραγματικού έθνους, του λαού. Το μεγαλείο και η ισχύς του κράτους είναι η σκλαβιά του λαού…Το κράτος δεν είναι η πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, πολιτικός, νομικός μύθος της πατρίδας. Οι λαϊκές μάζες όλων των χωρών αγαπούν βαθιά την πατρίδα τους. Αλλ’ αυτό είναι μια φυσική πραγματική αγάπη. Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα, αλλά γεγονός… Η πατρίδα, η εθνικότητα, όπως και η ατομικότητα, είναι ένα γεγονός φυσικό και κοινωνικό, ψυχολογικό και ιστορικό ταυτόχρονα. Δεν είναι μια θεωρητική αρχή.
Δεν μπορούμε να ονομάσουμε ανθρώπινη αρχή, παρά μόνο ότι είναι καθολικό, κοινό σ’ όλους τους ανθρώπους. Η εθνικότητα τους χωρίζει. Δεν είναι λοιπόν αρχή. Αλλά αυτό που είναι η αρχή, είναι ο σεβασμός που ο καθένας πρέπει να έχει για τα φυσικά, πραγματικά ή κοινωνικά γεγονότα. Η εθνικότητα, όπως και η ατομικότητα, είναι ένα από τα γεγονότα αυτά. Οφείλουμε λοιπόν να τη σεβόμαστε. Η καταπίεση της είναι έγκλημα,…γίνεται ιερή αρχή κάθε φορά που απειλείται ή καταπιέζεται. Γι’ αυτό λοιπόν αισθάνομαι ειλικρινά και πάντα τον πατριώτη κάθε καταπιεσμένης πατρίδας.
(Γαλλική έκδοση των απάντων Μ. Μπακούνιν, τόμος I, σελ. 225 -227, μετ. Πόλυ Γκέκα, εκδ. Πλέθρον)
Η πατρίδα αντιπροσωπέυει το αδιαφιλονίκητο και ιερό δικαίωμα κάθε ανθρώπου,ομάδας ανθρώπων,ενώσεων,κοινοτήτων,περιοχών,να ζούν,να σκέφτονται,να θέλουν και να δρούν κατα τον τρόπο τους,που γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της μακρόχρονης ιστορικής εξέλιξης.
Υποκλίνομαι λοιπόν μπρος στην παράδοση και την ιστορία των λαών, γιατί είναι το αίμα και η σάρκα,η σκέψη και η θέληση κάθε λαού.
Γι αυτό, ειλικρινά, είμαι ο πατριώτης όλων των καταπιεσμένων πατρίδων.
Έιμαι πατριώτης και διεθνιστής ταυτόχρονα”Μιχαήλ Μπακούνιν(Γράμματα για τον Πατριωτισμό,1869)
“…Ο λαός επίσης είναι από τη φύση του πατριώτης. Αγαπά τη γη όπου γεννήθηκε, το κλίμα μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε…Ο πραγματικός, ζωντανός, ισχυρός, φυσικός πατριωτισμός του λαού, δεν είναι καθόλου εθνικός πατριωτισμός, ούτε καν τοπικός, αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του αποκλειστικά κοινοτικός. Αλλά αγαπά ακόμα τη γλώσσα που μιλά…Ταυτίζεται επίσης με τα έθιμα και τις αληθινές ή λαθεμένες αντιλήψεις της χώρας του. Αν αυτά τα έθιμα, αυτές οι ιδέες κι αυτή η γλώσσα καλύπτουν μια περιοχή, τότε αρχίζει να γίνεται πραγματικά ένας τοπικός πατριώτης. Αν καλύπτουν ένα ολόκληρο έθνος, τότε γίνεται ένας εθνικός πατριώτης. Με την έννοια αυτή, κανείς δεν είναι τόσο βαθιά ούτε τόσο ειλικρινά πατριώτης όσο ο λαός…
(Μ. Μπακούνιν και Ιταλία, 2ο μέρος, σελ. 81-83 μετ. Πόλυ Γκέκα, εκδ. Πλέθρον)
[...]Η βασική αντινομία, που χαρακτηρίζει αυτή τη στιγμή τη νέα τάξη, είναι η προσπάθεια προς ένα ενιαίο οικονομικά κόσμο, όμως πολιτικά κατακερματισμένο, ώστε τα μικρά του τμήματα να ελέγχονται ευκολότερα και που οδηγούν βέβαια από την άλλη μεριά, στο βαθμό που τα μέρη αυτά θέλουν να αντισταθούν, στην έξαρση του εθνικιστικού φαινομένου. Φαινόμενο το οποίο η νέα τάξη θεωρεί, αυτή τη στιγμή, σαν το κυριότερο εμπόδιο για την ομαλή λειτουργία της αναγκαίας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Από την άποψη αυτή, η αναβίωση των εθνικισμών δεν μπορεί να θεωρείται σαν αρνητική, απλώς, εκδήλωση, που εναντιώνεται στην παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, αλλά και σαν αναπόφευκτη εκδήλωση αντίστασης όλων εκείνων, οι οποίοι αισθάνονται ότι είναι υποχρεωμένοι ή να αγωνιστούν για να διατηρήσουν μια δική τους εθνική ταυτότητα ή να υποταχθούν απολύτως στη νέα τάξη πραγμάτων. Από την άποψη της αποτελεσματικότητας των αντιδράσεων στην εδραίωση τέτοιου κέντρου, θα ‘πρεπε επομένως, εκ μέρους της επαναστατικής Αριστεράς, καταρχήν να υπάρχει μια αντίδραση σε κάθε περίπτωση που η νέα τάξη προσπαθεί να κατακερματίσει ένα ήδη συγκροτημένο σύνολο και να τασσόμαστε κατά της προσπάθειας αυτής.
Και εάν αυτό συμβεί, όταν βρισκόμαστε μπροστά στην ανασυγκρότηση νέων εθνικών κρατών, που αναζητούν σαν προστασία τους απέναντι στον πολιτικό έλεγχο της νέας τάξης, μια δική τους εθνική ταυτότητα, αυτό να μην μας οδηγεί σε μια αρνητική καταδίκη των προσπαθειών αυτών.[...]Προσωπικά θεωρώ ότι είναι αναγκαία οι Έλληνες να αποκτήσουν μια συνείδηση του εθνισμού τους και να είναι έτοιμοι, όταν πρόκειται να γίνει μία περαιτέρω συρρίκνωση του λεγομένου εθνικού τους κορμού, να αντισταθούν. Να μην επαναλάβουν το έγκλημα, την αδυναμία, την προδοσία, τη δειλία που έδειξαν στο ζήτημα της Κύπρου. Δεν είμαι υπέρ μιας επανάληψης της Κύπρου και στην Ελλάδα. Δεν θεωρώ ότι είναι τίποτα το διεθνιστικό μία αδιαφορία πλήρης αν γίνει ή δεν γίνει και στην Ελλάδα κάτι παρόμοιο που έγινε στην Κύπρο. Μα με ποιο θάρρος μπορείς να λες ότι είσαι υπέρ των Κούρδων ή των Παλαιστινίων που ζητάνε μια πατρίδα κι όταν γίνει σ’ ένα τμήμα δικό σου εισβολή, κατοχή, αλλαγή πληθυσμών και δημιουργείται δικό σου παλαιστινιακό ζήτημα, ποια στάση κρατάς απέναντι στην Κύπρο; Και ξεκινώντας απ’ αυτά, ποια στάση πρόκειται να κρατήσεις αν συμβεί κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα; Είναι σωστό ότι ο εθνισμός που είναι απαραίτητος, δεν είναι σε καμία αντίθεση με το διεθνισμό. Ο κάθε διεθνιστής έχει και μια ιδιαίτερη πατρίδα και είναι φυσικό την πατρίδα αυτή να την αγαπάει όχι περισσότερο από τις άλλες, αλλά τουλάχιστον το ίδιο.
Είναι φυσικό επίσης να αισθάνεται ότι δεν μπορεί να έχει δράση επαναστατική, αν δεν δείχνει απέναντι στο λαό του μια συμπαράσταση. Σε ποιον κάτοικο της χώρας σου μπορείς να μιλήσεις και να πεις ότι σου είναι αδιάφορη η ιστορία της Κύπρου ή η επανάληψη της ιστορίας της Κύπρου αύριο και να νομίζεις ότι με τέτοια στάση μπορεί να ‘χεις οποιοδήποτε δεσμό με το λαό σου για άλλες επιτεύξεις; Εάν δεν αφαιρέσεις από την αστική ηγεσία την υπεράσπιση του εθνισμού και την περάσεις στα χέρα της Αριστεράς, είσαι τελείως χαμένος σε οποιοδήποτε επαναστατικό σου παιχνίδι.[…}
(Μ. Ράπτης -Πάμπλο, Άρδην τεύχος 29)
ΥΓ.1: Αν ζούσε σήμερα ο Μπακούνιν και έλεγε τέτοια πράγματα, οι σημερινοί αναρχικοί της άρνησης και της απαξίωσης (δηλαδή της ήττας) θα τον έλεγαν φασίστα και ξεμωραμένο εθνικιστή.
Αλλά ο Μπακούνιν δεν αρκούνταν στο να πίνει μπύρες στο πάρκο Ναυαρίνου ή στα παγκάκια της πλατείας Εξαρχείων, να λέει ό,τι του κατεβαίνει, να ψευτοδιακεδάζει με “δήθεν” και εναλλακτικά δρώμενα, να επικροτεί τους πράκτορες της ασφάλειας που πετούν μολότωφ για να διαλύουν τις μεγάλες συγκεντρώσεις και στο τσακίρ κέφι να πουλάει αλληλεγγύη σε μετανάστες- έτσι γιατί πρέπει…
Ο Μπακούνιν δεν αμπελοφιλοσοφούσε ηττημένος.
Αποσκοπούσε στη νίκη της ιδέας του και γι αυτό πρώτα απ όλα αποδέχτηκε τον εαυτό του, που αυτονόητα αγαπούσε την πατρίδα του και αποδέχτηκε και τους υπολοίπους που ένοιωθαν το ίδιο…
ΥΓ.2:
Το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν το χυτό
Συντρόφια μήπως βρέθηκε κι εκείνο;
Να φτύσω μέσα με οργή που οι νέες εποχές
Με κάνουνε να μοιάζω με κρετίνο…
(Θανάσης Παπακωνσταντίνου)
(Μ. Ράπτης -Πάμπλο, Άρδην τεύχος 29)                                                                                                 ΠΗΓΗ:olympia.gr

Στη «Σπίθα» το πρόβλημά τους είναι οι… «Ελληναράδες»!

Σε κακόγουστη φάρσα έχει εξελιχθεί η προσπάθεια των αριστεριστών, πρώην και νυν, που στελεχώνουν τη «Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη και τις τοπικές τις επιτροπές, οι οποίες εξαπλώνονται αλά ΚΚΕ, σε διάφορες γειτονιές, να πείσουν ότι έχουν «πατριωτική» λογική. Συγκέντρωση των επιτροπών της Σπίθας στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, στην οδό Πειραιώς το περασμένο Σάββατο, εξελίχθηκε σε φαρσοκωμωδία, με ομιλητές να εκφέρουν διεθνιστικά φληναφήματα και τύπους από κάτω, όπως ο γνωστός Γιώργος Καραμπελιάς, να ακούνε ατάραχοι το εθνομηδενιστικό δηλητήριο να ρέει.
Σε αιτίαση του κοινού να εστιάσουν οι ομιλητές της εκδήλωσης στην ελληνική κρίση, έλαβαν απάντηση περί αλληλεγγύης των λαών και όταν επέμειναν, αποκλήθηκαν από μικροφώνου... «Ελληναράδες»! Όσοι λοιπόν ανησυχούν για τα εν Ελλάδι τεκταινόμενα και δεν ψάχνουν για «λύσεις» στα «διεθνιστικά» μονοπάτια, είναι «Ελληναράδες»...
Σύμφωνα με πληροφορίες του «ΕΚ», στο περιβάλλον του μουσικοσυνθέτη υπάρχουν ανησυχίες ότι το μόρφωμά τους έχει... διαβρωθεί εντελώς από το ΚΚΕ, καθώς είναι φανερή, όπως λένε, η διείσδυση στελεχών του προαναφερόμενου κόμματος στις κατά τόπους «Σπίθες». Με λίγα λόγια, το ΚΚΕ, προσπαθεί δια της «Σπίθας», να εξαπατήσει πατριώτες. Τι άλλο θα δούμε... Η φαρσοκωμωδία συνεχίζεται, με την παρουσίαση σήμερα το απόγευμα βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά, σε θέατρο της οδού Βουκουρεστίου...                                                                                                                      ΠΗΓΗ:www.elkosmos.gr

Αφού δεν φεύγουν μόνοι τους, μήπως πρέπει να τους διώξουμε εμείς;

Η κατάσταση στην χώρα όζει. Από το κακό στο χειρότερο, καθημερινά. Οι πολίτες διαμαρτύρονται, εις μάτην, αφού οι κραυγές αγωνίας τους δεν φτάνουν στα αριστοκρατικά ώτα των πολιτικών αυτής της χώρας.

Οι βουλευτές, (από)κλεισμένοι στο Κοινοβούλιο, διαβουλεύονται την (προσυμφωνημένη) ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπανδρέου!!! Ανερυθρύαστοι, φυσικά, θα προχωρήσουν και στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, όντας ανίκανοι να αντιληφθούν τι ακριβώς σημαίνει αυτό για την «μπλέμπα» (βλ. Έλληνες πολίτες)…

Και γιατί να μην ψηφίσουν μέχρι και την φυσική εξόντωσή μας, εάν είναι προς το προσωπικό τους συμφέρον; Σε περίπτωση, πάντως, που ο πρωθυπουργός της τρόικας (βλ. Παπανδρέου) θέσει ζήτημα εξάλειψης των Ελλήνων πολιτών, ως απαραίτητη προϋπόθεση για υπουργοποίηση, προβλέπω ότι μέχρι και βουλευτές της αντιπολίτευσης θα συλληφθούν να ρίχνουν διπλή θετική ψήφο!!!

Με αυτούς, που μπλέξαμε σαν λαός, βρισκόμαστε πραγματικά σε έναν μονόδρομο. Στον μονόδρομο που μας οδηγεί στην σύγκρουση με αυτό το δήθεν που πρεσβεύουν… Αυτό το δήθεν που λέγεται μέριμνα για την χώρα και τους πολίτες της. Αυτό το δήθεν που λέγεται αγάπη για την πατρίδα, αλλά έχει καταντήσει σε μεσιτική αξιολόγηση πώλησης μιάς χώρας που με δική τους ευθύνη κατάντησε χώρος!

Αναρωτιέμαι, εάν δεν είχαμε αυτό το τσούρμο των καλοθρεμένων και καλοβολεμένων «σοφών»… εάν δεν είχαμε όλους αυτούς τους «ήξεις αφήξεις» πολιτευτάδες που λειτουργούν με την ευγενική χορηγία εταιρειών, μεταβαλλόμενοι οι ίδιοι σε ετέρες του σάπιου συστήματος που με τόση επιμέλεια έχτισαν και το οποίο σήμερα (με την ευθύνη των ιδίων των πολιτικών) έχει καταστήσει τη χώρα σε κατάσταση υποτέλειας και λίαν συντόμως σε κατακερματισμένο χώρο που θα ανήκει σε ιδιώτες (βλ. πολυεθνικές, τράπεζες) ή και σε κράτη (π.χ. Τουρκία)!!!

Αυτούς, λοιπόν, τον ευλίγιστους, ολίγιστους και εν πολλοίς ονείδιστους πολιτικούς λαγούς (ταγοί δεν είναι ούτε θα γίνουν και στα ομορφότερα όνειρά τους) μήπως θα πρέπει να τους δείξουμε (όχι με μούντζες) την πόρτα της εξόδου από τον πολιτικό βίο και στη συνέχεια να χτίσουμε την δημοκρατία που μας αξίζει…;
Μήπως θα πρέπει, πλέον, εμείς οι πολίτες να ανασυνταχθούμε, να αναδιαταχθούμε ενάντιά τους και να δημιουργήσουμε τη Νέα Ελλάδα;
Μία πατρίδα που όλοι μας έχουμε στην καρδιά μας, μία πατρίδα που θα είναι στα δικά μας χέρια και όχι στα χέρια των σημερινών οικονομικών μας τρομοκρατών και των υπηρετών τους;
Μία ελεύθερη πατρίδα που θα κληροδοτήσουμε υπερήφανα στις επόμενες γενιές;

Το Σύνταγμα καταπατείται, ο Ελληνικός Λαός βρίσκεται υπό ξένη κατοχή και η ασφάλεια της χώρας πάει να γίνει ανέκδοτο... Ως πότε θα μπορούμε να τα ανεχτούμε αυτά; Μήπως ήρθε η ώρα να δώσουμε ένα τέλος στην αθλιότητα;

Κωνσταντίνος                                                                                                                                           ΠΗΓΗ:kostasxan.blogspot.com

Αντιπροσωπευτική δημοκρατία: η μεγάλη πλάνη

Κοιτάζουμε έκπληκτοι τα άρθρα της δανειακής σύμβασης, και αναρωτιόμαστε πόσο προδότες πρέπει να είναι οι εκπρόσωποί μας για να ψηφίσουν αυτό το έκτρωμα. Είναι όμως έτσι. Είναι πράγματι ‘εκπρόσωποί’ μας, οι βουλευτές;
Υποτίθεται, ότι η εξουσία πηγάζει από το λαό. Επειδή έχει χυθεί αίμα για την δημοκρατία και επειδή οι Ευρωπαϊκοί λαοί, είναι ευαίσθητοι σε αυτό, έπρεπε να βρεθεί από τους κυρίαρχους, ένας τρόπος διακυβέρνησης, που να φαίνεται μεν δημοκρατικός, αλλά στην ουσία να καταλήγει πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα: σχεδόν το σύνολο των αποφάσεων του κράτους, να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.
Αυτός ο τρόπος διακυβέρνησης, που συνδυάζει την οικονομική εξουσία των κυρίαρχων, με την ανάγκη των δυτικών λαών για δημοκρατία, εκφράστηκε στο πολίτευμα που ονομάστηκε ‘αντιπροσωπευτική δημοκρατία’.
Ο κάθε ‘συμβαλλόμενος’ δηλαδή ο λαός από την μια και οι φορείς της οικονομικής εξουσίας από την άλλη, κάτι πήρε, από αυτή την ‘άρρητη’ συμφωνία. Το ‘παιδί’, το καινούργιο δηλαδή καθεστώς, πήρε το όνομα που ήθελε ο λαός: δημοκρατία. Ο λαός, πήρε και κάτι άλλο. Το δικαίωμα να μιλάει και να λέει την ‘άποψή του’. Απέκτησε επίσης και το δικαίωμα να θέτει ο καθένας ‘υποψηφιότητα’ για την εκπροσώπηση των συμπολιτών του
Πέραν τούτων, ουδέν. Οι φορείς της οικονομικής εξουσίας, κράτησαν όλα τα άλλα. Την διαμόρφωση δηλαδή του πολιτικού καθεστώτος έτσι ώστε οι ‘βασικές κατακτήσεις’ του λαού να παραμένουν, αλλά να μην έχουν καμιά ουσία.
Πρώτα πρώτα το όνομα. Πολλοί σωστά σκεπτόμενοι οι επικυρίαρχοι, αποφάσισαν πως το όνομα, δεν έχει καμιά σημασία. Είναι μια λέξη, και κάθε λέξη, είναι μια συμφωνία για να αποδώσουμε μια έννοια. Μπορούμε πολύ άνετα να την αλλάξουμε και να συμφωνήσουμε μια καινούργια, για να εκφράσουμε το ίδιο. Το θέμα δεν είναι η λέξη, είναι η έννοια που της δίνουμε. Αφού δεν έχετε αρκετό μυαλό για να αναζητήσετε την έννοια της λέξης και επιμένετε στο όνομα, ε πάρτε το όνομα και αφήστε σε μας τον καθορισμό της έννοιας, σκέφτηκαν οι καπιταλιστές. Έτσι όλα τα καθεστώτα, ακόμα και τα πιο αδίστακτα, ονομάστηκαν ‘δημοκρατίες’. Η λέξη βοηθούσε το λαό να έχει ψευδαισθήσεις και την εξουσία να έχει μια καλή δικαιολογία για την ‘νομιμοποίησή της’
Το δεύτερο σημείο στο οποίο είχε ‘κερδίσει’ ο λαός, ήταν αυτό της ελευθερίας έκφρασης. Και εδώ η υποχώρηση των επικυριάρχων ήταν μικρή. Ας λέει ο καθένας ότι θέλει. Αν τα ‘λέει’ ξεθυμαίνει ο θυμός του και υπακούει ευκολότερα μετά. Υπήρχε όμως ο κίνδυνος, κάποιος να λέει την άποψή του σε μεγάλες ομάδες. Όμως το σύστημα φρόντισε και για αυτό: έκανε επιχείρηση τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης (σύμφωνα με την προσφιλή του μέθοδο αλλαγής ονόματος, άλλαξε την λέξη εξαπάτησης με εκείνη της ενημέρωσης). Ποιος φτωχός, έχει τα οικονομικά μέσα να αγοράσει μια εφημερίδα; Ή ποιος από το λαό, έχει τη δυνατότητα να κάνει δικό του ένα τηλεοπτικό σταθμό; Κανένας. Επομένως τα ΜΜΕ, εκ των πραγμάτων ανήκουν στο ίδιο σύστημα που υποτίθεται ότι κρίνουν. Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να υποστηρίζει ότι αφού οι συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό, θα πρέπει να δοθούν όχι σε επιχειρηματίες, αλλά στο λαό. Κάτι τέτοιο όμως θα άλλαζε την ουσία του καθεστώτος μας: Οικονομική ολιγαρχία.
Μόνο που η τεχνολογία άλλαξε και έκανε δυνατή την είσοδο χιλιάδων πολιτών που από δικούς τους χώρους στο διαδίκτυο, εκφράζουν τις απόψεις τους. Εδώ η αντίδραση του συστήματος, είναι ενδεικτική. Από την επίθεση σε δικτυακούς τόπους που φιλοξενούν αντίθετες απόψεις, περνώντας μέσα από το κλείσιμο λογαριασμών χρηστών απ όπου φεύγουν μη ‘φιλικά κείμενα και την δημιουργία ιστοσελίδων και blogs πλήρως ελεγχόμενων από αυτούς, το σύστημα έχει βρει πολλούς τρόπους για να διαβρώσει και αυτόν τον τομέα. Σε κάθε περίπτωση, κρατάει το κυρίως μέσο στα χέρια του: Τις εταιρείες παρόχους. Οποιαδήποτε στιγμή κρίνει ότι η κατάσταση έχει ξεπεράσει τα ‘ανεκτά’ όρια, απλώς μας πετάει έξω. Όλοι θα πρέπει να ετοιμαστούμε για αυτό το ενδεχόμενο, (ή βεβαιότητα κατά ορισμένους).
Το τρίτο σημείο που φαίνεται να έχουν κερδίσει οι λαοί, είναι η δυνατότητα για αντιπροσώπευση. Συνδικαλιστικά, πολιτικά, φαίνεται να μπορούν να ‘εκφραστούν’. Το σύστημα εδώ έχει αναπτύξει ένα σύνολο πρακτικών που κάνουν αυτό το ‘δικαίωμα’ κατ’ ουσίαν ανύπαρκτο. Από τα χρήματα που χρειάζεται κάποιος για να εκλεγεί, την εικόνα που πρέπει να του δημιουργήσουν οι image makers, την υποστήριξη που πρέπει να λάβει από τα (δικά τους) ΜΜΕ, όλα δημιουργούν ένα σύνολο προϋποθέσεων, που μόνο τα δικά τους άτομα, μπορούν να έχουν. Ακόμα και αν ένας μη δικός τους, κατορθώσει να γίνει βουλευτής –δηλαδή κατ’ όνομα, εκπρόσωπος του λαού- κατορθώνουν πολύ εύκολα να τον διαφθείρουν, όχι μόνο γιατί οι παροχές είναι πολλές, αλλά και γιατί καταλαβαίνει πως συχνά η αντίδρασή του, είναι μάταιη, αφού όλοι οι άλλοι εκπρόσωποι είναι δικοί τους. Το όχι κάποιων στη βουλή δεν έχει παρά μόνο συμβολικό νόημα, αν η πλειοψηφία είναι δική τους.[1]
Αφού το πολίτευμα αυτό, από δημιουργίας του, δουλεύει κατ’ ουσίαν για τους λίγους, τώρα πια για τους ελάχιστους, γιατί μόλις τώρα, αναρωτιόμαστε για το ρόλο των εκπροσώπων μας; Γιατί τώρα μόνο λέμε ότι η ‘αντιπροσωπευτική δημοκρατία’ βρίσκεται σε κρίση; Γιατί τώρα φτάνουμε στο ‘όλοι το ίδιο είναι’;
Η αντιπροσωπευτική ή αλλιώς έμμεση δημοκρατία, όλα τα χρόνια που κυριαρχεί στα δυτικά καθεστώτα, τον ίδιο σκοπό υπηρετεί. Το συμφέρον των λίγων. Η ουσία του καθεστώτος δεν άλλαξε. Εκείνο που άλλαξε, είναι ο συσχετισμός δυνάμεων. Αφού επι πολλά χρόνια όλοι οι δυτικοί λαοί, υιοθέτησαν την άποψη πως αυτό το καθεστώς είναι δημοκρατία, δόθηκε αρκετός χρόνος στους κυρίαρχους να ετοιμάσουν την επίθεσή τους. Προετοιμάστηκαν πολύ καλά και μεθοδικά, την ώρα που εμείς, υπερασπιζόμαστε την ‘δημοκρατία’ μας, όπως ακριβώς ήταν. Τώρα οι αντίπαλοι, αισθάνονται πολύ δυνατοί. Ετοιμάστηκαν για την τελειωτική επίθεση, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Έδωσαν λοιπόν στους υπαλλήλους τους, δηλαδή στους εκπροσώπους μας, την εντολή να υπογράψουν την θανατική καταδίκη μας. Αυτοί, όπως πάντα έκαναν, υπέγραψαν. Αυτό έχουν μάθει να κάνουν. Να λένε πάντα ναι, (ή αν πουν όχι, να αποχωρούν χωρίς να λένε λέξη). Δεν άλλαξε η συνήθεια των ‘εκπροσώπων’ μας να λένε ναι στα μεγάλα αφεντικά. Απλώς τα αφεντικά έκριναν ότι είμαστε πολύ αδύναμοι, αποχαυνωμένοι, ναρκωμένοι, εύπιστοι στα τηλεοπτικά σκουπίδια τους, τεμπέληδες για να αγωνιστούμε, και έδωσαν εντολή για την τελική επίθεση.
Κοιτάζουμε έκπληκτοι τα άρθρα της δανειακής σύμβασης, και αναρωτιόμαστε πόσο προδότες πρέπει να είναι οι βουλευτές μας για να ψηφίσουν αυτό το έκτρωμα. Αδυνατούμε να καταλάβουμε πως με αυτό το πολίτευμα, οι όποιοι αντιπρόσωποί μας, δεν είναι παρά μόνο στο δικό μας μυαλό, εκπρόσωποί μας. Είναι έτσι δομημένο το σύστημα, ώστε όποιους και αν ψηφίσουμε, η πλειοψηφία τους, να καταλήξει να εκπροσωπεί συμφέροντα ξένα και συχνά αντίθετα από το λαό. Ας αντιμετωπίσουμε τα πράγματα όπως είναι. Χωρίς ωραιοποιήσεις και ψευδαισθήσεις. Ναι, είναι άσχημο να συνειδητοποιείς την αδύναμη θέση σου. Αλλά είναι πολύ χειρότερο, αν αρνείσαι να δεις την πραγματικότητα. Γιατί τότε, δεν μπορείς να την αλλάξεις. Η αρχή της αλλαγής, είναι να δούμε την όποια πραγματικότητα, όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Χωρίς αυταπάτες, ας εξετάσουμε την έννοια και τα συστατικά στοιχεία της δημοκρατίας. Τις συνθήκες μέσα στις οποίες αναπτύσσεται ο δημοκρατικός τρόπος ζωής. Τις προϋποθέσεις, χωρίς τις οποίες, η δημοκρατία δεν υπάρχει. Είναι καιρός να μην αρκεστούμε στο όνομα και να προχωρήσουμε στην ουσία.

Δηιδάμεια

---

[1] Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι δικαιολογείται η υποταγή των βουλευτών στα συμφέροντα των λίγων. Η ατομική ευθύνη, αφορά όλους: τον καθένα από εμάς αλλά και τους βουλευτές.                                                                                                                                                 ΠΗΓΗ:kostasxan.blogspot.com

Οι λαγοί που έγιναν … μπουλντόγκ του ΠΑΣΟΚ

Πολλοί έχουν να λένε για την έμφυτη ευγένεια που έχει ο πρωθυπουργός. Όλοι έχουν να το λένε, ακόμη και ο Τσίπρας και η Παπαρήγα ότι είναι “κύριος” και “ειλικρινής εκπρόσωπος του πολιτικού πολιτισμού”. Άλλωστε και ο αρχηγός της ΝΔ είναι ένας ευγενής άνθρωπος.
Ύστερα όμως από όσα συνέβησαν χθες στη Βουλή με τις αγοραίες εκφράσεις που ακούστηκαν, είναι ένα. Μπορεί ο πρωθυπουργός να είναι ευγενής αλλά έχει άλλους να του κάνουν τη «βρόμικη» δουλειά. Είναι δηλαδή ευγενής με τις πλάτες άλλων. Τέτοιοι μπορεί να είναι πάρα πολλοί άνθρωποι. Να καθαρίζουν για την πάρτη τους άλλοι κι αυτοί να φαίνονται άγιοι.
Διότι ο κ. Παπανδρέου έχει βρει το κόλπο. Αυτά που δεν μπορεί να πει ο ίδιος βάζει να τα πει ο Πάγκαλος. Κι αυτά που θέλει να πει για τον κ. Σαμαρά ή γενικά για όσους του ασκούν κριτική, τα λέει το νέο…  μπουλντόγκ του ΠΑΣΟΚ που ακούει στο όνομα Καρατζαφέρης.
Να μην ξεχάσουμε βέβαια ότι υπάρχει και το… κανίς του σαλονιού που «γαυγίζει» ενίοτε βοηθώντας την κυβέρνηση, ξέρετε για ποια μιλάμε, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Ο κ. Παπανδρέου ποτέ δε θα μπορούσε ή δε θα τολμούσε να πει π.χ. «μαζί τα φάγαμε» ή «οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι κοπρίτες». Δε θα μπορούσε ποτέ να χαρακτηρίσει ένα κοινοβουλευτικό κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, ως «κόμμα τραμπούκων». Έχει τον… κακό της κυβέρνησης, τον κ. Πάγκαλο να του κάνει αυτή τη δουλειά. Άλλωστε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι πολιτικά «καμένο» χαρτί, οπότε δεν χάνει και πολλά.
Γι’ αυτό και τον κράτησε στην κυβέρνηση. Ο μεν Παπανδρέου βολεύεται με το να του βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά ο αντιπρόεδρος και ο δε Πάγκαλος έχει ένα ρόλο και μια εξουσία.
Κάπως έτσι συμβαίνει εσχάτως και με τον Καρατζαφέρη μόνο που εδώ μιλάμε για αρχηγό άλλου κόμματος. Ό,τι δεν μπορεί να πει ο κ. πρωθυπουργός το λέει ξαφνικά ο αρχηγός του ΛΑΟΣ. Δεν ξέρουμε αν είναι συνεννοημένοι αλλά τη δουλειά της κυβέρνησης την κάνει καλά. Χτυπάει τον Σαμαρά, βρίζει την ΝΔ, τα βάζει με τον Τσίπρα, τσακώνεται με το ΚΚΕ και η κυβέρνηση περνά αλώβητη τις δύσκολες στιγμές.
Αυτό συνέβη και στη Βουλή χθες. Επιτέθηκε ο Καρατζαφέρης με τον Σαμαρά και η κυβέρνηση θα στήσει στον πρώτο άγαλμα για την εκδούλευση που του έκανε.
Αν, όμως, στην περίπτωση Πάγκαλου η εκδούλευση στον κ. Παπανδρέου πληρώνεται με μια αντιπροεδρία, στην περίπτωση Καρατζαφέρη με τι πληρώνεται; Θα είναι ενδιαφέρον να το μάθουμε κάποτε…
Αριστερός Ψάλτης                                                                                                                                     ΠΗΓΗ:www.antinews.gr

Αταίριαστοι πολιτικοί έρωτες

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Φοβερό το άλμπουμ του Αρκά. Το θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω τον Γιώργο τον παραιτηθέντα και τον άλλο Γιώργο, τον ευλύγιστο πρόεδρα, να τον κοιτάει λιγωμένα από τα έδρανα. «Πάρε με και μένα, θείο, στο γκουβέρνο».
Η «Κομανέτσι» της μεταπολιτευτικής παράγκας είναι φοβερός καρατερίστας. Ούτε ο Αρκάς δεν θα μπορούσε να τον φανταστεί, αν και πιστεύω πως θα ‘κανε μεγάλη καριέρα μια καλλιτεχνική εκδοχή του, ως «πολιτικό καρτούν» στον θίασο της Θέκλας, μαζί με τον Βαγγέλη, τον Χλέμπουρα, την Ασώματο Κεφαλή και τ’ άλλα παιδιά.

Από το καταπληκτικό http://antistachef.wordpress.com/

Βέβαια, ως λαϊκό παιδί, ο μαδημένος εξαπτέρυγος είναι πρωτίστως φιλότιμος κι ως λαϊκό παιδί αγαπάει με πράξεις, όχι στο μπούρου μπούρου. Μην δει τον Γιώργο να ζορίζεται, θυσία γίνεται. Έτσι κι αυτή τη φορά. Ο ΓΑΠ υπέβαλε την παραίτηση του στον Αντώνη, του φύγανε μερικοί, ετοιμαζόσαντε και κάτι άλλοι αγριεμένοι και πολύ βαμμένοι σοσιαλισταί, που δεν το βαστούν το άδικο και μισούν την αντιλαϊκή πολιτική, όταν είναι στην απέξω αλλά της κάνουν σέρβις έξτρα πρίμα γκούτ, όταν είναι μέσα. Με την βαλίτσα δίπλα απ’ την πόρτα ήταν ο παραιτηθείς. Αφού όμως ο Γιώργος ο Αντεξουσιαστής ο ταξιδιάρης, έφαγε κατσάδα από την φαμίλια και το ΠΑΣΟΚ της Αβύσσου, τα μάζεψε άτσαλα κι αρκούντως ταπεινωτικά. Αφού να φανταστείτε, αναγκάστηκε να κάνει συγκυβέρνηση με αυτόν που νικήθηκε από ένα πλαστικό ποτήρι με καφέ στις εσωκομματικές. Τον είδε λοιπόν ο πρόεδρος του τηλεπατριώτου Αδώνιδος – Σπυρίδωνος,  λαβωμένο κι ολίγον τσαλακωμένο, σου λέει θα του την πέσει τώρα ο Σαμαράς και θα τον κάνει ίσαμε δυο παράδες. Οπότε ως αφοσιωμένος βοηθητικός του Μνημονίου, αποφάσισε να κάνει γι’ άλλη μια φορά το καθήκον του. Να βάλει πλάτη και σβέρκο στην συμπολίτευση, πλάτη φτιαγμένη ζόρικα, στα γυμναστήρια, όχι αστεία και σβέρκο ταυρίσιο, που υπομένει κάθε ζυγό. Διότι έτσι γίνεται η σωστή παρασυμπολίτευση. Όταν κινδυνεύει το πράσινο καθεστώς, την πέφτεις στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Έτσι κολλάς ένσημα, ως παρακυβερνητικός κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.
Για να μιλήσουμε όμως σοβαρά αδέρφια. Ο Καρατζαφέρης θα μπορούσε να γίνει οτιδήποτε. Δεξιός, τροτσκιστής, μνημονιακός, αντιμνημονιακός, Εορδαϊκός Πτολεμαΐδος κι αν το νιτερέσο του κι ο καθεστωτικός άνεμος το απαιτούσαν, θα ‘κανε σουνέτι και θα γινόταν Μεγάλος Μουφτής στην Ιερουσαλήμ ή Αρχιραββίνος. No problem.
Αν έχετε προσέξει την στάση του, σε όλα τα κρίσιμα στάθηκε στο ΠΑΣΟΚ κολώνα. Και στο Μνημόνιο αλλά και χτες στην ψήφο εμπιστοσύνης. Διότι δεν έχει σημασία αν δίνεις ή όχι την ψήφο σου, σημασία έχει να δίνεις την ψυχή σου. Κι ο Γιωργάρας, παίδες, την έδωσε την ψυχή του στον Παπανδρέου. Απέξω μαύρος κι από μέσα πράσινος.
Ότι είναι σε ευθεία συνεννόηση με το βαθύ ΠΑΣΟΚ, αυτό πια βγάζει μάτι. Δεν χρειάζεται να ‘χεις κληρονομικό χάρισμα για να το καταλάβεις. Σ’ όλες τις κρίσιμες στιγμές πατάνε ένα κουμπί στην Ιπποκράτους και έρχεται ο ευλύγιστος σαν την Άμεσο Πράσινη Δράση να βγάλει πολιτικό «μεροκάματο» εναντίον της παράταξης και του Αντώνη. Πηλοφόρι και μυστρί.
Αυτό όμως που τον έχει κάνει κι έχει χάσει την ψυχραιμία του, είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο. Πρώτος ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης του έκανε ένα πολιτικό κούρεμα με την ψιλή κι ακόμη κι οι πιο άσχετοι κατάλαβαν ότι ο Βαγγέλης είχε δίκιο και τι παιχνιδάκι αποπειράθηκε να παίξει ο περίπου απολογητής του Άκη. Του την τσαλάκωσε την μόστρα του ευφυολόγου.
Το δεύτερο όμως πρόβλημα του ευλύγιστου και πρόθυμου εξαπτέρυγου, είναι βαθύτερο πολιτικά. Ο Αντώνης Σαμαράς, αδέρφια, δεν είναι απλά δύναμη εξουσίας. Είναι δύναμη συνέπειας κι ευθύνης. Δεν το απέδειξε απλά με την ηγεμονική αλλά και πατριωτικά γενναία κι εθνικά επωφελή στάση του στην συμφωνία των λίγων ωρών για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Το απέδειξε και με μια βασική προϋπόθεση που έβαλε στον Παπανδρέου: την κατάργηση του λαθρονόμου, του νόμου- κράχτη των πένητων και τυχοδιωκτών Ασίας κι Αφρικής που διαρρηγνύουν τον κοινωνικό ιστό μας. Ο Αντώνης τον καταψήφισε, σε κάθε ευκαιρία υπογραμμίζει πως ως Πρωθυπουργός θα τον καταργήσει, τον καταγγέλει συνεχώς και τώρα τον έβαλε και ως όρο για την αληθινή, πατριωτική, συναίνεση.
Ο Καρατζαφέρης έκανε το λιοντάρι για την λαθρομετανάστευση, μάζεψε, λέει και κάτι υπογραφές και μετά πάπαλα. Τι έκανε στην πράξη; Γιατί η ουσία είναι τι κάνεις, όχι τι λες όταν γκαρίζεις στις ρούγες. Στην πράξη λοιπόν στηρίζει πάση δυνάμει την Κυβέρνηση του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου, την Κυβέρνηση που έφτιαξε κι εφαρμόζει το λαθρονομοσχέδιο και σε κάθε κρίσιμη στιγμή βάλλει με τον συνήθη ατσούμπαλο και λαϊκιστικό τρόπο του κατά της μεγάλης Κεντροδεξιάς και του αδιαφιλονίκητου Αρχηγού της.
Πονάει, σφαδάζει, γιατί η συνεπής αυτή, επίμονη κι υπεύθυνη στάση του Αντώνη Σαμαρά στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης, αγγίζει την καρδιά, τον σκληρό πυρήνα της βάσης του ΛΑΟΣ. Πλήθη ψηφοφόρων και στελεχών βλέπουν το σέρβις που κάνει σε κάθε ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ και στην μεταπολιτευτική παράγκα ο πρόεδρος τους και ένας ένας θα πάνε για φρέσκα. Οι σοβαροί από τους βουλευτές και τα στελέχη κι η μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων του ΛΑΟΣ, ξέρουν πως η παράταξη έχει πια ηγεσία. Η ενότητα της Κεντροδεξιάς στην βάση θ’ αφήσει τον ευλύγιστο στο κλαρί μονάχο.
Το αληθινό πολιτικό ζήτημα είναι αυτό, αδέρφια. Το σύστημα έτσι τον θέλει τον πατριωτισμό. Γκροτέσκο, πραμάτεια σε τηλεμάρκετινγκ, βολικό κι ευάλωτο. Υπάκουο.
Όμως η αληθινή πατριωτική δύναμη ευθύνης και συνέπειας που βαδίζει με γοργές δρασκελιές προς την εξουσία θα σαρώσει το αποτυχημένο ΠΑΣΟΚ και παρατρεχάμενους. Θα μείνουν με τα χέρια και την ψυχή βουτηγμένα στην πολιτική λάσπη.
 ΠΗΓΗ:www.antinews.gr

Ποιοί πρέπει να ενοχλούνται περισσότερο από τον έρωτα Παπανδρέου-Καρατζαφέρη;

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ως ευφυής και ευλύγιστος πολιτικός, που δεν έχει πρόβλημα να υμνεί την προσφορά των Αφγανών στον ελληνικό πολιτισμό, ενώ πέρυσι μάζευε υπογραφές εναντίον του "λαθρονομοσχεδίου", βρέθηκε σε δύσκολη θέση όταν ο Σαμαράς σήκωσε ψηλά στην ατζέντα το νόμο για την απόδοση ιθαγένειας σε μετανάστες, λέγοντας πως κάνει υπέρμετρα ελκυστική την Ελλάδα σε μετανάστες κι έτσι, καθίσταται το πρόβλημα μη διαχειρίσιμο.
Δεν χρησιμοποίησε βεβαίως τη σκληρή ρητορική του Καρατζαφέρη ή στελεχών του, κατά των...
 μεταναστών, ο πρόεδρος της Ν.Δ. , αυτά όμως που είπε έδειξαν στο σύνολο των οπαδών του ΛΑ.Ο.Σ. ότι όντως ο Σαμαράς, θα αναθεωρήσει τη μεταναστευτική πολιτική στην πράξη.
Μπήκε δηλαδή στα χωράφια του ΛΑ.Ο.Σ.
Ο πανέξυπνος πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. ξέρει ότι δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να κερδίσει έστω και μία ψήφο "πασόκου", όσες κυβισθήσεις κι αν κάνει.
Αναμενόμενο ήταν λοιπόν, να στραφεί -με οποιονδήποτε τρόπο- εναντίον του Αντώνη Σαμαρά. Βεβαίως αυτό θα του βγει σε κακό στο τέλος, γιατί ήδη έχει ταυτιστεί με το "βαθύ ΠΑΣΟΚ" στις συνειδήσεις των ψηφοφόρων του, που κατά βάσιν -να μην κρυβόμαστε- προέρχονται από λεγόμενη "λαϊκή δεξιά", είναι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, που δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις παραδοσιακές αξίες της δεξιάς "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια", από τις οποίες ο Καρατζαφέρης, παίρνει όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις, για να προσεγγίσει ετερόκλητους "στόχους", δηλαδή ομοφυλόφιλους, Εβραίους, μασώνους, Λαμπράκηδες και οτιδήποτε άλλο τον κατέτασσε παλιά στην κατηγορία "ακροδεξιός" που τον έκανε διάσημο στο κοινό του αλλά πλέον απορρίπτει μετά βδελυγμίας (όπως γίνεται συνήθως).

Το θέμα λοιπόν δεν είναι ο Καρατζαφέρης. Σωστά προσπαθεί να σώσει την εκλογική του βάση.
Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, στο οποίο προεδρεύει σήμερα ο γιός του, τι δουλειά έχει να στηρίζει και να στηρίζεται από τον Καρατζαφέρη, που τόσα και τόσα του "έσουρε" από της ιδρύσεως του ΛΑ.Ο.Σ.;
Νομίζουμε ότι οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, που ανάλωσαν τα προηγούμενα χρόνια τους, στην καταδίκη του "ακραίου Καρατζαφύρερ" (αυτοί τον βάφτισαν έτσι) θα αρχίσουν να αποκτούν σοβαρό συνειδησιακό πρόβλημα και όχι μόνο. Το πρόβλημα αισθητικής από την εντελώς άκομψη συγκατοίκηση Παπανδρέου - Καρατζαφέρη,  πού το πάτε;                                                                                          ΠΗΓΗ:taxalia.blogspot.com