Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο
Το «Άνθος Ορύζης Γιώτης» ήταν η πρώτη τυποποιημένη
τροφή που παράχθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Ακόμη και σήμερα είναι η στερεά
τροφή που συνηθίζεται να μπαίνει πρώτη στο διαιτολόγιο ενός μωρού. Αλλά
για το 1930 ήταν μια τεράστια καινοτομία. Υπήρξε στην ουσία μια
κοινωνική προσφορά στην Ελληνίδα μητέρα, σε μια εποχή που μια από τις
βασικές αιτίες της παιδικής θνησιμότητας ήταν οι διαταραχές του πεπτικού
συστήματος.
Με αυτές τις αξίες ξεκίνησαν ο Ιωάννης και η Μαρία Γιώτη την επιχείρησή τους πριν από 82 χρόνια.
Το κοινό καλό, η ποιότητα του προϊόντος, η κάλυψη της ζήτησης
βρίσκονταν πάντοτε πάνω από το κέρδος. Περισσότερες από οκτώ δεκαετίες
μετά, οι ίδιες αξίες, έχοντας περάσει από γενιά σε γενιά Γιώτη, συνεχίζουν να διέπουν την ομώνυμη εταιρεία…
Εν μέσω του μεγάλου κραχ
Ο Ιωάννης Γιώτης ήταν ηπειρώτης στην καταγωγή και
γόνος αστικής οικογενείας της εποχής. Ίδρυσε την εταιρεία του αφού πρώτα
ταξίδεψε στη Γαλλία, έμαθε πώς παρασκευάζονται οι παιδικές τροφές και
επέστρεψε με καινοτόμες ιδέες. Στόχος του δεν ήταν να μιμηθεί τους
Γάλλους, αλλά να βρει τον τρόπο για να βιομηχανοποιήσει τροφές από τους
καρπούς της ελληνικής γης. Οι καιροί δεν ήταν οι κατάλληλοι. Το μεγάλο
κραχ του ’29 είχε «στραγγίξει» τη χώρα. Αλλά είναι σε περιόδους κρίσης
που οι καλύτερες ιδέες αναδεικνύονται.
Ο Ιωάννης Γιώτης έστησε το εργοστάσιό του στην περιοχή των Τριών Γεφυρών, στα Κάτω Πατήσια, κοντά στο σπίτι του. Εκτός από το Άνθος Ορύζης,
που παράγεται από αρίστης ποιότητας ρύζι το οποίο υφίσταται
προηγουμένως επιμελημένη κατεργασία και κρησάρισμα για να απαλλαγεί από
τις ξυλώδεις ουσίες, η εταιρεία παρασκεύασε και το Άνθος Αραβοσίτου. Ήταν η πρώτη ελληνική βρεφική κρέμα.
Τα δύο αυτά προϊόντα ήταν τα πρώτα που πέρασαν στην άλλη άκρη του
Ατλαντικού, μαζί με το τσούρμο των μεταναστών που έφευγαν από την Ελλάδα
για να βρουν δουλειά στις ΗΠΑ. Για δέκα χρόνια, οι παιδικές τροφές
Γιώτη μεγαλώνουν παιδιά στην πατρίδα του, αλλά και στην άλλη άκρη του
κόσμου.
Έπειτα ήλθε η Κατοχή και το κλείσιμο του εργοστασίου. Όταν ο εφιάλτης του πολέμου τελείωσε, ο Ιωάννης Γιώτης
θα το ξανανοίξει και θα επεκτείνει τις δραστηριότητές του σε νέα
προϊόντα. Το φρουί ζελέ, το 1950, είναι μια μεγάλη έκπληξη για το
ελληνικό κοινό και θα γίνει σύντομα το αγαπημένο επιδόρπιο μιας νέας
γενιάς που σκέφτεται, συμπεριφέρεται, λειτουργεί πιο «ευρωπαϊκά».
Σύντομα θα ξεκινήσει και την παραγωγή διαφόρων αλεύρων, τα οποία
μάλιστα εξάγονται στις ΗΠΑ και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Ένα από τα
πιο καινοτόμα προϊόντα της εταιρείας ήταν η Φαρίνα Γιώτης, το 1965. «Το
αλεύρι που φουσκώνει μόνο του» έλυσε τα χέρια της Ελληνίδας νοικοκυράς
και έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή προϊόντα στις ελληνικές κουζίνες.
Μια οικογενειακή επιχείρηση
Ο Ιωάννης Γιώτης είχε αποβιώσει, στο μεταξύ, το 1960 (ήταν μόλις 55
ετών) και την εταιρεία έτρεχε η χήρα του, Μαρία. Οι αξίες που είχε ο
ίδιος θέσει από την πρώτη ημέρα τηρούνταν, όμως, απαρέγκλιτα. Τη Μαρία
διαδέχθηκαν οι δύο τους γιοι, Αθανάσιος και Χρήστος. Σήμερα, οι εγγονοί
του ιδρυτή, Ιωάννης Αθανασίου Γιώτης και Ιωάννης Χρήστου Γιώτης είναι οι δύο μέτοχοι, με 50% ο καθένας, της εταιρείας. Πρόκειται για τον ορισμό της οικογενειακής επιχείρησης…
Τα προϊόντα της συνέχισαν να εμφανίζονται με τον ίδιο ρυθμό και να
κάνουν πάντα αίσθηση με τις λύσεις που έφερναν στο ελληνικό νοικοκυριό.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Την Φαρίν Λακτέ (1972), το ρόφημα Caotonic
(1988), τις τούρτες Γιώτης
(1990), την κρέμα δημητριακών και την μπισκοτόκρεμα (2000), τα
παραδοσιακά επιδόρπια ψυγείου (2005), τα προϊόντα Sweet & Balance
(2009);
Το όραμα της εταιρείας έχει παραμείνει αναλλοίωτο μέσα στα χρόνια. Όπως αποτυπώνεται και στο site της, είναι: «Να
δημιουργούμε συνεχώς καινοτόμα προϊόντα με βάση φυσικές πρώτες ύλες,
διασφαλίζοντας πάντα την ποιότητά τους. Προϊόντα με υψηλές διατροφικές
αξίες, που θα χρησιμοποιούνται καθημερινά σε κάθε ελληνικό σπίτι και θα
ανταποκρίνονται στις ανάγκες ολόκληρης της οικογένειας στη σύγχρονη
εποχή».
Στήριξη στην ελληνική οικονομία
Η εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε, όμως, μόνο στις διατροφικές ανάγκες των
Ελλήνων. Σε περιόδους κρίσης, ήταν πάντα εκεί για να τονώσει την
ελληνική οικονομία. Η ίδια η ίδρυσή της, το 1930, εν μέσω του
πρωτοφανούς κραχ, ήταν μια σημαντική τόνωση για τους Αθηναίους.
Πρόσφατα, εν μέσω της νέας κρίσης που βιώνουμε στην Ελλάδα, η επιχείρηση
άνοιξε το νέο της εργοστάσιο στο Αγρίνιο. «Δεν θελήσαμε να πάμε στη Βουλγαρία» δήλωσε σε συνέντευξή του ο κ. Ιωάννης Χρ. Γιώτης, προσθέτοντας: «στην Ελλάδα πρέπει κάποτε να μάθουμε να εκτιμούμε αυτόν που επενδύει και να τον στηρίζουμε», ίσως με λίγο παράπονο…
Όσον αφορά τους εργαζομένους της επιχείρησης, που ο Ιωάννης Γιώτης
από την πρώτη στιγμή αντιμετώπιζε ως συνεταίρους, γι’ αυτούς η κρίση όχι
μόνο δεν σήμανε περικοπές ή απολύσεις, αλλά το ότι η οικογένειά τους θα
μεγάλωνε κι άλλο, αφού η ζήτηση στα προϊόντα Γιώτης οδήγησε την εταιρεία σε προσλήψεις τα τελευταία χρόνια.
Σήμερα, στην επιχείρηση απασχολούνται πάνω από 300 εργαζόμενοι.
Ο άνθρωπος θεωρείται ως το πιο σημαντικό ατού της εταιρείας, γι’ αυτό
και η επένδυση στους ανθρώπινους πόρους αποτελεί σημαντική και
καθημερινή μέριμνά της. Ανάμεσα στις παροχές που προσφέρει είναι: ετήσιο
πριμ εργατικότητας, ετήσια επιβράβευση καλύτερων εργαζομένων, ασφάλιση,
τράπεζα αίματος, παροχές για τις μητέρες και τα βρέφη. Σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία για την Ελλάδα, η Γιώτης
μοιάζει με εργασιακό παράδεισο. Το παράδειγμά της, ωστόσο, είναι αυτό
που θα έπρεπε να ακολουθούν όλες οι εγχώριες επιχειρήσεις, αφού χωρίς
ένα ανθρώπινο δυναμικό με θέληση και δύναμη, κανένα επιχειρηματικό πλάνο
δεν μπορεί να προχωρήσει.
Ανάπτυξη, παρά την κρίση
Κάπως έτσι, η εταιρεία κατάφερε να σταθεί όρθια στην κρίση.
Η επιχείρηση δεν θέλησε να μοιραστεί μαζί μας τα οικονομικά της
στοιχεία, αφού είναι στην πάγια πολιτική της να μην το κάνει (και προ
κρίσης, δηλαδή), όπως είναι και στη νοοτροπία των δύο ιδιοκτητών της να
διατηρούν χαμηλό προφίλ και να μην συχνάζουν σε κοινωνικές εκδηλώσεις,
να μην δίνουν συνεντεύξεις κλπ. Ωστόσο, από τις λίγες φορές που η Γιώτης
κυκλοφόρησε κάποια στοιχεία τα τελευταία χρόνια, γνωρίζουμε πως ο
τζίρος της αυξάνεται σταθερά, παρά την δύσκολη οικονομική κατάσταση στην
Ελλάδα.
Μεγάλο ρόλο σ’ αυτό παίζουν ασφαλώς οι εξαγωγές της. Σε κάθε αγορά,
οι συσκευασίες της είναι μεταφρασμένες στην τοπική γλώσσα. Εννέα γλώσσες
λοιπόν, σε 25 χώρες, σε όλες τις ηπείρους του πλανήτη «ντύνουν» τις
τροφές Γιώτης. Η ζήτηση γι’ αυτές είναι σημαντική, αφού ξεχωρίζουν ποιοτικά απ’ τον ανταγωνισμό.
Όχι τυχαία, βέβαια. Εκτός του ότι στηρίζονται στους κορυφαίους
καρπούς της ελληνικής γης, βασίζονται και σε ένα πρωτοπόρο τμήμα έρευνας
και ανάπτυξης. Πρόκειται για ένα από τα πιο εξελιγμένα της ελληνικής
βιομηχανίας τροφίμων. Απαρτίζεται από εξειδικευμένους επιστήμονες
(Χημικούς, Γεωπόνους και Τεχνολόγους Τροφίμων) και υποστηρίζεται από την
πλέον σύγχρονη υλικοτεχνική και εργαστηριακή υποδομή. Αποτέλεσμα της
πολυετούς προσπάθειας είναι η βράβευση, κατοχύρωση και συνεχής εξέλιξη
των προϊόντων της εταιρείας. Από το 2000 έως σήμερα έχουν εγκριθεί 11
διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
Το κοινό καλό, η αγάπη για την Ελλάδα, η πρώτη ύλη που έρχεται από
την ελληνική γη, το όραμα και η πίστη στους εργαζόμενους: οι αξίες της
οικογένειας Γιώτη έδωσαν μια συνταγή επιτυχίας που για 82 χρόνια αποφέρει υπέροχους καρπούς.
Πρόκειται για μια επιχείρηση – πρότυπο, από αυτές που κάνουν όλους τους Έλληνες να θέλουν να… ψωνίζουν ελληνικά.
ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ
Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013
Θα πληρώνουμε για ηθική βλάβη του δημοσίου (όταν χρωστάμε στην Εφορία).ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΜΑΛΑΚΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ;
Με εγκύκλιο που εξέδωσε η Διεύθυνση Αναγκαστικής Είσπραξης του υπουργείου, δίνει εντολή στους εφόρους να στέλνουν τους υπαλλήλους τους στα δικαστήρια για να παρίστανται ως πολιτικοί ενάγοντες και να ζητούν την ποινική δίωξη και την καταβολή αποζημίωσης προς το Δημόσιο για υποθέσεις ληξιπρόθεσμων χρεών προς την Εφορία. Με βάση τις οδηγίες του υπουργείου Οικονομικών, ορίζεται επί λέξει ότι οι έφοροι καλούνται «να δίνουν εντολή σε υπάλληλο της υπηρεσίας τους να εκπροσωπήσει το Δημόσιο σε παράσταση πολιτικής αγωγής, ζητώντας από το δικαστήριο να επιδικάσει σε βάρος του κατηγορουμένου και υπέρ του Δημοσίου ποσό ως χρηματική αποζημίωση από την ηθική βλάβη που υπέστη το Δημόσιο λόγω της προσβολής του κύρους του από τη συμπεριφορά του φορολογουμένου»! Το οξύμωρο όμως είναι ότι, αντί οι πολίτες να ζητούν «αποζημίωση» για τον ισχυρό κλονισμό και την ψυχική οδύνη που υφίστανται από την άνευ προηγουμένου φορολαίλαπα σε εποχές κρίσης, όπου αυξάνονται δραματικά τα κρούσματα αυτοκτονιών για χρέη τα οποία έχουν προκαλέσει οι βάρβαρες περικοπές μισθών και οι ληστρικοί φόροι με τα εκατοντάδες χαράτσια που έχουν επιβληθεί την τελευταία τριετία, το Ελληνικό Δημόσιο εμφανίζεται να ζητάει και τα ρέστα ακόμα και από φορολογουμένους που δεν μπορούν να πληρώσουν χρέη από ΦΠΑ της τάξεως των 20.000 ευρώ. Το όριο αυτό μάλιστα ορίζεται σχηματικά από το υπουργείο, δίνοντας εμμέσως στους εφόρους το δικαίωμα να ενεργοποιούν το μέτρο (με βάση νόμους από το 1953) εν λευκώ ακόμα και για χαμηλότερες φορολογικές διαφορές και παραβάσεις.
Μέσο συμμόρφωσης
Η απειλή της ποινικής δίωξης και της αποζημίωσης για... προσβολή του κύρους του Δημοσίου προβάλλεται έτσι ως μέσο αποτροπής και συμμόρφωσης των φορολογουμένων, στις άκρως αντίξοες ωστόσο συνθήκες που βιώνει η αγορά. Κρίθηκε σκόπιμη όμως και ως απάντηση στην... ταλαιπωρία που υφίστανται τα δικαστικά τμήματα είσπραξης των Εφοριών, που αναζητούν χιλιάδες «εξαφανισμένους» εδώ και χρόνια οφειλέτες του Δημοσίου, ορισμένοι εκ των οποίων επιδεικνύουν προβληματική συμπεριφορά, αδιαφορούν στις εκκλήσεις των ΔΟΥ, δημιουργούν εμπόδια ή και απειλούν ακόμα τους επιφορτισμένους με την είσπραξη των φόρων και προστίμων υπαλλήλους. Από την εγκύκλιο προκύπτει ότι «οι δικαστικοί αντιπρόσωποι που υπηρετούν στα γραφεία νομικών συμβούλων αδυνατούν να ανταποκριθούν στο πλήθος των εν λόγω υποθέσεων και δεν εκπροσωπούν το Ελληνικό Δημόσιο στις πλημμεληματικής φύσης υποθέσεις φοροδιαφυγής που εκδικάζονται στα πλημμελειοδικεία».Στέλνουν εφοριακούς στα δικαστήρια
Για τον λόγο αυτό το υπουργείο Οικονομικών επιστρατεύει τους υπαλλήλους των Εφοριών και τους καθοδηγεί βήμα προς βήμα για το πώς θα σταθούν και τι θα πουν στις αίθουσες των δικαστηρίων. Με την εγκύκλιο συστήνει στους εφόρους ότι «ως κριτήριο για το ύψος της διαφοράς» που επιβάλλει τη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής «μπορεί να υιοθετηθεί το ποσό των 20.000 ευρώ». Ωστόσο ορίζεται ότι «το ποσό της χρηματικής ικανοποίησης μπορεί να εκκινεί από τις 2.000 ευρώ (για φορολογική διαφορά 20.000 ευρώ) και να προσαρμόζεται ανάλογα με την υπόθεση». Ορίζεται επίσης ότι «ο υπάλληλος ο οποίος εκπροσωπεί τη Φορολογική Αρχή οφείλει πριν από την έναρξη της συζήτησης της ουσίας της υπόθεσης, δηλαδή πριν από την εξέταση των μαρτύρων και πριν από την ανάγνωση των εγγράφων (ήτοι αμέσως μετά την εκφώνηση του ονόματος του κατηγορουμένου και των μαρτύρων από τον πρόεδρο του δικαστηρίου), να πλησιάσει στην έδρα του δικαστηρίου και να δηλώσει ότι μετά από εντολή του διευθυντή της υπηρεσίας (...) το Ελληνικό Δημόσιο παρίσταται μέσω αυτού ως πολιτικώς ενάγων ενώπιον του δικαστηρίου για τη χρηματική ικανοποίηση από τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου (π.χ. μη απόδοση ΦΠΑ, έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων κ.λπ.) λόγω της μείωσης του κύρους του» και να δίδει γραπτή εντολή με την αξίωση της επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης. Υπενθυμίζεται ότι μόνο μέσα στο 2012 τα ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκαν κατά 12 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τον φοροτεχνικό σύμβουλο του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών κ. Παναγιώτη Παντελή, «ενώ το κράτος έχει στείλει τον κόσμο στους ψυχολόγους για τα παράλογα χαράτσια που αδυνατεί να πληρώσει, ενώ η κυβέρνηση δείχνει να αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες και υπόσχεται ευνοϊκές ρυθμίσεις χρεών που όμως δεν έρχονται, την ίδια ώρα κάνει σαν να θέλει να ξετινάξει τους πολίτες με υπερβολικές αξιώσεις, πέρα και από τα υπέρογκα πρόστιμα. Δεν είναι δυνατόν να ζητά το κράτος π.χ. από ξενοδόχους να πληρώνουν ισόποσες δόσεις και τον χειμώνα. Είναι επιτακτική η ανάγκη να βγάλουν ρύθμιση με πολλές δόσεις, για να μη σύρεται ο κόσμος στα δικαστήρια και το κράτος να μπορεί να εισπράξει».ΝOMOΣ-BAMΠΙΡ
Το νομικό έρεισμα που δίνει το δικαίωμα στο Δημόσιο να διεκδικήσει δικαστικώς αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης από τους οφειλέτες του παρέχεται από νόμο του 1953. Διευκρινίζεται ότι γίνεται λόγος για «σοβαρές» περιπτώσεις πλημμεληματικού χαρακτήρα.ΕΦΟΡΙΑΚΟΙ ΣΕ ΡΟΛΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
Γίνεται σύσταση στους προϊσταμένους των ΔΟΥ να στέλνουν υπαλλήλους τους στο δικαστήριο κατά των πολιτών. Οι εφοριακοί θα διεκδικούν αποζημίωση για ηθική βλάβη που υπέστη το Δημόσιο λόγω «προσβολής του κύρους» τουΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ 20.000 ΓΙΝΕΤΑΙ 22.000 ΕΥΡΩ
Χωρίς αιτιολόγηση, προτείνεται το ποσόν των 20.000 ευρώ ως σημείο εκκίνησης για διεκδίκηση επιπλέον αποζημίωσης από όσους χρωστούν στο Δημόσιο. Ελάχιστο ποσό αποζημίωσης υπέρ του Δημοσίου: 2.000 ευρώΤΟ «ΚΑΡΦΩΜΑ» ΒΗΜΑ-ΒΗΜΑ
Ορίζεται λεπτομερώς η διαδικασία: πριν από την έναρξη της εκδίκασης, ο εφοριακός οφείλει να πλησιάσει τον πρόεδρο και να δηλώσει ότι το Δημόσιο απαιτεί αποζημίωσηΛΟΓΩ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Οποιος φτάσει στο δικαστήριο επειδή καθυστερεί την απόδοση του ΦΠΑ ή για άλλα χρέη στην Εφορία, θα καλείται να πληρώσει χρηματική αποζημίωση για λογαριασμό του Δημοσίου «λόγω μείωσης του κύρους του» από τη συμπεριφορά του οφειλέτηΠΗΓΗ
Η Χρυσή Αυγή λέει «ναι» στους Ανεξάρτητους Έλληνες και στήνουν κάλπη για Παπανδρέου.
Νωρίτερα σήμερα ο επικεφαλής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος είχε συναντηθεί και με τον ανεξάρτητο βουλευτή Νίκο Νικολόπουλο, από τον οποίο απέσπασε το «ναι» στην πρόταση για να συσταθεί προανακριτική επιτροπή για τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.
Υπενθυμίζεται πως η Χρυσή Αυγή έχει 18 βουλευτές, όπως και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, ενώ με το «ναι» του κ. Νικολόπουλου οι υπογραφές που συγκεντρώνονται φτάνουν τις 37, ξεπερνώντας των αριθμών των τριάντα που χρειάζεται για να στηθεί κάλπη.
Παράλληλα ο Πάνος Καμμένος εκτός απότη στήριξη των ανεξάρτητων βουλευτών, θα ζητήσει και τη στήριξη του Αλέξη Τσίπρα για την πρόταση του να στηθούν κάλπες για να συσταθεί προκαταρκτική για τους πρώην πρωθυπουργούς Λουκά Παπαδήμο και Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και για τους πρώην υπουργούς Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου και Ευάγγελο Βενιζέλο.
Στην πρόταση του για προκαταρκτική εξέταση κατηγορεί τους τέσσερις πολιτικούς για υπεξαγωγή εγγράφου, απιστία, παράβαση καθήκοντος και συνέργεια σε φοροδιαφυγή.
Ο κ. Καμμένος έκανε γνωστό πως η πρόταση του κόμματός του θα κοινοποιηθεί σε όλους τους ανεξάρτητους βουλευτές και ήδη έχει συνομιλήσει με τους περισσότερους εξ αυτών.
Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013
Αν δεν σχεδιάσουμε το αύριο, ποτέ δεν θα το ζήσουμε...
Οι εκλογές είναι μιά κάποια λύση, που όμως αν τεθούν σήμερα ως θέμα, η σημερινή κυβέρνηση θα τις απορρίψει, με το αιτιολογικό ότι θα βλάψουν την χώρα… Οξύμωρο μεν, αλλά είναι το μόνο σίγουρο πως θα συμβεί...
Από την άλλη, όμως, οι εκλογές θα δώσουν πραγματική λύση ή θα εμφανίσουν τον επόμενο (ΗΠΑ)προωθούμενο Αλέξη, ο οποίος θα συνεχίσει το «έργο» των Παπανδρέου – Σαμαρά, μπαίνοντας στο «κυρίως πιάτο», το οποίο είναι το απόλυτο ξεπούλημα της χώρας σε εθνικό επίπεδο;
Μην ξεχνάμε πως η λέξη «έθνος» είναι απαγορευμένη (πλην ελαχίστων λαμπρών εξαιρέσεων) στον ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο προωθεί τον πολυπολιτισμό, την κατάργηση των εθνοτήτων και την υπεράσπιση των πανταχού αναξιοπαθούντων (πλην των Ελλήνων).
Ναι, να ζητάμε, να απαιτούμε εκλογές, όταν θα είμαστε έτοιμοι σαν λαός να σταθούμε απέναντι στην ευθύνη να ορίσουμε εμείς το μέλλον της χώρας και όχι να επισημοποιήσουμε με την συμμετοχή μας την συνέχιση της σκύλευσης της πατρίδας μας, σε μία εικονική δημοκρατία...
- Αν δεν καταγγείλουμε όλους εκείνους που χρησιμοποιούν τον όρο «ελευθεριότητα» για να ισοπεδώσουν την «ελευθερία»…
- Αν δεν παραμερίσουμε εκείνους που χρησιμοποιούν τον όρο «απασχόληση» για να ισοπεδώσουν το αγαθό της εργασίας…
- Αν δεν καταδικάσουμε επί της ουσίας εκείνους που παίζουν με τις λέξεις με σκοπό να παίξουν με την ζωή μας…
- Αν δεν διαγράψουμε από την πολιτική εκείνους που πολιτεύονται αγόμενοι και φερόμενοι από ιδεοληψίες και αντιμετωπίζουν την χώρα ως βόθρο που αφήνουν τις βρωμιές τους και αποχωρούν πανευτυχείς επειδή έζησαν τον δικό τους μύθο…
- Αν δεν ξεπεράσουμε τον κακό μας εαυτό, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε εκείνο που σήμερα ποθούμε.
- Αν δεν ομονοήσουμε, θα είμαστε πάντα υποχείρια εκείνων που βάζουν διαφορές ανάμεσά μας
- Αν δεν βγάλουμε τις αλυσίδες από το μυαλό μας, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να κατακτήσουμε την ελευθερία μας.
- Αν δεν σχεδιάσουμε το αύριο, ποτέ δεν θα ξεκινήσουμε για να το ζήσουμε και να το κατακτήσουμε…
Μπορούμε να αφήσουμε το «εγώ» και τα μικροσυμφέροντά μας και να εργασθούμε στο «εμείς» και το συμφέρον πρώτα της πατρίδας κι έπειτα το δικό μας;
Μπορούμε να σκεφτούμε και να σχεδιάσουμε την επόμενη ημέρα αποβάλλοντας την τρομοπροπαγάνδα των καλοθελητών (εσωτερικού και εξωτερικού) που στηρίζει μία κυβέρνηση τοποθετημένων δημίων που κόπτονται να εξυπηρετήσουν τους πάντες πλην των Ελλήνων;
Αν μπορούμε ή όποτε μπορέσουμε, να γίνουν εκλογές άμεσα, για να ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι, για να έρθει η Νέμεσις και να τιμωρηθεί η Ύβρις. Για να φύγει το γκρι και να επιστρέψουν τα χρώματα και το χαμόγελο.
Για να επανέλθει η πραγματική Δημοκρατία στην χώρα που γεννήθηκε. Από εμάς εξαρτάται και θα συμβεί μόνο όταν σε ατομικό επίπεδο ωριμάσουμε πολιτικά. Η δική μας ανικανότητα πολιτικής κριτικής (ως λαού), δίνει το ικανό άλλοθι στην συνέχιση της διακυβέρνησης της χώρας από παντελώς ανίκανους «κυβερνήτες»…
Εάν συμβούν όλα αυτά, τότε να είστε σίγουροι πως οι εκλογές θα κηρυχθούν ως... παράνομες. Μήπως αμφιβάλει κανείς;
Αν δεν σχεδιάσουμε την απόδρασή μας από την φυλακή που σήμερα βρισκόμαστε, ακόμη και αν "βγούμε στο δρόμο" θα είμαστε έρμαια των σχεδίων εκείνων που στηρίζονται στο να μας κρατάνε απομονωμένους στα αόρατα "λευκά κελιά" μας... ΠΗΓΗ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!
«Γνῶμες, καρδιές, ὅσοι Ἕλληνες, ὅ,τι εἶστε μὴν ξεχνᾶτε,
δὲν εἶστε ἀπὸ τὰ χέρια σας μονάχα, ὄχι.
Χρωστᾶτε καὶ σὲ ὅσους ἦρθαν, πέρασαν, θὰ ᾿ρθοῦνε, θὰ περάσουν.
Κριτές, θὰ μᾶς δικάσουν οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί...»
Κωστῆς Παλαμᾶς
δὲν εἶστε ἀπὸ τὰ χέρια σας μονάχα, ὄχι.
Χρωστᾶτε καὶ σὲ ὅσους ἦρθαν, πέρασαν, θὰ ᾿ρθοῦνε, θὰ περάσουν.
Κριτές, θὰ μᾶς δικάσουν οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί...»
Κωστῆς Παλαμᾶς
Ο αιώνιος, ο
καθαρός, ο ανυπέρβλητος ουρανός της πατρίδας μου που αιώνες σκεπάζει το
Λαό μου, φαίνεται τώρα πως έχει αλλάξει. Σήμερα ο ουρανός της Ελλάδας
είναι σκεπασμένος με αλλόκοτα σύννεφα φτιαγμένα από τους τεχνουργούς της
global financial governance... ενός κοινοβουλευτικού φασισμού,
της ύπουλης χειραγώγησης μιας κοινωνίας και του 38άχρονου απολυταρχικού
κατήφορου που σχεδίασαν και διά του οποίου πασχίζουν ν’ αλλάξουν το
χρώμα του κρύβοντάς μας τον ήλιο και τ’ αστέρια του δικού μας ουρανού με
την διενέργεια των δηλητηριωδών αεροψεκασμών τους, τις λεγόμενες «χημικές ουρές» [chemtrails], με τους οποίους καταγίνονται σήμερα να αποχαυνώσουν τον Λαό μου και να του επιβληθούν γυρίζοντας το ρολόι στον μεσαίωνα.
Ο εφιάλτης είναι εδώ. Ο Μεγάλος αόρατος Αδερφός της Νέας Τάξης, που έρχεται ως διαρρήκτης μέσα στη νύχτα αντλώντας την ισχύ του από τα καταγώγια των κάθε είδους Μυστικών Λεσχών και Στοών, μας στέλνει μηνύματα και απαιτεί ν' αρπάξει την γη μας, απαιτεί να υποδουλώσει το είναι μας, θέλει να σκοτώσει την Ελευθερία μας, θέλει να αφανίσει το γένος των Ελλήνων γιατί έτσι μόνο μπορεί να κυριαρχήσει στον πλανήτη αφού πλέον δεν θα υπάρχει Έθνος που να πιστεύει στα ανώτερα ιδανικά και στις ηθικές αξίες όπως το των Ελλήνων Έθνος. Αυτό το Έθνος που έχει δώσει στον κόσμο ό,τι καλύτερο έχει σήμερα από πλευράς πολιτισμού, φιλοσοφίας, τέχνης και ανθρώπινου μεγαλείου. Και μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένας ίσως δεν θα’ χει απομείνει για να πενθήσει έναν Λαό, που κάποτε ήταν δυνατός, όπως ο δικός μας που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο του επιθανάτιου ρόγχου της εποχής που προσδιορίστηκε από έναν άκρατο και επίπλαστο φιλελευθερισμό προς όφελος των «Πεφωτισμένων» Illuminati.
Σήμερα όλα έχουν αλλάξει. Τώρα Πλανητάρχης είναι η σκοτεινή δύναμης του ΑΞΟΝΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ και μέσω εγχώριων και εξωθεσμικών κέντρων εξουσίας διατυπώνει παράλογες και προσβλητικές για το Έθνος μου απαιτήσεις και εγώ τον ρωτάω:
Πώς μπορεί κανείς να σκλαβώσει τον ουρανό και την ζεστασιά της ελληνικής γης;
Πώς μπορεί να ξεχερσώσει από τις αξίες του ένα κομμάτι γης που δεν μοιάζει με μιά οποιαδήποτε άλλη γη στον κόσμο, ούτε στη δροσιά του αέρα της ούτε και στη διαύγεια της θάλασσάς της;
Πώς μπορεί να απαιτεί να του παραδοθεί κάτι που δεν ανήκει σε κανέναν;
Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσει όλα τούτα για να χορτάσει την απληστία του που θα καταβροχθίσει τα πάντα και δε θ' αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο και απόγνωση;
Με ποιό δικαίωμα θα οδηγήσει την πατρίδα μου στα οικονομικά κρεματόρια του Διεθνούς Σιωνισμού υπονομεύοντας το μέλλον της και καταστρέφοντας τις επόμενες γενιές της και μάλιστα χωρίς ποτέ κανείς να λογοδοτήσει για το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα;
Με ποιό δικαίωμα θα αφανίσετε το Έθνος μου εσείς τα θλιβερά ανθρωποειδή υβρίδια που περιφέρετε το σαρκίο σας παριστάνοντας τους περιούσιους;
Για τον Λαό μου, κάθε τί πάνω σ' αυτή τη γή είναι ιερό. Κάθε λαμπερή φυλλωσιά των δένδρων της, κάθε κρυστάλλινη ακρογιαλιά της, κάθε κόκκος της άμμου της, κάθε κομματάκι πέτρας της, κάθε θρόϊσμα των δασών της είναι ένα κομμάτι από μας, είναι η ψυχή μας, είναι η ζωή μας και είναι ιερό.
Στις μνήμες του Λαού μου, κάθε κελάηδισμα των πουλιών της, κάθε ευωδιά των λουλουδιών της, είναι σύντροφός του ιερός. Το μουρμουρητό των εντόμων της γής των Ελλήνων είναι η φωνή των προγόνων μου. Με την μουσική τους ταξιδεύω στο κέντρο του δικού μου κόσμου και συναντώ τον εαυτό μου εκεί μέσα...!
Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια της είναι οι φλέβες του Έθνους μου που μεταφέρουν στο διάβα τους το αίμα των ηρώων μας που χύθηκε για την Λευτεριά τούτης της ιερής γης. Η γή έχει μνήμη!
Είμαστε κομμάτι τούτης της γης και αυτή πάλι είναι η μάνα και η αδελφή μας, είναι η ζωή μας. Οι κάμποι, τα λαγκάδια, τα καταπράσινα λιβάδια, τα βουνά με τις ψηλές κορυφές τους, όλα ανήκουν στην δική μας γη και μεταφέρουν τις μνήμες του Έλληνα ανθρώπου από τα βάθη των αιώνων ως ιερή κληρονομιά και εφόδιο για την ύπαρξή του.
Κάθε ηλιαχτίδα του δικού μας ήλιου εξιστορεί γεγονότα, θρύλους και παραδόσεις απ' τη ζωή του Λαού μας που αποτελούν νάματα ψυχής και θυμίαμα ανάτασης πνευματικής.
Τί είναι ο Έλληνας άνθρωπος χωρίς την γή που γεννήθηκε; Αν ο Έλληνας άνθρωπος χάσει τον ουρανό του και του αέρα του την πνοή, αν δεν μπορεί να αφουγκραστεί της γής του την φωνή, θα πεθάνει από την ερημιά γιατί θα χάσει τον ιστό της ζωής του επειδή ανήκει στη γη του και μοιράζεται την ίδια ανάσα, την ίδια πνοή με τα ζώα, τα δέντρα, τα πουλιά, τα ποτάμια και τα βουνά και ο αέρας που έδωσε στους προγόνους του την πρώτη τους αναπνοή, θα πάρει και τον τελευταίο στεναγμό του.
Τι να πενθήσω άραγε από την εξαθλίωση του Λαού μου και τον επικείμενο αφανισμό του όταν το σήμερα είναι ισοδύναμο με το πάτημα του κουμπιού που την 06η Αυγούστου του 1945 απελευθέρωσε την βόμβα με το προσωνύμιο "Little Boy" «Μικρό Αγόρι» στην Χιροσίμα και την 09η Αυγούστου του 1945 στο Ναγκασάκι την βόμβα με το προσωνύμιο «Fat Man» (Χοντρομπαλάς), τις δυο τρομακτικής ισχύος πυρηνικές βόμβες που σκόρπισαν τον όλεθρο και τη καταστροφή; Οι ρυθμοί που τα πράγματα τρέχουν στην Ελλάδα είναι καταιγιστικοί… και μοιάζουν βόμβες πυρηνικές!
Η Ελλάδα θα μετατραπεί σε σεληνιακό τοπίο και τούτο δεν φαίνεται να συγκινεί κανέναν. Ακόμη και ο «Θεός της Ελλάδος» έχει αποστρέψει το πρόσωπό του από τον Λαό μου πετώντας τον βορά στα όρνεα της «κερδοσκοπίας» και δείχνει να απολαμβάνει το θέαμα όταν τα γαμψά νύχια των οικονομικών Καρτέλ του ξεσκίζουν ηδονικά τις σάρκες απολαμβάνοντας την οιμωγή του. Και αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου μας ως Γένους. Κι εγώ θα μείνω με το «γιατί» στα χείλη για το υπόλοιπο του βίου μου!
Οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί την τελευταία 38ετία είναι συγκλονιστικές. Στη χώρα μας η κομματοκρατία έχει βάλει το Λαό στην γωνία, τον ταπεινώνει, τον λοιδορεί και τον συνθλίβει με την ακρίβεια, την ανέχεια, την ανεργία, την φτώχεια, την έλλειψη υγείας, την έλλειψη παιδείας, την ανασφάλεια, τον φόβο για το αύριο, ακόμη και για την ζωή του από τους κακοποιούς, που στα μέτρα των δυνάμεών τους, μιμούνται τους διεφθαρμένους, εγκληματίες και ανίκανους πολιτικούς μας.
Η χώρα μας διαθέτει ένα πανίσχυρο μεν αλλά σάπιο και ετοιμόρροπο πελατειακό πολιτικό σύστημα που ενώ δεν φημίζεται για την σοφία του εν τούτοις το μόνο που μπορεί να κάνει με δεξιοτεχνία είναι να επιβιώνει. Πολλάκις έχει συλληφθεί να κλέβει, να ληστεύει, να εξαπατά, να χρηματίζεται, να ψεύδεται, να συνθλίβει τις συνειδήσεις των νέων, να δολοφονεί τα όνειρά τους και να αναπαράγεται σαν τα σκουλήκια στην κοπριά. Και αυτή η συμμορία που αδυνατεί να παράγει πολιτικό λόγο ή πραγματική πολιτική για την έξοδο της χώρας από την κρίση και τα φοβερά της αδιέξοδά της αυτοαποκαλείται «κυβέρνηση».
Τα κόμματα είναι «ολιγαρχικές εταιρείες» που απαρτίζονται από «ανθρώπους» απατεώνες, από κακοποιούς διψασμένους για εξουσία που διχάζουν τον Λαό και προκαλούν έριδες και μίση και εκτρέφουν και αναδεικνύουν τα «κομματόσκυλα» βδέλλες, ήτοι τα αργόσχολα σαπρόφυτα και ευκόλως εξαγοράσιμα κοινωνικά παράσιτα. Ο ολιγαρχικός θεσμός του Κοινοβουλίου (Parliament) είναι ξενόφερτος και αναχρονιστικός. Επινοήθηκε και εφαρμόστηκε υπό των επικυρίαρχων πατρώνων και - γνωστών ληστρικών τραπεζιτών δημιουργημάτων των άλλοτε αρχηπειρατών- εξουσιαστών στην Αγγλία κατά την εποχήν του Κρόμγουελ.
Υπάρχουν στιγμές που σκέπτομαι το αύριο και ανατριχιάζω... Η απροκάλυπτη προδοσία οδήγησε την πατρίδα στην κατοχή μέσω της επέλασης των οδαλίσκων του εθνομηδενισμού. Το νέο καθεστώς των Αθηνών, η αποκαλούμενη Κυβέρνηση Ειδικών Συνθηκών ή Κυβέρνηση Εθνικής Συνεννόησης, απλά ανέλαβε την νομιμοποίηση των τετελεσμένων και νομικά κατέστη συνένοχος του σφετερισμού της ιδιοκτησίας των συμπολιτών μας και του Έθνους μου με αποτέλεσμα στην χώρα μας να έχουμε Δικτατορία την οποία προσπαθούν αδιάντροπα να εμφανίσουν και να μας πείσουν ότι αυτή είναι η Δημοκρατία. Δεν είναι δυνατόν να είναι Δημοκρατία αυτό το μόρφωμα της θλίψης, της μελαγχολίας, της κατάθλιψης και της αυτοχειρίας που μας κλέβει τα όνειρα και μας καταρρακώνει την ζωή.
Η «Ελληνική Δημοκρατία» βέβαια μας «χάρισε» μέχρι σήμερα πολλούς αυτόκλητους ανερμάτιστους εθνοσωτήρες οι οποίοι απεδείχθησαν απλά είτε ανίκανοι, είτε φαύλοι, χαζοχαρούμενοι και γελοίοι, είτε δήθεν σοφοί αλλά απατεώνες, κύμβαλα αλαλάζοντα και καπηλευτές ιερών ιδανικών. Στη συνέχεια ζήσαμε την πολιτική μίας ανακόλουθης και αντιφατικής διακυβέρνησης και τελικά οδηγηθήκαμε σε κυβέρνηση δεδηλωμένων δωσίλογων ανθελλήνων που δεν κρύβουν τον στυγνό γενιτσαρισμό τους. Ανθέλληνες λοιπόν αλλά συνάμα φαύλοι και ανίκανοι.
Καθημαγμένοι οι Έλληνες από την αλητοκρατία και την τρομοκρατία των
τραμπούκων βανδάλων του κομματισμού ζούμε πλέον την περίοδο της μεγάλης ανατροπής. Το χτεσινό αδιανόητο σήμερα είναι το απόλυτα φυσιολογικό. Ο συναγελασμός με τον τοκογλύφο κατακτητή δίνει και παίρνει την ίδια ώρα που αυτός φροντίζει να μην τηρεί καν τα προσχήματα του καθωσπρεπισμού. Η Βουλή, το άντρο αυτό της διαφθοράς και της διαπλοκής, είναι πλέον το αγαπημένο παιδί του οικονομικού Ιμπεριαλισμού. Και δεν τα εκτρεφόμενα από το αίμα του ελληνικού Λαού βαμπίρ δεν το κρύβουν άλλωστε. Και φαίνεται να αρέσκονται στον ρόλο που τους ανέθεσαν οι εργοδότες τους. Γιατί να αντιδράσουν άλλωστε; Μήπως ο ίδιοι οι ψηφίσαντες τα δολοφονικά μέτρα φρονούν Ελληνικά για να νοιάζονται εάν καταστραφεί και αφελληνισθεί ο τόπος τούτος ο ιερός;
Είμαστε πλέον υπό κατοχή. Η ολιγαρχία των παντός είδους κοτζαμπάσηδων, εγκαθέτων, πρακτόρων, δωσίλογων, κίναιδων και προσκυνημένων όχι απλώς διαχειρίζεται την εξουσία προς όφελος δικό της και των επικυριάρχων, αλλά πληθαίνει και καλλιεργεί κλίμα ενδοτισμού και ηττοπάθειας, προάγοντας τον αφελληνισμό με κάθε τρόπο, προκειμένου να είναι αρεστή εις τους επικυρίαρχους. Και αυτό αποτελεί Ύβρη!
Απαιτείται λοιπόν αμέσως δράση. Τώρα, όχι αύριο. Αυτοστρατολόγησή μας εδώ και τώρα. Να απευθύνομε σάλπισμα συστράτευσης προς τους «Όσους Έλληνες» όπως το διεκήρυξε και άλλοτε σε άλλες δύσκολες ημέρες του Έθνους μας ο μέγας Στοχαστής Κωστής Παλαμάς. Από πού θα αντλήσουμε αίμα αγωνιστικό; Όχι βέβαια από τους καλοπερασάκηδες. Όχι από τα μωρά των μαμάδων τους, οι οποίοι δεν διστάζουν να δηλώσουν κίναιδοι ή ακόμη να γίνουν κίναιδοι για να πάρουν απαλλαγή από τον Στρατό.
Στηρίζοντας τις ελάχιστες ελπίδες μας στους λίγους καλούμε σε συστράτευση τους αφυπνισμένους και αλύγιστους Έλληνες οι οποίοι έχουν κοινές αγωνίες για το Ελληνικό μέλλον της πατρίδας και που αρνούνται να παραμένουν παθητικοί θεατές στην προσπάθεια του διεθνούς Σιωνισμού που με τα εγχώρια προγεφυρώματά του και το δρόν παρακράτος του, επιδιώκει τον αφελληνισμό μας και στη συνέχεια τον αφανισμό του Έθνους μας. Καλούμε σε συστράτευση τους ανυπότακτους, τους αδέσμευτους Έλληνες στέλνοντας το μήνυμα στον εχθρό, που τώρα είναι εντός των τειχών:
«Ο δρόμος προς την κόλασή σας δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα!!!»
Όταν το 1904 ο Γεώργιος Κονδύλης παρουσίασε σε κάποιο πολιτικό παράγοντα αυτούς που είχε στρατολογήσει για τον αγώνα στην Μακεδονία, ο πολιτικός του είπε δυσαρεστημένος ότι ανάμεσα στους στρατολογημένους υπήρχαν και στοιχεία όχι και τόσο «καθώς πρέπει». Και έτσι ήταν. Οι στρατολογηθέντες ήσαν απλά λαϊκά παιδιά, κάποιοι και με ποινικό μητρώο και στην πλειοψηφία τους Κρητικοί και Μανιάτες. Τότε ο Κονδύλης απάντησε στον πολιτικό «Επήγα εις την Ακαδημία. Δεν εδέχθη ουδείς. Επήγα και εις το Πανεπιστήμιο. Παρομοίως. Αυτοί εδέχθησαν!»
Άλλες εποχές. Ίδια όμως κοινωνία. Ωστόσο τότε υπήρχαν ηγέτες. Υπήρχαν στρατιωτικοί με τσαγανό. Τώρα οι στρατιωτικοί ενδιαφέρονται μόνο για την σύνταξή τους. Τώρα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΗΓΕΤΕΣ!
Η ελληνική ιστορία στην αέναη πορεία της διαγράφει κύκλους! Επαναλαμβάνεται. Ο Ευριπίδης χαρακτηριστικά τονίζει την αξία της συναναστροφής με την Ιστορία στη γνωστή φράση του:
«Όλβιος όστις της ιστορίης έσχε μάθησιν». Ωστόσο οι ελληνόφωνοι πολιτικοί μας, οι πλείστοι τουλάχιστον, δεν γνωρίζουν Ιστορία. Το ηρωικό πνεύμα όμως γεμίζει διαχρονικά και κατά κυριολεξία τις σελίδες της και δείχνει τον τρόπο με τον οποίο κερδίζεται η Ελευθερία. Το 1821 με την υποτυπώδη οργάνωση της Φιλικής Εταιρείας ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση για να αποτινάξει τον Τουρκικό Ζυγό.
Την επανάσταση βέβαια την ξεκίνησαν οι κατατρεγμένοι, οι οποίοι ευρίσκοντο κυνηγημένοι ως κλέφτες στα βουνά. Οι προύχοντες, οι κοτζαμπάσηδες και οι πλείστοι γραμματιζούμενοι, μηδέ του ανωτάτου κλήρου εξαιρουμένου, όμως δεν θέλουν την επανάσταση και γιατί να την θέλουν, αφού μοίραζαν το βιός των Ελλήνων με τους Τούρκους Πασάδες; Αυτοί ποτέ δεν ήθελα την Ελλάδα να ελευθερωθεί. Όμως η επανάσταση ήταν ηφαίστειο και ξέσπασε.
H ιστορία λοιπόν επαναλαμβάνεται. Τότε πολλοί Έλληνες λάκισαν και τασσόμενοι στο πλευρό του Ιμπραήμ τούρκεψαν και πολεμούσαν τον Κολοκοτρώνη. Τέτοιος ήταν και ο Δημήτρης Νενέκος του 1827. Οι σημερινοί Ναιναίκοι γράφονται με «αι» [ναι σε όλα] και αποτελούν τα προγεφυρώματα των εχθρών του Έθνους και οφείλομε να τους αποκαλύψομε στον Λαό αποκαλύπτοντας και τα σκοτεινά σχέδια των επιβητόρων τους.
Ο μεγάλος όμως στρατηγός, ο γέρος του Μωριά, συνέλαβε την πεμπτουσία της κατάστασης και ανέβαλε δράση προτάσσοντας το σύνθημα: «Φωτιά και τσεκούρι στους τουρκοπροσκυνημένους» και έτσι αναχαίτισε τον Ιμπραήμ.
Τελικά δε θα χρειαστεί το χέρι κανενός θεού γιατί εμείς πιστεύουμε στην Νέμεση και στην λαϊκή ρήση: «όποιος σκάβει το λάκκο του αλλουνού πέφτει ο ίδιος μέσα». Τα παιδιά μας πιστεύουμε ότι δεν θα ειδούν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους και θα’ θελα να τα κοιτώ στα μάτια για να τους πω ότι μαζί τους νιώθω ξανά την ελπίδα πως οι πολεμιστές μας δεν θα ντροπιαστούν. Τούτο είναι η πραγματοποίηση του ονείρου μας. Του πρώτου και μοναδικού αρχέγονου πόθου μας. Έχει επάνω του την σφραγίδα της υπάρξεώς μας που το μπολιάζει με το είναι μας! Είμαστε Έλληνες!!!
Ο αγώνας θα διεξαχθεί με καθημερινή πάλη και θα κατατείνει στην ανατροπή του αντεθνικού κλίματος και της παράλληλης υπονόμευσης της εθνικής υπόστασης του λαού και του κλίματος ηττοπάθειας το οποίο δημιουργήθηκε από τα ελληνόφωνα οργανωμένα κομματικά προγεφυρώματα του εχθρού με τα οποία σήμερα κυβερνά. Ο εχθρός χωρίς την βοήθεια των εσωτερικών πρακτόρων του δεν θα μπορούσε να επιτύχει.
Είμαστε ακόμα ζωντανοί, είμαστε ακόμα δυνατοί, έχουμε πολλές ελπίδες και δεν θ’ αφήσουμε τα χαρακώματα. Στην διαχρονική Ελληνική πορεία της πατρίδας μας δεν χωρούν οι ριψάσπιδες και οι κιοτήδες. Είμαστε Έλληνες!!!
Ξεκινούμε λοιπόν να κάνομε αυτό που πρέπει για την πατρίδα μας και ας γίνει οτιδήποτε.
Εμπρός λοιπόν με πίστη στον αγώνα μια και η πίστη είναι πιο δυνατή και από τη φωτιά. Εμπρός, ας ηχήσουν οι παιάνες και οι ύμνοι του πολέμου ν’ αντηχήσουν.
Εμπρός εναντίον των ορδών των βαρβάρων.
Εμπρός με τις σημαίες μας ψηλά έστω και αν η τελευταία μας φορά.
«Εμπρός, Έλληνες, εμπρός. Αν θέλετε μιά θέση στον ήλιο, κατακτήστε την!!! Είμαστε Έλληνες!!!»
Οδυσσέας Τηλιγάδας
ΠΗΓΗΟ εφιάλτης είναι εδώ. Ο Μεγάλος αόρατος Αδερφός της Νέας Τάξης, που έρχεται ως διαρρήκτης μέσα στη νύχτα αντλώντας την ισχύ του από τα καταγώγια των κάθε είδους Μυστικών Λεσχών και Στοών, μας στέλνει μηνύματα και απαιτεί ν' αρπάξει την γη μας, απαιτεί να υποδουλώσει το είναι μας, θέλει να σκοτώσει την Ελευθερία μας, θέλει να αφανίσει το γένος των Ελλήνων γιατί έτσι μόνο μπορεί να κυριαρχήσει στον πλανήτη αφού πλέον δεν θα υπάρχει Έθνος που να πιστεύει στα ανώτερα ιδανικά και στις ηθικές αξίες όπως το των Ελλήνων Έθνος. Αυτό το Έθνος που έχει δώσει στον κόσμο ό,τι καλύτερο έχει σήμερα από πλευράς πολιτισμού, φιλοσοφίας, τέχνης και ανθρώπινου μεγαλείου. Και μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένας ίσως δεν θα’ χει απομείνει για να πενθήσει έναν Λαό, που κάποτε ήταν δυνατός, όπως ο δικός μας που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο του επιθανάτιου ρόγχου της εποχής που προσδιορίστηκε από έναν άκρατο και επίπλαστο φιλελευθερισμό προς όφελος των «Πεφωτισμένων» Illuminati.
Σήμερα όλα έχουν αλλάξει. Τώρα Πλανητάρχης είναι η σκοτεινή δύναμης του ΑΞΟΝΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ και μέσω εγχώριων και εξωθεσμικών κέντρων εξουσίας διατυπώνει παράλογες και προσβλητικές για το Έθνος μου απαιτήσεις και εγώ τον ρωτάω:
Πώς μπορεί κανείς να σκλαβώσει τον ουρανό και την ζεστασιά της ελληνικής γης;
Πώς μπορεί να ξεχερσώσει από τις αξίες του ένα κομμάτι γης που δεν μοιάζει με μιά οποιαδήποτε άλλη γη στον κόσμο, ούτε στη δροσιά του αέρα της ούτε και στη διαύγεια της θάλασσάς της;
Πώς μπορεί να απαιτεί να του παραδοθεί κάτι που δεν ανήκει σε κανέναν;
Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσει όλα τούτα για να χορτάσει την απληστία του που θα καταβροχθίσει τα πάντα και δε θ' αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο και απόγνωση;
Με ποιό δικαίωμα θα οδηγήσει την πατρίδα μου στα οικονομικά κρεματόρια του Διεθνούς Σιωνισμού υπονομεύοντας το μέλλον της και καταστρέφοντας τις επόμενες γενιές της και μάλιστα χωρίς ποτέ κανείς να λογοδοτήσει για το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα;
Με ποιό δικαίωμα θα αφανίσετε το Έθνος μου εσείς τα θλιβερά ανθρωποειδή υβρίδια που περιφέρετε το σαρκίο σας παριστάνοντας τους περιούσιους;
Για τον Λαό μου, κάθε τί πάνω σ' αυτή τη γή είναι ιερό. Κάθε λαμπερή φυλλωσιά των δένδρων της, κάθε κρυστάλλινη ακρογιαλιά της, κάθε κόκκος της άμμου της, κάθε κομματάκι πέτρας της, κάθε θρόϊσμα των δασών της είναι ένα κομμάτι από μας, είναι η ψυχή μας, είναι η ζωή μας και είναι ιερό.
Στις μνήμες του Λαού μου, κάθε κελάηδισμα των πουλιών της, κάθε ευωδιά των λουλουδιών της, είναι σύντροφός του ιερός. Το μουρμουρητό των εντόμων της γής των Ελλήνων είναι η φωνή των προγόνων μου. Με την μουσική τους ταξιδεύω στο κέντρο του δικού μου κόσμου και συναντώ τον εαυτό μου εκεί μέσα...!
Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια της είναι οι φλέβες του Έθνους μου που μεταφέρουν στο διάβα τους το αίμα των ηρώων μας που χύθηκε για την Λευτεριά τούτης της ιερής γης. Η γή έχει μνήμη!
Είμαστε κομμάτι τούτης της γης και αυτή πάλι είναι η μάνα και η αδελφή μας, είναι η ζωή μας. Οι κάμποι, τα λαγκάδια, τα καταπράσινα λιβάδια, τα βουνά με τις ψηλές κορυφές τους, όλα ανήκουν στην δική μας γη και μεταφέρουν τις μνήμες του Έλληνα ανθρώπου από τα βάθη των αιώνων ως ιερή κληρονομιά και εφόδιο για την ύπαρξή του.
Κάθε ηλιαχτίδα του δικού μας ήλιου εξιστορεί γεγονότα, θρύλους και παραδόσεις απ' τη ζωή του Λαού μας που αποτελούν νάματα ψυχής και θυμίαμα ανάτασης πνευματικής.
Τί είναι ο Έλληνας άνθρωπος χωρίς την γή που γεννήθηκε; Αν ο Έλληνας άνθρωπος χάσει τον ουρανό του και του αέρα του την πνοή, αν δεν μπορεί να αφουγκραστεί της γής του την φωνή, θα πεθάνει από την ερημιά γιατί θα χάσει τον ιστό της ζωής του επειδή ανήκει στη γη του και μοιράζεται την ίδια ανάσα, την ίδια πνοή με τα ζώα, τα δέντρα, τα πουλιά, τα ποτάμια και τα βουνά και ο αέρας που έδωσε στους προγόνους του την πρώτη τους αναπνοή, θα πάρει και τον τελευταίο στεναγμό του.
Τι να πενθήσω άραγε από την εξαθλίωση του Λαού μου και τον επικείμενο αφανισμό του όταν το σήμερα είναι ισοδύναμο με το πάτημα του κουμπιού που την 06η Αυγούστου του 1945 απελευθέρωσε την βόμβα με το προσωνύμιο "Little Boy" «Μικρό Αγόρι» στην Χιροσίμα και την 09η Αυγούστου του 1945 στο Ναγκασάκι την βόμβα με το προσωνύμιο «Fat Man» (Χοντρομπαλάς), τις δυο τρομακτικής ισχύος πυρηνικές βόμβες που σκόρπισαν τον όλεθρο και τη καταστροφή; Οι ρυθμοί που τα πράγματα τρέχουν στην Ελλάδα είναι καταιγιστικοί… και μοιάζουν βόμβες πυρηνικές!
Η Ελλάδα θα μετατραπεί σε σεληνιακό τοπίο και τούτο δεν φαίνεται να συγκινεί κανέναν. Ακόμη και ο «Θεός της Ελλάδος» έχει αποστρέψει το πρόσωπό του από τον Λαό μου πετώντας τον βορά στα όρνεα της «κερδοσκοπίας» και δείχνει να απολαμβάνει το θέαμα όταν τα γαμψά νύχια των οικονομικών Καρτέλ του ξεσκίζουν ηδονικά τις σάρκες απολαμβάνοντας την οιμωγή του. Και αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου μας ως Γένους. Κι εγώ θα μείνω με το «γιατί» στα χείλη για το υπόλοιπο του βίου μου!
Οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί την τελευταία 38ετία είναι συγκλονιστικές. Στη χώρα μας η κομματοκρατία έχει βάλει το Λαό στην γωνία, τον ταπεινώνει, τον λοιδορεί και τον συνθλίβει με την ακρίβεια, την ανέχεια, την ανεργία, την φτώχεια, την έλλειψη υγείας, την έλλειψη παιδείας, την ανασφάλεια, τον φόβο για το αύριο, ακόμη και για την ζωή του από τους κακοποιούς, που στα μέτρα των δυνάμεών τους, μιμούνται τους διεφθαρμένους, εγκληματίες και ανίκανους πολιτικούς μας.
Η χώρα μας διαθέτει ένα πανίσχυρο μεν αλλά σάπιο και ετοιμόρροπο πελατειακό πολιτικό σύστημα που ενώ δεν φημίζεται για την σοφία του εν τούτοις το μόνο που μπορεί να κάνει με δεξιοτεχνία είναι να επιβιώνει. Πολλάκις έχει συλληφθεί να κλέβει, να ληστεύει, να εξαπατά, να χρηματίζεται, να ψεύδεται, να συνθλίβει τις συνειδήσεις των νέων, να δολοφονεί τα όνειρά τους και να αναπαράγεται σαν τα σκουλήκια στην κοπριά. Και αυτή η συμμορία που αδυνατεί να παράγει πολιτικό λόγο ή πραγματική πολιτική για την έξοδο της χώρας από την κρίση και τα φοβερά της αδιέξοδά της αυτοαποκαλείται «κυβέρνηση».
Τα κόμματα είναι «ολιγαρχικές εταιρείες» που απαρτίζονται από «ανθρώπους» απατεώνες, από κακοποιούς διψασμένους για εξουσία που διχάζουν τον Λαό και προκαλούν έριδες και μίση και εκτρέφουν και αναδεικνύουν τα «κομματόσκυλα» βδέλλες, ήτοι τα αργόσχολα σαπρόφυτα και ευκόλως εξαγοράσιμα κοινωνικά παράσιτα. Ο ολιγαρχικός θεσμός του Κοινοβουλίου (Parliament) είναι ξενόφερτος και αναχρονιστικός. Επινοήθηκε και εφαρμόστηκε υπό των επικυρίαρχων πατρώνων και - γνωστών ληστρικών τραπεζιτών δημιουργημάτων των άλλοτε αρχηπειρατών- εξουσιαστών στην Αγγλία κατά την εποχήν του Κρόμγουελ.
Υπάρχουν στιγμές που σκέπτομαι το αύριο και ανατριχιάζω... Η απροκάλυπτη προδοσία οδήγησε την πατρίδα στην κατοχή μέσω της επέλασης των οδαλίσκων του εθνομηδενισμού. Το νέο καθεστώς των Αθηνών, η αποκαλούμενη Κυβέρνηση Ειδικών Συνθηκών ή Κυβέρνηση Εθνικής Συνεννόησης, απλά ανέλαβε την νομιμοποίηση των τετελεσμένων και νομικά κατέστη συνένοχος του σφετερισμού της ιδιοκτησίας των συμπολιτών μας και του Έθνους μου με αποτέλεσμα στην χώρα μας να έχουμε Δικτατορία την οποία προσπαθούν αδιάντροπα να εμφανίσουν και να μας πείσουν ότι αυτή είναι η Δημοκρατία. Δεν είναι δυνατόν να είναι Δημοκρατία αυτό το μόρφωμα της θλίψης, της μελαγχολίας, της κατάθλιψης και της αυτοχειρίας που μας κλέβει τα όνειρα και μας καταρρακώνει την ζωή.
Η «Ελληνική Δημοκρατία» βέβαια μας «χάρισε» μέχρι σήμερα πολλούς αυτόκλητους ανερμάτιστους εθνοσωτήρες οι οποίοι απεδείχθησαν απλά είτε ανίκανοι, είτε φαύλοι, χαζοχαρούμενοι και γελοίοι, είτε δήθεν σοφοί αλλά απατεώνες, κύμβαλα αλαλάζοντα και καπηλευτές ιερών ιδανικών. Στη συνέχεια ζήσαμε την πολιτική μίας ανακόλουθης και αντιφατικής διακυβέρνησης και τελικά οδηγηθήκαμε σε κυβέρνηση δεδηλωμένων δωσίλογων ανθελλήνων που δεν κρύβουν τον στυγνό γενιτσαρισμό τους. Ανθέλληνες λοιπόν αλλά συνάμα φαύλοι και ανίκανοι.
Καθημαγμένοι οι Έλληνες από την αλητοκρατία και την τρομοκρατία των
τραμπούκων βανδάλων του κομματισμού ζούμε πλέον την περίοδο της μεγάλης ανατροπής. Το χτεσινό αδιανόητο σήμερα είναι το απόλυτα φυσιολογικό. Ο συναγελασμός με τον τοκογλύφο κατακτητή δίνει και παίρνει την ίδια ώρα που αυτός φροντίζει να μην τηρεί καν τα προσχήματα του καθωσπρεπισμού. Η Βουλή, το άντρο αυτό της διαφθοράς και της διαπλοκής, είναι πλέον το αγαπημένο παιδί του οικονομικού Ιμπεριαλισμού. Και δεν τα εκτρεφόμενα από το αίμα του ελληνικού Λαού βαμπίρ δεν το κρύβουν άλλωστε. Και φαίνεται να αρέσκονται στον ρόλο που τους ανέθεσαν οι εργοδότες τους. Γιατί να αντιδράσουν άλλωστε; Μήπως ο ίδιοι οι ψηφίσαντες τα δολοφονικά μέτρα φρονούν Ελληνικά για να νοιάζονται εάν καταστραφεί και αφελληνισθεί ο τόπος τούτος ο ιερός;
Είμαστε πλέον υπό κατοχή. Η ολιγαρχία των παντός είδους κοτζαμπάσηδων, εγκαθέτων, πρακτόρων, δωσίλογων, κίναιδων και προσκυνημένων όχι απλώς διαχειρίζεται την εξουσία προς όφελος δικό της και των επικυριάρχων, αλλά πληθαίνει και καλλιεργεί κλίμα ενδοτισμού και ηττοπάθειας, προάγοντας τον αφελληνισμό με κάθε τρόπο, προκειμένου να είναι αρεστή εις τους επικυρίαρχους. Και αυτό αποτελεί Ύβρη!
Απαιτείται λοιπόν αμέσως δράση. Τώρα, όχι αύριο. Αυτοστρατολόγησή μας εδώ και τώρα. Να απευθύνομε σάλπισμα συστράτευσης προς τους «Όσους Έλληνες» όπως το διεκήρυξε και άλλοτε σε άλλες δύσκολες ημέρες του Έθνους μας ο μέγας Στοχαστής Κωστής Παλαμάς. Από πού θα αντλήσουμε αίμα αγωνιστικό; Όχι βέβαια από τους καλοπερασάκηδες. Όχι από τα μωρά των μαμάδων τους, οι οποίοι δεν διστάζουν να δηλώσουν κίναιδοι ή ακόμη να γίνουν κίναιδοι για να πάρουν απαλλαγή από τον Στρατό.
Στηρίζοντας τις ελάχιστες ελπίδες μας στους λίγους καλούμε σε συστράτευση τους αφυπνισμένους και αλύγιστους Έλληνες οι οποίοι έχουν κοινές αγωνίες για το Ελληνικό μέλλον της πατρίδας και που αρνούνται να παραμένουν παθητικοί θεατές στην προσπάθεια του διεθνούς Σιωνισμού που με τα εγχώρια προγεφυρώματά του και το δρόν παρακράτος του, επιδιώκει τον αφελληνισμό μας και στη συνέχεια τον αφανισμό του Έθνους μας. Καλούμε σε συστράτευση τους ανυπότακτους, τους αδέσμευτους Έλληνες στέλνοντας το μήνυμα στον εχθρό, που τώρα είναι εντός των τειχών:
«Ο δρόμος προς την κόλασή σας δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα!!!»
Όταν το 1904 ο Γεώργιος Κονδύλης παρουσίασε σε κάποιο πολιτικό παράγοντα αυτούς που είχε στρατολογήσει για τον αγώνα στην Μακεδονία, ο πολιτικός του είπε δυσαρεστημένος ότι ανάμεσα στους στρατολογημένους υπήρχαν και στοιχεία όχι και τόσο «καθώς πρέπει». Και έτσι ήταν. Οι στρατολογηθέντες ήσαν απλά λαϊκά παιδιά, κάποιοι και με ποινικό μητρώο και στην πλειοψηφία τους Κρητικοί και Μανιάτες. Τότε ο Κονδύλης απάντησε στον πολιτικό «Επήγα εις την Ακαδημία. Δεν εδέχθη ουδείς. Επήγα και εις το Πανεπιστήμιο. Παρομοίως. Αυτοί εδέχθησαν!»
Άλλες εποχές. Ίδια όμως κοινωνία. Ωστόσο τότε υπήρχαν ηγέτες. Υπήρχαν στρατιωτικοί με τσαγανό. Τώρα οι στρατιωτικοί ενδιαφέρονται μόνο για την σύνταξή τους. Τώρα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΗΓΕΤΕΣ!
Η ελληνική ιστορία στην αέναη πορεία της διαγράφει κύκλους! Επαναλαμβάνεται. Ο Ευριπίδης χαρακτηριστικά τονίζει την αξία της συναναστροφής με την Ιστορία στη γνωστή φράση του:
«Όλβιος όστις της ιστορίης έσχε μάθησιν». Ωστόσο οι ελληνόφωνοι πολιτικοί μας, οι πλείστοι τουλάχιστον, δεν γνωρίζουν Ιστορία. Το ηρωικό πνεύμα όμως γεμίζει διαχρονικά και κατά κυριολεξία τις σελίδες της και δείχνει τον τρόπο με τον οποίο κερδίζεται η Ελευθερία. Το 1821 με την υποτυπώδη οργάνωση της Φιλικής Εταιρείας ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση για να αποτινάξει τον Τουρκικό Ζυγό.
Την επανάσταση βέβαια την ξεκίνησαν οι κατατρεγμένοι, οι οποίοι ευρίσκοντο κυνηγημένοι ως κλέφτες στα βουνά. Οι προύχοντες, οι κοτζαμπάσηδες και οι πλείστοι γραμματιζούμενοι, μηδέ του ανωτάτου κλήρου εξαιρουμένου, όμως δεν θέλουν την επανάσταση και γιατί να την θέλουν, αφού μοίραζαν το βιός των Ελλήνων με τους Τούρκους Πασάδες; Αυτοί ποτέ δεν ήθελα την Ελλάδα να ελευθερωθεί. Όμως η επανάσταση ήταν ηφαίστειο και ξέσπασε.
H ιστορία λοιπόν επαναλαμβάνεται. Τότε πολλοί Έλληνες λάκισαν και τασσόμενοι στο πλευρό του Ιμπραήμ τούρκεψαν και πολεμούσαν τον Κολοκοτρώνη. Τέτοιος ήταν και ο Δημήτρης Νενέκος του 1827. Οι σημερινοί Ναιναίκοι γράφονται με «αι» [ναι σε όλα] και αποτελούν τα προγεφυρώματα των εχθρών του Έθνους και οφείλομε να τους αποκαλύψομε στον Λαό αποκαλύπτοντας και τα σκοτεινά σχέδια των επιβητόρων τους.
Ο μεγάλος όμως στρατηγός, ο γέρος του Μωριά, συνέλαβε την πεμπτουσία της κατάστασης και ανέβαλε δράση προτάσσοντας το σύνθημα: «Φωτιά και τσεκούρι στους τουρκοπροσκυνημένους» και έτσι αναχαίτισε τον Ιμπραήμ.
Τελικά δε θα χρειαστεί το χέρι κανενός θεού γιατί εμείς πιστεύουμε στην Νέμεση και στην λαϊκή ρήση: «όποιος σκάβει το λάκκο του αλλουνού πέφτει ο ίδιος μέσα». Τα παιδιά μας πιστεύουμε ότι δεν θα ειδούν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους και θα’ θελα να τα κοιτώ στα μάτια για να τους πω ότι μαζί τους νιώθω ξανά την ελπίδα πως οι πολεμιστές μας δεν θα ντροπιαστούν. Τούτο είναι η πραγματοποίηση του ονείρου μας. Του πρώτου και μοναδικού αρχέγονου πόθου μας. Έχει επάνω του την σφραγίδα της υπάρξεώς μας που το μπολιάζει με το είναι μας! Είμαστε Έλληνες!!!
Ο αγώνας θα διεξαχθεί με καθημερινή πάλη και θα κατατείνει στην ανατροπή του αντεθνικού κλίματος και της παράλληλης υπονόμευσης της εθνικής υπόστασης του λαού και του κλίματος ηττοπάθειας το οποίο δημιουργήθηκε από τα ελληνόφωνα οργανωμένα κομματικά προγεφυρώματα του εχθρού με τα οποία σήμερα κυβερνά. Ο εχθρός χωρίς την βοήθεια των εσωτερικών πρακτόρων του δεν θα μπορούσε να επιτύχει.
Είμαστε ακόμα ζωντανοί, είμαστε ακόμα δυνατοί, έχουμε πολλές ελπίδες και δεν θ’ αφήσουμε τα χαρακώματα. Στην διαχρονική Ελληνική πορεία της πατρίδας μας δεν χωρούν οι ριψάσπιδες και οι κιοτήδες. Είμαστε Έλληνες!!!
Ξεκινούμε λοιπόν να κάνομε αυτό που πρέπει για την πατρίδα μας και ας γίνει οτιδήποτε.
Εμπρός λοιπόν με πίστη στον αγώνα μια και η πίστη είναι πιο δυνατή και από τη φωτιά. Εμπρός, ας ηχήσουν οι παιάνες και οι ύμνοι του πολέμου ν’ αντηχήσουν.
Εμπρός εναντίον των ορδών των βαρβάρων.
Εμπρός με τις σημαίες μας ψηλά έστω και αν η τελευταία μας φορά.
«Εμπρός, Έλληνες, εμπρός. Αν θέλετε μιά θέση στον ήλιο, κατακτήστε την!!! Είμαστε Έλληνες!!!»
Οδυσσέας Τηλιγάδας
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ
Διαγωνισμοί όπου κερδίζεις πετρέλαιο θέρμανσης.
Ρεπορτάζ από την Ισπανία όπου αστυνομικοί βγάζουν έξω από τα σπίτια τους ανθρώπους σηκωτούς. Γυναίκες κλαίνε. Ηλικιωμένοι που δεν μπορούν καλά καλά να περπατήσουν απομακρύνονται.
Ανθρωποι που έχασαν την δουλειά τους.
Ανθρωποι που έχουν να πληρωθούν μήνες από την δουλειά τους.
Ανθρωποι που δεν βρίσκουν δουλειά.
Οικογένειες που μεταναστεύουν.
Γονείς μόνοι με παιδιά που έφυγαν για άλλες χώρες.
Αντρες και γυναίκες που τους θρέφουν οι γονείς.
Γονείς που αυτοκτονούν για να μην είναι βάρος στα παιδιά τους.
Χαράτσι.
Αλλο χαράτσι κι άλλο κι άλλο ......
Τεκμήριο τα παιδιά, τα σκυλιά, τα γατιά και ο ίδιος σου ο εαυτός. Για την Εφορία είσαι στα 3000. Σιγά μην αξίζεις και περισσότερα τέτοιος άχρηστος που είσαι.
Αχρηστος.
Χρεωμένος.
Καταχρεωμένος.
Απελπισμένος.
ΑΛΛΑ
Αλλάζουμε.
Ολοι το λένε.
Αλλάζουμε.
Τί ακριβώς θα είμαστε μετά τις αλλαγές δεν λένε.
Είναι όμως χαρούμενοι που αλλάζουμε.
Εμείς δεν είμαστε.
Ισως γιατί οι αλλαγές δεν έφεραν πάντα την αναγέννηση. Εφεραν και δικτατορίες και πολέμους και αφανισμό των ανθρώπων.
Αλλάζουμε.
Πούλα τα κοσμήματα σου, τα ασημικά σου, ό,τι έχεις για να φας.
Αλλάζουμε.
Φύγε από το σπίτι σου. Το χρωστάς. Το θέλουν. Μείνε στο δρόμο.
Αλλάζουμε.
Απολύεσαι.
Αλλάζουμε.
Ψόφα από το κρύο.
Αλλάζουμε.
Πλήρωνε φόρους και άλλους φόρους και άλλους φόρους....
Αλλάζουμε.
Η ύπαρξη σου είναι τεκμήριο. Τα παιδιά σου είναι τεκμήριο.
Αλλάζουμε.
Δεν έχει δουλειές. Φύγε. Κάνε τα παιδιά σου τσάντα πάρτα στον ώμο και στο καλό.
Αλλάζουμε.
Πουλάω την χώρα.
Αλλάζουμε.
Πουλάω τους ανθρώπους της.
Αλλάζουμε.
Ως πότε; ΠΗΓΗ
ΓΙΩΤΗΣ:Αξίες που περνούν από γενιά σε γενιά
Πάνω από 80 χρόνια ιστορίας για μια εταιρεία που παράγει θρεπτικά
προϊόντα και το όνομά της έχει συνδεθεί με την ελληνική οικογένεια.
ΜΕΛΙΣΣΑ:Μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες ζυμαρικών στην Ευρώπη.
65 χρόνια ιστορίας, 6 σημαντικές φίρμες ζυμαρικών και σιμιγδαλιού, 35
προορισμοί σε όλο τον κόσμο και 220 εργαζόμενοι που θεωρούνται από τους
πιο τυχερούς Έλληνες λόγω του εργασιακού περιβάλλοντος που απολαμβάνουν!
Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο
Τα μακαρόνια Μέλισσα, όπως και τα Αβέζ, τα ζυμαρικά Στέλλα και τα Primo Gusto είναι γνωστά σε όλους τους Έλληνες. Αποτελούν καθημερινούς «πρωταγωνιστές» της κουζίνας της ελληνικής οικογένειας. Ποιοτικά, θρεπτικά και οικονομικά, είναι μια προφανής επιλογή για το τραπέζι μας. Αυτό που δεν είναι όμως και τόσο γνωστό είναι ότι τα προϊόντα που παράγει η Μέλισσα-Κίκιζας, αγαπιούνται σε 35 ακόμη χώρες έξω από τα ελληνικά σύνορα.
Η εν λόγω επιχείρηση όμως έχει κι άλλους λόγους για να κερδίσει μια θέση στην στήλη μας «Ψωνίζουμε Ελληνικά». Εκτός από την ποιότητα των προϊόντων της, εκτός από την εξωστρέφειά της που κάνει την Ελλάδα γνωστή στο εξωτερικό, εκτός από την επένδυσή της στην ελληνική γη και τις πρώτες ύλες της, είναι μια επιχείρηση – παράδειγμα για το ρόλο που πρέπει να έχει ο εργαζόμενος. Θεωρείται ένας εργασιακός «παράδεισος» για τους περίπου 220 συμπατριώτες μας που δουλεύουν γι' αυτήν. Κι αυτό από μόνο του θα αποτελούσε ένα λόγο για να μιλήσουμε γι' αυτήν –πόσο μάλλον όταν συντρέχουν και τόσοι άλλοι...
Το τραγούδι του Ζαμπέτα
Η ιστορία της επιχείρησης ξεκινά το 1947, αλλά οι ρίζες της βρίσκονται ακόμη πιο βαθιά πίσω στο παρελθόν. Η ιστορία των ζυμαρικών στην Ελλάδα έχει τα θεμέλιά της κάπου στο Ναύπλιο, στην πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους, το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Εκεί λειτούργησε το 1824 η πρώτη «Φάμπρικα Μακαρονιών» όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούσαν οι Ναυπλιώτες. Μέχρι εκείνη την εποχή τα ζυμαρικά των Ελλήνων ήταν οι χυλοπίτες και ο τραχανάς που έφτιαχναν μόνοι τους στα σπίτια τους.
Η οικογένεια Κίκιζα κατάγεται από το Ελαιοχώριο Αρκαδίας. Ο Αλέξανδρος Κίκιζας, ένα από τα 12 παιδιά του Γιώργου και της Κανέλλας, γεννήθηκε εκεί το 1913. Το 1920 οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του άνοιξαν ένα κατάστημα με «εδώδιμα – αποικιακά» δίπλα στον σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού τους, το οποίο έκανε χρυσές δουλειές και έβαλε όλη την οικογένεια στην «πρίζα» να πετύχει ακόμη περισσότερο. Αργότερα, τα αδέλφια μετακομίζουν στην Αθήνα και λειτουργούν κατάστημα τροφίμων στη συμβολή των οδών Λένορμαν και Παλαμήδου στο Μεταξουργείο. Μετά από λίγο καιρό το κατάστημα φτάνει να απασχολεί 35 άτομα!
Οι Αθηναίοι ξέρουν ότι «στου Κίκιζα» μπορείς να βρεις ό,τι επιθυμήσεις. Η φήμη του είναι τόσο μεγάλη που δίνει το όνομά του στη γειτονιά. «Η γειτονιά του Κίκιζα» έγινε στη δεκαετία του '60 ακόμη και τραγούδι από τον Γιώργο Ζαμπέτα. Η επιχείρηση θα μεγαλώσει κι άλλο όταν θα αποκτήσει το δικό της κυλινδρόμυλο και ποτοποιείο.
1947: Η ίδρυση της Μέλισσας
Το επόμενο βήμα θα γίνει το 1947 από τον Αλέξανδρο και τον Γρηγόρη Κίκιζα. Στη Λεωφόρο Κηφισού θα στήσουν το εργοστάσιο «ΒΕΖΑΚ» (Βιομηχανία Εκλεκτών Ζυμαρικών Αδελφών Κίκιζα), την μακαρονοβιομηχανία τους που, 65 χρόνια μετά, έχει εξελιχθεί σε μια από τις σημαντικότερες εταιρείες τροφίμων της χώρας μας. Μετά από μερικά χρόνια ο Γρηγόρης Κίκιζας αποχωρεί από την επιχείρηση και ο Αλέξανδρος τη μετονομάζει σε «Μέλισσα» -το σύμβολο της εργατικότητας. Ήταν και το σύμβολο της πιο βασικής του αρχής. Δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά.
Μέσα στη δεκαετία του '60, από τα περίπου 120 εργοστάσια ζυμαρικών που είχε η Ελλάδα όταν ξεκίνησε η Μέλισσα, έχουν πια μείνει μόνο 30, αφού η υπεροχή της επιχείρησης του Αλέξανδρου Κίκιζα τόσο σε υποδομές όσο και σε ποιότητα προϊόντων, κάνει όλο και περισσότερους Έλληνες να στρέφονται προς τη Μέλισσα για το καθημερινό τους τραπέζι.
Το 1965 ο Αλέξανδρος Κίκιζας φεύγει από τη ζωή και την επιχείρηση αναλαμβάνει η σύζυγός του, Κωνσταντίνα. Το 1972 η Μέλισσα θα κάνει τις πρώτες της εξαγωγές και 32 τόνοι ζυμαρικών ταξιδεύουν στην Αμερική. Το 1973 θα εγκαταστήσει νέο κυλινδρόμυλο στη Λάρισα, ο οποίος παράγει σιμιγδάλι ειδικά για το εργοστάσιο ζυμαρικών. Το 1975 αναλαμβάνει την επιχείρηση ο Γεώργιος Κίκιζας, γιός του Αλεξάνδρου και της Κωνσταντίνας και δύο χρόνια αργότερα εξαγοράζει την Θεσσαλική μακαρονοποιία Ντεβέτα, οργανώνοντας ένα πανελλαδικό δίκτυο πωλήσεων. Το 1980 εγκαθίσταται ένα νέο σύστημα παραγωγής στη Λάρισα, που επιτρέπει στα νούμερα της Μέλισσας να ξεφύγουν σε επίπεδα που καμμία άλλη μακαρονοποιία στην Ελλάδα δεν μπορεί να φτάσει. Είκοσι χιλιάδες τόνοι, για τις αρχές της δεκαετίας του '80, είναι μια εξωπραγματική παραγωγή.
Η εταιρεία γίνεται διεθνής
Η δεκαετία του '80 φέρνει ακόμη πιο μεγάλες επιτυχίες στην πάντα εργατική οικογένεια Κίκιζα. Κατ' αρχάς, θα φέρει στην αγορά τα προϊόντα Pummaro που θα προκαλέσουν μια πραγματική επανάσταση στη ελληνική κουζίνα. Παράλληλα θα ξεκινήσει τις εισαγωγές της περίφημης ιταλικής Barilla, της οποίας τα προϊόντα θα διανέμει στην Ελλάδα για περίπου μια δεκαετία.
Από το '90 και μετά η Μέλισσα γίνεται πιο εξωστρεφής, εξάγοντας σε όλο και περισσότερες χώρες και ιδρύοντας, μάλιστα, και θυγατρική εταιρεία στην Πολωνία. Στην Ελλάδα είναι πια με διαφορά η πρώτη σε παραγωγή βιομηχανία ζυμαρικών, φθάνοντας τους 40.000 τόνους ετησίως. Το 1999 η Unilever θα εξαγοράσει το σήμα Pummaro, αλλά η Μέλισσα θα λανσάρει μια νέα σειρά τοματικών προϊόντων, τα Primo Gusto, που θα τα συνοδεύσει και με μια νέα σειρά ζυμαρικών με το ίδιο σήμα.
Από τη δεκαετία του 2000 και μετά, η Μέλισσα θα εξαγοράσει κι άλλες επιχειρήσεις (Ζυμαρικά Στέλλα, Παραδοσιακά Ζυμαρικά Βλάχα, Γλυκά Καζινό, Ζυμαρικά Αβέζ) ενώ θα ξεκινήσει και τις εισαγωγές προϊόντων από παγκοσμίου φήμης εταιρείες, όπως τις κομπόστες της Del Monte και τις σάλτσες της Heinz. Σήμερα, η Mέλισσα-Κίκιζας κάνει τζίρους της τάξης 70 εκατ. ευρώ ετησίως και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις μεγαλύτερες εταιρίες τροφίμων στην Ελλάδα.
Το ανθρώπινο δυναμικό
Για να συμβούν όλα αυτά, βέβαια, χρειάστηκε πολλή εργατικότητα, ακριβώς όπως της Μέλισσας. Ο Αλέξανδρος Κίκιζας ήξερε τη συνταγή για να πείσει τους υπαλλήλους του να δουλέψουν τόσο σκληρά όσο κι ο ίδιος. Τους έκανε να νιώθουν πως η επιχείρηση είναι και δική τους. Και αυτή την αρχή πέρασε και στα παιδιά του.
Έκτακτα bonus, παροχή ροφήματος και πρόχειρου γεύματος, συχνές εκδρομές ήταν μερικά προνόμια που απολάμβαναν οι εργαζόμενοί του την από τη δεκαετία του '50 κιόλας –προνόμια πρωτόγνωρα για την Ελλάδα τότε. Έξι δεκαετίες μετά, αυτό δεν έχει αλλάξει. Σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου Great Place to Work, το 2011, η Μέλισσα αποτελεί μια από τις 20 καλύτερες επιχειρήσεις για να εργάζεται κανείς στη χώρα μας. Οι 220 υπάλληλοί της δήλωσαν ότι υπάρχει προσωπικό ενδιαφέρον για κάθε εργαζόμενο, ότι υπάρχει αίσθημα δικαιοσύνης και φιλικό εργασιακό περιβάλλον. Και, πάνω απ' όλα, δήλωσαν ότι αισθάνονται υπερηφάνεια που δουλεύουν για την συγκεκριμένη επιχείρηση.
Υπερηφάνεια λοιπόν! Αυτό είναι ένα κομμάτι της συνταγής για μια υγιή, πετυχημένη ελληνική επιχείρηση. Με αυτή την υπερηφάνεια έχει καταφέρει να γεμίσει τους εργαζόμενούς της η Μέλισσα με τις αρχές της οικογένειας Κίκιζα, με τα ποιοτικά της προϊόντα, με την επένδυσή της στην ελληνική γη (η εταιρεία απορροφά κάθε χρόνο πάνω από 100.000 τόνους ελληνικά σιτηρά), με το ότι έχει κάνει το όνομά της γνωστό στα πέρατα του κόσμου. Και, βέβαια, με όλες τις παροχές που τούς προσφέρει: Από τα χαμηλότοκα δάνεια σε περίπτωση οικογενειακού προβλήματος, ως τις διοργανώσεις αθλητικών αγώνων, από το ιδιαίτερα δίκαιο σύστημα αξιολόγησης, προαγωγών και bonus, μέχρι τις εκπαιδευτικές ημερίδες και τα σεμινάρια για την επιμόρφωσή τους. Η Μέλισσα είναι μια ελληνική επιχείρηση – πρότυπο. Μια εταιρεία από αυτές για τις οποίες αξίζει να Ψωνίζουμε Ελληνικά.
Τα μακαρόνια Μέλισσα, όπως και τα Αβέζ, τα ζυμαρικά Στέλλα και τα Primo Gusto είναι γνωστά σε όλους τους Έλληνες. Αποτελούν καθημερινούς «πρωταγωνιστές» της κουζίνας της ελληνικής οικογένειας. Ποιοτικά, θρεπτικά και οικονομικά, είναι μια προφανής επιλογή για το τραπέζι μας. Αυτό που δεν είναι όμως και τόσο γνωστό είναι ότι τα προϊόντα που παράγει η Μέλισσα-Κίκιζας, αγαπιούνται σε 35 ακόμη χώρες έξω από τα ελληνικά σύνορα.
Η εν λόγω επιχείρηση όμως έχει κι άλλους λόγους για να κερδίσει μια θέση στην στήλη μας «Ψωνίζουμε Ελληνικά». Εκτός από την ποιότητα των προϊόντων της, εκτός από την εξωστρέφειά της που κάνει την Ελλάδα γνωστή στο εξωτερικό, εκτός από την επένδυσή της στην ελληνική γη και τις πρώτες ύλες της, είναι μια επιχείρηση – παράδειγμα για το ρόλο που πρέπει να έχει ο εργαζόμενος. Θεωρείται ένας εργασιακός «παράδεισος» για τους περίπου 220 συμπατριώτες μας που δουλεύουν γι' αυτήν. Κι αυτό από μόνο του θα αποτελούσε ένα λόγο για να μιλήσουμε γι' αυτήν –πόσο μάλλον όταν συντρέχουν και τόσοι άλλοι...
Το τραγούδι του Ζαμπέτα
Η ιστορία της επιχείρησης ξεκινά το 1947, αλλά οι ρίζες της βρίσκονται ακόμη πιο βαθιά πίσω στο παρελθόν. Η ιστορία των ζυμαρικών στην Ελλάδα έχει τα θεμέλιά της κάπου στο Ναύπλιο, στην πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους, το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Εκεί λειτούργησε το 1824 η πρώτη «Φάμπρικα Μακαρονιών» όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούσαν οι Ναυπλιώτες. Μέχρι εκείνη την εποχή τα ζυμαρικά των Ελλήνων ήταν οι χυλοπίτες και ο τραχανάς που έφτιαχναν μόνοι τους στα σπίτια τους.
Η οικογένεια Κίκιζα κατάγεται από το Ελαιοχώριο Αρκαδίας. Ο Αλέξανδρος Κίκιζας, ένα από τα 12 παιδιά του Γιώργου και της Κανέλλας, γεννήθηκε εκεί το 1913. Το 1920 οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του άνοιξαν ένα κατάστημα με «εδώδιμα – αποικιακά» δίπλα στον σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού τους, το οποίο έκανε χρυσές δουλειές και έβαλε όλη την οικογένεια στην «πρίζα» να πετύχει ακόμη περισσότερο. Αργότερα, τα αδέλφια μετακομίζουν στην Αθήνα και λειτουργούν κατάστημα τροφίμων στη συμβολή των οδών Λένορμαν και Παλαμήδου στο Μεταξουργείο. Μετά από λίγο καιρό το κατάστημα φτάνει να απασχολεί 35 άτομα!
Οι Αθηναίοι ξέρουν ότι «στου Κίκιζα» μπορείς να βρεις ό,τι επιθυμήσεις. Η φήμη του είναι τόσο μεγάλη που δίνει το όνομά του στη γειτονιά. «Η γειτονιά του Κίκιζα» έγινε στη δεκαετία του '60 ακόμη και τραγούδι από τον Γιώργο Ζαμπέτα. Η επιχείρηση θα μεγαλώσει κι άλλο όταν θα αποκτήσει το δικό της κυλινδρόμυλο και ποτοποιείο.
1947: Η ίδρυση της Μέλισσας
Το επόμενο βήμα θα γίνει το 1947 από τον Αλέξανδρο και τον Γρηγόρη Κίκιζα. Στη Λεωφόρο Κηφισού θα στήσουν το εργοστάσιο «ΒΕΖΑΚ» (Βιομηχανία Εκλεκτών Ζυμαρικών Αδελφών Κίκιζα), την μακαρονοβιομηχανία τους που, 65 χρόνια μετά, έχει εξελιχθεί σε μια από τις σημαντικότερες εταιρείες τροφίμων της χώρας μας. Μετά από μερικά χρόνια ο Γρηγόρης Κίκιζας αποχωρεί από την επιχείρηση και ο Αλέξανδρος τη μετονομάζει σε «Μέλισσα» -το σύμβολο της εργατικότητας. Ήταν και το σύμβολο της πιο βασικής του αρχής. Δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά.
Μέσα στη δεκαετία του '60, από τα περίπου 120 εργοστάσια ζυμαρικών που είχε η Ελλάδα όταν ξεκίνησε η Μέλισσα, έχουν πια μείνει μόνο 30, αφού η υπεροχή της επιχείρησης του Αλέξανδρου Κίκιζα τόσο σε υποδομές όσο και σε ποιότητα προϊόντων, κάνει όλο και περισσότερους Έλληνες να στρέφονται προς τη Μέλισσα για το καθημερινό τους τραπέζι.
Το 1965 ο Αλέξανδρος Κίκιζας φεύγει από τη ζωή και την επιχείρηση αναλαμβάνει η σύζυγός του, Κωνσταντίνα. Το 1972 η Μέλισσα θα κάνει τις πρώτες της εξαγωγές και 32 τόνοι ζυμαρικών ταξιδεύουν στην Αμερική. Το 1973 θα εγκαταστήσει νέο κυλινδρόμυλο στη Λάρισα, ο οποίος παράγει σιμιγδάλι ειδικά για το εργοστάσιο ζυμαρικών. Το 1975 αναλαμβάνει την επιχείρηση ο Γεώργιος Κίκιζας, γιός του Αλεξάνδρου και της Κωνσταντίνας και δύο χρόνια αργότερα εξαγοράζει την Θεσσαλική μακαρονοποιία Ντεβέτα, οργανώνοντας ένα πανελλαδικό δίκτυο πωλήσεων. Το 1980 εγκαθίσταται ένα νέο σύστημα παραγωγής στη Λάρισα, που επιτρέπει στα νούμερα της Μέλισσας να ξεφύγουν σε επίπεδα που καμμία άλλη μακαρονοποιία στην Ελλάδα δεν μπορεί να φτάσει. Είκοσι χιλιάδες τόνοι, για τις αρχές της δεκαετίας του '80, είναι μια εξωπραγματική παραγωγή.
Η εταιρεία γίνεται διεθνής
Η δεκαετία του '80 φέρνει ακόμη πιο μεγάλες επιτυχίες στην πάντα εργατική οικογένεια Κίκιζα. Κατ' αρχάς, θα φέρει στην αγορά τα προϊόντα Pummaro που θα προκαλέσουν μια πραγματική επανάσταση στη ελληνική κουζίνα. Παράλληλα θα ξεκινήσει τις εισαγωγές της περίφημης ιταλικής Barilla, της οποίας τα προϊόντα θα διανέμει στην Ελλάδα για περίπου μια δεκαετία.
Από το '90 και μετά η Μέλισσα γίνεται πιο εξωστρεφής, εξάγοντας σε όλο και περισσότερες χώρες και ιδρύοντας, μάλιστα, και θυγατρική εταιρεία στην Πολωνία. Στην Ελλάδα είναι πια με διαφορά η πρώτη σε παραγωγή βιομηχανία ζυμαρικών, φθάνοντας τους 40.000 τόνους ετησίως. Το 1999 η Unilever θα εξαγοράσει το σήμα Pummaro, αλλά η Μέλισσα θα λανσάρει μια νέα σειρά τοματικών προϊόντων, τα Primo Gusto, που θα τα συνοδεύσει και με μια νέα σειρά ζυμαρικών με το ίδιο σήμα.
Από τη δεκαετία του 2000 και μετά, η Μέλισσα θα εξαγοράσει κι άλλες επιχειρήσεις (Ζυμαρικά Στέλλα, Παραδοσιακά Ζυμαρικά Βλάχα, Γλυκά Καζινό, Ζυμαρικά Αβέζ) ενώ θα ξεκινήσει και τις εισαγωγές προϊόντων από παγκοσμίου φήμης εταιρείες, όπως τις κομπόστες της Del Monte και τις σάλτσες της Heinz. Σήμερα, η Mέλισσα-Κίκιζας κάνει τζίρους της τάξης 70 εκατ. ευρώ ετησίως και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις μεγαλύτερες εταιρίες τροφίμων στην Ελλάδα.
Το ανθρώπινο δυναμικό
Για να συμβούν όλα αυτά, βέβαια, χρειάστηκε πολλή εργατικότητα, ακριβώς όπως της Μέλισσας. Ο Αλέξανδρος Κίκιζας ήξερε τη συνταγή για να πείσει τους υπαλλήλους του να δουλέψουν τόσο σκληρά όσο κι ο ίδιος. Τους έκανε να νιώθουν πως η επιχείρηση είναι και δική τους. Και αυτή την αρχή πέρασε και στα παιδιά του.
Έκτακτα bonus, παροχή ροφήματος και πρόχειρου γεύματος, συχνές εκδρομές ήταν μερικά προνόμια που απολάμβαναν οι εργαζόμενοί του την από τη δεκαετία του '50 κιόλας –προνόμια πρωτόγνωρα για την Ελλάδα τότε. Έξι δεκαετίες μετά, αυτό δεν έχει αλλάξει. Σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου Great Place to Work, το 2011, η Μέλισσα αποτελεί μια από τις 20 καλύτερες επιχειρήσεις για να εργάζεται κανείς στη χώρα μας. Οι 220 υπάλληλοί της δήλωσαν ότι υπάρχει προσωπικό ενδιαφέρον για κάθε εργαζόμενο, ότι υπάρχει αίσθημα δικαιοσύνης και φιλικό εργασιακό περιβάλλον. Και, πάνω απ' όλα, δήλωσαν ότι αισθάνονται υπερηφάνεια που δουλεύουν για την συγκεκριμένη επιχείρηση.
Υπερηφάνεια λοιπόν! Αυτό είναι ένα κομμάτι της συνταγής για μια υγιή, πετυχημένη ελληνική επιχείρηση. Με αυτή την υπερηφάνεια έχει καταφέρει να γεμίσει τους εργαζόμενούς της η Μέλισσα με τις αρχές της οικογένειας Κίκιζα, με τα ποιοτικά της προϊόντα, με την επένδυσή της στην ελληνική γη (η εταιρεία απορροφά κάθε χρόνο πάνω από 100.000 τόνους ελληνικά σιτηρά), με το ότι έχει κάνει το όνομά της γνωστό στα πέρατα του κόσμου. Και, βέβαια, με όλες τις παροχές που τούς προσφέρει: Από τα χαμηλότοκα δάνεια σε περίπτωση οικογενειακού προβλήματος, ως τις διοργανώσεις αθλητικών αγώνων, από το ιδιαίτερα δίκαιο σύστημα αξιολόγησης, προαγωγών και bonus, μέχρι τις εκπαιδευτικές ημερίδες και τα σεμινάρια για την επιμόρφωσή τους. Η Μέλισσα είναι μια ελληνική επιχείρηση – πρότυπο. Μια εταιρεία από αυτές για τις οποίες αξίζει να Ψωνίζουμε Ελληνικά.
ΕΙΜΑΙ ΕΝΤΙΜΟΣ...ΣΥΓΝΩΜΗ.
Γράφει η Θάλεια Χούντα
Η αρχή της νέας χρονιάς φέρνει ευχές και ελπίδες για το ¨αύριο¨, οι οποίες περνούν μέσα από τις εμπειρίες και τις προσδοκίες μας. Μας δίνει την δυνατότητα της εσωτερικής ανασκόπησης και της χάραξης πορείας, με δεδομένες τις αρχές και τις αξίες μας – κάτι απαράβατο.
Το πολιτικό σύστημα που επιβάλλει τους κανόνες λειτουργίας, ευελπιστούμε να μας επιδεικνύει σεβασμό και να τηρεί εκ μέρους του τις συνταγματικές και νομικές υποχρεώσεις του, όπως έχει την ίδια απαίτηση και από εμάς.
Η πραγματικότητα; Τελείως διαφορετική.
Είμαστε στην πέμπτη χρονιά ύφεσης, οι φόροι πάσης φύσεως αυξάνονται, οι περικοπές στις αποδοχές συνεχίζονται και η εθνική κυριαρχία είναι ¨κάτι συζητήσιμο¨. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών ανταποκρίνεται στα όποια μέτρα, ακούσια και εκούσια, με αποτέλεσμα πλέον ο κίνδυνος για την ίδια την διαβίωση να είναι υπαρκτός.
Το κράτος μας αντιμετωπίζει σαν «αριθμούς», στους οποίους αντιστοιχεί ένα ποσό φόρου. Σαν «είλωτες» που θα εργαζόμαστε μόνο για την καταβολή εισφορών. Σαν «τίποτα» που δεν έχουμε κανένα δικαίωμα. Σαν «ανέντιμους» που κλέβουμε συστηματικά. Σαν «απάτριδες» που μας υποθηκεύει το εθνικό μέλλον. Ήρθε η ώρα να κάνουμε και πάλι αισθητή την παρουσία μας και να τονίσουμε «είμαι έντιμος»! Όλα αυτά τα χρόνια εργαζόμαστε, πληρώνουμε τους φόρους μας, δημιουργούμε στην ζωή μας και δεν έχουμε κλέψει κάποιον. Είμαστε Έλληνες, με ό,τι αυτό σημαίνει και σημαίνει πάρα πολλά για τους περισσότερους. Δεν υπάρχει περίπτωση, να απολογηθούμε για την εντιμότητά μας και μάλιστα σε αυτούς οι οποίοι δεν είναι έντιμοι και μέσω της όποιας πολιτικής δύναμης εκ της θέσεώς τους ασκούν όχι πολιτική προνοίας αλλά π..νείας.
Έχω αναφερθεί και πάλι, στο ότι η στάση μας δεν μπορεί να είναι παθητική. Δεν μπορεί να συμβιβαζόμαστε μέσα στον ¨κύκλο¨ που μας έχουν τοποθετήσει. Δεν μπορεί να αντιμετωπίσουμε αυτή την λαίλαπα με τα συνήθη μέτρα αντίστασης. Δεν μπορεί να μας στερούν το προσωπικό και εθνικό μας μέλλον. Δεν μπορεί να συνεχίζεται η ίδια άρρωστη κατάσταση.
Αν πάρουμε απόφαση, ότι δεν έχουμε τίποτα – γιατί εκεί θα μας φτάσουν όλους πολύ σύντομα – τότε θα καταλάβουν, ότι η εντιμότητα μας και το περί δικαίου αίσθημά μας υπερτερεί της όποιας σκοπιμότητάς τους και το καβούκι τους δεν είναι από ατσάλι αλλά από τσόφλι και σπάει εύκολα. ΠΗΓΗ
11 μικρές ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ επιχειρήσεις που κάνουν την Ελλάδα περήφανη σε όλο τον κόσμο.
Στα πρόσφατα διεθνή Great Taste Awards, τα ελληνικά τρόφιμα σάρωσαν τα
πιο σημαντικά βραβεία. Πρωτοστάτησαν 11 εταιρείες με εξαιρετική ποιότητα
στα προϊόντα τους και σημαντικό –για το μέγεθός τους- δίκτυο εξαγωγών.
Αξίζει να τις γνωρίσουμε όλες!
Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο
Αξίζει να δώσει κανείς ιδιαίτερη προσοχή στις επιχειρήσεις που παρουσιάζουμε σήμερα από την στήλη μας. Δεν πρόκειται για μεγάλα ονόματα –οι περισσότεροι, πιθανότατα, δεν τις έχετε ακούσει ποτέ. Και δεν έχουν κάποια ιστορία που μετράει πολλά χρόνια και έχει να μας διδάξει κάτι για την συνέχεια, την επιμονή, τα διδάγματα του παρελθόντος που γίνονται κάρβουνο για να τρέξει η μηχανή στο αύριο.
Αυτό, όμως, που έχουν οι 11 εταιρείες του σημερινού «Ψωνίζουμε Ελληνικά» είναι το savoir faire. Το πώς, μέσα σε ένα τόσο αρνητικό κλίμα για την Ελλάδα, μπορεί ένας επιχειρηματίας να πετύχει πολλά.
Θέλετε την απάντηση; Ορίστε: Χρειάζεται ποιότητα στο προϊόν, την καλή πρώτη ύλη που σού προσφέρει η ελληνική φύση και μια εξωστρέφεια δημιουργική, την σύσταση ενός δικτύου εξαγωγών που ξεπερνάει τα συνηθισμένα και που, ίσως, πρέπει να βασιστεί σε προσωπικές σχέσεις, άρα πολλά ταξίδια, καλή γνώση του διεθνούς περιβάλλοντος και εντιμότητα. Κοινώς, χρειάζεται πολλή και καλή δουλειά και η Ελλάδα διαθέτει αυτήν την στιγμή τα μυαλά για κάτι τέτοιο. Νεαρούς επιστήμονες που λατρεύουν τον τόπο τους και ξέρουν πώς να μετατρέψουν μια μικρή παραγωγή σε σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα.
Οι 11 εταιρείες που σας παρουσιάζουμε διέπρεψαν πριν λίγες ημέρες στα περίφημα βραβεία τροφίμων Great Taste Awards (ξεχωρίζοντας ανάμεσα σε περίπου 1.000 εταιρείες και πάνω από 8.000 προϊόντα), κάνοντας την Ελλάδα περήφανη σε όλον τον κόσμο και δείχνοντας με το παράδειγμά τους ότι στην σημερινή οικονομική κρίση δεν χρειάζεσαι τα τεράστια κεφάλαια ή το μεγάλο όνομα για να πετύχεις. Ας τις γνωρίσουμε καλύτερα, για να μάθουμε από τον τρόπο τους και γιατί αξίζει να καταναλώνουμε τα εξαιρετικά προϊόντα τους. Κάποια στιγμή, θα επανέλθουμε με αναλυτικότερη παρουσίαση για τις πιο σημαντικές από αυτές.
Αξίζει να σημειώσουμε πως 4 από αυτές είναι οικογενειακές επιχειρήσεις των 2 ή 3 ατόμων (Ελαιώνες Σακελλαρόπουλου, Simply Delicious, Μελισσουργείον, Candias Oil), ενώ 3 (Odysea, The Greek Deli, Karpos Company) εδρεύουν στο εξωτερικό (Μεγάλη Βρετανία και Ιαπωνία). Αλλά και οι υπόλοιπες 4 (Τυροκομείο Αρβανίτη, Γαία, Blauel και Esti) δεν είναι παρά μικρές, σχετικά, επιχειρήσεις που απασχολούν 30 με 50 εργαζόμενους. Ωστόσο σχετικά με το μέγεθός τους, οι επιτυχίες τους στους διεθνείς διαγωνισμούς δείχνουν ότι αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι η ποιότητα!
Τυροκομείο Αρβανίτη
Λίγες ημέρες πριν από την διάκρισή του στο Great Taste Awards, το Τυροκομείο Αρβανίτη γυρνούσε και με το Χρυσό Μετάλλιο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Τυριού από τις ΗΠΑ για την φέτα του, ενώ στον ίδιο διαγωνισμό το Ντόπιο Τυρί Νεοχωρούδας κατέκτησε το αργυρό στην κατηγορία του. Στο Great Taste Awards η φέτα Αρβανίτη ήταν η μόνη στην κατηγορία τους που κέρδισε 3 αστέρια (άριστα δηλαδή!) ενώ και το Τυρί Τσαντίλας που βγάζει η ίδια εταιρεία πήρε 2.
Το Τυροκομείο Αρβανίτη έχει μια ιστορία 32 ετών και πρόκειται για ένα από τα πιο πρωτοποριακά στην χώρα μας. Η μονάδα παραγωγής του βρίσκεται στην καρδιά της ελληνικής γαλακτοκομίας, στη Νεοχωρούδα της Μακεδονίας και έχει έκταση 2.000 τ.μ. Οι εξαγωγές του ξεκίνησαν το 1999 και σήμερα καλύπτουν το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελούν το 25% του συνολικού τζίρου της επιχείρησης.
Μερικά από τα προϊόντα του: Αγελαδινό Τυρί, Ανθότυρο, Ντόπιο Τυρί, Φέτα ΠΟΠ, τα Ποντιακά τυριά Γαής και Πλεξούδα, Κατσικίσιο Τυρί Χαλκιδικής, Κασέρι Π.Ο.Π., Κεφαλοτύρι Αγελαδινό ρόδα, Κεφαλοτύρι Πρόβειο, Μανούρι Π.Ο.Π., Μυζήθρα, Ορεινό Ημίσκληρο, Σαγανάκι, Καπνιστό Τυρί Θεσσαλονίκης, Σουλουγούνι, Φρέσκο Τυρί Τσαντίλας και Κατσικίσιο Τυρί Τσαντίλας Παραδοσιακό.
Γαία
Με εργοστάσιο 6.500 τ.μ. κοντά στο Αγρίνιο και 3 πλήρως αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής (συσκευασίας ελαιόλαδου, ελιών και προϊόντων όπως πατέ ελιάς), η Γαία είναι η μεγαλύτερη από τις επιχειρήσεις που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Ξεκίνησε το 1995 με ένα όραμα: Να κάνει τις ελληνικές γεύσεις γνωστές σε όλον τον κόσμο και να τις καθιερώσει στα πιο σημαντικά delicatessen του εξωτερικού. Μπορεί να καυχιέται ότι το πέτυχε.
Οι ελιές της Γαίας είναι οι πιο πολυβραβευμένες ελιές στον κόσμο. Κάθε χρόνο συγκεντρώνει δεκάδες μετάλλια σε διεθνείς διαγωνισμούς και τα φετινά Great Taste Awards δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση. 3 αστέρια μάζεψαν τα προϊόντα της στον διαγωνισμό του Λονδίνου, ενώ νωρίτερα μέσα στη χρονιά η εταιρεία γύρισε και με 5 βραβεία από τον διεθνή διαγωνισμό του Λος Άντζελες για το Έξτρα Παρθένο Ελαιόλαδο. Τα προϊόντα της αυτήν την στιγμή εξάγονται σε όλες τις ηπείρους του κόσμου, πλην της Αφρικής, κάνοντάς την τον πιο δυνατό πρέσβη της ελληνικής ελιάς και των παραγώγων της στον κόσμο!
Blauel
Nα και μια συναρπαστική ιστορία ελληνογερμανικής φιλίας! Την δεκαετία του '70 ο Φριτς Μπλάουελ, λάτρης της Ελλάδας, μετακομίζει μόνιμα στη Μάνη. Το 1980 ιδρύει την επιχείρηση «Φρίντριχ Μπλάουελ» στην Καλαμάτα και ξεκινάει πρώτος κάτι που σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη μόδα στο ελαιόλαδο: την βιολογική καλλιέργεια!
Αυτήν την στιγμή περίπου 500 αγρότες και πάνω από 300.000 ελαιόδεντρα περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα βιολογικής γεωργίας Μπλάουελ. Η επιχείρησή έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο εργοδότη της περιοχής και δεκάδες νέοι επιστρέφουν στη Μάνη για να αναλάβουν τους ελαιώνες της οικογένειάς τους. Και, βέβαια, παράγει εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο που διακρίνεται κάθε χρόνο στους διεθνείς διαγωνισμούς και κάνει την περιοχή (αφού στην ετικέτα γράφει "Mani") διάσημη σε όλον κόσμο!
Η ίδια η επιχείρηση απασχολεί 35 άτομα και κάνει ένα τζίρο κοντά στα 5 εκατ. ευρώ το χρόνο, έσοδα που κατά 99% προέρχονται από τις εξαγωγές της σε πολλές χώρες, αλλά κυρίως προς τις Γερμανία, Ελβετία, Αυστρία, Κίνα, ΗΠΑ, Δανία, Σουηδία, Ολλανδία, Αγγλία, Ιαπωνία.
Esti
Δηλαδή... εστί! Όπως λέει και το moto της εταιρείας: «Ελαιόλαδο esti ελληνική παράδοση». Η εν λόγω επιχείρηση είναι η πιο ιστορική από τις 11 που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Μετράει μάλιστα ακριβώς 100 χρόνια ζωής, αφού ιδρύθηκε το 1912 από τους αδελφούς Πλεμμένου στην Καλαμάτα. Από τότε συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση στην παραγωγή ενός από τα πιο ποιοτικά ελληνικά φυσικά προϊόντα, του ελαιόλαδου το οποίο εξάγει στα πέρατα του κόσμου (σε 22 χώρες, ανάμεσά τους: ΗΠΑ, Βραζιλία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και φυσικά στην Ευρώπη). Εδώ και τρία χρόνια, βέβαια, ανήκει στον όμιλο επιχειρήσεων Υφαντής (του γνωστού... παριζακίου!), χωρίς ωστόσο να αλλάξει κάτι στην φιλοσοφία της.
Εκτός από εξαιρετικά παρθένο Ελαιόλαδο, η Esti εξάγει και ελιές και όλα τα υπόλοιπα προϊόντα που σχετίζονται με αυτές. Στο διεθνή διαγωνισμό για το Παρθένο Ελαιόλαδο του Λος Άντζελες κατέλαβε το χάλκινο μετάλλιο ενώ το λάδι της πήρε ένα αστέρι και στο Great Taste Awards.
Ελαιώνες Σακελλαρόπουλου
Οι ελαιώνες «Αρμονία» βρίσκονται στους πρόποδες των δύο περήφανών βουνών της Πελοποννήσου, του Ταΰγετου και του Πάρνωνα, κοντά στην Σπάρτη. Ελιές Καλαμών και «κορωνέικες» καλλιεργούνται με βιολογικό (ή βιολειτουργικό, όπως τον ονομάζει η οικογένεια Σακελλαρόπουλου) τρόπο, δίνοντας εξαιρετικά προϊόντα που ήδη έχουν γίνει διάσημα σε όλον τον κόσμο, μέσα στα 14 χρόνια από τότε που ιδρύθηκε η εταιρεία.
Η φιλοσοφία του Γιώργου Σακελλαρόπουλου (ο οποίος απασχολεί στην εταιρεία ελάχιστα άτομα, κάποιους στενούς του συγγνείς δηλαδή) που επιμένει στην βιολογική καλλιέργεια και την βιολογική επεξεργασία και δεν συμβιβάζεται με τίποτε λιγότερο επιβραβεύεται κάθε χρόνο με δεκάδες διακρίσεις. Στα Great Taste Awards τα λάδια του και οι ελιές του τιμήθηκαν με δύο βραβεία –το «Φυλλικόν Πρωτέλαιο», μάλιστα, κατέκτησε 2 αστέρια.
Candias Oil
Candia Soil σημαίνει το χώμα της Κρήτης, η κρητική γη. Candia ήταν το όνομα του νησιού κατά την ενετοκρατία. Σε αυτό το χώμα, σε αυτήν την κρητική γη φυτρώνει η θαυματουργός ελιά. Το λάδι της Κρήτης, το Candias Oil δηλαδή, είναι από τα πιο ποιοτικά του κόσμου και η εν λόγω επιχείρηση μια από τις κορυφαίες στο κρητικό λάδι. Γιατί; Γιατί έχει επιλέξει να συνεργάζεται με τους καλύτερους ελαιοπαραγωγούς του νησιού, κυρίως μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις με μικροσκοπικούς ελαιώνες, τους οποίους φροντίζουν με μανία!
Η εταιρεία επέλεξε να μην ασχοληθεί με άλλο προϊόν πέραν του ελαιόλαδου. Το εξάγει στις σημαντικότερες αγορές του κόσμου μέσα σε πανέμορφα σχεδιασμένες συσκευασίες και έχει περιοριστεί σε 5 συγκεκριμένα προϊόντα, όλα τους παρθένα ελαιόλαδα. Η επιμονή της στην λεπτομέρεια θυμίζει τους κορυφαίους αμπελώνες του κόσμου, της Βουργουνδίας και του Μπορντό και πραγματικά σε τίποτε δεν έχει να ζηλέψει το λάδι της από τα κορυφαία γαλλικά κρασιά –αναλογικά, βέβαια, για την κάθε αγορά.
Μελισσουργείον
Όπως καταλαβαίνει κανείς από το όνομα της επιχείρησης, ασχολείται αποκλειστικά με το μέλι. Στο Great Taste Awards τα πήγε περίφημα, κερδίζοντας 3 αστέρια για το θυμαρίσιο της και 1 αστέρι για το μέλι από πεύκο. Και δεν θα μπορούσε να πάρει και πολύ περισσότερα, αφού όλα κι όλα τα προϊόντα της εταιρείας είναι... τρία (προσθέστε και το ελατίσιο μέλι).
Ξεκίνησε πριν 4 χρόνια στις Κονίστρες Ευβοίας, με μελίσσια που συντηρούνται με βιολογικό τρόπο και σε περιοχές όπου το θυμάρι και τα κωνοφόρα παραμένουν εντελώς ανέγγιχτα από φάρμακα, με αποτέλεσμα η ποιότητα των προϊόντων της να φτάσει πολύ γρήγορα σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Η εταιρεία αποτελείται από μόνο δύο άτομα, τον Κώστα Αργύρη και τη Νατάσσα Κεφαλά, δύο νέους ανθρώπους που έμαθαν την τέχνη της μελισσοκομίας και έφυγαν από την Αθήνα, τη ζωή και τις συνήθειές τους εκεί, για να στήσουν το Μελισσουργείον στην Εύβοια και να κυνηγήσουν την τελειότητα στην παραγωγή του μελιού.
Simply Delicious
Η σειρά Simply Greek του Μανόλη και της Ελένης (άλλη μια εταιρεία δύο μόνο ατόμων!) αποτελείται από 6 απλές έτοιμες σάλτσες: Τομάτα & Θυμάρι, Τομάτα & Φέτα, Τομάτα & Ελιές, Τομάτα & Σκόρδο, Τομάτα & Βασιλικός, Τομάτα & Τσίλι. Αυτό είναι όλο. Πρόκειται για μια μικρή επιχείρηση των δύο ατόμων. Σαν να λέμε ότι το μεράκι που βάζουν στην κουζίνα τους το έβαλαν και σε μικρά βαζάκια και το εξάγουν.
Κι όμως, αυτό το ελληνικό μεράκι φέρνει αποτελέσματα. Η σάλτσα «Τομάτα & Σκόρδο» τιμήθηκε στα πρόσφατα Great Taste Awards, αποδεικνύοντας ότι όταν διαλέγεις τις καλύτερες πρώτες ύλες που προσφέρει η ελληνική γη, μπορείς να κάνεις θαύματα ακόμη και από το τίποτε!
Odysea
Λάδι, ελιές, τυρί, κρόκος, μέλι, ό,τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει η ελληνική γη είναι τα προϊόντα που η Odysea εισάγει από την Ελλάδα και εμπορεύεται στη Μεγάλη Βρετανία. Μπορεί στην Ελλάδα να μην την γνωρίζουμε οι περισσότεροι, αλλά στο Λονδίνο την ξέρουν καλά εδώ και 20 χρόνια περίπου.
Κατ' αρχάς τα προϊόντα της τα χρησιμοποιούν όλοι οι βραβευμένοι σεφ που έχουν εντάξει ελληνικά πιάτα στο μενού τους (και εννοείται όλοι οι Έλληνες σεφ της βρετανικής πρωτεύουσας). Αλλά και μέσα από τα διάφορα events που οργανώνει κατά καιρούς, με «γευσιγνωσίες Ελλάδας», αποτελεί κορυφαίο πρεσβευτή της χώρας μας στη Μεγάλη Βρετανία. Και βέβαια, ακολουθούν τα βραβεία. Στα Great Taste Awards πήραν αστέρια, ούτε λίγο ούτε πολύ, 10 προϊόντα της! Κορυφαίο όλων το μέλι της από κονοφώρα, που κατέκτησε 2 αστέρια. Εκτός από τις διακρίσεις για την ποιότητα των προϊόντων της, η επιχείρηση έχει κερδίσει πολλά βραβεία για την ανάπτυξη νέων προϊόντων και για την Τεχνική Υπεροχή. Ο Παναγής Μανουηλίδης, ο ιδιοκτήτης της, είναι συχνός ομιλητής σε συνέδρια και ημερίδες σχετικά με εξαγωγές και νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένας απλός πάγκος που πουλούσε ελιές στην υπαίθρια αγορά του Portobello το 1991, έχει μετατραπεί στην πιο επιτυχημένη ελληνική επιχείρηση τροφίμων που εδρεύει στο εξωτερικό και απασχολεί 20 άτομα, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι Έλληνες του Λονδίνου!
The Greek Deli
Μια επιχείρηση που κάνει την Ελλάδα διάσημη για τις γεύσεις της στον κόσμο, αλλά δεν δραστηριοποιείται στη χώρα μας. Λειτουργεί κυρίως ως κατάστημα για διάφορα ποιοτικά ελληνικά γκουρμέ προϊόντα (από ξύδια και πίτες, ελιές, λάδι, γιαούρτια, μέχρι γλυκά), αλλά διαθέτει και διάφορα δικά του, που παράγουν αποκλειστικά για την εταιρεία ντόπιοι παραγωγοί. Στη Μεγάλη Βρετανία θεωρείται από τις κορυφαίες επιλογές για ελληνικές γεύσεις και, γενικά, μεσογειακή διατροφή.
Karpos Company
H πιο «νεαρή» από τις επιχειρήσεις που σας παρουσιάζουμε σήμερα, ιδρύθηκε μόλις το 2010, καταμεσής της κρίσης και εξάγει προϊόντα που οι εμπνευστές της έχουν επιλέξει οι ίδιοι στα ταξίδια τους ανά την Ελλάδα. Μιλάμε φυσικά για γκουρμέ τροφές, υψηλής ποιότητας. Πρόκειται, στην ουσία, για ένα online delicatessen, όπου μπορεί ο λάτρης της μεσογειακής διατροφής από οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη να αγοράσει λάδια, μέλια, παξιμάδια, σάλτσες και γλυκά –κάποια εκ των οποίων παράγονται αποκλειστικά για την Karpos.
Αξίζει να δώσει κανείς ιδιαίτερη προσοχή στις επιχειρήσεις που παρουσιάζουμε σήμερα από την στήλη μας. Δεν πρόκειται για μεγάλα ονόματα –οι περισσότεροι, πιθανότατα, δεν τις έχετε ακούσει ποτέ. Και δεν έχουν κάποια ιστορία που μετράει πολλά χρόνια και έχει να μας διδάξει κάτι για την συνέχεια, την επιμονή, τα διδάγματα του παρελθόντος που γίνονται κάρβουνο για να τρέξει η μηχανή στο αύριο.
Αυτό, όμως, που έχουν οι 11 εταιρείες του σημερινού «Ψωνίζουμε Ελληνικά» είναι το savoir faire. Το πώς, μέσα σε ένα τόσο αρνητικό κλίμα για την Ελλάδα, μπορεί ένας επιχειρηματίας να πετύχει πολλά.
Θέλετε την απάντηση; Ορίστε: Χρειάζεται ποιότητα στο προϊόν, την καλή πρώτη ύλη που σού προσφέρει η ελληνική φύση και μια εξωστρέφεια δημιουργική, την σύσταση ενός δικτύου εξαγωγών που ξεπερνάει τα συνηθισμένα και που, ίσως, πρέπει να βασιστεί σε προσωπικές σχέσεις, άρα πολλά ταξίδια, καλή γνώση του διεθνούς περιβάλλοντος και εντιμότητα. Κοινώς, χρειάζεται πολλή και καλή δουλειά και η Ελλάδα διαθέτει αυτήν την στιγμή τα μυαλά για κάτι τέτοιο. Νεαρούς επιστήμονες που λατρεύουν τον τόπο τους και ξέρουν πώς να μετατρέψουν μια μικρή παραγωγή σε σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα.
Οι 11 εταιρείες που σας παρουσιάζουμε διέπρεψαν πριν λίγες ημέρες στα περίφημα βραβεία τροφίμων Great Taste Awards (ξεχωρίζοντας ανάμεσα σε περίπου 1.000 εταιρείες και πάνω από 8.000 προϊόντα), κάνοντας την Ελλάδα περήφανη σε όλον τον κόσμο και δείχνοντας με το παράδειγμά τους ότι στην σημερινή οικονομική κρίση δεν χρειάζεσαι τα τεράστια κεφάλαια ή το μεγάλο όνομα για να πετύχεις. Ας τις γνωρίσουμε καλύτερα, για να μάθουμε από τον τρόπο τους και γιατί αξίζει να καταναλώνουμε τα εξαιρετικά προϊόντα τους. Κάποια στιγμή, θα επανέλθουμε με αναλυτικότερη παρουσίαση για τις πιο σημαντικές από αυτές.
Αξίζει να σημειώσουμε πως 4 από αυτές είναι οικογενειακές επιχειρήσεις των 2 ή 3 ατόμων (Ελαιώνες Σακελλαρόπουλου, Simply Delicious, Μελισσουργείον, Candias Oil), ενώ 3 (Odysea, The Greek Deli, Karpos Company) εδρεύουν στο εξωτερικό (Μεγάλη Βρετανία και Ιαπωνία). Αλλά και οι υπόλοιπες 4 (Τυροκομείο Αρβανίτη, Γαία, Blauel και Esti) δεν είναι παρά μικρές, σχετικά, επιχειρήσεις που απασχολούν 30 με 50 εργαζόμενους. Ωστόσο σχετικά με το μέγεθός τους, οι επιτυχίες τους στους διεθνείς διαγωνισμούς δείχνουν ότι αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι η ποιότητα!
Τυροκομείο Αρβανίτη
Λίγες ημέρες πριν από την διάκρισή του στο Great Taste Awards, το Τυροκομείο Αρβανίτη γυρνούσε και με το Χρυσό Μετάλλιο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Τυριού από τις ΗΠΑ για την φέτα του, ενώ στον ίδιο διαγωνισμό το Ντόπιο Τυρί Νεοχωρούδας κατέκτησε το αργυρό στην κατηγορία του. Στο Great Taste Awards η φέτα Αρβανίτη ήταν η μόνη στην κατηγορία τους που κέρδισε 3 αστέρια (άριστα δηλαδή!) ενώ και το Τυρί Τσαντίλας που βγάζει η ίδια εταιρεία πήρε 2.
Το Τυροκομείο Αρβανίτη έχει μια ιστορία 32 ετών και πρόκειται για ένα από τα πιο πρωτοποριακά στην χώρα μας. Η μονάδα παραγωγής του βρίσκεται στην καρδιά της ελληνικής γαλακτοκομίας, στη Νεοχωρούδα της Μακεδονίας και έχει έκταση 2.000 τ.μ. Οι εξαγωγές του ξεκίνησαν το 1999 και σήμερα καλύπτουν το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελούν το 25% του συνολικού τζίρου της επιχείρησης.
Μερικά από τα προϊόντα του: Αγελαδινό Τυρί, Ανθότυρο, Ντόπιο Τυρί, Φέτα ΠΟΠ, τα Ποντιακά τυριά Γαής και Πλεξούδα, Κατσικίσιο Τυρί Χαλκιδικής, Κασέρι Π.Ο.Π., Κεφαλοτύρι Αγελαδινό ρόδα, Κεφαλοτύρι Πρόβειο, Μανούρι Π.Ο.Π., Μυζήθρα, Ορεινό Ημίσκληρο, Σαγανάκι, Καπνιστό Τυρί Θεσσαλονίκης, Σουλουγούνι, Φρέσκο Τυρί Τσαντίλας και Κατσικίσιο Τυρί Τσαντίλας Παραδοσιακό.
Γαία
Με εργοστάσιο 6.500 τ.μ. κοντά στο Αγρίνιο και 3 πλήρως αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής (συσκευασίας ελαιόλαδου, ελιών και προϊόντων όπως πατέ ελιάς), η Γαία είναι η μεγαλύτερη από τις επιχειρήσεις που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Ξεκίνησε το 1995 με ένα όραμα: Να κάνει τις ελληνικές γεύσεις γνωστές σε όλον τον κόσμο και να τις καθιερώσει στα πιο σημαντικά delicatessen του εξωτερικού. Μπορεί να καυχιέται ότι το πέτυχε.
Οι ελιές της Γαίας είναι οι πιο πολυβραβευμένες ελιές στον κόσμο. Κάθε χρόνο συγκεντρώνει δεκάδες μετάλλια σε διεθνείς διαγωνισμούς και τα φετινά Great Taste Awards δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση. 3 αστέρια μάζεψαν τα προϊόντα της στον διαγωνισμό του Λονδίνου, ενώ νωρίτερα μέσα στη χρονιά η εταιρεία γύρισε και με 5 βραβεία από τον διεθνή διαγωνισμό του Λος Άντζελες για το Έξτρα Παρθένο Ελαιόλαδο. Τα προϊόντα της αυτήν την στιγμή εξάγονται σε όλες τις ηπείρους του κόσμου, πλην της Αφρικής, κάνοντάς την τον πιο δυνατό πρέσβη της ελληνικής ελιάς και των παραγώγων της στον κόσμο!
Blauel
Nα και μια συναρπαστική ιστορία ελληνογερμανικής φιλίας! Την δεκαετία του '70 ο Φριτς Μπλάουελ, λάτρης της Ελλάδας, μετακομίζει μόνιμα στη Μάνη. Το 1980 ιδρύει την επιχείρηση «Φρίντριχ Μπλάουελ» στην Καλαμάτα και ξεκινάει πρώτος κάτι που σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη μόδα στο ελαιόλαδο: την βιολογική καλλιέργεια!
Αυτήν την στιγμή περίπου 500 αγρότες και πάνω από 300.000 ελαιόδεντρα περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα βιολογικής γεωργίας Μπλάουελ. Η επιχείρησή έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο εργοδότη της περιοχής και δεκάδες νέοι επιστρέφουν στη Μάνη για να αναλάβουν τους ελαιώνες της οικογένειάς τους. Και, βέβαια, παράγει εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο που διακρίνεται κάθε χρόνο στους διεθνείς διαγωνισμούς και κάνει την περιοχή (αφού στην ετικέτα γράφει "Mani") διάσημη σε όλον κόσμο!
Η ίδια η επιχείρηση απασχολεί 35 άτομα και κάνει ένα τζίρο κοντά στα 5 εκατ. ευρώ το χρόνο, έσοδα που κατά 99% προέρχονται από τις εξαγωγές της σε πολλές χώρες, αλλά κυρίως προς τις Γερμανία, Ελβετία, Αυστρία, Κίνα, ΗΠΑ, Δανία, Σουηδία, Ολλανδία, Αγγλία, Ιαπωνία.
Esti
Δηλαδή... εστί! Όπως λέει και το moto της εταιρείας: «Ελαιόλαδο esti ελληνική παράδοση». Η εν λόγω επιχείρηση είναι η πιο ιστορική από τις 11 που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Μετράει μάλιστα ακριβώς 100 χρόνια ζωής, αφού ιδρύθηκε το 1912 από τους αδελφούς Πλεμμένου στην Καλαμάτα. Από τότε συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση στην παραγωγή ενός από τα πιο ποιοτικά ελληνικά φυσικά προϊόντα, του ελαιόλαδου το οποίο εξάγει στα πέρατα του κόσμου (σε 22 χώρες, ανάμεσά τους: ΗΠΑ, Βραζιλία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και φυσικά στην Ευρώπη). Εδώ και τρία χρόνια, βέβαια, ανήκει στον όμιλο επιχειρήσεων Υφαντής (του γνωστού... παριζακίου!), χωρίς ωστόσο να αλλάξει κάτι στην φιλοσοφία της.
Εκτός από εξαιρετικά παρθένο Ελαιόλαδο, η Esti εξάγει και ελιές και όλα τα υπόλοιπα προϊόντα που σχετίζονται με αυτές. Στο διεθνή διαγωνισμό για το Παρθένο Ελαιόλαδο του Λος Άντζελες κατέλαβε το χάλκινο μετάλλιο ενώ το λάδι της πήρε ένα αστέρι και στο Great Taste Awards.
Ελαιώνες Σακελλαρόπουλου
Οι ελαιώνες «Αρμονία» βρίσκονται στους πρόποδες των δύο περήφανών βουνών της Πελοποννήσου, του Ταΰγετου και του Πάρνωνα, κοντά στην Σπάρτη. Ελιές Καλαμών και «κορωνέικες» καλλιεργούνται με βιολογικό (ή βιολειτουργικό, όπως τον ονομάζει η οικογένεια Σακελλαρόπουλου) τρόπο, δίνοντας εξαιρετικά προϊόντα που ήδη έχουν γίνει διάσημα σε όλον τον κόσμο, μέσα στα 14 χρόνια από τότε που ιδρύθηκε η εταιρεία.
Η φιλοσοφία του Γιώργου Σακελλαρόπουλου (ο οποίος απασχολεί στην εταιρεία ελάχιστα άτομα, κάποιους στενούς του συγγνείς δηλαδή) που επιμένει στην βιολογική καλλιέργεια και την βιολογική επεξεργασία και δεν συμβιβάζεται με τίποτε λιγότερο επιβραβεύεται κάθε χρόνο με δεκάδες διακρίσεις. Στα Great Taste Awards τα λάδια του και οι ελιές του τιμήθηκαν με δύο βραβεία –το «Φυλλικόν Πρωτέλαιο», μάλιστα, κατέκτησε 2 αστέρια.
Candias Oil
Candia Soil σημαίνει το χώμα της Κρήτης, η κρητική γη. Candia ήταν το όνομα του νησιού κατά την ενετοκρατία. Σε αυτό το χώμα, σε αυτήν την κρητική γη φυτρώνει η θαυματουργός ελιά. Το λάδι της Κρήτης, το Candias Oil δηλαδή, είναι από τα πιο ποιοτικά του κόσμου και η εν λόγω επιχείρηση μια από τις κορυφαίες στο κρητικό λάδι. Γιατί; Γιατί έχει επιλέξει να συνεργάζεται με τους καλύτερους ελαιοπαραγωγούς του νησιού, κυρίως μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις με μικροσκοπικούς ελαιώνες, τους οποίους φροντίζουν με μανία!
Η εταιρεία επέλεξε να μην ασχοληθεί με άλλο προϊόν πέραν του ελαιόλαδου. Το εξάγει στις σημαντικότερες αγορές του κόσμου μέσα σε πανέμορφα σχεδιασμένες συσκευασίες και έχει περιοριστεί σε 5 συγκεκριμένα προϊόντα, όλα τους παρθένα ελαιόλαδα. Η επιμονή της στην λεπτομέρεια θυμίζει τους κορυφαίους αμπελώνες του κόσμου, της Βουργουνδίας και του Μπορντό και πραγματικά σε τίποτε δεν έχει να ζηλέψει το λάδι της από τα κορυφαία γαλλικά κρασιά –αναλογικά, βέβαια, για την κάθε αγορά.
Μελισσουργείον
Όπως καταλαβαίνει κανείς από το όνομα της επιχείρησης, ασχολείται αποκλειστικά με το μέλι. Στο Great Taste Awards τα πήγε περίφημα, κερδίζοντας 3 αστέρια για το θυμαρίσιο της και 1 αστέρι για το μέλι από πεύκο. Και δεν θα μπορούσε να πάρει και πολύ περισσότερα, αφού όλα κι όλα τα προϊόντα της εταιρείας είναι... τρία (προσθέστε και το ελατίσιο μέλι).
Ξεκίνησε πριν 4 χρόνια στις Κονίστρες Ευβοίας, με μελίσσια που συντηρούνται με βιολογικό τρόπο και σε περιοχές όπου το θυμάρι και τα κωνοφόρα παραμένουν εντελώς ανέγγιχτα από φάρμακα, με αποτέλεσμα η ποιότητα των προϊόντων της να φτάσει πολύ γρήγορα σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Η εταιρεία αποτελείται από μόνο δύο άτομα, τον Κώστα Αργύρη και τη Νατάσσα Κεφαλά, δύο νέους ανθρώπους που έμαθαν την τέχνη της μελισσοκομίας και έφυγαν από την Αθήνα, τη ζωή και τις συνήθειές τους εκεί, για να στήσουν το Μελισσουργείον στην Εύβοια και να κυνηγήσουν την τελειότητα στην παραγωγή του μελιού.
Simply Delicious
Η σειρά Simply Greek του Μανόλη και της Ελένης (άλλη μια εταιρεία δύο μόνο ατόμων!) αποτελείται από 6 απλές έτοιμες σάλτσες: Τομάτα & Θυμάρι, Τομάτα & Φέτα, Τομάτα & Ελιές, Τομάτα & Σκόρδο, Τομάτα & Βασιλικός, Τομάτα & Τσίλι. Αυτό είναι όλο. Πρόκειται για μια μικρή επιχείρηση των δύο ατόμων. Σαν να λέμε ότι το μεράκι που βάζουν στην κουζίνα τους το έβαλαν και σε μικρά βαζάκια και το εξάγουν.
Κι όμως, αυτό το ελληνικό μεράκι φέρνει αποτελέσματα. Η σάλτσα «Τομάτα & Σκόρδο» τιμήθηκε στα πρόσφατα Great Taste Awards, αποδεικνύοντας ότι όταν διαλέγεις τις καλύτερες πρώτες ύλες που προσφέρει η ελληνική γη, μπορείς να κάνεις θαύματα ακόμη και από το τίποτε!
Odysea
Λάδι, ελιές, τυρί, κρόκος, μέλι, ό,τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει η ελληνική γη είναι τα προϊόντα που η Odysea εισάγει από την Ελλάδα και εμπορεύεται στη Μεγάλη Βρετανία. Μπορεί στην Ελλάδα να μην την γνωρίζουμε οι περισσότεροι, αλλά στο Λονδίνο την ξέρουν καλά εδώ και 20 χρόνια περίπου.
Κατ' αρχάς τα προϊόντα της τα χρησιμοποιούν όλοι οι βραβευμένοι σεφ που έχουν εντάξει ελληνικά πιάτα στο μενού τους (και εννοείται όλοι οι Έλληνες σεφ της βρετανικής πρωτεύουσας). Αλλά και μέσα από τα διάφορα events που οργανώνει κατά καιρούς, με «γευσιγνωσίες Ελλάδας», αποτελεί κορυφαίο πρεσβευτή της χώρας μας στη Μεγάλη Βρετανία. Και βέβαια, ακολουθούν τα βραβεία. Στα Great Taste Awards πήραν αστέρια, ούτε λίγο ούτε πολύ, 10 προϊόντα της! Κορυφαίο όλων το μέλι της από κονοφώρα, που κατέκτησε 2 αστέρια. Εκτός από τις διακρίσεις για την ποιότητα των προϊόντων της, η επιχείρηση έχει κερδίσει πολλά βραβεία για την ανάπτυξη νέων προϊόντων και για την Τεχνική Υπεροχή. Ο Παναγής Μανουηλίδης, ο ιδιοκτήτης της, είναι συχνός ομιλητής σε συνέδρια και ημερίδες σχετικά με εξαγωγές και νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένας απλός πάγκος που πουλούσε ελιές στην υπαίθρια αγορά του Portobello το 1991, έχει μετατραπεί στην πιο επιτυχημένη ελληνική επιχείρηση τροφίμων που εδρεύει στο εξωτερικό και απασχολεί 20 άτομα, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι Έλληνες του Λονδίνου!
The Greek Deli
Μια επιχείρηση που κάνει την Ελλάδα διάσημη για τις γεύσεις της στον κόσμο, αλλά δεν δραστηριοποιείται στη χώρα μας. Λειτουργεί κυρίως ως κατάστημα για διάφορα ποιοτικά ελληνικά γκουρμέ προϊόντα (από ξύδια και πίτες, ελιές, λάδι, γιαούρτια, μέχρι γλυκά), αλλά διαθέτει και διάφορα δικά του, που παράγουν αποκλειστικά για την εταιρεία ντόπιοι παραγωγοί. Στη Μεγάλη Βρετανία θεωρείται από τις κορυφαίες επιλογές για ελληνικές γεύσεις και, γενικά, μεσογειακή διατροφή.
Karpos Company
H πιο «νεαρή» από τις επιχειρήσεις που σας παρουσιάζουμε σήμερα, ιδρύθηκε μόλις το 2010, καταμεσής της κρίσης και εξάγει προϊόντα που οι εμπνευστές της έχουν επιλέξει οι ίδιοι στα ταξίδια τους ανά την Ελλάδα. Μιλάμε φυσικά για γκουρμέ τροφές, υψηλής ποιότητας. Πρόκειται, στην ουσία, για ένα online delicatessen, όπου μπορεί ο λάτρης της μεσογειακής διατροφής από οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη να αγοράσει λάδια, μέλια, παξιμάδια, σάλτσες και γλυκά –κάποια εκ των οποίων παράγονται αποκλειστικά για την Karpos.
Ποινές φυλάκισης για όσους δεν πληρώνουν χρέη και χαράτσια.Ακόμα και για 1.000 ευρώ θα οδηγείται κάποιος στη φυλακή. -Ιδιώνυμο αδίκημα η φοροδιαφυγή ή η άρνηση καταβολής φόρου. ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΜΑΛΑΚΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ;
Ιδιαίτερα σκληρές ποινές θεσπίζονται με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που θα έρθει τον Απρίλιο στη Βουλή.
Η κυβέρνηση θέλει να προλάβει ή να ανασχέσει μία ενδεχόμενη στάση πληρωμών από τους πολίτες που μπορεί να οφείλεται είτε σε συνειδητή αντίδραση είτε σε εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητάς τους.
Ο κ. Στουρνάρας εμφανίζεται αποφασισμένος να επιβάλλει με κάθε τρόπο την επίτευξη των στόχων του προγράμματος αλλά και την τήρηση των δεσμεύσεων απέναντι στους δανειστές.
Έχει ήδη δώσει σαφείς κατευθύνσεις, σε συνεννόηση πάντα με την τρόικα, για το περιεχόμενο του νέου φορολογικού νομοσχεδίου με τη λήψη πειθαρχικών μέτρων και τη θέσπιση ποινών για όσους φοροδιαφεύγουν ή αρνούνται να πληρώσουν φόρους και χαράτσια.
Προβλέπεται να χαρακτηριστεί ιδιώνυμο αδίκημα, προκειμένου οι ποινές να καθορίζονται ανεξάρτητα και να μην έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όποιος δεν καταβάλλει φόρους και χαράτσια θα οδηγείται στη φυλακή, ακόμα και για οφειλές 1.000 ευρώ.
Ταυτόχρονα αναμένεται να θεσμοθετηθεί η κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών αλλά και περιουσιακών στοιχείων, χωρίς κανέναν από τους περιορισμούς που υπάρχουν μέχρι σήμερα, κάτι που αποτελεί και απαίτηση των Γερμανών.
Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η μεθόδευση για την μεγαλύτερη αναδιανομή που έχει γίνει ποτέ στο χώρο της αγοράς ακινήτων, που θέλουν να επιβάλλουν οι δανειστές. Άλλωστε είναι γνωστό ότι η τρόικα θεωρεί ότι οι Έλληνες έχουν ασυνήθιστα μεγάλη ιδιωτική, ακίνητη περιουσία.
Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχει επενδύσει πολλά η κυβέρνηση προκειμένου να μην χάσει τον έλεγχο στο πρώτο εξάμηνο του 2013, το οποίο και θεωρεί το πιο κρίσιμο για την πολιτική της επιβίωση.
Ταυτόχρονα θέλει να ''στριμώξει'' το ΣΥΡΙΖΑ και να τον ταυτίσει με το κίνημα ''Δεν πληρώνω''.
Εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταστεί στα μάτια της πλειοψηφίας των πολιτών, ένα κόμμα που αρνείται την καταβολή φόρων και κινείται έξω από τα όρια της νομιμότητας.
Η κυβέρνηση θέλει να προλάβει ή να ανασχέσει μία ενδεχόμενη στάση πληρωμών από τους πολίτες που μπορεί να οφείλεται είτε σε συνειδητή αντίδραση είτε σε εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητάς τους.
Ο κ. Στουρνάρας εμφανίζεται αποφασισμένος να επιβάλλει με κάθε τρόπο την επίτευξη των στόχων του προγράμματος αλλά και την τήρηση των δεσμεύσεων απέναντι στους δανειστές.
Έχει ήδη δώσει σαφείς κατευθύνσεις, σε συνεννόηση πάντα με την τρόικα, για το περιεχόμενο του νέου φορολογικού νομοσχεδίου με τη λήψη πειθαρχικών μέτρων και τη θέσπιση ποινών για όσους φοροδιαφεύγουν ή αρνούνται να πληρώσουν φόρους και χαράτσια.
Προβλέπεται να χαρακτηριστεί ιδιώνυμο αδίκημα, προκειμένου οι ποινές να καθορίζονται ανεξάρτητα και να μην έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όποιος δεν καταβάλλει φόρους και χαράτσια θα οδηγείται στη φυλακή, ακόμα και για οφειλές 1.000 ευρώ.
Ταυτόχρονα αναμένεται να θεσμοθετηθεί η κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών αλλά και περιουσιακών στοιχείων, χωρίς κανέναν από τους περιορισμούς που υπάρχουν μέχρι σήμερα, κάτι που αποτελεί και απαίτηση των Γερμανών.
Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η μεθόδευση για την μεγαλύτερη αναδιανομή που έχει γίνει ποτέ στο χώρο της αγοράς ακινήτων, που θέλουν να επιβάλλουν οι δανειστές. Άλλωστε είναι γνωστό ότι η τρόικα θεωρεί ότι οι Έλληνες έχουν ασυνήθιστα μεγάλη ιδιωτική, ακίνητη περιουσία.
Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχει επενδύσει πολλά η κυβέρνηση προκειμένου να μην χάσει τον έλεγχο στο πρώτο εξάμηνο του 2013, το οποίο και θεωρεί το πιο κρίσιμο για την πολιτική της επιβίωση.
Ταυτόχρονα θέλει να ''στριμώξει'' το ΣΥΡΙΖΑ και να τον ταυτίσει με το κίνημα ''Δεν πληρώνω''.
Εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταστεί στα μάτια της πλειοψηφίας των πολιτών, ένα κόμμα που αρνείται την καταβολή φόρων και κινείται έξω από τα όρια της νομιμότητας.
Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2013
Όταν το Βήμα αναλαμβάνει να φτιάξει το φιλολαϊκό προφίλ του "πιο φανατικού υποστηρικτή του μνημονίου" του ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΜΑΛΑΚΑ
Παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα το «κλάμα» του Άδωνι Γεωργιάδη, για το κλείσιμο του βιβλιοπωλείου του. Και το πόσο υπερήφανος δηλώνει ότι αισθάνεται, για το γεγονός πως δεν απέλυσε κανέναν υπάλληλό του, παρά μόνο τους έκανε μετάταξη στην μητρική εταιρεία.
Προφανώς, τα όσα ακούγονται ή γνωρίζει, για επικείμενο ανασχηματισμό της Τροϊκανής κυβέρνησης, επιβάλλουν να δείξει ένα πρόσωπο συμπαθητικό και ανθρώπινο. Δεν ξεγελά όμως κανέναν. Παραμένει το ίδιο αποκρουστικός, όσο και τα 3 μνημόνια που ψήφισε.
Στις 23/11/12 δημοσιεύεται ένα σχόλιο στον «βηματοδότη» ότι ο Ά. Γεωργιάδης ακούστηκε να λέει σε συναδέλφους του για το πως αναγκάστηκε να κλείσει το βιβλιοπωλείο, αλλά επειδή είναι καλός εργοδότης δεν απέλυσε κανένα υπάλληλο. Το σχόλιο του «βηματοδότη» κάνει την δουλειά του. Την ίδια κιόλας μέρα η είδηση αναπαράγεται σε δεκάδες blogs και sites με τίτλους που αναδεικνύουν την φιλεργατική στάση του εργοδότη, βουλευτή και πιο φανατικού υποστηρικτή του μνημονίου στην χώρα (σύμφωνα με δικές του δηλώσεις, δεν χρησιμοποιούμε δηλώσεις των πολιτικών του αντιπάλων). Η δουλειά έγινε, το συγκρότημα προώθησε άλλο έναν εκλεκτό του, ακόμη κι αν χρειάστηκε να θυσιαστεί η αλήθεια.
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Ο εν λόγω βουλευτής, επικαλείται οικονομικούς λόγους ενώ παράλληλα τρώει μαζί με συναδέλφους του σε εστιατόριο του Χίλτον για να πνίξει τον πόνο της ζημιάς που έπαθε η οποία όπως λέει, ήταν πάνω από 400.000 ευρώ.
Το βιβλιοπωλείο δεν το έκλεισε ο Άδωνις Γεωργιάδης, λόγω των εμπρησμών. Το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο λειτουργούσε έναν περίπου χρόνο, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας, και δεν υπέστη καμιά ζημιά. Ούτε φυσικά το έκλεισε λόγω οικονομικής κρίσης.
Το βιβλιοπωλείο το έκλεισε διότι ο υπάλληλος που το λειτουργούσε δεν δέχθηκε την εργοδοτική του αυθαιρεσία και προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης απαίτησε, με το έτσι θέλω, να μετατρέψει το ωράριο εργασίας του υπαλλήλου από οκτάωρο σε τετράωρο και να του μειώσει στο μισό περίπου τον μισθό, χωρίς να τροποποιήσει και την σύμβαση εργασίας. Ήθελε δηλαδή να δίνει στον υπάλληλο χαμηλό μισθό, αλλά ο υπάλληλος να του υπογράφει εκκαθαριστικά μισθοδοσίας με ολόκληρο τον μισθό ! Μάλιστα ο πληρεξούσιος δικηγόρος του βιβλιοπωλείου του, παραδέχθηκε γραπτώς και ενυπόγραφα στην Επιθεώρηση Εργασίας, πως αυτή την τακτική ο κύριος Γεωργιάδης την εφαρμόζει σε 14 συνολικά υπαλλήλους του!… Θαυμάστε το θράσος και την σιγουριά της ατιμωρησίας!…
Φυσικά, όταν η Επιθεώρηση Εργασίας ζήτησε από το βιβλιοπωλείο να καταθέσει αναλυτικές μηνιαίες εξοφλητικές καταστάσεις μισθοδοσίας, τροποποιητικές συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης, και καταστάσεις ωρών εργασίας των εργαζομένων, ο Άδωνις Γεωργιάδης υποχώρησε αθόρυβα αλλά και μεθοδικά… Πλήρωσε τα χρήματα που όφειλε στον υπάλληλό του, αναγνωρίζοντας την ισχύ της σύμβασης εργασίας του, και κατόπιν απέστειλε στον υπάλληλο προειδοποίηση απόλυσης, ώστε και να απαλλαγεί από αυτόν, αλλά και να του καταβάλει την μισή αποζημίωση…
Ο συγκεκριμένος υπάλληλος , έγγαμος και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, σήμερα είναι άνεργος και επιδοτείται από τον ΟΑΕΔ. Το ίδιο και μία υπάλληλος του βιβλιοπωλείου, η οποία έμεινε χωρίς εργασία ενώ εγκυμονούσε και γεννά εντός των ημερών… Και το βιβλιοπωλείο είναι κλειστό, με την δικαιολογία της οικονομικής κρίσης και προς αποφυγή ελέγχων από τις αρμόδιες υπηρεσίες (Επιθεώρηση Εργασίας, Σ.Δ.Ο.Ε., κτλ).
Η συγκεκριμένη πρακτική, αφήνει έκθετους για άλλη μια φορά εργαζόμενους, οι οποίοι γίνονται θύματα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής κρίσης που βιώνουμε τόσα πολλά χρόνια, με αποκορύφωμα την τελευταία τετραετία. Και φυσικά, το βαρέλι δεν έχει πάτο. Τα ποσοστά της ανεργίας θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο.
Δείχνει όμως και τον κυνισμό των κυρίαρχων. Επιχειρηματίες, πολιτικάντηδες, ΜΜΕ (ιδιαίτερα τα «έγκυρα»), δημοσιογράφοι, δεν διστάζουν, πάνω στις πλάτες των ανθρώπων που βιώνουν με δραματικό τρόπο τα αποτελέσματα της πολιτικής τους, να λένε ένα σωρό ψέματα.
ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΗΘΙΚΟΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΠΛΑΣΜΕΝΟΣ
κείμενο του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής που γράφτηκε λίγες μέρες πριν από το τέλος του 2012
Λόντου 6, Εξάρχεια, 10681, Αθήνα / τηλ: 210 3820537 /
sylyp_vivliou@yahoo.gr / http://bookworker.wordpress.com ΠΗΓΗ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


