Αυστρία:Τρέξτε οι Έλληνες ξεπουλάνε τα σπίτια τους–Τσάμπα είναι!

Εξυμνώντας τις ομορφιές της Ελλάδας, «όπου οι τιμές έχουν υποχωρήσει σημαντικά και υπάρχουν πραγματικές ευκαιρίες που υπόσχονται ήλιο, παραλία και θάλασσα σε ευνοϊκές τιμές», αυστριακή εταιρεία έρευνας της τουριστικής αγοράς παροτρύνει τους Αυστριακούς να αγοράσουν εξοχική κατοικία στην Ελλάδα, κάνοντας συγχρόνως μια καλή επένδυση, όπως τονίζεται σε σημερινή ανακοίνωσή της που κυκλοφόρησε μέσω του Αυστριακού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΡΑ).
Στην ανακοίνωση επισημαίνεται πως οι τιμές για εξοχικά διαμερίσματα και κατοικίες στην Ελλάδα βρίσκονται πολύ χαμηλά και ήδη με 80.000 ευρώ μπορεί κάποιος να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του για ιδιόκτητο ακίνητο στην αγαπημένη χώρα των διακοπών του, θα πρέπει όμως να είναι προσεκτικός κατά την αγορά και να ενημερωθεί ως προς το ισχύον νομικό πλαίσιο, αν και δεν υπάρχουν περιπλοκές, όπως σημειώνεται, καθώς η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ιδιαίτερα προβάλλονται τα πλεονεκτήματα αγοράς εξοχικής κατοικίας στην Κρήτη, που προσφέρεται για κάτι τέτοιο καθώς είναι «ο απόλυτος προορισμός για διακοπές στη Μεσόγειο» και ολοένα και περισσότεροι από τους λάτρεις της Ελλάδας επενδύουν με την αγορά κατοικίας στο συγκεκριμένο νησί, όπου η προσφορά σε τέτοια ακίνητα είναι τεράστια.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Ελλάδα χρειάζεται χρήματα, προπάντων από φορολογικά έσοδα, καθώς δεν έχει ακόμη ξεπεραστεί η οικονομική κρίση και ως εκ τούτου τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για την αγορά ενός ακινήτου, εξοικονομώντας μέχρι και 25% της τιμής, την οποία με διαπραγμάτευση μπορεί να μειώσει ακόμη περισσότερο.
Όπως αναφέρεται σχετικά, ήδη με 125.000 ευρώ μπορεί κάποιος να αποκτήσει στα βόρεια της Κρήτης άνετο διαμέρισμα 60 τετραγωνικών μέτρων με θέα στη θάλασσα και πισίνα, ενώ για ένα διαμέρισμα 40 τετραγωνικών μέτρων στη Νότια Κρήτη θα πληρώσει μόνον 100.000 ευρώ και στις τιμές αυτές συμπεριλαμβάνονται, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, όλα τα τέλη, οι φόροι για τη μεταβίβαση και η αμοιβή του δικηγόρου.


ΠΗΓΗ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΝΤΕΡΗΣ: Από τον μύθο στην απαξίωση και τη... δικαίωση

Πέρασαν 11 χρόνια από την ημέρα που ο Κώστας Κεντέρης κατακτούσε το Χρυσό Μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, κάτι που τον έκανε τον μόνο αθλητή με Χρυσά σε τρεις μεγάλες διοργανώσεις. Το ReddeR θυμάται και... θυμίζει τις ημέρες δόξας του Ολυμπιονίκη από τη Μυτιλήνη (που άνηκε στον Ολυμπιακό) αλλά... και την επίθεση που του έγινε με αφορμή το 2004 και την στήριξη που δεν του παρείχε η ελληνική Πολιτεία.

Το όνομα του Κώστα Κεντέρη αποτελεί πλέον ταμπού για τους περισσότερους Έλληνες αθλητικογράφους. Ο λόγος; Το ατύχημα, η τιμωρία, τα σενάρια… Όλα αυτά θυμίζουν στους Έλληνες την πληγή που τους άνοιξε το περιστατικό του 2004, όταν μία ολόκληρη χώρα έμενε με το στόμα ανοικτό στο άκουσμα της είδησης του αποκλεισμού τόσο του Κώστα Κεντέρη αλλά και της Κατερίνας Θάνου από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Το ReddeR με αφορμή την επέτειο του Χρυσού Μεταλλίου του Μυτιληνιού στο Ευρωπαϊκό του 2002, παρουσιάζει την τεράστια καριέρα του Κώστα Κεντέρη.

Τα πρώτα χρόνια…
Ο Κώστας Κεντέρης γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου του 1973 στην Μυτιλήνη. Τα πρώτα του βήματα στον αθλητισμό τα έκανε στην ηλικία των 10 ετών, όταν και ασχολήθηκε με το άλμα εις μήκος, στο οποίο και πέτυχε τις πρώτες του διακρίσεις κατά τη διάρκεια σχολικών αγώνων. Κάπου εκεί, ο πρώτος του προπονητής, Γρηγόρης Κοντός τον προέτρεψε να εγκαταλείψει το μήκος και να στραφεί στα 200 και 400 μέτρα, όπου και υπήρχε περίπτωση να κάνει μεγάλη καριέρα λόγω του ταλέντου του. Η στροφή αυτή στην πορεία του, δικαίωσε τον μικρό τότε Κεντέρη, καθώς σε Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα κατέκτησε την πρώτη θέση με χρόνο 47,79!

Στα 19 του χρόνια, ο Κώστας Κεντέρης μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές και… γνωρίστηκε με τον Πλούταρχο Σαρασλανίδη, τον προπονητή που βοήθησε τη Βούλα Πατουλίδου να φτάσει στην επιτυχία της Βαρκελώνης το 1992. Έναν χρόνο αργότερα, ο Κεντέρης κατάφερνε να σπάσει το πανελλήνιο ρεκόρ, με χρόνο 45,70 στους Μεσογειακούς Αγώνες, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.

Οι τραυματισμοί…
Ο Κώστας Κεντέρης από εκείνο το σημείο και μετά έγινε ένα από τα δυνατά ονόματα του ελληνικού στίβου, ωστόσο κάποιοι τραυματισμοί ήρθαν να… εμποδίσουν την εξέλιξή του. Ή τουλάχιστον αυτό είχαμε καταλάβει αρχικά… Το κακό ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1994, όταν κατά τη διάρκεια αγώνων κλειστού στίβου υπέστη θλάση κοιλιακών προσαγωγών.

Μετά από έναν κυκεώνα προβλημάτων, ο Κεντέρης κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημά του μετά από περίπου τέσσερα χρόνια. Έτσι λοιπόν χρειάστηκε να φτάσει στο 1998 για να σιγουρευτεί για το ότι έχει ξεπεράσει πλήρως το πρόβλημα τραυματισμού του, χάνοντας σημαντικά χρόνια καριέρας. Η «λύτρωση» αυτή όμως, δεν ήρθε μόνη της, καθώς «χάρισε» στον Κεντέρη ένα ανατομικό πρόβλημα. Ο Κεντέρης το 1998 διαπίστωσε πως λόγω του προβλήματος που μόλις είχε ξεπεράσει έκανε το δεξί του πόδι πιο κοντό κατά 1,5 χιλιοστό από το αριστερό. Αυτό, επιβάρυνε τη δεξιά πλευρά του σώματός του, κάτι που τον εμπόδιζε στο τρέξιμό του.

Τη λύση σε αυτό το σημείο ήρθε να δώσει ο Χρήστος Καρβουνίδης. Ο γνωστός φυσιοθεραπευτής φρόντισε να βάλει ένα πάτο στο παπούτσι του Κώστα Κεντέρη, ισορροπώντας έτσι το σώμα του Έλληνα σπρίντερ και δίνοντας τη σημαντική λύση που θα του έδινε... φτερά. Το 1999 είναι το έτος… ορόσημο για τον Κεντέρη, καθώς αλλάζει προπονητή και πηγαίνει πλέον στα χέρια του Χρήστου Τζέκου.

Ο Ολυμπιακός και… το γούρι
Ο Κώστας Κεντέρης πήρε τη μεγάλη απόφαση και… είπε το μεγάλο ναι στην πρόταση που του έγινε από τον Ολυμπιακό το 2000. Έτσι λοιπόν, ο Μυτιληνιός σπρίντερ από την Άνοιξη του 2000 άνηκε στον σύλλογο του Πειραιά. Τίποτα όμως δεν προϊδέαζε κανέναν για αυτό που θα ακολουθούσε στο πολύ άμεσο –τότε- μέλλον.

Φτάνουμε λοιπόν στις 28 Σεπτεμβρίου του 2000… Ο Κώστας Κεντέρης έχει κάνει την έκπληξη και έχει αλλάξει αγώνισμα, με αποτέλεσμα να τρέχει πλέον στα 200 μέτρα. Ο Έλληνας σπρίντερ έχει καταφέρει να προκριθεί στον τελικό των 200 μέτρων των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ, έχοντας ως αντιπάλους τεράστια ονόματα, όπως ο Άτο Μπόλτον. Απόλυτο αουτσάιντερ ο Κεντέρης εκείνη τη στιγμή, έβλεπε τους αντιπάλους του να ερίζουν για το ποιος θα ήταν εκείνος που θα διαδεχόταν τον Μάικλ Τζόνσον (ναι, τον «πάπια») στην κορυφή, ωστόσο καθόταν… αμίλητος. Συγκεντρωμένος.

Ο πυροβολισμός ακούστηκε και άπαντες έφυγαν… Ο Κεντέρης έκανε εξαιρετική εκκίνηση, με αποτέλεσμα στα πρώτα 100 μέτρα να βρίσκεται στην πέμπτη θέση. Όλα όμως άλλαξαν στη συνέχεια, καθώς στο δεύτερο μισό της κούρσας, ο Κεντέρης ξεκίνησε την αντεπίθεσή του. Ανέβηκε, πέρασε τους πάντες και πραγματοποίησε την μεγαλύτερη έκπληξη των αγώνων. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλάζοντας για πάντα το status quo στο αγώνισμα.

Μετά την κούρσα, ο εκστασιασμένος Κώστας Κεντέρης, δήλωνε: «Από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στο Σίδνεϊ, πίστευα ότι κανείς δεν είναι καλύτερος από μένα. Πέρσι στη Σεβίλλη είχα δει τον Μορίς Γκρίν και κατάλαβα ότι δεν υστερούσα σε προσόντα. Τώρα ήταν η σειρά μου. Είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου. Στα τελευταία μέτρα δεν θυμάμαι αν σήκωσα τα χέρια μου αλλά ήξερα ότι το χρυσό μετάλλιο είναι δικό μου. Στον αγώνα δεν φοβήθηκα κανέναν, μπήκα και πάλεψα σε όλες τις κούρσες. Άλλωστε αυτό ήταν και το πλάνο μου, να βελτιώνομαι από κούρσα σε κούρσα μέχρι τον τελικό. Αφιερώνω τη νίκη μου στην Ελλάδα και αν είναι δυνατόν, το χρυσό μου μετάλλιο να αποτελέσει μικρό βάλσαμο στον πόνο όσων έχασαν τους ανθρώπους τους στο ναυάγιο (σ.σ. του Εξπρές Σάμινα). Ευχαριστώ τον Θεό».


Οι ύμνοι της Ελλάδας
Στην Ελλάδα, όπως είναι λογικό, ο Κώστας Κεντέρης δέχθηκε την απόλυτη αποθέωση. Ο Έλληνας Ολυμπιονίκης, είδε την πολιτική, αθλητική και θρησκευτική ηγεσία να υποκλίνονται στα πόδια του (όπως και στα πόδια όλων των αθλητών μας που κατέκτησαν μετάλλια), ενώ το όνομά του δόθηκε και σε δύο πλοία που διέσχιζαν το Αιγαίο! Άπαντες έδιναν… αγώνα για να βγάλουν μια φωτογραφία μαζί του. Ήταν οι στιγμές δόξας του Κεντέρη. Πέρα από αυτό όμως, ο Κεντέρης συνέχιζε να πρωταγωνιστεί στην Ελλάδα, παίρνοντας τη μία νίκη μετά την άλλη.

Η κατάταξη του τελικού:
1. Κώστας Κεντέρης (Ελλάδα) 20.09
2. Ντάρεν Κάμπελ (Ην. Βασίλειο) 20.14
3. Άτο Μπόλτον (Τρίνιταντ Τομπάκο) 20.20
4. Ομπαντέλε Τόμσον (Μπαρμπέιντος) 20.20
5. Κρίστιαν Μάλκομ (Ην. Βασίλειο) 20.23
6. Κλαουντινέι Ντα Σίλβα (Βραζιλία) 20.28
7. Κόμπι Μίλερ (ΗΠΑ) 20.35
8. Τζον Καπέλ (ΗΠΑ) 20.49

Η ενόχληση των… άλλων

Το μεγάλο πάρτι του Κεντέρη στους Ολυμπιακούς Αγώνες όμως και η μη επιθυμία του να δίνει διεθνείς αγώνες δεν άρεσαν στους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους. Έτσι λοιπόν μέσα σε ένα χρόνο ο Κεντέρης πέρασε από πολλούς ελέγχους, ενώ άρθρα που φωτογράφιζαν τον Έλληνα πρωταθλητή αναφορικά με χρήση παράνομων ουσιών έδιναν και έπαιρναν, παρά το ότι όλοι του οι έλεγχοι ήταν κάτι παραπάνω από καθαροί. Από πού «έβγαιναν» όμως όλα αυτά; Ο Κεντέρης είχε κερδίσει τους πάντες στο παιχνίδι τους και έβαζε δικούς του όρους και αυτό ήταν κάτι που κανείς δεν είχε σκοπό να συγχωρήσει ή να αφήσει να περάσει έτσι! Μοιραία λοιπόν ο Κεντέρης έβλεπε όλο τον πλανήτη να τον «πυροβολεί».

Ποιοι όμως ήταν οι λόγοι για τους οποίους ο Κεντέρης απέλεξε την τακτική αυτή για την καριέρα του; Ο Χρυσός Ολυμπιονίκης του 2000, ήταν σαφής με δηλώσεις του στο Status: «Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος είναι ότι εάν εγώ έμπαινα στη λογική των διαρκών μίτινγκ, τα χρηματικά ποσά που θα αποκόμιζα θα ήταν πολύ μεγαλύτερα απ’ό,τι παίρνοντας μέρος μόνο σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή μια Ολυμπιάδα. Γιατί λοιπόν δεν το έκανα αφού με συνέφερε οικονομικά; Διότι καλώς ή κακώς, η πρώτη μου μεγάλη επιτυχία ήλθε σε ώριμη αθλητική ηλικία, στα 28 μου. Για εμένα μεγάλος αθλητής είναι ο αθλητής που έχει διάρκεια. Επρεπε λοιπόν να φανώ προσεκτικός, να μην ‘’καώ’’, ούτε σωματικά ούτε ψυχολογικά, να μην ‘’την ψωνίσω’’ δηλαδή. Από αυτή την άποψη, ήμουν τυχερός που διακρίθηκα στα 28 μου, ύστερα από πολλά προβλήματα που με είχαν μάθει ήδη να εκτιμώ τις νίκες».

Πάρτι και στο Παγκόσμιο…

Επόμενη μεγάλη διοργάνωση για τον Κώστα Κεντέρη, ήταν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, το 2001 στο Έντμοντον. Ο Έλληνας σπρίντερ ήταν για μία ακόμη φορά επιβλητικός και δεν δυσκολεύτηκε να σαρώσει τους πάντες στο πέρασμά του. Έτσι, με χρόνο 20.04 κατέκτησε το Χρυσό Μετάλλιο, επιβεβαιώνοντας την αλλαγή σκυτάλης στα 200 μέτρα και την απόλυτη κυριαρχία της Ελλάδας στον τομέα, καθώς παράλληλα με εκείνον, εξαιρετικές επιδόσεις πραγματοποιούσε και η Κατερίνα Θάνου. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πως η νέα αυτή επιτυχία του Κώστα Κεντέρη έκανε τους πάντες στην ελληνική Πολιτεία να υποκλιθούν για μία ακόμη φορά…

Η κατάταξη του τελικού:

1. Κώστας Κεντέρης (Ελλάδα) 20.04

2. Κρίστοφερ Ουίλιαμς (Τζαμάικα) 20.20

3. Κιμ Κόλινς (Σεντ Κιτς & Νέβις) 20.20

4. Σον Κρόφορντ (ΗΠΑ) 20.20

5. Κρίστιαν Μάλκολμ (Βρετανία) 20.22

6. Στεφάν Μπάκλαντ (Αγ. Μαυρίκιος) 20.24

7. Κέβιν Λιτλ (ΗΠΑ) 20.25

8. Μάρλον Ντέβονις (Βρετανία) 20.38

 Το εκπληκτικό… τρεμπλ
Μετά από μία ακόμη χρονιά επιτυχιών, ο Κώστας Κεντέρης έφτασε στο 2003 και το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου. Ο Έλληνας σπρίντερ στις 9/8/2003 κατέκτησε ένα ακόμη χρυσό μετάλλιο, κάνοντας κάτι που κανείς μέχρι τότε δεν είχε καταφέρει… Να έχει στην συλλογή του τρία χρυσά μετάλλια σε τρεις σερί μεγάλες διοργανώσεις, ενδεικτικό του μεγαλείου του. Βέβαια, δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε πως ο διεθνής Τύπος (ναι, αυτός που… είδε όλο τον στίβο να πιάνεται ντοπέ εφέτος και δεν έγραψε ούτε τα μισά…) συνέχισε να επιτίθεται στον Κώστα Κεντέρη!

Η κατάταξη του τελικού:
1. Κώστας Κεντέρης (Ελλάδα) 19.85
2. Φράνσις Ομπικβέλου (Πορτογαλία) 20.21
3. Μαρλόν Ντεβόνις (Ην. Βασίλειο) 20.24
4. Κρίστιαν Μάλκομ (Ην. Βασίλειο) 20.30
5. Μάρτσιν Γεντρουσίνσκι (Πολωνία) 20.31
6. Μάρκο Τοριέρι (Ιταλία) 20.68
7. Τρόι Ντάγκλας (Ολλανδία) 20.73
- Μάρτσιν Ουρμπάς (Πολωνία) Αποκλείστηκε

  Το 2004…
Φτάνουμε λοιπόν στο 2004. Το βρώμικο από κάθε άποψη 2004. Θύμα της όλης υπόθεσης, δεν ήταν άλλο από τον Κώστα Κεντέρη. Λίγες ημέρες πριν από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, την φλόγα των οποίων θα άναβε ο Κώστας Κεντέρης, η Ελλάδα σοκάρεται… Ο Έλληνας σπρίντερ και η Κατερίνα Θάνου τίθενται εκτός αγώνων, καθώς φέρονται να επιδίωξαν να μην περάσουν από έκτακτο έλεγχο ντόπινγκ.

Οι δύο αθλητές του Χρήστου Τζέκου, βρέθηκαν στο ΚΑΤ, μετά από ατύχημα που είχαν με μοτοσικλέτα, το οποίο αμφισβητήθηκε από πολλούς (όχι όμως από την ελληνική δικαιοσύνη), με αποτέλεσμα να μην ελεγχθούν μέχρι την ώρα που… έπρεπε από τους γιατρούς. Κανείς από την Παγκόσμια Ομοσπονδία δεν φάνηκε να… ζητά από τους γιατρούς του ΚΑΤ να κάνουν το απλό. Να πάρουν αίμα από τους δύο αθλητές για τον έλεγχο… Η διορία πέρασε, οι δύο αθλητές δεν εμφανίστηκαν για τον έλεγχο (και οι γιατροί της ομοσπονδίας επίσης) και έτσι… Κώστας Κεντέρης και Κατερίνα Θάνου πήραν ένα ακόμη non-show, το οποίο και παρέπεμπε σε τιμωρία!

Το τι ακολούθησε;  Όλοι όσοι υμνούσαν τον Κώστα Κεντέρη και την Κατερίνα Θάνου ξαφνικά έβγαζαν χολή από το στόμα τους. Μεγαλοδημοσιογράφοι, πολιτικοί, παρουσιαστές και πολλοί άλλοι ξέχασαν τα πάντα και πυροβολούσαν τους δύο αθλητές, χωρίς καν να αναφέρουν το πραγματικό ρεπορτάζ! Μια ντροπή για την ελληνική δημοσιογραφία είχε μόλις πραγματοποιηθεί. Άπαντες δίκασαν και καταδίκασαν τον Κεντέρη, χωρίς καν να αναφέρουν τα ελαφρυντικά. Χωρίς να μιλήσουν για τη στάση των παραγόντων ή τον ρόλο που έπρεπε και δεν έπαιξε η Ομοσπονδία Στίβου ή ακόμη και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή.

Ο ίδιος ο Κεντέρης, λίγα χρόνια μετά, μίλησε για την δύσκολη εκείνη περίοδο: «Ο Θεός επέτρεψε να γίνει. Το μόνο που ξέρω είναι ότι χαμένος βγήκα εγώ που δεν αγωνίστηκα. Βρέθηκα στην πυρά μιας μιντιακής ιεράς εξέτασης. Δεν αναφέρομαι στο πώς και το γιατί. Εγιναν λάθη από όλες τις πλευρές. Το μόνο που έχω να προσθέσω για το 2004 είναι το συμπέρασμα πως εάν οι Ολυμπιακοί Αγώνες γίνονταν σε άλλη χώρα, δεν θα είχε δημιουργηθεί καν αυτό το θέμα. Αποδείχθηκε πως έγιναν λάθος χειρισμοί από κάποιους».

Μετά από χρόνια «κυνηγητού» Κεντέρης και Θάνου, μη έχοντας υποστήριξη από κάπου, αναγκάστηκαν να έρθουν σε συμβιβασμό με τα δικαστήρια, κάτι που τους κράτησε εκτός δράσης για αρκετά χρόνια. Ο Κώστας Κεντέρης αν και είχε δικαίωμα επιστροφής το 2006, δεν γύρισε στους στίβους, τελειώνοντας έτσι άδοξα την τεράστια καριέρα του.

Το… εντυπωσιακό της υπόθεσης; Στον τελικό των 200 μέτρων των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, το ελληνικό κοινό έδειξε ξεκάθαρα πως ξέρει πώς να τιμάει τους μεγάλους αθλητές… Στήριξε τον Κεντέρη και αποδοκίμασε τους πάντες στην κούρσα.

  Μερικά χρόνια μετά, ο Κώστας Κεντέρης, με δηλώσεις του στο περιοδικό Status, νιώθοντας δικαιωμένος από την απόσυρση των κατηγοριών από την IAAF, τόνιζε: «Η δικαίωση είναι πάνω απ’όλα ηθική. Νομικά ισχύουν τα εξής: Μετά την εκδίκαση της υπόθεσης από την Ελληνική Ομοσπονδία, η οποία έβγαλε αθωωτική απόφαση, η Παγκόσμια Ομοσπονδία εφεσίβαλε αυτή την απόφαση και πήγε την υπόθεση στη Λοζάνη. Λίγο πριν βγει η ετυμηγορία, η Παγκόσμια Ομοσπονδία απέσυρε την έφεσή της. Είναι η πρώτη φορά που η IAAF, αποσύρει έφεση σε πρωτόδικη απόφαση. Στις 20 Νοεμβρίου, το CAS (τo αθλητικό δικαστήριο της Λοζάνης), έβαλε και τυπικά τη σφραγίδα του επικυρώνοντας την απόφαση με όλα τα δικαστικά έξοδα σε βάρος της IAAF».

Τι είπε όμως το 2006 ο ίδιος ο Κώστας Κεντέρης για την περιπέτειά του και το… αν κρατάει κακία σε όλους εκείνους που του επιτέθηκαν; «Δεν έχω τέτοια ανάγκη, γιατί δεν κρατάω κακία σε κανέναν. Οι περισσότεροι με κατηγόρησαν, εκείνη την περίοδο, αλλά δεν πειράζει. Καλή καρδιά», ανέφερε ο Κεντέρης, για να μιλήσει και για τον τελικό των 200 μέτρων Ανδρών των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας: «Ναι, τον είδα. Δεν κρύβω ότι, ξεκινώντας τη μέρα μου, δεν ήθελα να τον δω. Άνοιξα την τηλεόραση όταν με πήρε ένας φίλος μου και μου είπε ότι 80.000 χιλιάδες κόσμου φωνάζουν το όνομά μου. Τότε κατάλαβα ότι ο κόσμος έχει και κρίση και μνήμη».ΠΗΓΗ

BLOOMBERG «Καμία άλλη χώρα δεν έχει γνωρίσει τέτοια καταστροφή σε καιρό ειρήνης. Οι Έλληνες οι πιο ευέλικτοι εργαζόμενοι της Ευρώπης»

Το νεοφιλελεύθερο Bloomberg διαλύει το «success story» του Αντώνη Σαμαρά.

Time to Bet on a Greekovery?

By Matthew C. Klein

Jun 7, 2013  

This may not seem like the best time to invest in Greece. The economy has shrunk by more than one-fifth since 2008 and, if private forecasters surveyed by Bloomberg are correct, will see a cumulative decline of 25 percent over seven years -- a catastrophe no rich country has experienced in peacetime since the Great Depression.

On the other hand, as Baron Rothschild put it, the best buying opportunities present themselves "when there is blood in the streets." Those who purchased 30-year Greek government bonds last July (such as Dan Loeb's Third Point) have quadrupled their money. Greek share prices have doubled over the past 12 months.

Ώρα να στοιχηματίσετε σε ένα Greekovery;


Αυτή μάλλον δεν  φαίνεται σαν η καλύτερη στιγμή για να επενδύσετε στην Ελλάδα. Η οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερο από το ένα πέμπτο από το 2008 και, αν οι ιδιώτες forecasters που ρωτήθηκαν από το Bloomberg είναι σωστοί, θα δείτε μια σωρευτική μείωση του 25% πάνω για από επτά χρόνια - μια καταστροφή που καμίια πλούσια χώρα έχει γνωρίσει σε καιρό ειρήνης, από την Μεγάλη Ύφεση.



Από την άλλη πλευρά, όπως ο Baron Rothschild το έχει θέσει οι καλύτερες ευκαιρίες αγοράς παρουσιάζονται «όταν υπάρχει αίμα στους δρόμους». Αυτοί που αγόρασαν 30ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου τον περασμένο Ιούλιο (όπως το fund Third Point του Dan Loeb) έχουν τετραπλασιαστεί τα χρήματά τους. Οι τιμές των ελληνικών μετοχών έχουν διπλασιαστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών.





Και αυτά που διαβάσαμε ήταν μόνο η αρχή…. Το ότι το κερδοσκοπικό fund Third Point, εχει βγάλει 4 φορές τα λεφτά του παίζοντας με τα ελληνικά ομόλογα, το έχουμε ξαναγράψει. Να θυμίσουμε ότι το Third Point κυνηγάει πλέον, ότι αποκρατικοποίηση σκάσει μύτη. Με τα κέρδη που έβγαλε σορτάροντας ελληνικά ομόλογα.


Και διαβάζουμε παρακάτω.




Η αγορά εργασίας στην Ελλάδα είναι σήμερα η πιο ευέλικτη στη ζώνη του ευρώ, αν και τα στοιχεία επισημαίνουν το γεγονός ότι το ποσοστό των εργαζομένων που απασχολούνται με μειωμένο ωράριο έχει διπλασιαστεί από το 17% το 2009 σε 35% σήμερα. Και ενώ η ανεργία και οι περικοπές μισθών έχουν καταστρέψει τους  Έλληνες εργαζόμενους, έχουν κάνει πολλά για να κλείσουν το χάσμα ανταγωνιστικότητας.

Μπράβο στην ανεργία και στις περικοπές μισθών λοιπόν!


Αλλά έχουμε και «καλά νέα», σύμφωνα με το Bloomberg. Για ποιους άραγε;

Τα καλά νέα είναι ότι οι τράπεζες στην Ελλάδα είναι στη μέση του να  καθαριστούν, με τη βοήθεια των 50 δισ. ευρώ από τον πιστωτικό φορέα της "τρόικας".




Οι επενδυτές βέβαια που θα έρθουν στην ρημαγμένη χώρα, θα στοχεύουν στα χαμηλά μεροκάματα και ίσως ανταγωνιστούμε τους εργαζόμενους σε Κίνα και Τουρκία.




Ο Robert van Peppalendam, επικεφαλής της Procter & Gamble δήλωσε ότι άνοιξε πρόσφατα ένα νέο ερευνητικό κέντρο, στην Αθήνα για να επωφεληθεί από το φθηνό, καλά εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό.



Ο John Frasca, ο επικεφαλής των logistics στη Hewlett-Packard, δήλωσε ότι η νέα βελτιωμένη μονάδα στο λιμάνι του Πειραιά ήταν το ιδανικό κέντρο για τις αποστολές από την Κίνα, πολύ πιο αποτελεσματικό από τις παλιές διαδρομές από Ρότερνταμ και Αμβούργο. Σημείωσε επίσης ότι η HP ενδιαφέρεται για τη συναρμολόγηση ορισμένων προϊόντων στον Πειραιά και την εξαγωγή τους προς την υπόλοιπη Ευρώπη, μετά την εισαγωγή των απαραίτητων στοιχείων από τα εργοστάσια σε Κίνα και Τουρκία.





Ναι αλλά δεν μπορεί, θα δούμε «άσπρη μέρα» στο τέλος του έτους. Μας το έταξε ο Στουρνάρας.  Η΄όχι;




Ο Daniele Antonucci, οικονομολόγος της Morgan Stanley, είπε ότι πιστεύει ότι η Ελλάδα τελικά θα αρχίσει να ανεβαίνει, με ετήσιο ρυθμό της τάξης του 2,8%  από το 2015 και θα συνεχίσει προς την κατεύθυνση αυτή. Προσπαθούσε να είναι αισιόδοξος, σημειώνοντας ότι αυτό θα ήταν ταχύτερο από την τάση του ρυθμου αύξησης  για την υπόλοιπη Ευρώπη.


Ωστόσο η προβολή του σημαίνει ότι το ελληνικό ΑΕΠ δεν θα επιστρέψει στο επίπεδο του 2007 μέχρι κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του 2020. Εκτός εάν η ΕΚΤ και η γερμανική ηγεσία της ζώνης του ευρώ,  ενεργήσουν αποφασιστικά, οι Έλληνες δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να είναι ασθενείς. Αλλά οι επενδυτές θα περιμένουν τόσο πολύ;





ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;

ΠΗΓΗ

ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ, 480 π.Χ. – 2013 μ.Χ.

Μυστικοί Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες της Καρδιάς μας.

Δεν θα μπούμε στην συνήθη περιγραφή της μάχης των Θερμοπυλών….Πιστεύουμε ότι την γνωρίζουν όλοι.

Θα σταθούμε όμως στην ουσία της σύγκρουσης. Είναι μια συκρουση ανάμεσα στην φυλή, στην ελληνική ράτσα και την Ασία

Σύγκρουση ανάμεσα σε αυτούς που για να βολευτούν παραδίδουν τα πάντα, δίνουν γην και ύδωρ και σε όσους αγωνίζονται για να σημάνουν με το προσωπό τους την αντίσταση σε όσους απαιτούν παράδοση άνευ όρων.

Είναι και μία σύγκρουση ανάμεσα στην υπερβολή, στον μπολσεβικισμό που απαιτεί τα πάντα τώρα για τον εαυτό του και για την αιωνιότητα στο όνομα του Μεγάλου Βασιλιά και στο ελληνικό μέτρο, που ισορροπεί με απάθεια ανάμεσα σε ζωή και θάνατο.

Πιστεύετε ότι είναι μεγάλες οι διαφορές με το σήμερα;

Πάλι σήμερα ο τραπεζιτικός μπολσεβικισμός απαιτεί τα πάντα απο του έλληνες, όμως, σήμερα οι Σπαρτιάτες μας είναι κρυφοί, δεν φαίνονται, αντι αυτών προβάλλουν οι Μηδισαντες, πρόθυμοι να υποταχθούν, να δώσουν γην και ύδωρ, να χτίσουν τεμένη, να ανοίξουν τζαμιά , να γίνουν οι φοροεισπράκτορες του Μεγάλου Βασιλιά είς βάρος του λαού τους.

Δεν ξεχνάμε φυσικά τους Θεσπιείς, που παρά την μη Σπαρτιατική εκπαίδευση, κάναν την έκπληξη και μείναν.

Αυτό και περιμένουμε σήμερα, στην σημερινή μάχη ενάντια στην Αυτοκρατορία…

Σήμερα η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται, συνεχίζει την προσπάθεια ενάντια στον Άνθρωπο και στην Ελπίδα του, που είναι ο Έλληνας.

Πιστεύουν ότι εξαφανίσαν τον Σπαρτιάτη, και πολλαπλασιάσαν τον Εφιάλτη και τους Μηδίσαντες, όμως ο Σπαρτιάτης βρίσκεται φωλιασμένος στα γονίδιά μας, που και αυτά θέλουν να τα εξαφανίσουν με τους <<Νιγηριανούς>> και  τους λοιπούς  .

Αυτήν την φορά δεν θα διαβούν ,δεν θα περάσουν.

Στην Μνήμη λοιπόν, των μυστικών Σπαρτιατών, που φρουρούν τις Θερμοπύλες της Καρδιάς μας

 ΠΗΓΗ

Η Ελλάδα κάνει πρόβα στον «Καπιταλιστικό Κομμουνισμό»

Του Ανδρέα Παραδεισόπουλου*

Μέχρι πρότινος (προ κρίσης) υπήρχε διάσπαρτη η άποψη στην Ελληνική κοινωνία ότι υπήρχε μία μερίδα ανθρώπων που φοροκλέβανε (για να μην αναφέρω αυτούς που κλέβανε κανονικά από τα κρατικά ταμεία) και οι οποίοι ήταν στην πλειοψηφία τους ελεύθεροι επαγγελματίες, γιατροί, δικηγόροι, επιχειρηματίες κλπ. Η ανοχή του κράτους σε αυτές τις επαγγελματικές ομάδες ήταν προκλητική και σκανδαλώδης.

Πλέον είμαστε στο μέσον της κρίσης και υπό διοίκηση Τρόικας, η κατάσταση έχει αλλάξει άρδην. Από την απόλυτη ανοχή έχουμε περάσει στην απόλυτο παραλογισμό όπου όλοι οι Έλληνες θεωρούνται φοροκλέπτες και πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Με το 25% του ενεργού πληθυσμού σε ανεργία επισήμως (ανεπίσημα πολύ μεγαλύτερο κομμάτι) οι φόροι πλέον κατευθύνονται προς το μοναδικό κομμάτι περιουσίας που έχει απομείνει στους Έλληνες. Την ακίνητη περιουσία. Στη κυριολεξία ακίνητη καθώς όχι απλά δεν μετακινείται, αλλά πλέον δεν γίνεται και σχεδόν καμία εμπορική πράξη, δηλαδή αγοροπωλησίες. Σε αυτή την ακινητοποιημένη περιουσία, που δηλαδή και να θέλει κάποιος να ξεφορτωθεί δεν μπορεί υπό αυτές τις συνθήκες, έρχονται βαρύτατες, διαδοχικές και εν πάση περιπτώσει παράλογες φορολογίες.

Η de facto δήμευση της περιουσίας των Ελλήνων είναι γεγονός. Δεν θα αναφέρω τα απλά παραδείγματα όλων μας που έχουμε κάποιο σπίτι που ήλθε στη κατοχή μας είτε από κάποιο δάνειο είτε από κάποιο συγγενικό μας πρόσωπο (συνήθως γονείς) όπου για τους όποιους ιστορικούς και οικονομικούς λόγους (η μεγάλη προϊστορία υψηλού πληθωρισμού στη χώρα μας) θεωρούσαν καθήκον να βοηθήσουν τα παιδιά τους είτε με κάποιο σπίτι, είτε εξοχικό, οικόπεδο κλπ.

Οπότε υπάρχουν χιλιάδες συμπολίτες μας που είναι είτε άνεργοι είτε με σοβαρά απομειωμένο εισόδημα και έχουν μία ακίνητη περιουσία που ούτε να αξιοποιήσουν μπορούν ούτε να εξοφλήσουν τις βαρύτατες φορολογικές υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή και να γλυτώσουν τη φυλακή. Που καταλήγουμε τελικά, να περάσει όλη αυτή η ακίνητη περιουσία στο κράτος και συνεχεία στη Τρόικα άμεσα ή έμμεσα.

Ποιος από τους λαλίστατους πολιτικούς που έχουμε θα μου απαντήσει στην απλή ερώτηση. Πως λέγεται το πολιτικό σύστημα που οι πολυεθνικές και οι μεγάλες επιχειρήσεις δημιουργούν καρτέλ, εξαγοράζουν τη δημόσια περιουσία και επιχειρήσεις στο χαμηλότερο της αξίας τους, οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα εργατικό δικαίωμα και πλέον ούτε το δικαίωμα της απεργίας μέσω καταστρατήγησης των όρων της πολιτικής επιστράτευσης ΑΛΛΑ ταυτόχρονα απαγορεύεται η ιδιωτική περιουσία για την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και μεθοδεύεται η δήμευση της όποιας περιουσίας έχει δημιουργηθεί;

Συγχαρητήρια αγαπητοί συμπολίτες μου. Πρέπει να αισθάνεστε υπερήφανοι που η χώρα μας επιλέχτηκε μεταξύ τόσων και τόσων χωρών να είναι η πρώτη που θα εφαρμόσει αυτό το νέο πρωτοποριακό πολιτικό σύστημα. Αξίζουν συγχαρητήρια στους πολιτικούς ταγούς της χώρας που με ανιδιοτέλεια έδωσαν τα πάντα στον αγώνα επιλογής μας και τα κατάφεραν. Την εποχή που ο κομμουνισμός έχει από χρόνια πεθάνει και ο καπιταλισμός από το 2008 με την ουσιαστική κρατικοποίηση σχεδόν όλων των Αμερικάνικων τραπεζών και το συνεχές τύπωμα χρήματος ψυχορραγεί, έπρεπε να βρεθεί το νέο σύστημα που θα βασιλέψει στον 21ο αιώνα. Μόνο που υπήρχε ένα πρόβλημα. Χρειαζόταν κάποιος να κάνει το beta testing δηλαδή τις τελικές δοκιμές πριν την παγκόσμια εφαρμογή.

Ψηλά το κεφάλι φίλοι μου γράφουμε Ιστορία ως η πρώτη «δημοκρατική» χώρα που εφαρμόζει τον Καπιταλιστικό Κουμμουνισμό. Για όσους συγκρίνουν με τη Κίνα, τους υπενθυμίζω ότι δεν υπάρχει σχέση καθώς εκεί δεν ισχύει το μέτρο της δήμευσης της ιδιωτικής περιουσίας και αφετέρου οι δημόσιες επιχειρήσεις παραμένουν κρατικές και δεν ξεπουλιούνται.

* Ο Ανδρέας Παραδεισόπουλος (ΜΒΑ Kingston University) είναι Πιστοποιημένος Αναλυτής Μετοχών & Αγοράς με πολυετή εμπειρία Ελληνικών και Διεθνών αγορών

ΠΗΓΗ

Οἱ ἐχθροί!

Πᾶμε λίγο πιό πίσω;
Χριστιανοὶ κατὰ Ἐθνικῶν.
Πράσινοι κατὰ Βενέτων…
Ὀρθόδοξοι κατὰ Ἀρειανῶν.
Βασιλικοὶ κατὰ Βενιζελικῶν.
Ἀγγλόφιλοι κατὰ ῥωσσοφίλων ἤ γαλλοφίλων.
Κοτζαμπάσηδες κατὰ ἀγωνιστῶν.
Μεταξικοὶ κατὰ δημοκρατικῶν.
ΔΣΕ κατὰ Ἑλλάδος.
Χουντικοὶ κατὰ ἄλλων δημοκρατῶν.
Ὀλυμπιακοὶ κατὰ Παναθηναϊκῶν.

Καὶ τώρα….
Ἀστυνομικοὶ κατὰ πολιτῶν.
Δικαστικοὶ κατὰ πολιτῶν ἐπίσης.
Τρομοκράτες κατὰ γενικῶς…
Δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐχθροὶ ἐλευθέρων ἐπαγγελματιῶν.
Ἐχθροὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι…
Ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες ἐχθροί ὑπαλλήλων γενικῶς. Ἀνεξαρτήτως μεγέθους καὶ τζίρου τῶν ἐπιχειρήσεων.
Ὑψηλόβαθμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐχθροὶ ὅλων.
Ἀριστεροὶ κατὰ Δεξιῶν.
Ἀναρχικοὶ κατὰ χρυσαυγιτῶν.
Χριστιανοὶ κατὰ δωδεκαθεϊστῶν.
Ἀλλοδαποὶ (αὐτοὶ ἐμφυτεύθηκαν) κατὰ Ἑλλήνων ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν κάτι καλόπαιδων…
«Ἀντιρρατσιστὲς» κατὰ Ἑλλήνων γενικῶς.
ΤΣΥΡΙΖΑῖοι κατὰ Χρυσαυγιτῶν.
Χρυσαυγίτες κατὰ τΣΥΡΙΖΑαίων…..

Κάποτε τρόμαζα.
Φοβόμουν γιὰ ἐμφύλιο. Γιὰ νέο ἐμφύλιο.
Τώρα πιὰ ἀντιλαμβάνομαι πὼς κι αὐτὸ ἴσως πρέπει νὰ τὸ περάσουμε πρὸ κειμένου νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς αὐτὸ ποὺ ἔχουμε νὰ χωρίσουμε δὲν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τοὺς ἄλλους ἀλλὰ μὲ ἐμᾶς καὶ μόνον.
Ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀποκολληθοῦμε ἀπὸ τὶς παλαιές μας συνήθειες.
Ἀπὸ τὶς ὅποιες δοξασίες.
Καὶ εἶναι πολλὲς πανάθεμά τες…
Πάρα πολλές…

Ὅταν θὰ καταφέρουμε νὰ γεμίσουμε τὴν καρδιά μας, τὴν σκέψιν μας, τὸ εἶναι μας ὁλόκληρον ἀπὸ Ἑλλάδα τότε θὰ καταλάβουμε.
Ἐχθροὺς ἐγὼ δὲν ἔχω, κι ἄς μὲ ἔχουν αὐτοί.
Γιὰ ἐμέναν ἕνας δρόμος ὑπάρχει.
Αὐτὸν ὀφείλουμε νὰ ἀνακαλύψουμε καὶ νὰ ἀκολουθήσουμε.
Μία μάνα μᾶς γέννησε: ἡ Ἑλλάς!
Μίαν ἰδέα ὀφείλουμε νὰ ὑπηρετοῦμε: τὴν Ἐλευθερία.
Μίαν σημαία ὑποχρεούμαστε νὰ ἀναγνωρίζουμε: τὴν γαλανόλευκη.

Ἔχουμε δρόμο ἀκόμη…
Θὰ καταλάβουμε εἶτε μὲ τὸ καλὸ εἶτε μὲ τὸ κακό.
Τὰ γεγονότα μᾶς ξεπερνοῦν.
Ἡ βία εἶναι ἰσχυροτέρα ἀπὸ ἐμᾶς.
Ἡ πορεία εἶναι προδιαγεγραμμένη.
Ἤ ποὺ θὰ τὴν δοῦμε μόνοι μας καὶ θὰ τὴν ἀκολουθήσουμε ἀπὸ ἐπιλογή, ἤ ποὺ βεβιασμένοι θὰ ἀναγκαστοῦμε νὰ μποῦμε στὸν μονόδρομο ποὺ μᾶς ἀνοίγεται.

Θὰ φθάσουμε. Θέλουμε δὲν θέλουμε, μποροῦμε δὲν μποροῦμε, ἀντέχουμε δὲν ἀντέχουμε.

Κι ὅσο γιὰ τοὺς ἐχθρούς…
Βρέ δέν πᾶτε ἀπό ἐκεῖ πού ἤλθατε;
Ἄλλο Ἕλλην, κι ἄλλο Ἑλλαδοκαφριστάν. Ἄλλο Ἑλλὰς κι ἄλλο ἐτοῦτο τὸ βασίλειον τῶν κάφρων.
Ναί, εἶναι πολλοὶ οἱ ἐχθροί. Πάρα πολλοί.
Μά πότε φοβηθήκαμε τήν ὑπεραριθμία τοῦ ἐχθροῦ;
Πότε δέν νικήσαμε ἱκανοτέρους καί δυνατοτέρους στρατούς ἀπό τόν δικό μας;
Ποιός ἔφτιαξε Μαραθῶνες καί Σαλαμῖνες;
Ποιός κέντησε στό μέτωπο τῆς Ἀλβανίας;
Ποιός πέταξε τόν τοῦρκο ἔξω ἀπό τόν Μοριά;

Ἔχουμε κι ἐχθροὺς καὶ προδότες.
Ὅμως ἐτούτην τὴν φορὰ ἡ πορεία εἶναι ὑποχρεωτική. Πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀνάγκη.
Θὰ τὴν διανύσουμε καὶ μετά, ὅταν θὰ ἔχουμε φθάσῃ στὸ πέρας της, τότε θὰ ἔχουμε μάθῃ καὶ θὰ ἔχουμε καταλάβῃ πολὺ περισσότερα  ἀπὸ ὅσα τώρα φανταζόμαστε.

Φιλονόη.

φωτογραφία

Υ.Γ. Τεχνητὲς διαιρέσεις, καλοσχεδιασμένες ἀλλὰ ἄσχετες κι ἄκαιρες μὲ αὐτὸ ποὺ ἡ Ἑλλὰς ἐκπροσωπεῖ. Ἄς ζήσουμε στὴν παραπληροφόρησι ἤ ἄς  ἀποφασίσουμε νὰ περάσουμε στὴν ἀθανασία. Ἡ ἐπιλογὴ εἶναι αὐστηρῶς προσωπική. ΠΗΓΗ

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΛΥΓΙΣΕ Η ΑΓΧΟΝΗ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΚΟΣ, ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ, ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΙΧΑΗΛ: ΑΘΑΝΑΤΟΙ

9 Αυγούστου 1956. Ο γαλανός ουρανός της μεγαλονήσου μας μαύρισε για άλλη μια φορά, θρηνώντας τρία παλικάρια που δεν τα φόβιζε ο θάνατος γιατί θεωρούσαν τη ζωή περιττή μέσα στη σκλαβιά. Τρεις νέοι Έλληνες και μπροστά τους μόνο η αγχόνη και το φως της λευτεριάς που δεν μπορούσαν να του αντισταθούν. Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ.

ΑΝΔΡΕΑΣ  ΖΑΚΟΣ

Ο Ανδρέας Ζάκος είδε το φως της σύντομης γι’ αυτόν ζωής πάνω στη γη το 1932 (12 Νοεμβρίου) στο χωριό Λινού. Ωστόσο μεγάλωσε στο χωριό Λεύκα. Φοίτησε στοΠαγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία και αποφοίτησε τελικά από την Ελληνική Σχολή Σολέας. Γονείς του οι Χαρίλαος και Αφροδίτη Ζάκου και αδέλφια οι Γεώργιος, Αδόλφος, Αστέρω και Ευρούλα. Εργαζόταν σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία στο Ξερό, όταν άρχισε η ΕΟΚΑ την επαναστατική της δράση για Ελευθερία της Κύπρου και Ένωσή της με την Ελλάδα. Ήταν αγνός και ενθουσιώδης ιδεολόγος. Φιλοσοφούσε τη ζωή, λέγοντας ότι, αν είναι να προσφέρει ο άνθρωπος τη ζωή του για τα πιστεύω του, αξίζει να το κάνει ενόσω είναι νέος.

Αγαπητέ αδερφέ, όταν θα πάρεις το γράμμα μου αυτό, θα έχω φύγει για πάντα. (Υπάρχει κανείς που θα μείνει;) Η ώρα του θανάτου πλησιάζει. Μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία. Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα, ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε ν’ ανακαλύψουμε πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο. Τότε μόνο θα αισθανόμουν λύπη, αν ήξερα ότι θα μπορούσα να μείνω πάντα νέος και αθάνατος, αν απέφυγα την εκτέλεση. Νομίζω πως με την εκτέλεση θα μείνω πάντα νέος κι αθάνατος. Πρώτα ή ύστερα θα έπρεπε να διαθέσω τη ζωή μου. Δεν βλέπω πιο κατάλληλη στιγμή από την τωρινή για να το κάμω. Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος της γιος από τώρα και στο εξής θα είσαι εσύ και όχι εγώ.

Σε φιλώ,

Ο αδερφός σου Ανδρέας

Τα πιο πάνω έγραφε στο τελευταίο του γράμμα προς τον αδελφό του ο 25χρονος Αγωνιστής λίγο προτού οδηγηθεί στην αγχόνη και περάσει στο πάνθεο των αθάνατων αγωνιστών της κυπριακής Ελευθερίας.

Ξεχώριζε για το ήθος, την ευγένεια και την προσήλωσή του στα ελληνικά ιδεώδη. Σε νεαρή ηλικία πρωτοστάτησε στην ίδρυση και λειτουργία ελληνικών σωματείων στην περιοχή της Σολιάς. Ο Ζάκος ήταν μια ευγενική ψυχή. Του άρεσε η μουσική, οι ξένες γλώσσες, η μελέτη της Ιστορίας της πατρίδας του. Πού να το φανταζόταν πως και ο ίδιος θα γινόταν κάποια στιγμή μέρος αυτής της Ελληνικής Ιστορίας;

Ο μεγαλύτερός του αδελφός Γεώργιος υπήρξε ένας από τους πυρήνες της ΠΕΟΝ, μια από τις προεπαναστατικές ενέργειες της οποίας ήταν και η δολιοφθορά στα ηλεκτροφόρα καλώδια της Αρχής Ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα τη συσκότιση της Λευκωσίας και τη διάλυση των εορταστικών εκδηλώσεων για τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ στο Κυβερνείο το Μάιο 1953. Ο Γιώργος προσπαθούσε να κρατήσει μακριά από τα μυστικά της Οργάνωσης το φλογερό αδελφό του Ανδρέα, ο οποίος όμως εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ με το ξεκίνημα του αγώνα και όργωσε την περιοχή Λεύκας-Πύργου, ετοίμασε κρησφύγετα και στρατολόγησε άνδρες ως μέλη της ΕΟΚΑ. Για να μπορεί απερίσπαστα να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αγώνα, ο Ανδρέας κατέφυγε σε ανταρτική ομάδα στην περιοχή της Γαληνής, όπου επιδόθηκε σε αναγνωρίσεις στόχων για μελλοντικές επιθέσεις και δολιοφθορές, σύμφωνα με οδηγίες του Αρχηγού Διγενή.

Με την ομάδα του Μάρκου Δράκου στις 15 Δεκεμβρίου 1955 έστησαν ενέδρα στο Μερσινάκι, κοντά στους αρχαίου Σόλους σε ένα αγγλικό τζιπ. Κατά τη σύγκρουση που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας άγγλος και ο πρώτος νεκρός της ΕΟΚΑ σε μάχη οΧαράλαμπος Μούσκος. Ο Μάρκος Δράκος κατάφερε να διαφύγει τραυματισμένος, ενώ οι Ανδρέας Ζακος και Χαρίλαος Μιχαήλ καθηλώθηκαν από τον Άγγλο ταγματάρχη Κουμπ και τελικά συνελήφθησαν. Ο Ανδρέας Ζάκος ήταν τραυματισμένος ενώ ο Μιχαήλ όχι αλλά αρνήθηκε να φύγει και να αφήσει τον φίλο του τραυματισμένο.

Ανάμεσα στον Κουμπ και τον Ζάκο μεσολάβησε μια στιχομυθία. Όταν ο ταγματάρχης ρώτησε τον Ζάκο γιατί τους πυροβόλησαν αυτός απάντησε: «Είμαι Έλληνας και αγωνίζομαι για την ελευθερία της πατρίδας μου».

Ανάμεσα σε άλλα λίγο πριν τον απαγχονισμό γράφει στον πατέρα του στις 7Αυγούστου: Όπως σας είπα αφού είμαστε χριστιανοί, πιστεύουμε στην Ουράνια βασιλεία και δεν πρέπει να μας φοβίζει ο θάνατος. Εξάλλου εμείς έχουμε το πλεονέκτημα να ξέρουμε την ώρα του θανάτου μας και έτσι να προπαρασκευαστούμε.

Κατά τη διάρκεια της δίκης και της παραμονής του στο κελί των μελλοθανάτων ο Ανδρέας Ζάκος επέδειξε σπάνια ψυχικά χαρίσματα. Την καταδίκη του σε θάνατο από τον Άγγλο δικαστή Σω, άκουσε με απόλυτη ψυχραιμία. Ο ίδιος έδινε θάρρος στους γονείς και συγγενείς του μέχρι την τελευταία στιγμή. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ακούσει την ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν.

Ο Ανδρέας Παναγίδης έγραψε ότι ο Ζάκος και οι άλλοι πέθανα με υπερηφάνεια. Τραγουδούσαν μισή ώρα πριν εκτελεστούν και την ώρα της εκτέλεσης φώναζαν υπέρ της ελευθερίας και της Ενώσεως.

Ο Ζάκος είδε με θάρρος το θάνατο στα μάτια. Δε λιγοψύχησε ούτε μια στιγμή. Δε ζήτησε να τον λυπηθούν. Αντίθετα, απαίτησε να γίνει όσο το δυνατό πιο γρήγορα η εκτέλεσή του. Είπε μάλιστα στους φρουρούς του “εκείνος που θα κάνει τη δουλειά (δηλαδή ο δήμιος), να την κάνει όσο γίνεται γρηγορότερα”. Ως τελευταία επιθυμία, σύμφωνα με μαρτυρία Άγγλου φρουρού, ζήτησε να διαβιβαστεί στον Αρχηγό της ΕΟΚΑ Διγενή το μήνυμα να συνεχίσουν τον Αγώνα μέχρι την απόκτηση της ελευθερίας. Κι όταν οιΆγγλοι του είπαν πως τέτοιο μήνυμα δεν είναι δυνατό να διαβιβασθεί αυτός χαμογέλασε και είπε με σιγουριά ότι “κάποιος θα βρεθεί να το διαβιβάσει”.

Λίγο πριν τον απαγχονισμό του Ζάκου και του Μιχαήλ (αλλά και του Ιάκωβου Πατάτσου που οδηγήθηκε στην αγχόνη την ίδια μέρα) μέλη της ΕΟΚΑ απήγαγαν ένα Βρετανό ηλικιωμένο πολίτη, για να ζητήσουν ανταλλαγή του με τους αγωνιστές που επρόκειτο να εκτελεστούν. Τότε ο Ζάκος, σε ένα δείγμα σπάνιας μεγαλοψυχίας για μελλοθάνατο, απηύθυνε από τις Φυλακές μήνυμα στους συναγωνιστές του καλώντας τους να αφήσουν αμέσως ελεύθερο το Βρετανό χωρίς όρους.

Αυτός ήταν ο Ανδρέας Ζάκος. Ο Αγωνιστής, ο Πατριώτης, ο Άνθρωπος!

ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ

Ο δεύτερος ήρωας που απαγχονίστηκε στι 9 Αυγούστου ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος. Γεννήθηκε στη Λευκωσία την1η Ιουλίου 1934. Γονείς του ήταν οι Ανδρέας και Ροδού Πατάτσου και η αδερφή του ήταν η Χλόη. Διακρινόταν ιδιαίτερα τόσο για τα πατριωτικά του αισθήματα όσο και γιας τη θρησκευτικότητά του. Οργανωμένος στην ΟΧΕΝΛευκωσίας, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα στελέχη της πρωτεύουσας, σχεδιάζοντας και εκτελώντας πληθώρα επιχειρήσεων. Τον συνέλαβαν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας και τον κατηγόρησαν για επίθεση και φόνο ενός Τούρκου παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκε τίποτα πάνω του ούτε όπλο ούτε άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο. Στην πραγματικότητα ήταν αθώος, γιατί ο Τούρκος είχε εκτελεστεί από άλλο μέλος τηςΕΟΚΑ. Όμως καταδικάστηκε σε θάνατο από την ψευδομαρτυρία μιας τούρκισσας.

Την παραμονή της εκτέλεσής του τον επισκέφθηκε η μητέρα του. «Μάνα μου δεν θέλω να λυπηθείς που θα με στερηθείς. Να σαι περήφανη και να ξέρεις πως θα βαδίσω στην αγχόνη ψύχραιμα σαν αληθινός Έλληνας. Ο Θεός είναι μεγάλος».Ο Ιάκωβος Πατάτσος ήταν ένας σπάνιος Χριστιανός. Γνώμονα στις ενέργειές του είχε πάντα την Χριστιανική πίστη και τις χριστιανικές αρετές. Ήταν μάλιστα και κατηχητής. Ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά: «Ποθώ μια χριστιανική λευτερωμένη Κύπρο».

Ήταν μόλις 22 χρόνων όταν βάδισε προς την αγχόνη. Την αυγή της 9ης Αυγούστου 1956 από τις φυλακές ακούγονταν φωνές, πατριωτικά τραγούδια, ζητωκραυγές. Οι τρείς νέοι περίμεναν με ανυπομονησία τον θάνατο. Τραγουδούσαν για την Ελλάδα και την ΕΟΚΑ. Έψαλλαν για άλλη μια φορά το μεγαλείο της φυλής.

Η Χριστιανική αρετή του Πατάτσου και τό όλο αγωνιστικό του ήθος φαίνονται από τις επιστολές που έγραψε όταν ήταν φυλακισμένος. Όμως το συγκλονιστικό αποκορύφωμα , το κύκνειο άσμα του, ο Ιάκωβος Πατάτσος το γράφει προς τη μητέρα του στις 8 Αυγούστου 1956:
«Αγαπημένη μου μητέρα, Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρεις όπως κι εγώ. Αν κλαίεις θα λυπούμαι. Το όνομά σου θα γραφτεί στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθεί το παιδί σου για την πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσεις το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι Άγγελοι. Χαίρε αγαπημένη μου μητέρα. Μην κλαίεις για να ακούσεις την αγγελική μου φωνή να ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σε όλην την ζωήν”.

Ο Ιάκωβος Πατάτσος τελείωσε το δημοτικό σχολείο “Ελένειο” στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Εργαζόταν ως γραφέας στον Οίκο Παρασκευαΐδη. Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και εντάχθηκε στον Αγώνα πριν από το 1955. Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας. Λόγω όμως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προβληματιζόταν να λάβει μέρος σε εκτελέσεις. Η δράση του στον αγώνα συνταυτιζόταν με τη θρησκεία και ό,τι έκαμνε το έκαμνε, επειδή πίστευε ότι και η ελευθερία είναι δώρο του Θεού.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνεργάστηκε με το Σταύρο Στυλιανίδη και άλλα στελέχη τηςΕΟΚΑ στην κατασκευή και τοποθέτηση βόμβας στις 20 Μαρτίου 1956 στο κρεβάτι του Κυβερνήτη Χάρντιγκ. Στις 23 Απριλίου 1956 ανέλαβε με το συναγωνιστή τουΓεώργιο Παλαιολόγο την εκτέλεση ενός προδότη αστυνομικού, εναντίον του οποίου έγινε και προηγουμένως ανεπιτυχής απόπειρα. Η επίθεση έγινε έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Σεραγίου Λευκωσίας. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Ιάκωβος, που έπεσε από το ποδήλατό του βρέθηκε στο στόχαστρο Τούρκου ειδικού χωροφύλακα. Δεύτερος Τούρκος αστυνομικός, ο Νιχάτ Βασίφ, άρπαξε τον Ιάκωβο, οπότε ο Παλαιολόγος πυροβόλησε θανάσιμα τον Νιχάτ και τον ελευθέρωσε. Στη συνέχεια όμως το πλήθος των Τουρκοκυπρίων που προσέτρεξε τον ακινητοποίησε και συνελήφθη. Ο Παλαιολόγος κατέφυγε στο αντάρτικο και ο Πατάτσος κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του Νιχάτ και οδηγήθηκε στην αγχόνη.
Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης. Η ψυχική δύναμη του ήρωα, φαίνεται από τα γραπτά του, όταν γνώριζε ήδη ότι θα εκτελούνταν. Στις 24 Ιουλίου 1956, γράφει:«Αίσχος στους Άγγλους!!! Αίσχος !!! Οι Άγγλοι είναι αιμοχαρείς δυνάσται. Οι Άγγλοι είναι κτήνη. Θα τολμήσουν τα τέρατα να βάψουν ακόμη μίαν φοράν τα χέρια τους με αίμα αθώων… Όπως φαίνεται, πολύ σύντομα θα αρχίσουν οι εκτελέσεις. Ήρθε ο Ζάκος μαζί με τον Χαρίλαον. Τότε αρχίσαμε να ζητωκραυγάζομεν υπέρ της ΕΟΚΑ… Τέλος, μαζί εψάλλαμε τον Εθνικόν Ύμνον».Ο Ιάκωβος Πατάτσος, σαν γνήσιος Έλληνας της Κύπρου, βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλε, ενώ του περνούσαν τη θηλειά στο λαιμό (όπως βεβαιώνει ο συγκρατούμενός του Χρυσ. Παναγής), το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ».

Η μητέρα του Ιάκωβου αναφέρει: «Θυμούμε την τελευταία φορά που επήα να τον δω…Τους εφέρναν. Ετραουδούσαν. Δυνατά, με θάρρος. Επουμπουρίζαν οι φυλακές. Προπάντος ο δικός μου. Εξεχώριζα τη φωνή του. Ήταν το «ξύπνα καημένε μου ραγιά», που ελέγαν. Εφιληθήκαμεν. Εκράτουν τον τζιαι εκράταν με σφικτά. «Καληνύχτα τζιαι καλήν άυριο γιε μου» του είπα. Έπιασεν με η Εγγλέζα περίλυπη τζι επήρεν με έξω. Έξω που επήα εκατάλαβα τι του είπα. «Καλήν άυριον γιε μου!» Πιον επήρεν με το παράπονο. Έκλαψα…έκλαψα…Έγειρνεν μου νερόν η Εγγλέζα…Δεν θυμούμαι τίποτε άλλο.”

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ είναι ο τρίτος ήρωας που εκτελέστηκε στις 9 Αυγούστου 1956. Ήταν μόλις 20 χρονών. Είχε συλληφθεί μαζί με τον Ζάκο στην ίδια μάχη και καταδικάστηκε με την ίδια κατηγορία. Γεννήθηκε στο κατεχόμενο σήμερα χωριό Γαλήνη το 1936. Γονείς του οι Μιχαήλ Θεοχάρης και Αφροδίτη Μιχαήλ και αδέλφια οι Γιάγκος, Χατζηχαμπής, Ηλίας, Ανδρέας και Μαρία.

Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία. Όμως όπως γράφτηκε γι΄ αυτόν «αν και έλαβε μόρφωση δημοτικού μόνον σχολείου, εις την ψυχήν του αντήχον αι μυστικαί υπαγορεύσεις της εθνικής συνειδήσεως». Εντάχθηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και υπηρέτησε μαζί με τα αδέλφια του και τον πατέρα του
Λέγεται ότι τη στιγμή που ο δικαστής ανήγγειλε την θανατική του καταδίκη, οΧαρίλαος Μιχαήλ στράφηκε συγκινημένος προς τον δικηγόρο υτου και του ψιθύρισε:«Είχα φόβον μήπως ο δικαστής μου εχάριζε την ζωήν, επειδή είμαι νεαρός. Πως θα αντίκριζα τον Ζάκον;»

Ήταν αχώριστος φίλος και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Ζάκου με τον οποίο κατέφυγε στο αντάρτικο στις 17 Νοεμβρίου 1955, επανδρώνοντας ανταρτική ομάδα στην περιοχή Γαληνής, αφού είχαν στο μεταξύ κατασκευάσει κρησφύγετα και λημέρια στην ορεινή αυτή περιοχή. Σε ένα μήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 1955, η ομάδα τους συνενώθηκε με την ομάδα του Μάρκου Δράκου για την ενέδρα στο Μερσινάκι, στο 38ο μίλι του δρόμου Λευκωσίας – Κάτω Πύργου, κοντά στους αρχαίους Σόλους. Στην επίθεση οι ήρωες της ΕΟΚΑ Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Χαράλαμπος Μούσκος και Μάρκος Δράκος, μαζί με τέσσερις άλλους συναγωνιστές τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον εμπειροπόλεμο ταγματάρχη Κουμπ του αγγλικού στρατού και το δεκανέα Μόρουμ, ο οποίος σκοτώθηκε. Σκοτώθηκε επίσης και ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Ανδρέας Ζάκος συνελήφθη βαριά τραυματισμένος. Μαζί του συνελήφθη και ο Χαρίλαος Μιχαήλ, ο οποίος δεν θέλησε να εγκαταλείψει τραυματισμένο το φίλο του.
Ο Ζάκος όπως ξέρουμε ζήτησε και άκουε δίσκους κλασσικής μουσικής τις τελευταίες μέρες πριν την εκτέλεση. Ο Μιχαήλ όμως επέμενε να ακούσει δίσκους δημοτικών και λαϊκών τραγουδιών. Ο ιερέας των φυλακών σημειώνει για τον Χαρίλαο Μιχαήλ: «Ο Χαρίλαος Μιχαήλ ήτο πολύ νεαρός και όσες φορές πήγα κοντά του είχε πάντοτε το χαμόγελο στα χείλη, σαν κάτι το ευχάριστο να περίμενε. Ήτο ολογομίλητος και δεν εφαίνετο ούτε σκυθρωπός ούτε σκεπτικός. Εϊμαι βέβαιος ότι με το ίδιο χαμόγελο ανήλθε και στην αγχόνη».

Λίγο πριν το τέλος, γράφει ο Χαρίλαος Μιχαήλ στους γονείς του: «Αγαπητοί μου γονείς, όταν θα διαβάζετε το γράμμα μου αυτό, εγώ θα έχω σβήσει για πάντα από τη ζωή. Μη νομίσετε όμως ότι αυτό με λυπεί. Απεναντίας, επειδή γνωρίζω ια ποιον σκοπό θα εκτελεσθώ αισθάνομαι τον ευατόν μου ισχυρόν και γαλήνιον και είμαι έτομος να τα αντιμετωπίσω όλα με αφάνταστη ψυχραιμία. Τι κι αν ζήσω 50 και 60 χρόνια, πάλι θα πεθάνω και μάλιστα άδοξα. Δεν θέλω να λυπάστε καθόλου για μένα…»

Το βράδυ της Τετάρτης, 8 Αυγούστου, λίγες μόνο ώρες πριν από την εκτέλεσή του, καλοδέχτηκε τη μάνα και τον πατέρα του στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας με το τραγούδι “Ξύπνα καημένε μου Ραγιά” και τους αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια :

“Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.”

Αναφέρεται ότι την ώρα της εκτέλεσης ένας άγγλος αξιωματικός προσπάθησε να του πει κάτι, τον σταμάτησε λέγοντας: «Έννοια σας, οι Έλληνες ξέρουν να πεθαίνουν.” ΠΗΓΗ

Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ

«…Ο συγκεκριμένος φασισμός, αυτός που πέρασε από μια ορισμένη στιγμή της ιστορίας, δεν πρόκειται να ξαναφανεί ποτέ πια με το ίδιο ακριβώς πρόσωπο. Το δράμα συνεχίζεται αλλά οι μάσκες που χρησιμοποιήθηκαν πετάχτηκαν στην αποθήκη του θεάτρου ή κατέληξαν στραπατσαρισμένες στα χέρια των παιδιών που θέλουν να παίξουν το δικό τους ρόλο με ξένα προσωπεία. Ο φασισμός που θα έλθει δεν θα λέγεται πια φασισμός».

Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος το 1977!

¨.

Με την έλευση των δανειακών υποχρεώσεων και του ξεπουλήματος της Ελλάδας, ένα ιδιαίτερο είδος ανθρώπου απείρου κάλους έκανε την εμφάνισή του στην Πατρίδα μας. Πριν δώσω σκιρτήματα χαράς σε κάποιους θα προσπαθήσω να τον σκιαγραφήσω μέσα από την περιγραφή της ολέθριας κατάστασης που βιώνουμε γιατί όπως λέει και ο λαός μας, άλλος έχει τ’ όνομα και άλλος τη χάρη. ‘Οταν εκθειάζονται οι χρηματοδότες των μισθοφόρων δολοφόνων που ‘μάχονται υπέρ της δημοκρατίας’, όταν οι αγγελιοφόροι της ειρήνης είναι οι πρόδρομοι του πολέμου, όταν η νεοταξική παιδεία φθείρει τις πολιτισμικές ρίζες, όταν η ενημέρωση εξημερώνει ανενόχλητη, όταν τα ‘ανθρώπινα δικαιώματα’ των Ηνωμένων Εθνών και των αμερικανοχρηματοδοτούμενων ΜΚΟ υπονομεύουν, προσβάλλουν και καταπιέζουν λαούς, όταν η ‘ανάπτυξη’ μετράει πτώματα, όταν η ΄δικαιοσύνη’ και η Πολιτεία προστατεύουν τύπους σαν τον λαυρεντιάδη και μένουν ασυγκίνητες μπροστά στις χιλιάδες αυτοκτονίες των απλών Ελλήνων, όταν ο δημόσιος βίος έχει πλημμυρίσει από ανθρώπινα καρτούν, τηλεμαϊντανούς και αδίστακτους πλουτοκράτες, όταν καταπατάται το Σύνταγμα των Ελλήνων ‘για το καλό τους’, όταν η ‘αλήθεια’ έχει χορηγό, όταν ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΔΩΣΙΛΟΓΟΣ ΓΑΠ (το giorgos) και όλα τα καθίκια που τον στήριξαν και συνεχίζουν την πολιτική της παράδοσης την Εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος και της γενοκτονίας του Ελληνικού Έθνους κυκλοφορούν ελεύθερα, τότε κάτι δεν πάει καλά. Τότε, κάτι συμβαίνει μέσα στην κοινωνία που επιτρέπει σε όλα τούτα να συμβαίνουν απαρατήρητα και ανεμπόδιστα. Τότε, ΑΝ ΠΑΣ ΜΕ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΠΑΣ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟ ΓΚΡΕΜΟ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ.

Δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί πλήρως η ύπαρξη αξιών και ιδανικών σε μια κοινωνία για να επελάσουν οι όποιες εχθρικές δυνάμεις. Θεωρώ πως τούτο είναι φύση αδύνατον. Μπορεί να έχουν αλωθεί τα καίρια πόστα της κοινωνίας μας αλλά η βάση της ΕΧΕΙ υγιή πνευματικά φυτώρια τα οποία όμως αδυνατούν να ακουστούν διότι ο κόσμος είναι κυρίως αποσυντονισμένος και φοβισμένος. Το μυστικό βρίσκεται στην αδιάκοπη δολιοφθορά του στρατοπέδου του ‘εχθρού’ (αυτός είμαστε εμείς) και το βασικό όπλο διαχρονικά για αυτόν τον σκοπό υπήρξε ένα, το ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ. Οι επιθέσεις υπήρξαν πολυμέτωπες κατά της κοινωνίας μας και κατά κάποιον τρόπο έπιασαν τόπο. Ο καταναλωτισμός που οδήγησε χιλιάδες νοικοκυριά στις δαγκάνες των τραπεζών, η αρρωστημένη ξενομανία που ελάττωσε το πραγματικό μας οξυγόνο – εκείνες τις πηγές αντοχής και έμπνευσης που παραδοσιακά οδηγούσαν τους προγόνους μας προς την ελευθερία τους και τέλος ο υπέρμετρος ατομισμός μας (απόρροια των δύο προηγούμενων) που πάνω στη μανία του να θρέψει το αρρωστημένο του εγώ, αμέλησε και ‘μίκρυνε’ τον κόσμο γύρω του, συρρίκνωσε το κοινωνικό προστατευτικό του κάλυμμα και βρέθηκε ξαφνικά μόνος του εκτεθημένος απέναντι στους διεθνείς τοκογλύφους. Όταν όμως οδηγείς ένα πλήθος στον γκρεμό, ανεξαιρέτως αν κάποιος δεν βλέπει από το ένα μάτι, ή έχει χάσει το ένα χέρι, ή έχει κουφαθεί από το ένα αυτί, ή κουτσαίνει από το ένα πόδι, η συνειδητοποίηση του επερχόμενου θανάτου του θα προκαλέσει κάποια αντίδραση, έστω ενστικτώδη στην αρχή. Εκείνη τη χρονική στιγμή είναι απολύτως σημαντικό να επικρατεί το χάος και μια εκτεταμένη σύγχυση μέσα στο πλήθος για να μην είναι σε θέση να αντιληφθεί τα πραγματικά γεγονότα, να μην καταλάβει ότι πηγαίνει στην κηδεία του. Η ΛΟΓΙΚΗ και το ΜΕΤΡΟ μέσα στην κοινωνία ΔΕΝ έχουν εξαλειφθεί και για αυτόν τον λόγο πρέπει να κατευθύνονται συνεχώς σε ανεμόμυλους και φαντασμένους εχθρούς. Ένας σπόρος διχόνοιας μέσα στο πλήθος είναι αρκετός. Ο σπόρος του φασίστα..

Ο Φασισμός ως πολιτικό κίνημα έχει γενικώς ταυτιστεί με τον ολοκληρωτισμό, τον αυταρχισμό και τον έντονο εθνικισμό. Αν και γεννήθηκε μέσα από τη μίξη αριστερών και δεξιών πολιτικών θέσεων, αν και αριστερά καθεστώτα όπως αυτό του Φιντέλ Κάστρο στην Κούβα έχουν χαρακτηριστεί ως φασιστικά, ο όρος αυτός τις μέρες μας ταυτίζεται κυρίως με την άκρα δεξιά. Για τις θέσεις του φασισμού περισσότερα έχουν γραφτεί από τους ‘αντιφασίστες’ παρά από τους ‘φασίστες’. Η τελική εικόνα του τι είναι Φασισμός είναι περισσότερο το αποτέλεσμα αντιθέσεων παρά επίσημων θέσεων. Έχω την αίσθηση ότι πρόκειται κυρίως για την περιγραφή ενός ‘ειδώλου’ μέσα από την υποκειμενικότητα αυτού που το περιγράφει. Έχω την αίσθηση ότι πρόκειται για την ύπαρξη ενός χρήσιμου μπαμπούλα, μιας αστείρευτης πηγής ενός απροσδιόριστου κακού από την οποία ο καθένας τραβάει ‘νερό’ όποτε θέλει και δημιουργεί εκείνους τους απαραίτητους δαίμονες για την επίτευξη των δικών του ιδιοτελών σκοπών. Έχω την αίσθηση ότι η έλλειψη ενός ξεκάθαρου ορισμού του όρου σε συνδυασμό με την ασυλλόγιστη χρήση του από το ευρύ κοινό, ευνοεί την πολλαπλή εφαρμογή του σε διάφορες εποχές και μέσα σε διαφορετικά ιστορικά πλαίσια, για το…. ‘αναγκαίο’ κυνήγι των ‘κακών μαγισσών’. Ο ‘προφητικός’ Τζορτζ Όργουελ είχε γράψει το 1944:

.

“Η λέξη “Φασισμός” έτσι όπως χρησιμοποιείται φαίνεται ότι δεν έχει καθόλου νόημα. Στη συνομιλία, φυσικά, χρησιμοποιείται ακόμη πιο ασυλλόγιστα από ότι στην εκτύπωση. Έχω ακούσει να αναφέρεται στους αγρότες, στους καταστηματάρχες, στην ’Κοινωνική Πίστωση’, στη σωματική τιμωρία, στο κυνήγι της αλεπούς, στις ταυρομαχίες, στην Επιτροπή του 1922, στην Επιτροπή του 1941, στον Κίπλινγκ, στον Γκάντι, στον Chiang Kai-Shek, στην ομοφυλοφιλία, στις εκπομπές του Πρίστλευ (J. B. Priestley), στους Ξενώνες Νεότητας, στην αστρολογία, στις γυναίκες, στα σκυλιά και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο.

Ωστόσο, κάτω από όλο αυτό το χάος υπάρχει μια θαμμένη έννοια. Κατ’ αρχάς, είναι σαφές ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές, μερικές από τις οποίες είναι εύκολο να επισημανθούν και δύσκολο να δικαιολογηθούν, μεταξύ των καθεστώτων που ονομάζονται φασιστικά και εκείνων που ονομάζονται δημοκρατικά. Δεύτερον, εάν «φασιστικό» σημαίνει «σε ένδειξη συμπαράστασης με τον Χίτλερ», μερικές από τις κατηγορίες που έχω αναφέρει παραπάνω είναι προφανώς πολύ πιο δικαιολογημένες από ότι κάποιες άλλες. Τρίτον, ακόμη και οι άνθρωποι που απερίσκεπτα πετάνε τη λέξη «φασίστας» προς κάθε κατεύθυνση αποδίδουν μια συναισθηματική σημασία σε αυτήν. Με τον όρο «φασισμός» αυτό που εννοούν σε γενικές γραμμές είναι κάτι σκληρό, αδίστακτο, αλαζονικό, σκοταδιστικό, αντι-φιλελεύθερο και αντι-εργατικό. Εκτός από τον σχετικά μικρό αριθμό αυτών που συμπαθούν τον Φασισμό, σχεδόν κάθε πρόσωπο στην Αγγλία θα δεχόταν τη λέξη «νταής» ως συνώνυμη με τη λέξη «φασίστας». Αυτός είναι περίπου ο πιο κοντινός ορισμός αυτής της κακοποιημένης λέξης.

Αλλά ο Φασισμός είναι ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Γιατί λοιπόν δεν μπορούμε να έχουμε ένα σαφή και γενικά αποδεκτό ορισμό του; Αλλοίμονο! δεν θα έχουμε έναν - όχι ακόμα τουλάχιστον. Για να εξηγήσω τους λόγους θα πάρει πολύ χρόνο αλλά βασικά είναι επειδή είναι αδύνατο να καθοριστεί ο Φασισμός ικανοποιητικά χωρίς να γίνουν κάποιες παραδοχές τις οποίες ούτε οι Φασίστες οι ίδιοι, ούτε οι Συντηρητικοί, ούτε οι Σοσιαλιστές οποιουδήποτε χρώματος είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε προς το παρόν είναι να χρησιμοποιούμε τη λέξη με μια κάποια περίσκεψη και όχι, όπως γίνεται συνήθως, να την υποβαθμίζουμε στο επίπεδο της βρισιάς.” [1]

.

Σχεδόν εβδομήντα χρόνια αργότερα μετά από αυτή τη δήλωση του Τζορτζ Όργουελ, έπεσε το μάτι μου σε ένα λεξικό που ορίζει τη λέξη ‘φασισμός’ “3. χαρακτηρισμός αυταρχικής ενέργειας, πράξης ή καταπιεστικής, δεσποτικής συμπεριφοράς: Ο κοινωνικός / καθημερινός ~ του άντρα απέναντι στη γυναίκα / των γονιών απέναντι στο παιδί.” [2] Πρώτη φορά ακούω ότι ένας άντρας συμπεριφέρεται φασιστικά απέναντι στη γυναίκα του ή ένας γονιός συμπεριφέρεται φασιστικά απέναντι στο παιδί του. Δεν έχουμε απλά ξεφύγει, έχουμε εισέλθει κανονικά και με το νόμο στα όρια της γελοιότητας. Συνήθως χρησιμοποιούμε λέξεις όπως ‘αυταρχικός’, ‘αυστηρός’, άντε και ‘παλαιών αρχών’ για να περιγράψουμε αυτές τις περιπτώσεις. Τολμώ να πω ότι αυτή η λέξη, με τις κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις (παράδοση, έθνος, συντηρητισμός) και τον γενικό αρνητισμό που τη συνοδεύει, χρησιμοποιείται περισσότερο για να υπονομεύσει τις σχέσεις του ανδρόγυνου και του γονιού/παιδιού παρά να τις περιγράψει. Είναι πραγματικά απίστευτο και θλιβερό να βλέπεις νοήμονες ανθρώπους να χρησιμοποιούν γενικόλογες ταμπέλες τόσο ασυλλόγιστα, χωρίς να έχουν τη διάθεση να μπουν στη ρημάδα την ουσία, με αποτέλεσμα να δημιουργούν εκείνες τις προϋποθέσεις που κάποια μέρα θα βάλουν φωτιά και μπαρούτι στον πιο ιερό θεσμό της κοινωνίας μας, στον θεσμό της οικογένειας. Δεν μπορώ να υποκριθώ δε, ότι πίσω από αυτήν την εσκεμμένη και υπολογιστικά τοποθετημένη χρήση της λέξης φασισμός στις αναμεταξύ σχέσεις των μελών της οικογένειας, βλέπω μια ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΜΟΥΧΛΑ που μου προκαλεί αφάνταστη δυσφορία και αηδία.

Η χρήση αυτής της μαγικής λέξης λοιπόν είναι πολυεπίπεδη, ταιριάζει σε όλα τα γούστα και σε όλα τα νούμερα. Είναι το ΣΑΝΟ που θα φάει το πεινασμένο ά-λογο ανθρώπινο ΖΩΟΝ (με όλο το σεβασμό στα ζωάκια) για να’ χει το κεφάλι του σκυφτό μην τυχόν κοιτάξει και λίγο παραπέρα, μην τυχόν δει τον γκρεμό που κείτεται μπροστά του. Έχει σημασία ποιος είναι φασίστας και ποιος όχι; Έχει σημασία που με ετικέτες προσπερνάμε τα πράγματα επιδερμικά; Δε βαριέσαι, λίγος τζερτζελές να γίνεται για να περνάει και η ώρα. Ούτως η άλλως, όπως λέει και ο λαός μας, η φτώχεια φέρνει γκρίνια αλλά τόση διάθεση να γίνει αυτός ο λαός ένας καταστροφικός προφήτης του εαυτού του δεν έχω ξαναδεί. Έτσι, μέσα στο φρενοκομείο Ελλάς την ώρα του γενικού ‘παζαριού’ γεμίσαμε φασίστες. Είπες αυτό; Είσαι φασίστας. Σκέφτηκες εκείνο; Είσαι φασίστας. Υπονόησες τούτο; Είσαι φασίστας. Συμφώνησες με τ’ άλλο; Είσαι φασίστας. Μίλησες με τον τάδε; Είσαι φασίστας. Διαφώνησες με μένα; Είσαι φασίστας. Φταρνίστηκες; Είσαι φασίστας. Βρε μήπως είναι φασίστας και ο σκύλος της γειτόνισσάς σου; Προχθές σα να με αγριοκοίταξε. Βρέχει φασίστες απ’ τον ουρανό και τελειωμό δεν έχει τούτο το κακό. Φασίστες πάνω στα δέντρα, φασίστες στους δρόμους, φασίστες στα παράθυρα, φασίστες στα κοτέτσια, φασίστες στις απλώστρες, φασίστες στις ξαπλώστρες, φασίστες στη ντουλάπα, φασίστες στα βουνά και στα λαγκάδια. Ο Ελληνικός λαός, ο πιο πολυταξιδεμένος λαός, ο πιο φιλόξενος λαός, ο λαός που αντιστάθηκε στο Φασισμό όσο κανείς άλλος, έγινε ξαφνικά φασιστικός, ρατσιστικός οπισθοδρομικός και ξενοφοβικός και κανείς δεν αναρωτήθηκε τι στο καλό συνέβη και άλλαξαν τα πράγματα από τη μία στιγμή στην άλλη.

Φασίστες τώρα κυνηγούν και οι ΚΛΕΦΤΕΣ στη βουλή. ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΟΒΟΥΝ ΤΟ ΝΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ, ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΦΑΣΙΣΤΕΣ. Βγήκε λοιπόν το μπέννυ πριν λίγες μέρες και ζήτησε έμπρακτη καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Το μπέννυ που έπρεπε να είναι στη φυλακή ζήτησε την καταδίκη ενός κόμματος που στο κάτω κάτω της γραφής ψηφίστηκε από μισό εκατομμύριο Έλληνες. Αλλά τι το νοιάζει το μπέννυ για αυτούς τους Έλληνες; Το μπέννυ μίλησε  άνετα μπροστά και στους παράνομους Πακιστανούς καθώς κουνούσαν τις σημαίες του παΣΤΟΚ και δεν του έκανε καμιά διαφορά. Οι Έλληνες ψήφισαν το πονηρό μπέννυ για να δώσει μετά αυτός ομιλία στους λαθρομετανάστες μπροστά στο Σύνταγμα για τον ρατσισμό των Ελλήνων, των ψηφοφόρων του, εναντίον τους. Αυτή η κατάντια, αυτά τα καραγκιοζιλίκια μόνο στην Ελλάδα μπορούν να συμβούν. Μιλάμε για το πονηρό μπέννυ που πήρε 100 εκατομμύρια από τις τσέπες των Ελλήνων και τα διέθεσε στην Proton του λαυρεντιάδη την ώρα που αυτός και η τράπεζά του ήταν υπό έλεγχο για υπεξαιρέσεις και σα να μην έφτανε αυτό, φόρτωσε τον Ελληνικό λαό και με άλλα 800 εκατομμύρια για την κρατικοποίησή της. Το θαυματουργό το μπέννυ που δουλεύει πυρετωδώς για τους μεγαλοαπατεώνες και ξελάσπωσε τον λαυρεντιάδη και ομοίους του με το νόμο 3904/2010 θεσμοθετώντας το ακαταδίωκτο για όσους έχουν διωχτεί ποινικά για χρέη εφόσον τα επιστρέψουν. Με την άδεια του υποχθόνιου μπέννυ, το παράσιτο λαυρεντιάδης τζόγαρε 51 εκατομμύρια του Ελληνικού λαού και όταν έβγαλε τα κέρδη του επέστρεψε το αρχικό ποσό χωρίς να υποστεί καμία συνέπεια. Μιλάμε για το μπέννυ, το βαρύ πυροβολικό του παΣΤΟΚ, το τζίνι του Συνταγματικού Δικαίου, που έχει ξεχειλώσει το Σύνταγμα της Ελλάδος σαν το στομάχι του. Το πονηρό μπέννυ με το γυαλιστερό αιμοβόρικο μάτι που πρωταγωνίστησε στο μεγαλύτερο σκάνδαλο πλαστογραφίας της Ελλάδας, το μπέννυ που κατηγορήθηκε από το νομικό κόσμο ότι ασέλγησε πάνω στους νόμους. Το μπέννυ που το 1996 όταν διατελούσε υπουργός Δικαιοσύνης παρακαλώ, πέρασε το νόμο 2408 τροποποιώντας δυο άρθρα του Ποινικού Κώδικα (περί ψευδής βεβαίωσης και πλαστογραφίας) μετατρέποντας κακουργήματα σε πλημμελήματα μόνο με την πρόσθεση λίγων μαγικών λέξεων και ίσα ίσα για να βγάλει λάδι 400 ‘επιφανείς’ Θεσσαλονικείς και όλα αυτά (επειδή είναι αντιφασίστας και η δημοκρατία στάζει από τα παντζάκια του) μέσα σε μια νύχτα χωρίς να προηγηθεί σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Μιλάμε για το μπέννυ που πέρασε και το άρθρο 113 καταργώντας την αναστολή παραγραφής αξιόποινων πράξεων των βουλευτών. Ο χρόνος παραγραφής των αξιόποινων πράξεων δηλαδή τρέχει, ακόμα και αν δεν έχει αρθεί η ασυλία του βουλευτή με αποτέλεσμα στο τέλος της θητείας του να υπάρχει περίπτωση να βρεθεί χωρίς δίωξη. Το μπέννυ ξέρει τι κάνει, το μπέννυ είναι δίκαιο και δημοκρατικό. Μιλάμε για το μπέννυ που εξαντλεί την νομοθετική του ιδιοφυία (λέμε και κάνα αστείο) εις βάρος των Ελλήνων και υπέρ των ξένων εταιρειών. Το υπέροχο μπέννυ, ο πρώτος υπουργός Άμυνας που παρέλαβε τον μπαταρισμένο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗ, που πέρασε το νόμο 3885/2010 υπογράφοντας την παραίτηση του Ελληνικού δημοσίου από τις βάσιμες αξιώσεις του για τις ζημιογόνες συμφωνίες του με τη Γερμανική εταιρεία. Το μπέννυ που έκανε ‘δώρο’ στους Γερμανούς άλλα δύο υποβρύχια αγοράζοντάς τα με 515 εκατομμύρια ευρώ και ενώ έχουμε ήδη πληρώσει το 96% αυτών των υποβρυχίων δεν έχουμε παραλάβει τίποτα γιατί το μπέννυ που προνοεί για το καλό του Ελληνικού λαού δεν έθεσε στη σύμβαση τον όρο πληρωμής μετά την παραλαβή. Δυο χρόνια αργότερα, το μπέννυ αναζητούσε 250 εκατομμύρια ευρώ για το δεύτερο μνημόνιο από τις συντάξεις των Ελλήνων. Μιλάμε για το σούπερ μπέννυ που ήταν παρόν από την αρχή της προδοσίας, στηρίζοντας βήμα βήμα το άλλο φυντανομπούμπουκο του παΣΤΟΚ το μοντέρνο giorgos με το κολάν (Θεέ μου τι αμαρτίες πληρώνουμε), παραδίδοντας κομμάτι κομμάτι την Εθνική μας κυριαρχία στους ξένους.

Ήρθε λοιπόν αυτό το μπέννυ, ο Ρομπέν της παρανομίας και των λαμογίων, ο εθνικός προδότης, να μιλήσει κατά των φαινομένων της ρατσιστικής βίας κάνοντας μάλιστα έκκληση σε διεθνείς οργανισμούς και ΜΚΟ να παρέμβουν. Το μπέννυ, ζητώντας τη συνδρομή των ξένων, ΟΜΟΛΟΓΕΙ την ανυπαρξία του Ελληνικού Κράτους αλλά κανείς δε δίνει σημασία διότι ασχολείται με το δημοφιλέστατο και πολιτικά ορθό θέμα της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και τους κακούς φασίστες της Χρυσής Αυγής. Το μπέννυ δεν ξέρει ότι όταν βάλεις πολλά αυγά σε ένα καλάθι θα σπάσουν. Το μπέννυ τα ρίχνει στους κακούς φασίστες όταν αυτός και οι όμοιοί του έχουν μετατρέψει την Πατρίδα μας σε σουρωτήρι της Ασίας και ζητιάνο των τοκογλύφων. Το μπέννυ ζητά τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων όσων διαπράττουν ρατσιστικές πράξεις βίας αλλά κανείς δεν δίνει σημασία στους νόμους που έχει μαγειρέψει ο ίδιος και οι όμοιοί του για να προστατεύσουν τα τομάρια τους από τα δικά τους κακουργήματα. Όταν το μπέννυ χρηματοδότησε τον φίλο του τον λαυρεντιάδη με τα δικά μας χρήματα παρανόμησε σύμφωνα με το νόμο 2362/95, κάτι που του είχαν επισημάνει και τα στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Το ήξερε αυτό ο μπαγάσας και για να καλύψει τον κ#$%^&* του, πέρασε σε έναν άσχετο νόμο (4002/2011) ένα ωραίο αρθράκι που τον αμνήστευε προκαταβολικά. Αυτός ο νόμος έλεγε βασικά ότι “αν πρόκειται για θέματα συστημικής ευστάθειας των Τραπεζών“, έχει το δικαίωμα να πάρει αποφάσεις για την χρηματοδότησή τους. Το μπέννυ που φτιάχνει συνταγματικές λεξούλες για να εμφανίζει το γάιδαρο ως τραπέζι και το πουλί ως γάντι δεν μας είπε τι αποφάσεις οφείλει να πάρει ένας υπουργός οικονομικών όταν πρόκειται για ‘συστημική‘ αστάθεια της Ελληνικής κοινωνίας. Ο νόμος αυτός μάλιστα έχει αναδρομική ισχύ από το 1997, δηλαδή αμνηστεύει και τους πρώην υπουργούς οικονομικών, πράγμα που σημαίνει ότι πέφτει της παρανομίας το κάγκελο αλλά εμείς ασχολούμαστε με τα νύχια μας και πως θα τα ακονίσουμε για να φάμε ο ένας τον άλλον. Το μπέννυ ανακοινώνει δημοσίως την επιθυμία του έτσι ώστε “τα εγκλήματα ρατσιστικού και ξενοφοβικού χαρακτήρα να αποκτήσουν κακουργηματικό χαρακτήρα” αλλά όταν πήγε να σώσει τους φίλους του, τους επώνυμους απατεώνες στη Θεσσαλονίκη, μετέτρεψε τα κακουργήματά τους σε πλημμελήματα στα μουλωχτά μέσα στη μαύρη νύχτα. Τότε δεν είδα το μπέννυ να κάνει κάποιες δηλώσεις. Έτσι είναι όμως το μπέννυ, κάνει ‘παστρικές’ δουλειές. Το μπέννυ τώρα γίνεται δίκαιο και σωστό γιατί μέσα από τον κακό ρατσισμό των φασιστών της Χρυσής Αυγής ξεπλένει τις δικές του αμαρτίες. Το μπέννυ έχει το καρπούζι και το μαχαίρι. Το μπέννυ και οι όμοιοί του έχουν τα διαβολικά ΜΜΕ και τους μ@#$%^&* από κάτω που δουλεύουν για την πάρτη τους. Ζωή χαρισάμενη το τρομερό μπέννυ.

Σήμερα προελαύνει Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ. Σήμερα, άνοιξαν οι ντουλάπες και βγήκαν τα φαντάσματα και οι σκελετοί του Φασισμού του παρελθόντος για να τραβήξουν την προσοχή μακριά από το πραγματικό έγκλημα. Σήμερα, κάποιοι έβγαλαν τα ναφθαλινομυρωμένα κουστούμια τους από τα σεντούκια και παίζουν σε επανάληψη το παμπάλαιο έργο του κακού φασίστα και του καλού αντιφασίστα. Μόνο που για καλή μας τύχη η εκτέλεση της παράστασης από πλευρά τους είναι τραγική διότι το σκηνικό δεν ταιριάζει, οι χαρακτήρες δεν πείθουν, το ρούχο είναι μικρό και τους αφήνει ξεβράκωτους. ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΛΑΟΙ, ΤΑ ΕΘΝΗ/ΚΡΑΤΗ, Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΧΟΣ. Σήμερα το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ θύμα του ρατσισμού δεν είναι οι λαθρομετανάστες αλλά τα έθνη, άλλο αν κάποιοι κάνουν επανειλημμένως τους καραγκιόζηδες δείχνοντάς μας συνέχεια με το δάχτυλο προς την κατεύθυνση των λαθρομεταναστών. Οι προστάτες του φτηνού εργατικού υλικού των πολυεθνικών δεν μας πείθουν. Οι ‘προοδευτικοί’ πρόδρομοι των κοινωνικών ανακατατάξεων του παγκόσμιου χωριού, οι εκσυγχρονιστές της πολυπολιτισμικής κουράδας, οι γραφικοί κομπλεξαρισμένοι άεργοι του τίποτα, οι θρασύτατοι βεβηλωτές της Ιστορίας του Τόπου μας, οι διαμορφωτές των διαπολιτισμικών κλώνων της νέας γενιάς ‘στα πλαίσια της σύγχρονης εκπαιδευτικής προσέγγισης’ [3], οι εραστές των πολτοποιημένων μαζών ζόμπι δεν μας πείθουν. Σήμερα δεν υπάρχει φασισμός κρατών αλλά φασισμός πολυεθνικών με γελοίους χάχανους από κάτω να βαράνε παλαμάκια. Σήμερα τα χρήματα του σόρος φτιάχνουν συνειδήσεις.  Σήμερα, οι ‘αγωνιστές’ αριστεροί διεθνισταί έχουν φαγούρα για τους εθνικούς ιμπερεαλισμούς των ακροδεξιών όταν τα κράτη έχουν ήδη υποταχθεί στις τράπεζες και στις πολυεθνικές. It makes fuc@in sense. Σήμερα οι ‘αντιφασίστες’, οι ‘άντιρατσιστές’, οι ‘αντι’τέτοιοι΄ τέλος πάντων, έχουν ανοίξει έναν εικονικό πόλεμο με εκείνον τον πεθαμένο φασισμό του παρελθόντος κάνοντας χώρο στον φασισμό των μεγαθήριων πολυεθνικών για να περάσει απαρατήρητος. Το όχημα ΤΣΙΡΚΟ της νέας τάξης, τα ‘πονόψυχα’ τερατάκια του εθνομηδενιστικού διεθνισμού, ανοίγουν το δρόμο στους προσκυνημένους Εφιάλτες πολιτικούς για να παραδώσουν τα κλειδιά των Εθνών/Κρατών στους διεθνείς τοκογλύφους. Μέσα από την αριστερή αγαπησιάρικη ρητορεία του διεθνισμού, οι δοσίλογοι πολιτικοί ξεπλένουν τις υπόγειες παράνομες και αντισυνταγματικές τους διαδρομές που οδηγούν στο μεγαλύτερο έγκλημα έναντι όλων, αυτό της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. Σήμερα, ο φασισμός της νέας τάξης έχει ξαμολήσει τα ακέφαλα στρατιωτάκια του στο κυνήγι των ‘κακών μαγισσών’, στο κυνήγι όσων ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ στη βαρβαρότητα της παγκοσμιοποίησης. Είναι ακέφαλα γιατί δεν το βάζουν να δουλέψει. Είναι ακέφαλα γιατί είναι υποχείρια του πολιτικά ορθού, των τάσεων και των ‘αναγκών’ της εποχής τους. 

ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ. Έγραψα αυτό το σεντόνι  γιατί ΠΟΝΑΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ να μας βλέπω σε διαφορετικές ‘γειτονιές’, να μη μιλιόμαστε σα να είμαστε εχθροί, να μη λέμε ένα γεια που και που τουλάχιστον. Αν εμείς που αγαπάμε την Πατρίδα μας, τη Μάννα μας, δε μιλιόμαστε σα να είμαστε εχθροί, τότε τι θα κάνουν οι πραγματικοί εχθροί που Τη μισούν θανάσιμα; Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια και κάποιοι χωριστήκαμε γιατί είμαστε λέει προσκείμενοι σε κάποια άλλη πολιτική παράταξη/ιδεολογία. Αυτό υποθέτω τουλάχιστον δεν μπορώ να γνωρίζω. Σιγά τα ωά λοιπόν. Τι κι αν έχουμε μικρές ή μεγάλες διαφορές; Τι είναι αυτές μπροστά στην Πατρίδα μας; Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ φίλοι μου και εμείς δε μάθαμε τίποτα. Μας νίκησαν τελικά; Όχι δεν θέλω να το πιστέψω. Μην ακούμε τις σειρήνες της διχόνοιας και της μικροπρέπειας. Ο εχθρός βρίσκεται εκ των έσω, έχει σπείρει τα ακέφαλα υποχείριά του και θερίζει. Δεν μπορεί ΚΑΙ εμείς να πέσουμε θύματα του παιχνιδιού του. Δεν θα επιτρέψουμε στον φασίστα να σπείρει παντού τον πανικό, την υποψία και τη διχόνοια. Πρέπει να πρυτανεύσει η ΛΟΓΙΚΗ. Το πλήθος κατευθύνεται υπνωτισμένο και συνάμα αλαφιασμένο προς τον γκρεμό. Πρέπει να το σταματήσουμε. Πρέπει να παραμείνουμε ενωμένοι και προσηλωμένοι στο στόχο μας. Μια φωνή δεν κάνει τίποτα. Πρέπει να ενώσουμε τις φωνές μας για να μας ακούσουν.

ΑΔΕΡΦΙΑ εκπέμπω σήμα SOS. Σταματήστε. Κάτι δεν πάει καλά. Πάμε σε λάθος κατεύθυνση.

.

Παραπομπές/Βοηθήματα:

[1] Τζορτζ Όργουελ. Τι είναι ο Φασισμός.

[2] Λεξικό της κοινής νεοελληνικής.

[3] Εναντίον του ρατσισμού και του φασισμού 300 καθηγητές πανεπιστημίου.
1η επιστολή του Βαξεβάνη προς τον Βενιζέλο.

2η επιστολή του Βαξεβάνη προς τον Βενιζέλο.

3η επιστολή του Βαξεβάνη προς τον Βενιζέλο.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ζητεί έμπρακτη καταδίκη της Χρυσής Αυγής.

.

Εικόνα: από τη συλλογή “Where is your head at” του Francesco Brunnoti

 ΠΗΓΗ