ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΜΕΒΓΑΛ στα χέρια της VIVARTIA, μια Μακεδονική εταιρεία λιγότερη

H Μακεδονική εταιρεία, με έδρα τα Κουφάλα στην οποία προεδρεύει ο Πέτρος Παπαδάκης και διευθύνει ο Δημήτρης Συμεωνίδης, με πωλήσεις κοντά στα 200 εκ.ευρώ, περνά στα χέρια της Vivartia του Βγενόπουλου, που διευθύνει ο Διονύσης Μαλαματίνας, για να συγχωνευθεί με τη ΔΕΛΤΑ.

Το σήμα ΜΕΒΓΑΛ προφανώς θα χαθεί μετά τη συγχώνευση και φυσικά και το brand "Μακεδονική" (το όνομα της εταιρείας είναι Μακεδονική Βιομηχανία Γάλακτος Ανώνυμος Εταιρεία - ΜΕΒΓΑΛ ΑΕ) !

Θα σταματήσει άραγε να υπάρχει το "100% Μακεδονικό".
Καταλάβατε τώρα πώς το χρήμα, μπορεί να διαλύσει πατριωτισμούς, εθνικισμούς κι άλλες θεωρίες; Πώς μπορεί να υπηρετήσει έξυπνα, την αποσύνδεση της λέξης Μακεδονία, από την Ελλάδα; Δε λέμε ότι θα συμβεί, πιστεύουμε ότι ... οι υπεύθυνοι της ΔΕΛΤΑ, θα κρατήσουν τις επωνυμίες "Μακεδονικό" στα προϊόντα και μετά τη συγχώνευση, χωρίς να παίρνουμε όρκο !

Το «φλερτ» των δύο εταιρειών χρονολογείται από τα τέλη του 2006, όταν ...
η ΔΕΛΤΑ (επί Δ.Δασκαλόπουλου) είχε συμφωνήσει να αποκτήσει το 21% της ΜΕΒΓΑΛ από την οικογένεια της κυρίας Μαίρης Χατζάκου , αλλά οι άλλοι μέτοχοι της είχαν μπλοκάρει τη συμφωνία, επικαλούμενοι το καταστατικό που απαιτούσε ομοφωνία για μετοχικές αλλαγές.
Η σχετική ανακοίνωση της συγχώνευσης των δύο εταιριών έχει ως εξής:
Υπογραφή συμφωνίας εξαγοράς της γαλακτοβιομηχανίας ΜΕΒΓΑΛ με πρόθεση συγχώνευσης ΔΕΛΤΑ- ΜΕΒΓΑΛ και αναμενόμενες συνέργειες 23 € εκ. σε ετήσια βάση
Η VIVARTIA ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε. ανακοινώνει την υπογραφή προσυμφώνου εξαγοράς με την οικογένεια Παπαδάκη - Χατζηθεοδώρου που ελέγχει το 43% της ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε., η οποία σε συνδυασμό με την υφιστάμενη συμφωνία της VIVARTIA με την οικογένεια της Μαίρης Χατζάκου της επιτρέπει, υπό την αίρεση της έγκρισης από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, την απόκτηση μέσω της 100% θυγατρικής της ΔΕΛΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Α.Ε.,ποσοστού τουλάχιστον 57.8% της ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε.
Η εξαγορά προβλέπεται να γίνει σε δύο φάσεις: (α) αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εγκρίσεων της τροποποίησης του άρθρου 8 του καταστατικού της ΜΕΒΓΑΛ A.E. που αφορά στη μεταβίβαση των μετοχών της, η ΔΕΛΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Α.Ε. θα αποκτήσει οριστικά το 14.8% της ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε. έναντι τιμήματος 19.6€ εκ. περίπου από την οικογένεια Μαίρης Χατζάκου , η οποία θα διατηρήσει ποσοστό 13.6% περίπου με δικαίωμα προαίρεσης για πώλησή του στη VIVARTIA ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε. και (β) υπό την προϋπόθεση της λήψης της απαραίτητης έγκρισης της αρμόδιας αρχής ανταγωνισμού θααποκτήσει ποσοστό43% από την οικογένεια Παπαδάκη-Χατζηθεοδώρου έναντι τιμήματος57€ εκ.
Η συμφωνία με τηνοικογένεια Παπαδάκη-Χατζηθεοδώρου προβλέπει ότι με δεδομένη την πρόθεση συγχώνευσης των εταιρειών ΔΕΛΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Α.Ε. και ΜΕΒΓΑΛ A.E. μετά την ολοκλήρωσή της, η οικογένεια Παπαδάκη-Χατζηθεοδώρου θα έχει δικαίωμα μειοψηφικής συμμετοχής στο νέο εταιρικό σχήμα.
H ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε. δραστηριοποιείται στο χώρο των γαλακτοκομικών από το 1950 και σήμερα αποτελεί την πρώτη γαλακτοβιομηχανία στη Βόρειο Ελλάδα. Ο κύκλος εργασιών της το 2009 ανήλθε σε 184€ εκ. και τα κέρδη προ τόκων, φόρων, και αποσβέσεων περίπου σε 11€ εκ.
Η εταιρεία που θα προκύψει από τη συγχώνευση ΔΕΛΤΑ – ΜΕΒΓΑΛ θα έχει συνολικές πωλήσεις 640€ εκ. εκ των οποίων τα 500€ εκ. περίπου πραγματοποιούνται στην Ελλάδα και τα υπόλοιπα140€ εκ.στο εξωτερικό.
Η συνένωση των δύο εταιρειών προβλέπεται να έχει θετική επίδραση στη δραστηριότητα της Εταιρείας στον τομέα των γαλακτοκομικών προϊόντων από τις συνέργειες που αναμένεται να προκύψουν, αφενός στα δίκτυα πωλήσεων και διανομών και αφετέρου στην αλυσίδα τροφοδοσίας και την παραγωγή των προϊόντων μας. Οι αναμενόμενες συνέργειες από την ως άνω συγχώνευση αναμένεται να είναι, σε βάθος τριετίας, 23€ εκ.κατ’έτος.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της VIVARTIA ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε., κ. Διονύσιος Μαλαματίνας δήλωσε σχετικά: «Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι για τη συμφωνία εξαγοράς με τη ΜΕΒΓΑΛ, μια καταξιωμένη ελληνική γαλακτοβιομηχανία, με μακρά ιστορία και σημαντική παρουσία στην ελληνική αγορά. Στόχος μας είναι να προσδώσουμε στο νέο σχήμα μεγαλύτερη αξία και στους καταναλωτές μας τα οφέλη από τη δημιουργία ενός εθνικού πρωταθλητή, διατηρώντας παράλληλα την αναγνωρισμένη πορεία ανάπτυξης, καινοτομίας και ποιότητας που χαρακτηρίζει και τις δύο εταιρείες. Το νέο αυτό σχήμα δύναται να ξεπεράσει τις ανταγωνιστικές προκλήσεις των καιρών και αναμένεται να συνεισφέρει σημαντικά τόσο στη διατήρηση όσο και στην ενίσχυση και ανάπτυξη της ελληνικής κτηνοτροφίας και της οικονομίας της χώρας μας.»
Ο Πρόεδρος της ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε. κ. Πέτρος Παπαδάκης δήλωσε σχετικά: «Εν μέσω έντονα ανταγωνιστικών συνθηκών ο κλάδος είναι πλέον ώριμος για συνεργασίες και συνδυασμό δυνάμεων μπροστά στις αυξανόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών, τις προκλήσεις της εγχώριας αγοράς και τις ευκαιρίες ανάπτυξης στη Ν.Α. Ευρώπη. Τα παραπάνω αδιαμφισβήτητα δεδομένα επιβάλλουν ισχυρότερα και πιο ανταγωνιστικά σχήματα.
Οι κοινές αξίες των δύο εταιρειών (ΔΕΛΤΑ – ΜΕΒΓΑΛ), η κουλτούρα των ανθρώπων μας και η συμπληρωματικότητα των δραστηριοτήτων μας, ήταν οι βάσεις πάνω στις οποίες στηρίχθηκε αυτή μας η επιχειρηματική απόφαση. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η ενέργεια αυτή θα στεφθεί με πλήρη επιτυχία και θα έχει πολλαπλά οφέλη για τις εταιρείες μας, τους ανθρώπους μας, τους καταναλωτές μας αλλά και την ευρύτερη κοινωνία μέσα στην οποία δραστηριοποιούμαστε.»                                                     ΠΗΓΗ:taxalia.blogspot.com

ΠΩΣ ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΑΚΟΛΟΥΘΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

Το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου και το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου (από την ημερομηνία ανάρτησης) με βάση τον νόμο 2623/1998, έχουμε στην διάθεσή μας 15 ημέρες προκειμένου να καταθέσουμε ενστάσεις κατά της (παράνομης και αντισυνταγματικής) εγγραφής αλλοδαπού στους εκλογικούς καταλόγους .Με τον τρόπο αυτόν ο νόμος δίνει το δικαίωμα στον κάθε εκλογέα, έλληνα πολίτη (δημότη) να υποβάλλει ένσταση (στα πλαίσια του Δήμου του) για την παράνομη καταχώρηση στους εκλογικούς καταλόγους αλλοδαπών. Προσοχή ! η ένσταση πρέπει να υποβληθεί εμπρόθεσμα, προκειμένου να μην απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Μεταβαίνουμε στο Δημοτικό κατάστημα όπου τοιχοκολλούνται οι ειδικοί εκλογικοί κατάλογοι των αλλοδαπών, προκειμένου να προσβάλλουμε την εγγραφή τους, ώστε να μην έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν στις εκλογές. Η πρωτοκόλληση της ένστασης θα γίνει στον Δήμο ο οποίος έχει την υποχρέωση να την μεταβιβάσει στο αρμόδιο καθ ύλην και κατά τόπο Πολυμελές Πρωτοδικείο προκειμένου να εκδικαστεί με την διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας.Πρωτοκολλήστε στον Δήμο την ένσταση, προκειμένου να αποτρέψετε την δυνατότητα ψήφου των αλλοδαπών και την συνακολουθη αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος.

Η ψήφος των αλλοδαπών(όπως και η απόδοση ιθαγένειας ) κρίνεται παράνομη και αντισυνταγματικη, ως παραβιάζουσα τα άρθρα 63 ΠΚ, 28 παρ1 του Συντάγματος, 52 Σ, αρθρ.1,2 Σ. (δείτε την μήνυση -έγκληση και την άιτηση ακύρωσης που κατεθεσε ο αξιότιμος δικηγόρος Ιωάννης Ανδριόπουλος και την νομική επένδυσή της η οποία νομική επένδυση σαφώς και μπορεί να αποτελέσει περιεχόμενο της ένστασης που έχουμε ΧΡΕΟΣ ως Ελληνες πολίτες που αγαπάμε αυτό τον τόπο και θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας, να καταβάλλουμε.)


Προς διευκόλυνση παραθέτω την ένσταση που καταθέτω εγώ:



Ε Ν Σ Τ Α Σ Η

(άρθρο 1 ν. 2623/1998, άρθρ. 17 π.δ.351/2003,π.δ.96/2007,άρθρο 19 ν.3838/2010)



της/του......(ονοματεπώνυμο).....(διεύθυνση)....(πατρώνυμο)



Π Ρ Ο Σ Τ Ο Ν κ.Δ Η Μ Α Ρ Χ Ο.....(πόλη)

Προς διαβίβασή της στο καθ ύλην και κατά τόπο αρμόδιο για την εκδίκασή της

Πολυμελές Πρωτοδικειο...(πόλη), προκειμένου να κριθεί κατά την διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας.



Κ Α Τ Α



Της εγγραφής στην ...σελίδα του εκλογικού καταλόγου ν.3833/2010, με ημερομηνία ... και η οποία αναρτήθηκε στις ...., στο Δημοτικό κατάστημα του....(παράθεση των στοιχείων που αναγράφονται στον κατάλογο, γράφουμε όλα τα στοιχεία που αναφερει:όνομα, επώνυμο, αριθμ. εγγραφής κλπ.)



Ως έχων/έχουσα έννομο συμφέρον ως Δημότης ....(οικογενειακή μερίδα δημοτολογίου) και εκλογέας, Ελληνας/ίδα πολίτης με πλήρη πολιτικά δικαιώματα.



Α Ι Τ Ο Υ Μ Α Ι

την διαγραφή του ανωτέρω αλλοδαπού από τον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών εκλογών.Ο νόμος 3338/2010 (ΦΕΚ Α' 49) "Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις , η εκτελεστική του εγκύκλιος 6 αριθμ. πρωτ.24592/07.05.2010 "Ασκηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι από τους ομογενείς και τους νομίμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης και κάθε άλλη συναφής διοικητική πράξη, βάσει των οποίων ενεγράφη ο ανωτέρω αλλοδαπός στον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών εκλογών είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ και ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ και ως εκ τούτου παράνομη και αντισυνταγματική και η εγγραφή του, για τους κάτωθι διεξοδικά αναλυόμενους νομικούς ισχυρισμούς:



ΝΟΜΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ:

α) Ως παραβιάζουσες το άρθρο 63 ΠΚ.

Ειδικότερα, κατ άρθρο 63 ΠΚ, όπου απαριθμούνται τα αποτελέσματα αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων ως παρεπόμενης ποινής, που ειδικότερα είναι η οριστική απώλεια των αιρετών, δημοσίων ή κοινοτικών αξιωμάτων(του πολίτη, ουδενός άλλου μη φέροντα την ιδιότητα αυτη), τις δημόσιες ή κοινοτικές θέσεις που κατείχε (ο πολίτης), το δικαίωμα του να ψηφίζει και να εκλέγεται στις πολιτικές, δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές (μόνον ο πολίτης), συνάγεται πως τα ανωτέρω απαριθμιζόμενα, αποτελούν δικαιώματα και ιδιότητες που απονέμονται μόνον και αποκλειστικά στον πολίτη και όχι σε οποιονδήποτε τρίτο μη φέροντα την ιδιότητα αυτή, συνεπώς ο νόμος δεν επιφύλαξε τα δικαιώματα αυτά για τον αλλοδαπό.

Με το άρθρο 17 ν.3838/2010 αλλοδαποί εκλογείς, κατά παράβαση του ενιαίου των πολιτικών διακαιωμάτων του ποινικού κώδικος, εξασφαλίζουν παράνομα το διακαίωμα του εκλέγεσθαι ως δημοτικοί, διαμερισματικοί και τοπικοί σύμβουλοι, αφού ψηφίζουν σε δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές, χωρίς να εχουν το δικαίωμα σε πολιτικές (Βουλευτικές ή Ευρωεκλογές) και εκλέγονται σε δημοτικά ή κοινοτικά αξιώματα, ψωρίς όμως να είναι πολίτες για να έχουν πρόσβαση σε άσκηση δημόσιας εξουσίας.

β) Ως παραβιάζουσες τα άρθρα 1 παρ. 2, 28 παρ1. και 52 Συντάγματος.

Παραβίαση άρθρων 1 παρ. 2 Σ και αρθρο 52Σ. Κατ άρθρο 1 του Συντάγματος θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαική κυριαρχία , και κατ άρθρο 52 η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελέι υπό την εγγύηση όλων των λειτουργιών της πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να την διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Από τον συνδιασμό των άρθρων αυτών προκύπτει πως η λαϊκή κυριαρχία (η οποία"παρίσταται ως μια, αδιαίρετη,αναπαλλοτρίωτη και απαράγραπτη" σελ. 118, 119, Κώστας Μαυριάς, Συνταγματικό Δίκαιο εκδ.2004) και η λαϊκή θέληση -που όλοι οι λειτουργοί της πολιτείας έχουν υποχρέωση να εγγυώνται- που εκφράζονται μέσα από τον θεσμό των εκλογών, κλονίζονται και διασαλεύονται από την στιγμή που μόνο μια κατηγορία για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος, αριθμ. 14 παρ.3, περιπτ. γ') ν.3338/2010 και σελιδα 4 της Εγκυκλίου 6) καλύπτεται από 642.905 αλλοδαπούς ήτοι πάνω από το 6% του εκλογικού σώματος (άρθρο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟ 643.000 ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ του Γεωργίου Φράγκου, εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 4.02.2010 με επίσημα στοιχεία Υπουργείου Εσωτερικών).

Οι γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις από την επικύρωσή με νόμο και την θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους κάθε μιας, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού εσωτερικού δικείου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου.Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπο τον όρο της αμοιβαιότητας.

Σημειώνεται όσον αφορά την παραβίαση του άρθρου 28 παρ1 του Συντάγματος ότι το Ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο κατοχυρώνει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, μόνο για τους υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης και όχι τρίτων χωρών, όπως προβλέπει ο παράνομος και αντισυνταγματικός νόμος και οι εκτελεστικές του πράξεις.Το Ευρωπαικό κοινοτικό δίκαιο είναι σε εναρμόνιση με το Ελληνικό Σύνταγμα, διότι τηρεί τον όρο της αμοιβαιότητας εκλέγειν και εκλέγεσθαι των υπηκόων χωρών ΕΕ στην Ελλάδα με το αντίστοιχο δικαίωμα των Ελλήνων στις 26 χώρες της ΕΕ, πράγμα που δεν διασφαλίζει ο εν λόγω νόμος 3838/2010 και οι εκτελεστικές του πράξεις, διότι δεν έχουν υπογραφεί αντίστοιχα διεθνείς συμβάσεις με τρίτες χώρες πλην ΕΕ για την απονομή εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε Ελληνες πολίτες.

γ) Ο νόμος 3338/2010 δεν είναι ειδικός σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.4 του Συντάγματος ούτε εμπίπτει στα ανθρώπινα δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ.2

Μόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους(άρθρο 4 παρ.4).Κατά την κρατούσα άποψη δημόσια λειτουργία υφίσταται σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας(σελ.157 επ.με περαιτέρω παραπομπές, Χρυσόγονος Κ.Ατομικά και Κοινωνικά δικαιώματα, δευτερη έκδοση, Αθήνα 2002) Οι ΟΤΑ είναι φορείς δημόσιας εξουσίας και ως εκ τούτου τα δικαιώματα εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε αυτούς επιφυλάσσονται μόνο σε Ελληνες πολίτες.

Η επίκουρη καθηγήτρια Συγκριτικού Δημόσιου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Νέδα Κανελλοπούλου παρατηρεί σε άρθρο της πως τίθεται ζήτημα συνταγματικότητας, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ,στις 24.1.2010:

"Δημόσια λειτουργία ενυπάρχει σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας.Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης α βαθμού ασκούν δημόσια εξουσία.Ετσι, τα δικαιώματα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στην πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση αποτελούν αναμφισβήτα συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας λειτουργίας.Επιφυλάσσονται επομένως από το Σύνταγμα μόνο στους Έλληνες πολίτες.Αυτό ισχύει όχι μόνο για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, αλλά και για το δικαίωμα του εκλέγειν, που έχει αναμφισβήτητα θεσμική λειτουργικά διάσταση".

Επίσης σύμφωνα με τον καθηγητή νομικής Ανδρέα Δημητρόπουλο: "κατ' άρθρο 4 παρ.4 μόνο Ελληνες πολίτες είναι δεκτοί, σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες , εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους". Τα πολιτικά δικαιώματα, αλλά και πολλά από τα ατομικά δικαιώματα κατοχυρώνονται ΜΟΝΟΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ".(Ανδρέας Δημητρόπουλος "οργάνωση και λειτουργία του κράτους "-παραδόσεις συνταγματικού δικαίου, τόμος Β, έκδοση Θ', Αθήνα 2001, σελ 326)

Σε άλλο σημείο του συγγράμματος αυτού όπου αναλύεται διεξοδικά το εκλογικό δικαίωμα και ειδικότερα στην σελίδα 426 παρ.1 αναφέρεται επί λέξει : "ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ"(Ανδρεάς Δημητρόπουλος "οργάνωση και λειτουργία του κράτους"-παραδόσεις συνταγματικού δικαίου, τόμος Β, έκδοση Θ', Αθήνα 2001)., αμη παρέχων έτσι το δικαίωμα στον κοινό νομοθέτη να προσδόσει εκλογικά δικαιώματα στους αλλοδαπούς και επιφυλάσσοντας μονο για τους Ελληνες πολίτες.

Ο νόμος 3338/2010, στον οποίο εδράζει το περιεχόμενο της εγκυκλίου 6 δεν ειναι ειδικός, διότι αφενός καθιερώνει γενικές και ευρείες εξαιρέσεις(εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπών εκλογέων) και όχι συγκεκριμένες.Η εξαίρεση δεν πρέπει να αναφέρεται ούτε σε γενική, ούτε σε ειδική κατηγορία προσώπων καταλύοντας κατ αυτόν τον τρόπο, όπως η εν προκειμένω εγκύκλιος την λαϊκή κυριαρχία(άρθρο 1 παρ. 2 Συντάγματος).

Η κυρία Κανελλοπούλου παρατηρεί σχετικά (από το παραπάνω άρθρο)"για να είναι "ειδικός" ο νόμος πρέπει η κατηγορία των προσώπων στα οποία αναφέρεται η εξαίρεση να μην είναι ούτε γενική, ούτε ευρεία.Πληρεί την προύπόθεση αυτή το νομοσχέδιο;Ασφαλώς όχι.

Το ελληνικό Σύνταγμα στο άρθρο 5 παρ 2 προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα των αλλοδαπών σε συμφωνία με την Ευρωπαική Σύμβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων(ΕΣΔΑ).

Ολοι όσοι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία, της ζωής, της τιμής, της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών και πολιτικών πεποιθήσεων(άρθρο5 παρ2 Σ)

Σε αυτά τα δικαιώματα όμως δεν υπάγονται τα δικαιώματα πολιτικής συμμετοχής, όπως το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, η άσκηση των οποίων κατοχυρώνεται στου ελληνες πολίτες-κατά την κρατούσα άποψη-(σελ 393 επ.με περαιτέρω παραπομπές,Κ.Μαυριάς, "Συνταγματικό Δίκαιο", 2η έκδοση 2002).

δ)παραβίαση του άρθρου 29 του Συντάγματος:

κατά το άρθρο αυτό"Έλληνες πολίτες πολίτες που έχουν το εκλογικό διακίωμα μπορούν ελέυθερα να ιδρύουν και να συμμετεχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος"

Είναι δεδομένο οτι χωρίς αυτό το δικαίωμα που απολαμβάνουν μόνο Ελληνες πολίτες κατά την ρητή συνταγματική διατύπωση του άρθρου, δεν νοείται και οποιαδήποτε συμμετοχή σε εκλογές πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης.(σελ. 338, ανωτερω βιβλιογραφίας).

Ο καθηγητής Δημήτρης Τσάτσος στο Συνταγματικό του δίκαιο κρίνει ως αντισυνταγματικη την απόδοση διακαιώματος ψήφου των μεταναστών στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης.Αναφέρει επί λέξει στο σχετικό απόσπασμα:"...εμείς πιστεύουμε πως το Σύνταγμα και αυτό το δικαίωμα(εννοεί της ψήφου) το επιφύλαξε μόνο στους Έλληνες πολίτες" "αυτό προκύπτει και από το άρθρο 29 παρ. 1 του Συντάγματος(δικαίωμα ίδρυσης και συμμετοχής σε πολιτικά κόμματα) που ρητά ισχύει μόνο για τους ελληνες πολίτες" "διότι συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές έξω από την αντιπαράθεση των πολιτικών κομμάτων μόνο θεωρητικά είναι νοητή στην Ελλάδα και μόνο στη βάση της παραγνώρισης της πολιτικής πραγματικότητας".." η αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στους αλλοδαπούς προυποθέτει συνταγματική μεταβολή. Τλεικά η συνταγματική μεταβολή, που θα ήταν αναγκαία για την αναγνώριση ενος τέτοιου δικαιώματος στους αλλοδαπούς, δεν συντελέστηκε.Η σχετική συζήτηση έκανε, όμως, πολύ ορατή την σχέση του ρόλου που το Σύνταγμα ανγνωρίζει στον άνθρωπο που μετέχει στις κοινωνικοπολιτικές διαδικασίες με τον πραγματικό ρόλο που ο άνθρωπος διαδραματίζει στις οικονομικές διαδικασίες ενός κοινωνικού συνόλου"( τόμος Γ', Θεμελιώδη δικαιώματα 1988, σελ 164 , 165).

Στο άρθρο της η κυρία Κανελλοπούλου αναφέρει ότι γεννιούνται προφανή ζητήματα αντισυνταγματικότητας επειδή στην αναθεώρηση του 2008 δεν αναθεωρήθηκε τελικά, αν και προτάθηκε για αναθεώρηση το άρθρο 102 παρ.2. Αλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι στην προηγούμενη αναθεώρηση η ψηφος των μεταναστων στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση είχε προταθεί να εισαχθεί με ρητή συνταγματική διάταξη και από τα δύο μεγάλα κόμματα.

Επισυνάπτω προς απόδειξη των παραπανω ισχυρισμών τα άρθρα των εφημερίδων Αδέσμευτος τύπος (....) και Το Βήμα (...).

Α Ι Τ Ο Υ Μ Α Ι: Την διαγραφή του αλλοδαπού(...)από τον εκλογικό κατάλογο των δημοτικών εκλογών.

Την καταδίκη του Δημοσίου στα δικαστικά έξοδα ως υπαιτίου για την εκδίκαση της ενστασης λόγω κατ ουσίαν παράβασης του Συντάγματος και των νόμων.



ΠΟΛΗ-ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ

ΥΠΟΓΡΑΦΗ                                                                                                                                          

Τρίτη 31 Αυγούστου 2010

1997 Οι U2 στη Θεσσαλονίκη

H μεγαλύτερη και ιστορικότερη συναυλία που έγινε ποτέ στη Θεσσαλονίκη. Ήταν το 1997, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης και ο τρισμέγιστος Πάνος Θεοδωρίδης, έφερνε στη Σαλονίκη τους U2 (και 20.000 Αθηναίους που είχαν έρθει για τη συναυλία). Βέβαια για τους λάτρεις των συναυλιών, αυτή ήταν η μεγαλύτερη σε όγκο συναυλία, δεν ήταν όμως η καλύτερη. Καλύτερη ήταν η απίστευτη εμφάνιση του "passenger" Iggy Pop, στο Ιβανώφειο, που μας είχε πάρει τα μυαλά (όσοι τυχεροί ήταν εκεί, νομίζω θα συμφωνήσουν).
Ρεπορτάζ από τη συναυλία των U-2 στη Θεσσαλονίκη 1997 (3 βίντεο):



ΠΗΓΗ:taxalia.blogspot.com

Επιστολή συναδέλφου-φόρος τιμής στον αδικοχαμένο Σμηναγό Ιωσήφ Αναστασάκη






Η μοιραία σύγκρουση της 26 Αυγούστου μεταξύ των δύο F-16 της 340 Μοίρας άφησε πίσω της δύο νέους ανθρώπους και ικανότατους πιλότους της ΠΑ νεκρούς τους Σμηναγούς Αναστάσιο Μπαλατσούκα και Ιωσήφ Αναστασάκη ο οποίος έχασε τη μάχη με το θάνατο τα ξημερώματα της Κυριακής. Η απώλεια για την ΠΑ όσο και για τις οικογένειες των δύο θυμάτων είναι τόσο τραγική όσο και εύλογη. Το ίδιο όμως είναι και για τους συναδέλφους τους στην Αεροπορία. Στα γραφεία του defencenet.gr έφθασε μια επιστολή από ένα από τους ιπταμένους συμπολεμιστές του Σμηναγού Αναστασάκη και την οποία δημοσιεύουμε ως τον ελάχιστο φόρο τιμής στο πρόσωπο ενός σύγχρονου ήρωα της Ελλάδας. Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής:
"Τον Σήφη τον γνώρισα με το που μπήκα στη Σχολή Ικάρων τον Αύγουστο του 1993. Στους Θαλάμους της 5ης Μοίρας Ικάρων. Μέναμε δίπλα σε συγκοινωνούντες θαλάμους και μοιραζόμασταν μαζί τις αγκαρίες και τα καψόνια της βασικής εκπαίδευσης. Από την προφορά του δεν μπορούσε (όχι πως ήθελε) να κρύψει την καταγωγή του· απ’ τη Γέργερη του Νομού Ηρακλείου της  Κρήτης. Παιδί οικογένειας βιοπαλαιστών φαινόταν ότι είχε μεγαλώσει με αρχές πανανθρώπινες και περίσσια αγάπη.
Όσο καιρό τον γνώριζα, δεν θυμάμαι στιγμή να υψώνει τον τόνο της φωνής του σε άνθρωπο, παρόλες τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες της στρατιωτικής εκπαίδευσης του πρώτου έτους.
 Στη συνέχεια οι δρόμοι μας πήραν διαφορετική κατεύθυνση με τον Ιωσήφ (χωρίς τις πλάτες κανενός) να καταφέρνει να παίρνει την υψηλότερη βαθμολογία στα μαθήματα, τις πτήσεις και στα αγωνίσματα. Το ίδιο άλλωστε συνέβαινε και στη βαθμολογία προσόντων αφού ήταν παράδειγμα στο ήθος, τη συμπεριφορά του και τις ηγετικές ικανότητές του. Όλα αυτά συνέτειναν στο να αναδειχθεί πανάξια Αρχηγός Έτους και στο τέταρτο έτος φοίτησης Αρχηγός Σχολής.
 Με την αποφοίτησή μας και το πέρας του προκεχωρημένου σταδίου πτήσεων στην Καλαμάτα οι δρόμοι χώρισαν εντελώς. Πότε πότε κανένα τηλέφωνο μέχρι τη χρονιά που ο Αρχηγός αποφάσισε να νυμφευτεί το Ελενάκι απ’ την Κρήτη.
Στο κάλεσμα του Αρχηγού και χωρίς να έχω ξαναπάει στην Κρήτη (πόσο μάλλον στη Γέργερη) αποφάσισα να πάω και γω να παντρέψω τον Αρχηγό. Έφτασα στην Κρήτη βράδυ, παραμονή του γάμου, στο μεγάλο ξεφάντωμα. Τη μέρα του γάμου στην εκκλησία, η γιαγιά του Σήφη σέρνει πρώτη το χορό μετά το μυστήριο του γάμου και χαρίζει σ’ όλους όσους είχαμε έρθει από μακριά, ένα εργόχειρο (κέντημα) που είχε κεντήσει η ίδια για το γάμο του εγγονού της.
Τα χρόνια πέρασαν και στη ζωή του Σήφη και της Ελένης ήρθε η μικρή Μαρία. "Το τέκνο" όπως έλεγε με θαυμασμό. Μιλούσε πάντα με σεβασμό και αγάπη για τη σύζυγο, την κόρη και τους γονείς του.
Τέτοιος ΑΝΘΡΩΠΟΣ ήταν ο Ιωσήφ ο Αναστασάκης. Ενας άνθρωπος που είχε μια καλή κουβέντα για όλους. Το παιδί του μέτρου αλλά και της παρέας. Ένας «Άξιος» ανάμεσά μας. Πρώτος στους πρώτους. Ένα παιδί που τον πήρε κοντά της η Παναγία (την ημέρα της γιορτής της σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο).

Στις δύσκολες ώρες που θα έρθουν για τους δικούς του ανθρώπους,  όλοι εμείς οι συμμαθητές του θα τον θυμόμαστε με τις καλύτερες αναμνήσεις. Να είναι σίγουροι ότι θα είναι καλά εκεί που βρίσκεται ανάμεσα στους τόσους άλλους συναδέλφους που έδωσαν ο,τι πολυτιμότερο είχαν στην πατρίδα τους και ευχόμαστε καλή αντάμωση στον άλλο κόσμο".
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                                                                                                             ΠΗΓΗ:www.defencenet.gr

Η εκδίκηση της (κατα Ζαμπούνη) Βασιλείας


290810-freiderikiτου Δημήτρη Ζαφειρόπουλου

Αν η Φρειδερίκη έβλεπε από μια μεριά το πριγκιπικό γάμο στις Σπέτσες και τα όσα τον πλαισίωσαν «επικοινωνιακά», με τις ζωντανές συνδέσεις, σίγουρα θα χαμογελούσε. Και αυτό γιατί όλα όσα είδαμε δεν είχαν καμία σχέση με τα όσα συνέβησαν στην κηδεία της το 1981 στο Τατόι, όταν η Χωροφυλακή του έντρομου (όσο και αυταρχικού) αστικού καθεστώτος της ΝΔ, απέκλειε το χώρο, εμποδίζοντας τα λεωφορεία με τους Βασιλόφρονες να προσεγγίσουν. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και άλλαξαν πολλά στην Ελλάδα. Η βασιλική οικογένεια μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα πλέον στη χώρα, εφαρμόζοντας πιστά την επικοινωνιακή πολιτική που προφανώς της πρότεινε ο γνωστός δημοσιογράφος (;) Χρήστος Ζαμπούνης. Οι γαλαζοαίματοι συμβιβάστηκαν και μετατράπηκαν σε κοσμικές γλάστρες, επιλέγοντας τα πάρτι, τις δεξιώσεις, τα ζεϊμπέκικα και τους εναγκαλισμούς με τη σαθρή μεγαλοαστική ελίτ.
Αποκορύφωμα όλων αυτών ήταν τα τεκταινόμενα σε ζωντανή σύνδεση στο γάμο του πρίγκιπα Νικολάου, το απόγευμα της Τετάρτης στις Σπέτσες. Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας των «προοδευτικών» εκδοτών, συναγωνίζονταν για το ποιο θα έχει την καλύτερη λήψη και κάλυψη και το μεγαλύτερο χρόνο ζωντανής μετάδοσης, δίνοντας ρεσιτάλ υποκρισίας. Και αυτό, καθώς τα κανάλια και οι δημοσιογράφοι τους, έχουν κατά καιρούς «σύρει» τα μύρια όσα εις βάρος του θεσμού της Βασιλείας. Είδαμε λοιπόν στις Σπέτσες αντιπροσώπους βασιλικών οίκων της Ευρώπης και μεγαλοεπιχειρηματίες, να συναθροίζονται σε ένα κοσμικό γεγονός, που δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα διάφορα κοσμικά γκαλά που διοργανώνουν οι διάφοροι νεόπλουτοι που ελέω ρεμούλας και ΜΜΕ, έχουν αναδειχθεί σε άρχουσα τάξη, ασελγώντας σε πολλές περιπτώσεις εις βάρος της ιστορίας του τόπου (βλέπε πάρτι στο Αβέρωφ). Αυτή λοιπόν είναι η «έννοια» της βασιλείας στην Ελλάδα; Η ταύτιση με το τζετ σετ και τις διεφθαρμένες ελίτ της διαφθοράς, του μηδενισμού και της κόκας; Η απάντηση για τον κάθε Έλληνα Βασιλόφρονα, είναι φυσικά ΟΧΙ. Μπορεί ο κύριος Ζαμπούνης να χαίρεται, αισθανόμενος ότι επιτέλεσε στο ακέραιο το έργο του ως σύγχρονος «αυλάρχης», όμως η βασιλεία στην Ελλάδα δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό που είδαμε. Η βασιλεία στην Ελλάδα, για την οποία διώχθηκαν χιλιάδες Έλληνες πολίτες, τόσο κατά την περίοδο του Βενιζελισμού, όσο και στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, είναι μία έννοια που έχει ταυτιστεί με το λαό και είναι ασύμβατη με τις επιδιώξεις των κομματικών και όποιων άλλων «ελίτ».
Οι Έλληνες αγάπησαν το θεσμό της Βασιλείας για χάρη του Όθωνα, ο οποίος ζήτησε να ταφεί με τη φουστανέλα, για χάρη του Κωνσταντίνου Στρατηλάτη, που στο πάρα πέντε δεν πρόλαβε να δώσει σάρκα και οστά στη Μεγάλη Ιδέα, αλλά και για χάρη της Φρειδερίκης, η οποία δεν δίστασε να ανέβει σε ένα τζιπ και να εισέλθει στην πολιορκούμενη από τους συμμορίτες Κόνιτσα, για να εξυψώσει το ηθικό των υπερασπιστών της, σώζοντας στην ουσία την πόλη. Ας ελπίσουμε ότι οι τηλεοπτικές εικόνες δεν θα μπορέσουν να υποκαταστήσουν την ουσία ενός αρχαίου θεσμού, ο οποίος υπερβαίνει κατά πολύ τα πρόσωπα.                                                                                                                       ΠΗΓΗ:www.elkosmos.gr
                   

Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

Ο εθνικισμός από τη φύση του προσδιορίζεται πάντοτε από την ταυτότητα του έθνους από το οποίο εκπηγάζει .Άρα εμείς οι έλληνες όταν αναφερόμαστε στον εθνικισμό εννοούμε τον ελληνικό εθνικισμό . Ο ελληνικός εθνικισμός δεν μπορεί να είναι απομίμηση κάποιου άλλου εθνικισμού όπως για παράδειγμα του Ιαπωνικού ή του Γερμανικού κοκ .Η ουσία του ελληνικού εθνικισμού , δηλαδή η ελληνικότητα δεν τίθεται μέσα από απομιμήσεις και ιδεολογικά δάνεια αλλά είναι η εκδηλωμένη και εκπεφρασμένη ελληνικότητα . Και λέγω εκδηλωμένη διότι το μη εκδηλωμένο ισοδυναμεί με το ανύπαρκτο . Δεν θεωρείται κάποιος εθνικιστής εν κρυπτώ .διότι απλούστατα ο εθνικισμός είναι εκδηλωμένη πραγματικότητα , δηλαδή δράση .
Ο ελληνικός εθνικισμός είναι με λίγα λόγια η εκδήλωση της ελληνικότητας μας που αποτελεί την βαθύτερη ουσία μας . Ποια είναι αυτή η ουσία που διαφέρει από κάθε άλλη εθνικότητα ; Η απάντηση δεν είναι απλή . Η απάντηση περί της ουσίας της εθνικότητας μας δίδεται μέσα από την ιστορία μας ενυπάρχει μέσα στην ελληνική ιστορία . Η ιστορία ως η περιπέτεια της ελληνικής φυλής μέσα στο χρόνο αλλά και ως ιστορία πολιτισμού .. Πότε χρονικά δημιουργήσαμε πολιτισμό , υπό ποίες εξωτερικές συνθήκες (πολιτειακές κλπ) μπόρεσε να εκφρασθεί η ελληνική φύση , το ελληνικό αίμα , το εν δυνάμει της ελληνικής γονιδιακής ταυτότητας ; Η απάντηση που προσωπικά δίνω σε αυτά τα ερωτήματα είναι ότι δημιουργήσαμε πολιτισμό σε συνθήκες σεβασμού της εσωτερικής ελευθερίας σε συνθήκες όπου η πραγματικότητα δεν ήταν δοσμένη από το κράτος ή τα θρησκευτικά δόγματα αλλά εκτεθειμένη στην ελεύθερη προσέγγιση και αναζήτηση . Αυτή η ελεύθερη στάση ενώπιον του πραγματικού που μετατρέπει τον κόσμο σε διάκοσμο του δρώντος υποκειμένου , συνιστά τον ουσιώδη ελληνικό τρόπο επί του οποίου ορθώθηκε με κάθε δικαίωμα αναθεώρησης και αναθέσμισης , το μεγαλόπνοο ελληνικό πολιτισμικό οικοδόμημα. Εάν αυτός ο τρόπος που είναι η εσωτερική ελευθερία και ο ορισμός του ανθρωπισμού εκλείψει τότε δεν έχουμε να κάνουμε με ελληνικό έθνος αλλά με αγέλη . Είμαι υπερήφανός που είμαι έλληνας διότι το έθνος μου ανέδειξε και διέσωσε και μεταλαμπάδευσε την εσωτερική ελευθερία δυνάμει της οποίας κτίζεται οτιδήποτε και γκρεμίζεται για να δώσει τη θέση του στο καινούριο .Αυτή την ελευθερία την συνάντησα στην αρχαία Ελλάδα να αποδίδει φιλοσοφία , επιστήμη , τέχνη , πολιτικά συστήματα ..Στην αρχαία Ελλάδα , και τον ελληνικό ανθρωπισμό έγκειται η ουσία του ελληνικού εθνικισμού .
Εάν έχουμε εσωτερική ελευθερία θα έχουμε και πολιτισμό , θα έχουμε και κράτος δικαίου και θα είμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε το νόημα ενός ισχυρού κράτους που προφυλάττει τον ιερό χώρο της πατρίδος που δεν είναι απλά το άθροισμα των οικοπέδων μας αλλά ο χώρος όπου διαφυλάττεται και προάγεται η ελευθερία ενάντια στον σκοταδισμό και την βαρβαρότητα . Αυτής της κεντρικής αντίληψης της ελευθερίας η ιδεολογία της ΕΘΝΙΚΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ αποτελεί την κοινωνικο-πολιτική προέκταση . Η εθνικοδημοκρατική ιδεολογία δεν έχει καμία σχέση με συντήρηση πλανών , εξουσιαστικών και φατριαστικών συμφερόντων αλλά με την αναστήλωση του έλληνα ανθρώπου , εξερευνητή του σύμπαντος και δημιουργού .
Τούτο επιτάσσει , αναθεώρηση της παιδείας αλλά και του τρόπου που ο λαός παράγει την εξουσία του .ώστε η πολιτεία να είναι το καύχημα των ελευθέρων ελλήνων και όχι αυτό το σημερινό νομικό πλαίσιο που επιτρέπει την καταλήστευση του λαού από την ολιγαρχία του πλούτου .Η δίκαιη πολιτεία είναι το κάλλιστο περιβάλλον που επιτρέπει την ανάδυση των δημιουργικών ικανοτήτων του λαού .
Ας σταθούμε πάνω στην αρχή της ελευθερίας ως δημιουργικής εκδήλωσης του ελληνικού αίματος και τότε θα ανυψώσουμε και πάλι το έθνος μας στην ηγεμονική του θέση .
Λουκάς Γ. Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ                                                                                                                                         ΠΗΓΗ:edikcyprus.blogspot.com

ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ ΤΟ.....ΧΡΗΜΑ

Αυτό είναι το σύνθημα που έχει αντικαταστήσει τα τελευταία χρόνια το ευγενές "υπεράνω όλων η πατρίς" που έλεγαν οι προγονοί μας.
Η μεσαία....η αστική τάξη αυτή που στήριζε οικονομικά την χώρα για δεκαετίες έσβησε.
Αυτό που έμεινε είναι η κάστα των επαγγελματιών πολιτικών και τα..βόρεια προάστια που ποτε δεν γνώριζαν μήτε Θεό μήτε πατρίδα παρά μόνον συμφέρον.
Και αυτή είναι η αλήθεια ότι σε αυτή την χώρα ο Θεός και η πατρίδα νικήθηκαν κατα κράτος απο το χρήμα και την ιδιοτέλεια.
Ξεπουλήσαμε σχέδον τα πάντα μα πάνω απο όλα ξεπουλήσαμε τους εαυτούς μας στο σύστημα...για μια θέση στο δημόσιο,για μια ευνοϊκή μετάθεση...αλίμονο ακόμα και για ένα ράντζο σε ένα απο τα τρισάθλια δημόσια νοσοκομεία ώστε να πεθάνουμε με....μέσο.
Εικόνες του σήμερα και του κοντινού χθές που θυμίζουν φεουδαρχία παρά ευνομούμενη δημοκρατία του 21ου αιώνα.
Και λέμε φεουδαρχία γιατί ποια η διαφορά της σχέσης σημερινών πολιτικών και των πολιτών σε σχέση με τις αρχές 20ου αιώνα όταν μερικές οικογένειες μεγαλοτσιφλικάδων είχαν απόλυτο έλεγχο απέναντι στους κολίγους;
Η μόνη διαφορά είναι ότι αυτοί οι αγράμματοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους άνθρωποι που είχαν μάθει να ζουν με την ελεημοσύνη των "αρχόντων" κάποια στιγμή ξύπνησαν.
Κατάλαβαν ότι δεν μπορούν πλεον να ζουν και να πεθαίνουν χωρίς να διεκδικούν την ίδια τους την ζωή.
Εμείς σήμερα όντας σπουδαγμένοι...όντας "προοδευτικοί"...όντας κοσμογυρισμένοι φτάσαμε στο σημείο να λέμε ευχαριστώ σε μια θέση και να αγνοούμε την κλεψιά...
Να λέμε ευχαριστώ για ενα διορισμό και να αγνοούμε τον φόνο....
Να λέμε ευχαριστώ που έχουμε ένα πιάτο φαί και να αγνοούμε την ίδια την ζωή.
Γιατί ο άνθρωπος έχει ως σκοπό πέρα απο την διαιώνιση του είδους την δημιουργία αλλά και την καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου των απογόνων του.
Ποιο όμως απο όλα αυτά μπορεί να επιτελέσει σήμερα;
Ουτε καν το κύριο που είναι η διαιώνιση της ελληνικής φυλής αφού όχι μόνο τον αποτρέπουν τα οικονομικά εμπόδια αλλά κάποιοι φροντίζουν και για την εισαγωγή "ελλήνων".
Μήπως μπορεί να δημιουργήσει;Δεν είναι τυχαίο ότι τα μεγάλα ελληνικά μυαλά διαπρέπουν στο εξωτερικό ενω στην ίδια την πατρίδα τους αν δεν φιλήσουν τις κατουρημένες ποδιές των "μεγαλοτσιφλικάδων" και των πολιτικών δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα.
Οσο για το βιοτικό επίπεδο....Εδω δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για το σήμερα που όσο πάει γίνεται και ποιο "μαύρο" πόσο μάλλον για το μέλλον των παιδιών τους.
Και το κράτος....Τι κάνει το κράτος με ρώτησε κάποιος χθές......
Μα το κράτος είμαστε εμείς ΟΛΟΙ εμείς....Εμείς ευθυνόμαστε πανω απο όλους γιατί ανταλλάξαμε την ελευθερία και το μέλλον μας με ευτελή πράγματα.
Γυρίσαμε την πλάτη στον αγώνα.Πολλοί συμβιβάστηκαν αφού δέχθηκαν ένα ξεροκόμματο.Και αφου το κάναμε αυτό κάτσαμε σιωπηλοί, βολεμένοι και απογοητευμένοι στην γωνιά μας παρακολουθώντας το άδικο να γιγαντώνεται.
Η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη και αυτό όχι επειδή χάθηκε ο πόλεμος αλλά επειδή το δηλητήριο διαχέεται καθημερινά στην νεολαία.
Δείτε τι διδάσκουν στα παιδιά μας...Δείτε ΠΟΙΟΙ διδάσκουν τα παιδιά μας.
Γι αυτό και πιστευω ότι οι μάχες εκεί πρέπει να δοθούν.Τα παιδιά είναι το μέλλον της πατρίδας.Οσο επιτρέπουμε την ιδεολογική κυριαρχία στο χώρο της παιδείας να τον έχει μια αναρχο-αριστερή δήθεν "προοδευτική" ομάδα τόσο θα υποσκάπτουμε το μέλλον της χώρας.
Ισως να μην μπορούμε να κάνουμε πολλά για όσους παρα-μορφωμένους μας έρχονται...έτοιμοι εκ εξωτερικού και αναλαμβάνουν κατόπιν οδηγιών τις τύχες της χώρας.Ομως αν γίνει ότι πρέπει στο μελλον είναι βέβαιο ότι όποιος και να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί αυτό το λαό,όποιος προσπαθεί να παραδώσει γη και ύδωρ θα βρεί μπροστά του τοίχο.
Τοίχο τεράστιο και συμπαγή που θα υψώνεται για να προστατεύσει την νεολαία μας τον λαό μας την Μακεδονία μας τους αδελφούς Κυπρίους και τα όποια άλλα ελληνικά δίκαια και που δεν θα δέχεται να συμβιβαστεί με το ξεροκόμματο.
Ισως και γι αυτό να θεωρώ απο τους μεγαλύτερους οπλαρχηγούς της επανάστασης ένα άνθρωπο που δεν έπιασε όπλο.Πολέμησε όμως με τον τρόπο του και έδωσε ίσως την μεγαλύτερη υπηρεσία....αφύπνισε συνειδήσεις και έδειξε στην νεολαία και στο λαό τον σωστό δρόμο..Φυσικά δεν είναι άλλος απο τον Αδαμάντιο Κοραή.
Αλλωστε σε πείσμα των "νεοελλήνων" η ιστορία δεν διαγράφεται μπορεί κάποιοι να την παραποιούν αλλά δεν διαγράφεται.Και αυτή είναι η παρακαταθήκη των προγόνων μας "Υπεράνω όλων η Πατρίς". ΠΗΓΗ:protesilaos.blogspot.com

Περίανδρος Ανδρουτσόπουλος.


Είμαι ο ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ που η μοίρα με έχει ορίσει να πολεμάω πάντοτε ΠΕΡΙ-ΑΝΔΡΩΝ. Ασπάζομαι την ευλογία του πατρός μου να συνεχίζω δίχως τίποτα να μπορεί να με σταματά και σας τραγουδώ τον όρκο μου μέσα από ένα κοχύλι:




"Όταν ύστερα από αμέτρητες προσωπικές θυσίες, οι γύρω μου αδιαφορούν ώστε να πράξουν την δική τους, τότε αναλαμβάνω και πάλι την υποχρέωση να θυσιαστώ για μια ακόμη φορά!".



Έχετε αυτό στο νου σας ως σκοπό ζωής, διότι πάνω κι απ΄ την γενναιότητα, είναι το πείσμα που θα μας ωθήσει στην Νίκη. Οι μεγάλοι φιλόσοφοι των δύο τελευταίων αιώνων μίλησαν για "τη δύναμη της θελήσεως", για την ισχύ που μπορεί ν΄ απορρεύσει από μία τεράστια βούληση. Στον αιώνα που έρχεται ας κάνουμε πράξη, εμείς ξεχωριστά, την δικιά μας φιλοσοφία:




"Την θέληση της Δυνάμεως". Μια βούληση τρομακτική που θα εκρεύσει απ΄ τ΄ ατσάλινα κορμιά μας, την σιδηρά μας ψυχή και τα τείχη του πνεύματος μας. Μια θέληση όχι ως προσπάθεια, αλλά φυσική απόρροια της συμπαγούς μας δυνάμεως που δεν θα μπορεί να εκτονωθεί πουθενά αλλού πέρα απ΄ τον Αγώνα.



Η Δύναμης έγκειται στην Νεότητα. Η Νεότης οφείλει να είναι Δυνατή Και Δυνατοί είναι μόνον εκείνοι που ξεπερνούν την ανωνυμία μέσα από την δράση. Ευχαριστήστε τους εχθρούς που μας το ανεγνώρισαν διώκοντας μας. Και στη συνέχεια πολεμήστε τους. Πολεμήστε τους λυσσαλέα διότι...ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ.



Φθάνει μια μέρα που οι προσωπικές περγαμηνές, η συλλογική ιστορία και προπάντων η Πίστης θα ξεπηδήσουν και πάλι οι αξίες απ΄ τα βάθη των αιώνων για ν΄ αποκτήσουν την ΝΕΜΕΣΙ.



Το κεφάλι της Μέδουσας βρίσκεται στην αιχμή, στην κόψη του σπαθιού σας, την ιερή. Τολμήστε λοιπόν ως ο νέος Περσέας! Υποσημειώνω τέλος με το μήνυμά μου προς όλους τους συντρόφους την εξής διαβεβαίωση:



"Το να είναι κανείς πραγματικός Εθνικοσοσιαλιστής, αυτό είναι το σπουδαιότερο αγαθό που μπορεί να κερδίσει Λευκός άνθρωπος. Το να είναι δε πραγματικός Έλλην, αυτό είναι το σπουδαιότερο αγαθό που μπορεί ν΄ αποκτήση ο ανώτερος Εθνικοσοσιαλιστής!



ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ




ΠΗΓΗ:leyteriastonperiandro.blogspot.com

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ:Αετός : ο γιος του Ήλιου.


Άνοιξε τα τεράστια βαθύχρυσα φτερά του και πέταξε απ’ την κορφή του χιονισμένου Ολύμπου προς την αιωνιότητα. Ξεμύτισε με τ' αρπαχτικό του ράμφος απ’ την αυγή του χρόνου και χύθηκε με την ορμή του στυγερού κατακτητή στα βάθη της ιστορίας. Ο εισβολέας. Ο περήφανος. Ο Βασιλεύς. Ο απόμακρος. Ο γιος του Ήλιου! Έκρωξε τον μύθο των Ελλήνων φιλοσόφων. Βάφτισε τ' «αέτωμα» των Ναών φωλιά του. Καθρεφτίστηκε στα πορφυρά λάβαρα της Μεσαιωνικής αυτοκρατορίας. Κι επέβλεψε με την ασύγκριτη ματιά του τους Ακρίτες και τα φουσάτα στ’ ακρόρια του Ελληνισμού. Αυτός, ο παντεπόπτης ιπτάμενος οφθαλμός της Γης μας, ο βιγλάτορας των αιθέρων, το αιώνιο ζωντανό φλάμπουρο της φυλετικής μας ψυχής που τραγουδήθηκε στα κλέφτικα άσματα και ξαναχύθηκε στα ύψη για να φρουρήσει στα σύγνεφα τ' αρχέτυπα του ματοβαμένου μας πολιτισμού.




ΜΙΑ ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.

Σύμβολο μιας Παράδοσης που πολεμήθηκε κι εκδιώχθηκε απ' την συνείδησή μας, ο αετός αναμφισβήτητα επωμίσθηκε τα εύσημα του συμβολισμού της και εξαργύρωσε το τίμημα με την βιολογική του εξαφάνιση. Διακόσια πενήντα ζεύγη χρυσαετών στην Ελληνική επικράτεια και μόλις δύο (!) στο όρος των θεών. στον Όλυμπο. μάλλον πιστοποιούν το ανελέητο κυνηγητό και την αιματηρή εκδίωξη των άψυχων όσο και ζωντανών συμβόλων της Ελληνικότητος απ' τους εκφραστές της καπιταλιστικής μεταβιομηχανικής υστερίας. Ποια είναι όμως η ουσιαστική τοποθέτηση απέναντι στο αισθητικό αυτό θαύμα της δημιουργίας, ποια η αληθινή ταυτότητα και οι καταβολές του;

Πολύ πριν ο χάλκινος αετός του 4ου αι. π.χ. κοσμήσει το ιερό του Διός στη Δωδώνη κι ακόμη πρωτύτερα οι ασπίδες των ελληνικών φύλων χαρακτούν απ' την ακτωβόλο μορφή του στη μανιώδη επέλασή τους στο θέατρο της ιστορίας, το αγέχωρο πτηνό διέγραφε στα κατάβαθα του χρόνου μια πορεία μαγικής ωραιότητος δίπλα απ' τον άγριο καβαλάρη της Μεγάλης Φυλής, τον εξερευνητή της πρωτοϊστορίας, Λευκό άνθρωπο. Μέσα απ' την απόκρυφη θρησκεία του και τμήμα της αρχέγονης μεταφυσικής του, αποθεώθηκε απ' την εποχή ακόμα όπου οι τελετουργίες και τα λατρευτικά δεδομένα εξέλειπαν της ωμής και αμείλικτης επαφής του με τα στοιχεία της φύσης. Σε τούτη τη γυμνή επικοινωνία του Αρίου με τις θεότητες του σύμπαντος, όταν ο χρόνος αδυνατούσε να παρεμβληθεί στον ανεξερεύνητο τότε χώρο, ο αετός φτερούγισε με τα σημάδια του Ηλίου στα πολύχρωμα πτερύγιά του.


Προσδιόρισε τις κατοικίες των θεών, συμβόλισε την πνευματική αρχή, την απαλλαγή απ' τα δεσμά του σκότους, την ελευθερία, την αυθεντία και τη βασιλική εξουσία. Πτηνό του ηλιακού φάσματος μαζί με το λύκο, το άλογο, το γεράκι, τον πετεινό και άλλα ζώα, μοιράστηκε τα "τοτέμ" και τα σκήπτρα των επελαυνόντων ανά την υφήλιο φύλων. Τότε που κέρδιζε μαζί με τ' άλλα ηλιακά ζώα τις πρέπουσες τιμές. Απολάμβανε των προνομίων της ιδιωτικής γης και του αδιατάραχτου ζωτικού του χώρου κυνηγώντας τα θηράματά του σε χώρους ιερούς και απαραβίαστους όπου με το πέταγμά του και τις συμπλοκές του σκιαγραφούσε την πρώιμη μαντική των σημείων και την οιωνοσκοπία. Τότε, ξεκίνησε να εισχωρεί στην αναπτυσσόμενη μυθολογία των πρωτοΑρίων. Σχεδόν πάντα συνόδευε στις αφηγήσεις των ιεροφαντών τις μακρινές μάχες των προγόνων πετώντας πάνω από νεκρούς ήρωες και πολεμιστές στο πεδίο του αίματος.

Από φίλος και σύντροφος μετατρέπεται σιγά - σιγά σε εξώκοσμο ιερέα. Γίνεται ο Γκαρουντά, το πτηνό που ιππεύει ο Βισνού των Ινδοαρίων, πουλί του λευκού Ινδρα, μυνητής των συννέφων και τις βροχής. Στέκεται πολεμοχαρής στα κλαδιά του γερμανικού δένδρου Υγκντρασίλ ως φωτεινή δέσμη που θα παλέψει με το σκότος. Είναι η Σοφία των Σκανδιναβών, το έμβλημα του Βόταν, ο μεσημεριάτικος Ήλιος των Χετταίων. Μα είναι στους Έλληνες που η αίγλη του θα κοσμήσει τα έργα των ημιθέων και των αθανάτων και θα παραστεί μάρτυρας όσο και φορέας της αιώνιας πάλης μεταξύ των λευκών και σκοτεινών δυνάμεων του γίγνεσθαι. Πολύ νωρίς, απ' την είσοδο των πρώτων ελληνικών φύλων στο σημερινό χώρο, οι Φλεγύες, το φύλο που εγκαθίσταται στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία φέρουν ζωντανή την ανάμνηση ενός πτηνού με τ' όνομά τους. Φλεγύας, ένας καταπληκτικός αετός με τα απίθανα σχεδόν χρώματα του αίματος και της τιμής: κόκκινα και μαύρα φτερά. Ο άλλος αετός, ο χρυσός ή "βασιλικός" κατά τον Αθηναίο ή "γνήσιος" κατά τον Αριστοτέλη ξεχύνεται από τους ώμους του Διός μ' έναν κεραυνό στα νύχια του για να επικυρώσει την νίκη και την εύνοια των Ολύμπιων και του Νεφεληγερέτη. Το άνοιγμα των μεγάλων φτερών του κρύβει τον Ήλιο που αυτός τώρα εκπροσωπεί πριν κουρνιάσει στ' αετώματα των Ναών και των μαντείων της Ηπείρου.

Είναι η αστραποφόρος δύναμις των θεών, το δείγμα της ισχύος τους, η νίκη των ηρώων επί της ύλης. Νεκρικό σημάδι κι αυτού του Γανυμήδη που ραντίζει έναν αετό για να συμβολίσει την υπέρβαση του θανάτου. Πολύ συχνά σε πάμπολλα αγγεία, μωσαϊκά κι ελληνικά έργα τέχνης εικονίζεται ένας ολόκληρος κόσμος συμβολισμών όπως απορρέουν απ' τη φυλετική παράδοση και την προσωκρατική φιλοσοφία: Κοσμική ένωση, ένωση πνεύματος και ύλης, νίκη ουρανίων δυνάμεων, ο ανίκητος ήλιος (sol invictus) που θα μεταλαμπαδευθεί και στους Ρωμαίους, η αιώνια σύγκρουση μεταξύ των αντιθέτων κατά την Ηρακλείτεια ρήση (πόλεμος πατήρ πάντων μεν εστί...), η μάχη ανάμεσα στο συνειδητό και ασυνείδητο, στην ανώτερη και κατώτερη φύση του ανθρώπου και ο αγώνας μεταξύ των Λευκών δυνάμεων έναντι των σκουρόχρωμων δαιμονικών τελλουρικών φυλών. Στις ποικίλες αποικίες της Μεσογείου - και όχι μόνο - η καλλιτεχνική του παρουσία είναι δεδομένη. Τα ελληνιστικά βασίλεια μέχρι και την εποχή της μεταφοράς της Ρώμης στην Πόλη θα διατηρήσουν ζωντανή την ανάμνηση του αετού των μακρινών Πτολεμαίων. Ο Χριστιανισμός δεν θα τον παραγκωνίσει. Το Ελληνορθόδοξο πνεύμα, που θα εγκαταλείψει τον ασιατικό σκοταδισμό και θα εισχωρήσει στ' άδυτα του Πλάτωνος και του Αριστοτέλους για την ανάλυση των νέων ιερών κειμένων, δεν θα τον εγκαταλείψει. Στολίζει τις τοιχογραφίες και διαιωνίζει την παράδοση μαζί με ρόδακες, μαιάνδρους, αγκυλωτούς σταυρούς, παγώνια, πετεινάρια και ήλιους. Δεικνύει πλέον την ανάληψη, το ζήλο, την πνευματική προσπάθεια και τη νίκη επί του Διαβόλου. Τώρα γίνεται ο συμβολικός θώρακας της Αυτοκρατορίας και το φίδι τ' απειράριθμα στίφη που την απειλούν.

Ο Μεσαιωνικός Ελληνισμός θα κεντήσει μ' αυτόν τα λάβαρά του, τα φλάμπουρα και τα σκουτάρια του. Τόσοι πολλοί ήταν οι σχεδιασμένοι αετοί πάνω στα αυτοκρατορικά ενδύματα που κάποτε αυτά τα τελευταία ονομάσθηκαν "Αετοί". Στην υστεροβυζαντινή περίοδο, μετά την άλωση της Πόλης το 1204, οι Παλαιολόγοι θ' ανασύρουν απ' το βασίλειο της Νίκαιας ένα μακρινό έμβλημα των Χετταίων. Τον πασίγνωστο δικέφαλο αετό που αντί για τον σεληνιακό λαγό στα νύχια του, τώρα θα βαστά τα σκήπτρα ενός νέου διαμορφωμένου μεγαλοϊδεατικού εθνικιστικού σκοπού με διπλό προσανατολισμό: Σε Δύση και σ' Ανατολή. Δεν υπάρχει υφαντό που να μην τον υμνεί με αλληγορική σημασία. Οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες τον υιοθετούν, οι ευγενείς τον παριστάνουν στα οικόσημά τους και η εραλδική του απονέμει την ιδιαίτερη μυστικιστική της αξία ανάλογα με το αν τα φτερά του είναι κλειστά ή ανοιχτά, ανάλογα με το χρώμα και το μέγεθός του.

Στην Ιωνία και στη Ρωμυλία, στη Μακεδονία, στην Ηπειρο αλλά και στη νότια Ελλάδα ο βασιλιάς των πτηνών κατακτά την περιβόητη θέση στην κορυφή των δημοτικών τραγουδιών. Στ' άσματα της τάβλας και στα τραπεζίτικα μεταφέρεται πλέον ο αητός της δημώδους νεοελληνικής ποίησης που ξεκινά να υφαίνεται απ' τον 10ο - 11ο αι. Προσωποποίηση της λεβεντιάς, της ωραιότητος και του ηρωικού πνεύματος συνεχίζει να κατέχει εξέχουσα θέση στον πολιτισμό και τον συμβολισμό των αγώνων για την εθνεγερσία. Η συναίρεση της ελληνικής ιστορίας πραγματοποιείται για πολλοστή φορά όταν ο κλέφτης επαναστάτης της Ρούμελης τραγουδά το αιώνιο αυτό σύμβολο στα φαράγγια των Δελφών και ταυτόχρονα το περήφανο πουλί διαγράφει αιθέριους κύκλους πάνω απ' τους βράχους των Φαιδριάδων. Δέρνει τον αέρα με θόρυβο που θυμίζει τ' άρματά του:


"Το πως βροντάει ο σταυραετός όντας αργοκινάει έτσ' όντας συναρίζεται κι ο γλεντερός ο κλέφτης" Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει από φυσικό θάνατο λέει ο κλέφτης, ο αδάμαστος Έλληνας, τότε είναι "ψοφίμι". Όταν όμως σκοτώνεται στη μάχη είναι "σφαγάδι". Ευχή του είναι να μη φαγωθεί απ' τα όρνια άλλα απ' τους σταυραετούς στα όρη.

"Φάγε -ν - αητέ μ' τα νιάτα μου φάγε την αντρειά μου, να κάμεις πήχυ το φτερό και σπιθαμή το νύχι" Και οι αετοί ξεχύνονται στην Τουρκιά κι απελευθερώνουν τη χώρα. Κόβουν ανάερους κύκλους πάνω απ' το λαβωμένο κορμί της πατρίδας και ζωγραφίζουν τ' όνομά της, την ιστορία της. Μέχρι που η λαίλαπα της σύγχρονης σήψης κατακερμάτισε τις φωλιές τους, έκαψε τα φτερά τους και η λήθη ξερίζωσε απ' την καρδιά μας τα σημάδια και τις εικόνες μιας αρχέγονης λατρείας.

Η ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ.

Η πολυσύχναστη αναφορά του υπέροχου αυτού πτηνού στα λαϊκά και δημώδη άσματα αλλά και η τακτική του σχηματοποίηση στα εικαστικά θέματα δεν έχει να κάνει μόνο με την ερμηνεία του αλληγορικού συμβολισμού στοιχείων της φιλοσοφίας και της μυθολογίας. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην καταγωγή των θρύλων. Θα πάμε μακρύτερα. Ο άνθρωπος μιλά με τη φύση, επικοινωνεί με τα ζώα, ορισμένα απ' τα οποία ανήκουν στον κοινωνικό του περίγυρο. Δημιουργεί, συνθέτει τις πρώτες αρχές των επιστημών , όμως ακόμη τραγουδά τα βουνά, απευθύνεται με ευθύ λόγο στους λόγγους και στις ρεματιές, συνομιλεί με τους αητούς και του λύκους. Τα ζώα αυτά μέρη του κοινωνικού του γίγνεσθαι, έχουν τη δική τους ταυτότητα και σημασία για τη ζωή του. Αποτελούν κωδικοποιημένους τρόπους συμπεριφοράς των οποίων η λαϊκή ερμηνεία οδηγεί στη λαϊκή σοφία και στην παιδεία των μικρών κοινωνιών. Ποιος είπε ότι η καλιακούδα, η αλεπού, το άλογο δεν έχουν ειδικές και γενικές συμπεριφορές; Ο Αίσωπος θα τον διαψεύσει. Η καλιακούδα ζήλεψε τον αητό και θέλοντας να σηκώσει ένα πρόβατο συνελήφθη απ' τον βοσκό. Η θρασύτητά της τιμωρήθηκε. Αλλού πάλι ένας γεωργός ελευθερώνει από παγίδα έναν αητό κι εκείνος για να τον ανταμείψει μιαν άλλη φορά τον απασχολεί απ' την δουλειά του κι ο γεωργός σώζεται και γλιτώνει απ' το γκρέμισμα ενός χαλασμένου τοίχου.

Εκπληκτική σχέση του Έλληνα με τον αητό όπως και με το άλογο ή το δελφίνι στη θάλασσα. Πανάρχαια κατάλοιπα αρχετύπων του ασυνειδήτου; Αναμνήσεις μιας παλαιότατης φιλίας και συμβίωσης; Στην επαρχία μέχρι και σήμερα το ηθικοδιδακτικό πάντως στοιχείο των ιστοριών με ζώα επαναλαμβάνεται με τους ίδιους πρωταγωνιστές και διαφορετικές ίσως περιπτώσεις. Είναι η ίδια εκείνη πηγή που τροφοδότησε μ' ανεξάντλητη θεματολογία κατά τον 13ο αι. έργα όπως είναι ο "πουλολόγος" και "η παιδόφραστος διήγησις των ζώων των τετραπόδων" με σκωπτική διάθεση, γνωμική διατύπωση της σοφίας και ευφυή αλληγορία που έχουν την καταγωγή της στην αρχαιότητα αλλά και στους "φυσιολόγους" της Ελληνιστικής περιόδου. Πρόκειται για μια καυστική θεατρικότητα που έστω και διαστρεβλωμένη διατηρήθηκε στους σύγχρονους καιρούς μέσω των κινούμενων σχεδίων και εικονογραφημάτων με διαλόγους ζώων που απέχουν βεβαίως πολύ απ' το διδακτικό νόημα της αρχικής τους χρήσης. Συνομιλίες όμως με τον αητό που λαμβάνουν τη μορφή θεατρικού μονολόγου, γνωμικών αλλά και επιτραπέζιων τραγουδιών δεν έχουμε μόνο στην πρόσφατη περίοδο της νεωτέρας Ελληνικής ιστορίας. Η καθαρά παγανιστική τούτη πτυχή των δημοτικών ασμάτων απαντάται στην πρώιμη περίοδο της αρχαίας λατρείας κορυφή της οποίας αποτελούν οι πρωτόγονες τοτεμικές ενσαρκώσεις του ηλιακού πτηνού, του Βασιλεύοντος αετού, με τη μορφή της μύησης και των πολυάριθμων μαγικοθρησκευτικών χαρακτήρων.

Ο εκπολιτισμός και η πνευματοποίηση του νέου κοινωνικού όντος παρομοιάζεται με την ικανότητα που αυτό τώρα αποκτά να εγκαταλείπει το σώμα του και να πετά στο συμπαντικό χώρο σαν αετός. Ένα ονειρικό σύμβολο των μυημένων και των ιερέων, που σημαίνει πλέον την ψυχή που φτερουγίζει και την λαμπρή υπερβατικότητα. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που ο αιγυπτιακής προέλευσης Ερμής (ως θεός θωθ με κεφάλι ίβις) προσθέτει στο φιδίσιο κηρύκειό του τις φτερούγες της ουράνιας υπερβατικότητας. Εξελληνισμένος και αισθητικά εξανθρωπισμένος περνά από τη χθόνια συνείδηση του όφεως, στην διαπροσωπική πραγματικότητα. Τα σανδάλια και το κράνος του αποκτούν φτερά, γίνεται ένας πνευματικός αετός που ενώνεται με το φίδι σ' ένα μεικτό χαρακτήρα ένωσης του συνειδητού και ασυνειδήτου των τμημάτων της υπόστασης. Για να θυμηθούμε τις φτερούγες ενός Πήγασου και Δράκου και τόσων αλχημιστικών συμβόλων που αντιστοιχούν σε ανάλογες θεωρήσεις. Θα' ναι πολύ - πολύ μεταγενέστερα, ακόμη και μετά τις παρελάσεις των ρωμαϊκών λεγεώνων με τ' αετήσια σκήπτρα, που στην εποχή του ορθολογιστικού 20ου αι, η σύναξη των πιστών του Αετού θα επαναληφθεί και μέσα στα κατάβαθα της νύχτας με τους κίτρινους πυρσούς οι νέοι ιερείς και μύστες θα θυσιάσουν στην αιμοπότιστη χάρη του.

ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.

Αναμφισβήτητα, το αρχέτυπο του εκπληκτικού αυτού πτηνού συνδεδεμένο με την κυριαρχία και το αδάμαστο πνεύμα, έγινε τον τελευταίο αιώνα το ποθούμενο έμβλημα όχι λίγων κρατών που επεδίωξαν κάτω απ' το νόημά του να παρασύρουν τα υγιή στοιχεία των εθνών τους και να τα θέσουν υπό την εκδούλευσή τους. Αμερικανοί, γερμανικοί και λοιποί αετοί κόφτηκαν και ράφτηκαν στα μέτρα μιας δημοκρατίας που απ' την άλλη πλευρά προώθησε την σταδιακή τους εξαφάνιση στο πεδίο της ζωής με την ακατάσχετη καταστροφή της φύσης και την εγκληματική της υποβάθμιση. Και παρά το γεγονός ότι επεδίωξαν να μετατρέψουν την αίγλη τους σε συμπεριφορά ειρηνόφιλου περιστεριού, η αλήθεια είναι ότι η εμφάνιση και όψη τους διεγείρει στο συλλογικό ασυνείδητο τα θεία συναισθήματα και τις αναμνήσεις του Κυριαρχικού τους μεγαλείου ακόμη και σήμερα. Φυλακισμένοι βασιλείς, οι σύγχρονοι αετοί των διαφόρων εθνοσήμων, σύρουν την ανάμνηση των εθνικιστικών κινημάτων της Ευρώπης του Μεσοπολέμου όπου για κάθε εθνικιστική νεολαία φτερούγισε κι ένας περήφανος Αετός με μορφή επιβλητική και απαιτητική.


Έτοιμος να σηκώσει τους πόθους της Μεγάλης Παράδοσης στα ύψη και να εφορμήσει με μανία εναντίον των σκοτεινών του αντιπάλων. Βέβαια, η φωλιά του γιου του ήλιου πνίγηκε στις φλόγες κι ο μεγάλος περήφανος Αητός γυροφέρνει μ' αέρινους κύκλους πάνω απ' τους νεκρούς πολεμιστές της Γηραιάς Ηπείρου με συριγμούς πάθους κι ελπίδας για την ανάστασή τους και την ολοκλήρωση του σκοπού τους. Στο θλιβερό του ταξίδι σιμώνει απ' τα σταχτιά νέφη τα γαλάζια βουνά της Ελλάδας και δακρύζει για το κατάντημα της φυλής του. Διακόσια πενήντα μόνο ζεύγη στην επικράτεια όπου κούρνιασαν τ' αμέτρητα σμήνη του βασιλιά των πτηνών. Μα και τα δέκα απ' τα είδη της Ευρώπη, έτσι οξύμωρα κι ανεξήγητα Δέκα απ' τους γιούς του, που αν και μόνοι. κρώζουν στις βραχώδεις κι αιμόκοφτες φωλιές τους το τραγούδι του Φλεγύα, του μεγάλου Αητού με τα μαυροκόκκινα χρώματα, τα μελανοπόρφυρα λάβαρα της πατρίδας που κάποτε θα καρφωθούν στα κουφάρια των εχθρών και θα οριοθετήσουν το μετερίζι ενός νέου κολοσσιαίου πολιτισμού.


Κρώζουν, συρίζουν τραγουδούν κι οδύρονται. Και σέρνουν τον τσάμικο στο άσμα των ασμάτων. Πάνω από ένα πέτρινο αλώνι στην απρόσιτη χαράδρα μεταξύ κόλασης και Παραδείσου.

Εκεί ... στα Ηλύσια Πεδία !

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ.

( περιοδικό "Χρυσή Αυγή" ).


ΠΗΓΗ:leyteriastonperiandro.blogspot.com

Τάκλα Μαχάν οι αναζητήσεις του Μεγάλου στρατηλάτη Μακεδόνα Αλέξανδρου.


Συνδέστε το με αυτό: Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε: Οι προφητείες.

Ποια η αναζήτηση του Μ.Αλεξάνδρου στην σκληρότερη έρημο του κόσμου; Μήπως εκπλήρωνε μια θεϊκή αποστολή; Πέτυχε;
Γράφει ο Γιάννης Σοφούλης για το Citypress-gr
Μέρος Α-B
Έχουν ειπωθεί πολλά για την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου συνολικά και πιο ειδικά για το τμήμα της εκείνο που έλαβε χώρα στην κεντρική Ασία. Πιο συγκεκριμένα αυτό το τμήμα που πραγματοποιήθηκε στην έρημο της Τάκλα Μακάν! Ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος του όταν τόλμησε να διασχίσει μια από τις σκληρότερες ερήμους του πλανήτη (κατά πολλούς η σκληρότερη). Τι ήταν αυτό που τον οδήγησε να υπερνικήσει όλα τα εμπόδια και να αψηφήσει τις πλέον αντίξοες συνθήκες, για να κάνει αυτή τη διαδρομή; Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν μια τρέλα και μια προσπάθεια να αποδείξει την στρατιωτική του αξία. Μα αυτό το είχε κάνει ήδη κάνει πάρα πολλές φορές, μία ακόμα δεν θα του προσέφερε τίποτα! Οπότε το ερώτημα για την αιτία που τον οδήγησε σε αυτό το εγχείρημα παραμένει αναπάντητο; ή μήπως όχι;
Πριν προχωρήσουμε στη διερεύνηση του πραγματικού σκοπού αυτής της εκστρατείας, ας μιλήσουμε λίγο….

για την φύση της συγκεκριμένης ερήμου. Η έρημος Τάκλα Μακάν βρίσκεται στην αυτόνομη κινέζικη επαρχία Σινκιάνγκ – 0υιγούρ. Στο βορρά φτάνει μέχρι τον ποταμό Ταρίμ, στους πρόποδες της οροσειράς Τιεν Σαν και στο νότο μέχρι τα βουνά Κουνλούν. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ψυχρής ερήμου καθώς δέχεται πολύ ψυχρές αέριες μάζες από τη Σιβηρία, οι οποίες κατεβάζουν τη θερμοκρασία σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Μερικές φορές φτάνουν σε τιμές κάτω των -20οC. Εξαιτίας της θέσης της, ακριβώς στην καρδιά της Ασίας και των χιλιάδων χιλιομέτρων απόστασης από οποιαδήποτε πηγή νερού, παρουσιάζει πολύ ψυχρές νύχτες ακόμα και το καλοκαίρι. Δηλαδή είναι ουσιαστικά αδιάβατη για οποιονδήποτε άνθρωπο!
Αυτή είναι η πραγματικότητα για την έρημο της Τάκλα Μακάν και φυσικά είναι ιδιαίτερα σκληρή! Άρα ήταν λογικό για έναν τόσο ευφυή στρατηλάτη να οδηγήσει το στρατό του να αντιμετωπίσει τέτοιες αντίξοες συνθήκες, αν δεν υπήρχε ένας ανώτερος σκοπός; Αν δεν είχε εντολή από κάπου για να εκτελέσει μια τέτοια αποστολή, θα το έκανε; Προφανώς και όχι! Ποια όμως μπορεί να ήταν η αποστολή που ίσως είχε ο Μέγας Στρατηλάτης και οδηγήθηκε στις πράξεις αυτές και αντιμετώπισε τόσους κινδύνους. Ήταν μια αποστολή που ορίσθηκε κατά την διάρκεια της εκστρατείας ή είχε εκπαιδευτεί από την παιδική του ηλικία για κάποιον σκοπό. Πιστεύω, όπως και πολλοί συνέλληνες, ότι προετοιμάζονταν για έναν ιερό σκοπό! Για μια αποστολή που είχε ως τελικό στόχο τη σωτηρία του πλανήτη γη και την αποκατάσταση της τάξης και της εύρυθμης λειτουργίας πάνω σε αυτόν!
Η εκστρατεία του Μ. Αλέξανδρου στην Τάκλα Μακάν έγινε περίπου το έτος 326 π.χ. , όταν είχε ολοκληρώσει την κατάκτηση της Περσικής Αυτοκρατορίας και προχωρούσε για την κεντρική Ασία. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να υποτάξει τις άγριες φυλές της περιοχής και χρειάστηκε αρκετό χρόνο για να το πετύχει. Ίσως με αυτές τις αναφορές να προσπαθούν, στην πραγματικότητα, να συγκαλύψουν το γεγονός της εκστρατείας! Βρίσκονταν τότε στη επαρχία της Βακτριανής και ακολουθώντας πορεία παράλληλη με τον Ώξο ποταμό έφθασε στα όρια της ερήμου. Ουσιαστικά ακολούθησε την πορεία του Α΄ εκστρατευτικού σώματος του Διονύσου, ο οποίος είχε πρώτος πραγματοποιήσει μια ανάλογη εκστρατεία περίπου 2000 χρόνια πριν τον Μ. Αλέξανδρο. Πέρασε από τα ίδια δύσβατα μονοπάτια για να εισέλθει στην επαρχία Ξιν Γιάνγκ, στην οποία δεσπόζει η έρημος. Τις πληροφορίες για το γεγονός αυτό τις αντλούμε από κείμενα αρχαίων που κάνουν νύξεις για αυτά που συνέβησαν. Επίσης αναφορές για ανθρώπους με λευκά ή πυρόξανθα μαλλιά υπάρχουν και σε κάποιους κινέζικους μύθους. Και επειδή μιλάμε για μύθους, ο μύθος πάντα κρύβει ψήγματα μιας αλήθειας πολύ παλιάς, οι αναφορές για τέτοιους ανθρώπους αφορούν αρχαιότατους χρόνους της κινέζικης ιστορίας και άρα ταιριάζουν χρονικά με την πραγματοποίηση της Διονυσιακής εκστρατείας.
Την απόδειξη ότι πραγματοποιήθηκε αυτή η εκστρατεία μας τη δίνουν σήμερα τα ευρήματα που έρχονται συνεχώς στο φως, από τις ανασκαφές που πραγματοποιούνται στην περιοχή. Οι ανασκαφικές αυτές προσπάθειες έχουν αποκαλύψει ερείπια ολόκληρων πόλεων, οι οποίες είναι χτισμένες με αρχαίο ελληνικό ρυμοτομικό σχέδιο. Υπάρχουν θεμέλια κτιρίων με αρχαιοελληνική κατασκευή, με εσωτερική αυλή και ιδιαίτερο χώρο για την κεντρική εστία της οικίας. Τα σημαντικότερα ευρήματα όμως δεν ήταν τα κτίρια, αλλά οι μούμιες που βρέθηκαν στους δεκάδες τάφους της περιοχής. Ήταν πάρα πολλές μούμιες ηλικίας χιλιετηρίδων, τέλεια διατηρημένες από την ξηρασία της ερήμου. Και το πιο παράδοξο…οι μούμιες δεν έμοιαζαν με κινέζους!
Τα μουμιοποιημένα σώματα ανήκαν σε ψηλούς, κοκκινομάλληδες και με ανοιχτόχρωμα μάτια. Προφανώς δεν ήταν κινέζοι οι νεκροί! Οι πιο παλιές ανάγονταν στον 19ο – 18ο αιώνα π.χ. και οι πιο πρόσφατες γύρω στον 4ο αιώνα π.χ.. Ανάμεσα στα σώματα βρίσκονταν και ένα μωρό, το οποίο στη θέση των ματιών του είχε γαλάζιες πέτρες και κάποιες γυναίκες που φορούσαν μυτερά καπέλα όπως οι Αμαζόνες. Ποιοι ήταν τελικά αυτοί οι άνθρωποι και πως διαβιούσαν σε μια τόσο άνυδρη περιοχή; Το δεύτερο ερώτημα απαντάτε με βάση γεωλογικές παρατηρήσεις, οι οποίες εξηγούν την πιθανότητα η έρημος να ήταν κάποτε εύφορη κοιλάδα, λόγω της υψομετρικής διαφοράς από το επίπεδο της θάλασσας. Οι άνθρωποι όμως;
Τα πορίσματα των ερευνών του DNA απέδειξαν ότι οι μούμιες δεν ανήκουν σε κινέζους ή σε κάποιον άλλο λαό της περιοχής ( όπως οι Ουιγούροι Τούρκοι). Έδειξαν ότι προέρχονται από ανθρώπους της αρχαίας Σκυθίας ή της Ανατολικής Μεσογείου.
Όμως εδώ υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο που καταδεικνύει την ελληνικότητα των ευρημάτων(αποκλείοντας με αυτόν τον τρόπο Σκύθες και άλλους λαούς της Α. Μεσογείου) και άρα το πέρασμα του Μ Αλεξάνδρου από εκεί. Οι αρχαιολόγοι αναφέρουν ότι σχέδια των ρούχων των νεκρών έχουν αρχαιοελληνικά μοτίβα. Ιδιαίτερα ένα εγχάρακτο σύμβολο σε ένα τάφο, είναι το αρχαιοελληνικό σύμβολο της σβάστικας. Μήπως είναι αλήθεια το πέρασμα των Ελλήνων από εκείνη την περιοχή και αν ναι, τότε τι αναζητούσαν σε μια τέτοια έρημο;


Μέρος Β᾽
Η ύπαρξη πόλεων με ελληνική αρχιτεκτονική και περισσότερο η ανακάλυψη των νεκρών με τα ελληνικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι δεν πέρασαν απλώς οι Έλληνες από εκεί, αλλά πραγματοποίησαν μόνιμη εγκατάσταση. Ποιος ο λόγος μιας τέτοιας πράξης σε εκείνη την περιοχή, αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος σκοπός και συγκεκριμένος ρόλος που θα πρέπει να παίξουν αυτοί που θα εγκαθίσταντο εκεί; Μήπως τελικά οι πόλεις αυτές ήταν φρούρια και φυλάκια και οι άνθρωποι φύλακες κάποιου μυστικού. Ποιο ήταν αυτό το μυστικό που οδήγησε τον Μεγάλο Στρατηλάτη να πραγματοποιήσει αυτό το σκέλος της εκστρατείας του; Τα ερωτήματα αυτά μας οδηγούν πίσω στην σχολή της Μιέζας και τις διδασκαλίες του Αριστοτέλη προς τον διάσημο μαθητή του! Αναρωτιέμαι τι ακριβώς πληροφορίες του μετέφερε για τις παλιές εκστρατείες των Ελλήνων και το τι έψαχνε τότε ο Διόνυσος. Τι του είπε για τα μυστικά που έκρυβε η έρημος και ποιες οδηγίες του έδωσε για να φτάσει εκεί. Επίσης πρέπει να του έδωσε οδηγίες για το τι έπρεπε να κάνει όταν θα έφτανε εκεί και αυτό εξηγείται εύκολα με την ύπαρξη των πόλεων-φυλακίων.
Είναι σίγουρο ότι του ανέφερε για την εκστρατεία του Διονύσου και του πρότεινε αυτή τη διαδρομή ως πιο ασφαλή για να προσεγγίσει την έρημο. Η εκστρατεία του Διονύσου μπορεί να αποδειχθεί( σε πείσμα όσων μελετητών τη θεωρούν φαντασίας γέννημα) από την ύπαρξη νεκρών με ηλικία σχεδόν 4000 χρόνων, ανάμεσα στις μούμιες που ανακαλύφθηκαν στην Τάκλα Μακάν. Η ηλικία τους πλησιάζει αυτή της χρονολογίας που αναφέρεται από την αρχαία γραμματεία ως η δόκιμη για την εκστρατεία του Διονύσου. Οπότε ένα πρώτο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τα παραπάνω στοιχεία, είναι ότι ο Μ. Αλέξανδρος επιχείρησε αυτό το κομμάτι της εκστρατείας του για να επιθεωρήσει τα έργα που άφησε ο Διόνυσος και να τα ενισχύσει με δικά του όπου υπήρχε ανάγκη.
Το πιο δύσκολο σημείο είναι ο εντοπισμός της αιτίας για την δημιουργία αυτών των έργων. Ποια ανάγκη οδήγησε να χτιστούν πόλεις στη μέση της ερήμου και να επανδρωθούν από ικανό προσωπικό, έτοιμο να δώσει μάχες! Θα είναι δύσκολο να μάθουμε τι ακριβώς προστάτευαν αυτοί οι φύλακες ή τι ακριβώς εμπόδιζαν να διαφύγει από αυτή την περιοχή. Είναι λογικό να σκεφτεί κάποιος ότι μια τόσο σκληρή περιοχή, στην οποία φτιάχνει κάποιος φυλάκια-φρούρια, παίζει το ρόλο ενός τύπου φυλακής και έχει μέσα της πολύ ιδιαίτερους/επικίνδυνους κρατούμενους. Τι όμως έκρυβε μέσα της αυτή η φυλακή της ερήμου; Εμείς μπορεί ποτέ να μην το μάθουμε με βεβαιότητα, αλλά ο Αριστοτέλης το είχε πει σίγουρα στον Μ. Αλέξανδρο και αυτό του έδωσε την καταπληκτική ορμή που επέδειξε κατά την διάρκεια της εκστρατείας του.
Γίνεται φανερό, λοιπόν, ότι η έρημος Τάκλα Μακάν κρύβει πολλά και επικίνδυνα μυστικά! Τα στοιχεία που έρχονται στο φως αποκαλύπτουν ιστορικά γεγονότα που φαίνονται ικανά να ανατρέψουν θεμελιωμένες θέσεις για την ιστορία της περιοχής και ίσως την παγκόσμια ιστορία! Εκστρατείες και εγκαταστάσεις πληθυσμών σε εποχές παλαιότερες από ότι πιστεύονταν μέχρι τώρα και οι οποίες έγιναν από λαούς με υψηλό πνευματικό επίπεδο. Λαούς που δεν είχαν σχέση στην εμφάνιση με τους ιθαγενείς και ούτε στα ήθη και έθιμα τους! Και τέλος κεντρικό σημείο σε όλα αυτά είναι οι Έλληνες και οι ενέργειες τους, με αρχηγό τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Διόνυσο!
…Το τρίτο μέρος μάλλον θα το γράψουμε εμείς.                                                                                    ΠΗΓΗ:olympia.gr

Ελεύθερος ο Μαντέλης, υπόδουλη η χώρα. Μπράβο στην ανακρίτρια!


Απόφαση ανάλογη με την ποιότητα της δημοκρατίας.
Ο Τάσος Μαντέλης αφέθηκε ελεύθερος διότι λέει, διαφώνησε η ανακρίτρια. Ζούμε λοιπόν τις χρυσές εποχές Μπουρμπούλια.
Προφανώς η ανακρίτρια θεώρησε ότι η προεκλογική χορηγία τεράστιων ποσών είναι νόμιμη, διότι αυτή είναι η γραμμή άμυνας του πρώην υπουργού. Αν είναι έτσι…
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΞΕΠΛΕΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΑΠΟ OFFSHORE ΣΕ OFFSHORE ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΜΑΪΜΟΥΔΕΣ; Επειδή η χορηγία είναι νόμιμη;
Δείτε τον πολιτικό βίο του Μαντέλη που χαρακτηρίζεται από συνέπεια: Κάθε ενέργεια του ήταν καταστροφική για την χώρα.
Ξεριζώστε τα καρκινώματα της πατρίδας.
5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1997. Η κυβέρνηση Σημίτη παρουσιάζει την Ελληνοτουρκική συμφωνία επί της νέας δομής του ΝΑΤΟ. Το μνημείο αυτό του αίσχους που ήταν η επίσημη αποδοχή “συνδιαχείρισης” του Αιγαίου με την Τουρκία προκαλεί αντιδράσεις μέσα στην κυβέρνηση. Ενδεικτικό είναι ότι ο Τούρκος υπουργός Αμυνας, Σεζγκίν, ισχυρίστηκε ότι με τη νέα δομή του ΝΑΤΟ, το Αιγαίο τίθεται υπό κοινή ευθύνη.
Ο Γεράσιμος Αρσένης εκφράζει ανοιχτά την διαφωνία του όπως και άλλοι βουλευτές. Αρχίζουν λοιπόν επιθέσεις εναντίον των διαφωνούντων από τους πολύ στενούς φίλους του πρωθυπουργού, όπως ο Τάσος  Μαντέλης, που κατηγόρησε τους έχοντες αντίθετη άποψη από την επίσημη “γραμμή” ότι κινούνται σε “σοβινιστική” κατεύθυνση, ενώ, έκανε λόγο για “ακροδεξιές απόψεις” μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Λίγες ημέρες μετά, πάλι τον Δεκέμβρη του 1997, ο Τάσος Μαντέλης υπογράφει την ανάθεση έργων ύψους 222,7 δισεκατομμυρίων δραχμών στην Intracom και 150 δισ. στη Siemens. Την επονομαζόμενη και ως σύμβαση της ντροπής.
Αμέσως μετά, (εάν δεχτούμε τους ισχυρισμούς του ίδιου του Μαντέλη) αρχίζουν και πέφτουν οι μίζες στους λογαριασμούς του. Υπάρχει βέβαια και ο “ανώνυμος πληροφοριοδότης” που υποστήριξε ότι και το 1997 (πριν την υπογραφή) έπεφταν οι μίζες ύψους μάλιστα 10 εκατομυρίων. Αυτό όμως ο αξιότιμος κύριος Μαντέλης το διαψεύδει.
Όπως όμως έχουμε εξηγήσει και στο παρελθόν, τσάμπα φιλότουρκος δεν υπάρχει. Έχουμε αποδείξει δε ότι ΟΣΟΙ ΠΗΡΑΝ ΜΑΥΡΟ ΧΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗ SIEMENS είναι έρμαια της Τουρκικής πολιτικής αφού απλούστατα το Τουρκικό βαθύ κράτος γνωρίζει ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΠΗΡΑΝ έστω και ένα Ευρώ από το βρώμικο χρήμα: Πως ήταν η μέρα σου Γιαβρί μ’; Λάδωσα δυό υπουργούς και δυό διοικητές αγάπη μου.
Έτσι ο κύριος Μαντέλης, ο πολέμιος του “Ελληνικού Εθνικισμού” και του πατριωτισμού, υπηρέτησε και αυτός “συμπτωματικά” τα Τουρκικά συμφέροντα στο έπακρο. Συκοφάντησε αγνούς ανθρώπους, δαιμονοποίησε τον Πατριωτισμό κατά την προσφιλή τακτική όλων των ελεεινών υποκειμένων που ΞΕΣΚΙΣΑΝ ΤΗ ΣΑΡΚΑ αυτής της χώρας και υποδούλωσαν τον λαό στους τοκογλύφους.
Γιατί όπως έχουμε πει, υπάρχουν δύο άκρα: Αυτός που βάζει την πατρίδα πάνω από το τομάρι του και τα λαμόγια που αρμέγουν την πατρίδα για να “σπουδάσουν τα παιδάκια τους”.
Έτσι, την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε τα παιδάκια σας κατάματα, εξηγήστε τους ότι γεννιώνται υποδουλωμένα γιατί κάποιοι κύριοι Μαντέληδες προτίμησαν την μοσχαροκεφαλή τους και την κοιλάρα τους από το να υπηρετήσουν τον συνάνθρωπο τους ως όφειλαν.
Και επειδή ο κύριος Μαντέλης κυκλοφορεί ελεύθερος, εάν τον συναντήσετε εξηγήστε του ότι η “χορηγία” που έλαβε από τη Siemens, ήταν πληρωμένη από το ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. Ήταν οι χαμένες συντάξεις. Τα αποθεματικά των ταμείων. Ήταν κομμάτι από τη σάρκα αυτής της χώρας που τα καρκινώματα τύπου Μαντέλη την ξέσκισαν για να γεμίσουν τις σαπιοκοιλιές τους. Και τώρα ήρθε ο λογαριασμός.
Οπότε κύριε Μαντέλη, εάν κάποιος σας σταματήσει στο δρόμο για να σας εξηγήσει την προέλευση των χρημάτων που καρπωθήκατε, μη δώσετε σημασία.
“Εθνικιστές” θα είναι Τάσο μου. Εθνικιστές.
Πηγές. Διαβάστε τες για να δείτε τι εστί λαμόγιο και τι Πατριώτης.
http://www.hri.org/news/greek/ant1gr/1997/97-12-05.ant1gr.html#05
http://www1.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=3707463&action=print
http://www.hri.org/news/greek/ant1gr/1997/97-12-18.ant1gr.html                                                                ΠΗΓΗ:olympia.gr

ΤΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ???

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική, είναι γνωστό, πως πάσχει ανεπανόρθωτα, εδώ και μερικές δεκαετίες καθώς οι υπηρέτες της έχουν πεισθεί πως «δεν μπορούν να κάνουν περισσότερα». Δηλαδή έχουν αποδεχθεί τα συμπτώματα της «μικράς Ελλάδας, της Μελούνας». 

Στη παρούσα ωστόσο φάση, αποτελεί αδήριτη ανάγκη, η συμμετοχή στο διεθνές διπλωματικό παιχνίδι, που έχοντας πάρει διαστάσεις λόγω παγκοσμιοποίησης, αναζητά διαφορετικούς τρόπους έκφρασης και διεκδίκησης των συμφερόντων της χώρας. Αυτό δείχνει ότι το έχει καταλάβει, ή τον έχουν πείσει γι αυτό, ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, Γ. Παπανδρέου.

Με λάθος όμως βηματισμό και στόχο. Σε μια περίοδο βαθύτατης οικονομικής κρίσης της χώρας, οι «περιοδείες» του κ. Παπανδρέου δεν υποδηλώνουν την στήριξη ενός συγκεκριμένου στόχου, αλλά την σπάταλη ζωή πλουσιόπαιδου. Οι όποιες αναφορές του άλλωστε, σε ζητήματα εθνικού ενδιαφέροντος (Έλληνο-Τουρκικά, Κυπριακό, Σκοπιανό, κλπ) υπολείπονται των αναγκαίων κινήσεων που σκοπό θα είχαν την επιβεβαίωση των λόγων του στην πράξη. Έτσι, επιτρέπει επιθετικές κινήσεις σε βάρος της χώρας, που συνολικά μένουν αναπάντητες!

Στο προσεχές διάστημα ο πρωθυπουργός θα βρεθεί στο Όσλο (ΟΗΕ/ILO), Βρυξέλλες (Σύνοδος Κορυφής), τη Νέα Υόρκη (Γ.Σ.ΟΗΕ) ενώ κατά την επιστροφή του συνεχίζονται οι προσπάθειες για ευρωπαϊκά ραντεβού. Ποιος ο στόχος όλων αυτών των ταξιδιών (μ’ εξαίρεση τις Βρυξέλλες), όταν οι θέσεις μας είναι δεδομένες και χωρίς περιθώρια ελιγμών. Γιατί σε κανένα δεν πέρασε απαρατήρητη η συμπληρωματική δήλωση του κ. Παπανδρέου (τόσο κατά την επίσκεψη του στο Ισραήλ, όσο και στη διάρκεια της επίσκεψης Νετανιάχου στην Αθήνα) ότι οι ανάπτυξη φιλικών σχέσεων με το Τελ Αβίβ δεν αποβλέπει σε ενόχληση της Τουρκίας.

Γιατί πιστεύει άραγε ο κ. Παπανδρέου πως πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας την Άγκυρα όταν αναπτύσσουμε τις διμερείς σχέσεις μας με άλλες χώρες; 


Είναι τρόπος αυτός υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων; Τι υπερασπίζεται λοιπόν στα ταξίδια του αυτά, ο κ. πρωθυπουργός; Η δική μας άποψη – θέση, είναι πως απλά δέχεται πιέσεις, συχνά αφόρητες, να «κλείσει» τα ζητήματα αυτά σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων. Δεν είναι πλέον άγνωστο πως οι πιέσεις των δύο τελευταίων εβδομάδων για αποδοχή των όρων της Άγκυρας στο Κυπριακό, έφτασαν σε πρωτοφανή μεγέθη. Γιατί δεν ήταν μόνο οι παρεμβάσεις της Χίλαρι Κλίντον προς τον Δ. Χριστόφια αλλά και οι δηλώσεις του Γερμανού υπεξ, Γκ. Βέστερβέλε, του Βέλγου υπεξ προεδρεύοντος της ΕΕ, Στ. Βανάκερε, όπως και του βρετανού ομολόγου του κ. Χαίγκ. Κι αντί να αναφερόμαστε στην ανάγκη της Άγκυρας να υλοποιήσει το «Πρωτόκολλο της Άγκυρας» αναγνωρίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία, αντί να ζητούμε αποχώρηση του Τουρκικού στρατού κατοχής, ως Αθήνα συμβουλεύουμε τη Λευκωσία να… προχωρήσει σε «λύση».

Έχοντας εγκαταλείψει στο σύνολό της την Βαλκανική διάσταση της πολιτικής μας, που μας αφορά γιατί είναι ο ουσιαστικός ζωτικός μας χώρος, επιτρέψαμε στην Άγκυρα να θέσει βάσεις στη Σερβία (με τον υποτιθέμενο «προστατευόμενο» του πρωθυπουργού, πρόεδρό της κ. Τάντιτς)και να έχει λόγο στο Σάντζακ, να πετύχει εξαιρετικές συμφωνίες με την πΓΔΜ, να δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις στην Αλβανία (χάρη και στον στενό φίλο του κ. Παπανδρέου, υπεξ, Ίλιρ Μέτα) και να στηρίζει τη μουσουλμανική πολιτική της Βοσνίας. Στην πραγματικότητα μιλάμε για κατάρρευση της πολιτικής μας στα Δυτικά Βαλκάνια, για τα οποία υποτίθεται διατηρούμε «πρωτοβουλία»… Τι καινούργιο τελικά φέρνει στην εξωτερική πολιτική ο Γ. Παπανδρέου; Σοβαρές μεταβολές στον τρόπο άσκησης της Εξωτερικής Πολιτικής. Όχι νέο, σύγχρονο και ουσιαστικό σχεδιασμό αλλά μεταβολές στη διαδικασία ώστε η εξωτερική πολιτική να ασκείται κατά τρόπο, αντισυνταγματικό στην πραγματικότητα, μέσα από το πρωθυπουργικό γραφείο και πάντως όχι από τους καθ’ ύλην αρμόδιους πρέσβεις και υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών. Αυτό που ετοιμάζεται στο Μαξίμου, με την ευγενική συνέργεια του Χ. Παμπούκη αποβλέπει στην ουσιαστική αντικατάσταση της Διπλωματικής Υπηρεσίας από τους πρωθυπουργικούς συμβούλους και ειδικούς απεσταλμένους (λέγε με Αλ.Ρόντο, κι όχι μόνο). Ανθρώπους που θα γνωρίζουν αυτοί κι ο πρωθυπουργός τις γίνεται, εν αγνοία των υπηρεσιών του ΥΠΕΞ.

Αυτό το αμερικάνικο μοντέλο, που δεν συνάδει με την «Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» που η χώρα επέλεξε να έχει, είναι ο στόχος διαχείρισης στο άμεσο μέλλον (προ του τέλους του έτους λέγεται πως θα παρουσιαστεί) της εξωτερικής πολιτικής. Που με τη σειρά του θα δώσει στα εθνικά ζητήματα και… αμερικάνικες λύσεις!

Ο ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟΣ                                                                                                                           ΠΗΓΗ:ellinikoforum.blogspot.com

ΔΕΔΟΜΕΝΟΣ... ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΣ... ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΣ... ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ... ΟΛΙΓΙΣΤΟΣ... ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ

Αν ο Βίκτορ Ορμπαν ήταν ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Βόλου ή της Καβάλας θα είχε μεγαλύτερη τύχη στα ελληνικά ΜΜΕ.  


του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ 

Ειδικά στα ηλεκτρονικά. Τυγχάνει όμως πρωθυπουργός (της Ουγγαρίας) που βγάζει γλώσσα στο ΔΝΤ, στις τράπεζες και στην αγοραία λογική. Και αυτό είναι κάτι που δεν αντέχεται. 

Προκαλεί αμηχανία και εκνευρισμό στους μιντιακούς ταλιμπάν του Μνημονίου, που αναμασούν τους καλοδουλεμένους εκβιασμούς («Μνημόνιο ή χρεοκοπία»), ο καθένας με τον τρόπο του. Αλλοι με «απλοϊκή αυθάδεια» και άλλοι με εισαγγελικό οίστρο.

Εκείνο που μονίμως τους διαφεύγει είναι το τραγικό διαπραγματευτικό έλλειμμα της ελληνικής κυβέρνησης: αντί να «εκβιάσει» με την απειλή της πτώχευσης, ζητώντας αναδιάρθρωση του χρέους (χρονική επιμήκυνση κατ' αρχάς) και δάνειο με λογικό επιτόκιο, ο κ. Παπανδρέου καταβαράθρωνε δημοσία τη χώρα του («είμαστε στο όριο της πτώχευσης»).

Και -σα να βγήκε από καουμπόικη ταινία- έβγαζε πιστόλια πάνω στο τραπέζι, την ώρα που τον γάζωναν τα πολυβόλα των αγορών και των εταίρων... Δυνατότητες υπήρχαν: η απειλή της πτώχευσης θα δημιουργούσε κλυδωνισμούς για το ευρώ και μεγάλες απώλειες για τις τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας.


Πολιτική βούληση δεν υπήρχε.
Ούτε ηγέτης να την εκφράσει πειστικά και αποτελεσματικά...

Και οποία ειρωνεία: Ο,τι δεν έπραξε ο σοσιαλιστής Γ. Παπανδρέου το έκανε ο δεξιός Ορμπαν: Απέρριψε τις αξιώσεις του ΔΝΤ για νέες περικοπές δημοσίων δαπανών, αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Επέβαλε για τρία χρόνια έκτακτη εισφορά στις τράπεζες, εξοργίζοντας τραπεζίτες και ΔΝΤ, που «έκοψε» την τελευταία δόση του δανείου προς την Ουγγαρία.

Ομως η οργή του γνωστού κατεστημένου δεν κράτησε πολύ: η χώρα βγήκε στις αγορές και -όπως σημειώνει στην «Καθημερινή» ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου- «εξασφάλισε εύκολα τον δανεισμό της με λογικά επιτόκια»... Αν οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της Ελλάδος και της Ισπανίας είχαν αντισταθεί στις ηγεσίες της Ενωσης και του ΔΝΤ «θα απολάμβαναν και αυτές ευρείας λαϊκής στήριξης», έγραψε ένας αρθρογράφος της «Γκάρντιαν»...

Κόλαφος ασφαλώς για τους σοσιαλιστές του Νότου, η συμπεριφορά ενός απείθαρχου Δεξιού, που θεωρείται «μαύρο πρόβατο». Αλλά έχει την τιμή να μην είναι δεδομένος...                         ΠΗΓΗ:ellinikoforum.blogspot.com

Κρανιδιώτης κατά λούληδων


Το «Δίκτυο 21» κι οι πραματευτές της ήττας*
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Προ ολίγων ημερών ο κ. Γιάννης Λούλης με δηλώσεις του στο «Κανάλι 1» του Πειραιά επιτέθηκε στην Ν.Δ., τον Πρόεδρο της, κ. Σαμαρά και στο «Δίκτυο 21», υπερασπιζόμενος παράλληλα τις θεωρίες του περί «μεσαίου χώρου».
«Το κόμμα σήμερα είναι πιο δεξιό και λαϊκίστικο παρά ποτέ», επεσήμανε (Κανάλι 1), εξηγώντας ότι «στη θέση του ”οδηγού” της Ν.Δ. βρίσκονται στελέχη της Πολιτικής Ανοιξης, ενός εθνικιστικού λαϊκού κόμματος, και το Δίκτυο 21, που είναι ακραία εθνικιστική οργάνωση».
Είναι φανερό λοιπόν ότι τα εξαπτέρυγα της Κυβέρνησης του Μνημονίου έχουν και τα «παπαδάκια» τους, που τα κρατούν. Ο κ. Λούλης εκτός από πραματευτής της θεωρίας της ήττας, της σαπουνόφουσκας του ανύπαρκτου «μεσαίου χώρου», εμφανίζεται από καιρού εις καιρόν για να υπερασπιστεί τον δύσοσμο πεπιεσμένο αέρα που «πούλαγε» στην παράταξη και κυρίως για να κουνήσει την ισχνή γροθιά του στον Αντώνη Σαμαρά από τα βάθη της σκοπιμότητας.
Απέναντι στον μαϊμού «μεσαίο χώρο» με τον οποίο βιοπορίστηκαν διάφοροι για μερικά χρόνια, υπάρχει βέβαια το Αληθινό Κέντρο, το Κέντρο της Ιστορίας, κάστρο του αληθινού Πατριωτισμού και της Δημοκρατίας.
Θα συνιστούσα στον κ. Λούλη να σταθεί σεμνά μπροστά στον συμμαχητή του Κίτσου Μαλτέζου και γραμματέα του Μαύρου Καβαλάρη, τον Σάκη Πεπονή, ή τον Παναγιώτη Κρητικό για να του αφηγηθούν την Ιστορία του Αληθινού Κέντρου, από το οποίο δεν θα τολμούσε ούτε απ’ έξω να περάσει και να δει την διαφορά του από το παραμύθι που αφηγείται στους φίλους του στο Κολωνάκι ή που το πασάρει στους πελάτες του και που οδήγησε την παράταξη στην αποϊδεολογικοποίηση και στην ήττα. Να διαβάσει έστω λίγο Ευάγγελο Αβέρωφ, τον Γέρο ή το μνημειώδες έργο του Σέφη Αναστασάκου «Ο Πλαστήρας και η εποχή του», για να θυμηθεί αυτά που παριστάνει ότι δεν ξέρει, για να μάθει ότι η αληθινή Δεξιά και το αληθινό Κέντρο, μετά το λυμένο πολιτειακό, ελάχιστες διαφορές έχουν αλλά και καμμία σχέση με τα εφευρήματα δημοσκόπων και δημοκόπων. Ακόμη και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, αν ρωτήσει κατ’ ιδίαν, πιστεύω ότι ο χαλκέντερος πρώην υπαρχηγός του Γέρου, θα κλείσει πόρτες και παράθυρα, θα τον χτυπήσει φιλικά στον ώμο και θα του πει: «Γιαννάκη, μεταξύ μας τώρα, αυτό που πουλάς, δεν υπάρχει».   Καμμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, αφού το «πούλαγε» και τ’ «αγοράσανε», δεν φταίει αυτός. Είναι όμως πρόκληση να κουνάει το δαχτυλάκι του. Αν η Ήττα του Οκτωβρίου ήταν μετοχική εταιρεία, τότε ο Λούλης και οι συν αυτώ έχουν το πλειοψηφικό πακέτο. Ο κ. Λούλης βέβαια, είναι αυτός που πριν ακόμη ο Κ. Καραμανλής και η Ν.Δ. κερδίσουν κατά κράτος την μάχη της εξουσίας το 2004 αποκαλούσε την Ν.Δ. «φθαρμένο προϊόν». Οποία οξυδέρκεια…
Βέβαια στην προσπάθεια του να βρει λίγη σκιά στον θερινό καύσωνα κάτω από τον ίσκιο των εξαπτέρυγων της Κυβέρνησης  του Μνημονίου, που τρώει συντάξεις κι ανθρώπους, εκτρέπεται. Δεν επιτίθεται μόνο στην παράταξη και τον για πρώτη φορά εκλεγμένο από το Λαό ηγέτη της, τον Αντώνη Σαμαρά αλλά επιτίθεται και κατά του «Δικτύου 21» με την παλιά ρετσέτα περί «ακραίου εθνικισμού». Δεν του περνάει φαίνεται από το μυαλό ότι οι πολίτες θα αναζητήσουν τα πραγματικά κείμενα, την διακήρυξη και τις αρχές του «Δικτύου 21» (www.diktyo21.gr), υπόδειγμα πατριωτικού και δημοκρατικού λόγου, και θα δουν ποιες είναι οι ιδέες και ποια τα πρόσωπα, ελεύθεροι κι ανεξάρτητοι πολίτες και θα καταλάβουν πολύ καλά τι ακριβώς κάνει ο κ. Λούλης, ποια η σχέση του με την αξιοπιστία και την ευθύτητα και πόσο «πονάει» την παράταξη.
Λοιπόν, θα σας πω τι είναι το «Δίκτυο 21» και γιατί ο κ. Λούλης και οι μοναχικές φίλες του δεν μας αγαπάνε. Είναι ένα σωματείο, ένας όμιλος πατριωτικού – δημοκρατικού προβληματισμού. Στις τάξεις μας δεν υπάρχουν ανεπάγγελτοι, αστράτευτοι, ταβλαδόροι του Κολωνακίου. Δεν έχει καμμία περιουσία και δεν πήρε ποτέ χορηγίες από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς, όπως οι ποικιλώνυμες αμαρτωλές ΜΚΟ. Τα ελάχιστα έξοδα του, ήτοι η ιστοσελίδα του, και οι καφέδες των πάντα ανοικτών συνεδριάσεων του Δ.Σ., καλύπτονται ρεφενέ από τα μέλη. Κύριο μέλημα μας η αποενοχοποίηση του Πατριωτισμού, η προβολή των θέσεων που υπερασπίζουν τα Εθνικά Συμφέροντα και την συλλογική ασφάλεια του Ελληνισμού απ’ άκρου εις άκρον και η αυτονόητη ταύτιση του Πατριωτισμού με την Δημοκρατία. Χώρος δράσης μας κυρίως ο χώρος του μέλλοντος, το διαδίκτυο.
Το «Δίκτυο 21» με τα κείμενα και τις πρωτοβουλίες των μελών και φίλων του στήριξε τον Κώστα Καραμανλή και την Ν.Δ. σε όλες τις μεγάλες πολιτικές του, όταν ο κ. Λούλης την αποκαλούσε «φθαρμένο προϊόν» και επανειλημμένα στηλιτεύσαμε την θεωρία της ήττας, τις τρίχες του «μεσαίου χώρου». Πριν από τις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου, όταν άλλοι και άλλες  απεργάζονταν την ήττα του Κώστα Καραμανλή ή την περίμεναν με αδημονία, εμείς ενυπόγραφα και με σειρά κειμένων μας υποστηρίξαμε την αδήριτη εθνική ανάγκη υπερψήφισης της Ν.Δ. και του Κώστα Καραμανλή, χωρίς αν, προϋποθέσεις και μεμψιμοιρίες. Όταν άλλοι χαιρέκακα  ετοιμάζανε, μάταια, τις βαλίτσες τους για την προεδρία του κόμματος, εμείς στηρίζαμε τον αρχηγό της και την παράταξη ενυπόγραφα κι έμπρακτα, όχι μόνο με την ψήφο μας αλλά και με μαχητικά κείμενα. Μπορείτε να υποθέσετε τι ψήφισαν όσοι εύχονταν την ήττα.
Το 1999, με αφορμή την υπόθεση Οτσαλάν, το «Δίκτυο 21» στα πλαίσια μιας συκοφαντικής εκστρατείας παραπλάνησης από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δέχθηκε μια πρωτοφανή οργανωμένη επίθεση, διότι ο γράφων διετέλεσε συνήγορος υπεράσπισης του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλλάχ Οτσαλάν και είπε δημόσια τι συνέβη στο άγος του Ναϊρόμπι που κλυδώνισε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Μια σειρά άρθρων στην εφημερίδα «Εξουσία» εναντίον του σωματείου μας γράφτηκαν από τον κ. Μανώλη Βασιλάκη, συγγραφέα βιβλίου κατά του Μιλτιάδη Έβερτ («Άπαντα Έβερτ»), πριν τις εκλογές του 1996, ενώ η Ν.Δ. έδινε εκλογική μάχη αλλά αργότερα και κατά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου («Η Μάστιγα του Θεού»), ο οποίος μας επετέθη και από το κρατικό ραδιόφωνο.
Σημειωτέον ότι ο κ. Βασιλάκης, εκτός από παλαιός συνεργάτης γνωστού ιδρύματος και άλλα πολλά, με την 6894/Ζ/1034/13.3.2001 κοινή απόφαση του Υπουργού Παιδείας και του Υπουργού Τύπου είχε αποσπαστεί στο Πολιτικό Γραφείο του τότε Υπουργού Τύπου κ. Ρέππα, μετά τις εναντίον μας επιθέσεις και τις πρώτες αστικές καταδίκες. Πολυτάλαντος και περιζήτητος.
Καταδικάσθηκε στη συνέχεια αμετάκλητα από τα αστικά Δικαστήρια για συκοφαντική δυσφήμηση σε αγωγές που του άσκησα για λογαριασμό του σωματείου μας, του  νυν Προέδρου της Ν.Δ., κ. Αντώνη Σαμαρά, εμού και άλλων, μας έδωσε δε την ακόλουθη δήλωση, που δημοσιεύθηκε στον Τύπο και το διαδίκτυο και την οποία χρησιμοποίησα και ενώπιον του Εφετείου και του Αρείου Πάγου, στην οποία μεταξύ άλλων λέει:
«Με τα δημοσιεύματα και τις δηλώσεις μου αυτές επετράπη δυστυχώς να αιωρούνται απαράδεκτες και αδικαιολόγητες από τα πραγματικά γεγονότα αμφισβητήσεις για την ακεραιότητα του χαρακτήρα, τον πατριωτισμό, την κοινωνική, πολιτική και επαγγελματική εντιμότητα και αξία του, ενώ συχνά στα άρθρα μου και στην παραπανω συνέντευξη μου στο Α΄Πρόγραμμα χρησιμοποίησα ύβρεις, όπως ” παρακρατικός”, ” φωνασκούντες κακούργοι των media”, ¨νευροπαθείς ψευδοπατριώτες’ κ.α., που αδίκησαν και πρόσβαλαν τον κ. Κρανιδιώτη, ενώ αναφέρθηκα σε γεγονότα που ήταν αναληθή ή ενέπλεξα τον κ. Κρανιδιώτη σε επιλήψιμες δραστηριότητες και ενέργειες , με τις οποίες ουδεμία σχέση είχε.
Εκανα επίσης τις εν λόγω δημοσιεύσεις και δηλώσεις, μεσούσης της υπόθεσης Οτσαλάν, μετέχοντας σε ένα πολιτικό παιχνίδι παραπληροφόρησης και δημιουργίας αποδιοπομπαίων τράγων, που δημιουργήθηκε από κατευθυνόμενες και ψευδείς ” πληροφορίες “, τους διακινητές των οποίων κωλύομαι ν΄αποκαλύψω για ευνοήτους λόγους, αλλά και καλυπτόμενος από το δημοσιογραφικό απόρρητο.
Δηλώνω λοιπόν ότι τιμώ και σέβομαι τον κ. Φ. Κρανιδιώτη ως άνθρωπο, ως ενεργό πολίτη και ως επαγγελματία δικηγόρο και του ζητώ συγγνώμη για τις προσβολές και τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς και τους συκοφαντικούς ισχυρισμούς που του απηύθυνα με τα άρθρα μου, τις δηλώσεις μου και την ραδιοφωνική μου συνέντευξη.
Τα αυτά ισχύουν και για το σωματείο ” Κεντρική Ομάδα 21-Δίκτυο 21- Κίνηση Πατριωτικής Αφύπνισης”‘ καθώς και για τους κ.κ. Αντώνη Σαμαρά, Ευάγγελο Τσίρκα και Χριστόδουλο Γιαλλουρίδη, τους οποίους επίσης σέβομαι και τιμώ για την εντιμότητα, την σοβαρότητα και τον πατριωτισμό τους.
Ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκα από τους αρχιτέκτονες αυτής της εκστρατείας λάσπης με τις κατευθυνόμενες ψευδείς ” πληροφορίες ” με το συκοφαντικό περιεχόμενο, στην οποία δυστυχώς δέχθηκα να συμμετάσχω τυφλωμένος από την πολιτική μου πίστη σε αυτούς, με εξέθεσε ανεπανόρθωτα και με υπέβαλε σε μία δικαστική περιπέτεια, στην πορεία της οποίας οι ” φίλοι ” μου, αφού υπέθαλψαν τα παραπάνω, με εγκατέλειψαν.
Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2001
Μανώλης Βασιλάκης».

Αφιερώνουμε την εν λόγω δήλωση στους καινούργιους επίδοξους υβριστές μας και αφήνουμε τα συμπεράσματα για το ποιους εννοεί ως «αρχιτέκτονες της εκστρατείας λάσπης» ο κ. Βασιλάκης στους ελεύθερα σκεπτόμενους αναγνώστες.
Για τα ψεύδη  που διακινήθηκαν περί  «εθνικιστικής οργάνωσης»,  «παρακράτους», «ακροδεξιάς» κλπ υποχρεώθηκαν και δημοσίευσαν ή μετέδωσαν επανορθώσεις οι εφημερίδες που ενεπλάκησαν και η ΕΡΑ της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ενώ καταβλήθηκαν δεκάδες εκατομμυρίων δραχμών σε αποζημιώσεις.
Ο Λαός μας γνωρίζει αυτό που δεν γνωρίζουν οι πλασιέ του «μεσαίου χώρου», ότι η προάσπιση της Ελευθερίας των Ελλήνων, της Δημοκρατίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδας,  δεν είναι σύνθημα «εθνικιστών», είναι συνταγματική επιταγή και καθήκον, παλλαϊκό αίτημα και η αληθινή Κεντροδεξιά της Ιστορίας πάντα τα υπερασπίσθηκε, σε αντίθεση με τους πάσης φύσεως δοσίλογους κι ολοκληρωτικούς και τους «λαγούς» τους. Γιατί ολοκληρωτικοί στη Δημοκρατία είναι κι αυτοί που διακινούν ψεύδη και ύβρεις για να ακυρώσουν τις απόψεις της πλειοψηφίας και καθυβρίζουν το πατριωτικό φρόνημα.
Καταλαβαίνω τον πόνο πολλών από την κινηματική εκλογή του Αντώνη Σαμαρά παρά την λυσσαλέα προσπάθεια κολλητών, συγκροτηματαρχών και χορηγών. Θα τους περάσει. Μια μέρα πάντως να πιάσουν θέση στην Βασιλίσσης Σοφίας για να τον δουν να περπατάει με την άρτι ορκισθείσα κυβέρνηση του από την Ηρώδου Αττικού στην Βουλή.
Θα προσθέσουμε και κάτι σημαντικό. Δυο κατηγορίες ανθρώπων ρητά και δια ροπάλου απαγορεύεται από το καταστατικό μας να γίνουν μέλη του «Δικτύου 21»: όσοι αμφισβητούν το δημοκρατικό πολίτευμα, δηλαδή οι πάσης φύσεως ολοκληρωτικοί κι όσοι έχουν ανθελληνική δράση ή προπαγανδίζουν ανθελληνικές θέσεις. Ορισμένοι από τους επικριτές μας ανήκουν και στις δυο κατηγορίες.
Στηρίζουμε τον Αντώνη Σαμαρά, τον επόμενο Πρωθυπουργό της χώρας. Γιατί ο Δημοκρατικός Πατριωτισμός του Αντώνη Σαμαρά, φυσική ιστορική συνέχεια του Αληθινού Κέντρου, αφορά την συντριπτική πλειοψηφία του Λαού, από τη μια άκρη της παράταξης μας, ως την καρδιά του ΠΑΣΟΚ και μέρους της Αριστεράς, ενώ ο ανύπαρκτος και νεφελώδης «μεσαίος χώρος» δεν αφορά, παρά όσους βιοπορίσθηκαν με αυτόν ή θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το γκρίζο φαντασιακό νεφέλωμα, ως προπέτασμα καπνού για την άμεση συνέργεια με την Κυβέρνηση του Μνημονίου, για την υποταγή στην νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα του ΠΑΣΟΚ και των εξαπτέρυγων του. Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε. Η θέση μας είναι με τον Λαό και την φυσική Ηγεσία του.
* Δημοσιεύεται στον σημερινό «Ελεύθερο Τύπο»                                                                               ΠΗΓΗ:www.antinews.gr