Καθήκον μας είναι να είμαστε παρών στους αγώνες του έθνους,όποια μορφή και αν έχουν

Έγραψε κάποτε ο Ίων Δραγούμης.

-Η πολιτική διαμορφώνεται από τα έθνη . Η πολιτική μορφή σχηματίζεται , μεγαλώνει , ανθίζει , ξεπέφτει και πεθαίνει και από τον πολιτισμό της σχηματίζεται και ο χαρακτήρας των ανθρώπων , του λαού . Και αφού ξεπέσει η πολιτική....
ξεπέφτει και ο πολιτισμός , που τράφηκε μαζί της και άμα πεθάνει η πολιτική μορφή , ο λαός και ο περασμένος πολιτισμός του μένει κουρασμένος χαμηλά , αδύνατος και ανήμπορος ,μέχρις ότου έλθει και πέσει άλλος σπόρος κι ανθήσει και γεννηθεί άλλη πολιτική , φυτρωμένη στο ίδιο χώμα χαράζοντας νέες γραμμές στον λαό μέσα από τον οποίο γεννήθηκε .

Σας θυμίζει κάτι από το σήμερα; Αυτό δεν βιώνουμε τα τελευταία χρόνια σαν έθνος, με αποκορύφωμα τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών;

Ο πατριωτισμός δεν μπορεί να αναλώνετε μόνο στα θέματα εξωτερικής πολιτικής .Η ζωή του έθνους είναι κι ένα σωρό άλλα πράγματα στα οποία πρέπει να εστιάσουμε και να πάρουμε θέση .Δεν μπορούμε να κατακρίνουμε τον λαό ότι ξεσηκώνετε μόνο όταν πεινάει αφού, ξέρουμε πολύ καλά τι πλύση εγκεφάλου του έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια . Θυμηθείτε τον μύθο του σπηλαίου… Αν υποθέσουμε ότι είμαστε αυτοί που έχουν σπάσει τα δεσμά τους και δίπλα μας έχουμε τα αδέλφια μας που είναι ακόμα αλυσοδεμένα και υπνωτισμένα και δεν λένε να καταλάβουν τι ακριβώς τους συμβαίνει ,εμείς τι πρέπει να κάνουμε; Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια της αφύπνισης ή θα τους περιφρονήσουμε και θα τραβήξουμε τον δρόμο μας;

Καθήκον μας είναι να είμαστε εκεί και να παλεύουμε για το κοινό καλό χωρίς να περιμένουμε αναγνώριση και ανταλλάγματα . Η ιστορία εξάλλου μας έχει δείξει ότι πάντα λίγοι ήταν αυτοί που ξεκίναγαν τις επαναστάσεις … και ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι .

Καθήκον μας είναι να είμαστε παρών στους αγώνες του έθνους , όποια μορφή και αν έχουν .

Η πολιτική που γεννήθηκε από την μεταπολίτευση και δω αργοπεθαίνει . Είναι υποχρέωση μας να βρεθούμε στους δρόμους και να δώσουμε ότι έχουμε για την αναγέννηση . Δεν είναι δυνατόν να αφήσουμε το μέλλον του έθνους στα χέρια της αριστερής προπαγάνδας .

Λέγαμε για τα πανό στο σύνταγμα , αλλά εμείς δεν ήμασταν εκεί να ανεβάσουμε πανό με τον Κολοκοτρώνη , με τον Δραγούμη , με τον Γιαννόπουλο …

Το έθνος φλέγεται .

Εμείς είμαστε οι πυροσβέστες που θα σβήσουμε την φωτιά και θα αναδασώσουμε τα καμένα χώματα.
αναγνώστης                                                                                                                                             ΠΗΓΗ:egersis2.blogspot.com

Σκάνδαλο: αύριο ώρα 14:00 ψηφίζεται η εκποίηση της χώρας!

Επειδή είναι έντρομοι οι εμποράκοι του έθνους από τη λαϊκή οργή, αύριο, όπως μόλις ανακοίνωσε το προεδρείο της Βουλής θα ψηφιστεί η εκχώρηση των υλικών και άυλων τίτλων της πατρίδας στους εργοδότες τους το μεσημέρι, ώρα 14:00. Άρον άρον!
Δεν θέλουν να τους βρει η νύχτα στον τόπο του εγκλήματος με χιλιάδες διαδηλωτές απ' έξω.                                                                                            ΠΗΓΗ:adiavroxoi.blogspot.com

Μέχρι τις 2 αύριο το μεσημέρι όλα θα έχουν τελειώσει.

Οι αλητήριοι θα το έχουν ψηφίσει μέχρι τις 2.00 το μεσημέρι αύριο! Στο πιτς φυτίλι! Για να αποφύγουν το κράξιμο. Μόλις ανακοινώθηκε από το προεδρείο της Βουλής. Διαδώστε το!

ΠΗΓΗ:peripatris.blogspot.com

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΛΟΙΖΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ''ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΉΛΙΕ'' ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΥΣ!!!

                                                                         ΑΠΟ: Μυρσίνη Λοΐζου
    ΠΡΟΣ: Τον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Το σύνολο των ΜΜΕ

    Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
    Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.
    Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:
    Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.

    Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.

    Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το "Καλημέρα Ήλιε" στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.
    Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.
    Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία.
    Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.

    Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.
    Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.
    Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.

    Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.
    Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει.

    Μυρσίνη Λοΐζου                                                                                             ΠΗΓΗ:prezatv.blogspot.com         

REUTERS: «Αν οι Έλληνες καταψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο, μπαίνει αυτομάτως σε εφαρμογή το σχέδιο Β»!

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του αμερικανικού ειδησεογραφικού REUTERS σε περίπτωση που δεν «περάσει» τη Τετάρτη από το ελληνικό κοινοβούλιο το ψήφισμα για το Μεσοπρόθεσμο, θα ξεκινήσει αυτομάτως η διαδικασία ενός εναλλακτικού σχεδίου με τη κωδική ονομασία «Β».
Το αμερικανικό REUTERS δεν κάνει ουσιαστικά κάτι περισσότερο από το να αναιρεί/διαψεύδει τις χθεσινές δηλώσεις του γνωστού σε όλους George Soros που με καμάρι δημοσίευσε. Ο George Soros για πρώτη φορά χθες έθεσε θέμα αποχώρησης μιας «προβληματικής» χώρας από την Ευρωζώνη. Ο ίδιος επισήμανε πως το «σχέδιο Β» (που ουσιαστικά αποβάλλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη) υιοθετεί τη χάραξη μιας νέας στρατηγικής που θα θέσει τις βάσεις για τη σωτηρία της Ευρωζώνης.
Τι περιλαμβάνει όμως το «σχέδιο Β» με βάση το σημερινό δημοσίευμα του REUTERS;

Το «σχέδιο Β» με απλά λόγια περιλαμβάνει την ιδέα ενός «ενδιάμεσου δανείου» (bridge loan) από την ΕΕ, παρόμοιου με αυτό που ενεκρίθη για την Πορτογαλία στο μεσοδιάστημα της παραίτησης Σόκρατες έως τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών στη χώρα.
Η κατάσταση έχει φτάσει να χαρακτηριστεί έως γελοία. Την ώρα που αρκετοί απειλούν τη χώρα με πτώχευση σε περίπτωση που δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο, άλλοι οργανώνουν σχέδια με διάφορες κωδικές ονομασίες.
Αυτό που αν μη τι άλλο θα είχε ενδιαφέρον είναι να ακούσουμε μετά τις αποκαλύψεις του REUTERS, τις διευκρινιστικές δηλώσεις Μπαρόζο που μέχρι χθες ωρυόταν πως δεν υπάρχει «σχέδιο Β» στη περίπτωση που δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο.
Ολοκληρώνοντας το δημοσίευμα, και θα πρέπει να δοθεί η ανάλογη σημασία σε αυτό, δεν κατονομάζει τον νέο αγνό «ναυαγοσώστη» της ελληνικής οικονομίας ο οποίος χαρακτηρίζεται ως …«τρίτος παράγοντας» και πιθανότατα (όπως αναφέρεται) να είναι κάποιος διεθνής χρηματοπιστωτικός οργανισμός.
Και ο θεός να βάλει το χέρι του…                                                                                                      ΠΗΓΗ:gdailynews.wordpress.com

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΓΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΗΜΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΩΝ ΜΑΤ.

Οι Επόμενες ημέρες θα είναι δύσκολες. Η κοινωνική αγανάκτηση έχει φτάσει στο zenith και το…. κοινό συναίσθημα όλου του Ελληνικού λαού θα δίνει ραντεβού του στο Σύνταγμα. Μαζί τους όμως θα είναι και το κράτος της αστυνόμευσης, με όλα τα comfort. Δακρυγόνα, ασφυξιογόνα κλπ.
Το άρθρο περιλαμβάνει μια σειρά από οδηγίες επιβίωσης στον Χημικό Πόλεμο των ΜΑΤ κατά των Ελλήνων Πολιτών.
ο πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε σε περίπτωση έκθεσης σε χημικά είναι ότι δεν
πρόκειται για το χειρότερο πράγμα που μπορεί να μας συμβεί. Ο φόβος που συνδέεται με αυτά είναι μεγάλος, αλλά στην πραγματικότητα, με λίγη προσοχή μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε χωρίς μεγάλο πρόβλημα. Η επίδρασή τους είναι πάντα προσωρινή .
Υπάρχουν πολλές φήμες σχετικά με την αντιμετώπισή τους, πολλές από τις οποίες μπορεί να αποβούν βλαβερές, να εντείνουν τα συμπτώματα, ή έστω να παράσχουν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας.
Πηγή
1. ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ.
Το κυριότερο δακρυγόνο αέριο που χρησιμοποιείται στην ελλάδα είναι το CS. Αυτό περιέχουν και οι χειροβομβίδες και τα ψεκαστήρια. Η κύρια χρήση του είναι στην αντιμετώπιση διαδηλώσεων και εξεγέρσεων στις φυλακές, σαν μέσο εξουδετέρωσης.
Σε πολύ μικρές ποσότητες το CS έχει απλά μια ερεθιστική μυρωδιά. Σε μεγαλύτερες ποσότητες τα μάτια κλείνουν ανεξέλεγκτα, καίγονται και δακρύζουν ασταμάτητα. Η μύτη καίγεται και τρέχει και το υγρό δέρμα νιώθει έντονα καψίματα. Προκαλείται έντονος βήχας και ασφυξία στο λαιμό και το θώρακα. Συχνά παρατηρείται ζαλάδα ή ναυτία. Σε πολύ μεγάλες δόσεις προκαλούνται επικίνδυνα εγκαύματα στο δέρμα και εκτεταμένη καταστροφή των ιστών, ενώ η άμεση επαφή με τα μάτια μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του κερατοειδούς. Προκαλούνται προβλήματα στο γαστρεντερικό σύστημα και φλεγμονές στο δέρμα και το αναπνευστικό σύστημα. Τα άτομα που πάσχουν από άσθμα ή υπέρταση μπορεί να αντιμετωπίσουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα και να χρειαστεί η άμεση εισαγωγή τους σε νοσοκομείο.
Όλα τα αποτελέσματα παρουσιάζονται 20 με 60 δευτερόλεπτα μετά τη ρίψη του δακρυγόνου και διαρκούν από 10 έως 30 λεπτά από τη στιγμή που μετακινούμαστε σε καθαρή ατμόσφαιρα. Το ψεκαστήρι αδειάζει με συνεχή χρήση 16 δευτερολέπτων, φτάνει αμέσως σε απόσταση 20 – 30 μέτρων και το δακρυγόνο διαχέεται σε απόσταση 200 – 300 μέτρων. Δεν επηρεάζεται από τη βροχή (έτσι λένε) ή τη Θερμοκρασία της ατμόσφαιρας (εμείς ξέρουμε ότι το δροσερό νερό σε 15 λεπτά έχει εξουδετερώσει τη μισή δράση του δακρυγόνου).
Η ευαισθησία στα δακρυγόνα διαφέρει από άτομο σε άτομο. Εξαρτάται από τη συναισθηματική κατάσταση, τη νευρικότητα, τη φυσική δραστηριότητα, τη θερμοκρασία και την υγρασία του σώματος. Όσο πιο θερμό και υγρό είναι το σώμα, τόσο μεγαλύτερη η δράση των δακρυγόνων. Γενικά, η αδρεναλίνη είναι το καλύτερο αντίδοτο.
2. ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ.
Α)Σώμα
Προληπτiκά: Πριν ξεκινήσουμε από το σπίτι, επιβάλλεται να έχει προηγηθεί ένα καλό μπάνιο, ώστε να απομακρυνθούν από το σώμα ακόμα και τα ίχνη λιπαρότητας. και να μειωθεί η δυνατότητα του σώματος να ιδρώνει. Επιβάλλονται τα μακριά ρούχα για να αποφευχθούν τα εγκαύματα ή απλά ο πόνος που προκαλεί το κάψιμο στο δέρμα. Καλό είναι να αποφεύγονται τα συνθετικά ρούχα (για παράδειγμα τα μπουφάν flying) γιατί απορροφούν μεγάλη ποσότητα χημικών καi ενισχύουν τον ιδρώτα, που βοηθά τα δακρυγόνα στη δράση τους και γίνεται πιο έντονο το κάψιμο. Να προτιμούνται τα βαμβακερά υφάσματα (κολεγιακά, φούτερ, τζην, βαμβακερές φόρμες, τα δερμάτινα μπουφάν δεν είναι πρόβλημα αλλά μόνο σε πολύ κρύο καιρό).
Σε περίπτωση έκθεσης σε δακρυγόνα, τα ρούχα πρέπει να αλλάζουν με την πρώτη ευκαιρία και να μπαίνουν αμέσως σε νερό με πολύ σαπούνι ή σε διάλυμα σόδας (ακολουθούν οδηγίες για την παρασκευή του διαλύματος σόδας) για τουλάχιστον 15 λεπτά. ‘Επειτα μπορούν να πλυθούν κανονικά.
Β) Λαιμός και πρόσωπο, μάτια.
Οι πιο ευαίσθητες περιοχές είναι αυτές του λαιμού και του προσώπου, οι οποίες είναι συνήθως και οι πιo εκτεθειμένες στα δακρυγόνα. Το χημικό αέριο εκμεταλλεύεται την υγρασία του σώματος στα σημεία αυτά (λιπαρότητα δέρματος και ιδρώτας) για να δράσει.
Σε περίπτωση έκθεσης σε δακρυγόνα: Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ώσπου να δράσουν για τα καλά τα δακρυγόνα έχουμε περιθώριο 20 ολόκληρα δευτερόλεπτα για να αντιδράσουμε. Αυτό βέβαια ισχύει στην περίπτωση που δεν μας ρίχνουν οι ‘Ελληνες καλοί αστυνομικοί των ΜΑΤ με το ψεκαστήρι απευθείας στη μούρη. Αυτό σημαίνει ότι προλαβαίνουμε να φορέσουμε τα γυαλιά αν είναι απαραίτητο να τα έχουμε μαζί μας και να βάλουμε τις μάσκες (βλέπετε παρακάτω) ή τα μαντήλια στο πρόσωπο. Είναι αυτονόητο ότι για να μείνουμε στη θέση μας και να τα κάνουμε όλα αυτά χρειάζεται ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.
1ον. Το ΛΕΜΟΝΙ κάνει καλό στη ΜΥΤΗ, γιατί διευκολύνει την αναπνοή (την εισπνοή), αλλά ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το βάζουμε στα ΜΑΤΙΑ και στο ΠΡΟΣΩΠΟ επειδή τα περισσότερα χημικά ΕΙΝΑΙ ΟΞΙΝΑ, οπότε βάζοντας λεμόνι (ή ξύδι ή μηλόξυδο ή ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΟΞΥ – όσο ασθενές κι αν είναι) σε γυμνό δέρμα, χειροτερεύουμε την κατάσταση!
2ον. Το maalox είναι υδατικό διάλυμα ΒΑΣΗΣ, οπότε ενδείκνυται για να το ρίξουμε στο πρόσωπό μας κατά τη ρίψη χημικών, αφού αυτά είναι συνήθως ΟΞΙΝΑ. Έτσι, γίνεται εξουδετέρωση των ΟΞΕΩΝ των χημικών από τη ΒΑΣΗ που περιέχεται στο maalox (απ’ότι θυμάμαι, περιέχει Al(OH)3, υδροξείδιο του αργιλίου δηλαδή, βάση, η οποία ειναι φυσικά διαλυμένη σε νερό). Αφού λοιπόν η βάση είναι διαλυμένη στο νερό, μπορούμε άφοβα να τη ρίξουμε στο πρόσωπό μας χωρίς να χρειαστεί να τη διαλύσουμε σε περισσότερο νερό (στα φαρμακεία, όταν σου δώσουν το maalox, σου λένε ότι μπορείς να το πιείς άφοβα, αφού άλλωστε αυτός είναι και ο κύριος λόγος που πωλείται – να εξουδετερώνει τα οξέα του στομάχου στους “στομαχικούς”). Αφού λοιπόν μπορείς να το πιείς άφοβα (είναι αρκετά αραιωμένο από μόνο του, έτσι όπως πωλείται), πόσο μάλλον να το ρίξεις στο πρόσωπό σου… Δεν τίθεται θέμα αραίωσης λοιπόν.
3ον. Το νεράκι είναι καλό και για να το πίνουμε (άφοβα) και για γαργάρες και για να το ρίξουμε στο πρόσωπό μας – αφού έτσι αραιώνεται κάπως η συγκέντρωση των ΟΞΕΩΝ των χημικών που έχουν ψεκαστεί στο πρόσωπό μας. Το maalox φυσικά είναι καλύτερο, αφού όπως ανέφερα πριν, εξουδετερώνει τα ΟΞΕΑ των ψεκαζόμενων χημικών.
4ον. Αντί για το maalox, μπορεί επίσης ως βάση να χρησιμοποιηθει κάποιο σαπούνι (είτε σε στερεή είτε σε υγρή μορφή), αλλά φυσικά ΜΟΝΟ για να το βάλουμε (ρίξουμε αν είναι υγρό) στο πρόσωπό μας.
5ον. Οι μάσκες φυσικά είναι ό,τι το καλύτερο.
6ον. Για όσους όμως δε διαθέτουν μάσκα (και θα είναι φυσικά αρκετοί), ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ είναι ένα φουλάρι ή ένα κασκόλ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, και αν γίνεται, και ένα άλλο φουλάρι ή ένας σκούφος να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλιού.
Προληπτικά:
Πριν από οποιοδήποτε άλλο μέσο προστασίας, ο λαιμός και το πρόσωπο πρέπει να πλένονται πολύ καλά (αφήνοντας πυκνό διάλυμα σαπουνιού πάνω στο δέρμα για ένα δίλεπτο) με ένα πολύ αλκαλικά στερεό σαπούνι. Το πλύσιμο πρέπει να γίνει πριν ξεκινήσουμε για την πορεία. Το πλύσιμο αυτά βοηθάει στην απομάκρυνση οποιουδήποτε ίχνους λιπαρότητας από το δέρμα του λαιμού και του προσώπου. Αυτά είναι απαραίτητο να γίνει γιατί τα λιπαρά συστατικά βοηθούν το δακρυγόνο να απορροφηθεί και να δράσει για τα καλά στο δέρμα. Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να μπαίνει και οποιαδήποτε λιπαρή κρέμα στο δέρμα ή τα χείλη, όπως για παράδειγμα βαζελίνη, liposan ή μακιγιάζ. Η βαζελίνη μπορεί να χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν σαν άμυνα απέναντι στα δακρυγόνα, αλλά τότε ο τύπος των δακρυγόνων ήταν εντελώς διαφορετικός. Σήμερα η βαζελίνη και τα λεμόνια είναι καταστρεπτικά για το δέρμα.
Για να διατηρηθεί το δέρμα ξηρό, αναγκαίο είναι να χρησιμοποιηθεί στο πρόσωπο μια παιδική πούδρα μετά το πλύσιμο και το στέγνωμα του δέρματος. Επειδή oi παιδικές πούδρες είναι πολύ άσπρες και μπορεί να μοιάζουμε με ζόμπι, εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια πούδρα για μακιγιάζ (αυτές που κυκλοφορούν σε κουτί με καθρεφτάκι). Μια ποσότητα πούδρας ή το κουτάκι με το καθρευτάκι πρέπει να τα έχουμε μαζί μας για να τα χρησιμοποιούμε όποτε, στη διάρκεια της πορείας νιώθουμε το δέρμα μας στο πρόσωπο υγρά ή λιπαρό. Πρέπει δηλαδή να έχουμε μαζί μας είτε ένα σακουλάκι το οποίο Θα περιέχει πούδρα και ένα βαμβάκι εμποτισμένο στην πούδρα, είτε το κουτάκι των καλλυντικών. ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ. Στο πρόσωπο πρέπει να απλώνεται ομοιόμορφα μεγάλη ποσότητα πούδρας και να μένει για ένα δίλεπτο πριν σκουπιστεί ή να μην σκουπίζεται καθόλου. Πρέπει να απλώνεται και στα φρύδια ή τα γένια, αν και μάλλον οι περιοχές με τρίχες θα έχουν πρ6βλημα στο άπλωμα. Η ξηρότητα που δημιουργεί η πούδρα είναι σωτήρια για το πρόσωπο σε περίπτωση που φάμε δακρυγόνο από μικρή απόσταση.
Γενικά τα βαμβακερά υφάσματα βοηθούν στο να αποφεύγεται η άμεση επαφή του δέρματος με τα χημικά και να μειώνεται η αίσθηση του καψίματός. Για το λόγο αυτό καλά είναι ο λαιμός να είναι τυλιγμένος με ένα μεγάλο βαμβακερό μαντήλι ή ύφασμα με πυκνή ύφανση, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω στο πρόσωπο σε περίπτωση ρίψης δακρυγόνων. Αν συμβεί αυτό, το μαντήλι πρέπει να αλλαχθεί μια – δυο φορές (ανάλογα με την ώρα που θα τρώμε χημικά και ανάλογα με την ποσότητά τους) με ένα φρέσκο, γιατί αν απορροφήσει μεγάλη ποσότητα δακρυγόνων, το αποτέλεσμά του θα είναι πολύ άσχημο για το δέρμα και για την αναπνοή. Άρα πρέπει να έχουμε μαζί μας τρία μαντήλια, ένα στο λαιμό και δύο εφεδρικά. Τα μαντήλια αν βραχούν για κάποιο λόγο, πρέπει να αλλαχτούν αμέσως. Διαφορετικά απορροφούν χημικά και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να λιποθυμήσουμε απότομα.
Για τα μάτια τώρα πρέπει να έχουμε υπόψη μας τα εξής: Όσοι φορούν φακούς επαφής, καλά είναι στις πορείες να τους αντικαθιστούν με γυαλιά, τα οποία πρέπει να τα στηρίζουν με μια αθλητική κορδέλα (αυτό ισχύει γενικά για άσους φορούν γυαλιά, ανεξάρτητα από τα δακρυγόνα). Εάν φοράμε φακούς επαφής, μπορεί οι χημικές ουσίες να συσσωρευτούν στην περιφέρεια της επαφής του φακού με το μάτι, επειδή εκεί μαζεύονται περισσότερα υγρά και να προκληθεί σοβαρότατο έγκαυμα στο μάτι, που μπορεί να είναι και ανεπανόρθωτο.
Αν αποφασίσουμε οτι θέλουμε οπωσδήποτε να προφυλάξουμε τα μάτια μας, η μόνη λύση προς το παρόν είναι τα γυαλιά κολύμβησης. Αυτά πρέπει να είναι καλής ποιότητας, με μαλακό πλαστικό στα σημεία επαφής με το πρόσωπο ώστε να εφαρμόζουν αεροστεγώς. Γυαλιά πρέπει να χρησιμοποιούν έτσι και αλλιώς όσοι έχουν οποιουδήποτε είδους αλλεργία στα μάτια.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ: Μεταξύ των γυαλιών και των ματιών μπορεί να δημιουργηθεί κατάσταση υποπίεσης, ειδικά αν τα φοράμε πολλή ώρα ή αν για κάποιο λόγο δεχτούμε χτύπημα στα μάτια. Αυτό σημαίνει ότι αν προσπαθήσουμε να τα βγάλουμε ή αν νιώσουμε τα μάτια να πιέζονται και επιχειρήσουμε να τα διορθώσουμε για να μην μας ενοχλούν, η κίνηση αυτή δεν πρέπει να γίνει απότομα γιατί ΜΠΟΡΕ1 ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ!!! (ιατρικά λέγεται αποκόλληση). Τι κάνουμε λοιπόν: Πιάνουμε με δυο δάχτυλα μια ελαστική άκρη από τα γυαλιά κάτω από το μάτι και πάνω από το μάγουλο. Την ανασηκώνουμε ελαφρά, έτσι ώστε να καταλάβουμε ότι μπήκε λίγος αέρας. Μόνο μετά από αυτήν την κίνηση είμαστε έτοιμοι να αφαιρέσουμε ή να διορθώσουμε τα γυαλιά. Καλό είναι να γίνουν μερικές πρόβες πριν τα γυαλιά αυτά χρησιμοποιηθούν στην πράξη. Επειδή πάντα τα γυαλιά μετά από κάποια ώρα χρήσης θαμπώνουν, καλό είναι να προμηθευτούμε ένα ειδικό αντιθαμβωτικό σπρέυ σιλικόνης (από το μαγαζί με αθλητικά είδη που θα πάρουμε τα γυαλιά) και να ψεκάσουμε τα γυαλιά μας σύμφώνα με τις οδηγίες.
Συνταγή Σόδας για εξάλειψη συμπτωμάτων.
Στην περίπτωση τώρα που τα δακρυγόνα δρουν και νιώθουμε σε μεγάλο βαθμό τις επιδράσεις τους στο πρόσωπο και το λαιμό, ο σίγουρος τρόπος για να ανακουφιστούμε αμέσως είναι να ρίξουμε στο δέρμα που καίγεται διάλυμα σόδας από ένα ψεκαστήρι για λουλούδια που θα έχουμε μαζί μας. Το διάλυμα αυτό πρέπει να το έχουμε φτιάξει στο σπίτι από την προηγούμενη μέρα.
Η διαδικασία είναι η εξής:
-Ρίχνουμε μια μεγάλη κούπα νερό εντελώς γεμάτη (1/4 του λίτρου) σε μια μεγάλη κατσαρόλα.
-Τη βάζουμε στη φωτιά και όταν αρχίσει να ζεσταίνεται προσθέτουμε σιγά σιγά σόδα μαγειρική (υπάρχει στα σουπερμάρκετ). Προσέχουμε γιατί συχνά η σόδα θα φουσκώνει και μπορεί να χυθεί από την κατσαρόλα. Σ’ αυτή την περίπτωση απλά θα βγάζουμε κάθε τόσο την κατσαρόλα από τη φωτιά. Ανακατεύουμε συνέχεια και δεν αφήνουμε το νερό να βράσει, αλλά σβήνουμε τη φωτιά και συνεχίζουμε να ρίχνουμε τη σόδα μέχρι να μπορεί να διαλυθεί. Όταν δεν μπορεί να διαλυθεί σταματάμε.
-Αφήνουμε το διάλυμα να κρυώσει, το βάζουμε (όσο χωράει) σε ένα μικρό ψεκαστήρι για λουλούδια προσέχοντας να μην μπει καθόλου στερεή σόδα που μπορεί να υπάρχει στον πάτο της κατσαρόλας, και το αφήνουμε στο ψυγείο. Καλό είναι πριν ξεκινήσουμε για την πορεία να το βάλουμε στην κατάψυξη για μισή ώρα, έτσι ώστε αν χρειαστεί να το χρησιμοποιήσουμε να είναι κρύο. ‘Η μπορούμε πριν φύγουμε από το σπίτι να ρίξουμε στο ψεκαστήρι μερικά παγάκια.
Αυτό είναι απαραίτητο, γιατί η αντίδραση της σόδας με το δακρυγόνο παράγει επιπλέον θερμότητα. Επίσης το δροσερό διάλυμα ανακουφίζει τρομερά και σε πολύ μικρό χρόνο εξουδετερώνει το δακρυγόνο. Ψεκάζοντας τη σόδα στο πρόσωπο Θα συνέλθουμε αμέσως. Προσοχή! Αν δεν φοράμε τα γυαλιά κολύμβησης, τα μάτια πρέπει να είναι κλειστά όταν ψεκάσουμε τη σόδα στο πρόσωπο και δεν πρέπει να ανοίξουν πριν τα σκουπίσουμε εξωτερικά με ένα στεγνό μαντήλι που δεν έχει δεχτεί δακρυγόνο.
ΔΕΝ ΤΡΙΒΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ. ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΟΛΑΒΟΥΝ ΥΦΑΣΜΑΤΑ.
Όταν βρεθούμε στο σπίτι ή σε άλλο ασφαλές σημείο. πρώτα αλλάζουμε τα εξωτερικά ρούχα. Στη συνέχεια πλένουμε πρώτα τα χέρια με κρύο νερό και ένα στερεό αλκαλικό σαπούνι δύο φορές. ‘Επειτα πλένουμε το πρόσωπο και το λαιμό δύο φορές με το ίδιο σαπούνι. ‘Ετσι θα είμαστε σε λίγη ώρα απολύτως καλά.
Γ) Αναπνοή
‘Εχουμε φροντίσει να εφοδιαστούμε απο μαγαζιά που πουλάνε βιομηχανικά είδη (τέτοια είναι γεμάτη η Αθηνάς και ο Πειραιάς) απλή άσπρη μάσκα που περιέχει
εσωτερικά ψήγματα ενεργού άνθρακα. Οι μάσκες αυτές είναι δύο ειδών:
- Οι απλές που είναι ίδιες εμφανισιακά με τις μάσκες των μπογιατζήδων, αλλά λίγο πιο σκούρες
- και οι άσπρες που έχουν μια μικρή βαλβίδα μπροστά για να διευκολύνεται η αναπνοή.
Οι πρώτες κοστίζουν γύρω στις 5€, και είναι μιας χρήσης αν φάμε δακρυγόνα (αλλιώς τις διατηρούμε σε κλειστή σακούλα).
Οι δεύτερες είναι προτιμότερες γιατί δεν μας δημιουργούν προβλήματα κόπωσης, καθώς διευκολύνεται η αναπνοή, είναι λίγο δυσκολότερο να βρεθούν και κοστίζουν γύρω στις 15€. Αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν περισσότερες φορές. Διατηρούνται επίσης σε σακουλάκι, είτε τις χρησιμοποιήσουμε είτε όχι.
Πρέπει να έχουμε τη μάσκα μαζί μας και να την έχουμε δοκιμάσει αρκετές φορές στο πρόσωπο για να μπορούμε να τη φορέσουμε αμέσως αν χρειαστεί και να εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή εφαρμογή στο πρόσωπο.
‘Εχουμε τη μάσκα στο λαιμό και τη φοράμε μόλις δούμε τους «ήρωες αστυνομικούλιδες» να φοράνε τις δικές τους. Αν μας ψεκάσουνε πριν βάλουν τις μάσκες τους και δεν προλάβουμε να βάλουμε τις μάσκες, το κάνουμε το συντομότερο δυνατό.
Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στις μάσκες μας.
Μάσκες με φίλτρα ενεργού άνθρακα χρησιμοποιούν και οι «ήρωες αστυνομικούλιδες». Οι δικές τους είναι full face, με μαλακό ελαστικό για να εφαρμόζουν καλά στο πρόσωπο, αλλά έχουν τα εξής μειονεκτήματα, που πρέπει να τα έχουμε υπόψη μας για να ξέρουμε ότι μπορούμε να βρεθούμε αρκετές φορές σε πλεονεκτικότερη Θέση:
1 ) Τα φίλτρα τους έχουν πάχος τουλάχιστον τρία εκατοστά. Αυτό σημαίνει ότι δυσκολεύονται ιδιαίτερα στην αναπνοή και την κίνησή τους, όσο καλό σύστημα αναπνοής κι αν έχει η μάσκα.
2) Εξαιτίας του μεγέθους και του σχήματος της μάσκας δεν έχουν καλή οπτική επαφή με την περιοχή και δυσκολεύονται ιδιαίτερα όταν υπάρχει καπνός (π.χ. καπνογόνα ή ο καπνός από τα ίδια τους τα δακρυγόνα).
3) Οι οδηγίες των μασκών τους αναφέρουν ότι δεν πρέπει να βρίσκονται σε περιοχή όπου η συγκέντρωση των δακρυγόνων είναι πολύ ψηλή.
4) Για λόγους οικονομίας δεν αλλάζουν συχνά τα φίλτρα τους και μπορεί να έχουν χειρότερα προβλήματα από τα δικά μας όταν βρίσκονται μέσα σε περιοχή πνιγμένη στα δακρυγόνα, καθώς δεν μπορούν να βγάλουν τη μάσκα ή να πάνε σε καθαρό αέρα.
Σαν τελικό συμπέρασμα, όταν μας έχουν λούσει με δακρυγόνα (βομβίδες), προσπαθούν να είναι μακριά μας. Αυτό δεν ισχύει γiα το ψεκαστήρι, που τους δίνει το πλεονέκτημα να μας ρίχνουν από μικρή απόσταση. Ακόμα και τότε το πιο πιθανό είναι να μην φορούν τις μάσκες τους και άρα να μην μπορούν να επιτεθούν αμέσως για ξύλο και συλλήψεις, αφού η πλευρά μας είναι γεμάτη χημικά.
Προσπαθούμε τότε να απομακρυνθούμε λίγο, για να τους αναγκάσουμε να μπουν στην ψεκασμένη περιοχή αν θέλουν να μας πλησιάσουν. Ο χρόνος που Θα μεσολαβήσει για να φορέσουν τις μάσκες τους μας αφήνει το περιθώριο να προετοιμαστούμε.
H κατάλληλη προετοιμασία από την πλευρά μας, σε συνδυασμό με την απαιτούμενη ψυχραιμία, αφαιρεί από τους «ήρωες αστυνομικούλιδες» το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους, που είναι η αίσθηση της υπεροχής του επιτιθέμενου. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, μας βοηθά να βρισκόμαστε κοντά τους ή να τους κάνουμε επιθέσεις. Ο βαρύς εξοπλισμός τους τούς κάνει δυσκίνητους, ιδρώνουν εύκολα και το δικό τους δέρμα σε πρόσωπο και λαιμό καίγεται το ίδιο, δεν βλέπουν καλά.                                                                                                                                    ΠΗΓΗ:olympia.gr

Η Ουγγαρία που έδιωξε με κλωτσιές το ΔΝΤ προχωρά τώρα σε κρατικοποιήσεις επιχειρήσεων!

H χώρα που έδιωξε κακήν κακώς το ΔΝΤ από το κεφάλι της, που αρνήθηκε να ξεπουληθεί στα διεθνή κερδοσκοπικά συμφέροντα, επανέρχεται δυναμικά.
Δείτε τι είπε ο πρωθυπουργός της χώρας Viktor Orban, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της ανάγκης να βρεθούν εκ νέου στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία υπό κρατικό έλεγχο.
Δηλαδή, να κρατικοποιήσει και πάλι επιχειρήσεις!
Αν αυτό μας κάνει εμάς εντύπωση και «πατάμε» πάνω σε διεθνή μοντέλα οικονομίας, μήπως θα πρέπει να δούμε και την άλλη πλευρά; Γιατί να κοιτάμε τις οικονομίες της Γερμανίας ή της Γαλλίας και να μην στρέψουμε το βλέμμα μας στο τι έκαναν άλλες χώρες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, τα οποία τους δημιούργησαν οι διεθνείς κερδοσκόποι.
Η διαφορά μας όμως, είναι ότι αυτοί οι κερδοσκόποι δεν ήταν ..ντόπιοι σε αυτές τις χώρες και αν ήταν τους έδιωξαν με κλωτσιές και ελικόπτερα!
«Η Ουγγαρία πρέπει να κινηθεί στην αντίθετη κατεύθυνση από την Ελλάδα, όπου κατά την τρέχουσα περίοδο προχωρούν σε υποχρεωτικές ιδιωτικοποιήσεις υπό τον έλεγχο των ξένων για να βάλουν ξανά την οικονομία τους στο σωστό δρόμο», τόνισε ο Orbam στην ολομέλεια της Βουλής.
«Υπάρχουν ακόμη ορισμένα assets που πρέπει να βρίσκονται στην ιδιοκτησία του κράτους», πρόσθεσε, χωρίς να ονομάζει τα περιουσιακά στοιχεία.
Το ουγγρικό δημόσιο επαναγόρασε ποσοστό 21,2% στη ουγγρική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου MOL Nyrt, από την ρωσική Surgutneftegas JSG τον περασμένο μήνα, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας της κυβέρνησης να θέσει υπό κρατικό έλεγχο συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία στρατηγικής σημασίας.                                                                                                                             ΠΗΓΗ:olympia.gr

Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που το πάτε;;

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε που την πάνε τη δουλειά οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ!!! Εντάξει, αντιλαμβανόμαστε ότι θέλουν να διασώσουν το κρατικοδίαιτο καθεστώς που έχει κτίσει το κόμμα τους τόσα χρόνια με δανεικά και από το οποίο αντλούν την προσωπική εκλογική τους πελατεία. Αντιλαμβανόμαστε ότι ο εκβιασμός που τους ασκεί η άρχουσα ελίτ του ΠΑΣΟΚ είναι «ή παίρνουμε τα χρήματα και παρατείνουμε το καθεστώς μας ή εξαφανιζόμαστε όλοι μαζί τώρα».  Αυτά όλος ο λαός...

τα αντιλαμβάνεται.

Εκείνο όμως που θα θέλαμε να ρωτήσουμε τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, είναι για πόσο ακόμα;; Τι σήμερα τι αύριο;; Το κόμμα κατρακυλάει και τίποτα δεν δείχνει ότι υπάρχει πολιτική σωτηρία. Οι ίδιοι εξάλλου λένε ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει. Πόσο χρόνο λοιπόν ακόμα θέλουν να παραμείνουν στις καρέκλες της εξουσίας;; Που αποβλέπουν; Μήπως να έρθει ο Μόσκοβος να φέρει το σεφέρι ή κανένα υπερατλαντικό σχέδιο Μάρσαλ;; Τι περιμένουν να τους διασώσει;; 

Και τέλος αναρωτιόμαστε: Αξίζει άραγε, η όποια λίγη ακόμα προσωπική παραμονή στην εξουσία, την πλήρη εξαθλίωση ολόκληρου του λαού και την υποθήκευση του μέλλοντός του;

Γιατί φίλοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν απαλλάσσετε το κόμμα σας και τον αρχηγό σας από τον βραχνά της εξουσίας, ώστε να προχωρήσετε σε εκλογές, να έρθετε στο λαό να εξαγνιστείτε και να ζητήσετε τη βούλησή του;;  

Βέβαια αυτό είναι ήδη πολύ δύσκολο, αφού με τις σημερινές δημοσκοπήσεις, αφενός δεν επανεκλέγεται  (σε αριθμό), ούτε η μισή από την τωρινή κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και αφετέρου, με την τάση ανανέωσης που θα επικρατήσει, μάλλον θα εξαφανιστεί για πάντα η παλιότερη φρουρά.  Άρα μπλέξιμο και προσωπικό πολιτικό αδιέξοδο.

Οπότε χρειάζεται κάτι παραπάνω.

Αυτοθυσία…

Μάλλον απίθανο. Να κερδιθεί χρόνος και όπου βγει.

Όμως ο λαός εξαθλιώνεται και αγριεύει!!!!

 ΠΗΓΗ:hassapis-peter.blogspot.com

Όλοι στους δρόμους αύριο και μεθαύριο

Σε περικύκλωση της Βουλής την Τετάρτη, για να σταλεί το μήνυμα «ότι ο λαός απορρίπτει το Μεσοπρόθεσμο» καλούν οι Αγανακτισμένοι από την πλατεία Συντάγματος.
Σε στάσεις του μετρό, του ΗΣΑΠ και σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας μοιράζονται φυλλάδια που καλούν τον κόσμο να μείνει 48 ώρες στον δρόμο και να περικυκλώσει μεθαύριο τη Βουλή από τη Λ. Αμαλίας και με άλλα δύο μπλόκα από το Καλλιμάρμαρο και την πλευρά της Ριζάρη. «Καλούμε όλους τους ιδιώτες οδηγούς αυτοκινήτων αλλά και σωματεία-συνδικάτα που διαθέτουν οχήματα (αγροτικά, απορριμματοφόρα, πυροσβεστικά, λεωφορεία) να συμμετάσχουν στον αποκλεισμό της Βουλής, κλείνοντας τις βασικές αρτηρίες με τα οχήματά τους», αναφέρει ψήφισμα της λαϊκής συνέλευσης του Συντάγματος
Θα συμμετάσχουν πολίτες από όλη την Ελλάδα, καθώς επιστρατεύεται κάθε μεταφορικό μέσο για να κατέβουν στην Αθήνα.
Στο Facebook υπάρχει ήδη κάλεσμα για αναχώρηση με λεωφορεία από τον Λευκό Πύργο στις 22.00 το βράδυ της Τρίτης.
Μηχανοκίνητη πορεία προς το Σύνταγμα διοργανώνουν και οι «Μοτο-Αγανακτισμένοι», από τη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα. Αύριο το μεσημέρι ξεκινούν με τις μηχανές τους από τον Λευκό Πύργο οι Βορειοελλαδίτες μοτοσικλετιστές (αναμένεται να συγκεντρωθούν από Εβρο, Ροδόπη, Ξάνθη, Δράμα, Καβάλα, Σέρρες, Κιλκίς, Θεσσαλονίκη), ενώ καλούν και άλλους από τη Λάρισα, τη Λαμία, τη Χαλκίδα, την Αττική και την Πελοπόννησο να ενωθούν μαζί τους, ώστε να φτάσουν όλοι μαζί το βράδυ στο Σύνταγμα.
Tα συνδικάτα (ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ) διοργανώνουν αύριο και την Τετάρτη γενική απεργία 48ωρης διάρκειας, την πρώτη αντίστοιχης διάρκειας στην ιστορία της χώρας.
‘Eχουν προγραμματιστεί  δύο συλλαλητήρια: την Τρίτη (πρώτη ημέρα της απεργίας) στις 11.00 το πρωί στο Πεδίον του Αρεως και την Τετάρτη 29/6 στις 7 μ.μ. στην πλατεία Κλαυθμώνος.
Το ΠΑΜΕ και τις δύο ημέρες στις 10 π.μ στην Ομόνοια.
Ανεβαίνουν στην Αθήνα εργαζόμενοι από την Πελοπόννησο
Με λεωφορεία ανεβαίνουν στην Αθήνα οι εργαζόμενοι της Πελοποννήσου προκειμένου να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις. Την Τετάρτη φτάνουν στην Αθήνα οι εργαζόμενοι της Αρκαδίας με λεωφορεία που ξεκινούν από τη Μεγαλόπολη και την κεντρική πλατεία στις 8.00 το πρωί και από την Τρίπολη στις 8.30 το πρωί από τα γραφεία του Εργατικού Κέντρου.
Στην Αθήνα ανεβαίνουν με λεωφορεία και οι εργαζόμενοι της Αργολίδας και της Κορινθίας το πρωί της Τρίτης. Τα λεωφορεία της Κορίνθου θα ξεκινήσουν στις 8.30 το πρωί από τα Περιβολάκια και της Αργολίδας στις 7.30 το πρωί από την πλατεία της Αγοράς στο Άργος.
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη στην πλατεία Αγίου Βασιλείου στην Τρίπολη από το Εργατικό Κέντρο Αρκαδίας, ενώ ανάλογες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας οργανώνονται Τρίτη και Τετάρτη από τα κατά τόπους εργατικά κέντρα στην Καλαμάτα και την Σπάρτη. ΠΗΓΗ:www.antinews.gr

Ο εκφυλισμός της ελληνικής “μεγαλοαστικής τάξης”

photo Tim Bret-Day

Η ιστορία με τους «στημένους» αγώνες, γνωστή εδώ και χρόνια στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, δεν είναι ξεκομμένη από το γενικότερο ημεδαπό οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο.
Ο  -σε μεγάλο βαθμό- παρασιτικός χαρακτήρας της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης, είχε κάποτε την έννοια της αποβιομηχάνισης. Η μεταπρατική φύση του τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες εξελίχθηκε σε χρηματιστηριακή-τραπεζική, γενικότερα υπηρεσιών, εξυπηρετήσεων και διευκολύνσεων. (Το εφοπλιστικό κεφάλαιο εξαιρείται καθώς οι δραστηριότητες του σε μεγάλο βαθμό ήταν και είναι έξω από τα στενά όρια της ελληνικής οικονομίας).
Η πρόσδεση της λεγόμενης ελληνικής «αστικής τάξης» στο άρμα της εκάστοτε εξουσίας, εξασφάλιζε την αναπαραγωγή της. Παράλληλα δημιουργούσε νέους αντιπαραγωγικούς πόλους. Η ποιότητα των μελών της έφθινε, καθώς το δαιμόνιο της επιχειρηματικότητας, αντικαταστάθηκε από τον δαίμονα της πρόσβασης στα πολιτικά κλιμάκια. Η στενή αυτή σχέση που έμεινε στην καθημερινή ορολογία ως «διαπλοκή» ήταν στην πραγματικότητα ο εκφυλισμός της μεγαλοαστικής τάξης, σε μια εκδοχή «λούμπεν αστική».
Οι «φωτογραφικοί» διαγωνισμοί, τα «φιλέτα» του Δημοσίου, η «επιστήμη των μεσαζόντων» γαλούχησαν γενιές επί γενεών «αστών» κρατικοδίαιτους, εξαρτώμενους, αντιπαραγωγικούς.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που για να πετύχουν τους στόχους τους, «τάιζαν» ολόκληρα συστήματα. Στην πραγματικότητα υπερτιμολογούσαν έργα και υπηρεσίες προκειμένου να πάρουν όλοι το «μερτικό» τους, να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και να μην «κελαηδήσει» κανείς στα ΜΜΕ. Στην πράξη  επιβάρυναν  τον φορολογούμενο και το χρέος με δυσθεώρητα και αναίτια ποσά.
Με λίγα λόγια η δομή των κρατικών προμηθειών κάθε είδους, έκρυβε από πίσω της μια θλιβερή παθογένεια. Οι αρχές της ελεύθερης οικονομίας αλλά και της λογικής  αντικαταστάθηκαν από τις απαιτήσεις των συμμετεχόντων στο πάρτι.
Ο εύκολος και γρήγορος πλουτισμός, οι «παράγοντες» του οικονομικού βίου που φύτρωναν σαν τα μανιτάρια και πόζαραν φιλάρεσκα για τις κυριακάτικες εκδόσεις, ήταν στην πραγματικότητα η ελληνική εκδοχή μιας λατινοαμερικάνικου τύπου αστικής τάξης: Διαβρωμένη, εκφυλισμένη, αποϊδεολογικοποιημένη, η τάξη αυτή όχι μόνο δεν μπόρεσε να παίξει το ρόλο της ως εγχώριο «κεφάλαιο» αλλά ταυτίστηκε και με ξένα συμφέροντα και εταιρείες, απεμπολώντας την όποια  εθνική της ταυτότητα.
Οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι κονδυλοφόροι – προπαγανδιστές των «ιδανικών» της Νέας Τάξης, της Παγκοσμιότητας και της πολιτισμικής άλωσης δεν είναι παρά μίσθαρνα όργανα αυτής της χωρίς ιδανικά, αρχές και πατρίδα «αστικής τάξης». Το γεγονός ότι χάρις στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα αυτή η τάξη κατάφερε να αποκτήσει και τον έλεγχο του ΜΜΕ είχε ως αποτέλεσμα και τον εκμαυλισμό της κοινωνίας. Η οποία καθισμένη στον καναπέ της έπαιρνε μάτι στα απόκρυφα της «καλής κοινωνίας» και ονειρευόταν να γίνει σαν κι αυτήν.
Επίορκοι δικαστές και αστυνομικοί, επαγγελματίες δολοφόνοι και κουστουμαρισμένοι εκτελεστές κρατικών συμβολαίων, λαθρέμποροι ναρκωτικών και ιδεών, ντοπαρισμένοι αθλητές και πουλημένοι διαιτητές, κράτος και παρακράτος, παιδεραστές και αργυρώνητοι προστάτες των ηθών, παρήλαυναν καθημερινά στα τηλεοπτικά «παράθυρα» και την ζωή μας, διαπλεκόμενοι με  «ροζ ιστορίες» και σκοτεινές διαμεσολαβήσεις, υπό την αιγίδα σκανδαλοθήρων δημοσιογράφων που λάτρευαν μόνο το λογαριασμό τους στην τράπεζα.
Αυτή ήταν η ζωή που πλάσαραν στον λαό. Καθ’εικόνα και ομοίωση τους
Φτάσαμε όμως στο τέλος. Και στην αποκάλυψη της πραγματικής φύσης τους. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε ονόματα. Τους βλέπουμε όλοι στην τηλεόραση και τους διαβάζουμε στις δικογραφίες των κοριών. Ποια είναι η ουσία; Η καθημερινή συναναστροφή και η επιχειρηματική διαπλοκή σε στοιχηματικές και άλλες μπίζνες των σπουδαίων και τρανών που αγόραζαν πολιτικούς και ΜΜΕ με άτομα του κοινού ποινικού δικαίου. Οι πολίτες  αντιλαμβάνονται πλέον μια πραγματικότητα πολύ διαφορετική από την γκλαμουριά και το «δήθεν» που αποπνέουν συνήθως τα ρεπορτάζ για τους γάμους, τα βαφτίσια και τις ευεργεσίες τους.
Αλλά όπως έλεγε και ο Μαρξ «ο καπιταλισμός φτιάχνει το σκοινί που θα τον κρεμάσει». Θα “σφαχτούν” μεταξύ τους όσο η κρίση θα βαθαίνει.                                                                              ΠΗΓΗ:www.antinews.gr

Τι έγινε όταν κατέρρευσε η Αργεντινή

ΕΡΕΥΝΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η καθημερινότητα σε μια χώρα που βρίσκεται σε καθεστώς πτώχευσης κάνει τον Οργουελ να μοιάζει με αυτόν που έγραψε την Κοκκινοσκουφίτσα. Η Αργεντινή, μία από τις πιο πλούσιες οικονομίες του πλανήτη -πριν από μερικές δεκαετίες-, τον Δεκέμβριο του 2001 έκανε, σε όλα τα επίπεδα, τη μεγάλη βουτιά προς το κενό της πτώχευσης. Πέρασε διά πυρός και σιδήρου. Και πώς γλίτωσε; Ο πρόεδρός της, ο Νέστορ Κίρχνερ, το 2005, δύο χρόνια μετά την εκλογική του νίκη, πήγε στο ΔΝΤ με μία από τις τέσσερις δόσεις που χρωστούσε η χώρα του.

Η καθημερινότητα στην Αργεντινή στα τέλη του 2001, αρχές του 2002, ήταν φρικτή. Οι πολίτες περίμεναν με τις ώρες έξω από τις τράπεζες για ν' αναλάβουν τις οικονομίες τους, που είχαν υποτιμηθεί. «Αυτά είναι... Πάρτε τα και δεν θέλουμε καμιά σχέση με έναν οργανισμό που θα έπρεπε να δανείζει για να γίνεται ανάπτυξη. Εσείς είστε τοκογλύφοι», τους είπε και τους γύρισε την πλάτη. Είχε μαζέψει και τα υπόλοιπα λεφτά από τότε που επήλθε η πτώχευση. Αλλά τα έριξε στην αγορά...
Το 2001, η κυβέρνηση μόλις είχε παραιτηθεί και ο τότε πρόεδρός της, Φερνάντο δε λα Ρούα, εγκαταλείπει τη χώρα με ένα ελικόπτερο. Εβλεπε από ψηλά τους ανθρώπους να σπάνε τράπεζες είτε με τις κατσαρόλες είτε με λοστούς, σεκιουριτάδες να πυροβολούν στο ψαχνό τον κόσμο που λεηλατούσε σουπερμάρκετ, ανέργους μαζεμένους να σκίζουν λάστιχα αυτοκινήτων για να τα κάψουν. Περισσότεροι από είκοσι εκατομμύρια άνθρωποι, κάπου ο μισός πληθυσμός της χώρας, πέρασαν μέσα σε πολύ μικρό διάστημα από τη σχετική ευμάρεια στην απόλυτη ανέχεια.
Η λέξη Corralito στα ισπανικά σημαίνει τη «μικρή περίφραξη» ή «το παιδικό πάρκο». Αυτή η λέξη θα μείνει για πολλά χρόνια καρφωμένη στη μνήμη τής τότε μεσαίας τάξης της Αργεντινής. Με αυτήν ο τότε υπουργός Οικονομικών, Ντομίνγκο Καβάλιο, απαγόρευσε, αρχικώς, τις αναλήψεις από τις τράπεζες και αργότερα, μετά τις εξαιρετικά βίαιες κοινωνικές αντιδράσεις, επέτρεψε την ανάληψη ενός μικρού ποσού. Πρόθεσή του, φυσικά, ήταν να σωθούν οι τράπεζες.
Αυθαίρετη ισοτιμία
Σχεδόν δέκα χρόνια πριν από αυτό, όμως, είχε κάνει την πιο καταστροφική κίνηση, όπως εκτιμούν όλες οι πλευρές, στην ιστορία της οικονομίας της χώρας. Υπό την προεδρία του Κάρλος Μένεμ, ενός κατά κοινή ομολογία λαϊκιστή πολιτικού, εφάρμοσε το «Ley de la Convertibilidad», την Αρχή της Μετατρεψιμότητας. Τι σήμαινε αυτό; Η κυβέρνηση αποφάσισε αυθαίρετα μια περίεργη ισοτιμία χωρίς να υπολογίσει την αντίδραση των αγορών: 1 πέσο ισούται με 1 δολάριο. Θεωρητικός στόχος ήταν να ελεγχθεί ο υπερπληθωρισμός, που άγγιξε μέχρι και το 4.000% ετησίως. Ουσιαστικά, δηλαδή, η Αρχή αυτή έκανε το πέσο τόσο ακριβό σε διεθνές επίπεδο που μέχρι τα μέσα της δεκαετίας λειτούργησε, αλλά μετά σκότωσε την οικονομία της χώρας αφού μαράζωσε τις εξαγωγές, την εγχώρια παραγωγή και όλο το σύστημα. Το 1999 η κυβέρνηση Μένεμ υπέγραψε συμφωνία με το ΔΝΤ για 12 δισ. δολάρια. Και το τότε Μνημόνιο θύμιζε Ελλάδα του 2011. Προέβλεπε σκληρές ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων, όπως η πετρελαϊκή εταιρεία, οι κρατικές αερογραμμές, φυσικό αέριο και πλήθος άλλων. Εγιναν περίπου 150.000 απολύσεις από το Δημόσιο. Υφεση, ανέχεια και διαφθορά χόρευαν αργεντίνικο τάνγκο μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '90, με το εξωτερικό χρέος να φτάνει τα 130 δισεκατομμύρια δολάρια. Για παράδειγμα, η εθνική εταιρεία πετρελαίου πουλήθηκε σε ιδιώτες για να πληρωθούν οι συντάξεις. Και το 2001 έγινε το μεγάλο μπαμ.
Οι διεθνείς αγορές εξισορρόπησαν την ισοτιμία σε 1:0,25, δηλαδή όποιος πήγαινε στην τράπεζα και έλεγε ότι είχε αποταμιευμένα 100 δολάρια, τον πληροφορούσαν ότι είχαν γίνει 25.Ο Γιώργος Αυγερόπουλος πρόσφατα βρέθηκε για δεύτερη φορά εκεί για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ «Το πείραμα της Αργεντινής». Η πρώτη ήταν με το ξέσπασμα της κρίσης. «Να φανταστείς, μιλάμε για ανθρώπους σαν κι εσένα και μένα, που έφτασαν σε σημείο όχι να μην έχουν λεφτά να βάλουν βενζίνη στο αυτοκίνητό τους, αλλά να μην έχουν να πάρουν το λεωφορείο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ζούσαν μια χαρά, είχαν κανονικές δουλειές, και όλο αυτό προέκυψε από το περίφημο Corralito: μπορούσες να βγάλεις γύρω στα 250 πέσος το μήνα».
Εκείνη την περίοδο, όλες οι τράπεζες είχαν θωρακιστεί με ατσαλένια ρολά και συρματοπλέγματα και όλος ο κόσμος ήταν συγκεντρωμένος σε τεράστιες ουρές έξω από αυτές. Αλλοι έσπαγαν, άλλοι φώναζαν, άλλοι πετούσαν πέτρες. Εκείνη την περίοδο, λέει ο Γ. Αυγερόπουλος, όταν το πέσο έγινε πολύ ακριβό νόμισμα, στις λαϊκές αγορές έβρισκες ελληνικά λεμόνια. «Και έλεγα σε κάτι φίλους ότι, τραγική ειρωνεία, τώρα βρίσκεις αργεντίνικα λεμόνια στα ελληνικά σουπερμάρκετ».
Το τέλος του παραγωγικού ιστού
Ετσι, άρχισε να καταστρέφεται σταδιακά ο παραγωγικός ιστός της Αργεντινής, εργοστάσια έκλειναν το ένα μετά το άλλο, το χρέος της χώρας μεγάλωνε μέρα με τη μέρα. «Ουσιαστικά, όλα τα προηγούμενα χρόνια, τα λεφτά που έπαιρναν από το ΔΝΤ, έμπαιναν από το ένα παράθυρο και έβγαιναν από το άλλο για πληρωθούν οι πιστωτές. Και κατέληξε εκεί όπου κατέληξε... Αποφάσισα να πάω τότε στην Αργεντινή, όταν είδα στην τηλεόραση τις εικόνες με τους ανθρώπους να εφορμούν στα σουπερμάρκετ· κατάλαβα ότι αυτός ήταν ο επιθανάτιος ρόγχος της χώρας».
Ανταλλακτική οικονομία, κίνημα του κοινωνικού χρήματος και πολλά άλλα. Τι ήταν, όμως, αυτή η ιδέα που ξεκίνησε από δύο φίλους, έναν ψυχολόγο, τον Ρούμπεν Ραβέρα, και τον οικολόγο Οράσιο Κόβας, σε μια γειτονιά της περιοχής Μπερνάλ, 30 χιλιόμετρα από το Μπουένος Αϊρες;
Φαγητά, ρούχα προς ανταλλαγή
Υπήρχε μεγάλος προβληματισμός για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανεργίας κι έτσι, την Πρωτομαγιά του 1995, στήθηκε για πρώτη φορά το πείραμα. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης κρίσης που ακολούθησε την πτώχευση της χώρας, το φαινόμενο διογκώθηκε και υπολογίζεται ότι το 2002, όταν άρχισε να φθίνει, τα μέλη τού «trueque» σε περισσότερες από 40 πόλεις της Αργεντινής ξεπερνούσαν τα έξι εκατομμύρια.
Τεράστιες αγορές, όπου ο καθένας πήγαινε προς ανταλλαγή ό,τι πίστευε ότι μπορεί να χρειαζόταν κάποιος άλλος. Στην αρχή φαγητά, μετά ρούχα και μετά αντάλλασσε άλλες υπηρεσίες, ακόμη και νομικές συμβουλές ή ιδιαίτερα μαθήματα. Δεν τα αντάλλασσε με είδος, αλλά με κουπόνια ανταλλακτικού χρήματος, τα creditos. Ηταν ένα αυτοσχέδιο νόμισμα, ελλείψει κανονικού. Ανάλογα με τα creditos που έπαιρνε γι' αυτό που πούλησε, αγόραζε άλλα προϊόντα ή υπηρεσίες. Για να εισαχθεί κάποιος σε αυτό καταγραφόταν, έπαιρνε κάρτα μέλους και ένα μικρό αριθμό creditos για να μπορέσει να ξεκινήσει.
Οπως ήταν φυσικό, το trueque έγινε ο μεγάλος εχθρός του ΔΝΤ, των πιστωτών της Αργεντινής και των εγχώριων τραπεζών. Με αυτό τον τρόπο, τα εκατομμύρια των πολιτών όχι μόνο γύρισαν την πλάτη στο ΔΝΤ, όπως έκανε και ολόκληρη η Αργεντινή κηρύσσοντας στάση πληρωμών, αλλά κατέδειξαν ότι -έστω και με πολλά προβλήματα- η πραγματική ζωή μπορεί και να μην περιλαμβάνει το χρήμα. Κάτι που αποδείχτηκε ουτοπικό καθώς, άγνωστο ποιος μηχανισμός, κυκλοφόρησε εκατομμύρια παραχαραγμένα creditos, με αποτέλεσμα το σύστημα να καταρρεύσει.
«Ηταν, για παράδειγμα, ένας χώρος σαν το Σταθμό Λαρίσης, πήγαινε ο κόσμος κι έστηνε τραπεζάκι· δεν πήγαινε μόνο για να αγοράσει, αλλά έπρεπε να πάει και κάτι», θα πει ο Γ. Αυγερόπουλος, «μόνο και αυτό το έβαλαν στο μάτι και το εξαφάνισαν. Αλλωστε, όπως ξέρεις, η οικονομία δολοφονεί. Στην Αργεντινή άφησε πίσω της 30.000 νεκρούς: 35 νεκρούς στα επεισόδια μεταξύ της αστυνομίας και των διαδηλωτών και άλλες τριάντα χιλιάδες από εμφράγματα, αυτοκτονίες, εγκεφαλικά και πολλά άλλα.

kkyr@enet.gr

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

«Σιωπηλός πανικός και δέσμευση των καταθέσεων»

Η Αποστολία Ταχούλα είναι δασκάλα που ζει πλέον στην Ελλάδα. Ομως, από το 1999 μέχρι και το 2005 έζησε στο Μπουένος Αϊρες. Αποσπασμένη στο Ελληνικό Σχολείο της αργεντίνικης πρωτεύουσας, κατέγραψε στη μνήμη της τόσο την ημέρα της εξέγερσης όσο και τον τρόπο λειτουργίας της καθημερινής ζωής σε καθεστώς πτώχευσης.

«Ηδη από το 1999 υπήρχε μεγάλη ανησυχία για την οικονομία της χώρας. Οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών και η εικονική ισοτιμία πέσο-δολαρίου της κυβέρνησης Μένεμ είχαν δημιουργήσει μια ευημερία 10 ετών που έφτανε πια στο τέλος. Παράλληλα, δίπλα στις αθέατες παραγκουπόλεις, οι άνθρωποι φυτοζωούσαν και σε μερικές επαρχίες του Βορρά παιδιά πέθαιναν από υποσιτισμό. Η δυσαρέσκεια του κόσμου μέχρι τον Δεκέμβριο του 2001 εκφραζόταν στις καθημερινές συζητήσεις και συχνά γίνονταν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας - δημόσιας καταγγελίας (escrache) έξω από τα σπίτια μελών της κυβέρνησης».
Τι θυμάστε από την εξέγερση;
«Η εξέγερση εκδηλώθηκε μια Δευτέρα πρωί στις αρχές του Δεκέμβρη του 2001, με την απόφαση της κυβέρνησης να δεσμεύσει τις καταθέσεις όλων των πολιτών της χώρας. Εκείνη τη χρονιά έτυχε να είμαι η υπεύθυνη για τη μισθοδοσία τών εκεί Ελλήνων εκπαιδευτικών. Οταν πήγα για την ανάληψη του ποσού της μισθοδοσίας του Δεκεμβρίου των 10 εκπαιδευτικών που ήμασταν τότε εκεί, βρέθηκα μπροστά στην άρνηση του υπαλλήλου να εκταμιεύσει τα χρήματα επειδή ο λογαριασμός ήταν στο όνομά μου. Αν και ήταν γνώστης της διαδικασίας από καιρό και παρά τις διαβεβαιώσεις μου ότι είναι χρήματα του ελληνικού Δημοσίου και όχι προσωπικός λογαριασμός, αρνήθηκε πάλι. Μαζί μου για βοήθεια και για ασφάλεια (ήταν ρίσκο να κυκλοφορείς με τόσα μετρητά στο δρόμο) ήταν και ο συνάδελφος και φίλος Θανάσης Παπαδημητρίου. Επειτα από πολλά πήγαιν' - έλα από την τράπεζα στην ελληνική πρεσβεία και πίσω, πήραμε τα χρήματα».
Τι γινόταν στους δρόμους;
«Τις ώρες αυτές και στην τράπεζα και στο δρόμο επικρατούσε κάτι σαν σιωπηλός πανικός - κι αν εμείς ξεμπερδέψαμε νωρίς, για τους πολίτες της χώρας άρχιζε μια μεγάλη περίοδος δέσμευσης των καταθέσεών τους, πολλές από αυτές σε δολάρια, για να τους επιστραφούν αρκετά χρόνια αργότερα και με μειωμένη αξία. Οι οικονομικές συναλλαγές με το εξωτερικό διακόπηκαν για τους πολίτες».
Πότε αγρίεψαν τα πράγματα;
«Θυμάμαι μια μέρα προς το τέλος Δεκεμβρίου, βρισκόμουν για κάποιο υπηρεσιακό ζήτημα στο κτήριο της πρεσβείας, που ήταv τότε πολύ κοντά στην Plaza de Mayo, και έφτανε απ' έξω ο απόηχος από τις φωνές διαμαρτυρίας των διαδηλωτών. Δεν άργησαν να εμφανιστούν έφιπποι αστυνομικοί που κυνηγούσαν τους συγκεντρωμένους και έπεσαν χημικά που έκαναν αδύνατη την αναπνοή ακόμα και στο ψηλό μπαλκόνι της πρεσβείας. Δόθηκε εντολή να φύγουμε όλοι από το κτήριο. Το μετρό μάς πήγε γρήγορα στην ασφάλεια των σπιτιών μας. Στην τηλεόραση λέγανε για τρεις νεκρούς. Δεν ήταν οι πρώτοι, θ' ακολουθούσαν κι άλλοι».
Μείωση συντάξεων 13%
Πώς ήταν η οικονομική καθημερινότητα;
«Στις αρχές του 2002 εφήμερες κυβερνήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη.
Οι συντάξεις δεν μειώθηκαν εκείνο το διάστημα, είχε προηγηθεί όμως μια μείωσή τους 13% πριν από την κρίση στις ήδη χαμηλές συντάξεις. Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα, αν και δεν υπήρξαν περικοπές στις αποδοχές τους, είχαν δικαίωμα να εισπράττουν μόνο 250 πέσος την εβδομάδα, ποσό αρκετό μόνο για τις βασικές ανάγκες. Στον ιδιωτικό έγιναν απολύσεις και οι πληρωμές συχνά γίνονταν σε ένα από τα πολλά διαφορετικά νομίσματα που άρχισαν να κυκλοφορούν στη χώρα. Για τις συναλλαγές πάνω από 1.000 πέσος ήταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν επιταγές και επιβαλλόταν ένας πολύ υψηλός φόρος γι' αυτές».
Στον τομέα της υγείας;
«Τα περισσότερα νοσοκομεία είναι ιδιωτικά, όπως και τα σχολεία, οπότε η περίθαλψη ήταν ανάλογη του τι μπορούσε να καταβάλει κανείς για να βρει την υγειά του. Σε όσα ιδρύματα επιδοτούνταν από τον κρατικό προϋπολογισμό έγιναν περικοπές και πολλά από αυτά δεν μπορούσαν να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες».
Οι νέοι;
«Πλήθος ανθρώπων, κυρίως οι πιο νέοι, μετανάστευσαν στην Ευρώπη. Αφού στο σύνθημα εκείνων των ημερών "Que se vayan todos!" , "Να φύγετε όλοι!", οι πολιτικοί δεν ανταποκρίθηκαν, δημιουργήθηκε ένα μαζικό κύμα μετανάστευσης κυρίως προς την Ευρώπη. Ουρές ατελείωτες στις πρεσβείες των ευρωπαϊκών χωρών για την έκδοση του πολυπόθητου διαβατηρίου, που θα γινόταν δικό τους αν είχαν τα απαραίτητα δικαιολογητικά που θα αποδείκνυαν ότι κάποιος πρόγονός τους είχε έρθει από κάποια γωνιά της γηραιάς ηπείρου».

«Αιτία της κρίσης, η οικονομική πολιτική των ηλιθίων»

Ο Σέζαρ Αϊρα, 62 ετών, είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους Αργεντινούς συγγραφείς λογοτεχνίας, παγκοσμίως. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν δύο βιβλία του. Στο δεύτερο, «Οι νύχτες στο Φλόρες» (εκδ. Καστανιώτης, μετάφραση Κατερίνα Τζωρίδου), περιγράφει την ιστορία ενός ζεύγους συνταξιούχων που, κατά την περίοδο της κρίσης, για να συμπληρώσουν το πενιχρό τους εισόδημα, αναγκάστηκαν να κάνουν ντελίβερι σε πιτσαρία και μάλιστα με τα πόδια.

Ο συγγραφέας απάντησε στην «Ε» από το Μπουένος Αϊρες: «Ναι, θα σας δώσω συνέντευξη με τα φτωχά αγγλικά μου αλλά και με τη φτωχότερη σχέση που έχει ένας συγγραφέας με την πραγματικότητα, καθώς ζει στον κόσμο της λογοτεχνίας», απάντησε στο e-mail μας. Δεν ξέρω αν είναι φτωχή η σχέση του Αϊρα με την πραγματικότητα, αλλά λέει αλήθειες. Ιδίως όταν αναφέρει ότι για την πτώχευση της χώρας του αιτία ήταν «η οικονομική πολιτική των ηλιθίων».
Ποιες ήταν οι αιτίες που οδήγησαν την πατρίδα σας, την Αργεντινή, στη χρεοκοπία;
«Δεν γνωρίζω τις τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά η βασική αιτία ήταν το πολύ επικίνδυνο μακροοικονομικό πείραμα, η "αρχή της μετατρεψιμότητας". Η αυθαίρετη μετατροπή των δολαρίων σε πέσος. Ηταν μια άγρια φαντασία, ένα εκ των προτέρων λάθος, γιατί παραβίασε το βασικό νόμο της λογικής. Εάν το Α είναι ίδιο με το Β, τότε θα πρέπει και το Β να είναι ίδιο με το Α. Μπορούσαμε να αγοράσουμε ένα δολάριο με ένα πέσο, αλλά οι Αμερικανοί δεν ήταν τόσο ηλίθιοι για να αγόραζαν ένα πέσο με ένα δολάριο. Πιστεύω ότι κάθε τι που συνετέλεσε σ' αυτό το είδος της κρίσης είχε σχέση με κάθε ιδέα που έβαζαν στο τραπέζι οι διάφοροι υποτιθέμενοι ειδικοί. Οι οποίοι, στην πραγματικότητα, δεν είχαν επαφή με τον πραγματικό κόσμο, αλλά απλώς είχαν ανέλθει στην εξουσία».
Παρατηρείτε κάποιες ομοιότητες της κρίσης της Αργεντινής με αυτήν της Ελλάδας;
«Δεν μπορώ να ξέρω, αλλά ίσως να υπάρχει το κοινό καλούπι: η φούσκα, οι ψεύτικες υποσχέσεις, ο κοινός πόνος».
Μπορείτε να περιγράψετε σκηνές της καθημερινότητας της κρίσης που ζήσατε;
«Είχαμε κάποιες πολύ θλιβερές σκηνές. Ολες είχαν σχέση με τον υπερπληθωρισμό που προέκυψε. Εκείνο το καυτό καλοκαίρι του 2001 προς 2002, οι περισσότερο αγανακτισμένοι άνθρωποι και άρα αυτοί που διαμαρτύρονταν περισσότερο ήταν αυτοί που είδαν να κινδυνεύουν, σε βαθμό μεγαλύτερο από όσο πίστευαν, οι αποταμιεύσεις τους. Αυτές που ήταν σε εικονικά δολάρια. Σε ανύπαρκτα, δηλαδή, δολάρια, σύμφωνα με το νόμο της μετατρεψιμότητας, περίπου 16 εκατομμύρια δολάρια. Εγώ έχασα όλες μου τις ταπεινές οικονομίες, σχεδόν πέντε χιλιάδες δολάρια. Η κυβέρνησή μας, τότε, επινόησε ένα νόμιμο χρήμα μέσω ομολόγων, των "patacones". Εξαργυρώνονταν στα σούπερ μάρκετ και σε κάποια άλλα μαγαζιά. Τα ξοδέψαμε με ξέφρενους ρυθμούς, γεγονός που επιβεβαίωσε τον κανόνα ότι το κακό χρήμα κυκλοφορεί πιο γρήγορα από το καλό».
Μπορείτε να θυμηθείτε μερικές σκηνές της πτώχευσης, ποια είναι αυτή που σας έχει μείνει στη μνήμη σας;
«Θυμάμαι μια κυρία μέσης ηλικίας, πολύ ωραία ντυμένη, που είχε αρπάξει ένα σιδερένιο λοστό κι έσπαγε την τζαμαρία μιας τράπεζας. Ηταν μια κίνηση που εκτόνωνε ανθρώπους της μεσαίας τάξης, όπως εκείνη η κυρία, ένας ανθρώπινος χαρακτήρας που έμοιαζε να τον έχει επινοήσει ο Μπόρχες».
Πιστεύετε ότι το ΔΝΤ προσπάθησε να αιχμαλωτίσει ή να σώσει την Αργεντινή;
«Ειλικρινά δεν ξέρω, αλλά ας μην πηγαίνουμε σε θεωρίες συνωμοσίας. Νομίζω ότι έφταιγε η σχετική ανικανότητα. Παραφράζοντας τον Κλίντον: Η οικονομία των ηλιθίων είναι ηλίθια...». ΠΗΓΗ:www.enet.gr

Έρχεται το κίνημα « δεν έχω να πληρώνω»

(Πατριδογνωσία πράσινου βαρκάρη)

Περιμένοντας τον πράσινο βαρκάρη

Στον Πάγκαλο αρέσουν τα διλήμματα: μεσοπρόθεσμο ή τανκς. Έτσι όλοι θα διαλέξουν το πρώτο θα σκέπτεται φιλάρεσκα ο Αντιπρόεδρος.
Μην το φέρει η κακιά η ώρα και μπει το δίλημμα Πάγκαλος ή τανκς: θα τρέξουν όλοι να ανοίξουν δρόμο στις  ερπύστριες…
Αν και η τρόικα πιέζει για τα όρια συνταξιοδότησης, θεωρούμε ότι μια εξαίρεση για τον πρώτο τη τάξει Αντιπρόεδρο θα κάνει καλό και σε αυτόν και στα νεύρα μας.
Δεν μπορεί, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να αισθάνεται πολύ υπερήφανος που έσωσε τη χώρα αλλά οδηγεί στον Αγύριστο τους πολίτες. Η συνέντευξη που έδωσε στις Βρυξέλλες επιβεβαιώνουν πως όταν είναι στο εξωτερικό η γλώσσα πάει… ροδάνι, αλλά μάλλον για εντελώς άσχετους λόγους και για διαφορετικά πράγματα από αυτά που ενδιαφέρουν τους πολίτες.
Αφού ο κόσμος έφαγε την ψυχρολουσία του την Πέμπτη από τον Β. Βενιζέλο, κι αφού δεν ξέρει καν αν αυτά θα είναι τα μέτρα, ή θα υπάρξει και συνέχεια στο… ερωτικό θρίλερ με τίτλο «Το παλαμάρι του πράσινου… βαρκάρη», ήρθε και ο Γ. Παπανδρέου να τον αποτελειώσει. Το θρίλερ είναι η επιτομή της πράσινης υπανάπτυξης.

Για όσους θεωρούν υπερβολή τον .. βαρκάρη θυμίζουμε την τριπλή φορολόγηση αλλά και το μπρος-πίσω με τις αποδείξεις: Aπό διάταξη νόμου και ανακοίνωση του Βενιζέλου προχθές, σήμερα ανακαλύψαμε ότι ήταν πρόταση κυβερνητικού βουλευτή!
Όποιος θυμάται εκείνη την άνευ λόγου και ουσίας ταινία με την «πράσινη παπάγια» της δεκαετίας του ’90 αντικαθιστά το «γ» με «ρ», βάζει και τον τόνο στη λήγουσα και αντιλαμβάνεται περί τίνος πρόκειται…
Μεταξύ μας το να μας πηδήξει θα ήταν πταίσμα. Ο βαρκάρης μας πάει ντουγρού στον Άδη και θέλει τα φράγκα μπροστά…
Ο Βενιζέλος θα έπρεπε να πει ότι όσοι τον ακούσουν στο μέλλον να αναγγέλλει νέα μέτρα, είναι από χέρι τυχεροί: τουλάχιστον θα είναι ζωντανοί. Στη σκηνή (αντί για σπίτι), για το Συγκρότημα (του Τύπου).
Χαρακτήρισε τα μέτρα «βαριά». Κάποτε βαριά ήταν του …τσολιά, τώρα είναι μόνο της τρόικας…
Το κίνημα του «δεν πληρώνω» θα μετατραπεί σε «δεν έχω για να πληρώνω»
Μ.Ο.                                                                                                                                                        ΠΗΓΗ:www.antinews.gr

Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ! Βάλε πλάτη να χρεοκοπήσουμε. Μόνο έτσι θ απαλλαγούμε από τη Μαφία της Μεταπολίτευσης!

Βάλε πλάτη κι εσύ!

Μια χρεοκοπία θα βοηθήσει να καθαρίσουμε μια για πάντα από τα αδίστακτα διαπλεκόμενα καθάρματα της μεταπολίτευσης.

Το σαθρό αυτό δημιούργημα των τελευταίων 40 χρόνων.

Το μόνο που κέρδισαν οι πολίτες  είναι μια ψευδεπίγραφη Δημοκρατία-μετά τη πτώση της Χούντας.

Κι αυτή τη Δημοκρατία την πληρώσαμε πανάκριβα και θα την πληρώνουμε για τις επόμενες γενεές.

Πληρώσαμε τη Δημοκρατία του νεοπλουτισμού, των κολλητών, των διαπλεκόμενων νταβατζήδων, των κηφήνων εργατοπατέρων, των κρατικοδίαιτων κομματικών στρατών.

Ελάτε να τους στείλουμε στο διάολο.

Βάλτε πλάτη να χρεοκοπήσει μια ώρα αρχύτερα η χώρα.

Ευλογία είναι η χρεοκοπία για τους πολίτες-όχι κατάρα.

Βάλτε πλάτη να χρεοκοπήσουν οι αδίστακτες τράπεζές τους.

Βάλτε πλάτη να χρεοκοπήσουν οι ξιπασμένες Πολεοδομίες των εκβιαστών.

Βάλτε πλάτη να χρεοκοπήσουν οι διεφθαρμένες Εφορίες τους και το ΣΔΟΕ που με κάποιες εξαιρέσεις είναι γεμάτο εκβιαστές.

Βάλτε πλάτη να χρεοκοπήσουν τα Σώματα Ασφαλείας.

Βάλτε πλάτη να χρεοκοπήσουν οι νταβατζήδες των ΜΜΕ που μας ταίζουν συνειδητά σκουπίδια του lifestyle που αποχαυνώνουν τους  πολίτες.

Βάλτε πλάτη να χρεοκοπήσει η ξιπασμένη κρατική τηλεόραση των κρατικοδάιτων κηφήνων τους οποίους  με χουντικό νόμο τους πληρώνουμε 40 χρόνια.  

Βάλτε πλάτη να καταρρεύσει το δολοφονικό κομματικό σύστημα της μεταπολίτευσης με τους  χυδαίους νταβατζήδες τους.

Ελάτε να τους στείλουμε στο διάολο.

Να στείλουμε στο διάολο τα καθάρματα που φορολογούν την ανάσα σου ενώ επιτρέπουν στον Καραβέλα και τον Χριστοφοράκο να μπαινοβγαίνουν  ανενόχλητοι στη χώρα.

Ελάτε να  τους τσακίσουμε.

Η χρεοκοπία τους δεν μας αφορά.

Μην την φοβάσαι, να την επιδιώκεις…                                                                                                ΠΗΓΗ:www.kourdistoportocali.com

H ευλογία της χρεοκοπίας (τους)...

Από τον Βασίλη Μπόνιο

 

Γιατί όχι;

Άλλωστε θα έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε την κατάρρευση κάποιων ανυπόληπτων  τραπεζών που δεκαετίες τώρα στηρίζουν με εκατοντάδες εκατομμύρια δανεικά κι αγύριστα τη διαπλοκή.

Θα απολαύσουμε την κατάρρευση του άθλιου Δημοσίου με τους σαδιστές κηφήνες κρατικοδίαιτους υπαλλήλους-υπάρχουν κι εδώ εξαιρέσεις-οι οποίοι μισό αιώνα τώρα ζουν παρασιτικά επειδή στα νιάτα τους φορώντας σαγιονάρες μιτσούκο, κόλλαγαν κομματικές αφίσες.

Είναι πολύ πιθανό να δούμε τους άθλιους νταβατήδες της διαπλοκής ν αλλάζουν χώρα μπροστά στην ιδέα ότι αγανακτισμένες ορδές πολιτών θα μπουκάρουν σπίτια τους με κονσερβοκούτια και θα τους ξεκοιλιάσουν.

Είναι πολύ πιθανό να συμβεί το ίδιο και με κάποιους σεσημασμένους νταβατζήδες των ΜΜΕ, οι οποίοι σε συνεργασία με καθάρματα των διαφημιστικών εταιρειών έστησαν ψευδοαυτοκρατορίες μολύνοντας τη ζωή του τόπου.

Είναι πολύ πιθανό οι άνδρες των Σωμάτων Ασφαλείας, που αντί να καθήσουν στα χωριά τους και ν αρμέγουν τον τράγο ήρθαν στην Αθήνα, καθώς θα είναι απλήρωτοι να ορμήξουν με τα όπλα εναντίον όσων προστατεύουν σήμερα και να τους ανοίξουν τα κεφάλια. Ότι κάνουν με επιτυχία στους διαδηλωτές.

Είναι πολύ πιθανό οι ορδές των πολιτών να μπουκάρουν στις βίλες των ξιπασμένων πολιτικών και επιχειρηματιών που κατασπάραξαν τον πλούτο της χώρας και να τις κάνουν στάχτη.

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα διαλυθεί το σαθρό κομματικό οικοδόμημα και θα φαληρίσουν οι σεσημασμένοι νταβατζήδες των ΜΜΕ που ταίζουν με σκουπίδια τον κόσμο. (Αποτέλεσμα η Μενεγάκη να έχει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ καταθέσεις και οι αγρότες τη σοδιά απούλητη.)

Μια χρεοκοπία μπορεί  να επιβάλλει μια βίαιη Δικαιοσύνη, κάτι που σήμερα εμποδίζει μια κάστα διεφθαρμένων λειτουργών της Δικαιοσύνης-εδώ ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρετικοί λειτουργοί-και οι έντιμοι δικαστές να στήσουν κρεμάλες για τους πουλημένους συναδέλφους τους.

Η χρεοκοπία τους, αφορά λιγότερο όλους εμάς, οι οποίοι έχουμε απέναντί μας ένα κράτος  επικίνδυνων και ασυνείδητων εξουσιαστών οι οποίοι καταληστεύουν τις ζωές μας κι έχουν το θράσος να υποστηρίζουν ότι θα συνεχίσουν να τις καταληστεύουν.

Εάν χρεοκοπήσουμε θα έχουμε να κάνουμε με πραγματικές συμμορίες, οπότε θα πάρουμε κι εμείς τα μέτρα μας  κι όχι με τις συμμορίες των λευκών κολάρων.

Μη φοβάστε την χρεοκοπία τους. Αφήστε τη να συμβεί ώστε να ζήσουμε ιστορικές στιγμές…

ΠΗΓΗ:www.kourdistoportocali.com

Οι Έλληνες θα πληρώσουν όλα τα «χρωστούμενα» στους πολιτικούς… Όλα!

• Αυτό που πραγματικά μας απειλεί δεν είναι μόνο το ότι υπάρχει κυβερνητικό οικονομικό σχέδιο. Είναι ότι αυτό το «σχέδιο» θα το εφαρμόσει και ο κ. Βενιζέλος

Με το που πληροφορήθηκα πως υπάρχει κυβερνητικό οικονομικό σχέδιο, η αγωνία μου κορυφώθηκε.

Εκεί όμως που λύγισα ως άνθρωπος είναι όταν έμαθα πως αυτό το σχέδιο θα το εφαρμόσει ο κ. Βενιζέλος.

Με τον προηγούμενο υπουργό οικονομικών είχαμε τουλάχιστον να ελπίζουμε…

…Να ελπίζουμε πως τα εξαγγελόμενα σχέδια είχαν την αξιοπιστία του “Συμβολαίου με τον Λαό” και της “Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη”.

Τώρα δεν πιστεύω πια πως υπάρχει κάποια δύναμη που μπορεί να μας γλιτώσει από την κόλαση που μας περιμένει.

Ανεξάρτητα από το αν φταίει μόνο ο λαός ή μόνο οι πολιτικοί ή και οι δύο, το θέμα είναι πως μόνο ο λαός πληρώνει.

Μέχρι στιγμής...

Μόνο ο λαός πληρώνει μέχρι στιγμής και κανείς άλλος.

Και μάλλον έρχεται η ώρα να τους ξεπληρώσει, ο λαός, μια και καλή τα “χρωστούμενα”.

Όλους μαζί μάλιστα.

Η τελική εξόφληση φαίνεται πως θα είναι και η φαρμακερή.

Όσο κι αν αργήσει…

Θραξ o Αναρμόδιος

Αγαπητέ αστυνομικέ!…

Σε λέω αγαπητό, παρότι…
Όταν έδινα εξετάσεις στο πανεπιστήμιο, με είχες φιλοδωρήσει με ένα φάκελο ικανό να φράξει το δρόμο τα ζωής μου.
Και φοιτητή στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου με μια παρέα συναδέλφων σου μας είχατε δείρει, όσο τραβούσε η όρεξή σας, γιατί φωνάζαμε για το δίκιο.
Σε λέω, λοιπόν, αγαπητό, γιατί μεγαλώσαμε μαζί. Γιατί φάγαμε μαζί το ψωμί της φτώχειας. Δουλεύοντας είκοσι ώρες το 24ωρο, για να καλοτρώει το τεμπελχανείο των πάσης φύσεως παρασίτων.
Πρέπει όμως να σου εξομολογηθώ ότι για ένα χρονικό διάστημα σε μισούσα.
Γιατί σε έβλεπα να κακομεταχειρίζεσαι τ’ αδέλφια μας: Τους αγρότες, τους εργάτες, τη φτωχολογιά. Με τα ροζιασμένα χέρια και τα πονεμένα πρόσωπα. Τη στιγμή, που φωνάζουν για το δίκιο τους. Που μονίμως καταπατούν τα παχύδερμα του κατεστημένου.
Σε μισούσα. Γιατί σε έβλεπα σαν τους γενίτσαρους. Που οι Τούρκοι τους άλλαζαν την πίστη, τη συνείδηση και την καρδιά. Και τα έκαναν τους φοβερότερους εχθρούς εκείνων, που τα γέννησαν. Για ν’ απολαμβάνουν ανενόχλητοι τα πλούτη, που άρπαζαν απ’ τους σκλαβωμένους λαούς. Όπως σήμερα απ’ τον ελληνικό λαό οι βδέλλες της ολιγαρχίας.
Μετά όμως έπαψα να σε μισώ. Γιατί κατάλαβα πως δεν είσαι ο θύτης αλλά το θύμα.
Αφού τ’ αφεντικά σε μεταχειρίζονται, όπως θέλουν, αλλά δεν σε πληρώνουν ανάλογα με τις ανάγκες σου. Και την επικίνδυνη, συνήθως, εργασία, που κάνεις.
Κι ακόμη, γιατί είσαι παγιδευμένος. Αφού έχουν ριζώσει μέσα στη συνείδησή σου την απατηλή πεποίθηση ότι είσαι ο εκπρόσωπος και ο εφαρμοστής του νόμου. Κι εσύ νιώθεις, ίσως, περήφανος γι’ αυτό.
Αναλογίστηκες όμως ποτέ τι, σε μεγάλο βαθμό, αντιπροσωπεύει ο νόμος;
Έπρεπε ν’ αντιπροσωπεύει τη δικαιοσύνη. Αυτή την όμορφη ιδέα και ορμή, που φύτεψε ο Θεός μες στις καρδιές μας. Για να καταλαβαίνουμε ότι οφείλουμε να απολαμβάνουμε όλοι τ’ αγαθά, που μας έδωσε ο Θεός.
Αλλά πλάι στη δικαιοσύνη φύτεψε και ο διάβολος τα δηλητηριώδη αγκάθια της αδικίας. Σύμφωνα με την οποία τ’ αγαθά πρέπει να τα ’χουν οι λίγοι. Για να μπορούν να καταδυναστεύουν το κοπάδι των πολλών.
Και αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα αντιπροσωπεύει ο νόμος στην κοινωνική του διάσταση: Τα ληστρικά πλούτη των ελαχίστων και τη φτώχεια και τη δυστυχία των περισσοτέρων.
Ξημεροβραδιάζεσαι σε ατέλειωτες βάρδιες. Κουράζεσαι και διακινδυνεύεις. Για να εξιχνιάσεις κάποια εγκλήματα. Ή να συλλάβεις κάποιους ληστές ή διαρρήκτες.
Αναλογίστηκες όμως ποτέ πως οι μεγαλύτεροι κλέφτες και διαρρήκτες μπορεί να είναι αυτοί, που προστατεύει ο νόμος κι εσύ; Και που τόσο χειρότεροι μπορεί να είναι, όσο μεγαλύτερη κουστωδία αστυνομικών χρειάζονται. Κι ακόμη χειρότεροι μπορεί να είναι αυτοί, που κάνουν τους νόμους. Αφού οι νόμοι είναι «κατ’ εικόνα και ομοίωση δική τους. Δηλαδή σαρξ εκ της σαρκός της αδικίας.
Και γι’ αυτό ακριβώς δεν θα πρέπει να αισθάνεσαι καθόλου περήφανος.
Και σκέφτεσαι πόσο αστείο και συνάμα θλιβερό είναι να καταδιώκεις τους ψιλικατζήδες της εγκληματικότητας και να προστατεύεις τους χοντρέμπορους και επιχειρηματίες της κακουργίας!
Να δέρνεις τους μικροαπατεώνες. Κι από το άλλο μέρος να στέκεσαι προσοχή και να υποκλίνεσαι και να είσαι έτοιμος να δώσεις ακόμη και τη ζωή σου για την τιμή και το συμφέρον και την υπόληψη των μεγαλοαπατεώνων!…
Και το ακόμη χειρότερο, να χτυπάς απάνθρωπα τα’ αδέρφια σου και τους γονείς σου. Που φωνάζουν για το δίκιο τους. Που το καταπατούν οι εχθροί εκείνων και του εαυτού σου. Στο όνομα της αδικίας. Επιτήδεια τυλιγμένης με το χρυσόχαρτο της νομιμότητας. Για να εξαπατούν και να φοβίζουν εσένα και το λαό.
Και το πάντων φοβερότερο: . Να χτυπάς και δηλητηριάζεις με τα’ ασφυξιογόνα τους συμπολίτες σου. Επειδή διαμαρτύρονται-όπως τώρα- για την εφιαλτική προδοσία και το ξεπούλημα της πατρίδας. Που ήρωες και μάρτυρες πότισαν με το αίμα τους και λευτέρωσαν με τη θυσία της ζωής τους!
Αλλά ως πότε οι άνθρωποι του λαού θα χτυπιόμαστε και θα σκοτωνόμαστε μεταξύ μας. Όχι απλά «για τα’ αφέντη το φαΐ», όπως λέει ο Βάρναλης. Αλλά, για να πλουτίζουν και να ασωτεύουν οι ντόπιοι κοπρίτες και οι διεθνείς μεγαλοαπατεώνες. Και να καγχάζουν σε βάρος μας!
Σε λέω, λοιπόν, αγαπητό, γιατί κατάλαβα.

Εύχομαι ολόψυχα κι εσύ να καταλάβεις. Και να βοηθήσεις. Για ν’ απαλλάξουμε το νόμο απ’ την αδικία και την πατρίδα μας απ’ την έσχατη προδοσία και την ανελέητη και καλπάζουσα, τώρα, λεηλασία.
Για να νιώθεις κι εσύ δίκαια περήφανος. Αλλά και αξιαγάπητος απ’ όλους τους τίμιους και πατριώτες Έλληνες!
Παπα-Ηλίας                                                                                                                                                 ΠΗΓΗ:papailiasyfantis.wordpress.com

Εύα Παπανδρέου : “Είναι τρελλός. Αυτός ο άνθρωπος είναι τρελλός!”

Ο Γιώργος γνώρισε την Εύα στο Λονδίνο. Παντρεύτηκαν, αλλά κράτησε κρυφό το γάμο τους! Όχι μόνο από τον πατέρα του, αλλά και από τη μητέρα του. Δεν τόλμησε ούτε σ’ αυτήν να το πει.

Η Εύα βοήθησε αποτελεσματικά τον Γιώργο στις σπουδές του. Και στο τέλος, η Εύα ήταν εκείνη που έγραψε την πανεπιστημιακή διατριβή με την οποία ο Γιωργάκης Παπανδρέου πήρε το περιπόθητο “χαρτί”. Ύστερα το νέο ζευγάρι αποφάσισε να έλθει και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή ήταν για την Εύα μεγάλη θυσία, γιατί ήδη της είχε προσφερθεί μια θαυμάσια σταδιοδρομία στη Γενεύη. Ο Γιώργος όμως επέμενε να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Ήθελε να κάνει πολιτική καριέρα βασιζόμενος στον πατέρα του. Και η Εύα έβλεπε ότι τόσο ο άντρας της όσο και η Μάργκαρετ, παρά τις ψυχρότατες σχέσεις τους με τον Ανδρέα, δεν ήσαν διατεθειμένοι να χάσουν τη μεγάλη ευκαιρία. Έβλεπαν ότι το ΠΑΣΟΚ χτυπούσε ήδη την πόρτα της Εξουσίας.


Στην Ελλάδα, η Εύα ένιωσε γρήγορα τον πρώτο ισχυρό κλονισμό: Την πρώτη μέρα που έφαγαν στο Καστρί με τον Ανδρέα και την Μάργκαρετ, διαπίστωσε με οδυνηρή κατάπληξη ότι ο Ανδρέας και η Μάργκαρετ αγνοούσαν ότι ήταν η σύζυγος του γυιου τους. Της φερόντουσαν σαν να είχαν μπροστά τους μια … “καλή φίλη” του Γιώργου από το Λονδίνο!
Κάποια μέρα βέβαια έμαθε και το Καστρί ότι ο Γιώργος και η Εύα είχαν κάνει πολιτικό γάμο στο Λονδίνο. Εδώ όμως ήταν Ελλάδα, και καθώς το νεαρό ζευγάρι άρχιζε σιγά-σιγά να αποκτά τον δικό του κύκλο, ανέκυπτε εκ των πραγμάτων η ανάγκη να γίνει και θρησκευτικός γάμος, αφού στη χώρα μας δεν είχε ακόμα νομοθετηθεί ο πολιτικός γάμος και οι πολιτικοί γάμοι Ελλήνων που είχαν τελεσθεί στο εξωτερικό εθεωρούντο ανυπόστατοι, δηλαδή σαν να μην είχαν γίνει ποτέ.
Αυτό δημιουργούσε ψυχολογικό πρόβλημα για την Εύα, πολύ περισσότερο όταν σκεπτόταν ότι θα γινόταν και μητέρα και ήξερε ότι το παιδί τους δεν θα μπορούσε να δηλωθεί ως γνήσιο στα ελληνικά ληξιαρχεία. Έθεσε, λοιπόν, στον Γιώργο ζήτημα θρησκευτικού γάμου. Και τότε βρέθηκε μπροστά σε μια οδυνηρή έκπληξη: ο Γιώργος Παπανδρέου της δήλωσε ορθά-κοφτά ότι σε καμιά περίπτωση δεν είχε σκοπό να κάνει θρησκευτικό γάμο γιατί, όπως της είπε, ήταν εκ πεποιθήσεως άθεος! Στην παρατήρηση της Εύας ότι θα υπήρχε πρόβλημα νομιμότητας του παιδιού τους αν έμενε έγκυος, ο Γιώργος της έδωσε την απάντηση ότι αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ο πατέρας του θα περνούσε το νόμο για την αναγνώριση του πολιτικού γάμου και θα λυνόταν το πρόβλημα.
Άρχιζαν όμως έτσι οι απογοητεύσεις και οι ανησυχίες της Εύας. Έβλεπε ότι είχε γίνει μέλος μιας οικογένειας όπου ο μόνος θεός ήταν το συμφέρον και τίποτε άλλο. Η πλήρης αθεΐα του Γιώργου δεν ήταν μια απλή αδιαφορία ενός νέου ανθρώπου απέναντι στη θρησκεία και τις τελετουργίες της, όπως είχε υποθέσει στην αρχή η Εύα. Ήταν μια σκληρή πεποίθηση, ζυμωμένη μέσα σ’ ένα περιβάλλον άκρατου ατομισμού. “Δεν υπάρχει αγάπη σ’ αυτή την οικογένεια”, μου είπε σε κάποια στιγμή η Εύα Παπανδρέου. “Δεν υπάρχουν αισθήματα. Υπάρχει μόνο το συμφέρον του καθενός”.
Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1985 ο Γιώργος παρουσιάστηκε απέναντι στην Εύα αποφασισμένος πια για οριστική ρήξη και διάλυση του γάμου τους. Επικρατούσε και πάλι κλίμα γενικής ευφορίας στο Καστρί και η Εύα έβλεπε τον άντρα της ακόμα πιο ψυχρό και αλαζονικό στις μεταξύ τους σχέσεις. Αντίθετα ο Ανδρέας Παπανδρέου φαινόταν να έχει καταλάβει ότι αυτή θα ήταν η τελευταία περίοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Η διαφορά μόνο 5% σε ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία το 1985 αντί του 12% του 1981, σε συνδυασμό και με την κακή εξέλιξη των οικονομικών της χώρας, είχαν οδηγήσει τον Ανδρέα στη σκέψη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα ξανακερδίσει τις εκλογές. Αυτός ήταν ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο ο Ανδρέας υπέφερε τώρα πιο συχνά από τις γνωστές “καταθλίψεις” του και ήταν βέβαιο ότι σύντομα θα αναζητούσε τις πρόσκαιρες “δραπετεύσεις” του από την πραγματικότητα σε μια καινούρια ερωτική περιπέτεια όπως και έγινε με τη Δήμητρα Λιάνη.
Σ’ αυτές τις “καταθλίψεις” του Ανδρέα η Εύα αποδίδει το ότι η Μάργκαρετ εμφανίζεται και πάλι ισχυρή στο πλευρό του ύστερα από κάθε εξωσυζυγική ιστορία του.
“Όταν μιλάμε για κατάθλιψη του Ανδρέα, είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι συμβαίνει σε μια τέτοια περίπτωση, αν δεν έχει δει τον Ανδρέα σ’ αυτή την κατάσταση”, λέει η Εύα. “Μόνο ένας άνθρωπος που τον ξέρει καλά από χρόνια μπορεί τότε να τον πλησιάσει και να του φερθεί όπως πρέπει και αυτό ξέρει και το εκματαλλεύεται στο έπακρο η Μάργκαρετ.”

Για τον Γιώργο Παπανδρέου, όμως, δεν υπήρχαν τέτοιου είδους… επιστροφές. Αλλά και η Εύα δεν ήταν διατεθειμένη να δέχεται αδιαμαρτύρητα την αδιαφορία, την ψυχρότητα και την άτακτη εξωσυζυγική ζωή του άντρα της, όπως της είχε συστήσει ως… συμφέρουσα λύση η πεθερά της!

Στις παραμονές των Χριστουγέννων του 1985, η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο: Ο Γιώργος ανακοίνωσε ξαφνικά στην Εύα ότι θα έφευγε “μόνος του” για τα βουνά της Ιταλίας, για να κάνει… σκι και να ξεκουραστεί!
“Τα χασα λέει η Εύα. Είχα καλέσει φίλους μας για την Πρωτοχρονιά και του είπα ότι θα γινόμαστε ρεζίλι, αλλά ο Γιώργος έφτιαχνε κιόλας τις βαλίτσες του. Κάποια στιγμή του είπα πως δεν ήταν σωστό να αφήσει το σπίτι του και το μικρό παιδί του τέτοιες μέρες. Η απάντησή του ήταν ότι το παιδί είναι ακόμα μικρό… και δεν καταλαβαίνει!”
Παρά την προειδοποίηση της γυναίκας του ότι το ταξίδι του αυτό μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες, ο Γιώργος Παπανδρέου έφυγε με τη “συντροφιά” του για να περάσει τις υπόλοιπες μέρες των εορτών με τους δικούς της στο Λονδίνο, αποφασισμένη και να τους ενημερώσει για το τέλος της έγγαμης συμβίωσής της με τον Γιώργο.
Θα μεσολαβούσε όμως αναγκαστικά μια συνάντηση με όλη την οικογένεια Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί είχε ήδη ορισθεί ένα γιορταστικό οικογενειακό γεύμα στο Καστρί. Η Εύα πήρε το παιδί της και πήγε στο Καστρί. Δεν είχε την πρόθεση να χαλάσει την ατμόσφαιρα συζητώντας ειδικά εκείνη τη μέρα το πρόβλημά της και την τροπή που είχαν πάρει οι σχέσεις της με τον Γιώργο, υπολόγιζε όμως ότι κάποιος θα ρωτούσε γιατί πήγε μόνη της, ότι κάποιος θα ενδιαφερόταν να μάθει πού είναι ο Γιώργος. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Κατάπληκτη έβλεπε να προσποιούνται όλοι τον… ανήξερο! Σαν να μην είχε γίνει αντιληπτή από κανένα η απουσία του Γιώργου Παπανδρέου από το Χριστουγεννιάτικό τραπέζι και από την Αθήνα, ενώ ήταν φανερό ότι όλοι τους ήξεραν πολύ καλά τα καθέκαστα.
Η Εύα έφυγε για το Λονδίνο, γύρισε μετά από μερικές ημέρες και είδε ότι ο Γιώργος είχε επιστρέψει στο σπίτι τους πριν απ’ αυτήν, είχε πάρει τα πράγματά του και είχε εγκατασταθεί αλλού.
Σε τέτοιες περιπτώσεις εμφανίζονται πρωτοβουλίες συγγενών και φίλων για να μη χωρίσει το ζευγάρι, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ένα μικρό παιδί. Υπήρξαν τέτοιου είδους προσπάθειες. Γρήγορα όμως φάνηκε ότι η οικογένεια Παπανδρέου δεν ενδιαφερόταν τόσο να σωθεί αυτός ο γάμος όσο να μην υπάρξει “σκάνδαλο” που θα μπορούσε να βλάψει  πολιτικά. Αυτό το συμπέρασμα βγάζει η Εύα Παπανδρέου από τις τρομερές πιέσεις και από τις απειλές που εκτοξεύτηκαν  εναντίον της αλλά και από τη συμπεριφορά της οικογένειεας Παπανδρέου προς τον Γιώργο: Έμμεσα τον ενθάρρυναν να χωρίσει. Το πρώτο δείγμα ήταν η παραχώρηση στον Γιώργο του σπιτιού του Ψυχικού για να εγκατασταθεί εκεί. Ως διά μαγείας, δηλαδή οι Παπανδρέου έπαψαν να έχουν “ανάγκη” το… εισόδημα από το νοίκι! Δεν ήταν μόνο αυτό. Άφθονο έρρευσε το χρήμα για να επιπλώσει ο Γιώργος τη βίλλα του Ψυχικού, την οποία αρνιόνταν να παραχωρήσουν στο ζευγάρι τον καιρό που υπήρχε πραγματική ανάγκη. Η Εύα Παπανδρέου υπολογίζει ότι τότε δόθηκαν στο Γιώργο πάνω από 5.000.000 δραχμές για την εγκατάστασή του στο Ψυχικό. Και επί πλέον ο πατέρας του του αγόρασε καινούριο αυτοκίνητο, ένα πολυτελές GOLF GTI, το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου αγάπησε σαν να ήταν… ζωντανό! “Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός”, λέει η Εύα, “ότι όταν στις 29 Ιουνίου του 1986, ο Γιώργος τράκαρε αυτό το αυτοκίνητο, δεν μπόρεσε να κρατηθεί και άρχισε να κλαίει σαν μικρό παιδί”!
Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε “ζηλέψει” εκείνο το αυτοκίνητο από τότε που είχε δει ένα παρόμοιο, με μεταλλικό ασημί χρώμα, στο πάρκινγκ της Βουλής.
“Τίνος είναι αυτό;”, ρώτησε τότε τον τροχονόμο.
“Της κυρίας Ακρίτα”.
“Ακούς εκεί! Ορίστε μας τώρα! Η Σύλβα με … GTI!”, έλεγε και ξανάλεγε ο Γιωργάκης.


Η Εύα Παπανδρέου συνάντησε τον Πρωθυπουργό πεθερό της λίγες μέρες πριν από το επίσημο ταξίδι του στην Κίνα. Αυτή τη φορά, όμως, είδε μπροστά της έναν Ανδρέα που δεν είχε ξαναδεί και που ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα της φερόταν όπως της φέρθηκε εκείνη την ημέρα.
Ο Ανδρέας ήταν αγριεμένος και ιταμός. “Άκου εδώ”, της είπε, “δεν θα εκβιάσεις εσύ το γυιό μου. Θα του δώσεις και το παιδί και το διαζύγιο εδώ και τώρα. Πριν φύγω για την Κίνα θα έχεις υπογράψει τα χαρτιά. Ο γυιός μου έχει δικαίωμα να ξαναπαντρευτεί. Και μην τολμήσεις να πας στη Δικαιοσύνη. Αν πας στη Δικαιοσύνη θα σε εξοντώσω, θα σε λιώσουμε. Ο γυιός μου έχει δικαιώματα! Το νόμο τον έφτιαξα για να είναι οι άνδρες ελεύθεροι από σας τις γυναίκες!”
“Και νομίζετε ότι με 20.000 το μήνα μπορώ να ζήσω;”, ρώτησε απελπισμένη η Εύα. “Αυτό που σου λέω! Αυτά τα λεφτά και ούτε δραχμή παραπάνω!”.
Βγαίνοντας από το Καστρί η Εύα Παπανδρέου μονολογούσε: “Είναι τρελλός. Αυτός ο άνθρωπος είναι τρελλός!”
πηγή  Από το βιβλίο “Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου αποκαλύπτει”

ΠΗΓΗ:greekvoices.blogspot.com